text:
# آنارشی، دولت و اتوپیا
آنارشی، دولت و اتوپیا (به انگلیسی: Anarchy, State, and Utopia)، کتابی است که فیلسوف سیاسی آمریکایی رابرت نوزیک در سال ۱۹۷۴ منتشر کرده است. این کتاب در سال ۱۹۷۵ جایزه ملیک تاب ایالات متحده را در رده فلسفه و دین دریافت کرد. این اثر به ۱۱ زبان ترجمه شده است، و به‌عنوان یکی از «۱۰۰ کتاب تأثیرگذار پس از جنگ» (۱۹۴۵–۱۹۹۵) توسط ضمیمه ادبی تایمز بریتانیا انتخاب شد.
در مخالفت با نظریه عدالت (۱۹۷۱) جان رالز، و در مناظره با مایکل والزر، نوزیک به نفع یک دولت حداقلی، «محدود به کارکردهای محدود حفاظت در برابر زور، دزدی، تقلب، و اجرای قانون، قراردادها و غیره استدلال می‌کند.» نوزیک استدلال می‌کند که وقتی دولتی مسئولیت‌های بیش‌تری از این‌ها را بر عهده بگیرد، حقوق زیر پا گذاشته می‌شود. برای حمایت از ایده دولت حداقلی، نوزیک استدلالی را ارائه می‌کند که نشان می‌دهد چگونه دولت حداقلی به‌طور طبیعی از وضع طبیعی لاکی ناشی می‌شود و چگونه هرگونه گسترش قدرت دولتی از این آستانه حداقلی غیرقابل توجیه است.

## خلاصه
نظریه استحقاق نوزیک، که انسان‌ها را به‌عنوان خویش‌فرمانی می‌بیند و توزیع مجدد کالاها را تنها به شرط رضایت توجیه می‌کند، یک جنبه کلیدی از آنارشی، دولت و اتوپیا است. این اثر متأثر از جان لاک، ایمانوئل کانت و فریدریش هایک است.
این کتاب همچنین حاوی دفاع شدیدی از لیبرترینیسم مینارشیستی در برابر دیدگاه‌های افراطی‌تر، مانند آنارکو-کاپیتالیسم است (که در آن دولت وجود ندارد و افراد باید برای همه خدمات اجتماعی با شرکت‌های خصوصی قرارداد ببندند). نوزیک استدلال می‌کند که آنارکو-کاپیتالیسم به‌ناچار به یک دولت مینیارشیستی تبدیل می‌شود، حتی بدون این‌که هیچ‌یک از اصول عدم تجاوز خود را نقض کند، از طریق ظهور نهایی یک سازمان دفاع خصوصی و قضایی مسلط محلی که به نفع همه است که با آن همسو شوند. سایر آژانس‌ها قادر به رقابت مؤثر با مزایای آژانس با پوشش اکثریت نیستند؛ بنابراین، حتی تا حدی که نظریه آنارکو-کاپیتالیسم درست باشد، منجر به یک عامل واحد، خصوصی و محافظ می‌شود که خود عملاً یک «دولت» است؛ بنابراین آنارکو-کاپیتالیسم ممکن است فقط برای یک دوره محدود قبل از ظهور یک دولت حداقلی وجود داشته باشد.

### فعالیت فلسفی
پیشگفتار آنارشی، دولت و اتوپیا حاوی قطعه‌ای دربارهٔ «شیوه معمول ارائه کار فلسفی» است؛ یعنی ارائه آن به گونه‌ای که گویی کلام نهایی مطلق در مورد موضوع آن است. نوزیک معتقد است که فیلسوفان واقعاً متواضع هستند و به نقاط ضعف آثار خود آگاه هستند. با این حال، نوعی از فعالیت فلسفی وجود دارد که «احساس تلنگر و هل دادن اشیاء برای قرار گرفتن در یک محیط ثابت با شکل مشخص است.» برآمدگی‌ها پوشانده می‌شوند یا علت برآمدگی به دور پرتاب می‌شود تا کسی متوجه نشود. سپس «به سرعت، زاویه‌ای را پیدا می‌کنید که به‌نظر می‌رسد همه چیز کاملاً جا افتاده است و قبل از این‌که چیز دیگری بیرون بزند، با سرعت شاتر سریع یک عکس فوری می‌گیرید.» پس از سفر به اتاق تاریک برای لمس کردن، «[چیزی که باقی می‌ماند این است که عکس را به‌عنوان نمایشی از وضعیت دقیق اوضاع منتشر کنیم، و توجه کنیم که چگونه هیچ چیز به‌درستی در شکل دیگری قرار نمی‌گیرد». پس کار نوزیک چه تفاوتی با این شکل از فعالیت دارد؟ او معتقد بود آنچه می‌گوید صحیح است، اما برآمدگی‌ها را نمی‌پوشاند: «تردیدها و نگرانی‌ها و عدم قطعیت‌ها و همچنین اعتقادات و استدلال‌ها»را.

### چرا نظریه وضع طبیعی؟
در این فصل، نوزیک سعی می‌کند توضیح دهد که چرا بررسی وضعیت طبیعی لاکی برای درک این‌که آیا در وهله اول باید یک حالت وجود داشته باشد مفید است. : ۴ اگر کسی می‌تواند نشان دهد که یک جامعه آنارشی بدتر از جامعه‌ای است که دارای حالت است، باید دومی را به‌عنوان جایگزین بدتر انتخاب کنیم. او استدلال می‌کند که برای مقایسه قانع‌کننده این دو، نباید بر دیدگاهی بسیار بدبینانه یا بسیار خوش‌بینانه از آن جامعه تمرکز کرد. : ۵ در عوض، باید:
روی یک موقعیت غیردولتی تمرکز کنید که در آن مردم عموماً محدودیت‌های اخلاقی را برآورده می‌کنند و عموماً همان‌طور که باید عمل می‌کنند [...] این وضعیت طبیعی بهترین وضعیت آنارشیکی است که می‌توان به‌طور منطقی به آن امیدوار بود. از این رو، بررسی ماهیت و عیوب آن برای تصمیم‌گیری در مورد این‌که آیا باید یک دولت به جای هرج و مرج وجود داشته باشد، اهمیت حیاتی دارد.— رابرت نوزیک، «آنارشی، دولت و اتوپیا»، چاپ مجدد ۲۰۱۳، ص. ۵
برنامه نوزیک این است که ابتدا اعمال مجاز و غیرمجاز اخلاقی را در چنین جامعه غیرسیاسی توصیف کند و این‌که چگونه نقض آن محدودیت‌ها توسط برخی افراد منجر به ظهور یک دولت می‌شود. اگر این اتفاق بیفتد، ظاهر را توضیح می‌داد، حتی اگر هیچ حالتی واقعاً به آن شکل خاص توسعه نیافته باشد. : ۷
او به بزرگ‌ترین برآمدگی اشاره می‌کند، هنگامی که او (در فصل ۱، «چرا نظریه وضعیت طبیعت؟») به کم‌عمق بودن توضیح «دست نامرئی» خود در مورد حالت حداقل اشاره می‌کند، که آن را از وضع طبیعی لاکی استخراج می‌کند، که در آن افراد وجود دارند. اما هیچ دولتی که آن‌ها را اجرا و قضاوت کند وجود ندارد. اگرچه این برای او به‌عنوان «تبیین بنیادی» قلمرو سیاسی به‌حساب می‌آید، زیرا امر سیاسی بر حسب امر غیرسیاسی تبیین می‌شود، و نسبت به جاه‌طلبی «تبارشناختی» بعدی او (درکتاب ماهیت عقلانیت و به‌ویژه در تغییرناپذیری‌ها) هم سیاسی و هم اخلاقی با ارجاع به شیوه‌های هم‌کاری سودمندی که می‌توان آن را به اجداد شکارچی-گردآورنده ما و فراتر از آن ردیابی کرد، کم‌عمق است. تبارشناسی به نوزیک توضیحی در مورد آنچه فقط در آنارشی، دولت و اتوپیا فرض شده است، وضعیت بنیادی حقوق فردی ارائه می‌دهد.

### وضعیت طبیعت
نوزیک این فصل را با جمع‌بندی برخی از ویژگی‌های وضع طبیعی لاک آغاز می‌کند. : ۱۰ نکته مهم این است که هر فردی حق دارد هر زمان که شخص دیگری حقوقش را تضییع کرد، غرامت دریافت کند. : ۱۰ تنبیه مجرم نیز قابل‌قبول است، اما تا آن‌جایی که او (یا دیگران) از انجام مجدد آن منع شوند. همان‌طور که خود لاک اذعان می‌کند، این موضوع مشکل‌های متعددی را ایجاد می‌کند و نوزیک تلاش می‌کند تا ببیند تا چه حد می‌توان مشکل‌ها را با شیوه‌های داوطلبانه حل کرد. یک پاسخ منطقی به «مشکلات» یک وضعیت طبیعی لاکی، ایجاد انجمن‌های حمایت متقابل است، : ۱۲ که در آن همه به تماس هر عضو پاسخ خواهند داد. این ناخوشایند است که همه همیشه در حال آماده‌باش هستند، و اعضایی که ممکن است «شاد یا پارانوئید» باشند، می‌توانند هم‌کاران را فراخوانی کنند. : ۱۲ ناراحتی مهم دیگر زمانی رخ می‌دهد که دو عضو یک انجمن با هم اختلاف داشته باشند. اگرچه قوانین ساده‌ای وجود دارد که می‌تواند مشکل را حل کند (برای مثال، سیاست عدم مداخله : ۱۳ )، بیش‌تر مردم انجمن‌هایی را ترجیح می‌دهند که سعی می‌کنند سیستم‌هایی بسازند تا تصمیم بگیرند که ادعاهای چه کسی درست است.
در هر صورت، مشکل آماده‌باش حکم می‌کند که برخی از کارآفرینان وارد تجارت فروش خدمات حفاظتی شوند : ۱۳ (تقسیم کار). این امر منجر می‌شود («از طریق فشارهای بازار، صرفه‌جویی، و منفعت شخصی») یا افراد به قوی‌ترین انجمن در یک منطقه خاص بپیوندند یا این‌که برخی از انجمن‌ها قدرت مشابهی داشته باشند و از این رو با موافقت با شخص ثالثی که به‌عنوان قاضی یا دادگاه برای حل اختلافات عمل می‌کند. : ۱۶ اما برای تمام اهداف عملی، مورد دوم معادل داشتن تنها یک انجمن حفاظتی است. و این چیزی است که «بسیار شبیه یک حالت حداقلی» است. : ۱۷ نوزیک قضاوت می‌کند که لاک اشتباه می‌کند که یک قرارداد اجتماعی را برای ایجاد جامعه مدنی و پول لازم تصور می‌کند. : ۱۸ او توضیح دست نامرئی را ترجیح می‌دهد، به این معنا که توافق‌های داوطلبانه بین افراد، الگوهای گسترده‌ای را ایجاد می‌کند که به نظر می‌رسد طراحی شده‌اند، درحالی‌که در واقع هیچ‌کس این کار را نکرده است. : ۱۹ این توضیح‌ها به این معنا مفید هستند که «استفاده از مفاهیم تشکیل‌دهنده پدیده‌های مورد توضیح را به حداقل می‌رسانند». او تا کنون نشان داده است که چنین «دست نامرئی» ای به یک انجمن مسلط منجر می‌شود، اما افراد هنوز هم ممکن است حقوق خود به‌طور عادلانه را جاری کنند. اما این آژانس حفاظتی هنوز یک دولت نیست. در پایان فصل نوزیک به برخی از مشکلات تعریف حالت اشاره می‌کند، اما می‌گوید:
ما ممکن است برای اهداف خود این‌گونه پیش برویم که شرط لازم برای وجود یک دولت این است که (فردی یا سازمانی) اعلام کند که در حد توان خود [...] هر تخلفی را که کشف کند مجازات خواهد کرد. استفاده از زور بدون اجازه صریح.— رابرت نوزیک، «آنارشی، دولت و اتوپیا»، چاپ مجدد، ۲۰۱۳، ص. ۲۴
سازمان‌های حفاظتی تاکنون چنین اعلامیه‌ای نداده‌اند. : ۲۳ علاوه بر این، به همه مشتریان خود (که ممکن است درجات پوشش متفاوتی را خریداری کنند) درجه حفاظت یکسانی ارائه نمی‌دهند و افرادی که خدمات را خریداری نمی‌کنند («مستقل‌ها») را به هیچ وجه محافظت نمی‌کنند. این برخلاف تجربه ما از دولت‌ها است، جایی که حتی از گردش‌گران محافظت می‌کنند. : ۲۵ بنابراین، آژانس حفاظتی مسلط فاقد انحصار در استفاده از زور است و نمی‌تواند از همه مردم در داخل قلمرو خود محافظت کند.

### محدودیت‌های اخلاقی و دولت
نوزیک با نشان دادن این‌که دلایل غیرتوزیعی برای رویه ظاهراً بازتوزیعی برای وادار کردن مشتریانش به پرداخت هزینه حمایت از دیگران وجود دارد، به وضعیت نگهبان شب در نظریه لیبرالیسم کلاسیک می‌رسد. او چیزی را تعریف می‌کند که آن را یک حالت فوق‌حداقلی می‌نامد، که ویژگی توزیع‌کننده را ندارد، اما تنها حالتی است که مجاز به اجرای حقوق است. : ۲۶ طرف‌داران این دولت فوق‌حداقلی به‌دلیل تلاش برای به حداقل رساندن مجموع نقض حقوق (آنچه او فایده‌گرایی حقوق می‌نامد) از آن دفاع نمی‌کنند. : ۳۰ برای مثال، این ایده به این معنی است که شخصی می‌تواند فرد دیگری را که می‌داند بی‌گناه است مجازات کند تا گروهی را که حقوق بیش‌تری را نقض می‌کنند، کنترل کند. : ۲۹ این فلسفه‌ای نیست که در پس دولت فوق‌حداقلی قرار دارد. : ۲۷–۲۸ در عوض، طرف‌داران آن حقوق اعضای آن را یک محدودیت جانبی در مورد آنچه می‌توان با آن‌ها انجام داد، می‌دانند. این دیدگاه محدودیت جانبی منعکس‌کننده اصل زیربنایی کانتی است که افراد هدف هستند و صرفاً وسیله نیستند، بنابراین نمی‌توان برای جلوگیری از نقض حقوق افراد دیگر، حقوق یک فرد را زیر پا گذاشت. : ۳۰–۳۱ پس کدام اصل را انتخاب کنیم؟ نوزیک سعی نخواهد کرد ثابت کند کدام اصل بهتر است. در عوض، او دلایلی برای ترجیح دیدگاه کانتی ارائه می‌کند و بعدها به مشکلات فایده‌گرایی کلاسیک اشاره می‌کند.
اولین دلیلی که او به نفع اصل کانتی ارائه می‌کند این است که قیاس بین مورد فردی (که در آن ما انتخاب می‌کنیم برای منفعت بیش‌تر بعداً قربانی شویم : ۳۲ ) و مورد اجتماعی (که در آن منافع یک فرد را فدای خیر اجتماعی بزرگ‌تر می‌کنیم) نادرست است:
فقط افرادی مشخص وجود دارند، افرادی مختلف با زندگی فردی خود. استفاده از یکی از این افراد به نفع دیگران، از او به نفع دیگران استفاده می‌کند [...] صحبت از یک خیر اجتماعی کلی این موضوع را پوشش می‌دهد. (از قصد؟). استفاده از یک فرد در این راه به اندازه کافی احترام و توجه به این واقعیت ندارد که او فردی جدا است و تنها زندگی اوست. او از فداکاری خود مقداری خیر بیش از حد متعادل به‌دست نمی‌آورد [...].— رابرت نوزیک، «آنارشی، دولت و اتوپیا»، چاپ مجدد، ۲۰۱۳، ص. ۳۳
دلیل دوم بر اصل عدم تعرض متمرکز است. آیا ما حاضریم این اصل را کنار بگذاریم؟ یعنی آیا می‌توانیم بپذیریم که برخی افراد ممکن است در موارد خاصی به برخی افراد بی‌گناه آسیب برسانند؟ : ۳۴ (البته این اصل عدم تعرض شامل دفاع شخصی و شاید موارد خاص دیگر نمی‌شود. : ۳۴–۳۵ )
او سپس با بحث در مورد این‌که آیا حیوانات باید در محاسبه فایده‌گرایانه خوشبختی در نظر گرفته شوند، و اگر بستگی به نوع حیوان دارد، آیا کشتن بی‌درد آن‌ها قابل‌قبول است یا خیر، برخی از مشکلات فایده‌گرایی را آشکار می‌کند. : ۳۵–۴۲ او معتقد است که منفعت‌گرایی حتی برای حیوانات هم مناسب نیست.
اما مشهورترین استدلال نوزیک برای دیدگاه محدودیت جانبی علیه فایده‌گرایی کلاسیک و این ایده که فقط تجربه احساسی مهم است، آزمایش فکری ماشین تجربه او است. : ۴۲ هر تجربه وهمی را که فرد بخواهد القا می‌کند، اما از انجام کاری یا تماس با هر چیزی جلوگیری می‌کند. فقط تحریک عصبی از قبل برنامه‌ریزی‌شده برای توهم کافی است. نوزیک این شهود را ایجاد می‌کند که هر یک از ما دلیلی برای اجتناب از وصل شدن به ماشین تجربه داریم. : ۴۳ این به این معنی نیست که «وصل کردن به برق» ممکن است بهترین انتخاب همه چیز برای برخی از بیماران لاعلاج و درد شدید نباشد. هدف آزمایش فکری بیان یک دلیل بزرگ برای عدم وصل کردن است، دلیلی که نباید وجود داشته باشد، اگر آنچه مهم است تجربه احساسی است.

