text:
# ایرنا برناسکووا
ایرنا برناسکووا ((به چکی: Irena Bernášková)؛ ۷ فوریهٔ ۱۹۰۴ – ۲۶ اوت ۱۹۴۲) روزنامه‌نگار و نویسنده اهل چکسلواکی بود. وی از فعالین مقاومت چکسلواکی علیه اشغال چکسلواکی در خلال جنگ جهانی دوم بود.
او اولین زن چک بود که توسط نازی‌ها اعدام شد.

## زندگی‌نامه
ایرنا در فوریه ۱۹۰۴ در پراگ متولد شد. پدر وی نقاش بود و وی دومین از سه دختر خانواده بود. در طول جنگ جهانی اول، خانواده وی در بوستون، ایالات متحده ساکن شد. خانه آنها در بوستون مرکز مهمی از جلسات سیاستمداران و دولتمردان برای استقلال چکسلواکی بود. شخصیت‌هایی مانند توماس مازاریک، ادوارد بنش و میلان راشتیسلاو شوفانیک از خانه آنها دیدن کردند. ایرنا در سال ۱۹۲۱ همراه با خواهرانش به چکسلواکی بازگشت. در سال ۱۹۲۵ در پراگ با پسر عموی خود، فرانتیچ برنشک، ازدواج کرد. والدینش مخالف این ازدواج بودند و حتی پدرش به مدت ۴ سال تمام تماس‌ها با او را قطع کرد
در طول بسیج توافقنامه مونیخ، ایرنا برناسکووا به عنوان یک پرستار صلیب سرخ داوطلب شد و به پناهندگان در منطقه مرزی اشغال شده چکسلواکی کمک کرد.

## مقاومت و اعدام
ایرنا در طول اشغال چکسلواکی توسط نیروهای آلمانی، اقدام به پخش جزوات و تراکت علیه اشغالگری و شروع به همکاری با پدرش در انتشار مجله غیرقانونی V boj (مبارزه کن) در سال ۱۹۳۹ کرد. او همچنین به سازماندهی حملات در مرز با اسلواکی کمک کرد. اگر چه گشتاپو به دنبال دستگیری او بود ولی ایرنا توانست بگریزد و انتشار مجله را ادامه دهد.
او در ۲۱ سپتامبر ۱۹۴۰ در پراگ، خیابان پوچیچی، با مدرک شناسایی جعلی دستگیر شد. در طی بازجویی، او سعی کرد همه اتهامات را بپذیرد و بدینوسیله تعدادی از اعضای مقاومت را نجات داد. با این حال، اعضای خانواده اش دستگیر شدند - شوهرش در اردوگاه مرگ بوخن‌والد و پدرش در اردوگاه کار اجباری داخائو درگذشتند. ایرنا برناسکووا اولین زن چک بود که توسط نازی‌ها به اعدام محکوم شد. او در ۵ مارس ۱۹۴۲ محکوم شد و سپس در اوت ۱۹۴۲ در زندان Plötzensee، برلین با گیوتین اعدام شد.

title: ایرنا برناسکووا

wikitext:
{{Infobox person
| name = ایرنا برناسکووا
| image = Irena.Bernaskova.1904-1942.jpg
| alt =
| caption =
| birth_name = ایرنا برناسکووا
| birth_date = {{Birth date|1904|2|7|df=y}}
| birth_place = [[پراگ]]
| death_date = {{death date and age|1942|8|26|1904|2|7|df=y}}
| death_place = [[برلین]]
| nationality = [[چکسلواکی]]
| other_names =
| occupation =
| known_for = [[مقاومت در چکسلواکی در برابر آلمان]]
}}
'''ایرنا برناسکووا''' ({{به چکی|Irena Bernášková}}؛ {{birth date|1904|2|7|df=y}} – {{death date|1942|8|26|1904|2|7|df=y}}) [[روزنامه‌نگار]] و [[نویسنده]] اهل [[چکسلواکی]] بود. وی از فعالین [[مقاومت در چکسلواکی در برابر آلمان|مقاومت چکسلواکی]] علیه [[اشغال چکسلواکی]] در خلال [[جنگ جهانی دوم]] بود.

او اولین زن [[جمهوری چک|چک]] بود که توسط [[نازیسم|نازی‌ها]] اعدام شد.

== زندگی‌نامه ==
ایرنا در فوریه ۱۹۰۴ در پراگ متولد شد. پدر وی نقاش بود و وی دومین از سه دختر خانواده بود.<ref name="cztv">{{cite web|url=http://www.ceskatelevize.cz/porady/10204458965-neznami-hrdinove/208452801390021/|title=Neznámí hrdinové - Zasnoubena se smrtí (Irena Bernášková) (TV documentary)|last=Hynková|first=Alena |year=2008|publisher=[[Czech Television]] |language=Czech|accessdate=22 February 2014}}</ref> در طول [[جنگ جهانی اول]]، خانواده وی در [[بوستون]]، [[ایالات متحده]] ساکن شد. خانه آنها در بوستون مرکز مهمی از جلسات سیاستمداران و دولتمردان برای استقلال چکسلواکی بود. شخصیت‌هایی مانند [[توماس مازاریک]]، [[ادوارد بنش]] و میلان راشتیسلاو شوفانیک از خانه آنها دیدن کردند.<ref name="koura">{{cite web|url=http://www.sporilov.info/view.php?nazevclanku=inka-bernaskova-statecna-zena-ze-sporilova&cisloclanku=2005092701|title=Inka Bernášková - statečná žena ze Spořilova|last=Koura|first=Petr|date=27 September 2005|publisher=Spořilovské noviny|language=Czech|accessdate=22 February 2014}}</ref> ایرنا در سال ۱۹۲۱ همراه با خواهرانش به چکسلواکی بازگشت. در سال ۱۹۲۵ در پراگ با پسر عموی خود، فرانتیچ برنشک، ازدواج کرد. والدینش مخالف این ازدواج بودند و حتی پدرش به مدت ۴ سال تمام تماس‌ها با او را قطع کرد<ref name="koura"/>

در طول بسیج [[توافقنامه مونیخ]]، ایرنا برناسکووا به عنوان یک پرستار [[صلیب سرخ]] داوطلب شد و به پناهندگان در منطقه مرزی اشغال شده چکسلواکی کمک کرد.<ref name="koura"/>

== مقاومت و اعدام ==
ایرنا در طول اشغال چکسلواکی توسط نیروهای آلمانی، اقدام به پخش جزوات و [[تراکت]] علیه اشغالگری و شروع به همکاری با پدرش در انتشار مجله غیرقانونی V boj (مبارزه کن) در سال ۱۹۳۹ کرد.<ref name="cztv"/> او همچنین به سازماندهی حملات در مرز با اسلواکی کمک کرد. اگر چه [[گشتاپو]] به دنبال دستگیری او بود ولی ایرنا توانست بگریزد و انتشار مجله را ادامه دهد.

او در ۲۱ سپتامبر ۱۹۴۰ در پراگ، خیابان پوچیچی، با مدرک شناسایی جعلی دستگیر شد.<ref name="koura"/> در طی بازجویی، او سعی کرد همه اتهامات را بپذیرد و بدینوسیله تعدادی از اعضای مقاومت را نجات داد. با این حال، اعضای خانواده اش دستگیر شدند - شوهرش در [[اردوگاه مرگ بوخن‌والد]] و پدرش در [[اردوگاه کار اجباری داخائو]] درگذشتند.<ref name="prague2">{{cite web|url=http://www.praha2.cz/15553_Irena-Bernaskova|title=Irena Bernášková (*7 Feb. 1904 – †26 Aug. 1942) – a figure in the anti-Nazi Resistance|date=16 June 2010|publisher=Prague 2 - official website|accessdate=22 February 2014|deadurl=yes|archiveurl=https://web.archive.org/web/20140226061754/http://www.praha2.cz/15553_Irena-Bernaskova|archivedate=26 February 2014|df=}}</ref> ایرنا برناسکووا اولین زن چک بود که توسط نازی‌ها به اعدام محکوم شد. او در ۵ مارس ۱۹۴۲ محکوم شد و سپس در اوت ۱۹۴۲ در زندان Plötzensee، [[برلین]] با [[گیوتین]] اعدام شد.<ref>{{cite web|url=http://www.radio.cz/fr/rubrique/miroir/irena-bernaskova-la-premiere-tcheque-executee-par-les-nazis-reste-tres-meconnue-dans-son-pays|title=Irena Bernášková – la première Tchèque exécutée par les nazis reste très méconnue dans son pays|last=Gebertová|first=Alena |date=21 February 2014 |publisher=[[Czech Radio]]|language=French|accessdate=22 February 2014}}</ref>

== جستارهای وابسته ==
* [[آنا لتنسکا]]
* [[ماری کودریکوا]]

== منابع ==
{{پانویس|چپ‌چین=بله|۲}}
* {{یادکرد-ویکی|پیوند =//en.wikipedia.org/w/index.php?title=Irena_Bernášková&oldid=810619790|عنوان = Irena Bernášková|زبان =انگلیسی|بازیابی =۲۰ ژوئن ۲۰۱۸}}

== پیوند به بیرون ==
* {{cite book|last=Tomášek|first=Dušan|title=Žena pod gilotinou [Irena Bernášková]|publisher=Agave|location=[[Český Těšín]]|year=2001|pages=251–267}}

{{داده‌های کتابخانه‌ای}}

[[رده:اعضای نهضت مقاومت جمهوری چک]]
[[رده:اعضای نهضت مقاومت کشته‌شده توسط آلمان نازی]]
[[رده:افراد اعدام‌شده توسط آلمان نازی اهل جمهوری چک]]
[[رده:افراد جنگ جهانی دوم اهل جمهوری چک]]
[[رده:افراد محکوم‌شده در دادگاه‌های نازی‌ها]]
[[رده:درگذشتگان ۱۹۴۲ (میلادی)]]
[[رده:روزنامه‌نگاران اهل جمهوری چک]]
[[رده:روزنامه‌نگاران سده ۲۰ (میلادی)]]
[[رده:زادگان ۱۹۰۴ (میلادی)]]
[[رده:زنان در جنگ جهانی دوم]]

title: ایرنا برناسکووا

نام هنگام تولد: ایرنا برناسکووا

زادهٔ: ۷ فوریهٔ ۱۹۰۴ · پراگ

درگذشت: ۲۶ اوت ۱۹۴۲ (۳۸ سال) · برلین

ملیت: چکسلواکی

شناختهشده · برای: مقاومت در چکسلواکی در برابر آلمان


text:
# ماساتو فوجیتا
ماساتو فوجیتا (انگلیسی: Masato Fujita؛ زادهٔ ۸ مهٔ ۱۹۸۶) بازیکن فوتبال اهل ژاپن است.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال توکیو وردی، باشگاه فوتبال یوکوهاما، باشگاه فوتبال یوکوهاما مارینوس، باشگاه فوتبال کاشیوا ریسول، و باشگاه فوتبال ساگان توسو اشاره کرد.

wikiname: fawiki

title: ماساتو فوجیتا

in_language: fa

wikitext:
{{Infobox football biography
| name = ماساتو فوجیتا
| image =
| fullname = Masato Fujita
| birth_date = {{Birth date and age|1986|5|8|df=y}}
| birth_place = [[اوئیتا]]
| height = {{height|m=۱٫۷۶}}
| currentclub = [[باشگاه فوتبال ساگان توسو]]
| clubnumber = ۳۵
| position = [[مدافع]]
| youthyears1 = ۲۰۰۲–۲۰۰۴
| youthclubs1 = Kunimi High School
| youthyears2 = ۲۰۰۵–۲۰۰۸
| youthclubs2 = [[دانشگاه میجی]]
| years1 = ۲۰۰۹
| clubs1 = [[باشگاه فوتبال توکیو وردی]]
| caps1 = ۴۶
| goals1 = ۰
| years2 = ۲۰۱۰
| clubs2 = [[باشگاه فوتبال یوکوهاما مارینوس]]
| caps2 = ۵
| goals2 = ۰
| years3 = ۲۰۱۱
| clubs3 = [[باشگاه فوتبال یوکوهاما]]
| caps3 = ۳۴
| goals3 = ۲
| years4 = ۲۰۱۲–۲۰۱۵
| clubs4 = [[باشگاه فوتبال کاشیوا ریسول]]
| caps4 = ۵۲
| goals4 = ۱
| years5 = ۲۰۱۶–
| clubs5 = [[باشگاه فوتبال ساگان توسو]]
| caps5 = ۶۷
| goals5 = ۱
| medaltemplates = {{Medal|Team|[[باشگاه فوتبال کاشیوا ریسول]]}}
{{Medal|W|[[جام جی‌لیگ]]|[[2013 J.League Cup|۲۰۱۳]]}}
{{Medal|W|[[جام امپراتور]]|[[2012 Emperor's Cup|۲۰۱۲]]}}
| club-update = ۲۶ دسامبر ۲۰۱۸
| sport = [[فوتبال]]
| nationality = [[ژاپن]]
}}
'''ماساتو فوجیتا''' ({{lang-en|Masato Fujita}}؛ زادهٔ {{birth date|1986|5|8|df=y}}) [[بازیکن فوتبال]] اهل [[ژاپن]] است.

از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به [[باشگاه فوتبال توکیو وردی]]، [[باشگاه فوتبال یوکوهاما]]، [[باشگاه فوتبال یوکوهاما مارینوس]]، [[باشگاه فوتبال کاشیوا ریسول]]، و [[باشگاه فوتبال ساگان توسو]] اشاره کرد.

== منابع ==
{{پانویس|چپ‌چین=بله}}
* {{یادکرد-ویکی|پیوند =//en.wikipedia.org/w/index.php?title=Masato_Fujita&oldid=921349353|عنوان = Masato Fujita|زبان =انگلیسی|بازیابی =۲۳ اکتبر ۲۰۱۹}}

{{بازیکن فوتبال-خرد}}

{{ترتیب‌پیش‌فرض:فوجیتا، ماساتو}}
[[رده:افراد زنده]]
[[رده:اهالی فوتبال اهل استان اویتا]]
[[رده:بازیکنان باشگاه توکیو وردی]]
[[رده:بازیکنان باشگاه ساگان توسو]]
[[رده:بازیکنان باشگاه فوتبال کاشیوا ریسول]]
[[رده:بازیکنان باشگاه یوکوهاما]]
[[رده:بازیکنان باشگاه یوکوهاما مارینوس]]
[[رده:بازیکنان دسته ۱ جی‌لیگ]]
[[رده:بازیکنان دسته ۲ جی‌لیگ]]
[[رده:بازیکنان فوتبال مرد اهل ژاپن]]
[[رده:زادگان ۱۹۸۶ (میلادی)]]
[[رده:مدافعان فوتبال]]
[[رده:دانش‌آموختگان دانشگاه میجی]]
[[رده:بازیکنان باشگاه فوتبال ونتفورت کوفو]]

title: ماساتو فوجیتا

نام کامل: Masato Fujita

زادروز: ۸ مهٔ ۱۹۸۶ (۳۸ سال)

زادگاه: اوئیتا

قد: ۱٫۷۶ متر (۵ فوت ۹ ۱⁄۲ اینچ)

پست: مدافع

title: اطلاعات باشگاهی

باشگاه کنونی: باشگاه فوتبال ساگان توسو

شمارهٔ پیراهن: ۳۵

title: باشگاه‌های جوانان

Kunimi High School

دانشگاه میجی

title: باشگاه‌های حرفه‌ای*

سالها: باشگاه‌ها · بازی† · (گل)†

باشگاه فوتبال توکیو وردی · ۴۶ · (۰)

باشگاه فوتبال یوکوهاما مارینوس · ۵ · (۰)

باشگاه فوتبال یوکوهاما · ۳۴ · (۲)

باشگاه فوتبال کاشیوا ریسول · ۵۲ · (۱)

باشگاه فوتبال ساگان توسو · ۶۷ · (۱)

title: باشگاه فوتبال کاشیوا ریسول

برنده:
جام جی‌لیگ · ۲۰۱۳
جام امپراتور · ۲۰۱۲


text:
# ویلا مارتلی
ویلا مارتلی (به اسپانیایی: Villa Martelli) یک منطقهٔ مسکونی در آرژانتین است که در بخش ویسنته لوپز واقع شده‌است. ویلا مارتلی ۲۶٬۰۵۹ نفر جمعیت دارد و ۲۲ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.

title: ویلا مارتلی

wikitext:
{{Infobox settlement
|settlement_type=شهر
|official_name=ویلا مارتلی
|image_skyline=
|imagesize=200px
|image_caption=
|image_shield=
|pushpin_map=Argentina Greater Buenos Aires
|pushpin_label_position=bottom
|pushpin_map_caption=Location in [[Greater Buenos Aires]]
|pushpin_mapsize=240
|subdivision_type=کشور
|subdivision_name={{ARG}}|subdivision_type1=[[استان‌های آرژانتین]]
|subdivision_name1=[[پرونده:Bandera Buenos Aires.svg|24px]] [[استان بوئنوس آیرس]]
|subdivision_type2=[[شهرک]]
|subdivision_name2=[[Vicente López Town|Vicente López]]
|established_title=تأسیس‌شده
|established_date=۲۷ ژوئیه ۱۹۶۴
|population_as_of={{census-ar|2001}}|population_total=۲۶٬۰۵۹
|population_density_km2=
|coordinates={{coord|34|33|S|58|30.5|W|region:AR|display=inline,title}}|elevation_m=۲۲
|postal_code_type=[[Argentine postal code|CPA Base]]
|postal_code=[[ISO 3166-2:AR]] 1603
|area_code=+[[Telephone numbers in Argentina|54]] 11
|website=
}}
'''ویلا مارتلی''' (به [[زبان اسپانیایی|اسپانیایی]]: Villa Martelli) یک منطقهٔ مسکونی در [[آرژانتین]] است که در [[بخش ویسنته لوپز]] واقع شده‌است.<ref>{{یادکرد-ویکی |پیوند=https://en.wikipedia.org/w/index.php?title=Villa_Martelli&redirect=no&oldid=982060356 |عنوان=Villa Martelli|بازیابی  = |زبان=انگلیسی}}</ref> ویلا مارتلی ۲۶٬۰۵۹ نفر جمعیت دارد و ۲۲ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.

== جستارهای وابسته ==
* [[فهرست شهرهای آرژانتین]]

== منابع ==
{{پانویس}}

== پیوند به بیرون ==
{{ویکی‌انبار-رده|Villa Martelli}}

{{آرژانتین-خرد}}

[[رده:بازبینی گمر شهرهای آرژانتین]]
[[رده:مناطق مسکونی بنیان‌گذاری‌شده در ۱۹۶۴ (میلادی)]]
[[رده:مناطق مسکونی در استان بوئنوس آیرس]]
[[رده:شهرها در آرژانتین]]

title: ویلا مارتلی

استانهای آرژانتین: استان بوئنوس آیرس

شهرک: Vicente López

تأسیسشده: ۲۷ ژوئیه ۱۹۶۴

ارتفاع: ۲۲ متر (۷۲ فوت)

title: جمعیت (2001 سرشماری [INDEC])

• کل: ۲۶۰۵۹


text:
# شبه‌جزیره جاسک
شبه‌جزیرهٔ جاسک شبه‌جزیره‌ای در دریای عمان است که بندر جاسک در آن قرار دارد. این شبه جزیره خلیج شرقی و غربی جاسک را از یکدیگر جدا می‌کند. طول این شبه‌جزیره ۳٬۵۰۰ متر و عرض باریکترین نقاط آن ۹۰۰ متر است.
خور جاسک که دارای زبانه‌های متعددی است، این شبه‌جزیره را از کرانة مقابل می‌بُرد و هنگام طغیان آب، گاه باعث قطع پیوستگی شبه‌جزیره با اراضی عقب می‌شود که در نتیجه جاسک به شکل جزیره درمی‌آید. تپه‌هایی به ارتفاع چهار تا شش‌متر در شمال این شبه‌جزیره واقع است. انتهای این شبه‌جزیره که به شکل دماغه است، جاسک‌سر یا راس‌الجاسک نام دارد.

## پیشینه
یاقوت حموی در سدهٔ ۷ هجری جاسک را جزیرهٔ بزرگی میان عمان و جزیرهٔ کیش وصف کرده‌است. به نظر می‌رسد به کار بردن عبارت «جزیره» برای جاسک به سبب وضع شبه‌جزیره‌ای آن است.

title: شبه‌جزیره جاسک

wikitext:
{{Infobox settlement
| name                    = شبه‌جزیره جاسک
| settlement_type         = [[شبه‌جزیره]]
| image_skyline           =Jask satellite.jpg
| image_alt               =
| image_caption           =تصویر ماهواره‌ای از منطقه جاسک؛ شبه‌جزیره جاسک در سمت چپ تصویر
| nickname                =
| motto                   =
| image_seal =
| image_map               =
| mapsize                 =
| map_alt                 =
| map_caption             =
| coordinates             ={{coord|25|38|38|N|57|46|28|E|display=inline}}
| coordinates_footnotes   =
| seat_type               =
| seat                    =
| leader_party            =
| leader_title            =
| leader_name             =
| area_footnotes          =
| area_total_km2          =
| area_rank               =
| elevation_footnotes     =
| elevation_m             =
| population_footnotes    =
| population_total        =
| population_as_of        =
| population_rank         =
| population_density_km2  =
| population_density_rank =
| population_demonym      =
| population_note         =
| pushpin_map             = Iran <!-- name of a location map as per Template:Location_map -->
| pushpin_label_position  = top <!-- position of the pushpin label: left, right, top, bottom, none -->
| pushpin_map_alt         =
| pushpin_mapsize         =
| pushpin_map_caption     =
| pushpin_map1            =
| pushpin_label_position1 =
| pushpin_map_alt1        =
| pushpin_mapsize1        =
| pushpin_map_caption1    =
| timezone1               =
| utc_offset1             =
| iso_code                =
| website                 =
| footnotes               =
<!-- location ------------------>
| subdivision_type        = [[فهرست کشورهای مستقل|کشور]]
| subdivision_name        = [[ایران]]
| subdivision_type1       = [[تقسیمات کشوری در ایران|استان]]
| subdivision_name1       = [[استان هرمزگان|هرمزگان]]
| subdivision_type2       = دریا
| subdivision_name2       = [[دریای عمان]]
}}
[[پرونده:Cape of Jask دماغه جاسک - panoramio.jpg|250px|بندانگشتی|[[جاسک‌سر]]]]
'''شبه‌جزیرهٔ جاسک''' [[شبه‌جزیره|شبه‌جزیره‌ای]] در [[دریای عمان]] است که [[بندر جاسک]] در آن قرار دارد. این شبه جزیره [[خلیج شرقی جاسک|خلیج شرقی]] و [[خلیج غربی جاسک|غربی جاسک]] را از یکدیگر جدا می‌کند. طول این شبه‌جزیره ۳٬۵۰۰ متر و عرض باریکترین نقاط آن ۹۰۰ متر است.

[[خور جاسک]] که دارای زبانه‌های متعددی است، این شبه‌جزیره را از کرانة مقابل می‌بُرد و هنگام طغیان آب، گاه باعث قطع پیوستگی شبه‌جزیره با اراضی عقب می‌شود که در نتیجه جاسک به شکل جزیره درمی‌آید. تپه‌هایی به ارتفاع چهار تا شش‌متر در شمال این شبه‌جزیره واقع است. انتهای این شبه‌جزیره که به شکل [[دماغه]] است، [[جاسک‌سر]] یا راس‌الجاسک نام دارد.

== پیشینه ==
[[یاقوت حموی]] در سدهٔ ۷ هجری جاسک را جزیرهٔ بزرگی میان عمان و جزیرهٔ کیش وصف کرده‌است. به نظر می‌رسد به کار بردن عبارت «جزیره» برای جاسک به سبب وضع شبه‌جزیره‌ای آن است.<ref>{{یادکرد وب |نویسنده = |نشانی=https://www.cgie.org.ir/fa/article/223711/جاسک |عنوان=جاسک | ناشر =[[دایرةالمعارف بزرگ اسلامی]] |تاریخ = |تاریخ بازبینی=}}</ref>

== منابع ==
{{پانویس}}
* {{یادکرد وب |نویسنده = |نشانی=https://rch.ac.ir/article/Details/11645 |عنوان=بندر جاسک | ناشر =[[دانشنامه جهان اسلام]] |تاریخ = |تاریخ بازبینی=}}

[[رده:جغرافیای استان هرمزگان]]
[[رده:دریای عمان]]
[[رده:زمین‌چهرهای استان هرمزگان]]
[[رده:شبه‌جزیره‌های ایران|جاسک]]

title: شبه‌جزیره جاسک

استان: هرمزگان

دریا: دریای عمان


text:
# لینوس گچتر
لینوس گچتر (انگلیسی: Linus Gechter؛ زادهٔ ۲۷ فوریهٔ ۲۰۰۴) بازیکن فوتبال اهل آلمان است.
وی همچنین در تیم‌های ملی فوتبال Germany national under-16 football team و جوانان آلمان بازی کرده‌است.

title: لینوس گچتر

wikitext:
{{Infobox football biography
| name = لینوس گچتر
| image = Gechter2022.jpg
| fullname = Linus Jasper Gechter
| birth_date = {{birth date and age|2004|2|27|df=y}}
| birth_place = [[آلمان]]
| height = 1.88m
| position = [[مدافع]]
| currentclub = [[باشگاه فوتبال هرتابرلین]]
| clubnumber = ۴۴
| youthyears1 = ۲۰۱۴–۲۰۱۵
| youthclubs1 = [[Hertha Zehlendorf]]
| youthyears2 = ۲۰۱۵–۲۰۲۱
| youthclubs2 = [[باشگاه فوتبال هرتابرلین]]
| years1 = ۲۰۲۱–
| clubs1 = [[باشگاه فوتبال هرتابرلین]]
| caps1 = ۶
| goals1 = ۱
| nationalyears1 = ۲۰۱۹–۲۰۲۰
| nationalteam1 = [[Germany national under-16 football team|Germany U16]]
| nationalcaps1 = ۴
| nationalgoals1 = ۰
| nationalyears2 = ۲۰۲۱
| nationalteam2 = [[تیم ملی فوتبال جوانان آلمان]]
| nationalcaps2 = ۲
| nationalgoals2 = ۰
| pcupdate = ۵ ژانویه ۲۰۲۲
| ntupdate = ۱۵:۵۸, ۱۳ سپتامبر ۲۰۲۱ (UTC)
| sport = [[فوتبال]]
| nationality = [[آلمان]]
}}
'''لینوس گچتر''' ({{lang-en|Linus Gechter}}؛ زادهٔ {{birth date|2004|2|27|df=y}}) [[بازیکن فوتبال]] اهل [[آلمان]] است.

وی همچنین در تیم‌های ملی فوتبال [[Germany national under-16 football team]] و [[تیم ملی فوتبال جوانان آلمان|جوانان آلمان]] بازی کرده‌است.

== منابع ==
{{پانویس|چپ‌چین=بله}}
* {{یادکرد-ویکی|پیوند =//en.wikipedia.org/w/index.php?title=Linus_Gechter&oldid=1074332956|عنوان = Linus Gechter|زبان =انگلیسی|بازیابی =۱۳ آوریل ۲۰۲۲}}

{{بازیکن فوتبال-خرد}}

{{ترتیب‌پیش‌فرض:گچتر، لینوس}}
[[رده:افراد زنده]]
[[رده:بازیکنان باشگاه هرتابرلین]]
[[رده:بازیکنان بوندس‌لیگای ۱]]
[[رده:بازیکنان تیم ملی فوتبال جوانان آلمان]]
[[رده:بازیکنان فوتبال مرد اهل آلمان]]
[[رده:بازیکنان فوتبال اهل پامپلونا]]
[[رده:زادگان ۲۰۰۴ (میلادی)]]
[[رده:مدافعان فوتبال]]
[[رده:بازیکنان بوندس‌لیگای ۲]]
[[رده:بازیکنان باشگاه اینتراخت برانشویگ]]
[[رده:بازیکنان فوتبال اهل برلین]]
[[رده:بازیکنان تیم ملی فوتبال زیر ۲۱ سال آلمان]]
[[رده:مدافعان مرکزی فوتبال]]
[[رده:بازیکنان رگیونالیگا]]

title: اطلاعات شخصی

نام کامل: Linus Jasper Gechter

زادروز: ۲۷ فوریهٔ ۲۰۰۴ (۲۱ سال)

زادگاه: آلمان

title: اطلاعات باشگاهی

باشگاه کنونی: باشگاه فوتبال هرتابرلین

شمارهٔ پیراهن: ۴۴

title: باشگاه‌های جوانان

Hertha Zehlendorf

باشگاه فوتبال هرتابرلین

title: باشگاه‌های حرفه‌ای*

سالها: باشگاه‌ها · بازی† · (گل)†

باشگاه فوتبال هرتابرلین · ۶ · (۱)

title: تیم ملی‡

Germany U16 · ۴ · (۰)

تیم ملی فوتبال جوانان آلمان · ۲ · (۰)


text:
# رضا درویش
رضا درویش (زاده ۲۳ تیر ۱۳۴۰) مدیر ورزشی اهل ایران است که از سال ۱۴۰۰ تاکنون به‌عنوان مدیر عامل باشگاه پرسپولیس فعالیت می‌کند. پیشینه کاری او شامل مدیر عاملی باشگاه فوتبال سایپا می‌شود.

## پیشینهٔ اجرایی
- مدیر عامل باشگاه فوتبال سایپا[۱] (۱۳۹۵-۱۳۹۷)
- مدیر عامل باشگاه فرهنگی ورزشی پرسپولیس[۲](۱۴۰۰-تاکنون)

## مدیریت پرسپولیس
در ۲۳ دی ۱۴۰۰، رضا درویش در گفت‌وگویی با خبرنگار خبرگزاری فارس، پس از گزینشش به عنوان مدیرعامل باشگاه پرسپولیس، اعلام کرد: «بنای ما و همه پرسپولیس‌ها این است که دست به دست هم بدهیم تا به شکلی مشکلات باشگاه را حل کنیم». وی افزود: «مهم‌ترین هدفم شادابی تیم و هواداران است».
گزینش وی به عنوان مدیرعامل باشگاه پرسپولیس، انتقادهایی را از سوی رسانه‌های ورزشی ایران و برخی از پیشکسوتان پرسپولیس برانگیخت. در نمونه‌ای حسین کلانی به خبرگزاری مهر گفت: «فکر می‌کنم وابستگی او به آقای سجادی (وزیر ورزش) باعث شد تا به صندلی خیلی بزرگ و مهم فوتبال باشگاهی کشور برسد» و افزود که پرسپولیس از «چاله» به «چاه» افتاده است. در هنگامی که باشگاه پرسپولیس نیازمند ایجاد زیرساخت و سازمان‌دهی حرفه‌ای و تقویت تیم بزرگسالان بود، ایسنا دربارهٔ گزینش درویش به عنوان مدیرعامل پرسپولیس نوشت: «ارتباط خوبی هم میان او و برخی پیشکسوتان باشگاه برقرار است»؛ چیزی که بعداً یک مزیت بی‌ربط به مسائل مدیریتی باشگاهی حرفه‌ای دانسته شد. کمی پس از گزینش او به عنوان مدیرعامل پرسپولیس، او آشکارا از تمایل برای جذب «فقط» بازیکن آزاد خبر داد؛ در این دوران، بازیکنان باکیفیت آزاد نبوده‌اند و چنین اعلامیه‌ای از سوی وی، مورد نقد رسانه‌های ورزشی واقع شد. این اعلام وی، در حالی بود که رقیبان ایرانی پرسپولیس، همانند استقلال بازیکنان ملی‌پوش تحت قرارداد دیگر تیم‌ها را خریداری می‌کردند. وی برای جذب بازیکن از شرط «امکان جذب» نیز بهره برد و اعلام کرد صحبت اولیه با بازیکنان بر عهده وی نیست. محسن بنگر، بازیکن پیشین پرسپولیس نیز در واکنش به سخنان وی گفت: «مگر می‌توانید بازیکن در نیم فصل به‌صورت آزاد جذب کنید؟ مگر بازیکن با کیفیت در نیم فصل آزاد است که این‌طور می‌گویید؟، آقای درویش باید بداند که تیم نیاز به تقویت دارد». وی در سال بعد با پرسپولیس توانست قهرمان لیگ شود و در بازار نقل و انتقالات نسبت به تمام رقیبانش برتری داشت. دیگر دستاورد درویش گرفتن مجوز حرفه ای پرسپولیس از کنفدراسیون فوتبال آسیا با یک سال تأخیر بود.

### حضور رونالدو در ایران
در شهریور ۱۴۰۲ با ورود تیم النصر عربستان به تهران و حضور کریستیانو رونالدو در این تیم، دختر رضا درویش به عنوان مترجم در هتل محل اقامت تیم النصر حضور یافت. بسیاری از هواداران پرسپولیس و کاربران اینترنت به این انتخاب واکنش‌های تندی نشان دادند. درویش در پاسخ، منتقدان را به «بخل و حسد» متهم کرد و گفت دخترش را پیش رونالدو برده تا از او در مورد فلسطین سؤال بپرسد. او مدعی شد رونالدو از این‌که چنین سؤالی از او پرسیده شده خیلی خوشحال شده و گفته «من خوشحالم که از مردم فلسطین دفاع می‌کنم». صدا و سیمای ایران نیز پیش‌تر ادعای حمایت رونالدو از فلسطین را مطرح کرده بود اما بعدتر مشخص شد در دوبلهٔ فارسی سیمای جمهوری اسلامی چنین موضعی به او نسبت داده شده است.
هم‌زمان حساب توییتری کمپین معلولان خبر داد که درویش، پیراهنی که کریس رونالدو برای فاطمه حمامی (دختر نقاش معلول) امضاء کرده و به او هدیه داده بود را از او گرفته است. پس از آن‌که این ماجرا به یک جنجال بدل شد درویش پیراهن رونالدو را به برادر فاطمه حمامی پس‌داد.

### مناظره جنجالی درویش و سمیعی
در جریان مناظره‌ای در برنامهٔ تلویزیونی فوتبال برتر در ۱۴ خرداد ۱۴۰۳، رضا درویش مدیرعامل باشگاه پرسپولیس خطاب به فرشید سمیعی سرپرست مدیرعاملی وقت باشگاه استقلال اظهار کرد:«اگر شما فرصت می‌کردید، لهجه‌تان را جراحی کنید، بهتر بود تا فرافکنی کنید.» این اظهارنظر از سوی رسانه‌ها و کاربران به عنوان توهینی به لهجه گیلکی تعبیر شد و با واکنش گسترده‌ای مواجه گردید. پس از این صحبت‌ها کمیته اخلاق فدراسیون فوتبال درویش را به مدت ۲۰ روز از هرگونه فعالیت مربوط به فوتبال محروم کرد. در پی این حواشی، رضا درویش ضمن انتشار متن عذرخواهی در صفحۀ خود، عنوان کرد که ارادت خود را به مردم گیلان، مازندران و گلستان اعلام می‌کند و از کسانی که از سخنانش آسیب دیده‌اند، پوزش می‌خواهد.

## افتخارات
افتخارات در باشگاه فوتبال پرسپولیس
- لیگ برتر ایران: ۰۲–۱۴۰۱،  ۰۳–۱۴۰۲
- جام حذفی فوتبال ایران: ۰۲–۱۴۰۱
- سوپر جام فوتبال ایران: ۱۴۰۲

title: رضا درویش

wikitext:
{{بخش آغازین کوتاه|تاریخ=نوامبر ۲۰۲۳}}
{{pp-vandalism|small=yes}}
{{Infobox Officeholder
| name = رضا درویش
| image = Reza Darvish.jpg
| caption = درویش در دی ۱۴۰۱
| office = [[فهرست مدیران باشگاه فوتبال پرسپولیس تهران|مدیر عامل باشگاه پرسپولیس]]
| term_start = ۲۲ دی ۱۴۰۰
| term_end =
| predecessor = [[جعفر سمیعی]]
| successor =
| office1 = مدیرعامل [[باشگاه فوتبال سایپا]]
| term_start1 = ۲۲ اردبیهشت ۱۳۹۵
| term_end1 = ۶ اسفند ۱۳۹۷
| predecessor1 = بیت الله رضایی
| successor1 = مصطفی مدبر {{کوچک|(سرپرست)}}
| birth_date = {{تاریخ تولد و سن|۱۳۴۰|۴|۲۳|گاه‌شمار=خورشیدی}}
| birth_place = [[تهران]]، [[ایران]]
| occupation = [[#مدیر ورزشی|مدیر ورزشی]]
| ملیت = افغانی
}}
'''رضا درویش''' (زاده ۲۳ تیر ۱۳۴۰) مدیر ورزشی اهل [[ایران]] است که از سال ۱۴۰۰ تاکنون به‌عنوان [[فهرست مدیران باشگاه فوتبال پرسپولیس تهران|مدیر عامل باشگاه پرسپولیس]] فعالیت می‌کند. پیشینه کاری او شامل مدیر عاملی [[باشگاه فوتبال سایپا]] می‌شود.