### ممنوعیت، جبران خسارت و ریسک
رویه‌ای که به دولت نگهبان شب منجر می‌شود، شامل پرداخت غرامت به غیرعضوهایی است که از اجرای حقوق خود منع می‌شوند، مکانیزم اجرایی که آن را در مقایسه با مکانیسم خود خطرناک می‌داند. غرامت به هر گونه ضرری که غیرعضوها در نتیجه ناتوانی در اجرای حقوق خود متحمل می‌شوند، می‌پردازد. با فرض این‌که افراد غیرعضو اقدامات احتیاطی منطقی انجام دهند و فعالیت‌ها را مطابق با ممنوعیت انجمن از اجرای حقوق خود تنظیم کنند، انجمن موظف است فرد غیرعضو را بالاتر از موقعیت واقعی خود به میزانی برابر با اختلاف بین موقعیت او در منحنی بی‌تفاوتی بالا ببرد. اگر ممنوعیت و موقعیت اصلی او نبود، او را اشغال می‌کرد.
هدف این فصل نسبتاً متراکم، گسترش چیزی است که نوزیک آن را اصل جبران می‌نامد. این ایده قرار است برای فصل بعدی کلید بخورد، جایی که او نشان می‌دهد چگونه (بدون هیچ گونه نقض حقوق) یک دولت فوق‌حداقلی (که انحصار اجرای حقوق را در اختیار دارد) می‌تواند به یک دولت حداقلی تبدیل شود (که همچنین از همه افراد حمایت می‌کند). از آن‌جایی که این امر مستلزم پرداخت هزینه برای حمایت از دیگران یا برخی افراد مجبور به پرداخت هزینه برای حمایت است، عنصر اصلی بحث این است که آیا این نوع اقدامات از منظر حقوق طبیعی قابل توجیه است یا خیر. از این رو تئوری جبران خسارت در این فصل توسعه یافت.
او با این سؤال شروع می‌کند که اگر کسی «از یک مرز عبور کند» چه می‌شود : ۵۷ (برای مثال، آسیب فیزیکی. : ۵۸ ) اگر این کار با رضایت فرد مربوطه انجام شود مشکلی پیش نمی‌آید. برخلاف لاک، نوزیک نگاهی «پدرانه» به این موضوع ندارد. او معتقد است که هر کسی می‌تواند هر کاری با خودش انجام دهد یا به دیگران اجازه دهد همین کارها را با او انجام دهند. : ۵۸
اما اگر B بدون رضایت از مرزهای A عبور کند چه؟ اگر A جبران خسارت شود اشکالی ندارد؟
آنچه نوزیک از جبران می‌فهمد، هر چیزی است که A را بی‌تفاوت می‌کند (یعنی A باید در قضاوت خود قبل از تخلف و بعد از جبران خسارت به همان اندازه خوب باشد) مشروط بر این‌که A اقدامات احتیاطی منطقی را برای اجتناب از موقعیت انجام داده باشد. : ۵۸ او استدلال می‌کند که غرامت کافی نیست، زیرا برخی افراد مثلاً بدون افشای هویت خود، این مرزها را زیر پا می‌گذارند. : ۵۹ بنابراین، برخی هزینه‌های اضافی باید برای کسانی که حقوق دیگران را نقض می‌کنند، تحمیل شود. (برای سادگی این بحث در مورد بازدارندگی در بخش دیگری از این مقاله خلاصه شده است).
پس از بحث در مورد مجازات و نتیجه‌گیری این‌که بر اساس نظریه قصاصی عدالت از همه موارد نقض حقوق جلوگیری نمی‌شود، : ۶۱ (که او طرف‌دار آن است) نوزیک به غرامت بازمی‌گردد. باز هم، چرا به کسی اجازه نمی‌دهیم کاری انجام دهد به شرط این‌که بعد از آن غرامت کامل بدهد؟ چندین مشکل در این دیدگاه وجود دارد.
اولاً، اگر شخصی با تضییع حقوق دیگری سود بزرگی به‌دست‌آورد و سپس تا جایی که بی‌تفاوت باشد به قربانی غرامت پرداخت کند، متخلف تمام مزایایی را که این امر فراهم می‌کند به‌دست می‌آورد. اما می‌توان استدلال کرد که عادلانه خواهد بود که مجرم مقداری غرامت فراتر از آن بدهد، درست مانند بازار، جایی که خریدار لزوماً تا جایی که فروشنده نسبت به فروش یا عدم‌فروش بی‌تفاوت است، پرداخت نمی‌کند. معمولاً جایی برای مذاکره وجود دارد که مسئله انصاف را مطرح می‌کند. هر تلاشی برای ارائه تئوری قیمت منصفانه در بازار شکست‌خورده است و نوزیک ترجیح می‌دهد برای حل این موضوع تلاش نکند. : ۶۴ در عوض، او می‌گوید که هر زمان که ممکن است، باید مذاکرات انجام شود تا غرامت توسط افراد درگیر تصمیم‌گیری شود. : ۶۵ اما وقتی کسی نمی‌تواند مذاکره کند، مشخص نیست که در صورت پرداخت غرامت، همه اعمال باید پذیرفته شوند یا خیر.
ثانیاً، اجازه دادن هر اقدامی در صورت پرداخت غرامت، سایر مردم را ترسان می‌کند. : ۶۶ نوزیک استدلال می‌کند که اگر کسی بداند که حقوقش پایمال می‌شود و سپس جبران می‌شود. همچنان خواهد ترسید. این امر مشکل‌های مهمی را ایجاد می‌کند:
- چگونه غرامت مالی باعث می‌شود که مهاجمان نه تنها خسارت وارده را بپردازند، بلکه ترسی را که فرد مورد حمله قبل از آن داشته است، پرداخت کند، زیرا مهاجم تنها مسئول این ترس نیست.[۹]
- اگر این راه جبران بود، افرادی که مورد تهاجم قرار نگرفته بودند به خاطر ترسی که دارند بدون جبران باقی می‌ماندند.[۱۰]
- نمی‌توان بعد از این واقعیت ترس کسی را جبران کرد، زیرا ترسی را که داشتیم کم‌تر از آنچه که بود به یاد می‌آوریم.[۵] : ۶۸ به همین دلیل، آنچه باید به‌جای آن محاسبه شود، چیزی است که نوزیک آن را «غرامت بازار» می‌نامد، که غرامتی است که اگر مذاکرات قبل از واقعیت انجام شود، روی آن توافق می‌شود.[۵] : ۶۸ اما به گفته نوزیک این غیرممکن است.[۵] : ۶۸

نتیجه این دشواری‌ها، به‌ویژه مشکل آخر، این است که هر چیزی که ترس عمومی ایجاد کند ممکن است ممنوع شود. : ۷۱ دلیل دیگر ممنوعیت این است که به‌معنای استفاده از مردم به‌عنوان وسیله است که اصل کانتی را که او قبلاً از آن دفاع کرده بود، نقض می‌کند.
اما اگر چنین است، در مورد ممنوعیت عبور از حدودی که از قبل با آن موافقت نشده است، چطور؟ این مشکل ترس را حل می‌کند، اما بسیار محدودکننده خواهد بود، زیرا ممکن است افراد بر اثر تصادف، اعمال ناخواسته و غیره از برخی مرزها عبور کنند. : ۷۱ ) و هزینه‌های دریافت آن رضایت ممکن است بسیار زیاد باشد (مثلاً اگر قربانی شناخته‌شده در سفر در جنگل باشد). : ۷۲ بعدش چی شد؟ «کارآمدترین سیاست از کم‌ترین اقدامات سودمند خالص چشم‌پوشی می‌کند؛ به هر کسی اجازه می‌دهد تا بدون توافق قبلی اقدامی غیرمنتظره انجام دهد، مشروط بر این‌که هزینه‌های معامله برای دست‌یابی به توافق قبلی، حتی اندکی، بیش‌تر از هزینه‌های فرایند جبران خسارت بعدی باشد.» : ۷۳
توجه داشته باشید که یک عمل خاص اگر احتمال آسیب رساندن به آن کم باشد ممکن است باعث ترس نشود. اما وقتی همه فعالیت‌های مخاطره‌آمیز جمع شوند، احتمال آسیب دیدن ممکن است زیاد باشد. : ۷۳ این مشکل را ایجاد می‌کند که ممنوع کردن همه این فعالیت‌ها (که ممکن است بسیار متنوع باشد) بسیار محدودکننده است. پاسخ آشکار، یعنی ایجاد یک مقدار آستانه V به گونه‌ای که نقض حقوق وجود دارد اگر {\displaystyle p\cdot H\geq V} (که در آن p احتمال آسیب رساندن است و H مقدار آسیبی است که می‌توان انجام داد) با موقعیت حقوق طبیعی مناسب نیست. به قول خودش:
روایتی که معتقد است دزدیدن یک سکه یا سنجاق یا هر چیز دیگری از کسی حقوق او را تضییع می‌کند، نمی‌تواند از این تفسیر مسئله استفاده کند. آن سنت در مورد آسیب‌هایی که حتمی رخ می‌دهد، حد آستانه‌ای برای ضرر را به‌عنوان حد پایین انتخاب نمی‌کند— رابرت نوزیک، «آنارشی، دولت و اتوپیا»، چاپ مجدد، ۲۰۱۳، ص. ۷۵
مسلماً برخی از راه‌حل‌های بیمه‌ای در این موارد جواب می‌دهد و او برخی از آن‌ها را مطرح می‌کند. : ۷۶–۷۸ اما با افرادی که توانایی خرید بیمه یا جبران خطرات اعمال خود را به افراد دیگر ندارند، چه باید کرد؟ آیا باید آن‌ها را از این کار منع کرد؟
از آن‌جایی که تعداد زیادی از اعمال، خطر را برای دیگران افزایش می‌دهند، جامعه‌ای که چنین اعمال آشکاری را ممنوع می‌کند، با تصویری از یک جامعه آزاد به‌عنوان جامعه‌ای که مظهر فرضی آزادی است، مطابقت ندارد، که بر اساس آن افراد مجازاً می‌توانند اعمالی را انجام دهند. به روش‌های مشخص‌شده به دیگران آسیب نرسانید. منع اعمال مخاطره‌آمیز (به‌دلیل عدم پوشش مالی آن‌ها یا به‌دلیل خطرناک بودن آن‌ها) آزادی عمل افراد را محدود می‌کند، حتی اگر این اقدامات در واقع هیچ هزینه‌ای برای شخص دیگری نداشته باشد.— رابرت نوزیک، «آنارشی، دولت و اتوپیا»، چاپ مجدد، ۲۰۱۳، ص. ۷۸
(این پیامدهای مهمی در فصل بعدی خواهد داشت، بخش بعدی را ببینید).
نتیجه‌گیری نوزیک این است که اقدامات خطرناک ویژه‌ای را که انجام می‌شوند و جبران این ممنوعیت برای افراد آسیب‌دیده خاص، ممنوع می‌کند. : ۸۱ این همان چیزی است که او آن را اصل جبران خسارت می‌نامد. : ۸۲ برای مثال، ممنوعیت رانندگی بیماران صرعی مجاز است، اما به‌شرطی که هزینه‌هایی را که رانندگان معلول باید متقبل شوند، جبران شود. : ۷۹  این تنها در صورتی اتفاق می‌افتد که سود حاصل از افزایش امنیت بیش‌تر از این هزینه‌ها باشد. : ۸۳ اما این یک مذاکره نیست. قیاسی که او می‌کند سیاه‌نمایی است: : ۸۵ درست نیست به شخص یا گروهی پول بدهیم تا او را از کاری بازدارند که در غیر این صورت هیچ سودی برای او نخواهد داشت. نوزیک چنین معاملاتی را «فعالیت‌های غیرمولد» می‌داند. : ۸۴ به همین ترتیب، برای بیمار صرعی درست نیست که برای انجام ندادن کاری مخاطره‌آمیز برای افراد دیگر، برای پرداخت مبلغی مذاکره کنیم.
با این حال، نوزیک به برخی مشکلات در این اصل اشاره می‌کند. اولاً، او می‌گوید که این عمل باید «به‌طور کلی انجام شود». هدف پشت این صلاحیت این است که فعالیت‌های عجیب و غریب و خطرناک نباید جبران شود. مثال افراطی او کسی است که از بازی رولت روسی با سر دیگران، بدون این‌که از آن‌ها بپرسد لذت می‌برد. : ۷۹ چنین اقدامی باید بدون هیچ صلاحیتی ممنوع شود. اما می‌توان هر چیزی را به عنوان یک عمل «انجام‌شده» تعریف کرد. رولت روسی را می‌توان «تفریح» دانست و از این رو جبران کرد. ثانیاً، اگر عمل خاص و خطرناک تنها راهی است که یک فرد می‌تواند کاری مهم برای او انجام دهد (مثلاً اگر تنها راهی است که فرد می‌تواند سرگرم شود یا از خود حمایت کند) شاید باید جبران شود. : ۸۲ ثالثاً، به‌طور کلی‌تر، او تشخیص می‌دهد که نظریه نقصی ندارد، : ۸۲ بنابراین مشخص نیست که چه چیزی «مضرات ویژه» محسوب می‌شود.
این موضوع باید بیشتر توسعه یابد، زیرا در وضعیت طبیعی هیچ مرجعی برای تصمیم‌گیری در مورد چگونگی تعریف این اصطلاحات وجود ندارد (به بحث در مورد موضوع مشابه در صفحه ۸۹ مراجعه کنید).
[...] و نیازی نیست که اصل را دقیقاً بیان کنیم. ما فقط نیاز به ادعای درستی برخی از اصول داریم، مانند اصل جبران خسارت، الزام کسانی که ممنوعیت فعالیت‌های مخاطره‌آمیز را برای آن‌ها ممنوع می‌کنند. من راحت نیستم که اصولی را ارائه کنم و بعداً از آن استفاده کنم درحالی‌که جزئیات آن کاملاً مشخص نشده است [...]. من می‌توانم ادعا کنم که به‌عنوان آغازی برای گذشتن یک اصل در حالتی مبهم درست است. سؤال اصلی این است که آیا چیزی شبیه به آن انجام خواهد شد.— رابرت نوزیک، «آنارشی، دولت و اتوپیا»، چاپ مجدد، ۲۰۱۳، ص. ۸۷

### دولت
یک فرد مستقل ممکن است در خصوص استفاده از روش‌های خود برای اجرای خصوصی عدالت منع شود اگر: : ۸۸
- روش او بسیار خطرناک باشد («شاید او با برگ چای مشورت می‌کند»)
- او از روشی با ریسک ناشناخته استفاده می‌کند.

با این وجود، ممکن است یک فرد مستقل از روشی استفاده کند که ریسک بالایی را بر دیگران تحمیل نمی‌کند، اما اگر روش‌های مشابه توسط بسیاری دیگر استفاده شود، ریسک کل ممکن است از یک آستانه قابل‌قبول فراتر رود. در این صورت نمی‌توان تصمیم گرفت که چه کسی باید این کار را متوقف کند، زیرا هیچ‌کس شخصاً مسئول نیست و بنابراین هیچ‌کس حق ندارد او را متوقف کند. افراد مستقل ممکن است برای تصمیم‌گیری دربارهٔ این سؤالات گرد هم آیند، اما حتی اگر با مکانیزمی موافقت کنند که ریسک کل را زیر آستانه نگه دارد، هر فردی انگیزه‌ای برای خروج از معامله خواهد داشت. این رویه به‌دلیل منطقی بودن یک معضل مفت‌سواری در چنین گروه‌بندی، بهره‌گیری از محدودیت دیگران و ادامه فعالیت‌های مخاطره‌آمیز خود با شکست مواجه می‌شود. در یک بحث معروف، او «اصل انصاف» هارت را برای برخورد با مفت‌سواران که از نظر اخلاقی آن‌ها را به شیوه‌های تعاونی که از آن سود می‌برند متصل می‌کند، رد می‌کند. کسی نمی‌تواند برای مزایایی که اعطا می‌کند، بدون توافق قبلی هزینه‌ای دریافت کند. اما نوزیک این را رد می‌کند.
اگر اصل انصاف کار نمی‌کند، چگونه باید در این مورد تصمیم‌گیری کنیم؟ سنت حقوق طبیعی کمک چندانی به روشن شدن حقوق رویه‌ای ما نمی‌کند. : ۱۰۱ نوزیک فرض می‌کند که همه ما حق داریم بدانیم که از روشی منصفانه و قابل اعتماد برای تصمیم‌گیری در مورد مقصر بودن خود استفاده می‌کنیم. اگر این اطلاعات به‌صورت عمومی در دسترس نباشد، ما حق مقاومت داریم. همچنین اگر پس از در نظر گرفتن اطلاعات داده‌شده، این روش را غیرقابل اعتماد یا ناعادلانه بدانیم، ممکن است این کار را انجام دهیم. ما حتی ممکن است در فرایند شرکت نکنیم، حتی اگر صلاح باشد. : ۱۰۲
اعمال این حقوق ممکن است به سازمان حفاظتی محول شود، که از به‌کارگیری روش‌هایی که از نظر قابل اعتماد یا انصاف غیرقابل قبول می‌داند، توسط دیگران جلوگیری می‌کند. احتمالاً فهرستی از روش‌های پذیرفته‌شده را منتشر می‌کند. هر کس این ممنوعیت را نقض کند مجازات می‌شود. : ۱۰۳ هر فردی حق دارد این کار را انجام دهد و شرکت‌های دیگر می‌توانند تلاش کنند تا وارد این تجارت شوند، اما آژانس محافظ مسلط تنها کسی است که قدرت اجرای این ممنوعیت را دارد. این تنها شرکتی است که می‌تواند به مشتریان خود تضمین دهد که هیچ روش پذیرفته‌نشده‌ای برای آن‌ها اعمال نخواهد شد. : ۱۰۹
اما یک تفاوت مهم دیگر وجود دارد: سازمان حفاظت با این کار می‌تواند برخی از استقلالی‌ها را در شرایط نامناسب قرار دهد. به‌طور خاص، آن دسته از استقلال‌هایی که از روش ممنوعه استفاده می‌کنند و نمی‌توانند بدون تلاش زیاد از عهده خدمات آن برآیند (و یا حتی آن‌قدر فقیر هستند که نمی‌توانند پرداخت کنند). این افراد به هزینه پرداخت مشتریان آژانس خواهند بود.
در فصل قبل دیدیم که باید ضررهای تحمیل‌شده به دیگران را جبران کرد. ما همچنین دیدیم که این غرامت فقط معادل هزینه اضافی تحمیل‌شده به افراد محروم فراتر از هزینه‌هایی است که در غیر این صورت متحمل می‌شود (در این مورد، هزینه‌های رویه مخاطره‌آمیز/ناشناخته که او می‌خواهد اعمال کند). با این وجود، اگر فرد مستقل قادر به پرداخت هزینه آن پس از جبران معایب نباشد، حتی به قیمت کامل یک سیاست حفاظتی ساده نیز می‌رسد. : ۱۱۱–۱۱۲
همچنین، خدمات حفاظتی که در این‌جا به‌حساب می‌آیند، به‌شدت علیه مشتریان پرداخت می‌شوند، زیرا این‌ها همان کسانی هستند که فرد مستقل در وهله اول در برابر آن‌ها بی‌دفاع بود. : ۱۱۳
اما آیا این مکانیسم جبران مشکل مفت‌سواری دیگری ایجاد نمی‌کند؟ نوزیک می‌گوید که خیلی زیاد نیست، زیرا غرامت فقط «مبلغی است که با هزینه‌های یک سیاست غیرمعمول برابری می‌کند، وقتی به مجموع هزینه‌های پولی حمایت از خودیاری به اضافه هر مبلغی که فرد می‌تواند به‌راحتی بپردازد، اضافه شود». همچنین، همان‌طور که گفتیم، این یک سیاست غیرمعمول است که فقط در برابر مشتریان پرداختی محافظت می‌کند، نه در برابر مشتریان جبران‌شده و سایر افراد مستقل؛ بنابراین، هر چه تعداد مفت سواران بیش‌تر باشد، خرید یک سیاست حفاظت کامل اهمیت بیش‌تری پیدا می‌کند. : ۱۱۳
می‌توانیم ببینیم که آنچه اکنون داریم شبیه یک دولت است. در فصل ۳ نوزیک استدلال کرد که دو شرط لازم برای تحقق یک سازمان برای یک دولت عبارتند از:
1. انحصار استفاده از زور
2. حفاظت جهانی

آژانس حفاظتی در این دو شرایط شبیه یک دولت است. اولاً، این یک انحصار واقعی است، : ۱۰۸ به‌دلیل مزیت رقابتی که قبلاً ذکر شد. حق خاصی ندارد که باشد، فقط هست.
«توضیحات ما فرض یا ادعا نمی‌کند که ممکن است درست باشد. اما ممکن است ممنوعیت‌های اجباری ایجاد کند، حتی اگر هیچ‌کس فکر نکند که قدرتمندان حق «ویژه‌ای» دارند که در جهان به دیدگاه خود در مورد این‌که ممنوعیت‌ها به‌درستی اجرا می‌شوند، پی‌برده باشند.— رابرت نوزیک، «آنارشی، دولت و اتوپیا»، چاپ مجدد، ۲۰۱۳، صفحات ۱۱۸–۱۱۹
ثانیاً اکثر مردم مشتری آن هستند. با این حال، ممکن است افراد مستقلی وجود داشته باشند که رویه‌هایی را که آن‌ها تأیید می‌کند، اعمال کنند. همچنین، ممکن است هنوز هم افراد مستقلی وجود داشته باشند که روش‌هایی را که آن را تأیید نمی‌کند برای سایر مستقل‌ها با رویه‌های غیرقابل اعتماد به کار برند.
این شرایط مهم هستند زیرا مبنایی برای «آنارشیسم فردگرا» هستند تا ادعا کنند که هر دولتی لزوماً نامشروع است. این بخش از کتاب رد این ادعاست و نشان می‌دهد که برخی از دولت‌ها می‌توانند با مجموعه‌ای از مراحل مشروع شکل بگیرند. انحصار عملاً با مراحل مجاز اخلاقی به‌وجود آمده است : ۱۱۵ و حمایت همگانی، واقعاً بازتوزیع‌کننده نیست، زیرا افرادی که به آن‌ها پول یا خدمات حفاظتی با تخفیف داده می‌شود، حق داشتند که این امر را به‌عنوان جبران ضررهایی که بر آن‌ها تحمیل شده بود، داشته باشند؛ بنابراین، دولت حقوق کسی را زیر پا نمی‌گذارد.
توجه داشته باشید که این حالت آن‌طور که ما معمولاً آن را درک می‌کنیم نیست. احتمالاً بیش‌تر شبیه یک شرکت سازمان‌دهی‌شده است و مهم‌تر از آن، هنوز افراد مستقلی وجود دارند. : ۱۱۷ اما همان‌طور که نوزیک می‌گوید:
واضح است که آژانس مسلط تقریباً تمام ویژگی‌های مشخص‌شده [توسط انسان‌شناس لارنس کرادر] را دارد. و ساختارهای اداری پایدار آن، با پرسنل متخصص تمام‌وقت، آن را به شدت - در جهت یک دولت - از آنچه مردم‌شناسان جامعه بدون دولت می‌نامند، وادار می‌کند.— رابرت نوزیک، «آنارشی، دولت و اتوپیا»، چاپ مجدد، ۲۰۱۳، ص. ۱۱۷
با این حال، او تشخیص می‌دهد که این موجودیت کاملاً با سنت وبری در تعریف دولت مطابقت ندارد. این موضوع «تنها مجری خشونت» نیست، زیرا برخی از افراد مستقل ممکن است بدون مداخله نسبت به یکدیگر خشونت انجام دهند. اما این تنها قاضی مؤثر در مورد مجاز بودن خشونت است؛ بنابراین، او نتیجه‌گیری می‌کند که این را می‌توان «موجود دولتی» نیز نامید. : ۱۱۸
در نهایت، نوزیک به ما هشدار می‌دهد که قدم گذاشتن از یک انحصار بالفعل (دولت فوق‌العاده) تا تبدیل شدن به این «موجود دولتی» که برخی از مستقل‌ها دولت حداقلی) را جبران می‌کند، ضروری نیست. جبران یک وظیفه اخلاقی است. : ۱۱۹ اما این پاسخ نوزیک به آنارشیسم فردگرا را بی‌اعتبار نمی‌کند و توضیح دستی نامرئی باقی می‌ماند: هر چه باشد، آژانس برای حمایت همگانی نیازی به داشتن برنامه‌ای برای تبدیل شدن به یک دولت ندارد. این فقط در صورتی اتفاق می‌افتد که تصمیم بگیرد حفاظتی را که مدیون است انجام دهد. : ۱۱۹

### ملاحظات بیش‌تر در مورد استدلال برای دولت
بحث در مورد حمله پیش‌گیرانه، نوزیک را به یک اصل هدایت می‌کند که اعمال ممنوعیت را که به خودی خود اشتباه نیستند، حذف می‌کند، حتی اگر این اقدامات احتمال ارتکاب اشتباهات را در آینده افزایش دهند. این امر تفاوت قابل‌توجهی را بین ممنوعیت‌های یک سازمان حفاظتی در برابر رویه‌هایی که آن را غیرقابل اعتماد یا غیرمنصفانه می‌داند و سایر ممنوعیت‌هایی که به‌نظر می‌رسد بیش از حد ممکن است، مانند منع دیگران از پیوستن به سازمان حفاظتی دیگر، ایجاد می‌کند. اصل نوزیک دیگران را از این کار منع نمی‌کند.

### عدالت توزیعی
بحث نوزیک در مورد نظریه عدالت رالز، گفتگوی برجسته‌ای را بین لیبرترینیسم و لیبرالیسم ایجاد کرد. او یک نظریه استحقاق را ترسیم می‌کند که می‌گوید: «از هر کدام که انتخاب می‌کنند، به هر کدام که انتخاب می‌شوند». این شامل یک نظریه (۱) عدالت در کسب است. (۲) عدالت در اصلاح اگر (۱) نقض شود (اصلاح که ممکن است به اقدامات ظاهراً توزیع مجدد نیاز داشته باشد). (۳) عدالت در دارایی‌ها، و (۴) عدالت در انتقال. با فرض عدالت در کسب، استحقاق مالکیت تابعی از کاربردهای مکرر (۳) و (۴) است. نظریه استحقاق نوزیک یک اصل تاریخی بدون الگو است. تقریباً تمام اصول دیگر عدالت توزیعی (برابری‌گرایی، فایده‌گرایی) اصول الگوی عدالت هستند. چنین اصولی از این شکل پیروی می‌کنند: «به هر یک بر اساس …»

title: آنارشی، دولت و اتوپیا

wikitext:
{{عنوان مورب}}

{{Short description|کتابی از رابرت نوزیک}}

{{جعبه اطلاعات کتاب|name=آنارشی، دولت و اتوپیا|image=File:Anarchy, State, and Utopia (first edition).JPG|caption=جلد چاپ اول|author=[[رابرت نوزیک]]|country=ایالات متحده آمریکا|language=انگلیسی|subject=[[عدالت توزیعی]]|publisher=بیسیک بوکس|pub_date=۱۹۷۴|media_type=چاپ ([[گالینگور]] و [[شومیز]])|pages=334|isbn=۹۷۸-۰-۴۶۵-۰۹۷۲۰-۳|dewey=320.1/01|congress=JC571 .N68}}{{ادغام با|بی‌دولتی، دولت، آرمان‌شهر}}
'''''آنارشی، دولت و اتوپیا''''' (به [[زبان انگلیسی|انگلیسی]]: Anarchy, State, and Utopia)، کتابی است که [[فیلسوف]] [[فلسفه سیاسی|سیاسی]] [[آمریکایی‌ها|آمریکایی]] [[رابرت نوزیک]] در سال ۱۹۷۴ منتشر کرده است. این کتاب در سال ۱۹۷۵ [[جایزه ملی کتاب|جایزه ملیک تاب]] [[ایالات متحده آمریکا|ایالات متحده]] را در رده فلسفه و دین دریافت کرد.<ref name="NatBookFound2">{{cite web|url=http://www.nationalbook.org/nba1975.html|title=جوایز ملی کتاب - 1975|year=2007|publisher=بنیاد ملی کتاب|access-date=۹ January ۲۰۱۲|url-status=dead|archive-url=https://web.archive.org/web/20110909065656/http://www.nationalbook.org/nba1975.html|archive-date=۹ September ۲۰۱۱}}</ref> این اثر به ۱۱ زبان ترجمه شده است، و به‌عنوان یکی از «۱۰۰ کتاب تأثیرگذار پس از جنگ» (۱۹۴۵–۱۹۹۵) توسط ''ضمیمه ادبی تایمز'' [[بریتانیا]] انتخاب شد.<ref name="TimesLiterarySupp3">{{cite web|url=http://www.listsofbests.com/list/28419-100-most-influential-books-since-world-war-ii|title=صد کتاب تأثیرگذار پس از جنگ|date=October ۶, ۱۹۹۵|publisher=ضمیمه ادبی تایمز|access-date=8 November ۲۰۱۱|archive-url=https://web.archive.org/web/20111204233747/http://www.listsofbests.com/list/28419-100-most-influential-books-since-world-war-ii|archive-date=۴ December ۲۰۱۱}}</ref>

در مخالفت با ''[[نظریه عدالت]]'' (۱۹۷۱) [[جان رالز]]، و در مناظره با [[مایکل والزر]]،<ref name="imprints2">[http://eis.bris.ac.uk/~plcdib/imprints/michaelwalzerinterview.html ایالات متحده در جهان – جنگ‌های عادلانه و جوامع عادلانه: مصاحبه با مایکل والزر]، {{Webarchive|url=https://web.archive.org/web/20070924224633/http://eis.bris.ac.uk/~plcdib/imprints/michaelwalzerinterview.html|date=۲۰۰۷-۰۹-۲۴}} در چاپ جلد ۷، شماره ۱، ۲۰۰۳</ref> نوزیک به نفع یک [[دولت نگهبان شب|دولت حداقلی]]، «محدود به کارکردهای محدود حفاظت در برابر زور، دزدی، تقلب، و اجرای قانون، قراردادها و غیره استدلال می‌کند.» نوزیک استدلال می‌کند که وقتی دولتی مسئولیت‌های بیش‌تری از این‌ها را بر عهده بگیرد، حقوق زیر پا گذاشته می‌شود. برای حمایت از ایده دولت حداقلی، نوزیک استدلالی را ارائه می‌کند که نشان می‌دهد چگونه دولت حداقلی به‌طور طبیعی از [[وضع طبیعی]] [[جان لاک|لاکی]] ناشی می‌شود و چگونه هرگونه گسترش قدرت دولتی از این آستانه حداقلی غیرقابل توجیه است.

== خلاصه ==
نظریه استحقاق نوزیک، که انسان‌ها را به‌عنوان [[خویش‌فرمانی]] می‌بیند و توزیع مجدد کالاها را تنها به شرط رضایت توجیه می‌کند، یک جنبه کلیدی از ''آنارشی، دولت و اتوپیا'' است. این اثر متأثر از [[جان لاک]]، [[ایمانوئل کانت]] و [[فریدریش هایک]] است.<ref name="nysun2">{{cite web|last1=شفر|first1=دیوید لوئیس|title=رابرت نوزیک و ساحل اتوپیا|url=http://www.nysun.com/arts/robert-nozick-and-the-coast-of-utopia/75572/|website=نیویورک سان|access-date=۱۱ July ۲۰۱۵|archive-date=۲۲ December ۲۰۱۹|archive-url=https://web.archive.org/web/20191222205626/https://www.nysun.com/arts/robert-nozick-and-the-coast-of-utopia/75572/|url-status=live}}</ref>

این کتاب همچنین حاوی دفاع شدیدی از [[لیبرترینیسم]] [[دولت نگهبان شب|مینارشیستی]] در برابر دیدگاه‌های افراطی‌تر، مانند [[آنارکو-کاپیتالیسم]] است (که در آن دولت وجود ندارد و افراد باید برای همه خدمات اجتماعی با شرکت‌های خصوصی قرارداد ببندند). نوزیک استدلال می‌کند که آنارکو-کاپیتالیسم به‌ناچار به یک دولت مینیارشیستی تبدیل می‌شود، حتی بدون این‌که هیچ‌یک از [[اصل عدم تجاوز|اصول عدم تجاوز]] خود را نقض کند، از طریق ظهور نهایی یک سازمان دفاع خصوصی و [[نظام دادگستری|قضایی]] مسلط محلی که به نفع همه است که با آن همسو شوند. سایر آژانس‌ها قادر به رقابت مؤثر با مزایای آژانس با پوشش اکثریت نیستند؛ بنابراین، حتی تا حدی که نظریه آنارکو-کاپیتالیسم درست باشد، منجر به یک عامل واحد، خصوصی و محافظ می‌شود که خود عملاً یک «دولت» است؛ بنابراین آنارکو-کاپیتالیسم ممکن است فقط برای یک دوره محدود قبل از ظهور یک دولت حداقلی وجود داشته باشد.

=== فعالیت فلسفی ===
پیشگفتار ''آنارشی، دولت و اتوپیا'' حاوی قطعه‌ای دربارهٔ «شیوه معمول ارائه کار فلسفی» است؛ یعنی ارائه آن به گونه‌ای که گویی کلام نهایی مطلق در مورد موضوع آن است. نوزیک معتقد است که فیلسوفان واقعاً متواضع هستند و به نقاط ضعف آثار خود آگاه هستند. با این حال، نوعی از فعالیت فلسفی وجود دارد که «احساس تلنگر و هل دادن اشیاء برای قرار گرفتن در یک محیط ثابت با شکل مشخص است.» برآمدگی‌ها پوشانده می‌شوند یا علت برآمدگی به دور پرتاب می‌شود تا کسی متوجه نشود. سپس «به سرعت، زاویه‌ای را پیدا می‌کنید که به‌نظر می‌رسد همه چیز کاملاً جا افتاده است و قبل از این‌که چیز دیگری بیرون بزند، با سرعت [[شاتر]] سریع یک عکس فوری می‌گیرید.» پس از سفر به اتاق تاریک برای لمس کردن، «[چیزی که باقی می‌ماند این است که عکس را به‌عنوان نمایشی از وضعیت دقیق اوضاع منتشر کنیم، و توجه کنیم که چگونه هیچ چیز به‌درستی در شکل دیگری قرار نمی‌گیرد». پس کار نوزیک چه تفاوتی با این شکل از فعالیت دارد؟ او معتقد بود آنچه می‌گوید صحیح است، اما برآمدگی‌ها را نمی‌پوشاند: «تردیدها و نگرانی‌ها و عدم قطعیت‌ها و همچنین اعتقادات و استدلال‌ها»را.

=== چرا نظریه وضع طبیعی؟ ===
در این فصل، نوزیک سعی می‌کند توضیح دهد که چرا بررسی [[وضع طبیعی|وضعیت طبیعی]] [[جان لاک|لاکی]] برای درک این‌که آیا در وهله اول باید یک حالت وجود داشته باشد مفید است.<ref name="asureprint2">{{cite book|last1=نوزیک|first1=رابرت|title=آنارشی، دولت و اتوپیا|edition=تجدید چاپ|date=2013|isbn=۹۷۸-۰-۴۶۵-۰۵۱۰۰-۷}}</ref> {{صا|۴}}اگر کسی می‌تواند نشان دهد که یک جامعه آنارشی بدتر از جامعه‌ای است که دارای حالت است، باید دومی را به‌عنوان جایگزین بدتر انتخاب کنیم. او استدلال می‌کند که برای مقایسه قانع‌کننده این دو، نباید بر دیدگاهی بسیار بدبینانه یا بسیار خوش‌بینانه از آن جامعه تمرکز کرد.<ref name="asureprint2"/> {{صا|۵}}در عوض، باید:

{{گفتاورد|روی یک موقعیت غیردولتی تمرکز کنید که در آن مردم عموماً محدودیت‌های اخلاقی را برآورده می‌کنند و عموماً همان‌طور که باید عمل می‌کنند [...] این وضعیت طبیعی بهترین وضعیت آنارشیکی است که می‌توان به‌طور منطقی به آن امیدوار بود. از این رو، بررسی ماهیت و عیوب آن برای تصمیم‌گیری در مورد این‌که آیا باید یک دولت به جای هرج و مرج وجود داشته باشد، اهمیت حیاتی دارد.|رابرت نوزیک|«آنارشی، دولت و اتوپیا»، چاپ مجدد ۲۰۱۳، ص. ۵}}برنامه نوزیک این است که ابتدا اعمال مجاز و غیرمجاز اخلاقی را در چنین جامعه غیرسیاسی توصیف کند و این‌که چگونه نقض آن محدودیت‌ها توسط برخی افراد منجر به ظهور یک دولت می‌شود. اگر این اتفاق بیفتد، ظاهر را توضیح می‌داد، حتی اگر هیچ حالتی واقعاً به آن شکل خاص توسعه نیافته باشد.<ref name="asureprint2"/> {{صا|۷}}

او به بزرگ‌ترین برآمدگی اشاره می‌کند، هنگامی که او (در فصل ۱، «چرا نظریه وضعیت طبیعت؟») به کم‌عمق بودن توضیح «[[دست نامرئی]]» خود در مورد حالت حداقل اشاره می‌کند، که آن را از [[وضع طبیعی]] [[جان لاک|لاکی]] استخراج می‌کند، که در آن افراد وجود دارند. اما هیچ دولتی که آن‌ها را اجرا و قضاوت کند وجود ندارد. اگرچه این برای او به‌عنوان «تبیین بنیادی» قلمرو سیاسی به‌حساب می‌آید، زیرا امر سیاسی بر حسب امر غیرسیاسی تبیین می‌شود، و نسبت به جاه‌طلبی «تبارشناختی» بعدی او (درکتاب ''ماهیت عقلانیت'' و به‌ویژه در [[تغییرناپذیری ها|''تغییرناپذیری‌ها'']]) هم سیاسی و هم اخلاقی با ارجاع به شیوه‌های هم‌کاری سودمندی که می‌توان آن را به اجداد شکارچی-گردآورنده ما و فراتر از آن ردیابی کرد، کم‌عمق است. [[تبارشناسی (فلسفه)|تبارشناسی]] به نوزیک توضیحی در مورد آنچه فقط در ''آنارشی، دولت و اتوپیا'' فرض شده است، وضعیت بنیادی حقوق فردی ارائه می‌دهد.

=== وضعیت طبیعت ===
نوزیک این فصل را با جمع‌بندی برخی از ویژگی‌های [[وضع طبیعی]] [[جان لاک|لاک]] آغاز می‌کند.<ref name="asureprint2"/> {{صا|۱۰}}نکته مهم این است که هر فردی حق دارد هر زمان که شخص دیگری حقوقش را تضییع کرد، غرامت دریافت کند.<ref name="asureprint2"/> {{صا|۱۰}}تنبیه مجرم نیز قابل‌قبول است، اما تا آن‌جایی که او (یا دیگران) از انجام مجدد آن منع شوند. همان‌طور که خود لاک اذعان می‌کند، این موضوع مشکل‌های متعددی را ایجاد می‌کند و نوزیک تلاش می‌کند تا ببیند تا چه حد می‌توان مشکل‌ها را با شیوه‌های داوطلبانه حل کرد. یک پاسخ منطقی به «مشکلات» یک وضعیت طبیعی لاکی، ایجاد انجمن‌های حمایت متقابل است،<ref name="asureprint2"/> {{صا|۱۲}}که در آن همه به تماس هر عضو پاسخ خواهند داد. این ناخوشایند است که همه همیشه در حال آماده‌باش هستند، و اعضایی که ممکن است «شاد یا [[پارانوئید]]» باشند، می‌توانند هم‌کاران را فراخوانی کنند.<ref name="asureprint2"/> {{صا|۱۲}}ناراحتی مهم دیگر زمانی رخ می‌دهد که دو عضو یک انجمن با هم اختلاف داشته باشند. اگرچه قوانین ساده‌ای وجود دارد که می‌تواند مشکل را حل کند (برای مثال، سیاست عدم مداخله<ref name="asureprint2"/> {{صا|۱۳}})، بیش‌تر مردم انجمن‌هایی را ترجیح می‌دهند که سعی می‌کنند سیستم‌هایی بسازند تا تصمیم بگیرند که ادعاهای چه کسی درست است.

در هر صورت، مشکل آماده‌باش حکم می‌کند که برخی از کارآفرینان وارد تجارت فروش خدمات حفاظتی شوند<ref name="asureprint2"/> {{صا|۱۳}}([[تقسیم کار]]). این امر منجر می‌شود («از طریق فشارهای بازار، صرفه‌جویی، و منفعت شخصی») یا افراد به قوی‌ترین انجمن در یک منطقه خاص بپیوندند یا این‌که برخی از انجمن‌ها قدرت مشابهی داشته باشند و از این رو با موافقت با شخص ثالثی که به‌عنوان قاضی یا دادگاه برای حل اختلافات عمل می‌کند.<ref name="asureprint6">{{cite book|last1=Nozick|first1=Robert|title=Anarchy, State and Utopia|edition=Reprint|date=2013|isbn=۹۷۸-۰-۴۶۵-۰۵۱۰۰-۷}}</ref> {{صا|۱۶}}اما برای تمام اهداف عملی، مورد دوم معادل داشتن تنها یک انجمن حفاظتی است. و این چیزی است که «بسیار شبیه یک حالت حداقلی» است.<ref name="asureprint2"/> {{صا|۱۷}}نوزیک قضاوت می‌کند که لاک اشتباه می‌کند که یک قرارداد اجتماعی را برای ایجاد [[جامعه مدنی]] و پول لازم تصور می‌کند.<ref name="asureprint2"/> {{صا|۱۸}}او توضیح دست نامرئی را ترجیح می‌دهد، به این معنا که توافق‌های داوطلبانه بین افراد، الگوهای گسترده‌ای را ایجاد می‌کند که به نظر می‌رسد طراحی شده‌اند، درحالی‌که در واقع هیچ‌کس این کار را نکرده است.<ref name="asureprint2"/> {{صا|۱۹}}این توضیح‌ها به این معنا مفید هستند که «استفاده از مفاهیم تشکیل‌دهنده پدیده‌های مورد توضیح را به حداقل می‌رسانند». او تا کنون نشان داده است که چنین «دست نامرئی» ای به یک انجمن مسلط منجر می‌شود، اما افراد هنوز هم ممکن است حقوق خود به‌طور عادلانه را جاری کنند. اما این آژانس حفاظتی هنوز یک دولت نیست. در پایان فصل نوزیک به برخی از مشکلات تعریف حالت اشاره می‌کند، اما می‌گوید:

{{گفتاورد|ما ممکن است برای اهداف خود این‌گونه پیش برویم که شرط لازم برای وجود یک دولت این است که (فردی یا سازمانی) اعلام کند که در حد توان خود [...] هر تخلفی را که کشف کند مجازات خواهد کرد. استفاده از زور بدون اجازه صریح.|رابرت نوزیک|«آنارشی، دولت و اتوپیا»، چاپ مجدد، ۲۰۱۳، ص. ۲۴}}سازمان‌های حفاظتی تاکنون چنین اعلامیه‌ای نداده‌اند.<ref name="asureprint2"/> {{صا|۲۳}}علاوه بر این، به همه مشتریان خود (که ممکن است درجات پوشش متفاوتی را خریداری کنند) [[درجه حفاظت]] یکسانی ارائه نمی‌دهند و افرادی که خدمات را خریداری نمی‌کنند («مستقل‌ها») را به هیچ وجه محافظت نمی‌کنند. این برخلاف تجربه ما از دولت‌ها است، جایی که حتی از گردش‌گران محافظت می‌کنند.<ref name="asureprint2"/> {{صا|۲۵}}بنابراین، آژانس حفاظتی مسلط فاقد انحصار در استفاده از زور است و نمی‌تواند از همه مردم در داخل قلمرو خود محافظت کند.