== پیشینهٔ اجرایی ==
* مدیر عامل [[باشگاه فوتبال سایپا]]<ref name=":3">{{یادکرد وب|عنوان=بررسی سوابق مدیرعامل و اعضای هیئت مدیره باشگاه پرسپولیس |نشانی=http://www.yjc.news/fa/news/8028514|خبرگزاری =باشگاه خبرنگاران جوان|تاریخ=۲۲ دی ۱۴۰۰|بازبینی=۱۳ ژانویه ۲۰۲۲}}</ref> (۱۳۹۵-۱۳۹۷)
* [[فهرست مدیران باشگاه فوتبال پرسپولیس تهران#فهرست| مدیر عامل باشگاه فرهنگی ورزشی پرسپولیس]]<ref>{{یادکرد وب|عنوان=آغاز به کار رسمی مدیرعامل جدید پرسپولیس|نشانی=https://perspolisnews.com/آغاز-به-کار-رسمی-مدیرعامل-جدید-پرسپولی/|خبرگزاری=پرسپولیس نیور|بازبینی=2022-01-13}}</ref>(۱۴۰۰-تاکنون)

== مدیریت پرسپولیس ==
در ۲۳ دی ۱۴۰۰، رضا درویش در گفت‌وگویی با خبرنگار [[خبرگزاری فارس]]، پس از گزینشش به عنوان مدیرعامل [[باشگاه پرسپولیس]]، اعلام کرد: «بنای ما و همه پرسپولیس‌ها این است که دست به دست هم بدهیم تا به شکلی مشکلات باشگاه را حل کنیم». وی افزود: «مهم‌ترین هدفم شادابی تیم و هواداران است».<ref>{{یادکرد وب|عنوان=مدیرعامل جدید پرسپولیس: امیدوارم همه توقعات را برآورده کنیم/مهم‌ترین هدفم شادابی تیم و هواداران است {{!}} خبرگزاری فارس|نشانی=https://www.farsnews.ir/news/14001022000973/مدیرعامل-جدید-پرسپولیس-امیدوارم-همه-توقعات-را-برآورده-کنیم-مهمترین|خبرگزاری=فارس|بازبینی=2022-01-13}}</ref>

گزینش وی به عنوان مدیرعامل باشگاه پرسپولیس، انتقادهایی را از سوی رسانه‌های ورزشی ایران و برخی از پیشکسوتان پرسپولیس برانگیخت. در نمونه‌ای [[حسین کلانی]] به [[خبرگزاری مهر]] گفت: «فکر می‌کنم وابستگی او به آقای [[سید حمید سجادی|سجادی]] ([[وزارت ورزش و جوانان|وزیر ورزش]]) باعث شد تا به صندلی خیلی بزرگ و مهم فوتبال باشگاهی کشور برسد» و افزود که پرسپولیس از «چاله» به «چاه» افتاده است.<ref name=":0">{{یادکرد وب|عنوان=طعنه تند پیشکسوت سرخ‌ها به مدیرعامل جدید {{!}} پرسپولیس با این انتخاب از چاله به چاه افتاد|نشانی=https://www.hamshahrionline.ir/news/649753/طعنه-تند-پیشکسوت-سرخ-ها-به-مدیرعامل-جدید-پرسپولیس-با-این-انتخاب|وبگاه=همشهری آنلاین|تاریخ=2022-01-13|بازبینی=2022-01-13|کد زبان=fa}}</ref><ref name=":1">{{یادکرد وب|عنوان=انتقاد کلانی از انتخاب درویش/ پرسپولیس از چاله به چاه افتاد {{!}} پرسپولیس نیوز|نشانی=https://perspolisnews.com/انتقاد-کلانی-از-انتخاب-درویش-پرسپولیس/|وبگاه=perspolisnews.com|بازبینی=2022-01-13}}</ref> در هنگامی که باشگاه پرسپولیس نیازمند ایجاد زیرساخت و سازمان‌دهی حرفه‌ای و تقویت تیم بزرگسالان بود، [[ایسنا]] دربارهٔ گزینش درویش به عنوان مدیرعامل پرسپولیس نوشت: «ارتباط خوبی هم میان او و برخی پیشکسوتان باشگاه برقرار است»؛ چیزی که بعداً یک مزیت بی‌ربط به مسائل مدیریتی باشگاهی حرفه‌ای دانسته شد.<ref name=":2">{{یادکرد وب|عنوان=رضا درویش مدیرعامل پرسپولیس شد|نشانی=https://www.isna.ir/news/1400102216620/رضا-درویش-مدیرعامل-پرسپولیس-شد|وبگاه=ایسنا|تاریخ=2022-01-12|بازبینی=2022-01-13|کد زبان=fa}}</ref> کمی پس از گزینش او به عنوان مدیرعامل پرسپولیس، او آشکارا از تمایل برای جذب «فقط» [[بازیکن آزاد]] خبر داد؛ در این دوران، بازیکنان باکیفیت آزاد نبوده‌اند و چنین اعلامیه‌ای از سوی وی، مورد نقد رسانه‌های ورزشی واقع شد. این اعلام وی، در حالی بود که رقیبان ایرانی پرسپولیس، همانند استقلال بازیکنان ملی‌پوش تحت قرارداد دیگر تیم‌ها را خریداری می‌کردند. وی برای جذب بازیکن از شرط «امکان جذب» نیز بهره برد و اعلام کرد صحبت اولیه با بازیکنان بر عهده وی نیست.<ref>{{یادکرد وب|عنوان=پوزخند یحیی به "بازیکن آزاد اعلام کنید، می‌گیریم"|نشانی=https://www.varzesh3.com/news/1809451/پوزخند-یحیی-به-بازیکن-آزاد-اعلام-کنید-می-گیریم|وبگاه=ورزش سه|تاریخ=2022-02-07|بازبینی=2022-02-08}}</ref> [[محسن بنگر]]، بازیکن پیشین پرسپولیس نیز در واکنش به سخنان وی گفت: «مگر می‌توانید بازیکن در نیم فصل به‌صورت آزاد جذب کنید؟ مگر بازیکن با کیفیت در نیم فصل آزاد است که این‌طور می‌گویید؟، آقای درویش باید بداند که تیم نیاز به تقویت دارد».<ref>{{یادکرد وب|عنوان=بنگر: آقای درویش پرسپولیس نیاز به تقویت دارد|نشانی=https://www.varzesh3.com/news/1809590/بنگر-آقای-درویش-پرسپولیس-نیاز-به-تقویت-دارد|وبگاه=ورزش سه|تاریخ=2022-02-08|بازبینی=2022-02-08}}</ref> وی در سال بعد با پرسپولیس توانست قهرمان لیگ شود و در بازار نقل و انتقالات نسبت به تمام رقیبانش برتری داشت.{{مدرک|date=نوامبر ۲۰۲۳}} دیگر دستاورد درویش گرفتن مجوز حرفه ای پرسپولیس از [[کنفدراسیون فوتبال آسیا]] با یک سال تأخیر بود.

=== حضور رونالدو در ایران ===
در شهریور ۱۴۰۲ با ورود تیم [[باشگاه فوتبال النصر عربستان سعودی|النصر عربستان]] به تهران و حضور [[کریستیانو رونالدو]] در این تیم، دختر رضا درویش به عنوان مترجم در هتل محل اقامت تیم النصر حضور یافت. بسیاری از هواداران پرسپولیس و کاربران اینترنت به این انتخاب واکنش‌های تندی نشان دادند.<ref>{{یادکرد وب |عنوان=دختر رضا درویش کیست؟ واکنش تند کاربران به دیدار او با رونالدو |نشانی=https://www.tabnak.ir/fa/news/1194330/دختر-رضا-درویش-کیست-واکنش-تند-کاربران-به-دیدار-او-با-رونالدو |وبگاه=tabnak.ir |ناشر=[[تابناک (وبگاه)|تابناک]] |تاریخ بازبینی=۳۰ شهریور ۱۴۰۲ |زبان=فارسی |تاریخ=۳۰ شهریور ۱۴۰۲}}</ref> درویش در پاسخ، منتقدان را به «بخل و حسد» متهم کرد و گفت دخترش را پیش رونالدو برده تا از او در مورد [[فلسطین]] سؤال بپرسد.<ref>{{یادکرد وب |عنوان=مدیرعامل پرسپولیس: دخترم را به عنوان مترجم بردم تا از رونالدو دربارهٔ فلسطین سؤال کنم |نشانی=https://www.farsnews.ir/news/14020628001070/مدیرعامل-پرسپولیس-دخترم-را-به-عنوان-مترجم-بردم-تا-از-رونالدو-درباره |وبگاه=farsnews.ir |ناشر=[[خبرگزاری فارس]] |تاریخ بازبینی=۳۰ شهریور ۱۴۰۲ |زبان=فارسی |تاریخ=۳۰ شهریور ۱۴۰۲}}</ref> او مدعی شد رونالدو از این‌که چنین سؤالی از او پرسیده شده خیلی خوشحال شده و گفته «من خوشحالم که از مردم فلسطین دفاع می‌کنم».<ref>{{یادکرد وب |عنوان=توهین درویش بعد از عکس یادگاری دخترش با رونالدو/ پرسپولیس قبل از بازی باخته بود! |نشانی=https://www.tasnimnews.com/fa/news/1402/06/29/2958874/توهین-درویش-بعد-از-عکس-یادگاری-دخترش-با-رونالدو-پرسپولیس-قبل-از-بازی-باخته-بود |وبگاه=tasnimnews.com |ناشر=[[تسنیم]] |تاریخ بازبینی=۳۰ شهریور ۱۴۰۲ |زبان=فارسی |تاریخ=۲۹ شهریور ۱۴۰۲}}</ref> [[سازمان صداوسیمای جمهوری اسلامی ایران|صدا و سیمای ایران]] نیز پیش‌تر ادعای حمایت رونالدو از فلسطین را مطرح کرده بود اما بعدتر مشخص شد در دوبلهٔ فارسی سیمای جمهوری اسلامی چنین موضعی به او نسبت داده شده است.<ref>{{یادکرد وب |عنوان=تحریف صحبت‌های رونالدو؛ چهار دهه تحریف در صدا و سیمای ایران |نشانی=https://www.bbc.com/persian/iran-features-61912179 |وبگاه=bbc.com/persian |ناشر=[[بی‌بی‌سی فارسی]] |تاریخ بازبینی=۳۰ شهریور ۱۴۰۲ |زبان=فارسی |تاریخ=۴ تیر ۱۴۰۱}}</ref>

هم‌زمان حساب توییتری کمپین معلولان خبر داد که درویش، پیراهنی که کریس رونالدو برای [[فاطمه حمامی]] (دختر نقاش معلول) امضاء کرده و به او هدیه داده بود را از او گرفته است.<ref>{{یادکرد وب |عنوان=مدیرعامل پرسپولیس، پیراهنی که رونالدو به «فاطمه حمامی» داده بود را از او گرفت |نشانی=https://www.modara.ir/fa/news/263097/مدیرعامل-پرسپولیس،-پیراهنی-که-رونالدو-به-فاطمه-حمامی-داده-بود-را-از-او-گرفت/ |وبگاه=modara.ir |ناشر=مدارا |تاریخ بازبینی=۳۰ شهریور ۱۴۰۲ |زبان=فارسی |تاریخ=۳۰ شهریور ۱۴۰۲}}</ref> پس از آن‌که این ماجرا به یک جنجال بدل شد درویش پیراهن رونالدو را به برادر فاطمه حمامی پس‌داد.<ref>{{یادکرد وب |عنوان=مدیرعامل پرسپولیس پیراهن رونالدو را پس داد |نشانی=https://www.tabnak.ir/fa/news/1194326/مدیرعامل-پرسپولیس-پیراهن-رونالدو-را-پس-داد |وبگاه=tabnak.ir |ناشر=[[تابناک (وبگاه)|تابناک]] |تاریخ بازبینی=۳۰ شهریور ۱۴۰۲ |زبان=فارسی |تاریخ=۳۰ شهریور ۱۴۰۲}}</ref>

=== مناظره جنجالی درویش و سمیعی ===
{{ویراستاری بخش}}
در جریان مناظره‌ای در برنامهٔ تلویزیونی [[فوتبال برتر]] در ۱۴ خرداد ۱۴۰۳، رضا درویش مدیرعامل باشگاه پرسپولیس خطاب به فرشید سمیعی سرپرست مدیرعاملی وقت [[باشگاه استقلال]] اظهار کرد:«اگر شما فرصت می‌کردید، لهجه‌تان را جراحی کنید، بهتر بود تا فرافکنی کنید.»<ref>{{یادکرد وب
 | عنوان = ویدیو؛ توهین عجیب درویش به مدیر استقلال: وقت کردی لهجه‌ات را...
 | نشانی = https://www.khabarvarzeshi.com/news/461653
 | وبگاه = خبرورزشی
 | تاریخ = ۲۷ ژوئیه ۲۰۲۵
 | تاریخ بازبینی = ۲۸ ژوئیه ۲۰۲۵
}}</ref> این اظهارنظر از سوی رسانه‌ها و کاربران به عنوان توهینی به [[زبان گیلکی|لهجه گیلکی]] تعبیر شد و با واکنش گسترده‌ای مواجه گردید. پس از این صحبت‌ها [[کمیته اخلاق فدراسیون فوتبال ایران|کمیته اخلاق فدراسیون فوتبال]] درویش را به مدت ۲۰ روز از هرگونه فعالیت مربوط به فوتبال محروم کرد.<ref>{{یادکرد وب |عنوان=فوری: محرومیت 20 روزه مدیرعامل پرسپولیس |نشانی=https://www.varzesh3.com/news/2026477/فوری-محرومیت-20-روزه-مدیرعامل-پرسپولیس |وبگاه=varzesh3.com |تاریخ بازبینی=۱۵ خرداد ۱۴۰۳ |زبان=فارسی |تاریخ=۱۵ خرداد ۱۴۰۳}}</ref> در پی این حواشی، رضا درویش ضمن انتشار متن عذرخواهی در صفحۀ خود، عنوان کرد که ارادت خود را به مردم گیلان، مازندران و گلستان اعلام می‌کند و از کسانی که از سخنانش آسیب دیده‌اند، پوزش می‌خواهد.<ref>{{یادکرد وب|عنوان=رضا درویش عذرخواهی کرد+ عکس/درویش: بنده با افتخار شمالی هستم|نشانی=https://saednews.com/.post/rza-droysh-azrkhoahy-krd-aks-droysh-bndh-ba-aftkhar-shmaly-hstm-1tsw|وبگاه=saednews.com|تاریخ=2024-06-05|بازبینی=2024-08-23|کد زبان=fa}}</ref>

== افتخارات ==
'''افتخارات در باشگاه فوتبال پرسپولیس'''
* [[لیگ برتر فوتبال ایران|لیگ برتر ایران]]: [[لیگ برتر فوتبال ایران ۰۲–۱۴۰۱|۰۲–۱۴۰۱]]، [[لیگ برتر فوتبال ایران ۰۳–۱۴۰۲| ۰۳–۱۴۰۲]]
* [[جام حذفی فوتبال ایران]]: [[جام حذفی فوتبال ایران ۰۲–۱۴۰۱|۰۲–۱۴۰۱]]
* [[سوپر جام فوتبال ایران]]: [[سوپر جام فوتبال ایران ۱۴۰۲|۱۴۰۲]]

== منابع ==
{{پانویس|۲}}

== پیوند به بیرون ==
* [https://www.farsnews.ir/news/14000929000707 گزارش وابسته] در [[خبرگزاری فارس]]

{{جعبه آغازی}}
{{جعبه توالی||قبل=[[مجید صدری]]|عنوان=رضا درویش{{سخ}}[[باشگاه فوتبال پرسپولیس|پرسپولیس]]|سال‌ها=۱۴۰۰–اکنون|بعد=-}}

{{افراد-خرد}}
{{ترتیب‌پیش‌فرض:درویش، رضا}}
[[رده:افراد زنده]]
[[رده:مدیران باشگاه پرسپولیس]]
[[رده:مدیران فوتبال]]
[[رده:مدیران ورزشی اهل ایران]]

[[رده:زادگان ۱۹۶۱ (میلادی)]]

title: مدیر عامل باشگاه پرسپولیس

مدیر عامل باشگاه پرسپولیس:
متصدی
آغاز به کار · ۲۲ دی ۱۴۰۰

پس از: جعفر سمیعی

title: مدیرعامل باشگاه فوتبال سایپا

مدیرعامل باشگاه فوتبال سایپا: دوره مسئولیت · ۲۲ اردبیهشت ۱۳۹۵ – ۶ اسفند ۱۳۹۷

پس از: بیت الله رضایی

پیش از: مصطفی مدبر (سرپرست)

title: اطلاعات شخصی

زاده: ۲۳ تیر ۱۳۴۰ (۶۴ سال) · تهران، ایران

ملیت: افغانی

پیشه: مدیر ورزشی


text:
# اکسیدوردوکتاز
اکسیدورداکتاز در زیست‌شیمی یک آنزیمی است که انتقال الکترون را از یک مولکول (احیاکننده) به مولکول دیگر (اکسیدان) کاتالیز می‌کند
- A– + B → A + B–

اکسیدوردوکتازها به بیست و دو زیرگروه قابل تقسیم بندی هستند مانند EC 1.1 یا الکل اکسیدوردوکتازها ؛ EC 1.11 یا پروکسیدازها و EC 1.4 مونوآمین‌ردوکتازها

## جستارهای ابسته
- مونوآمین اکسیداز
- آنزیم لیپواکسیژناز

title: اکسیدوردوکتاز

wikitext:
'''اکسیدورداکتاز''' در [[زیست‌شیمی]] یک [[آنزیم]]ی است که انتقال [[الکترون]] را از یک مولکول (احیاکننده) به مولکول دیگر (اکسیدان) [[کاتالیز]] می‌کند
*: A– + B → A + B–

اکسیدوردوکتازها به بیست و دو زیرگروه قابل تقسیم بندی هستند مانند EC 1.1 یا الکل اکسیدوردوکتازها ؛ EC 1.11 یا پروکسیدازها و EC 1.4 مونوآمین‌ردوکتازها

== جستارهای ابسته ==
* [[مونوآمین اکسیداز]]
* [[آنزیم لیپواکسیژناز]]

== منابع ==
* ویکی پدیای انگلیسی [[//en.wikipedia.org/wiki/Oxidoreductase]]

[[رده:آنزیم‌ها]]
[[رده:اکسیدوهای رداکتاز]]
[[رده:شیمی معدنی زیستی]]


text:
# شمیم بهار
شمیم بهار (زاده ۲۹ آبان ۱۳۱۹) نویسنده، ناشر و منتقد ادبی و سینمایی اهل ایران است. وی نقدهایش را عمدتاً در مجله اندیشه و هنر، و نیز دوره کوتاهی در فردوسی، منتشر می‌کرد. پس از وقفه‌ای چهل‌وچندساله به تجدید چاپ شماری از مقالات و داستان‌های قدیمی‌اش، همراه با فیلمنامه‌ای که در سال ۱۳۵۷ قرار بود بسازد، در مجموعه‌ای به نام «دهه‌ی چهل و مشق‌های دیگر» (۱۳۹۸) رضایت داد. آخرین کتاب‌های او، قرنها بگذشت و ۱۴ در آخرین سال‌های قرن چهاردهم شمسی چاپ شدند.

## زندگی
شمیم بهار در آبان ۱۳۱۹ در خانواده‌ای ثروتمند به دنیا آمد. وی ساکن شمیران است. او مدت‌ها در بریتانیا تحصیل کرده‌است. در دهه ۱۳۵۰ (خورشیدی) همراه هوشنگ گلشیری و حمید سمندریان و محمد کوثر و حسین پرورش و چند تن دیگر، از کسانی بود که در دانشکده هنرهای زیبای دانشگاه تهران در گروه نمایش به مدیریت بهرام بیضایی درس می‌داد.
بهار پس از انقلاب ۱۳۵۷ ایران به خاطر بهائی بودن، از دانشگاه اخراج شد. وی در حدود آغاز دهه ۱۳۸۰ (خورشیدی) برای دیدارِ پدر و مادرش به سوئیس رفت. معدود کسانی چون امید روحانی، آیدین آغداشلو، بیژن الهی، بهزاد رحیمیان و شاید زویا پیرزاد هستند که در این سال‌ها از اوضاع او خبر دارند.

## منتقد

### فیلم
شمیم بهار در سال ۱۳۴۲ به همراه تنی چند از دوستانش در مجله اندیشه و هنر مشغول به کار شدند بنا به گفته آیدین آغداشلو:
«در سال ۱۳۴۲ شمیم بهار، من، علی گلستانه و مهرداد صمدی و دوستان دیگرمان بیست و سه، چهار ساله بودیم و اهل فرقه یا مرید کسی از بزرگان زمانه نبودیم تا هوای مان را داشته باشند. این شد که روزی شمیم بهار اشاره کرد به مطلبی که معمولاً پشت جلد مجله اندیشه و هنر چاپ می‌شد- اندیشه و هنر تیول کسی نیست- و الخ و قرار شد برود با ناشر مجله صحبت کند برای همکاری و ناشر - دکتر ناصر وثوقی - درجا این همکاری را قبول کرد و بخش ادبیات و هنر مجله را سپرد به ما برو بچه‌های بیست و چند ساله و چه دل شیری داشت!»
شمیم بهار را باید پیش از هر چیز حاصل جریانی دانست که در دههٔ چهل تا پنجاه در نشریات نوجوی ادبی اتفاق افتاد. این دوران بی‌شک محمل نوگراترین جریان‌های ادبی ایران است. او در اویل دههٔ چهل با آیدین آغداشلو در دورهٔ پنجم مجلهٔ اندیشه و هنر مشغول کار شد و بین سال‌های ۱۳۴۴ تا ۱۳۴۷ سرپرستی بخش ادبیات و هنرهای این مجله را به عهده داشت. وی این نشریه را تبدیل به مجالی برای تجربهٔ نوگرایی در داستان‌نویسی معاصر ایرانی کرد و کوشید معیارهای نقد ادبی جدید جهان غرب را در بررسی ادبیات و هنر جدید ایران (داستان‌نویسی، شعر، تئاتر و سینما) به کار گیرد. کار اصلی وی نوشتن نقدهای سینمایی بود. شمیم بهار در این کار، چنان جدی بود که می‌گویند وقتی فیلم خوبی می‌دید برای نوشتن نقدی بر آن فیلم، چند بار به سینما می‌رفت و هر بار در جای متفاوتی می‌نشست تا فیلم را از زوایای مختلف ببیند و دقیق‌تر درباره‌اش بنویسد.

### داستان
شمیم بهار اصول نقد ادبی نو را در بررسی ادبیات ایرانی به کار می‌گرفت. نقدی فنی که شمیم بهار می‌نوشت صرفاً معطوف به متن بود و متن را به هیچ نوع ارجاع بیرونیِ اخلاقی و زندگی‌نامه‌ای ارتباط نمی‌داد. او نقدهای تند و تیزی در مورد آثار منتشره معاصر در مجله اندیشه و هنر چاپ می‌کرد. روش وی در نقد، نقد صریح و مقایسه‌ای بود. در این نوع نقد، جنبه‌های ساختاری و محتوایی دو یا چند اثر از یک نویسنده با داوری‌های صریح و گاه کوبنده مورد بررسی قرار می‌گیرد. از جمله نقدهای ادبی او می‌توان به نقد بر آثار جلال آل‌احمد اشاره کرد. به عقیدهٔ حسن میرعابدینی پس از آن کسی دربارهٔ آل‌احمد حرفی نزد که متمایز از حرف شمیم بهار باشد.
شمیم بهار شیوهٔ نقدنویسی ویژه خود را دارد. برای نمونه در آغاز بعضی نقدهایش می‌گوید: «این کتاب، کتاب بدی است.» در همان جملهٔ اول تکلیف را روشن می‌کند. یا می‌گوید: «بر روی هم کار موفقی نیست و شکست نویسنده در داستان‌نویسی به خاطر ابتدایی‌ترین مسایل است؛ ضعف در توصیف آدم‌ها، ضعف در کار به‌وجود آوردن مسیر و قالب صحیح برای داستان و ضعف در کارِ ساختن فضاها و مشکل «من» و نویسنده مجال به چیزهای دیگر نمی‌دهد.» روش تازه‌ای که شمیم بهار در نقدش به کار برده این است که بسیاری از نکات را به جای آوردن در متن نقد، در زیرنویس، توضیح می‌دهد.

### شعر
شمیم بهار همین‌طور با نام «فرامرز خبیری» مقالاتی انتقادی-ادبی دربارهٔ شعر در مجلهٔ اندیشه و هنر (دورهٔ پنجم) می‌نوشت. از جمله مقالات وی با این امضا می‌توان نقد وی بر «شبخوانی» را نام برد. شمیم بهار در مجله اندیشه و هنر در ۱۳۴۲ ولادیمیر ناباکوف را به جامعهٔ ادبی ایران معرفی کرد.
دوستان و هم نسلان‌اش از جمله بهرام بیضایی و آیدین آغداشلو همیشه گفته‌اند که از او بسیار آموخته‌اند. نوشته‌های شمیم بهار در نظرسنجی برای انتخاب بهترین نوشته‌های عمر از چهل‌وچهار منتقد و سینمایی‌نویس، بیشترین رأی را آورد. وی پس از انقلاب به همکاری خود با نشریه‌های ادبی ادامه نداد اما جسته-گریخته در کار فیلم‌سازی با کارگردانان جوان همکاری‌هایی داشته‌است.

### انتقادات به او در زمینهٔ نقد
شمیم بهار و دوستانش (و در ادامه شاگردانش) به‌سوی گونه‌ای نخبه‌گرایی بریده از جامعه روی آوردند که حاصل آن نادیده گرفتن سینمای ایران و ساختن گونه‌ای هالهٔ اسطوره‌ای پیرامون خودشان بود. شمیم بهار فقط چند نقد انگشت‌شمار بر بهترین آثار سینمای پیش از انقلاب ایران نوشت، و در نقدهایش عملاً این آثار را تا جایی که می‌توانست کوبید. بهار در نقدهایش بر خشت و آینه و خانه سیاه است با لحنی هرچه تحقیرآمیزتر دربارهٔ سینمای ایران حرف می‌زند.

## استادی دانشگاه
در کلاس‌های شمیم بهار در دههٔ ۱۳۵۰ در دانشگاه تهران گروه کثیری (شامل دانشجویان رشته‌های دیگر، استادان دانشکده هنرهای زیبا و نیز غیردانشجویان) به عنوان مستمع آزاد حضور می‌یافتند. حاصل آن جلسات به اضافه نقدهای منتشرشده‌اش، بر منتقدان و مترجمان و هنرمندان بسیاری از جمله خسرو دهقان، بهزاد رحیمیان، داود مسلمی، بهروز افخمی، بهرام دهقانی، بهمن طاهری و سیامک شایقی تأثیر گذاشت.

## به عنوان داستان‌نویس
بهار داستان‌هایش را بین سال‌های ۱۳۴۲ تا ۱۳۵۱ در دورهٔ پنجم مجلهٔ اندیشه و هنر چاپ کرد. داستان‌های او توصیفی از بحران نومیدی‌های احساسی روشنفکران اروپادیدهٔ مرفه هستند. داستان‌های او به دلیل حضور شخصیت‌های پیوسته و تکرارشونده، در کنار هم یک کلیت را تشکیل می‌دهند. کلیتی که بیانگر دغدغه‌ها و اصول رفتاری قشر روشنفکر و شکست‌خوردهٔ سال‌های دههٔ سی و چهل است. همه این داستان‌ها مضمونی عاشقانه دارند و به شیوهٔ آثار داستان‌نویسانی چون سالینجر نوشته شده‌اند.
نخستین داستان بهار به نام طرح در تابستان ۱۳۴۲ در نشریهٔ اندیشه و هنر به چاپ رسید. این داستان و دو داستان این‌جا که هستیم و پاییز تجربه‌های نخست نویسنده هستند. این دو داستان در فضای غربت در اروپا می‌گذرد. آخرین داستان بهار در پاییز ۱۳۵۱ نوشته شد. پس از آن، داستان دیگری از بهار در نشریات یا در جایی دیگر به چاپ نرسید و این نویسنده همواره در سایه باقی ماند. بنا به گفتهٔ اطرافیان وی، بهار رمان‌هایی نیز دارد که تا کنون به چاپ نرسیده‌است و تعداد معدودی از نزدیکان به او موفق به خواندنش شده‌اند. در سال ۱۳۹۸ او مجموعه‌ای دست‌چین‌شده و بازویراسته از داستان‌ها و مقالات و یک فیلمنامه‌ش منتشر کرد با عنوان «دههٔ ۴۰ و مشق‌های دیگر»؛ که در آن از انتشار آتی دو رمانش نیز خبر داده است.
بیژن الهی او را وصی خود پس از مرگش قرار داده تا مسئولیت انتشار آثارش را برعهده بگیرد. همین‌طور، کتاب «چراغ‌ها را من خاموش می‌کنم» نخستین اثر «زویا پیرزاد» توسط شمیم بهار ویراستاری شده‌اند. در نخستین دوره از جایزهٔ روزی روزگاری که ۱۰ اردیبهشت ۱۳۸۶ برگزار شد، در بخش داستان کوتاه از شمیم بهار و در بخش رمان از اسماعیل فصیح تقدیر به عمل آمد.
پس از دورهٔ پنجم اندیشه و هنر که دیگر شمیم بهار در آن نبود - و از آن موقع دیگر کسی به شکل رسمی از او خبری ندارد - این نشریه دیگر وزن سابق را نداشت و افول کرد و سال ۱۳۵۳ هم توقیف شد. تنها در سال ۱۳۵۹ یک شماره از آن بیرون آمد و از سال ۱۳۷۸ دوباره نشریه با مسؤولیت ناصر وثوقی، مدیر مسؤول اولیه و با شکل و شمایل دیگر منتشر شده‌است.

### ویژگی‌های داستان‌های بهار
شمیم بهار و نویسندگان هم‌سبک او را باید از آغازگران مدرنیسم در یک مفهوم فکری و به‌خصوص ساختاری دانست. آن‌ها فرایند غیرقابل‌انکار دوره‌ای تاریخی هستند که تمایل به فرم‌های غیررئالیستی و به‌واقع عینی‌نما در جامعهٔ ادبی ایران دیده می‌شود. کشف ادبیات آمریکا و بازخوانی دقیق آثار سوررئالیستی، اکسپرسیونیستی و حتی رمان نو فرانسوی باعث می‌شود ایشان از قالب داستان مرسوم ایرانی که روی به رئالیسم (در شکل‌های مختلف خود) دارد تخطی کرده و راوی فضاهای بورژوا و شاعرانه شوند؛ بنابراین بازخوانی و تأویل جایگاه شمیم بهار به عنوان یکی از مهم‌ترین نمایندگان این گرایش - که در ایران با وجود خلق آثار مهم دچار گسست تاریخی شد - نیازمند درک مؤلفه‌هایی است که به عنوان گرایش‌های سبکی، انسان و نگاه او را طبقه‌بندی می‌کند.
شمیم بهار و نویسندگان هم‌سلک او کاشفان روایت‌های شعری بودند. بهار برآیند دورانی تاریخی است که دو جبههٔ اصلی تعهدگرایی ادبی و سانتیمانتالیسم عامه‌پسند در جدال با یکدیگر به سر می‌بردند. دوره‌ای که وظایف مفروض نویسنده، آرام‌آرام به اصولی غیرقابل تغییر تبدیل شده و تخطی از آن به معنای اخراج از تنهٔ اصلی داستان ایرانی به‌شمار می‌آمد. در این احوال مدرنیسم به عنوان یک شیوهٔ رفتاری برای انسان داستان‌های بهار و ساختار روایی وی معنی پیدا کرد.
شاخصه‌ها و ویژگی‌های این اتفاق را باید در تلقی نویسنده از جوهر ادبیات دانست، به این معنا که پروسه مدرن در ذهن نویسنده‌ای چون بهار با دور شدن از دو عنصر و دو پایگاه، انسان روستایی و اشراف‌زادگان شهری اتفاق می‌افتد و نسلی وارد داستان ایرانی می‌شود که به معنای واقعی وابسته به طبقه بورژوا با تعریف کلاسیک آن است. این نسل یا طبقه سازندهٔ اصلی تمدن و فرهنگ پایتخت است و به همین دلیل به تاریخ خود وقوف داشته و درصدد کشف جهان بیرون به عنوان یک کلان‌شهر، معما، پدیدهٔ وارداتی و… نیست؛ بنابراین «بورژوا» که در طول چندین دهه از تاریخ اجتماعی ایران و به دلیل حضور پررنگ گرایش‌های چپ، انگاره‌ای منفی و برج‌عاج‌نشین تلقی می‌شد، تبدیل به موضوع و ابژه‌ی آثار شمیم بهار، بهمن فرسی، شهرنوش پارسی‌پور، گلی ترقی و نویسندگانی از این دست می‌شود.
این طبقه که در سال‌های دهه سی به تثبیت شرایط سیاسی-اجتماعی کمک کرده بود، نه آن‌چنان اهل بیانگری‌های آرمان‌خواه بود و نه سرخوشی و استعاره‌مداری زندگی اشرافی داشت. حالتی مدیوم‌وار که در ذهن آن، مفاهیم بنیادین انسانی مانند عشق، مرگ و از همه مهم‌تر، رابطهٔ فرد با اشیا و پیکره‌های جهان بیرون مورد خوانش و سؤال قرار می‌گرفت.
بهار با این تلقی و با خلق شخصیت‌های ماندگاری مانند گیتی سروش، منوچهر یا فرهاد و… راوی موقعیت‌های یک طبقه نادیده گرفته شده و از طرفی غیرقابل انکار می‌شود که به دنبال نشانه‌شناسی جهان پیرامون خود نیست.
این ذهنیت که به نوعی تحول مدرن در فرم رفتاری آدم‌های بهار تبدیل می‌شود تا آخرین داستان نیز با این انسان همراه‌است. شاید به همین دلیل باشد که فضای مکانی داستان‌های بهار بسیار محدود است و اغلب در محیط‌های مرفه و مشخص می‌گذرد. محیطی که هنوز روند مصرف‌گرایی سال‌های دهه چهل آن را به قهقرا نکشانده و از شکل اصلی خارجش نکرده‌است. رابطهٔ احساسی این انسان به عنوان یک روشنفکر و بورژوا با پدیدهٔ شهر، نه یک بازنمایی آرمانخواه بلکه یک رویکرد غریزی است.
شمیم بهار از درک مدرنیتهٔ اجتماعی که سیستم و مختصات آن در زیست شهری انسانش معین و مشخص است به سمت روایتی مدرن حرکت کرده است. این نکتهٔ ظریف تمایز بین او و بسیاری از نویسندگان دیگر که راویان طبقه متوسط بودند به وجود می‌آورد. به‌طور مثال آن روند پارودیک بهرام صادقی در نگاه این نویسنده دیده نمی‌شود و به همین دلیل می‌توان شمیم بهار را نویسنده‌ای با مشخصاتی منحصر به فرد دانست. او مدرن بودن را نه به عنوان یک عنصر در حال زوال یا پارودیک، بلکه در منظر نوعی رابطهٔ ذهنی با احساسات و اشیا می‌داند. رابطه‌ای که برآمده از زندگی بورژوای تهرانی دوران شمیم بهار است.
نکته مهم دیگر در گرایش‌های مدرنیستی بهار به تمایلات سوررئالیستی داستان‌های وی باز می‌گردد. این تمایلات که در معنای کلی به مفهوم فراروی از عینت‌های موجود و تکرار شونده‌است، هیئتی مالیخولیایی یا آبستره ندارد، بلکه موجب می‌شود تا همه عناصر داستان در رابطه با شهود ذهنی شخصیت اصلی نسبت به وجود ایشان معنا بیابند. این حرکت بسیار دقیق در داستان‌هایی همچون «پاییز» و «گیو» به خوبی عیان است. شمیم بهار در این مرحله به چیدمان غیرمتعارفی که اشیا دست می‌یابد که در پس آن ناهمگونی مدرنیته اجتماعی با مظاهر تفکر مدرن عیان است. به این معنا که انسان داستان‌های وی ناظر و شاهد پدیده‌ای می‌شود که با حذف آشکار فردیت‌ها و تمایل به معنانگاری صوری از قالب‌های مکانی، فیزیکی و به‌طور کل مجسم، به دنبال یک نوع خردورزی بزک‌شده نامتجانس است. این در حالی است که ژورنالیسم به کرات در زندگی جامعهٔ پیرامون برجسته شده و روابط شهودی و ذهنی‌ای که انسان با این عناصر دارد، نادیده گرفته می‌شوند. درک این نکته، افسردگی نسل و طبقه بهار را موجب شده و در نهایت ما را با شخصیت‌هایی دلزده و از پای افتاده روبه‌رو می‌کند.
بهار با سرپیچی و دور شدن از داستان رئالیستی مرسوم، به سمت نوشتن از تردیدهایی می‌رود که نمونه‌هایی از داستان فراواقعی ایران هستند. مؤلفهٔ فراواقعیت در اینجا معنای ضدیت با واقعیت را ندارد، بلکه به معنای کنار گذارده شدن عینی‌نمایی و تکرار واقعیت‌های تصویری و دیداری‌ای است که در داستان ایرانی محور اصلی روایت را تشکیل می‌دادند. درک او از معنای سوررئالیسم در همین بحث مستتر است که ذهن قوت و جایگاه دوچندانی یافته و بر روابط روزمرهٔ انسانی غالب می‌شود. چنین روندی با داستان‌های شمیم بهار آغاز می‌شود و به دلیلی که می‌توان آن را اقلیت آدم‌های وی دانست، گسترش نمی‌یابد.
او برعکس بسیاری از داستان‌نویسان هم‌دورهٔ خود، از عینیت‌هایی که طبقهٔ بورژوا در قبال روند مدرن شدن از خود بروز می‌دادند، استفاده کرده و به مؤلفه‌های متفاوت دست یافت. او بدون توجه چندان زیادی به برخی مفاهیم مرسوم اجتماعی که فرد را در راستای جایگاه ارزش‌گرای اجتماعی به تصویر می‌کشید شخصیت‌هایش را دچار درگیری‌های ذهنی چندسویه‌ای با مسئلهٔ مهمی به نام «مخاطب درون متنی» می‌کند. به این معنا که انسان او که اصول واضح و رفتار مشخصی را ارائه می‌کند در برهه‌ای از حیات خود نیازمند رابطه‌ای می‌شود که از شکلی فرمالیستی خارج شده و معنایی ساختاری به خود می‌گیرد. از سوی دیگر شمیم بهار، نویسندهٔ لحظاتی است که این حرکت آرام و بنیادین انجام نشده و عقیم می‌ماند. پس باید فضای سرد داستان‌های وی را که مملو از پارادوکس‌ها و افت‌وخیزهای متناقض انسانی است یک پروسهٔ ضدفرم دانست. پروسه‌ای که در آن توهم ساخته‌شدن «رابطه»، «خاطره» و از همه مهم‌تر «جاودانگی» به جای مفاهیم واقعی این به مؤلفه قرار می‌گیرد.
شخصیت‌های اصلی شمیم بهار در هفت داستان مشهور او، ناتوانی شدیدی در برقراری خط‌سیری به نام رابطه دارند. آن‌ها اغلب در حال روایت خود از آنچه که در گذشته و در تقابل با یک فرد صورت پذیرفته می‌نویسند؛ بنابراین فضای روایی آن‌ها به‌طور ذاتی وابسته به گذشته‌است. حتی داستان اردیبهشت چهل‌وشش نیز که در آن روایت لحظه‌به‌لحظه مدنظر قرار گرفته‌است دچار ترفند پیچیده جایگزینی کاذب زمانی است. شمیم بهار با توجه به این نکتهٔ محوری، آثار خود را به سمت عرصه‌ای می‌برد که هریک از شخصیت‌های اصلی وی مانند گیتی سروش، فرهاد، منوچهر و… بتوانند بر لحظاتی حضور خود را بر جهان متن برجسته کرده و در پایان به شکست و عدم توانایی در ایجاد رابطه اذعان نمایند. این رابطه که می‌توان آن را عاشقانه هم دانست، انگیزهٔ روایت می‌شود و پس از پایان آن به صورت بازآفرینی یک رویکرد به‌انجام‌نرسیده در اختیار مخاطبی فرضی قرار می‌گیرد. استفاده مکرر از شکل نامه‌نگاری یا خاطره‌گویی باعث شده‌است تا آثار شمیم بهار محل تجمع شخصیت‌هایی شوند که معمولاً داستان خود را آشفته و مشوش آغاز می‌کنند و در پایان با حسرت‌نگاری آن را به پایان می‌رسانند. این حسرت یک رویکرد واضح نیست. بلکه با توجه به کلیت موجود در روایت و آن روند حرکت از فرمالیسم به سوی ساختار عیان می‌شود.