=== محدودیت‌های اخلاقی و دولت ===
نوزیک با نشان دادن این‌که دلایل غیرتوزیعی برای رویه ظاهراً بازتوزیعی برای وادار کردن مشتریانش به پرداخت هزینه حمایت از دیگران وجود دارد، به وضعیت [[دولت نگهبان شب|نگهبان شب]] در نظریه [[لیبرالیسم کلاسیک]] می‌رسد. او چیزی را تعریف می‌کند که آن را یک حالت فوق‌حداقلی می‌نامد، که ویژگی توزیع‌کننده را ندارد، اما تنها حالتی است که مجاز به اجرای حقوق است.<ref name="asureprint2"/> {{صا|۲۶}}طرف‌داران این دولت فوق‌حداقلی به‌دلیل تلاش برای به حداقل رساندن مجموع نقض حقوق (آنچه او [[فایده‌گرایی]] حقوق می‌نامد) از آن دفاع نمی‌کنند.<ref name="asureprint2"/> {{صا|۳۰}}برای مثال، این ایده به این معنی است که شخصی می‌تواند فرد دیگری را که می‌داند بی‌گناه است مجازات کند تا گروهی را که حقوق بیش‌تری را نقض می‌کنند، کنترل کند.<ref name="asureprint2"/> {{صا|۲۹}}این فلسفه‌ای نیست که در پس دولت فوق‌حداقلی قرار دارد.<ref name="asureprint2"/> {{صا|۲۷–۲۸}}در عوض، طرف‌داران آن حقوق اعضای آن را یک محدودیت جانبی در مورد آنچه می‌توان با آن‌ها انجام داد، می‌دانند. این دیدگاه محدودیت جانبی منعکس‌کننده اصل زیربنایی [[ایمانوئل کانت|کانتی]] است که افراد هدف هستند و صرفاً وسیله نیستند، بنابراین نمی‌توان برای جلوگیری از نقض حقوق افراد دیگر، حقوق ''یک'' فرد را زیر پا گذاشت.<ref name="asureprint2"/> {{صا|۳۰–۳۱}}پس کدام اصل را انتخاب کنیم؟ نوزیک سعی نخواهد کرد ثابت کند کدام اصل بهتر است. در عوض، او دلایلی برای ترجیح دیدگاه کانتی ارائه می‌کند و بعدها به مشکلات فایده‌گرایی کلاسیک اشاره می‌کند.

اولین دلیلی که او به نفع اصل کانتی ارائه می‌کند این است که قیاس بین مورد فردی (که در آن ما انتخاب می‌کنیم برای منفعت بیش‌تر بعداً قربانی شویم<ref name="asureprint2"/> {{صا|۳۲}}) و مورد اجتماعی (که در آن منافع یک فرد را فدای خیر اجتماعی بزرگ‌تر می‌کنیم) نادرست است:

{{گفتاورد|فقط افرادی مشخص وجود دارند، افرادی مختلف با زندگی فردی خود. استفاده از یکی از این افراد به نفع دیگران، از او به نفع دیگران استفاده می‌کند [...] صحبت از یک خیر اجتماعی کلی این موضوع را پوشش می‌دهد. (از قصد؟). استفاده از یک فرد در این راه به اندازه کافی احترام و توجه به این واقعیت ندارد که او فردی جدا است و تنها زندگی اوست. او از فداکاری خود مقداری خیر بیش از حد متعادل به‌دست نمی‌آورد [...].|رابرت نوزیک|«آنارشی، دولت و اتوپیا»، چاپ مجدد، ۲۰۱۳، ص. ۳۳}}دلیل دوم بر اصل عدم تعرض متمرکز است. آیا ما حاضریم این اصل را کنار بگذاریم؟ یعنی آیا می‌توانیم بپذیریم که برخی افراد ممکن است در موارد خاصی به برخی افراد بی‌گناه آسیب برسانند؟<ref name="asureprint2"/> {{صا|۳۴}}(البته این اصل عدم تعرض شامل [[دفاع شخصی]] و شاید موارد خاص دیگر نمی‌شود.<ref name="asureprint2"/> {{صا|۳۴–۳۵}})

او سپس با بحث در مورد این‌که آیا حیوانات باید در محاسبه فایده‌گرایانه خوشبختی در نظر گرفته شوند، و اگر بستگی به نوع حیوان دارد، آیا کشتن بی‌درد آن‌ها قابل‌قبول است یا خیر، برخی از مشکلات فایده‌گرایی را آشکار می‌کند.<ref name="asureprint2"/> {{صا|۳۵–۴۲}}او معتقد است که منفعت‌گرایی حتی برای حیوانات هم مناسب نیست.

اما مشهورترین استدلال نوزیک برای دیدگاه محدودیت جانبی علیه فایده‌گرایی کلاسیک و این ایده که فقط تجربه احساسی مهم است، [[آزمایش فکری]] ماشین تجربه او است.<ref name="asureprint2"/> {{صا|۴۲}}هر تجربه وهمی را که فرد بخواهد القا می‌کند، اما از انجام کاری یا تماس با هر چیزی جلوگیری می‌کند. فقط تحریک عصبی از قبل برنامه‌ریزی‌شده برای توهم کافی است. نوزیک این شهود را ایجاد می‌کند که هر یک از ما دلیلی برای اجتناب از وصل شدن به ماشین تجربه داریم.<ref name="asureprint2"/> {{صا|۴۳}}این به این معنی نیست که «وصل کردن به برق» ممکن است بهترین انتخاب همه چیز برای برخی از بیماران لاعلاج و درد شدید نباشد. هدف آزمایش فکری بیان یک دلیل بزرگ برای عدم وصل کردن است، دلیلی که نباید وجود داشته باشد، اگر آنچه مهم است تجربه احساسی است.<ref name=":0">«[...] ما فقط باید به پیچیدگی این سؤال توجه کنیم که چه چیزی برای مردم به جز تجربیاتشان مهم است» {{cite book|last1=نوزیک|first1=رابرت|title=آنارشی، دولت و اتوپیا|edition=تجدید چاپ|date=۲۰۱۳|isbn=۹۷۸-۰-۴۶۵-۰۵۱۰۰-۷|page=۴۵}}</ref>

=== ممنوعیت، جبران خسارت و ریسک ===
رویه‌ای که به [[دولت نگهبان شب]] منجر می‌شود، شامل پرداخت غرامت به غیرعضوهایی است که از اجرای حقوق خود منع می‌شوند، مکانیزم اجرایی که آن را در مقایسه با مکانیسم خود خطرناک می‌داند. غرامت به هر گونه ضرری که غیرعضوها در نتیجه ناتوانی در اجرای حقوق خود متحمل می‌شوند، می‌پردازد. با فرض این‌که افراد غیرعضو اقدامات احتیاطی منطقی انجام دهند و فعالیت‌ها را مطابق با ممنوعیت انجمن از اجرای حقوق خود تنظیم کنند، انجمن موظف است فرد غیرعضو را بالاتر از موقعیت واقعی خود به میزانی برابر با اختلاف بین موقعیت او در منحنی بی‌تفاوتی بالا ببرد. اگر ممنوعیت و موقعیت اصلی او نبود، او را اشغال می‌کرد.

هدف این فصل نسبتاً متراکم، گسترش چیزی است که نوزیک آن را اصل جبران می‌نامد. این ایده قرار است برای فصل بعدی کلید بخورد، جایی که او نشان می‌دهد چگونه (بدون هیچ گونه نقض حقوق) یک دولت فوق‌حداقلی (که انحصار اجرای حقوق را در اختیار دارد) می‌تواند به یک دولت ''حداقلی'' تبدیل شود (که همچنین از همه افراد حمایت می‌کند). از آن‌جایی که این امر مستلزم پرداخت هزینه برای حمایت از دیگران یا برخی افراد مجبور به پرداخت هزینه برای حمایت است، عنصر اصلی بحث این است که آیا این نوع اقدامات از منظر [[حقوق طبیعی و قانونی|حقوق طبیعی]] قابل توجیه است یا خیر. از این رو تئوری جبران خسارت در این فصل توسعه یافت.

او با این سؤال شروع می‌کند که اگر کسی «از یک مرز عبور کند» چه می‌شود<ref name="asureprint2"/> {{صا|۵۷}}(برای مثال، آسیب فیزیکی.<ref name="asureprint2"/> {{صا|۵۸}}) اگر این کار با رضایت فرد مربوطه انجام شود مشکلی پیش نمی‌آید. برخلاف لاک، نوزیک نگاهی «پدرانه» به این موضوع ندارد. او معتقد است که هر کسی می‌تواند هر کاری با خودش انجام دهد یا به دیگران اجازه دهد همین کارها را با او انجام دهند.<ref name="asureprint2"/> {{صا|۵۸}}

اما اگر B بدون رضایت از مرزهای A عبور کند چه؟ اگر A جبران خسارت شود اشکالی ندارد؟

آنچه نوزیک از جبران می‌فهمد، هر چیزی است که A را بی‌تفاوت می‌کند (یعنی A باید در قضاوت خود قبل از تخلف و بعد از جبران خسارت به همان اندازه خوب باشد) مشروط بر این‌که A اقدامات احتیاطی منطقی را برای اجتناب از موقعیت انجام داده باشد.<ref name="asureprint2"/> {{صا|۵۸}}او استدلال می‌کند که غرامت کافی نیست، زیرا برخی افراد مثلاً بدون افشای هویت خود، این مرزها را زیر پا می‌گذارند.<ref name="asureprint2"/> {{صا|۵۹}}بنابراین، برخی هزینه‌های اضافی باید برای کسانی که حقوق دیگران را نقض می‌کنند، تحمیل شود. (برای سادگی این بحث در مورد بازدارندگی در بخش دیگری از این مقاله خلاصه شده است).

پس از بحث در مورد مجازات و نتیجه‌گیری این‌که بر اساس نظریه قصاصی عدالت از همه موارد نقض حقوق جلوگیری نمی‌شود،<ref name="asureprint2"/> {{صا|۶۱}}(که او طرف‌دار آن است)<ref name=":0"/> نوزیک به غرامت بازمی‌گردد. باز هم، چرا به کسی اجازه نمی‌دهیم کاری انجام دهد به شرط این‌که بعد از آن غرامت کامل بدهد؟ چندین مشکل در این دیدگاه وجود دارد.

اولاً، اگر شخصی با تضییع حقوق دیگری سود بزرگی به‌دست‌آورد و سپس تا جایی که بی‌تفاوت باشد به قربانی غرامت پرداخت کند، متخلف تمام مزایایی را که این امر فراهم می‌کند به‌دست می‌آورد.<ref>به «تقسیم منافع مبادله» مراجعه کنید {{cite book|last1=نوزیک|first1=رابرت|title=آنارشی، دولت و اتوپیا، چاپ مجدد|date=۲۰۱۳|isbn=۹۷۸-۰-۴۶۵-۰۵۱۰۰-۷|pages=۶۳}}</ref> اما می‌توان استدلال کرد که عادلانه خواهد بود که مجرم مقداری غرامت فراتر از آن بدهد، درست مانند بازار، جایی که خریدار لزوماً تا جایی که فروشنده نسبت به فروش یا عدم‌فروش بی‌تفاوت است، پرداخت نمی‌کند. معمولاً جایی برای مذاکره وجود دارد که مسئله انصاف را مطرح می‌کند. هر تلاشی برای ارائه تئوری قیمت منصفانه در بازار شکست‌خورده است و نوزیک ترجیح می‌دهد برای حل این موضوع تلاش نکند.<ref name="asureprint2"/> {{صا|۶۴}}در عوض، او می‌گوید که هر زمان که ممکن است، باید مذاکرات انجام شود تا غرامت توسط افراد درگیر تصمیم‌گیری شود.<ref name="asureprint2"/> {{صا|۶۵}}اما وقتی کسی نمی‌تواند مذاکره کند، مشخص نیست که در صورت پرداخت غرامت، همه اعمال باید پذیرفته شوند یا خیر.

ثانیاً، اجازه دادن هر اقدامی در صورت پرداخت غرامت، سایر مردم را ترسان می‌کند.<ref name="asureprint2"/> {{صا|۶۶}}نوزیک استدلال می‌کند که اگر کسی بداند که حقوقش پایمال می‌شود و سپس جبران می‌شود. همچنان خواهد ترسید. این امر مشکل‌های مهمی را ایجاد می‌کند:
* چگونه غرامت مالی باعث می‌شود که مهاجمان نه تنها خسارت وارده را بپردازند، بلکه ترسی را که فرد مورد حمله قبل از آن داشته است، پرداخت کند، زیرا مهاجم تنها مسئول این ترس نیست.<ref>«[...] ترس قربانی ناشی از شخصی نیست که تجاوز کرده است» {{cite book|last1=نوزیک|first1=رابرت|title=آنارشی، دولت و اتوپیا، چاپ مجدد|date=۲۰۱۳|isbn=۹۷۸-۰-۴۶۵-۰۵۱۰۰-۷|pages=۶۶}}</ref>
* اگر این راه جبران بود، افرادی که مورد تهاجم قرار نگرفته بودند به خاطر ترسی که دارند بدون جبران باقی می‌ماندند.<ref>«و چه کسی غرامت را به سایر افراد ترسیده [...] می‌پردازد؟» {{cite book|last1=نوزیک|first1=رابرت|title=آنارشی، دولت و اتوپیا، چاپ مجدد|date=۲۰۱۳|isbn=۹۷۸-۰-۴۶۵-۰۵۱۰۰-۷|pages=۶۶}}</ref>
* نمی‌توان بعد از این واقعیت ترس کسی را جبران کرد، زیرا ترسی را که داشتیم کم‌تر از آنچه که بود به یاد می‌آوریم.<ref name="asureprint2"/> {{صا|۶۸}}به همین دلیل، آنچه باید به‌جای آن محاسبه شود، چیزی است که نوزیک آن را «غرامت بازار» می‌نامد، که غرامتی است که اگر مذاکرات قبل از واقعیت انجام شود، روی آن توافق می‌شود.<ref name="asureprint2"/> {{صا|۶۸}}اما به گفته نوزیک این غیرممکن است.<ref name="asureprint2"/> {{صا|۶۸}}

نتیجه این دشواری‌ها، به‌ویژه مشکل آخر، این است که هر چیزی که ترس ''عمومی'' ایجاد کند ممکن است ممنوع شود.<ref name="asureprint2"/> {{صا|۷۱}}دلیل دیگر ممنوعیت این است که به‌معنای استفاده از مردم به‌عنوان وسیله است که اصل کانتی را که او قبلاً از آن دفاع کرده بود، نقض می‌کند.

اما اگر چنین است، در مورد ممنوعیت عبور از حدودی که از قبل با آن موافقت نشده است، چطور؟ این مشکل ترس را حل می‌کند، اما بسیار محدودکننده خواهد بود، زیرا ممکن است افراد بر اثر تصادف، اعمال ناخواسته و غیره از برخی مرزها عبور کنند.<ref name="asureprint2"/> {{صا|۷۱}}) و هزینه‌های دریافت آن رضایت ممکن است بسیار زیاد باشد (مثلاً اگر قربانی شناخته‌شده در سفر در جنگل باشد).<ref name="asureprint2"/> {{صا|۷۲}}بعدش چی شد؟ «کارآمدترین سیاست از کم‌ترین اقدامات سودمند خالص چشم‌پوشی می‌کند؛ به هر کسی اجازه می‌دهد تا بدون توافق قبلی اقدامی غیرمنتظره انجام دهد، مشروط بر این‌که هزینه‌های معامله برای دست‌یابی به توافق قبلی، حتی اندکی، بیش‌تر از هزینه‌های فرایند جبران خسارت بعدی باشد.»<ref name="asureprint2"/> {{صا|۷۳}}

توجه داشته باشید که یک عمل خاص اگر احتمال آسیب رساندن به آن کم باشد ممکن است باعث ترس نشود. اما وقتی همه فعالیت‌های مخاطره‌آمیز جمع شوند، احتمال آسیب دیدن ممکن است زیاد باشد.<ref name="asureprint2"/> {{صا|۷۳}}این مشکل را ایجاد می‌کند که ممنوع کردن همه این فعالیت‌ها (که ممکن است بسیار متنوع باشد) بسیار محدودکننده است. پاسخ آشکار، یعنی ایجاد یک مقدار آستانه V به گونه‌ای که نقض حقوق وجود دارد اگر <math>p \cdot H \geq V</math><ref>«[...] یک عمل در صورتی حقوق کسی را نقض می‌کند که ضرر مورد انتظار آن برای او (یعنی احتمال آسیب رساندن به او ضرب‌در اندازه‌ای از آن ضرر) از مقدار تعیین‌شده بیش‌تر یا مساوی باشد». {{cite book|last1=نوزیک|first1=رابرت|title=آنارشی، دولت و اتوپیا، چاپ مجدد|date=۲۰۱۳|isbn=۹۷۸-۰-۴۶۵-۰۵۱۰۰-۷|page=۷۴}}</ref> (که در آن p احتمال آسیب رساندن است و H مقدار آسیبی است که می‌توان انجام داد) با موقعیت حقوق طبیعی مناسب نیست. به قول خودش:

{{گفتاورد|روایتی که معتقد است دزدیدن یک سکه یا سنجاق یا هر چیز دیگری از کسی حقوق او را تضییع می‌کند، نمی‌تواند از این تفسیر مسئله استفاده کند. آن سنت در مورد آسیب‌هایی که حتمی رخ می‌دهد، حد آستانه‌ای برای ضرر را به‌عنوان حد پایین انتخاب نمی‌کند|رابرت نوزیک|«آنارشی، دولت و اتوپیا»، چاپ مجدد، ۲۰۱۳، ص. ۷۵}}

مسلماً برخی از راه‌حل‌های بیمه‌ای در این موارد جواب می‌دهد و او برخی از آن‌ها را مطرح می‌کند.<ref name="asureprint2"/> {{صا|۷۶–۷۸}}اما با افرادی که توانایی خرید بیمه یا جبران خطرات اعمال خود را به افراد دیگر ندارند، چه باید کرد؟ آیا باید آن‌ها را از این کار منع کرد؟

{{گفتاورد|از آن‌جایی که تعداد زیادی از اعمال، خطر را برای دیگران افزایش می‌دهند، جامعه‌ای که چنین اعمال آشکاری را ممنوع می‌کند، با تصویری از یک جامعه آزاد به‌عنوان جامعه‌ای که مظهر فرضی آزادی است، مطابقت ندارد، که بر اساس آن افراد مجازاً می‌توانند اعمالی را انجام دهند. به روش‌های مشخص‌شده به دیگران آسیب نرسانید. منع اعمال مخاطره‌آمیز (به‌دلیل عدم پوشش مالی آن‌ها یا به‌دلیل خطرناک بودن آن‌ها) آزادی عمل افراد را محدود می‌کند، حتی اگر این اقدامات در واقع هیچ هزینه‌ای برای شخص دیگری نداشته باشد.|رابرت نوزیک|«آنارشی، دولت و اتوپیا»، چاپ مجدد، ۲۰۱۳، ص. ۷۸}}(این پیامدهای مهمی در فصل بعدی خواهد داشت، بخش بعدی را ببینید).

نتیجه‌گیری نوزیک این است که اقدامات خطرناک ویژه‌ای را که انجام می‌شوند ''و'' جبران این ممنوعیت برای افراد آسیب‌دیده خاص، ممنوع می‌کند.<ref name="asureprint2"/> {{صا|۸۱}}این همان چیزی است که او آن را اصل جبران خسارت می‌نامد.<ref name="asureprint2"/> {{صا|۸۲}}برای مثال، ممنوعیت رانندگی بیماران صرعی مجاز است، اما به‌شرطی که هزینه‌هایی را که رانندگان معلول باید متقبل شوند، جبران شود.<ref name="asureprint2"/> {{صا|۷۹}} این تنها در صورتی اتفاق می‌افتد که سود حاصل از افزایش امنیت بیش‌تر از این هزینه‌ها باشد.<ref name="asureprint2"/> {{صا|۸۳}}اما این یک مذاکره نیست. قیاسی که او می‌کند سیاه‌نمایی است:<ref name="asureprint2"/> {{صا|۸۵}}درست نیست به شخص یا گروهی پول بدهیم تا او را از کاری بازدارند که در غیر این صورت هیچ سودی برای او نخواهد داشت. نوزیک چنین معاملاتی را «فعالیت‌های غیرمولد» می‌داند.<ref name="asureprint2"/> {{صا|۸۴}}به همین ترتیب، برای بیمار صرعی درست نیست که برای انجام ندادن کاری مخاطره‌آمیز برای افراد دیگر، برای پرداخت مبلغی مذاکره کنیم.