### انتقادات به او در زمینهٔ داستان
شمیم بهار به‌جز نقد سینما و ادبیات، چند داستان هم نوشت که به باور برخی منتقدان داستان‌های بدی نیستند اما به‌هیچ رو اتفاق‌های ویژه‌ای در تاریخ داستان‌نویسی ایران محسوب نمی‌شوند. به باور این منتقدان اما مریدان بهار و برخی کسان از نسل‌های بعد اما اصرار دارند چند داستان کوتاه او را بر صدر داستان‌نویسی ایران بنشانند. کسانی چون آیدین آغداشلو همواره با تحسین از او یاد کرده‌اند

## آثار
- شش داستان: طرح، این‌جا که هستیم، پاییز ابر بارانش گرفته، اردی‌بهشت چهل‌وشش، تهران: [بی‌نا]، [بی‌تا]
- شش حکایت کوتاه از گیتی سروش، تهران: [بی‌نا]، [بی‌تا]
- سه داستان عاشقانه، تهران: [بی‌نا]، خرداد ۱۳۵۲
- دهه چهل و مشق‌های دیگر، نشر بیدگل،[۴۱]۱۳۹۸

- قرنها بگذشت، نشر بیدگل، ۱۳۹۹
- ۱۴، نشر بیدگل، آذرماه ۱۴۰۰
- سرمای گل زرد، نشر بیدگل، ۱۴۰۲

## به عنوان ناشر
شمیم بهار علاوه بر نویسندگی و نقد، با پشتوانهٔ مالی عزیزه عضدی اقدام به تأسیس انتشارات «سازمان چاپ و پخش پنجاه‌ویک» کرد که با چاپ کتاب‌هایی در قطع، رسم‌الخط، طرح جلد، صفحه‌بندی و حروف‌چینی متمایزشان ابتکار و خوش‌ذوقی ناشر را در آن سال‌ها نشان می‌دهند که همچنان هم تازه و نو مانده. همین‌طور با حمایت از نویسندگانی همچون بیژن الهی، بهمن فرسی، مهشید امیرشاهی، غزاله علیزاده، شهرنوش پارسی‌پور، گلی ترقی، اسماعیل نوری‌علاء، م. آزاد و… جریان خاصی در ادبیات را گسترش می‌داد.
سازمان چاپ و پخش پنجاه‌ویک کتاب‌های مهم و خوبی چاپ کرد. کتاب‌های کارگردانان که به همت بهار و با طرح‌جلدهای آیدین آغداشلو منتشر شدند، هنوز هم جزو بهترین کتاب‌های سینمایی منتشر شده در ایران‌اند. از جمله آثاری که در سازمان چاپ و نشر پنجاه‌ویک چاپ شد می‌توان به موارد زیر اشاره کرد:
- در زمینهٔ سینمایی (مجموعهٔ کتاب‌های کارگردانان):
  - پازولینی در گفتگو با ازوالد اِستَک، بهمن طاهری، ۱۳۵۲[۴۶]
  - کوبریک، الکساندر واکر، حسام اشرفی، ۱۳۵۲[۴۷]
  - گدار، ریچارد راوْد، حسام اشرفی، ۱۳۵۲[۴۸]
  - وایلدر، اکسل مَدسِن، فیض‌اله پیامی، ۱۳۵۲[۴۹]
  - هاوکز، رابین وود، ضیاءالدین شفیعی، ۱۳۵۲[۵۰]
  - فللینی، سوزان باجن، عبدالله پرژاد و علی تیموریان، ۱۳۵۲[۵۱]
- در زمینهٔ داستانی:
  - شبْ یک شبْ دو، بهمن فرسی، ۱۳۵۳[۵۲]

## حضور در فرهنگ عامه
حمید امجد می‌گوید: «تا سال‌ها شمیم بهار و دوستان‌اش هفته‌ای یک بار در رستورانی ناهار می‌خوردند و من هم می‌رفتم آن رستوران تا او را از از نزدیک نگاه کنم.» امجد در جایی از نمایش‌نامهٔ «نیلوفر آبی» (۱۳۷۳) می‌نویسد:
شمیم بهار افسوس می‌شود و مرا سهمی از آستان‌اش نیست.
در یکی از قسمت‌های مجموعهٔ پاورچین شخصیت «طغرل» (باغبانی روستایی در شهر، با احساسات رقیق و فحش‌های رکیک)، مدام به خودش در مقام «منتقد فیلم» ارجاع می‌داد و دائم خاطراتی مشترک میان خودش و شمیم بهار و کیومرث وجدانی و پرویز دوایی جعل می‌کرد (تا آن‌جا که گاه‌وبیگاه مرز بین خودش و آن‌ها را گم می‌کرد یا خود را با آن‌ها اشتباه می‌گرفت)؛ وقت و بی‌وقت «نقد» و «نظریه» و «بیانیه» صادر می‌کرد، اما بضاعت واقعی‌اش، جدا از جارویی دسته‌بلند که به‌وقتش به چماق تهدید و سلاح حمله بدل می‌شد، زبان غیرشهری‌اش بود و لذت خلسه‌وارش هنگام مرور خاطرات شیرین گذشته‌اش.

## پی‌نوشت
1. ↑  یزدانی‌خرم، «نویسندگان فراموش‌شده»، روزنامهٔ شرق.
2. ↑  عسکریان، گزارش جلسهٔ بررسی….
3. 1 2 3  اختتامیهٔ نخستین دورهٔ….
4. ↑  تقی‌زاده، «روش‌شناسی نقد ادبیات داستانی»، کتاب ماه ادبیات و فلسفه، ۳۰.
5. ↑  کیانیان، «شعبده بازیگری»، ۲۳۳.
6. ↑  عبدی، محمد. «جهان داستانی شمیم بهار». رادیو فردا. دریافت‌شده در ۲ آوریل ۲۰۲۰.
7. ↑  تقی‌زاده، «روش‌شناسی نقد ادبیات داستانی»، کتاب ماه ادبیات و فلسفه، ۳۰.
8. 1 2  این «شمیم بهار» کجاست؟! نیمهٔ آشکاری که نشانی نهان را می‌دهد: سخنرانی فرزاد حسنی در جلسهٔ بررسی آثار شمیم بهار، از سلسله نشست‌های نقد انتشارات افراز، چهارشنبه ۲۹ اردی‌بهشت ۱۳۸۹
9. ↑  «Magiran | روزنامه ایران (1397/07/08): بهار پس از نیم قرن». www.magiran.com. دریافت‌شده در ۲۰۲۰-۰۵-۰۵.
10. ↑  عسکریان، گزارش جلسهٔ بررسی….
11. ↑  تقی‌زاده، «روش‌شناسی نقد ادبیات داستانی»، کتاب ماه ادبیات و فلسفه، ۳۰.
12. 1 2  بررسی طرح تاریخ نقد ادبی در ایران، میرعابدینی، حسن؛ کتاب ماه ادبیات و فلسفه، تیر ۱۳۸۰، شماره ۴۵، صفحه ۱۷[پیوند مرده]
13. ↑  عسکریان، گزارش جلسهٔ بررسی….
14. ↑  تقی‌زاده، «روش‌شناسی نقد ادبیات داستانی»، کتاب ماه ادبیات و فلسفه، ۲۶.
15. ↑  تقی‌زاده، «روش‌شناسی نقد ادبیات داستانی»، کتاب ماه ادبیات و فلسفه، ۲۶.
16. ↑  تقی‌زاده، «روش‌شناسی نقد ادبیات داستانی»، کتاب ماه ادبیات و فلسفه، ۲۶.
17. ↑  جواهری گیلانی، تاریخ تحلیلی شعر نو، ۳: ۲۴۴.
18. ↑  جواهری گیلانی، تاریخ تحلیلی شعر نو، ۳: ۲۶۲.
19. ↑  نقد سینما، شمارهٔ اول، بهار۱۳۷۳
20. ↑  تقی‌زاده، «روش‌شناسی نقد ادبیات داستانی»، کتاب ماه ادبیات و فلسفه، ۳۰.
21. ↑  شمیم بهار، دربارهٔ یک تجربهٔ سینمایی، اندیشه و هنر، اردی‌بهشت ۱۳۴۵ (نقل از: واقع گرایی در سینمای ایران، صابره محمدکاشی، کتاب ماه هنر، مرداد و شهریور ۱۳۸۵، شماره ۹۵ و ۹۶، صفحه ۹۹)[پیوند مرده]
22. ↑  عسکریان، گزارش جلسهٔ بررسی….
23. ↑  یزدانی‌خرم، «نویسندگان فراموش‌شده»، روزنامهٔ شرق.
24. ↑  یزدانی‌خرم، «نویسندگان فراموش‌شده»، روزنامهٔ شرق.
25. ↑  خاکسپاری پرسکوت بیژن الهی در مرزن‌آباد، مریم آموسا، خبرآنلاین، یکشنبه ۱۴ آذر ۱۳۸۹ - ۱۶:۴۴:۴۲، کد مطلب: ۱۱۳۶۵۰
26. ↑  تقدیر از «شمیم بهار» و «اسماعیل فصیح» در جایزهٔ روزی روزگاری، خبرگزاری فارس، ۸۵/۱۲/۱۹ - شماره:۸۵۱۲۱۹۰۱۸۴
27. ↑  عسکریان، گزارش جلسهٔ بررسی….
28. ↑  یزدانی‌خرم، «نویسندگان فراموش‌شده»، روزنامهٔ شرق.
29. ↑  یزدانی‌خرم، «نویسندگان فراموش‌شده»، روزنامهٔ شرق.
30. ↑  یزدانی‌خرم، «نویسندگان فراموش‌شده»، روزنامهٔ شرق.
31. ↑  یزدانی‌خرم، «نویسندگان فراموش‌شده»، روزنامهٔ شرق.
32. ↑  یزدانی‌خرم، «نویسندگان فراموش‌شده»، روزنامهٔ شرق.
33. ↑  یزدانی‌خرم، «نویسندگان فراموش‌شده»، روزنامهٔ شرق.
34. ↑  یزدانی‌خرم، «نویسندگان فراموش‌شده»، روزنامهٔ شرق.
35. ↑  یزدانی‌خرم، «نویسندگان فراموش‌شده»، روزنامهٔ شرق.
36. ↑  یزدانی‌خرم، «نویسندگان فراموش‌شده»، روزنامهٔ شرق.
37. ↑  یزدانی‌خرم، «نویسندگان فراموش‌شده»، روزنامهٔ شرق.
38. ↑  یزدانی‌خرم، «نویسندگان فراموش‌شده»، روزنامهٔ شرق.
39. 1 2 3  خضرایی‌منش، امیر. «صندلی بگذاریم و بنشینیم و تاریخ پرافتخار نقدمان را نظاره کنیم!: حاشیه‌ای بر بررسی جریان انحطاط در نقد فیلم ایران»، دفترهای سپید بی‌گناهی، دوشنبه، ۵ بهمن ۱۳۸۸، ساعت ۱۴:۲۶.
40. ↑  از پیدا و پنهان: آیدین آغداشلو در گفتگویی بلند با اصغر عبداللهی و محمد عبدی، تهران: کتاب سیامک (با همکاری نشر آتیه)، بهار ۱۳۷۹[پیوند مرده]
41. ↑  «دههٔ 40 و مشق‌های دیگر». موسسه گسترش فرهنگ و مطالعات. دریافت‌شده در ۲۰۲۰-۰۵-۰۵.
42. 1 2  نوشتن تاریخ با جوهر تقلب؛ بررسی جریان انحطاط در نقد فیلم ایران، غلام‌عباس فاضلی، پردهٔ سینما، ۱۳۸۸/۱۱/۱
43. ↑  انزوای بی‌حاصل، داریوش معمار، رادیو زمانه، ۱۶ دسامبر ۲۰۱۰
44. ↑  نقد ادبی: گفتگو با گلی ترقی، بخارا، مرداد ۱۳۸۰، شماره ۱۹، مصاحبه‌کنندگان: فانی، کامران - دهباشی، علی؛ مصاحبه‌شونده: ترقی، گلی، صفحه ۱۹[پیوند مرده]
45. ↑  گفت و شنودی در «قصیدهٔ بلند باد»، مجلهٔ آرش، تابستان ۱۳۴۵، شماره ۱۱، صفحه ۱۱۴[پیوند مرده]
46. ↑  صفحهٔ جزئیات کتاب در پایگاه اطلاع‌رسانی کتابخانهٔ ملی جمهوری اسلامی ایران[پیوند مرده]
47. ↑  صفحهٔ جزئیات کتاب در پایگاه اطلاع‌رسانی کتابخانهٔ ملی جمهوری اسلامی ایران[پیوند مرده]
48. ↑  صفحهٔ جزئیات کتاب در پایگاه اطلاع‌رسانی کتابخانهٔ ملی جمهوری اسلامی ایران[پیوند مرده]
49. ↑  صفحهٔ جزئیات کتاب در پایگاه اطلاع‌رسانی کتابخانهٔ ملی جمهوری اسلامی ایران[پیوند مرده]
50. ↑  صفحهٔ جزئیات کتاب در پایگاه اطلاع‌رسانی کتابخانهٔ ملی جمهوری اسلامی ایران[پیوند مرده]
51. ↑  صفحهٔ جزئیات کتاب در پایگاه اطلاع‌رسانی کتابخانهٔ ملی جمهوری اسلامی ایران[پیوند مرده]
52. ↑  صفحهٔ جزئیات کتاب در پایگاه اطلاع‌رسانی کتابخانهٔ ملی جمهوری اسلامی ایران[پیوند مرده]
53. ↑  شمیم بهار افسوس می‌شود، محسن آزرم، مهر ۱۳۸۱
54. ↑  نیلوفر آبی: نمایشنامه در پنج مجلس، حمید سعیدی امجد، تهران: روشنگران، ۱۳۷۵[پیوند مرده]
55. ↑  «این «نقد» کجا ایستاده‌است؟، حمید امجد، یکشنبه ۱۳ اردی‌بهشت ۱۳۸۸». بایگانی‌شده از اصلی در ۱ مه ۲۰۱۱. دریافت‌شده در ۱ ژوئیه ۲۰۱۱.

title: شمیم بهار

wikitext:
{{تمیزکاری|تاریخ=مه ۲۰۲۰}}
{{جعبه زندگینامه
| اندازه جعبه       =
| عنوان             = شمیم بهار
| نام               =
| تصویر             =
| اندازه تصویر      =
| عنوان تصویر       =
| زادروز            = {{تاریخ تولد و سن|۱۳۱۹|۸|۲۹|گاه‌شمار=خورشیدی}}
| زادگاه            =
| تاریخ مرگ         = <!-- {{مرگ و سن|سال|ماه|روز|سال|ماه|روز}} (تاریخ مرگ سپس تولد) -->
| مکان مرگ          =
| محل زندگی         =
| ملیت              = {{ایرانی}}
| تابعیت            =
| تحصیلات            =
| دانشگاه           =
| پیشه              = [[نویسنده]]، [[ناشر]] و [[منتقد]] ادبی و سینمایی
| سال‌های فعالیت     =
| شناخته‌شده برای    =
| تأثیرگذاران       =
| تأثیرپذیرفتگان    =
| آثار              =
| همسر              =
| فرزندان           =[[امید روحانی]](خواهر زاده)
| جوایز             =
| امضا              =
| imdb_id           =
| Soure_id          =
| پانویس            =
}}

'''شمیم بهار''' (زاده {{تاریخ تولد|۱۳۱۹|۸|۲۹|گاه‌شمار=خورشیدی}}) [[نویسنده]]، [[ناشر]] و [[نقد|منتقد]] ادبی و سینمایی اهل ایران است. وی نقدهایش را عمدتاً در ''[[مجله اندیشه و هنر]]''، و نیز دوره کوتاهی در فردوسی، منتشر می‌کرد.<ref>{{پک|یزدانی‌خرم|۱۳۸۳|ف=نویسندگان فراموش‌شده|ک=روزنامهٔ شرق|ص=}}</ref> پس از وقفه‌ای چهل‌وچندساله به تجدید چاپ شماری از مقالات و داستان‌های قدیمی‌اش، همراه با فیلمنامه‌ای که در سال ۱۳۵۷ قرار بود بسازد، در مجموعه‌ای به نام «دهه‌ی چهل و مشق‌های دیگر» (۱۳۹۸) رضایت داد. آخرین کتاب‌های او، [[قرنها بگذشت]] و ۱۴ در آخرین سال‌های قرن چهاردهم شمسی چاپ شدند.

== زندگی ==
شمیم بهار در آبان ۱۳۱۹ در خانواده‌ای ثروتمند به دنیا آمد.<ref>{{پک|عسکریان|۱۳۸۹|ک=گزارش جلسهٔ بررسی…|ص=}}</ref> وی ساکن [[شمیران]] است.<ref name="ReferenceC">{{پک/بن|۱۳۸۶|ک=اختتامیهٔ نخستین دورهٔ…|ص=}}</ref> او مدت‌ها در [[بریتانیا]] تحصیل کرده‌است.<ref>{{پک|تقی‌زاده|۱۳۸۱|ف=روش‌شناسی نقد ادبیات داستانی|ک=کتاب ماه ادبیات و فلسفه|ص=۳۰}}</ref> در [[دهه ۱۳۵۰ (خورشیدی)]] همراه [[هوشنگ گلشیری]] و [[حمید سمندریان]] و [[محمد کوثر]] و [[حسین پرورش]] و چند تن دیگر، از کسانی بود که در [[پردیس هنرهای زیبای دانشگاه تهران|دانشکده هنرهای زیبای دانشگاه تهران]] در گروه نمایش به مدیریت [[بهرام بیضایی]] درس می‌داد.<ref>{{پک|کیانیان|۱۳۹۳|ف=شعبده بازیگری|ص=۲۳۳}}</ref>

بهار پس از [[انقلاب ۱۳۵۷ ایران]] به خاطر [[بهائیت|بهائی]] بودن، از دانشگاه اخراج شد.<ref>{{یادکرد وب|url=https://www.radiofarda.com/a/shamim-bahar-writing-and-works/30525847.html|title=جهان داستانی شمیم بهار|work=[[رادیو فردا]]|accessdate=2 April 2020|نام1=محمد|نام خانوادگی1=عبدی|پیوند نویسنده=محمد عبدی}}</ref> وی در حدود آغاز [[دهه ۱۳۸۰ (خورشیدی)]] برای دیدارِ پدر و مادرش به [[سوئیس]] رفت.<ref>{{پک|تقی‌زاده|۱۳۸۱|ف=روش‌شناسی نقد ادبیات داستانی|ک=کتاب ماه ادبیات و فلسفه|ص=۳۰}}</ref> معدود کسانی چون [[امید روحانی]]، [[آیدین آغداشلو]]، [[بیژن الهی]]، [[بهزاد رحیمیان]] و شاید [[زویا پیرزاد]] هستند که در این سال‌ها از اوضاع او خبر دارند.<ref name="hasani">این «شمیم بهار» کجاست؟! نیمهٔ آشکاری که نشانی نهان را می‌دهد: سخنرانی فرزاد حسنی در جلسهٔ بررسی آثار شمیم بهار، از سلسله نشست‌های نقد [[انتشارات افراز]]، چهارشنبه ۲۹ اردی‌بهشت ۱۳۸۹</ref>

== منتقد ==
=== فیلم ===
شمیم بهار در سال ۱۳۴۲ به همراه تنی چند از دوستانش در مجله اندیشه و هنر مشغول به کار شدند بنا به گفته [[آیدین آغداشلو]]:
{{نقل قول|«در سال ۱۳۴۲ شمیم بهار، من، علی گلستانه و مهرداد صمدی و دوستان دیگرمان بیست و سه، چهار ساله بودیم و اهل فرقه یا مرید کسی از بزرگان زمانه نبودیم تا هوای مان را داشته باشند. این شد که روزی شمیم بهار اشاره کرد به مطلبی که معمولاً پشت جلد مجله اندیشه و هنر چاپ می‌شد- اندیشه و هنر تیول کسی نیست- و الخ و قرار شد برود با ناشر مجله صحبت کند برای همکاری و ناشر - دکتر ناصر وثوقی - درجا این همکاری را قبول کرد و بخش ادبیات و هنر مجله را سپرد به ما برو بچه‌های بیست و چند ساله و چه دل شیری داشت!»<ref>{{یادکرد وب|عنوان=Magiran {{!}} روزنامه ایران (1397/07/08): بهار پس از نیم قرن|نشانی=https://www.magiran.com/article/3808252|وبگاه=www.magiran.com|بازبینی=2020-05-05}}</ref>}}