با این حال، نوزیک به برخی مشکلات در این اصل اشاره می‌کند. اولاً، او می‌گوید که این عمل باید «به‌طور کلی انجام شود». هدف پشت این صلاحیت این است که فعالیت‌های عجیب و غریب و خطرناک نباید جبران شود.<ref>«این اصل به‌منظور پوشش ممنوعیت رانندگی بیماران صرعی است و در عین حال موارد رولت روسی و فرایند ساخت ویژه را مستثنی می‌کند». {{cite book|last1=نوزیک|first1=رابرت|title=آنارشی، دولت و اتوپیا، چاپ مجدد|date=2013|isbn=978-0-465-05100-7|page=82}}</ref> مثال افراطی او کسی است که از بازی رولت روسی با سر دیگران، بدون این‌که از آن‌ها بپرسد لذت می‌برد.<ref name="asureprint2"/> {{صا|۷۹}}چنین اقدامی باید بدون هیچ صلاحیتی ممنوع شود. اما می‌توان هر چیزی را به عنوان یک عمل «انجام‌شده» تعریف کرد.<ref>«این امکان از توصیف‌های متنوع از اعمال مانع از اعمال آسان اصل همان‌طور که گفته شد می‌شود.» {{cite book|last1=نوزیک|first1=رابرت|title=آنارشی، دولت و اتوپیا، چاپ مجدد|date=2013|isbn=978-0-465-05100-7|page=82}}</ref> رولت روسی را می‌توان «تفریح» دانست و از این رو جبران کرد.<ref>«بازی رولت روسی روش خطرناکی برای "تفریح" است، که دیگران مجاز به انجام آن هستند [...] تقریباً هر دو عمل را می‌توان یکسان یا متفاوت [...]» {{cite book|last1=نوزیک|first1=رابرت|title=آنارشی، دولت و اتوپیا، چاپ مجدد|date=2013|isbn=978-0-465-05100-7|page=82}}</ref> ثانیاً، اگر عمل خاص و خطرناک تنها راهی است که یک فرد می‌تواند کاری مهم برای او انجام دهد (مثلاً اگر تنها راهی است که فرد می‌تواند سرگرم شود یا از خود حمایت کند) شاید باید جبران شود.<ref name="asureprint2"/> {{صا|۸۲}}ثالثاً، به‌طور کلی‌تر، او تشخیص می‌دهد که نظریه نقصی ندارد،<ref name="asureprint2"/> {{صا|۸۲}}بنابراین مشخص نیست که چه چیزی «مضرات ویژه» محسوب می‌شود.

این موضوع باید بیشتر توسعه یابد، زیرا در وضعیت طبیعی هیچ مرجعی برای تصمیم‌گیری در مورد چگونگی تعریف این اصطلاحات وجود ندارد (به بحث در مورد موضوع مشابه در صفحه ۸۹ مراجعه کنید).

{{گفتاورد|[...] و نیازی نیست که اصل را دقیقاً بیان کنیم. ما فقط نیاز به ادعای درستی برخی از اصول داریم، مانند اصل جبران خسارت، الزام کسانی که ممنوعیت فعالیت‌های مخاطره‌آمیز را برای آن‌ها ممنوع می‌کنند. من راحت نیستم که اصولی را ارائه کنم و بعداً از آن استفاده کنم درحالی‌که جزئیات آن کاملاً مشخص نشده است [...]. من می‌توانم ادعا کنم که به‌عنوان آغازی برای گذشتن یک اصل در حالتی مبهم درست است. سؤال اصلی این است که آیا چیزی شبیه به آن انجام خواهد شد.|رابرت نوزیک|«آنارشی، دولت و اتوپیا»، چاپ مجدد، ۲۰۱۳، ص. ۸۷}}

=== دولت ===
یک فرد مستقل ممکن است در خصوص استفاده از روش‌های خود برای اجرای خصوصی عدالت منع شود اگر:<ref name="asureprint2"/> {{صا|۸۸}}
* روش او بسیار خطرناک باشد («شاید او با برگ چای مشورت می‌کند»)
* او از روشی با ریسک ناشناخته استفاده می‌کند.

با این وجود، ممکن است یک فرد مستقل از روشی استفاده کند که ریسک بالایی را بر دیگران تحمیل نمی‌کند، اما اگر روش‌های مشابه توسط بسیاری دیگر استفاده شود، ریسک کل ممکن است از یک آستانه قابل‌قبول فراتر رود. در این صورت نمی‌توان تصمیم گرفت که چه کسی باید این کار را متوقف کند، زیرا هیچ‌کس شخصاً مسئول نیست و بنابراین هیچ‌کس حق ندارد او را متوقف کند. افراد مستقل ممکن است برای تصمیم‌گیری دربارهٔ این سؤالات گرد هم آیند، اما حتی اگر با مکانیزمی موافقت کنند که ریسک کل را زیر آستانه نگه دارد، هر فردی انگیزه‌ای برای خروج از معامله خواهد داشت. این رویه به‌دلیل منطقی بودن یک [[معضل مفت‌سواری]] در چنین گروه‌بندی، بهره‌گیری از محدودیت دیگران و ادامه فعالیت‌های مخاطره‌آمیز خود با شکست مواجه می‌شود. در یک بحث معروف، او «اصل انصاف» [[هربرت لیونل آدولفوس هارت|هارت]] را برای برخورد با مفت‌سواران که از نظر اخلاقی آن‌ها را به شیوه‌های تعاونی که از آن سود می‌برند متصل می‌کند، رد می‌کند. کسی نمی‌تواند برای مزایایی که اعطا می‌کند، بدون توافق قبلی هزینه‌ای دریافت کند. اما نوزیک این را رد می‌کند.

اگر اصل انصاف کار نمی‌کند، چگونه باید در این مورد تصمیم‌گیری کنیم؟ سنت حقوق طبیعی کمک چندانی به روشن شدن حقوق رویه‌ای ما نمی‌کند.<ref name="asureprint2"/> {{صا|۱۰۱}}نوزیک فرض می‌کند که همه ما حق داریم بدانیم که از روشی منصفانه و قابل اعتماد برای تصمیم‌گیری در مورد مقصر بودن خود استفاده می‌کنیم. اگر این اطلاعات به‌صورت عمومی در دسترس نباشد، ما [[حق مقاومت کردن|حق مقاومت]] داریم. همچنین اگر پس از در نظر گرفتن اطلاعات داده‌شده، این روش را غیرقابل اعتماد یا ناعادلانه بدانیم، ممکن است این کار را انجام دهیم. ما حتی ممکن است در فرایند شرکت نکنیم، حتی اگر صلاح باشد.<ref name="asureprint2"/> {{صا|۱۰۲}}

اعمال این حقوق ممکن است به سازمان حفاظتی محول شود، که از به‌کارگیری روش‌هایی که از نظر قابل اعتماد یا انصاف غیرقابل قبول می‌داند، توسط دیگران جلوگیری می‌کند. احتمالاً فهرستی از روش‌های پذیرفته‌شده را منتشر می‌کند. هر کس این ممنوعیت را نقض کند مجازات می‌شود.<ref name="asureprint2"/> {{صا|۱۰۳}}هر فردی حق دارد این کار را انجام دهد و شرکت‌های دیگر می‌توانند تلاش کنند تا وارد این تجارت شوند، اما آژانس محافظ مسلط تنها کسی است که قدرت اجرای این ممنوعیت را دارد. این تنها شرکتی است که می‌تواند به مشتریان خود تضمین دهد که هیچ روش پذیرفته‌نشده‌ای برای آن‌ها اعمال نخواهد شد.<ref name="asureprint2"/> {{صا|۱۰۹}}

اما یک تفاوت مهم دیگر وجود دارد: سازمان حفاظت با این کار می‌تواند برخی از استقلالی‌ها را در شرایط نامناسب قرار دهد. به‌طور خاص، آن دسته از استقلال‌هایی که از روش ممنوعه استفاده می‌کنند و نمی‌توانند بدون تلاش زیاد از عهده خدمات آن برآیند (و یا حتی آن‌قدر فقیر هستند که نمی‌توانند پرداخت کنند). این افراد به هزینه پرداخت مشتریان آژانس خواهند بود.

در فصل قبل دیدیم که باید ضررهای تحمیل‌شده به دیگران را جبران کرد. ما همچنین دیدیم که این غرامت فقط معادل هزینه اضافی تحمیل‌شده به افراد محروم فراتر از هزینه‌هایی است که در غیر این صورت متحمل می‌شود (در این مورد، هزینه‌های رویه مخاطره‌آمیز/ناشناخته که او می‌خواهد اعمال کند). با این وجود، اگر فرد مستقل قادر به پرداخت هزینه آن پس از جبران معایب نباشد، حتی به قیمت کامل یک سیاست حفاظتی ساده نیز می‌رسد.<ref name="asureprint2"/> {{صا|۱۱۱–۱۱۲}}

همچنین، خدمات حفاظتی که در این‌جا به‌حساب می‌آیند، به‌شدت علیه مشتریان پرداخت می‌شوند، زیرا این‌ها همان کسانی هستند که فرد مستقل در وهله اول در برابر آن‌ها بی‌دفاع بود.<ref name="asureprint2"/> {{صا|۱۱۳}}

اما آیا این مکانیسم جبران مشکل مفت‌سواری دیگری ایجاد نمی‌کند؟ نوزیک می‌گوید که خیلی زیاد نیست، زیرا غرامت فقط «مبلغی است که با هزینه‌های یک سیاست غیرمعمول برابری می‌کند، وقتی به مجموع هزینه‌های پولی حمایت از خودیاری به اضافه هر مبلغی که فرد می‌تواند به‌راحتی بپردازد، اضافه شود». همچنین، همان‌طور که گفتیم، این یک سیاست غیرمعمول است که فقط در برابر مشتریان پرداختی محافظت می‌کند، نه در برابر مشتریان جبران‌شده و سایر افراد مستقل؛ بنابراین، هر چه تعداد مفت سواران بیش‌تر باشد، خرید یک سیاست حفاظت کامل اهمیت بیش‌تری پیدا می‌کند.<ref name="asureprint2"/> {{صا|۱۱۳}}

می‌توانیم ببینیم که آنچه اکنون داریم شبیه یک دولت است. در فصل ۳ نوزیک استدلال کرد که دو شرط لازم برای تحقق یک سازمان برای یک دولت عبارتند از:
# انحصار استفاده از زور
# حفاظت جهانی

آژانس حفاظتی در این دو شرایط شبیه یک دولت است. اولاً، این یک انحصار ''واقعی'' است،<ref name="asureprint2"/> {{صا|۱۰۸}}به‌دلیل [[مزیت رقابتی]] که قبلاً ذکر شد. حق خاصی ندارد که باشد، فقط هست.

{{گفتاورد|«توضیحات ما فرض یا ادعا نمی‌کند که ممکن است درست باشد. اما ممکن است ممنوعیت‌های اجباری ایجاد کند، حتی اگر هیچ‌کس فکر نکند که قدرتمندان حق «ویژه‌ای» دارند که در جهان به دیدگاه خود در مورد این‌که ممنوعیت‌ها به‌درستی اجرا می‌شوند، پی‌برده باشند.|رابرت نوزیک|«آنارشی، دولت و اتوپیا»، چاپ مجدد، ۲۰۱۳، صفحات ۱۱۸–۱۱۹}}ثانیاً اکثر مردم مشتری آن هستند. با این حال، ممکن است افراد مستقلی وجود داشته باشند که رویه‌هایی را که آن‌ها تأیید می‌کند، اعمال کنند. همچنین، ممکن است هنوز هم افراد مستقلی وجود داشته باشند که روش‌هایی را که آن را تأیید نمی‌کند برای سایر مستقل‌ها با رویه‌های غیرقابل اعتماد به کار برند.

این شرایط مهم هستند زیرا مبنایی برای «[[آنارشیسم فردگرا]]» هستند تا ادعا کنند که هر دولتی لزوماً نامشروع است. این بخش از کتاب رد این ادعاست و نشان می‌دهد که برخی از دولت‌ها می‌توانند با مجموعه‌ای از مراحل مشروع شکل بگیرند. انحصار عملاً با مراحل مجاز اخلاقی به‌وجود آمده است<ref name="asureprint2"/> {{صا|۱۱۵}}و حمایت همگانی، واقعاً بازتوزیع‌کننده نیست، زیرا افرادی که به آن‌ها پول یا خدمات حفاظتی با تخفیف داده می‌شود، حق داشتند که این امر را به‌عنوان جبران ضررهایی که بر آن‌ها تحمیل شده بود، داشته باشند؛ بنابراین، دولت حقوق کسی را زیر پا نمی‌گذارد.

توجه داشته باشید که این حالت آن‌طور که ما معمولاً آن را درک می‌کنیم نیست. احتمالاً بیش‌تر شبیه یک شرکت سازمان‌دهی‌شده است و مهم‌تر از آن، هنوز افراد مستقلی وجود دارند.<ref name="asureprint2"/> {{صا|۱۱۷}}اما همان‌طور که نوزیک می‌گوید:

{{گفتاورد|واضح است که آژانس مسلط تقریباً تمام ویژگی‌های مشخص‌شده [توسط انسان‌شناس [[لارنس کرادر]]] را دارد. و ساختارهای اداری پایدار آن، با پرسنل متخصص تمام‌وقت، آن را به شدت - در جهت یک دولت - از آنچه مردم‌شناسان جامعه بدون دولت می‌نامند، وادار می‌کند.|رابرت نوزیک|«آنارشی، دولت و اتوپیا»، چاپ مجدد، ۲۰۱۳، ص. ۱۱۷}}با این حال، او تشخیص می‌دهد که این موجودیت کاملاً با سنت [[ماکس وبر|وبری]] در تعریف دولت مطابقت ندارد. این موضوع «تنها مجری خشونت» نیست، زیرا برخی از افراد مستقل ممکن است بدون مداخله نسبت به یکدیگر خشونت انجام دهند. اما این تنها قاضی مؤثر در مورد مجاز بودن خشونت است؛ بنابراین، او نتیجه‌گیری می‌کند که این را می‌توان «موجود دولتی» نیز نامید.<ref name="asureprint2"/> {{صا|۱۱۸}}

در نهایت، نوزیک به ما هشدار می‌دهد که قدم گذاشتن از یک انحصار ''بالفعل'' (''دولت فوق‌العاده'') تا تبدیل شدن به این «موجود دولتی» که برخی از مستقل‌ها دولت ''حداقلی'') را جبران می‌کند، ضروری نیست. جبران یک وظیفه اخلاقی است.<ref name="asureprint2"/> {{صا|۱۱۹}}اما این پاسخ نوزیک به آنارشیسم فردگرا را بی‌اعتبار نمی‌کند و توضیح دستی نامرئی باقی می‌ماند: هر چه باشد، آژانس برای حمایت همگانی نیازی به داشتن برنامه‌ای برای تبدیل شدن به یک دولت ندارد. این فقط در صورتی اتفاق می‌افتد که تصمیم بگیرد حفاظتی را که مدیون است انجام دهد.<ref name="asureprint2"/> {{صا|۱۱۹}}

=== ملاحظات بیش‌تر در مورد استدلال برای دولت ===
بحث در مورد حمله پیش‌گیرانه، نوزیک را به یک اصل هدایت می‌کند که اعمال ممنوعیت را که به خودی خود اشتباه نیستند، حذف می‌کند، حتی اگر این اقدامات احتمال ارتکاب اشتباهات را در آینده افزایش دهند. این امر تفاوت قابل‌توجهی را بین ممنوعیت‌های یک سازمان حفاظتی در برابر رویه‌هایی که آن را غیرقابل اعتماد یا غیرمنصفانه می‌داند و سایر ممنوعیت‌هایی که به‌نظر می‌رسد بیش از حد ممکن است، مانند منع دیگران از پیوستن به سازمان حفاظتی دیگر، ایجاد می‌کند. اصل نوزیک دیگران را از این کار منع نمی‌کند.

=== عدالت توزیعی ===
بحث نوزیک در مورد نظریه عدالت رالز، گفتگوی برجسته‌ای را بین [[لیبرترینیسم]] و [[لیبرالیسم]] ایجاد کرد. او یک نظریه استحقاق را ترسیم می‌کند که می‌گوید: «از هر کدام که انتخاب می‌کنند، به هر کدام که انتخاب می‌شوند». این شامل یک نظریه (۱) عدالت در کسب است. (۲) عدالت در اصلاح اگر (۱) نقض شود (اصلاح که ممکن است به اقدامات ظاهراً توزیع مجدد نیاز داشته باشد). (۳) عدالت در دارایی‌ها، و (۴) عدالت در انتقال. با فرض عدالت در کسب، استحقاق مالکیت تابعی از کاربردهای مکرر (۳) و (۴) است. نظریه استحقاق نوزیک یک اصل تاریخی بدون الگو است. تقریباً تمام اصول دیگر عدالت توزیعی (برابری‌گرایی، فایده‌گرایی) اصول الگوی عدالت هستند. چنین اصولی از این شکل پیروی می‌کنند: «به هر یک بر اساس …»

== جستارهای وابسته ==
* [[فلسفه آمریکایی]]
* [[اقتصاد قانون اساسی]]
* [[قانون براساس قاعده بالادستی]]
* [[دولت نگهبان شب]]
* [[متون فلسفی جهان]]

== پانویس ==
{{پانویس|۲}}

== منابع ==
* رابینسون، دیو و گرووز، جودی (۲۰۰۳). ''معرفی فلسفه سیاسی''. کتاب‌های نماد. {{شابک|۱۸۴۰۴۶۴۵۰X}}.
* نوزیک، رابرت. ''[[:en:The_Examined_Life|زندگی‌نامه بررسی‌شده]].''

== پیوند به بیرون ==
* [https://www.mises.org/journals/jls/1_1/1_1_6.pdf روتبارد، موری: رابرت نوزیک و مفهوم بی‌عیب دولت]
* {{cite journal|last=ریگنباخ|first=جف|date=November 26, 2010|title=آنارشی، دولت و رابرت نوزیک|url=https://mises.org/daily/4862/Anarchy-State-and-Robert-Nozick|journal=میزس دیلی}}
* [http://world.std.com/~mhuben/wolff_2.html چکیده‌ای از انتقادات جاناتان ولف از نوزیک]
* [http://www.independent.org/publications/tir/article.asp?a=763.html «سنجاب و دولت» - نقدی بر استدلال نوزیک برای دولت توسط نیکلاس مالوبرتی (The Independent Review 14.3, 2010)] {{Subscription}}
* [http://plato.stanford.edu/entries/nozick-political/ فلسفه سیاسی رابرت نوزیک]، [[دانشنامه فلسفه استنفورد|دایرةالمعارف فلسفه استنفورد]]

[[رده:کتاب‌ها به زبان انگلیسی]]
[[رده:کتاب‌های غیرداستانی ۱۹۷۴ (میلادی)]]
[[رده:کتاب‌های غیرداستانی آمریکایی]]
[[رده:کتاب‌های فلسفه سیاسی]]
[[رده:کتاب‌های لیبرترین]]

title: آنارشی، دولت و اتوپیا

نویسنده(ها): رابرت نوزیک

کشور: ایالات متحده آمریکا

زبان: انگلیسی

موضوع(ها): عدالت توزیعی

ناشر: بیسیک بوکس

تاریخ نشر: ۱۹۷۴

گونه رسانه: چاپ (گالینگور و شومیز)

شابک: شابک ۹۷۸-۰-۴۶۵-۰۹۷۲۰-۳


text:
# کارکس دیپاپراتا
کارکس دیپاپراتا (به انگلیسی: Carex depauperata) گونه‌ای از جگنیان است.

wikiname: fawiki

title: کارکس دیپاپراتا

in_language: fa

wikitext:
{{italic title}}{{Taxobox
|image = Carex depauperata - Botanical Garden, University of Frankfurt - DSC02725.JPG
|regnum = [[Plantae]]
|unranked_divisio = [[گیاهان گلدار]]
|unranked_classis = [[تک‌لپه‌ای‌ها]]
|unranked_ordo = [[دولپه‌ای‌های کاملینید]]
|ordo = [[گندم‌سانان]]
|familia = [[جگنیان]]
|genus = ''[[جگن]]''
|species = '''''C. depauperata'''''
|binomial = ''Carex depauperata''
|binomial_authority = [[William Curtis|Curtis]]
}}
'''کارکس دیپاپراتا''' {{به انگلیسی|Carex depauperata}} گونه‌ای از [[جگنیان]] است.<ref>{{یادکرد-ویکی|پیوند=https://en.wikipedia.org/w/index.php?title=Carex_depauperata&oldid=545893885|عنوان=Carex depauperata|زبان=انگلیسی|بازیابی=}}</ref>

== جستارهای وابسته ==
* [[فهرست گونه‌های جگن]]

== پانویس ==
{{پانویس}}

[[رده:جگن]]
[[رده:گیاگان آسیای معتدل]]
[[رده:گیاهان توصیف‌شده در ۱۷۸۷ (میلادی)]]
[[رده:گیاهان در اروپا]]

title: رده‌بندی علمی

فرمانرو: گیاهان

(طبقهبندینشده):
گیاهان گلدار
تک‌لپه‌ای‌ها
دولپه‌ای‌های کاملینید

راسته: گندم‌سانان

تیره: جگنیان

سرده: جگن

گونه: C. depauperata

title: نام دوبخشی

نام دوبخشی: Carex depauperata · Curtis


text:
# حسین بازار (چابهار، شرق)
حسین بازار، روستایی در دهستان پلان بخش پلان شهرستان چابهار در استان سیستان و بلوچستان ایران است.

## جمعیت
بر پایه سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۵، جمعیت این روستا برابر با ۱۴۲ نفر (۵۰ خانوار) بوده‌است.

title: حسین بازار (چابهار، شرق)

wikitext:
{{جعبه اطلاعات روستای ایران
|نام رسمی=حسین بازار
|روی‌نقشه=
|عرض جغرافیایی=۲۵٫۶۱۳۳۱۴۲
|طول جغرافیایی=۶۱٫۱۵۶۲۴۱۱
|تصویر=
|اندازه تصویر=
|توضیح تصویر=
|استان=سیستان و بلوچستان
|شهرستان=چابهار
|بخش= [[بخش پلان|پلان]]
|دهستان=پلان
|نام بومی=
|نام دیکر=
|نام قدیمی=
|تاریخ بنیان‌گذاری=
|جمعیت= نفر
|رشد جمعیت=
|تراکم‌جمعیت=
|زبان=
|مذهب=
|مساحت=
|ارتفاع=
|میانگین‌دما=
|میانگین‌بارش‌سالانه=
|شمارروزهای‌یخبندان=
|ره‌آورد=
|کد آماری=۴۱۵۰۱۵
|پیش‌شماره=
|وبگاه=
|جمله‌خوشامد=
|پانویس=
}}
'''حسین بازار'''، روستایی در [[دهستان پلان]] [[بخش پلان]] [[شهرستان چابهار]] در [[استان سیستان و بلوچستان]] [[ایران]] است.

== جمعیت ==
بر پایه [[سرشماری عمومی نفوس و مسکن (۱۳۹۵)|سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۵]]، جمعیت این روستا برابر با '''۱۴۲''' نفر ('''۵۰''' خانوار) بوده‌است.<ref>{{یادکرد وب|عنوان=درگاه ملی آمار > سرشماری عمومی نفوس و مسکن > نتایج سرشماری > جمعیت به تفکیک تقسیمات کشوری سال 1395|نشانی=https://www.amar.org.ir/سرشماری-عمومی-نفوس-و-مسکن/نتایج-سرشماری/جمعیت-به-تفکیک-تقسیمات-کشوری-سال-1395|وبگاه=www.amar.org.ir|بازبینی=2022-04-25}}</ref>

== منابع ==
{{پانویس}}

{{شهرستان چابهار}}

{{روستا-خرد}}

[[رده:روستاهای شهرستان چابهار|حسین بازار (چابهار، شرق)]]

title: حسین بازار

استان: سیستان و بلوچستان

شهرستان: چابهار

بخش: پلان

دهستان: پلان

جمعیت: ۱۴۲ نفر (سرشماری ۹۵)


text:
# گوسلاژی مالاندا
گوسلاژی مالاندا (به انگلیسی: Guslagie Malanda) (زاده ۱۹۹۰) بازیگر فرانسوی است.
از کارهای معروف او می‌توان به بازی در فیلم جانور اشاره کرد.

## فیلم‌شناسی
فهرست برخی از فیلم‌ها و یا مجموعه‌های تلویزیونی که گوسلاژی مالاندا در آنها به ایفای نقش پرداخته‌است:
- دوست من ویکتوریا (۲۰۱۴)
- سن اومر (۲۰۲۲)
- جانور (۲۰۲۳)

title: گوسلاژی مالاندا

wikitext:
{{جعبه اطلاعات زندگی‌نامه
|نام              =گوسلاژی مالاندا
|تصویر            = Actress Guslagie Malanda at EU Film Festival, India, December 2023.jpg
|توضیح تصویر      =
|نام تولد         =
|زمینه فعالیت     = [[سینما]]
|ملیت             = [[فرانسه|فرانسوی]]
|تاریخ تولد       = ۱۹۹۰
|محل تولد         =
|تاریخ مرگ        =
|مکان مرگ          =
|محل زندگی        =
|مختصات محل زندگی =
|مدفن             =
|لقب              =
|پیشه             =[[بازیگر]]
|سال‌های فعالیت    =۲۰۱۴-حال
|همسر             =
|شریک زندگی       =
|فرزندان          =
|والدین           =
|تأثیرات          =
|تأثیرپذیرفته     =
|وبگاه            =
|imdb_id          =۵۹۶۱۲۳۶
|جوایز اسکار      =
|جوایز آفی        =
|جایزه اریل       =
|جوایز بافتا      =
|جوایز سزار       =
|جوایز امی        =
|جوایز             =
}}

'''گوسلاژی مالاندا''' {{انگلیسی|Guslagie Malanda}} (زاده ۱۹۹۰) [[بازیگر]] [[فرانسه|فرانسوی]] است.

از کارهای معروف او می‌توان به بازی در فیلم [[جانور (فیلم ۲۰۲۳)|جانور]] اشاره کرد.

== فیلم‌شناسی ==
فهرست برخی از فیلم‌ها و یا مجموعه‌های تلویزیونی که '''گوسلاژی مالاندا''' در آنها به ایفای نقش پرداخته‌است:
* [[دوست من ویکتوریا]] (۲۰۱۴)
* [[سن اومر (فیلم)|سن اومر]] (۲۰۲۲)
* [[جانور (فیلم ۲۰۲۳)|جانور]] (۲۰۲۳)

== منابع ==
{{پانویس}}
* {{یادکرد-ویکی|پیوند =https://en.wikipedia.org/w/index.php?title=Guslagie_Malanda&oldid=1188322999|عنوان =Guslagie Malanda|زبان = انگلیسی|بازیابی=۱۷ فوریه ۲۰۲۴}}

== پیوند به بیرون ==
* {{IMDb name|nm5961236}}

{{بازیگر-خرد}}

[[رده:افراد زنده]]
[[رده:بازیگران زن تلویزیونی اهل فرانسه]]
[[رده:بازیگران زن سده ۲۱ (میلادی) اهل فرانسه]]
[[رده:بازیگران زن فیلم اهل فرانسه]]
[[رده:زادگان ۱۹۹۰ (میلادی)]]

title: گوسلاژی مالاندا

زادهٔ: ۱۹۹۰

ملیت: فرانسوی

پیشه: بازیگر

سالهای فعالیت: ۲۰۱۴-حال


text:
# میلاد کرمانی
میلاد کرمانی‌مقام (۱ شهریور ۱۳۷۱) یک بازیکن فوتبال اهل ایران است که در پست هافبک برای باشگاه فوتبال پارس جنوبی جم بازی می‌کند.
وی که سابقه بازی در تیم‌های نفت تهران، پیکان تهران و سایپا البرز را در کارنامه دارد، برای تیم ملی فوتبال جوانان و امید ایران نیز بازی کرده‌است.

title: میلاد کرمانی

wikitext:
{{Infobox football biography
| name =میلاد کرمانی
| image =
| fullname = میلاد کرمانی مقام
| height = {{بلندی|m=۱٫۷۷}}
| birth_date  = {{تاریخ تولد و سن|۱۹۹۲|۸|۲۳}}
| birth_place = [[تهران]]، [[ایران]]
| currentclub = چوکا تالش
| clubnumber =٢٣
| position = [[هافبک]]
| youthyears1 = ۲۰۱۱–۲۰۱۲
| youthclubs1 = [[باشگاه فوتبال استیل‌آذین تهران]]
| youthyears2 = ۲۰۱۲–۲۰۱۳
| youthclubs2 = [[باشگاه فوتبال نفت تهران]]
| years1 = ۲۰۱۱–۲۰۱۲
| clubs1 = [[باشگاه فوتبال استیل‌آذین تهران]] | caps1 = 26 | goals1 = ٦
| years2 = ۲۰۱۲–۲۰۱۳
| clubs2 = [[باشگاه فوتبال نفت تهران]] |caps2 = 13 | goals2 = ٣
| years3 = ۲۰۱۳–۲۰۱۴
| clubs3 = [[باشگاه فوتبال پیکان]] | caps3 = 25 | goals3 = ٨
| years4 = ۲۰۱۴–۲۰۱۵
| clubs4 = [[باشگاه فوتبال سایپا]] | caps4 = 10 | goals4 = ٣
| years5 = ۲۰۱۵–۲۰۱۶
| clubs5 = [[باشگاه فوتبال خونه به خونه]] | caps5 = 10 | goals5 = ٥
| years6 = ۲۰۱۶–۲۰۱۷
| clubs6 = [[باشگاه فوتبال استقلال تهران ]] | caps6 = 0 | goals6 = ۰
| years7 = ۲۰۱۷–۲۰۱۸
| clubs7 = [[باشگاه فوتبال صبای قم]] | caps7 = 15 | goals7 = ٣
| years8 = ۲۰۱۹–۲۰۲۱
| clubs8 = [[باشگاه فوتبال مقاومت تهران]] | caps8 =14 | goals8 =۶
| years9 = ۲۰۲۱–۲۰۲۲
| clubs9 = [[باشگاه فوتبال پارس جنوبی جم]] | caps9 =0 | goals9 =٠
| years10 = ۲۰۲۲-
| clubs10 = [[باشگاه فوتبال شهرداری نوشهر]] | caps10 =13 | goals10 =٠
| nationalyears1 = ۲۰۱۰–۲۰۱۱
| nationalteam1  = [[تیم ملی فوتبال جوانان ایران]]
| nationalcaps1  =
| nationalgoals1 =
| nationalyears2 = ۲۰۱۲–۲۰۱۳
| nationalteam2  = [[تیم ملی فوتبال امید ایران]]
| nationalcaps2  =
| nationalgoals2 =
| pcupdate = ۲۹ نوامبر ۲۰۱۴
| ntupdate =
|clubs11=[[باشگاه فوتبال چوکا تالش]]|years11=2023-|caps11=15|goals11=٠}}
'''میلاد کرمانی‌مقام''' (۱ شهریور ۱۳۷۱) یک [[بازیکن فوتبال]] اهل [[ایران]] است که در پست [[هافبک]] برای [[باشگاه فوتبال پارس جنوبی جم]] بازی می‌کند.

وی که سابقه بازی در تیم‌های [[باشگاه فوتبال نفت تهران|نفت تهران]]، [[باشگاه فوتبال پیکان تهران|پیکان تهران]] و [[باشگاه فوتبال سایپا البرز|سایپا البرز]] را در کارنامه دارد، برای [[تیم ملی فوتبال جوانان ایران|تیم ملی فوتبال جوانان]] و [[تیم ملی فوتبال امید ایران|امید ایران]] نیز بازی کرده‌است.

== منابع ==
{{پانویس|چپ‌چین=بله}}
* {{Sports links}}

{{بازیکن فوتبال-خرد}}

{{ترتیب‌پیش‌فرض:کرمانی، میلاد}}
[[رده:افراد زنده]]
[[رده:بازیکنان باشگاه استقلال]]
[[رده:بازیکنان باشگاه استیل‌آذین]]
[[رده:بازیکنان باشگاه پارس جنوبی جم]]
[[رده:بازیکنان باشگاه پیکان]]
[[رده:بازیکنان باشگاه خونه به خونه]]
[[رده:بازیکنان باشگاه سایپا]]
[[رده:بازیکنان باشگاه صبای قم]]
[[رده:بازیکنان باشگاه مقاومت تهران]]
[[رده:بازیکنان باشگاه نفت تهران]]
[[رده:بازیکنان فوتبال مرد اهل ایران]]
[[رده:زادگان ۱۳۷۱]]
[[رده:زادگان ۱۹۹۲ (میلادی)]]
[[رده:هافبک‌های فوتبال]]
[[رده:بازیکنان باشگاه شهرداری نوشهر]]

title: میلاد کرمانی

نام کامل: میلاد کرمانی مقام

زادروز: ۲۳ اوت ۱۹۹۲ (۳۲ سال)

زادگاه: تهران، ایران

قد: ۱٫۷۷ متر (۵ فوت ۹ ۱⁄۲ اینچ)

پست: هافبک

title: اطلاعات باشگاهی

باشگاه کنونی: چوکا تالش

شمارهٔ پیراهن: ٢٣

title: باشگاه‌های جوانان

باشگاه فوتبال استیل‌آذین تهران

باشگاه فوتبال نفت تهران

title: باشگاه‌های حرفه‌ای*

سالها: باشگاه‌ها · بازی† · (گل)†

باشگاه فوتبال استیل‌آذین تهران · ۲۶ · (٦)

باشگاه فوتبال نفت تهران · ۱۳ · (۳)

باشگاه فوتبال پیکان · ۲۵ · (۸)

باشگاه فوتبال سایپا · ۱۰ · (۳)

باشگاه فوتبال خونه به خونه · ۱۰ · (۵)

باشگاه فوتبال استقلال تهران · ۰ · (۰)

باشگاه فوتبال صبای قم · ۱۵ · (۳)

باشگاه فوتبال مقاومت تهران · ۱۴ · (۶)

باشگاه فوتبال پارس جنوبی جم · ۰ · (۰)

باشگاه فوتبال شهرداری نوشهر · ۱۳ · (۰)

باشگاه فوتبال چوکا تالش · ۱۵ · (۰)

title: تیم ملی

تیم ملی فوتبال جوانان ایران

تیم ملی فوتبال امید ایران


text:
# بهار سومخ
بهار سومخ (به انگلیسی: Bahar Soomekh) (زاده ۳۰ مارس ۱۹۷۵ در شهر تهران) بازیگر یهودی تبار ایرانی-آمریکایی است که در سینمای هالیوود به فعالیت در زمینه بازیگری اشتغال دارد.
وی در فیلم‌های مطرح تصادف، مأموریت غیرممکن ۳ و اره ۳ بازی کرده‌است.

## زندگی‌نامه
بهار در سال ۱۹۷۹ بخاطر وقوع انقلاب ایران در سن ۴ سالگی به همراه والدین و خواهرش صبا سومخ به لس آنجلس، کالیفرنیا آمد. او در دانشگاه کالیفرنیا، سانتا باربارا تحصیل نمود و در یک شرکت مشغول به کار شد. همزمان او به کلاس‌های بازیگری نیز می‌رفت. اولین بازی بهار در سن ۲۷ سالگی در شوی تلویزیونی «Without a Trace» در قالب یک بازیگر میهمان بود. او در سال ۲۰۰۴ در فیلم تصادف ساخته پاول هگیس به ایفای نقش پرداخت. او همچنین در فیلم سیریانا بازی کرد که البته نقش او در نسخه اکران فیلم حذف شد. از دیگر فیلم‌های مطرحی که بهار در آن به ایفای نقش پرداخته می‌توان به «سریال ۲۴»، «مأموریت غیرممکن ۳» و «اره ۳» اشاره کرد. او در فیلم اره ۳ نقش دکتر لین را بازی کرد که یکی از مهمترین بازی‌های او به حساب می‌آید.
بهار در سال ۲۰۰۶ از سوی مجله پیپل در لیست ۱۰۰ زن زیبای جهان قرار گرفت.

## ازدواج
بهار در سال ۲۰۰۱ با یک مدیر تجاری به نام کلیتون ازدواج کرد. کلیتون برای ازدواج با بهار دینش را به یهودی تغییر داد. حالا آنها دارای سه فرزند هستند.

## فیلم‌شناسی
- درست مثل یک زن (۲۰۱۲)
- اره سه‌بعدی (۲۰۱۰)
- اره ۶ (۲۰۰۹)
- اره ۵ (۲۰۰۸)
- اره ۴ (۲۰۰۷)
- اره ۳ (۲۰۰۶)
- مأموریت غیرممکن ۳ (۲۰۰۶)
- ۲۴ (مجموعه تلویزیونی) (۲۰۰۵)
- سیریانا (۲۰۰۵)
- تصادف (۲۰۰۴)
- تنفس (۲۰۰۴)
- هتل عریان (۲۰۰۳)

title: بهار سومخ

wikitext:
{{جعبه اطلاعات زندگی‌نامه
| نام                    = '''بهار سومخ'''
| تصویر                  =
| توضیح تصویر            =
| نام تولد               =
| زمینه فعالیت           = [[هنرپیشه|بازیگر]]
|ملیت = [[مردمان ایرانی|ایرانیتبار]] [[آمریکایی‌ها|آمریکایی]]-[[یهودی]]
| تاریخ تولد             = ۳۰ مارس ۱۹۷۵ (۴۶ سال)
| محل تولد               = [[تهران]]
| والدین                 =
| سال‌های فعالیت          = ۲۰۰۲-اکنون
| همسر                   =[[کلیتن فرچ]]
| وبگاه                  =
| imdb_id                = ۱۵۸۷۲۳۲
| جوایز اسکار            =
| جوایز                  =
}}
'''بهار سومخ''' {{انگلیسی|Bahar Soomekh}} (زاده ۳۰ مارس ۱۹۷۵ در شهر [[تهران]]) [[هنرپیشه|بازیگر]] [[یهودی]] تبار [[مردمان ایرانی|ایرانی]]-[[آمریکایی‌ها|آمریکایی]] است که در [[سینمای هالیوود]] به فعالیت در زمینه بازیگری اشتغال دارد.

وی در فیلم‌های مطرح [[تصادف (فیلم ۲۰۰۴)|تصادف]]، [[مأموریت غیرممکن ۳]] و [[اره ۳]] بازی کرده‌است.

== زندگی‌نامه ==
بهار در سال ۱۹۷۹ بخاطر وقوع [[انقلاب ایران]] در سن ۴ سالگی به همراه والدین و خواهرش [[صبا سومخ]] به [[لس آنجلس]]، [[کالیفرنیا]] آمد. او در [[دانشگاه کالیفرنیا، سانتا باربارا]] تحصیل نمود و در یک شرکت مشغول به کار شد. همزمان او به کلاس‌های بازیگری نیز می‌رفت. اولین بازی بهار در سن ۲۷ سالگی در شوی تلویزیونی «'''Without a Trace'''» در قالب یک بازیگر میهمان بود. او در سال ۲۰۰۴ در فیلم [[تصادف (فیلم ۲۰۰۴)|تصادف]] ساخته [[پاول هگیس]] به ایفای نقش پرداخت. او همچنین در فیلم [[سیریانا]] بازی کرد که البته نقش او در نسخه اکران فیلم حذف شد. از دیگر فیلم‌های مطرحی که بهار در آن به ایفای نقش پرداخته می‌توان به «[[سریال ۲۴]]»، «[[مأموریت غیرممکن ۳]]» و «[[اره ۳]]» اشاره کرد. او در فیلم اره ۳ نقش [[دکتر لین]] را بازی کرد که یکی از مهمترین بازی‌های او به حساب می‌آید.

بهار در سال ۲۰۰۶ از سوی مجله [[پیپل]] در لیست ۱۰۰ زن زیبای جهان قرار گرفت.

== ازدواج ==
بهار در سال ۲۰۰۱ با یک مدیر تجاری به نام کلیتون ازدواج کرد. کلیتون برای ازدواج با بهار دینش را به [[یهودی]] تغییر داد. حالا آنها دارای سه فرزند هستند.