شمیم بهار را باید پیش از هر چیز حاصل جریانی دانست که در دههٔ چهل تا پنجاه در نشریات نوجوی ادبی اتفاق افتاد. این دوران بی‌شک محمل نوگراترین جریان‌های ادبی ایران است. او در اویل دههٔ چهل با [[آیدین آغداشلو]] در دورهٔ پنجم<ref>{{پک|عسکریان|۱۳۸۹|ک=گزارش جلسهٔ بررسی…|ص=}}</ref> مجلهٔ اندیشه و هنر مشغول کار شد و بین سال‌های ۱۳۴۴ تا ۱۳۴۷ سرپرستی بخش ادبیات و هنرهای این مجله را به عهده داشت. وی این نشریه را تبدیل به مجالی برای تجربهٔ [[نوگرایی]] در [[داستان‌نویسی]] معاصر ایرانی کرد و کوشید معیارهای [[نقد ادبی]] جدید [[جهان غرب]] را در بررسی ادبیات و هنر جدید ایران (داستان‌نویسی، شعر، تئاتر و سینما) به کار گیرد. کار اصلی وی نوشتن نقدهای سینمایی بود. شمیم بهار در این کار، چنان جدی بود که می‌گویند وقتی فیلم خوبی می‌دید برای نوشتن نقدی بر آن فیلم، چند بار به سینما می‌رفت و هر بار در جای متفاوتی می‌نشست تا فیلم را از زوایای مختلف ببیند و دقیق‌تر درباره‌اش بنویسد.<ref>{{پک|تقی‌زاده|۱۳۸۱|ف=روش‌شناسی نقد ادبیات داستانی|ک=کتاب ماه ادبیات و فلسفه|ص=۳۰}}</ref>

=== داستان ===
شمیم بهار اصول [[نقد ادبی]] نو را در بررسی [[ادبیات فارسی|ادبیات ایرانی]] به کار می‌گرفت. نقدی فنی که شمیم بهار می‌نوشت صرفاً معطوف به متن بود و متن را به هیچ نوع ارجاع بیرونیِ اخلاقی و [[زندگی‌نامه|زندگی‌نامه‌ای]] ارتباط نمی‌داد.<ref name="mah45">[http://www.noormags.ir/View/Magazine/ViewPages.aspx?numberId=2110&ViewType=1&PageNo=17 بررسی طرح تاریخ نقد ادبی در ایران، میرعابدینی، حسن؛ کتاب ماه ادبیات و فلسفه، تیر ۱۳۸۰، شماره ۴۵، صفحه ۱۷]{{پیوند مرده}}</ref> او نقدهای تند و تیزی در مورد آثار منتشره معاصر در مجله اندیشه و هنر چاپ می‌کرد.<ref>{{پک|عسکریان|۱۳۸۹|ک=گزارش جلسهٔ بررسی…|ص=}}</ref> روش وی در نقد، [[نقد صریح و مقایسه‌ای]] بود. در این نوع نقد، جنبه‌های ساختاری و محتوایی دو یا چند اثر از یک نویسنده با داوری‌های صریح و گاه کوبنده مورد بررسی قرار می‌گیرد.<ref>{{پک|تقی‌زاده|۱۳۸۱|ف=روش‌شناسی نقد ادبیات داستانی|ک=کتاب ماه ادبیات و فلسفه|ص=۲۶}}</ref> از جمله نقدهای ادبی او می‌توان به نقد بر آثار [[جلال آل احمد|جلال آل‌احمد]] اشاره کرد. به عقیدهٔ [[حسن میرعابدینی]] پس از آن کسی دربارهٔ آل‌احمد حرفی نزد که متمایز از حرف شمیم بهار باشد.<ref name="mah45"/><ref>{{پک|تقی‌زاده|۱۳۸۱|ف=روش‌شناسی نقد ادبیات داستانی|ک=کتاب ماه ادبیات و فلسفه|ص=۲۶}}</ref>

شمیم بهار شیوهٔ نقدنویسی ویژه خود را دارد. برای نمونه در آغاز بعضی نقدهایش می‌گوید: «این کتاب، کتاب بدی است.» در همان جملهٔ اول تکلیف را روشن می‌کند. یا می‌گوید: «بر روی هم کار موفقی نیست و شکست نویسنده در داستان‌نویسی به خاطر ابتدایی‌ترین مسایل است؛ ضعف در توصیف آدم‌ها، ضعف در کار به‌وجود آوردن مسیر و قالب صحیح برای داستان و ضعف در کارِ ساختن فضاها و مشکل «من» و نویسنده مجال به چیزهای دیگر نمی‌دهد.» روش تازه‌ای که شمیم بهار در نقدش به کار برده این است که بسیاری از نکات را به جای آوردن در متن نقد، در زیرنویس، توضیح می‌دهد.<ref>{{پک|تقی‌زاده|۱۳۸۱|ف=روش‌شناسی نقد ادبیات داستانی|ک=کتاب ماه ادبیات و فلسفه|ص=۲۶}}</ref>

=== شعر ===
شمیم بهار همین‌طور با نام «فرامرز خبیری» مقالاتی انتقادی-ادبی دربارهٔ شعر در مجلهٔ اندیشه و هنر (دورهٔ پنجم) می‌نوشت.<ref>{{پک|جواهری گیلانی|۱۳۷۷|ک=تاریخ تحلیلی شعر نو|ج=۳|ص=۲۴۴}}</ref> از جمله مقالات وی با این امضا می‌توان نقد وی بر «شبخوانی» را نام برد.<ref>{{پک|جواهری گیلانی|۱۳۷۷|ک=تاریخ تحلیلی شعر نو|ج=۳|ص=۲۶۲}}</ref> شمیم بهار در مجله ''اندیشه و هنر'' در ۱۳۴۲ [[ولادیمیر نابوکوف|ولادیمیر ناباکوف]] را به جامعهٔ ادبی ایران معرفی کرد.

دوستان و هم نسلان‌اش از جمله [[بهرام بیضایی]] و [[آیدین آغداشلو]] همیشه گفته‌اند که از او بسیار آموخته‌اند. نوشته‌های شمیم بهار در نظرسنجی برای انتخاب بهترین نوشته‌های عمر از چهل‌وچهار منتقد و سینمایی‌نویس، بیشترین رأی را آورد.<ref>نقد سینما، شمارهٔ اول، بهار۱۳۷۳</ref> وی پس از انقلاب به همکاری خود با نشریه‌های ادبی ادامه نداد اما جسته-گریخته در کار فیلم‌سازی با کارگردانان جوان همکاری‌هایی داشته‌است.<ref>{{پک|تقی‌زاده|۱۳۸۱|ف=روش‌شناسی نقد ادبیات داستانی|ک=کتاب ماه ادبیات و فلسفه|ص=۳۰}}</ref>

=== انتقادات به او در زمینهٔ نقد ===
شمیم بهار و دوستانش (و در ادامه شاگردانش) به‌سوی گونه‌ای [[نخبه‌سالاری|نخبه‌گرایی]] بریده از جامعه روی آوردند که حاصل آن نادیده گرفتن [[سینمای ایران]] و ساختن گونه‌ای هالهٔ اسطوره‌ای پیرامون خودشان بود. شمیم بهار فقط چند نقد انگشت‌شمار بر بهترین آثار سینمای پیش از انقلاب ایران نوشت، و در نقدهایش عملاً این آثار را تا جایی که می‌توانست کوبید. بهار در نقدهایش بر [[خشت و آینه]]<ref name="vaqegeraee">[http://www.noormags.ir/View/Magazine/ViewPages.aspx?numberId=6032&ViewType=1&PageNo=99 شمیم بهار، دربارهٔ یک تجربهٔ سینمایی، اندیشه و هنر، اردی‌بهشت ۱۳۴۵ (نقل از: واقع گرایی در سینمای ایران، صابره محمدکاشی، کتاب ماه هنر، مرداد و شهریور ۱۳۸۵، شماره ۹۵ و ۹۶، صفحه ۹۹)]{{پیوند مرده}}</ref> و [[خانه سیاه است]] با لحنی هرچه تحقیرآمیزتر دربارهٔ سینمای ایران حرف می‌زند.

== استادی دانشگاه ==
در کلاس‌های شمیم بهار در دههٔ ۱۳۵۰ در [[دانشگاه تهران]] گروه کثیری (شامل دانشجویان رشته‌های دیگر، استادان دانشکده هنرهای زیبا و نیز غیردانشجویان) به عنوان مستمع آزاد حضور می‌یافتند. حاصل آن جلسات به اضافه نقدهای منتشرشده‌اش، بر منتقدان و مترجمان و هنرمندان بسیاری از جمله [[خسرو دهقان]]، [[بهزاد رحیمیان]]، [[داود مسلمی]]، [[بهروز افخمی]]، [[بهرام دهقان|بهرام دهقانی]]، [[بهمن طاهری]] و [[سیامک شایقی]] تأثیر گذاشت.

== به عنوان داستان‌نویس ==
بهار داستان‌هایش را بین سال‌های ۱۳۴۲ تا ۱۳۵۱ در دورهٔ پنجم مجلهٔ اندیشه و هنر چاپ کرد.<ref>{{پک|عسکریان|۱۳۸۹|ک=گزارش جلسهٔ بررسی…|ص=}}</ref> داستان‌های او توصیفی از بحران نومیدی‌های احساسی [[روشن‌فکری|روشنفکران]] اروپادیدهٔ مرفه هستند. داستان‌های او به دلیل حضور شخصیت‌های پیوسته و تکرارشونده، در کنار هم یک کلیت را تشکیل می‌دهند. کلیتی که بیانگر دغدغه‌ها و اصول رفتاری قشر روشنفکر و شکست‌خوردهٔ سال‌های دههٔ سی و چهل است.<ref>{{پک|یزدانی‌خرم|۱۳۸۳|ف=نویسندگان فراموش‌شده|ک=روزنامهٔ شرق|ص=}}</ref> همه این داستان‌ها مضمونی عاشقانه دارند و به شیوهٔ آثار داستان‌نویسانی چون [[جی. دی. سالینجر|سالینجر]] نوشته شده‌اند.

نخستین داستان بهار به نام ''طرح'' در تابستان ۱۳۴۲ در نشریهٔ اندیشه و هنر به چاپ رسید. این داستان و دو داستان ''این‌جا که هستیم'' و ''پاییز'' تجربه‌های نخست نویسنده هستند. این دو داستان در فضای غربت در اروپا می‌گذرد.<ref>{{پک|یزدانی‌خرم|۱۳۸۳|ف=نویسندگان فراموش‌شده|ک=روزنامهٔ شرق|ص=}}</ref> آخرین داستان بهار در پاییز ۱۳۵۱ نوشته شد. پس از آن، داستان دیگری از بهار در نشریات یا در جایی دیگر به چاپ نرسید و این نویسنده همواره در سایه باقی ماند. بنا به گفتهٔ اطرافیان وی، بهار [[رمان|رمان‌هایی]] نیز دارد که تا کنون به چاپ نرسیده‌است و تعداد معدودی از نزدیکان به او موفق به خواندنش شده‌اند.<ref name="ReferenceC"/> در سال ۱۳۹۸ او مجموعه‌ای دست‌چین‌شده و بازویراسته از داستان‌ها و مقالات و یک فیلمنامه‌ش منتشر کرد با عنوان «دههٔ ۴۰ و مشق‌های دیگر»؛ که در آن از انتشار آتی دو رمانش نیز خبر داده است.

[[بیژن الهی]] او را وصی خود پس از مرگش قرار داده تا مسئولیت انتشار آثارش را برعهده بگیرد.<ref name="khabaronline">[http://www.khabaronline.ir/news-113650.aspx خاکسپاری پرسکوت بیژن الهی در مرزن‌آباد، مریم آموسا، خبرآنلاین، یکشنبه ۱۴ آذر ۱۳۸۹ - ۱۶:۴۴:۴۲، کد مطلب: ۱۱۳۶۵۰]</ref> همین‌طور، کتاب «[[چراغ‌ها را من خاموش می‌کنم]]» نخستین اثر «[[زویا پیرزاد]]» توسط شمیم بهار [[ویرایش|ویراستاری]] شده‌اند.<ref name="hasani"/> در نخستین دوره از جایزهٔ روزی روزگاری که ۱۰ اردیبهشت ۱۳۸۶ برگزار شد، در بخش [[داستان کوتاه]] از شمیم بهار و در بخش [[رمان]] از [[اسماعیل فصیح]] تقدیر به عمل آمد.<ref name="farsnews">[http://www.farsnews.ir/newstext.php?nn=8512190184 تقدیر از «شمیم بهار» و «اسماعیل فصیح» در جایزهٔ روزی روزگاری، خبرگزاری فارس، ۸۵/۱۲/۱۹ - شماره:۸۵۱۲۱۹۰۱۸۴]</ref>

پس از دورهٔ پنجم اندیشه و هنر که دیگر شمیم بهار در آن نبود - و از آن موقع دیگر کسی به شکل رسمی از او خبری ندارد - این نشریه دیگر وزن سابق را نداشت و افول کرد و سال ۱۳۵۳ هم توقیف شد. تنها در سال ۱۳۵۹ یک شماره از آن بیرون آمد و از سال ۱۳۷۸ دوباره نشریه با مسؤولیت [[ناصر وثوقی]]، مدیر مسؤول اولیه و با شکل و شمایل دیگر منتشر شده‌است.<ref>{{پک|عسکریان|۱۳۸۹|ک=گزارش جلسهٔ بررسی…|ص=}}</ref>

=== ویژگی‌های داستان‌های بهار ===
شمیم بهار و نویسندگان هم‌سبک او را باید از آغازگران [[مدرنیسم]] در یک مفهوم فکری و به‌خصوص ساختاری دانست. آن‌ها فرایند غیرقابل‌انکار دوره‌ای تاریخی هستند که تمایل به فرم‌های غیررئالیستی و به‌واقع عینی‌نما در جامعهٔ ادبی ایران دیده می‌شود. کشف [[ادبیات آمریکا]] و بازخوانی دقیق آثار [[سوررئالیسم|سوررئالیستی]]، [[اکسپرسیونیسم|اکسپرسیونیستی]] و حتی [[رمان نو]] فرانسوی باعث می‌شود ایشان از قالب داستان مرسوم ایرانی که روی به [[رئالیسم]] (در شکل‌های مختلف خود) دارد تخطی کرده و راوی فضاهای [[بورژوا]] و [[شاعر|شاعرانه]] شوند؛ بنابراین بازخوانی و تأویل جایگاه شمیم بهار به عنوان یکی از مهم‌ترین نمایندگان این گرایش - که در ایران با وجود خلق آثار مهم دچار گسست تاریخی شد - نیازمند درک مؤلفه‌هایی است که به عنوان گرایش‌های سبکی، انسان و نگاه او را طبقه‌بندی می‌کند.<ref>{{پک|یزدانی‌خرم|۱۳۸۳|ف=نویسندگان فراموش‌شده|ک=روزنامهٔ شرق|ص=}}</ref>

شمیم بهار و نویسندگان هم‌سلک او کاشفان روایت‌های شعری بودند. بهار برآیند دورانی تاریخی است که دو جبههٔ اصلی [[تعهدگرایی ادبی]] و [[سانتیمانتالیسم]] [[ادبیات عامه‌پسند|عامه‌پسند]] در جدال با یکدیگر به سر می‌بردند. دوره‌ای که وظایف مفروض نویسنده، آرام‌آرام به اصولی غیرقابل تغییر تبدیل شده و تخطی از آن به معنای اخراج از تنهٔ اصلی [[ادبیات داستانی ایران|داستان ایرانی]] به‌شمار می‌آمد. در این احوال مدرنیسم به عنوان یک شیوهٔ رفتاری برای انسان داستان‌های بهار و ساختار روایی وی معنی پیدا کرد.<ref>{{پک|یزدانی‌خرم|۱۳۸۳|ف=نویسندگان فراموش‌شده|ک=روزنامهٔ شرق|ص=}}</ref>

شاخصه‌ها و ویژگی‌های این اتفاق را باید در تلقی [[نویسنده]] از [[جوهر (فلسفه)|جوهر]] ادبیات دانست، به این معنا که پروسه مدرن در ذهن نویسنده‌ای چون بهار با دور شدن از دو عنصر و دو پایگاه، [[روستانشینی|انسان روستایی]] و اشراف‌زادگان شهری اتفاق می‌افتد و نسلی وارد داستان ایرانی می‌شود که به معنای واقعی وابسته به طبقه [[بورژوا]] با تعریف کلاسیک آن است. این نسل یا طبقه سازندهٔ اصلی تمدن و فرهنگ [[پایتخت]] است و به همین دلیل به تاریخ خود وقوف داشته و درصدد کشف جهان بیرون به عنوان یک [[کلان‌شهر]]، معما، پدیدهٔ وارداتی و… نیست؛ بنابراین «بورژوا» که در طول چندین دهه از [[تاریخ اجتماعی ایران]] و به دلیل حضور پررنگ [[چپ (گرایش سیاسی)|گرایش‌های چپ]]، انگاره‌ای منفی و برج‌عاج‌نشین تلقی می‌شد، تبدیل به موضوع و [[ابژه|ابژه‌ی]] آثار شمیم بهار، [[بهمن فرسی]]، [[شهرنوش پارسی‌پور]]، [[گلی ترقی]] و نویسندگانی از این دست می‌شود.<ref>{{پک|یزدانی‌خرم|۱۳۸۳|ف=نویسندگان فراموش‌شده|ک=روزنامهٔ شرق|ص=}}</ref>

این طبقه که در سال‌های دهه سی به تثبیت شرایط سیاسی-اجتماعی کمک کرده بود، نه آن‌چنان اهل بیانگری‌های [[آرمان خواهی|آرمان‌خواه]] بود و نه سرخوشی و [[نمادگرایی|استعاره‌مداری]] زندگی اشرافی داشت. حالتی [[مدیوم|مدیوم‌وار]] که در ذهن آن، مفاهیم بنیادین انسانی مانند [[عشق]]، [[مرگ]] و از همه مهم‌تر، رابطهٔ فرد با اشیا و پیکره‌های جهان بیرون مورد خوانش و سؤال قرار می‌گرفت.<ref>{{پک|یزدانی‌خرم|۱۳۸۳|ف=نویسندگان فراموش‌شده|ک=روزنامهٔ شرق|ص=}}</ref>

بهار با این تلقی و با خلق شخصیت‌های ماندگاری مانند گیتی سروش، منوچهر یا فرهاد و… راوی موقعیت‌های یک طبقه نادیده گرفته شده و از طرفی غیرقابل انکار می‌شود که به دنبال [[نشانه‌شناسی]] جهان پیرامون خود نیست.<ref>{{پک|یزدانی‌خرم|۱۳۸۳|ف=نویسندگان فراموش‌شده|ک=روزنامهٔ شرق|ص=}}</ref>

این ذهنیت که به نوعی تحول مدرن در فرم رفتاری آدم‌های بهار تبدیل می‌شود تا آخرین داستان نیز با این انسان همراه‌است. شاید به همین دلیل باشد که فضای مکانی داستان‌های بهار بسیار محدود است و اغلب در محیط‌های مرفه و مشخص می‌گذرد. محیطی که هنوز روند [[مصرف‌گرایی]] سال‌های دهه چهل آن را به قهقرا نکشانده و از شکل اصلی خارجش نکرده‌است. رابطهٔ احساسی این انسان به عنوان یک [[روشنفکر]] و [[بورژوا]] با پدیدهٔ [[شهر]]، نه یک بازنمایی [[آرمان خواهی|آرمانخواه]] بلکه یک رویکرد [[غریزه|غریزی]] است.<ref>{{پک|یزدانی‌خرم|۱۳۸۳|ف=نویسندگان فراموش‌شده|ک=روزنامهٔ شرق|ص=}}</ref>