== فیلم‌شناسی ==
* [[درست مثل یک زن]] (۲۰۱۲)
* [[اره سه‌بعدی]] (۲۰۱۰)
* [[اره ۶]] (۲۰۰۹)
* [[اره ۵]] (۲۰۰۸)
* [[اره ۴]] (۲۰۰۷)
* [[اره ۳]] (۲۰۰۶)
* [[مأموریت غیرممکن ۳]] (۲۰۰۶)
* [[۲۴ (مجموعه تلویزیونی)]] (۲۰۰۵)
* [[سیریانا]] (۲۰۰۵)
* [[تصادف (فیلم ۲۰۰۴)|تصادف]] (۲۰۰۴)
* تنفس (۲۰۰۴)
* هتل عریان (۲۰۰۳)

== منابع ==
{{پانویس}}
* ویکی‌پدیای انگلیسی

{{ترتیب‌پیش‌فرض:سومخ، بهار}}
[[رده:آمریکایی‌های ایرانی‌تبار یهودی‌تبار]]
[[رده:افراد آمریکایی ایرانی‌تبار]]
[[رده:افراد آمریکایی یهودی‌تبار]]
[[رده:افراد دارای تابعیت ایالات متحده آمریکا]]
[[رده:افراد زنده]]
[[رده:اهالی تهران]]
[[رده:اهالی یهودی‌تبار تهران]]
[[رده:بازیگران تلویزیون زن اهل ایالات متحده آمریکا]]
[[رده:بازیگران زن اهل ایالات متحده آمریکا]]
[[رده:بازیگران زن اهل تهران]]
[[رده:بازیگران زن اهل لس آنجلس]]
[[رده:بازیگران زن فیلم اهل ایالات متحده آمریکا]]
[[رده:بازیگران زن فیلم اهل ایران]]
[[رده:بازیگران زن یهودی اهل ایالات متحده آمریکا]]
[[رده:بازیگران یهودی]]
[[رده:دانش‌آموختگان دانشگاه کالیفرنیا، سانتا باربارا]]
[[رده:زادگان ۱۳۵۴]]
[[رده:زادگان ۱۹۷۵ (میلادی)]]
[[رده:سفاردی‌ها]]
[[رده:مهاجران ایرانی به ایالات متحده آمریکا]]
[[رده:یهودیان اهل ایران]]
[[رده:یهودیان مزراحی]]
[[رده:بازیگران زن سده ۲۱ (میلادی) اهل ایران]]
[[رده:یهودیان سفاردی اهل ایالات متحده آمریکا]]
[[رده:یهودیان آمریکایی سده ۲۱ (میلادی)]]
[[رده:زنان سده ۲۱ (میلادی) اهل ایالات متحده آمریکا]]
[[رده:مزراحی‌های ایالات متحده آمریکا]]

title: بهار سومخ

زادهٔ: ۳۰ مارس ۱۹۷۵ (۴۶ سال) · تهران

ملیت: ایرانیتبار آمریکایی-یهودی

سالهای فعالیت: ۲۰۰۲-اکنون

همسر: کلیتن فرچ


text:
# مورو رئاتینو
مورو رئاتینو (به ایتالیایی: Morro Reatino) یک کومونه در ایتالیا است که در استان ریتی واقع شده‌است. مورو رئاتینو ۱۵٫۸۲ کیلومتر مربع مساحت و ۳۶۰ نفر جمعیت دارد و ۷۴۵ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.

## خواهرخوانده
شهر Sárkeszi خواهرخواندهٔ مورو رئاتینو هست.

title: مورو رئاتینو

wikitext:
{{Infobox Italian comune
|name=مورو رئاتینو
|official_name=مورو رئاتینو
|native_name=
|image_skyline=
|imagesize=
|image_alt=
|image_caption=
|image_shield=Morro Reatino-Stemma.png
|shield_alt=
|image_map=
|map_alt=
|map_caption=موقعیت مورو رئاتینو در نقشه
|pushpin_label_position=
|pushpin_map_alt=
|coordinates={{coord|42|32|N|12|50|E|type:city(358)_region:IT|display=inline}}|coordinates_footnotes=
|region=[[لاتیوم]]
|province=[[استان ریتی]] (RI)
|frazioni=
|mayor_party=
|mayor=Giancarlo Colarieti
|area_footnotes=
|area_total_km2=۱۵٫۸۲
|population_footnotes=<ref name="istat">All demographics and other statistics: Italian statistical institute [[مرکز ملی آمار (ایتالیا)]].</ref>
|population_total=۳۶۰
|population_as_of=۲۰۰۸
|pop_density_footnotes=
|population_demonym=
|elevation_footnotes=
|elevation_m=۷۴۵
|twin1=
|twin1_country=
|saint=
|day=
|postal_code=۰۲۰۱۰
|area_code=۰۷۴۶
|website=
|footnotes=
}}
'''مورو رئاتینو''' (به [[زبان ایتالیایی|ایتالیایی]]: Morro Reatino) یک [[کومونه]] در [[ایتالیا]] است که در [[استان ریتی]] واقع شده‌است.<ref>{{یادکرد وب |نویسنده =مشارکت کنندگان ویکی‌پدیای انگلیسی |نشانی=https://en.wikipedia.org/w/index.php?title=Morro_Reatino&redirect=no&oldid=768575950 |عنوان=Morro Reatino|تاریخ =}}</ref> مورو رئاتینو ۱۵٫۸۲ [[کیلومتر مربع]] مساحت و ۳۶۰ نفر جمعیت دارد و ۷۴۵ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.

== خواهرخوانده ==
شهر [[Sárkeszi]] خواهرخواندهٔ مورو رئاتینو هست.

== جستارهای وابسته ==
* [[فهرست شهرهای ایتالیا]]

== منابع ==
{{پانویس}}

== پیوند به بیرون ==
{{ویکی‌انبار-رده|Morro Reatino}}
{{استان ریتی}}

{{ایتالیا-خرد}}

[[رده:بازبینی گمر شهرهای ایتالیا]]
[[رده:شهرها و شهرک‌ها در لاتزیو]]
[[رده:کومونه‌های استان ریتی]]

title: مورو رئاتینو

ناحیه: لاتیوم

استان / شهرستان: استان ریتی (RI)

title: حکومت

• شهردار: Giancarlo Colarieti

title: مساحت

• کل: ۱۵٫۸۲ کیلومتر مربع (۶٫۱۱ مایل مربع)

ارتفاع: ۷۴۵ متر (۲۴۴۴ فوت)

title: جمعیت (۲۰۰۸)

• کل: ۳۶۰

• تراکم: ۲۳/کیلومتر مربع (۵۹/مایل مربع)

منطقهٔ زمانی: یوتی‌سی +۱ (زمان)

• تابستانی (DST): یوتی‌سی +۲ (ساعت تابستانه)

کد پستی: ۰۲۰۱۰

پیششماره تلفن: ۰۷۴۶


text:
# قاسم بی‌لی (گران‌بوی)
قاسم بی‌لی (به ترکی آذربایجانی: Qasımbəyli) یک منطقه مسکونی در جمهوری آذربایجان است که در شهرستان گران‌بوی واقع شده‌است. قاسم بی‌لی ۳۸۷ نفر جمعیت دارد.

title: قاسم بی‌لی (گران‌بوی)

wikitext:
{{Infobox settlement|name=قاسم بی‌لی|area_footnotes=|area_code=|elevation_m=|coordinates={{coord|40|30|N|46|51|E|region:AZ|display=inline,title}}|utc_offset_DST=+5|timezone_DST=[[ساعت رسمی آذربایجان|AZT]]|utc_offset=+4|timezone=[[ساعت رسمی آذربایجان|AZT]]|population_density_km2=|population_footnotes={{citation needed|date=October 2010}}|population_total=387|population_as_of=|area_total_km2=|settlement_type=شهرستان|established_date=|established_title=|leader_name=|leader_title=|subdivision_name1=[[شهرستان  گران‌بوی]]|subdivision_type1=[[تقسیمات کشوری جمهوری آذربایجان]]|subdivision_name={{flag|Azerbaijan}}|subdivision_type=کشور|pushpin_mapsize=300|pushpin_map=Azerbaijan|native_name=|website=}}
'''قاسم بی‌لی''' (به [[ترکی آذربایجانی]]: Qasımbəyli) یک منطقه مسکونی در [[جمهوری آذربایجان]] است که در [[شهرستان گران‌بوی]] واقع شده‌است. قاسم بی‌لی ۳۸۷ نفر جمعیت دارد.

== منابع ==
{{پانویس}}
* {{GEOnet2|32FA88150D193774E0440003BA962ED3}}

{{شهرستان گورانبوی}}
[[رده:مختصات در ویکی‌داده]]
[[رده:مناطق مسکونی در شهرستان گورانبوی]]
[[رده:همه مقاله‌های دارای عبارت‌های بدون منبع]]

title: قاسم بی‌لی

تقسیمات کشوری جمهوری آذربایجان: شهرستان گران‌بوی

title: جمعیت

• کل: ۳۸۷

منطقهٔ زمانی: یوتی‌سی +۴ (AZT)

• تابستانی (DST): یوتی‌سی +۵ (AZT)


text:
# ۱۳۵۱ (قمری)
۱۳۵۱ (قمری)، هزار و سیصد و پنجاه و یکمین سال در گاهشماری هجری قمری است. اول محرم این سال برابر با هفتم مه سال ۱۹۳۲ میلادی است.

## زادگان
- عبدالحمید کشک
- عبدالله جوادی آملی
- علی الصقلی الحسینی
- ماجد عرسان الکیلانی
- محمود شاکر

## درگذشتگان
- احمد شوقی
- سلطان بن بجاد العتیبی
- احمد سنوسی

title: ۱۳۵۱ (قمری)

wikitext:
{{ناوبری سال قمری|1351}}
{{سال قمری در تقویم‌های دیگر|۱۳۵۱}}
'''۱۳۵۱ (قمری)'''، هزار و سیصد و پنجاه و یکمین سال در [[گاهشماری هجری قمری]] است. اول محرم این سال برابر با هفتم مه سال ۱۹۳۲ میلادی است.
== رویدادها ==
== مناسبت‌ها ==
== زادگان ==
* [[عبدالحمید کشک]]
* [[عبدالله جوادی آملی]]
* [[علی الصقلی الحسینی]]
* [[ماجد عرسان الکیلانی]]
* [[محمود شاکر]]

== درگذشتگان ==
* [[احمد شوقی]]
* [[سلطان بن بجاد العتیبی]]
* [[احمد سنوسی]]

{{گاهشماری-خرد}}

[[رده:۱۳۵۱ (قمری)]]
[[رده:سده ۱۴ (قمری)]]

سده: سده ۱۳ - سده ۱۴ - سده ۱۵

دهه: ۱۳۲۰ ۱۳۳۰ ۱۳۴۰ ۱۳۵۰ ۱۳۶۰ ۱۳۷۰ ۱۳۸۰

سال: ۱۳۴۸ ۱۳۴۹ ۱۳۵۰ - ۱۳۵۱ - ۱۳۵۲ ۱۳۵۳ ۱۳۵۴


text:
# الوند
کوه الوند، مشهورترین قله از قله‌های کوهستان الوند است که در رشته کوه زاگرس واقع شده است، دلیل نامگذاری سلسله جبال الوند، به علت وجود این قلهٔ باشکوه و حماسی است. قلهٔ الوند ۳۴۵۰ متر ارتفاع دارد و یکی از ۱۰۱ قله بسیار برجسته جهان به‌شمار می‌رود این کوه در فاصله صخرهٔ بزرگی است که بر شهر همدان  سایه افکنده‌است. این قله دارای شکافی کوچک و گود بوده که با اندکی صخره‌نوردی می‌توان به آن دست یافت. برخی عقیده دارند که این شکاف آرامگاه سام پسر نوح است. زیبایی و شکوه کوهستان الوند و به‌طور ویژه «شیر خفته» آن که نماد فریبنده قله «الوند» است، بهار، تابستان یا زمستان ندارد. در هر فصل از سال، حسی اغواگرانه و وسوسه‌انگیز را به کوهنوردان و طبیعت‌دوستان منتقل می‌کند. راه صعود به این قله از مسیر دره گنج‌نامه، کیوارستان، میدان میشان و تخت نادر و کلاغ لان است. در میدان میشان پناهگاه برای استراحت کوهنوردان وجود دارد.
این کوه را در متون پهلوی، «اروند» و در اوستا «ائورونت» درج کرده‌اند. در خصوص وجه‌تسمیه این نام گویند شخصی در آن کوه مدفون است که نام او «اروند» بوده‌است و کوه نیز به همین نام نامگذاری کرده‌اند.

## نگارخانه
- قلهٔ الوند در زمستان
- قلهٔ الوند در تابستان

title: الوند

wikitext:
{{دیگر کاربردها}}
{{Coord|34|45|48.06|N|48|24|08.64|E|display=title}}
{{دادان کوه
|نام = الوند
|تصویر = File:Na20200304 114854.jpg
|توضیح تصویر=نمای کوه الوند از شهر همدان
| ارتفاع =۳۵۸۴ متر<ref>{{یادکرد وب|نویسنده= |نشانی= http://irankohestan.ir/ReportPlan/ReportView/11|عنوان= صعود قله الوند|ناشر= ایران کوهستان|تاریخ= |تاریخ بازبینی= ۷ خرداد ۱۳۹۹|archive-date= ۱۹ مه ۲۰۲۰|archive-url= https://web.archive.org/web/20200519141907/http://irankohestan.ir/ReportPlan/ReportView/11|dead-url= yes}}</ref>
| مکان = استان همدان همدان
| رشته‌کوه = [[رشته‌کوه الوند|الوند]] (از زیررشته‌کوه‌های [[رشته کوه زاگرس|زاگرس]])
| برآمدگی نسبی =
| گونه =
| واپسین فوران =
}}

'''کوه الوند'''، مشهورترین قله از قله‌های [[کوهستان الوند]] است که در رشته کوه زاگرس واقع شده است، دلیل نامگذاری سلسله جبال الوند، به علت وجود این قلهٔ باشکوه و حماسی است. قلهٔ الوند ۳۴۵۰ متر<ref>{{یادکرد وب |نویسنده = |نشانی= http://tehranclimbing.club/expeditions/قله-کلاغ-لان/|عنوان=گزارش برنامه قله کلاغ لان | ناشر = باشگاه کوهنوردی تهران|تاریخ = |تاریخ بازبینی= ۷ خرداد ۱۳۹۹}}</ref> ارتفاع دارد و [[:en:List of Ultras of West Asia|یکی از ۱۰۱]] قله [[قله بسیار برجسته|بسیار برجسته]] جهان به‌شمار می‌رود<ref>{{یادکرد وب|نشانی=http://www.peaklist.org/WWlists/ultras/iran.html|عنوان=Iran Mountain Ultra-Prominence - peaklist.org|ناشر=www.peaklist.org|بازبینی=2016-09-21}}</ref> این کوه در فاصله صخرهٔ بزرگی است که بر [[همدان|شهر همدان]]  سایه افکنده‌است.<ref>{{یادکرد وب|عنوان=همدان، پایتخت تاریخ و تمدن ایران - هومسا|نشانی=https://www.homsa.net/blog/همدان-پایتخت-تاریخ-و-تمدن-ایران/amp/|وبگاه=www.homsa.net|بازبینی=2021-05-29|archive-date=۲ ژوئن ۲۰۲۱|archive-url=https://web.archive.org/web/20210602214409/https://www.homsa.net/blog/%D9%87%D9%85%D8%AF%D8%A7%D9%86-%D9%BE%D8%A7%DB%8C%D8%AA%D8%AE%D8%AA-%D8%AA%D8%A7%D8%B1%DB%8C%D8%AE-%D9%88-%D8%AA%D9%85%D8%AF%D9%86-%D8%A7%DB%8C%D8%B1%D8%A7%D9%86/amp/|dead-url=yes}}</ref> این قله دارای شکافی کوچک و گود بوده که با اندکی صخره‌نوردی می‌توان به آن دست یافت. برخی عقیده دارند که این شکاف آرامگاه سام پسر [[نوح]] است. زیبایی و شکوه [[کوهستان الوند]] و به‌طور ویژه «شیر خفته» آن که نماد فریبنده قله «الوند» است، بهار، تابستان یا زمستان ندارد. در هر فصل از سال، حسی اغواگرانه و وسوسه‌انگیز را به کوهنوردان و طبیعت‌دوستان منتقل می‌کند.<ref>{{یادکرد وب|عنوان=جدال با «شیر خفته» در کوهستان الوند+ فیلم|نشانی=https://www.isna.ir/news/95111711214/جدال-با-شیر-خفته-در-کوهستان-الوند-فیلم|وبگاه=ایسنا|تاریخ=2017-02-04|بازبینی=2021-05-31|کد زبان=fa}}</ref> راه صعود به این قله از مسیر [[دره گنج‌نامه]]، کیوارستان، [[میدان میشان]] و [[تخت نادر]] و کلاغ لان است. در [[میدان میشان]] پناهگاه برای استراحت کوهنوردان وجود دارد.<ref>{{یادکرد وب|عنوان=همدان{{!}}"کوهستان الوند" گنجینه‌ای ارزشمند برای علاقمندان به ورزش و طبیعت+فیلم- اخبار استانها تسنیم {{!}} Tasnim|نشانی=https://www.tasnimnews.com/fa/news/1396/12/22/1679123/همدان-کوهستان-الوند-گنجینه-ای-ارزشمند-برای-علاقمندان-به-ورزش-و-طبیعت-فیلم|وبگاه=خبرگزاری تسنیم {{!}} Tasnim|بازبینی=2021-05-29|کد زبان=fa}}</ref>

این کوه را در [[زبان فارسی میانه|متون پهلوی]]، «اروند» و در [[اوستا]] «ائورونت» درج کرده‌اند. در خصوص وجه‌تسمیه این نام گویند شخصی در آن کوه مدفون است که نام او «اروند» بوده‌است و کوه نیز به همین نام نامگذاری کرده‌اند.<ref>{{یادکرد|کتاب=نام مکان‌های جغرافیایی در بستر زمان|نویسنده = مهرالزمان نوبان|ناشر =انتشارات ما|شهر=تهران|صفحه=۳۹۸|سال=۱۳۷۶|شابک=964-6497-00-4}}</ref><ref>{{یادکرد وب|عنوان=صعود قله‌های یخچال و یخچال شرقی همدان|نشانی=https://www.wikiloc.com/hiking-trails/swd-qlh-hy-ykhchl-w-ykhchl-shrqy-hmdn-52895242|وبگاه=Wikiloc {{!}} Trails of the World|بازبینی=2021-06-03|کد زبان=en|archive-date=۳ ژوئن ۲۰۲۱|archive-url=https://web.archive.org/web/20210603081657/https://www.wikiloc.com/hiking-trails/swd-qlh-hy-ykhchl-w-ykhchl-shrqy-hmdn-52895242|dead-url=yes}}</ref><ref>{{یادکرد وب|نویسنده= |نشانی= https://msfi.ir/UpLoaded/Files/R8DFXNX82T.pdf|عنوان= بانک اطلاعات 31 قله مرتفع 31 استان|ناشر= فدراسیون کوهنوردی و صعودهای ورزشی ایران|تاریخ= |تاریخ بازبینی= ۶ خرداد ۱۳۹۹|archive-date= ۱۱ اوت ۲۰۲۰|archive-url= https://web.archive.org/web/20200811173112/https://msfi.ir/UpLoaded/Files/R8DFXNX82T.pdf|dead-url= yes}}</ref><ref>{{یادکرد وب|نویسنده= |نشانی= https://ana.ir/fa/news/2/409320/فتح-قله-یخچال-استان-همدان-به-دست-سمایی‌های-تهران|عنوان= فتح قله یخچال استان همدان به دست سمایی‌های تهران|ناشر= خبرگزاری دانشگاه آزاد اسلامی|تاریخ= ۱۶ مرداد ۱۳۹۸|تاریخ بازبینی= ۶ خرداد ۱۳۹۹|archive-date= ۱۶ اوت ۲۰۱۹|archive-url= https://web.archive.org/web/20190816062112/http://ana.ir/fa/news/2/409320/%D9%81%D8%AA%D8%AD-%D9%82%D9%84%D9%87-%DB%8C%D8%AE%DA%86%D8%A7%D9%84-%D8%A7%D8%B3%D8%AA%D8%A7%D9%86-%D9%87%D9%85%D8%AF%D8%A7%D9%86-%D8%A8%D9%87-%D8%AF%D8%B3%D8%AA-%D8%B3%D9%85%D8%A7%DB%8C%DB%8C%E2%80%8C%D9%87%D8%A7%DB%8C-%D8%AA%D9%87%D8%B1%D8%A7%D9%86|dead-url= yes}}</ref><ref>{{یادکرد وب |نویسنده = |نشانی= https://www.isna.ir/news/96082011677/اینجا-هر-روز-سال-یخچال-است-تصاویر-و-فیلم|عنوان= اینجا هر روزِ سال یخچال است + تصاویر و فیلم
| ناشر = ایسنا|تاریخ = ۲۱ آبان ۱۳۹۶|تاریخ بازبینی=۷ خرداد ۱۳۹۹}}</ref>
[[پرونده:Iran - Hamedan view from Alvand Mountain - panoramio.jpg|بندانگشتی|دورنمای شهر [[همدان]] از قلهٔ الوند]]

== نگارخانه ==
<gallery>
پرونده:Alvand1.jpg|قلهٔ الوند در زمستان
پرونده:Alvand2.jpg|قلهٔ الوند در تابستان
Hamadan - Alvand - Shahrestaneh - panoramio (1).jpg
Hamedan - Alvand Peak - panoramio.jpg
Iran - Hamedan - Alvand mountain (Tarik Darreh Ski Resort Road) - panoramio.jpg
</gallery>

== پانویس ==
{{پانویس|۲}}

== منابع ==
* {{یادکرد|نویسنده=ابراهیمی، پروین|کتاب=سیمای میراث فرهنگی همدان|ترجمه=|سال=۱۳۸۲|ناشر=سازمان میراث فرهنگی کشور|شهر=تهران|شابک=964-7483-68-6}}

{{کوهستان الوند}}
{{Commons category}}
[[رده:جاذبه‌های گردشگری همدان]]
[[رده:کوهستان الوند]]
[[رده:کوه‌های استان همدان]]

title: مرتفع‌ترین نقطه

ارتفاع: ۳۵۸۴ متر

title: جغرافیا

موقعیت: استان همدان همدان

رشتهکوه مادر: الوند (از زیررشته‌کوه‌های زاگرس)


text:
# آنا رکنر
آنا رکنر (به انگلیسی: Ana Rucner) (زاده ۱۲ فوریه ۱۹۸۳) خواننده اهل کرواسی است.
او در مسابقه آواز یوروویژن ۲۰۱۶ به همراه دالا ، دین و جالا نماینده بوسنی و هرزگوین بود .

title: آنا رکنر

wikitext:
{{جعبه اطلاعات هنرمند موسیقی
| نام             =آنا رکنر
| تصویر           = ESC2016 - Bosnia and Herzegovina Meet & Greet 12.jpg
| توضیح_تصویر     =
| اندازه_تصویر    =
| دورنما          =
| پس‌زمینه         = خواننده_تک
| نام_اصلی        =
| نام_مستعار      =
| تولد            = {{birth date and age|1983|2|12|df=yes}}{{سخ}}[[زاگرب]] ، [[کرواسی]]
| مرگ             =
| ملیت            =[[کرواسی|کروات]]
| ساز             =
| نوع_صوت         =
| سبک             =
| حرفه            =[[خواننده]]
| مدت             =
| ناشر            =
| نقش‌های_مرتبط    =
| وب‌گاه           =
| اعضای_کنونی     =
| اعضای_پیشین     =
| سازهای_برجسته   =
}}
'''آنا رکنر''' {{به انگلیسی|Ana Rucner}} (زاده [[۱۲ فوریه]] [[۱۹۸۳ (میلادی)|۱۹۸۳]]) [[خواننده]] اهل [[کرواسی]] است.

او در [[مسابقه آواز یوروویژن ۲۰۱۶]] به همراه [[دالا میدهات-تالاکیچ|دالا]] ، [[دین (خواننده)|دین]] و [[جاسمین فاضلیک جالا|جالا]] نماینده بوسنی و هرزگوین بود .

== منابع ==
{{پانویس}}
* {{یادکرد-ویکی|پیوند=https://en.wikipedia.org/w/index.php?title=Ana_Rucner&oldid=718742469|عنوان =Ana Rucner  |بازیابی =۷ می ۲۰۱۶}}

== پیوند به بیرون ==
* [http://anarucner.com Her web page]
{{-}}

[[رده:افراد زنده]]
[[رده:زادگان ۱۹۸۳ (میلادی)]]
[[رده:شرکت‌کنندگان اهل بوسنی و هرزگوین مسابقه آواز یوروویژن]]
[[رده:شرکت‌کنندگان مسابقه آواز یوروویژن ۲۰۱۶ (میلادی)]]
[[رده:موسیقی‌دانان اهل زاگرب]]
[[رده:موسیقی‌دانان زن سده ۲۱ (میلادی)]]
[[رده:نوازندگان ویلونسل اهل کرواسی]]
[[رده:نوازندگان ویلونسل زن]]

title: اطلاعات پس‌زمینه

زاده: ۱۲ فوریهٔ ۱۹۸۳ (۴۲ سال) · زاگرب ، کرواسی

پیشه: خواننده


text:
# کنسرتو پیانو شماره ۲ (برامس)
کنسرتو پیانو شماره ۲ (انگلیسی: Piano Concerto No. 2) اپوس ۸۳ در گام سی بمل ماژور، دومین کنسرتوی پیانو به همراه ارکستر از آهنگساز برجسته و شهیر، یوهان برامس است که ۲۲ سال پس از تصنیف نخستین کنسرتوی پیانوی وی تصنیف گردید. برامس در سال ۱۸۷۸ کار بر روی این قطعه را آغاز و در نهایت به سال ۱۸۸۱ آن را به پایان رساند.

title: کنسرتو پیانو شماره ۲ (برامس)

wikitext:
{{Infobox musical composition
| name = کنسرتو پیانو شماره ۲ (برامس)
| subtitle = No. 2
| type =
| composer = [[یوهانس برامس]]
| image = Willy von Beckerath - Brahms am Flügel.jpg
| image_upright = 1.2
| alt =
| caption = مصنف در حال اجرای پیانو اثر ویلی فون بکراث
| catalogue = [[اپوس]] ۸۳
| composed = {{Start date|1878}}–1881
| dedication = [[ادوارد مارکسن]]
| performed = {{Timeline-event|date={{Start date|1881|11|09|df=y}}|location=بوداپست}}
| movements = چهار موومان
}}
'''کنسرتو پیانو شماره ۲''' ({{lang-en|Piano Concerto No. 2}}) [[اپوس]] ۸۳ در گام [[سی بمل ماژور]]، دومین کنسرتوی پیانو به همراه [[ارکستر]] از [[آهنگساز]] برجسته و شهیر، [[یوهان برامس]] است که ۲۲ سال پس از تصنیف نخستین کنسرتوی پیانوی وی تصنیف گردید. برامس در سال ۱۸۷۸ کار بر روی این قطعه را آغاز و در نهایت به سال ۱۸۸۱ آن را به پایان رساند.

== منابع ==
{{پانویس|چپ‌چین=بله}}
* {{یادکرد-ویکی|پیوند =//en.wikipedia.org/w/index.php?title=Piano_Concerto_No._2_(Brahms)&oldid=883827044|عنوان = Piano Concerto No. 2 (Brahms)|زبان =انگلیسی|بازیابی =۱۳ اکتبر ۲۰۱۹}}
{{یوهان برامس}}
{{داده‌های کتابخانه‌ای}}

{{موسیقی-خرد}}

[[رده:آثار در سی بمل ماژور]]
[[رده:آثار موسیقایی ۱۸۸۱ (میلادی)]]
[[رده:کنسرتوهای پیانو]]
[[رده:کنسرتوهای یوهانس برامس]]

title: کنسرتو پیانو شماره ۲ (برامس)

شمارهٔ اثر: اپوس ۸۳

آفرینش: ۱۸۷۸–1881

اهدا شده: ادوارد مارکسن

اجرا: ۹ نوامبر ۱۸۸۱: بوداپست

موومانها: چهار موومان

title: یوهانس برامس

کارهای ارکسترال: آکادمیک فستیوال اوورتور سرنادها سمفونی شماره ۱ (برامس) سمفونی شماره ۲ (برامس) سمفونی شماره ۳ (برامس) سمفونی شماره ۴ (برامس) اوورتور تراژیک واریاسیون بر روی تم‌هایی از هایدن

کنسرتوها: دابل کنسرتو پیانو کنسرتو شماره ۱ کنسرتو پیانو شماره ۲ کنسرتو ویولن

کارهای آوازی/ارکسترال: رکوئیم آلمانی Alto Rhapsody Gesang der Parzen Nänie Rinaldo Schicksalslied Triumphlied

موسیقیهای مجلسی: سونات ویولنسل شماره ۱ سونات ویولنسل شماره ۲ پنج‌نوازی کلارینت سونات‌های کلارینت سه‌نوازی کلارینت سه‌نوازی هورن Piano Quartet No. 1 Piano Quartet No. 2 Piano Quartet No. 3 Piano Quintet Piano Trio No. 1 Piano Trio No. 2 Piano Trio No. 3 String Quartet No. 3 String Quintet No. 1 String Quintet No. 2 String Sextet No. 1 String Sextet No. 2 Two String Quartets, Op. 51 Violin Sonata No. 1 Violin Sonata No. 2 Violin Sonata No. 3

کارهای پیانویی: Ballades, Op. 10 Four Pieces for Piano, Op. 119 رقص‌های مجار Piano Sonata No. 1 Piano Sonata No. 2 Piano Sonata No. 3 Rhapsodies, Op. 79 Six Pieces for Piano, Op. 118 Sixteen Waltzes, Op. 39 Three Intermezzi for piano, Op. 117 Variations and Fugue on a Theme by Handel Variations on a Theme of Paganini

سایر: "Wiegenlied (Lullaby)", Op. 49, no. 4 Eleven Chorale Preludes Fest- und Gedenksprüche Fünf Gesänge , Op. 104 Fünf Lieder , Op. 105 Liebeslieder Waltzes, Op. 52 (Brahms) Neue Liebeslieder Two Motets, Op. 74 Two Songs for Voice, Viola and Piano , Op. 91 Vier ernste Gesänge Zigeunerlieder

Collaborations: F-A-E Sonata

Named for Brahms: برامس ۱۸۱۸ Brahms (crater) جزیره الکساندر

Related articles: List of compositions Brahms House (Baden-Baden) Brahms Museum (Hamburg) Brahms guitar Brahms-Institut Brahms-Preis German Romanticism International Johannes Brahms Competition Musical cryptogram Three Bs


text:
# ۱۷۱۸ (میلادی)
۱۷۱۸ (میلادی) هزار و هفتصد  و هجدهمین سال تقویم میلادی است.
در این صفحه وقایع مهم سال ۱۷۱۸ میلادی فهرست شده‌اند.

## رویدادهای مهم
- ساخت شهر نیواورلئان در آمریکا توسط فرانسوی‌ها.

## زادروزها
- زادروز آلکساندر پتروویچ سوماروکوف نویسنده روس.
- ۷ ژانویه – ایزرائیل پاتنم، افسر آمریکایی (د. ۱۷۹۰)
- ۳۱ ژوئیه – جان کانتون، فیزیک‌دان بریتانیایی (د. ۱۷۷۲)

## درگذشت‌ها
- درگذشت ویلیام پن، بنیانگذار ایالت پنسیلوانیا .
- ۳۰ دسامبر – کارل دوازدهم پادشاه سوئد (ز. ۱۶۸۲)

title: ۱۷۱۸ (میلادی)

wikitext:
{{ناوبری سال|1718}}
{{سال در تقویم‌های دیگر|۱۷۱۸}}
'''۱۷۱۸ (میلادی)''' هزار و هفتصد  و هجدهمین سال [[تقویم میلادی]] است.
در این صفحه وقایع مهم سال ۱۷۱۸ میلادی فهرست شده‌اند.

== رویدادهای مهم ==
* ساخت شهر [[نیواورلئان]] در آمریکا توسط فرانسوی‌ها.

== زادروزها ==
* زادروز آلکساندر پتروویچ سوماروکوف نویسنده روس.
* [[۷ ژانویه]] – [[ایزرائیل پاتنم]]، افسر آمریکایی (د. [[۱۷۹۰ (میلادی)|۱۷۹۰]])
* [[۳۱ ژوئیه]] – [[جان کانتون]]، فیزیک‌دان بریتانیایی (د. [[۱۷۷۲ (میلادی)|۱۷۷۲]])
== درگذشت‌ها ==
* درگذشت ویلیام پن، بنیانگذار ایالت [[پنسیلوانیا]] .
* [[۳۰ دسامبر]] – [[کارل دوازدهم سوئد|کارل دوازدهم]] پادشاه سوئد (ز. [[۱۶۸۲ (میلادی)|۱۶۸۲]])

== منابع ==
*{{یادکرد-ویکی|پیوند =https://en.wikipedia.org/w/index.php?title=1718&oldid=634944033|عنوان = 1718|زبان =انگلیسی|بازیابی =۲۶ فوریه ۲۰۱۵}}
{{دهه‌ها و سال‌ها|۱۶|۱۷|۱۸}}
{{گاهشماری-خرد}}
{{رده انبار|1718}}

[[رده:۱۷۱۸ (میلادی)]]

سده: سده ۱۷ - سده ۱۸ - سده ۱۹

دهه: ۱۶۸۰ ۱۶۹۰ ۱۷۰۰ ۱۷۱۰ ۱۷۲۰ ۱۷۳۰ ۱۷۴۰

سال: ۱۷۱۵ ۱۷۱۶ ۱۷۱۷ - ۱۷۱۸ - ۱۷۱۹ ۱۷۲۰ ۱۷۲۱

title: ۱۷۱۸ در گاه‌شماری‌های دیگر

گاهشماری ایرانی: ۱۰۹۶–۱۰۹۷

گاهشماری میلادی: ۱۷۱۸ · MDCCXVIII

گاهشماری اتیوپیایی: ۱۷۱۰–۱۷۱۱

گاهشماری ارمنی: ۱۱۶۷ · ԹՎ ՌՃԿԷ

گاهشماری اسلامی: ۱۱۳۰–۱۱۳۱

گاهشماری ایگبو: ۷۱۸–۷۱۹

گاهشماری آشوری: ۶۴۶۸

گاهشماری بربری: ۲۶۶۸

گاهشماری بنگالی: ۱۱۲۵

گاهشماری بهائی: −۱۲۶ – −۱۲۵

گاهشماری بودایی: ۲۲۶۲

گاهشماری بیزانسی: ۷۲۲۶–۷۲۲۷

گاهشماری جوچه: نامعلوم

گاهشماری چینی: 丁酉年 (آتش خروس) · ۴۴۱۴ یا ۴۳۵۴ · — تا — · 戊戌年 (زمین سگ) · ۴۴۱۵ یا ۴۳۵۵

گاهشماری خورشیدی تایلندی: ۲۲۶۱

گاهشماری دیسکوردیان: ۲۸۸۴

گاهشماری ژاپنی: Kyōhō ۳ · (享保３年)

گاهشماری ژولینی: میلادی منهای ۱۱ روز

گاهشماری سنتی برمهای: ۱۰۸۰

گاهشماری عبری: ۵۴۷۸–۵۴۷۹

گاهشماری قبطی: ۱۴۳۴–۱۴۳۵

گاهشماری کرهای: ۴۰۵۱

گاهشماری مینگو: ۱۹۴ پیش از گاه‌شماری جمهوری چین · 民前۱۹۴年

گاهشماری هولوسن: ۱۱۷۱۸

- ویکرم سموت: ۱۷۷۴–۱۷۷۵

- شاکا ساموات: ۱۶۴۰–۱۶۴۱

- کالی یوگا: ۴۸۱۹–۴۸۲۰

از تاریخ پیدایش رم: ۲۴۷۱

سال سلطنت بریتانیا: ۴ جرج ۱ – ۵ جرج ۱


text:
# آفونسوی پنجم
آفونسو پنجم (انگلیسی: Afonso V of Portugal؛ ۱۵ ژانویه ۱۴۳۲ – ۲۸ اوت ۱۴۸۱) از سال ۱۴۳۸ تا زمان مرگ پادشاه پرتغال بود. او فتوحاتی نیز در آفریقای شمالی داشت.

title: آفونسوی پنجم

wikitext:
{{infobox royalty
| type = monarch
| name= آفونسو پنجم
| image = File:AfonsoV-P.jpg
| succession = [[فهرست فرمانروایان پرتغال|پادشاه پرتغال و آلگاروه]]
| reign-type = 1st reign
| reign = ۱۳ سپتامبر ۱۴۳۸ –{{سخ}}۱۱ نوامبر ۱۴۷۷
| cor-type = Acclamation
| coronation = ۱۵ ژانویه ۱۴۴۶
| predecessor = [[ادوارد پرتغال]]
| successor = [[ژوا دوم پرتغال]]
| reg-type = Regents
| regent = {{List collapsed|title=''See''|1=[[النور آراگون]]{{سخ}}{{small|''(۱۳ سپتامبر ۱۴۳۸ – December 1439)''}}{{سخ}}[[Peter, Duke of Coimbra|Infante Peter, Duke of Coimbra]]{{سخ}}{{small|''(دسامبر ۱۴۳۹ – ۹ ژوئن ۱۴۴۸)''}}}}
| reign-type1 = 2nd reign
| reign1 = ۱۵ نوامبر ۱۴۷۷ –{{سخ}}۲۸ اوت ۱۴۸۱
| predecessor1 = [[ژوا دوم پرتغال]]
| successor1 = [[ژوا دوم پرتغال]]
| spouse = [[Isabella of Coimbra]]{{سخ}}[[خوانا لا بلترانخا]]
| issue = [[John, Prince of Portugal (1451)|John, Prince of Portugal]]{{سخ}}[[Joan, Princess of Portugal]]{{سخ}}[[ژوا دوم پرتغال]]
| house = [[دودمان اویش|اویش]]
| father = [[ادوارد پرتغال]]
| mother = [[النور آراگون]]
| birth_date= ۱۵ ژانویه ۱۴۳۲
| birth_place = [[Sintra National Palace|Sintra Palace]]، [[پادشاهی پرتغال]]
| death_date= {{Death date and age|1481|8|28|1432|1|15|df=y}}
| death_place = [[لیسبون]]، [[پادشاهی پرتغال]]
| place of burial = [[Monastery of Batalha]]
| religion = [[کلیسای کاتولیک]]
}}
'''آفونسو پنجم''' ({{lang-en|Afonso V of Portugal}}؛ ۱۵ ژانویه ۱۴۳۲ – {{death date|1481|8|28|1432|1|15|df=y}}) از سال ۱۴۳۸ تا زمان مرگ [[فهرست پادشاهان پرتغال|پادشاه پرتغال]] بود. او فتوحاتی نیز در [[آفریقای شمالی]] داشت.

== منابع ==
{{پانویس|چپ‌چین=بله}}
* {{یادکرد-ویکی|پیوند =//en.wikipedia.org/w/index.php?title=Afonso_V_of_Portugal&oldid=731815557|عنوان = Afonso V of Portugal|زبان =انگلیسی|بازیابی =۱ اوت ۲۰۱۶}}
{{-}}

== پیوند به بیرون ==
{{فرمانروایان پرتغال}}
{{انبار-رده}}

{{اهالی پرتغال-خرد}}

[[رده:اهالی سینترا]]
[[رده:پادشاهان پرتغال]]
[[رده:پادشاهان پیرو کلیسای کاتولیک روم]]
[[رده:کاوشگری پرتغال در عصر اکتشاف]]
[[رده:پسران شاهان]]
[[رده:حکمرانان اهل پرتغال]]
[[رده:حکم‌رانان سده ۱۵ (میلادی) اهل پرتغال]]
[[رده:خاندان آویس]]
[[رده:درگذشتگان ۱۴۸۱ (میلادی)]]
[[رده:زادگان ۱۴۳۲ (میلادی)]]
[[رده:شاهزادگان پرتغال]]
[[رده:شوالیه‌های نشان بند جوراب]]
[[رده:فرمانروایان کودک در قرون وسطی]]
[[رده:اینفانته‌های اهل پرتغال]]

title: پادشاه پرتغال و آلگاروه

1st reign: ۱۳ سپتامبر ۱۴۳۸ – · ۱۱ نوامبر ۱۴۷۷

Acclamation: ۱۵ ژانویه ۱۴۴۶

پیشین:
ادوارد پرتغال
ژوا دوم پرتغال

جانشین: ژوا دوم پرتغال

Regents: See - النور آراگون · (۱۳ سپتامبر ۱۴۳۸ – December 1439) · Infante Peter, Duke of Coimbra · (دسامبر ۱۴۳۹ – ۹ ژوئن ۱۴۴۸)

2nd reign: ۱۵ نوامبر ۱۴۷۷ – · ۲۸ اوت ۱۴۸۱