شمیم بهار از درک مدرنیتهٔ اجتماعی که سیستم و مختصات آن در زیست شهری انسانش معین و مشخص است به سمت روایتی مدرن حرکت کرده است. این نکتهٔ ظریف تمایز بین او و بسیاری از نویسندگان دیگر که راویان [[طبقه متوسط]] بودند به وجود می‌آورد. به‌طور مثال آن روند [[پارودیک]] [[بهرام صادقی]] در نگاه این نویسنده دیده نمی‌شود و به همین دلیل می‌توان شمیم بهار را نویسنده‌ای با مشخصاتی منحصر به فرد دانست. او [[مدرن]] بودن را نه به عنوان یک عنصر در حال زوال یا پارودیک، بلکه در منظر نوعی رابطهٔ ذهنی با احساسات و اشیا می‌داند. رابطه‌ای که برآمده از زندگی [[بورژوا|بورژوای]] [[تهران|تهرانی]] دوران شمیم بهار است.<ref>{{پک|یزدانی‌خرم|۱۳۸۳|ف=نویسندگان فراموش‌شده|ک=روزنامهٔ شرق|ص=}}</ref>

نکته مهم دیگر در گرایش‌های [[مدرنیسم|مدرنیستی]] بهار به تمایلات [[سورئالیسم|سوررئالیستی]] داستان‌های وی باز می‌گردد. این تمایلات که در معنای کلی به مفهوم فراروی از عینت‌های موجود و تکرار شونده‌است، هیئتی [[مالیخولیا|مالیخولیایی]] یا [[آبستره]] ندارد، بلکه موجب می‌شود تا همه عناصر داستان در رابطه با شهود ذهنی شخصیت اصلی نسبت به وجود ایشان معنا بیابند. این حرکت بسیار دقیق در داستان‌هایی همچون «پاییز» و «گیو» به خوبی عیان است. شمیم بهار در این مرحله به [[چیدمان]] غیرمتعارفی که اشیا دست می‌یابد که در پس آن ناهمگونی [[مدرنیته]] اجتماعی با مظاهر تفکر مدرن عیان است. به این معنا که انسان داستان‌های وی ناظر و شاهد پدیده‌ای می‌شود که با حذف آشکار فردیت‌ها و تمایل به معنانگاری صوری از قالب‌های مکانی، فیزیکی و به‌طور کل مجسم، به دنبال یک نوع خردورزی بزک‌شده نامتجانس است. این در حالی است که [[ژورنالیسم]] به کرات در زندگی جامعهٔ پیرامون برجسته شده و روابط شهودی و ذهنی‌ای که انسان با این عناصر دارد، نادیده گرفته می‌شوند. درک این نکته، افسردگی نسل و طبقه بهار را موجب شده و در نهایت ما را با شخصیت‌هایی دلزده و از پای افتاده روبه‌رو می‌کند.<ref>{{پک|یزدانی‌خرم|۱۳۸۳|ف=نویسندگان فراموش‌شده|ک=روزنامهٔ شرق|ص=}}</ref>

بهار با سرپیچی و دور شدن از داستان رئالیستی مرسوم، به سمت نوشتن از تردیدهایی می‌رود که نمونه‌هایی از داستان فراواقعی ایران هستند. مؤلفهٔ [[فراواقعیت]] در اینجا معنای ضدیت با واقعیت را ندارد، بلکه به معنای کنار گذارده شدن عینی‌نمایی و تکرار واقعیت‌های تصویری و دیداری‌ای است که در [[داستان ایرانی]] محور اصلی روایت را تشکیل می‌دادند. درک او از معنای [[سوررئالیسم]] در همین بحث مستتر است که ذهن قوت و جایگاه دوچندانی یافته و بر روابط روزمرهٔ انسانی غالب می‌شود. چنین روندی با داستان‌های شمیم بهار آغاز می‌شود و به دلیلی که می‌توان آن را اقلیت آدم‌های وی دانست، گسترش نمی‌یابد.<ref>{{پک|یزدانی‌خرم|۱۳۸۳|ف=نویسندگان فراموش‌شده|ک=روزنامهٔ شرق|ص=}}</ref>

او برعکس بسیاری از [[داستان‌نویس|داستان‌نویسان]] هم‌دورهٔ خود، از عینیت‌هایی که طبقهٔ [[بورژوا]] در قبال روند مدرن شدن از خود بروز می‌دادند، استفاده کرده و به مؤلفه‌های متفاوت دست یافت. او بدون توجه چندان زیادی به برخی مفاهیم مرسوم اجتماعی که فرد را در راستای جایگاه ارزش‌گرای اجتماعی به تصویر می‌کشید شخصیت‌هایش را دچار درگیری‌های ذهنی چندسویه‌ای با مسئلهٔ مهمی به نام «مخاطب درون متنی» می‌کند. به این معنا که انسان او که اصول واضح و رفتار مشخصی را ارائه می‌کند در برهه‌ای از حیات خود نیازمند رابطه‌ای می‌شود که از شکلی [[فرمالیسم|فرمالیستی]] خارج شده و معنایی ساختاری به خود می‌گیرد. از سوی دیگر شمیم بهار، نویسندهٔ لحظاتی است که این حرکت آرام و بنیادین انجام نشده و عقیم می‌ماند. پس باید فضای سرد داستان‌های وی را که مملو از پارادوکس‌ها و افت‌وخیزهای متناقض انسانی است یک پروسهٔ ضدفرم دانست. پروسه‌ای که در آن [[توهم]] ساخته‌شدن «رابطه»، «خاطره» و از همه مهم‌تر «جاودانگی» به جای مفاهیم واقعی این به مؤلفه قرار می‌گیرد.<ref>{{پک|یزدانی‌خرم|۱۳۸۳|ف=نویسندگان فراموش‌شده|ک=روزنامهٔ شرق|ص=}}</ref>

شخصیت‌های اصلی شمیم بهار در هفت داستان مشهور او، ناتوانی شدیدی در برقراری خط‌سیری به نام رابطه دارند. آن‌ها اغلب در حال روایت خود از آنچه که در گذشته و در تقابل با یک فرد صورت پذیرفته می‌نویسند؛ بنابراین فضای روایی آن‌ها به‌طور ذاتی وابسته به گذشته‌است. حتی داستان اردیبهشت چهل‌وشش نیز که در آن روایت لحظه‌به‌لحظه مدنظر قرار گرفته‌است دچار ترفند پیچیده جایگزینی کاذب زمانی است. شمیم بهار با توجه به این نکتهٔ محوری، آثار خود را به سمت عرصه‌ای می‌برد که هریک از شخصیت‌های اصلی وی مانند گیتی سروش، فرهاد، منوچهر و… بتوانند بر لحظاتی حضور خود را بر جهان متن برجسته کرده و در پایان به شکست و عدم توانایی در ایجاد رابطه اذعان نمایند. این رابطه که می‌توان آن را عاشقانه هم دانست، انگیزهٔ روایت می‌شود و پس از پایان آن به صورت بازآفرینی یک رویکرد به‌انجام‌نرسیده در اختیار مخاطبی فرضی قرار می‌گیرد. استفاده مکرر از شکل [[نامه‌نگاری]] یا خاطره‌گویی باعث شده‌است تا آثار شمیم بهار محل تجمع شخصیت‌هایی شوند که معمولاً داستان خود را آشفته و مشوش آغاز می‌کنند و در پایان با حسرت‌نگاری آن را به پایان می‌رسانند. این حسرت یک رویکرد واضح نیست. بلکه با توجه به کلیت موجود در روایت و آن روند حرکت از [[فرمالیسم]] به سوی ساختار عیان می‌شود.<ref>{{پک|یزدانی‌خرم|۱۳۸۳|ف=نویسندگان فراموش‌شده|ک=روزنامهٔ شرق|ص=}}</ref>

=== انتقادات به او در زمینهٔ داستان ===
شمیم بهار به‌جز نقد سینما و ادبیات، چند داستان هم نوشت که به باور برخی منتقدان داستان‌های بدی نیستند اما به‌هیچ رو اتفاق‌های ویژه‌ای در تاریخ داستان‌نویسی ایران محسوب نمی‌شوند. به باور این منتقدان اما مریدان بهار و برخی کسان از نسل‌های بعد اما اصرار دارند چند داستان کوتاه او را بر صدر داستان‌نویسی ایران بنشانند. کسانی چون [[آیدین آغداشلو]] همواره با تحسین از او یاد کرده‌اند<ref name="ReferenceC"/><ref name="golku">خضرایی‌منش، امیر. «صندلی بگذاریم و بنشینیم و تاریخ پرافتخار نقدمان را نظاره کنیم!: حاشیه‌ای بر بررسی جریان انحطاط در نقد فیلم ایران»، دفترهای سپید بی‌گناهی، دوشنبه، ۵ بهمن ۱۳۸۸، ساعت ۱۴:۲۶.</ref><ref name="aghdashlu">[http://opac.nlai.ir/opac-prod/bibliographic/584087 از پیدا و پنهان: آیدین آغداشلو در گفتگویی بلند با اصغر عبداللهی و محمد عبدی، تهران: کتاب سیامک (با همکاری نشر آتیه)، بهار ۱۳۷۹]{{پیوند مرده}}</ref>

== آثار ==
* شش داستان: طرح، این‌جا که هستیم، پاییز ابر بارانش گرفته، اردی‌بهشت چهل‌وشش، تهران: [بی‌نا]، [بی‌تا]
* شش حکایت کوتاه از گیتی سروش، تهران: [بی‌نا]، [بی‌تا]
* سه داستان عاشقانه، تهران: [بی‌نا]، خرداد ۱۳۵۲
* دهه چهل و مشق‌های دیگر، نشر بیدگل،<ref>{{یادکرد وب|عنوان=دههٔ 40 و مشق‌های دیگر|نشانی=https://www.gbook.ir/product/دهه-ی-40-و-مشق-های-دیگر/|وبگاه=موسسه گسترش فرهنگ و مطالعات|بازبینی=2020-05-05|نام=|نام خانوادگی=|نویسنده=|کد زبان=|تاریخ=}}</ref>۱۳۹۸

*[[قرنها بگذشت]]، نشر بیدگل، ۱۳۹۹
*۱۴، نشر بیدگل، آذرماه ۱۴۰۰
*سرمای گل زرد، نشر بیدگل، ۱۴۰۲

== به عنوان ناشر ==
شمیم بهار علاوه بر نویسندگی و نقد، با پشتوانهٔ مالی [[عزیزه عضدی]]<ref name="cinscreen">[http://www.cinscreen.com/?id=280  نوشتن تاریخ با جوهر تقلب؛ بررسی جریان انحطاط در نقد فیلم ایران، غلام‌عباس فاضلی، پردهٔ سینما، ۱۳۸۸/۱۱/۱]</ref> اقدام به تأسیس انتشارات «[[سازمان چاپ و پخش پنجاه‌ویک]]» کرد که با چاپ کتاب‌هایی در [[قطع کتاب|قطع]]، [[رسم‌الخط]]، طرح جلد، [[صفحه‌بندی]] و [[حروف‌چینی]] متمایزشان ابتکار و خوش‌ذوقی ناشر را در آن سال‌ها نشان می‌دهند که همچنان هم تازه و نو مانده.<ref name="golku"/> همین‌طور با حمایت از نویسندگانی همچون [[بیژن الهی]]،<ref name="zamane">[http://zamaaneh.com/literature/2010/12/post_701.html  انزوای بی‌حاصل، داریوش معمار، رادیو زمانه، ۱۶ دسامبر ۲۰۱۰]</ref> [[بهمن فرسی]]، [[مهشید امیرشاهی]]، [[غزاله علیزاده]]، [[شهرنوش پارسی‌پور]]، [[گلی ترقی]]،<ref name="bukhara19">[http://www.noormags.ir/View/Magazine/ViewPages.aspx?numberId=14556&ViewType=1&PageNo=35  نقد ادبی: گفتگو با گلی ترقی، بخارا، مرداد ۱۳۸۰، شماره ۱۹، مصاحبه‌کنندگان: فانی، کامران - دهباشی، علی؛ مصاحبه‌شونده: ترقی، گلی، صفحه ۱۹]{{پیوند مرده}}</ref> [[اسماعیل نوری‌علا|اسماعیل نوری‌علاء]]، [[م. آزاد]]<ref name="arash11">[http://www.noormags.ir/View/Magazine/ViewPages.aspx?numberId=21852&ViewType=1&PageNo=114  گفت و شنودی در «قصیدهٔ بلند باد»، مجلهٔ آرش، تابستان ۱۳۴۵، شماره ۱۱، صفحه ۱۱۴]{{پیوند مرده}}</ref> و… جریان خاصی در ادبیات را گسترش می‌داد.<ref name="cinscreen"/>

سازمان چاپ و پخش پنجاه‌ویک کتاب‌های مهم و خوبی چاپ کرد. کتاب‌های کارگردانان که به همت بهار و با طرح‌جلدهای [[آیدین آغداشلو]] منتشر شدند، هنوز هم جزو بهترین کتاب‌های سینمایی منتشر شده در ایران‌اند.<ref name="golku"/> از جمله آثاری که در سازمان چاپ و نشر پنجاه‌ویک چاپ شد می‌توان به موارد زیر اشاره کرد:
* در زمینهٔ سینمایی (مجموعهٔ کتاب‌های کارگردانان):
** [[پیر پائولو پازولینی|پازولینی]] در گفتگو با ازوالد اِستَک، بهمن طاهری، ۱۳۵۲<ref name="nlai1">[http://opac.nlai.ir/opac-prod/bibliographic/628597  صفحهٔ جزئیات کتاب در پایگاه اطلاع‌رسانی کتابخانهٔ ملی جمهوری اسلامی ایران]{{پیوند مرده}}</ref>
** [[استنلی کوبریک|کوبریک]]، الکساندر واکر، حسام اشرفی، ۱۳۵۲<ref name="nlai2">[http://opac.nlai.ir/opac-prod/bibliographic/609728  صفحهٔ جزئیات کتاب در پایگاه اطلاع‌رسانی کتابخانهٔ ملی جمهوری اسلامی ایران]{{پیوند مرده}}</ref>
** [[ژان-لوک گدار|گدار]]، ریچارد راوْد، حسام اشرفی، ۱۳۵۲<ref name="nlai3">[http://opac.nlai.ir/opac-prod/bibliographic/628596  صفحهٔ جزئیات کتاب در پایگاه اطلاع‌رسانی کتابخانهٔ ملی جمهوری اسلامی ایران]{{پیوند مرده}}</ref>
** [[بیلی وایلدر|وایلدر]]، اکسل مَدسِن، فیض‌اله پیامی، ۱۳۵۲<ref name="nlai4">[http://opac.nlai.ir/opac-prod/bibliographic/628582  صفحهٔ جزئیات کتاب در پایگاه اطلاع‌رسانی کتابخانهٔ ملی جمهوری اسلامی ایران]{{پیوند مرده}}</ref>
** [[هاوارد هاکس|هاوکز]]، رابین وود، ضیاءالدین شفیعی، ۱۳۵۲<ref name="nlai5">[http://opac.nlai.ir/opac-prod/bibliographic/609720  صفحهٔ جزئیات کتاب در پایگاه اطلاع‌رسانی کتابخانهٔ ملی جمهوری اسلامی ایران]{{پیوند مرده}}</ref>
** [[فدریکو فلینی|فللینی]]، سوزان باجن، عبدالله پرژاد و علی تیموریان، ۱۳۵۲<ref name="nlai6">[http://opac.nlai.ir/opac-prod/bibliographic/628580  صفحهٔ جزئیات کتاب در پایگاه اطلاع‌رسانی کتابخانهٔ ملی جمهوری اسلامی ایران]{{پیوند مرده}}</ref>
* در زمینهٔ داستانی:
** شبْ یک شبْ دو، [[بهمن فرسی]]، ۱۳۵۳<ref name="nlai7">[http://opac.nlai.ir/opac-prod/bibliographic/865458  صفحهٔ جزئیات کتاب در پایگاه اطلاع‌رسانی کتابخانهٔ ملی جمهوری اسلامی ایران]{{پیوند مرده}}</ref>

== حضور در فرهنگ عامه ==
[[حمید امجد]] می‌گوید: «تا سال‌ها شمیم بهار و دوستان‌اش هفته‌ای یک بار در رستورانی ناهار می‌خوردند و من هم می‌رفتم آن رستوران تا او را از از نزدیک نگاه کنم.»<ref name="azarm">شمیم بهار افسوس می‌شود، محسن آزرم، مهر ۱۳۸۱</ref> امجد در جایی از نمایش‌نامهٔ «نیلوفر آبی» (۱۳۷۳) می‌نویسد:
{{نقل قول|شمیم بهار افسوس می‌شود و مرا سهمی از آستان‌اش نیست.<ref name="niloufarAbi">[http://opac.nlai.ir/opac-prod/bibliographic/524639  نیلوفر آبی: نمایشنامه در پنج مجلس، حمید سعیدی امجد، تهران: روشنگران، ۱۳۷۵]{{پیوند مرده}}</ref>}}

در یکی از قسمت‌های [[پاورچین|مجموعهٔ پاورچین]] شخصیت «طغرل» (باغبانی روستایی در شهر، با احساسات رقیق و فحش‌های رکیک)، مدام به خودش در مقام «منتقد فیلم» ارجاع می‌داد و دائم خاطراتی مشترک میان خودش و شمیم بهار و [[کیومرث وجدانی]] و [[پرویز دوایی]] جعل می‌کرد (تا آن‌جا که گاه‌وبیگاه مرز بین خودش و آن‌ها را گم می‌کرد یا خود را با آن‌ها اشتباه می‌گرفت)؛ وقت و بی‌وقت «نقد» و «نظریه» و «بیانیه» صادر می‌کرد، اما بضاعت واقعی‌اش، جدا از جارویی دسته‌بلند که به‌وقتش به [[چماق]] تهدید و سلاح حمله بدل می‌شد، زبان غیرشهری‌اش بود و لذت خلسه‌وارش هنگام مرور خاطرات شیرین گذشته‌اش.<ref name="nilapub">{{یادکرد وب |url=http://www.nilapub.com/weblog/2009/05/238.php |title=این «نقد» کجا ایستاده‌است؟، حمید امجد، یکشنبه ۱۳ اردی‌بهشت ۱۳۸۸ |accessdate=۱ ژوئیه ۲۰۱۱ |archiveurl=https://web.archive.org/web/20110501020658/http://www.nilapub.com/weblog/2009/05/238.php |archivedate=۱ مه ۲۰۱۱ |dead-url=yes}}</ref>

== جستارهای وابسته ==
* [[بهائیان ایرانی]]
* [[پرویز دوایی]]
* [[مسعود فراستی]]

== پی‌نوشت ==
{{پانویس|۲}}

== منابع ==
* {{یادکرد کتاب | نام خانوادگی = کیانیان| نام = رضا| پیوند نویسنده = رضا کیانیان| عنوان = شعبده بازیگری| سال = ۱۳۹۳| ناشر = نقش و نگار| مکان= تهران| شابک =964-7002-07-6}}
* {{یادکرد ژورنال | نام خانوادگی =یزدانی‌خرم | نام =مهدی | پیوند نویسنده =مهدی یزدانی‌خرم| عنوان =نویسندگان فراموش‌شده: شمیم بهار| ژورنال =[[روزنامهٔ شرق]] | شماره =شنبه ۱۵ اسفند | سال =۱۳۸۳ | صفحه = | پیوند =http://news.gooya.com/culture/archives/024581.php | تاریخ دسترسی =۱۵ آبان ۱۳۹۰ | پیوند بایگانی =http://www.webcitation.org/6306hzOVi | تاریخ بایگانی =۱۵ آبان ۱۳۹۰}}
* {{یادکرد ژورنال | نام خانوادگی =عسکریان | نام =احسان (تهیهٔ گزارش)| عنوان =نویسندگان فراموش‌شده — شمیم بهار: گزارش جلسهٔ بررسی آثار شمیم بهار، از سلسله نشست‌های نقد [[انتشارات افراز]]| ژورنال =| شماره =چهارشنبه ۲۹ اردی‌بهشت | سال =۱۳۸۹| صفحه = | پیوند =| تاریخ دسترسی =| پیوند بایگانی =| تاریخ بایگانی =}}
* {{یادکرد ژورنال | نام خانوادگی =| نام =| عنوان =گزارش اختتامیهٔ نخستین دورهٔ جوایز ادبی روزی روزگاری| ژورنال =خبرگزاری میراث فرهنگی| شماره = ۱۶ اردیبهشت| سال =۱۳۸۶| صفحه = | پیوند =http://www.chn.ir/news/?Section=4&id=8739| تاریخ دسترسی =۱۵ آبان ۱۳۹۰| پیوند بایگانی =http://www.webcitation.org/6308o5Onv| تاریخ بایگانی =۱۵ آبان ۱۳۹۰}}
* {{یادکرد ژورنال | نام خانوادگی =تقی‌زاده| نام =صفدر|پیوند نویسنده= صفدر تقی‌زاده| عنوان = روش‌شناسی نقد ادبیات داستانی| ژورنال =[[کتاب ماه ادبیات و فلسفه]]| شماره =۵۴ و ۵۵ فروردین و اردی‌بهشت| سال =۱۳۸۱|پیوند=http://www.noormags.ir/view/fa/ArticlePage/2116/28/Image}}
* {{یادکرد ژورنال | نام خانوادگی =جاهد| نام =پرویز |پیوند نویسنده=پرویز جاهد| عنوان = کارنامهٔ سینمایی یک شاعر: مروری بر کتاب «فروغ فرخزاد و سینما»، اثر غلام حیدری | پیوند = http://www.noormags.ir/view/fa/ArticlePage/14153/39/Image | ژورنال =کتاب ماه هنر| شماره =۲ آبان | سال =۱۳۷۷| پیوند =| تاریخ دسترسی =| پیوند بایگانی =| تاریخ بایگانی =}}
* {{یادکرد کتاب | نام خانوادگی = جواهری گیلانی| نام = محمدتقی| پیوند نویسنده = شمس لنگرودی| عنوان = تاریخ تحلیلی شعر نو| جلدها = ۴| ویرایش = دوم| سال = ۱۳۷۷| ناشر = [[نشر مرکز]]| مکان انتشارات = تهران| شابک = ۹۶۴-۳۰۵-۳۷۴-۱}}
* {{یادکرد ژورنال | نام خانوادگی =شروقی| نام =علی (مصاحبه‌کننده) | نام خانوادگی۲ =آغداشلو | نام۲ =(مصاحبه‌شونده) آیدین | پیوند نویسنده۲=آیدین آغداشلو| عنوان = ادبیات (۱۴) — گفتگو با آیدین آغداشلو دربارهٔ ژورنالیسم ادبی: نسل من سهراب‌کشی کرده‌است | ژورنال =[[روزنامهٔ شرق]]| شماره =یک‌شنبه ۱۵ آبان ۱۳۸۷ | سال =۱۳۹۰| پیوند =http://sharghnewspaper.ir/News/90/08/15/16126.html| تاریخ دسترسی =۱۵ آبان ۱۳۹۰ | پیوند بایگانی =http://www.webcitation.org/6306Mqbx6| تاریخ بایگانی =۱۵ آبان ۱۳۹۰}}
* {{یادکرد وب | نام خانوادگی =خضرایی‌منش | نام =امیر | پیوند نویسنده = | عنوان =صندلی بگذاریم و بنشینیم و تاریخ پرافتخار نقدمان را نظاره کنیم!: حاشیه‌ای بر بررسی جریان انحطاط در نقد فیلم ایران | پیوند =http://gol-ku.blogspot.com/2010/01/blog-post_25.html | پیوند بایگانی =https://web.archive.org/web/20110909023204/http://gol-ku.blogspot.com/2010_01_01_archive.html | تاریخ بایگانی =۱۸ شهریور ۱۳۹۰| سال =۱۳۸۸ | | ناشر =دفترهای سپید بی‌گناهی}}
* [https://www.radiofarda.com/a/shamim-bahar-writing-and-works/30525847.html جهان داستانی شمیم بهار] ۱۵ فروردین ۱۳۹۹ محمد عبدی

== پیوند به بیرون ==
;نقدهای شمیم بهار:
* [http://www.mediafire.com/download/wce8xrd3vq5c0w5/Khane.Siah.Ast.Shamim-Bahar.pdf نقدی بر فیلم «خانه سیاه است»، اثر فروغ فرخزاد]، اندیشه و هنر، شمارهٔ ۸، دورهٔ ۴، مهر ۱۳۴۲
* [http://www.mediafire.com/download/2jpl642zca8kntv/Sh.Bahar-Ketabgozari.pdf نقدی بر نمایش‌نامهٔ «ابرزمانه و ابرزلف: نمایش‌نامه در چهار پرده»، اثر محمدعلی اسلامی ندوشن]، اندیشه و هنر، آذر ۱۳۴۳
* [http://www.mediafire.com/?7a8vva8z0k89ewr نقدی بر آثار احمد شاملو و فروغ فرخ‌زاد]{{پیوند مرده|date=اکتبر ۲۰۱۹ |bot=InternetArchiveBot}}، با نام مستعار «فرامرز خیبری»، اندیشه و هنر، دورهٔ ۵، شمارهٔ ۳ و ۵، خرداد و دی ۱۳۴۳. (لینک خراب)
* [http://www.ensani.ir/fa/content/278222/default.aspx نقدی هم‌زمان بر اشعار فرخ تمیمی، محمدرضا شفیعی کدکنی، سیاوش مطهری و محمود کیانوش]، با نام مستعار «فرامرز خیبری»، اندیشه و هنر، دورهٔ ۵، شمارهٔ ۷، مهر ۱۳۴۴.
* [http://www.mediafire.com/download/t5apgag7fhua9p1/Cannot-Be-Reviewed.Shamim-Bahar.pdf مقالهٔ «دربارهٔ آنچه که به نقد درنمی‌آید» در نقدی هم‌زمان بر آثار محمدعلی جمالزاده، جلال آل‌احمد و صادق چوبک]، اندیشه و هنر، شهریور ۱۳۴۴.
* [http://www.mediafire.com/download/ay68ebx3zd6d4tb/Khesht-o-Ayeneh.Shamim-Bahar.pdf نقدی بر فیلم «خشت و آینه»، اثر ابراهیم گلستان]، اندیشه و هنر، بهمن ۱۳۴۴.
* [http://www.mediafire.com/download/neuvewpvf1xftyr/Blow-Up.Shamim-Bahar.pdf نقدی بر فیلم «آگراندیسمان»، اثر میکل‌آنجلو آنتونیونی]، اندیشه و هنر، خرداد ۱۳۴۶
* [http://www.mediafire.com/download/djhc6sn5ptic6lq/Siavash.dar.Takht-e-Jamshid.Shamim-Bahar.pdf نقدی بر فیلم «سیاوش در تخت‌جمشید، اثر فریدون رهنما]، اندیشه و هنر، کتاب ۶، آذر ۱۳۴۶.
* [http://www.mediafire.com/download/tlrdrjc9i04abr6/2001.Space.Odyssey.Shamim-Bahar.pdf نقدی بر فیلم «۲۰۰۱: یک ادیسهٔ فضایی»، اثر استنلی کوبریک]، اندیشه و هنر، آبان ۱۳۴۷.

;داستان‌های شمیم بهار:
* ''طرح''، تابستان ۱۳۴۲
* ''این‌جا که هستیم''، بهار ۱۳۴۳
* ''پاییز''، پاییز ۱۳۴۳.
* ''ابر بارانش گرفته''، بهار ۱۳۴۴.
* ''اردی‌بهشت چهل‌وشش''، تابستان ۱۳۴۶.
* ''شش حکایت کوتاه از گیتی سروش''، تابستان ۱۳۴۷.
* ''سه داستان عاشقانه: روایت‌های بهمن، گیو و فرهاد''، اردی‌بهشت و خرداد ۱۳۵۲

;مصاحبه‌های شمیم بهار:
* [https://web.archive.org/web/20110529131340/http://dibache.com/text.asp?id=1253&cat=8 گفتگوی شمیم بهار با جلال آل‌احمد]

{{ادبیات فارسی}}
{{داده‌های کتابخانه‌ای}}
{{ترتیب‌پیش‌فرض:بهار، شمیم}}
[[رده:زادگان ۱۳۱۹]]
[[رده:منتقدان ادبی اهل ایران]]
[[رده:منتقدان فیلم اهل ایران]]
[[رده:ناشران اهل ایران]]
[[رده:نویسندگان داستان کوتاه مرد اهل ایران]]
[[رده:بهائیان اهل ایران]]

title: شمیم بهار

زادهٔ: ۲۹ آبان ۱۳۱۹ (۸۴ سال)

ملیت: ایرانی

پیشه(ها): نویسنده، ناشر و منتقد ادبی و سینمایی

فرزندان: امید روحانی(خواهر زاده)


text:
# آیوور برودیس
آیوور برودیس (انگلیسی: Ivor Broadis؛  ۱۸ دسامبر ۱۹۲۲ – ۱۲ آوریل ۲۰۱۹) بازیکن فوتبال اهل انگلستان بود که سابقهٔ بازی در تیم ملی فوتبال انگلستان را در کارنامهٔ خود داشت. وی در تاریخ ۲۸ نوامبر ۱۹۵۱ نخستین بازی ملی خود را در مقابل تیم ملی فوتبال اتریش انجام داد و با حضور در ۱۴ بازی ملی، در تاریخ ۲۶ ژوئن ۱۹۵۴ واپسین بازی ملی‌اش را در برابر تیم ملی فوتبال اروگوئه برگزار کرد.
این بازیکن توانسته در بازی‌های ملی، ۸ گل به ثمر برساند. وی در ۱۲ آوریل ۲۰۱۹ درگذشت.

title: آیوور برودیس

wikitext:
{{Infobox football biography
| name          = آیوور برودیس
| image          =
| fullname       = Ivan Arthur Broadis<ref>{{Hugman|2286|accessdate=22 March 2017}}</ref>
| birth_date     = {{تاریخ تولد|1922|12|18|df=y}}
| birth_place    = [[آیل آو داگز]]، [[پاپلار، لندن]]، [[انگلستان]]
| death_date     = {{تاریخ مرگ و سن|2019|4|12|1922|12|18|df=y}}
| death_place     =
| height         =
| position       = [[مهاجم (فوتبال)|مهاجم]]
| years1         = ۱۹۴۶–۱۹۴۹
|clubs1 = [[باشگاه فوتبال کارلایل یونایتد]]
|caps1 = ۹۱
|goals1 = ۵۲
| years2         = ۱۹۴۹–۱۹۵۱
|clubs2 = [[باشگاه فوتبال ساندرلند]]
|caps2 = ۷۹
|goals2 = ۲۵
| years3         = ۱۹۵۱–۱۹۵۳
|clubs3 = [[باشگاه فوتبال منچستر سیتی]]
|caps3 = ۷۴
|goals3 = ۱۰
| years4         = ۱۹۵۳–۱۹۵۵
|clubs4 = [[باشگاه فوتبال نیوکاسل یونایتد]]
|caps4 = ۴۲
|goals4 = ۱۵
| years5         = ۱۹۵۵–۱۹۵۹
|clubs5 = [[باشگاه فوتبال کارلایل یونایتد]]
|caps5 = ۱۵۹
|goals5 = ۳۲
| years6         = ۱۹۵۹–۱۹۶۰
|clubs6 = [[Queen of the South F.C.|Queen of the South]]
|caps6 = ۶۳
|goals6 = ۲۰
| totalcaps      = ۵۱۲
| totalgoals = ۱۵۷
| nationalyears1 = ۱۹۵۱–۱۹۵۴
|nationalteam1 = [[تیم ملی فوتبال انگلستان]]
|nationalcaps1 = ۱۴
|nationalgoals1 = ۸
| manageryears1  = ۱۹۴۶–۱۹۴۹
| managerclubs1  = [[باشگاه فوتبال کارلایل یونایتد]]
}}
'''آیوور برودیس''' ({{Lang-en|Ivor Broadis}}؛ {{رچ}} ۱۸ دسامبر ۱۹۲۲ – ۱۲ آوریل ۲۰۱۹) [[بازیکن فوتبال]] اهل [[انگلستان]] بود که سابقهٔ بازی در [[تیم ملی فوتبال انگلستان]] را در کارنامهٔ خود داشت. وی در تاریخ {{میلادی|۱۹۵۱|۱۱|۲۸}} نخستین بازی ملی خود را در مقابل [[تیم ملی فوتبال اتریش]] انجام داد و با حضور در ۱۴ بازی ملی، در تاریخ {{میلادی|۱۹۵۴|۰۶|۲۶}} واپسین بازی ملی‌اش را در برابر [[تیم ملی فوتبال اروگوئه]] برگزار کرد.<ref>{{یادکرد وب|عنوان=Ivor Broadis|نشانی=http://www.englandstats.com/playerreport.php?pid=156|اثر=England International Database 1872-2010|ناشر=England Stats|تاریخ بازبینی=29 Sep 2012|کد زبان=en}}</ref>
این بازیکن توانسته در بازی‌های ملی، ۸ گل به ثمر برساند. وی در ۱۲ آوریل ۲۰۱۹ درگذشت.

== جستارهای وابسته ==
* [[فهرست بازیکنان تیم ملی فوتبال انگلستان]]
* [[فهرست بازیکنان تیم ملی فوتبال انگلستان بر پایه الفبا]]

== منابع ==
{{پانویس|چپ‌چین=بله}}
* {{Sports links}}
{{ترکیب تیم ملی فوتبال انگلستان در جام جهانی فوتبال ۱۹۵۴}}

{{مستند کردن}}
{{بازیکن فوتبال انگلستان-خرد}}

{{ترتیب‌پیش‌فرض:برودیس، آیوور}}
[[رده:اهالی پاپلار، لندن]]
[[رده:بازیکنان باشگاه ساندرلند]]
[[رده:بازیکنان باشگاه کارلایل یونایتد]]
[[رده:بازیکنان باشگاه منچستر سیتی]]
[[رده:بازیکنان باشگاه نیوکاسل یونایتد]]
[[رده:بازیکنان تیم ملی فوتبال انگلستان]]
[[رده:بازیکنان جام جهانی فوتبال ۱۹۵۴]]
[[رده:بازیکنان لیگ فوتبال اسکاتلند]]
[[رده:بازیکنان لیگ فوتبال انگلستان]]
[[رده:بازیکنان لیگ فوتبال به عنوان عضوی از لیگ XI بریتانیا]]
[[رده:درگذشتگان ۲۰۱۹ (میلادی)]]
[[رده:زادگان ۱۹۲۲ (میلادی)]]
[[رده:کارکنان نیروی هوایی سلطنتی در جنگ جهانی دوم]]
[[رده:مربیان باشگاه فوتبال کارلایل یونایتد]]
[[رده:مربیان فوتبال اهل انگلستان]]
[[رده:مربیان لیگ فوتبال]]
[[رده:مهاجمان مرد فوتبال]]
[[رده:بازیکنان فوتبال مرد اهل انگلستان]]

title: آیوور برودیس

نام کامل: Ivan Arthur Broadis

زادروز: ۱۸ دسامبر ۱۹۲۲

زادگاه: آیل آو داگز، پاپلار، لندن، انگلستان

تاریخ مرگ: ۱۲ آوریل ۲۰۱۹ (۹۶ سال)

پست: مهاجم

title: باشگاه‌های حرفه‌ای*

سالها: باشگاه‌ها · بازی† · (گل)†

باشگاه فوتبال کارلایل یونایتد · ۹۱ · (۵۲)

باشگاه فوتبال ساندرلند · ۷۹ · (۲۵)

باشگاه فوتبال منچستر سیتی · ۷۴ · (۱۰)

باشگاه فوتبال نیوکاسل یونایتد · ۴۲ · (۱۵)

باشگاه فوتبال کارلایل یونایتد · ۱۵۹ · (۳۲)

Queen of the South · ۶۳ · (۲۰)

مجموع: ۵۱۲ · (۱۵۷)

title: تیم ملی

تیم ملی فوتبال انگلستان · ۱۴ · (۸)

title: دوران مربیگری

باشگاه فوتبال کارلایل یونایتد

title: ترکیب تیم انگلستان – جام جهانی فوتبال ۱۹۵۴

انگلستان


text:
# فدراسیون فوتبال بنین
فدراسیون فوتبال بنین (فرانسوی: Fédération Béninoise de Football, FEBEFOOT, FBF) نهاد اداره‌کننده مسابقات فوتبال و فوتسال در کشور بنین است.
این فدراسیون که در سال ۱۹۶۲ تأسیس شده عضو کنفدراسیون فوتبال آفریقا و فیفا نیز می‌باشد و مقر آن در شهر پورتو نووو است.

title: فدراسیون فوتبال بنین

wikitext:
{{National football association  |
  Logo               = Benin football association.png  |
  Founded            = ۱۹۶۲ |
  FIFA affiliation   = ۱۹۶۴ |
  Region             = [[کنفدراسیون فوتبال آفریقا]] |
  Region affiliation = ۱۹۶۳<ref>[[Ethiopian Herald]]. 30 November 1963.</ref> |
  President          = Moucharafou Anjorin |
  Coach              = [[Edme Codjo]] |
}}
'''فدراسیون فوتبال بنین''' ({{Lang-fr|Fédération Béninoise de Football, FEBEFOOT, FBF}}) نهاد اداره‌کننده مسابقات فوتبال و فوتسال در کشور [[بنین]] است.

این فدراسیون که در سال ۱۹۶۲ تأسیس شده عضو [[کنفدراسیون فوتبال آفریقا]] و [[فیفا]] نیز می‌باشد و مقر آن در شهر [[پورتو نووو]] است.

== منابع ==
{{پانویس|چپ‌چین=بله}}
* {{یادکرد-ویکی|پیوند =//en.wikipedia.org/w/index.php?title=Benin_Football_Federation&oldid=732133819|عنوان = Benin Football Federation|زبان =انگلیسی|بازیابی =۱۹ آوریل ۲۰۱۷}}

== پیوند به بیرون ==
* [https://web.archive.org/web/20110309160119/http://www.febefoot.net/ {{Fr icon}} Fédération Béninoise de Football].
* [http://www.fifa.com/associations/association=ben/index.html Benin] {{Webarchive|url=https://web.archive.org/web/20150714100442/http://www.fifa.com/associations/association=ben/index.html |date=۱۴ ژوئیه ۲۰۱۵ }} at the FIFA website.

{{فدراسیون‌های فوتبال آفریقا}}

{{فوتبال-خرد}}

[[رده:اعضای کنفدراسیون فوتبال آفریقا]]
[[رده:سازمان‌های ورزشی بنیان‌گذاری‌شده در ۱۹۶۲ (میلادی)]]
[[رده:فوتبال در بنین]]
[[رده:سازمان‌های ورزشی بنیان‌گذاری‌شده در ۱۹۶۰ (میلادی)]]

title: فدراسیون فوتبال بنین

تاسیس شده: ۱۹۶۲

عضویت در فیفا: ۱۹۶۴

عضویت در کنفدراسیون فوتبال آفریقا: ۱۹۶۳

ریاست: Moucharafou Anjorin


text:
# گرگ نوجوان (فیلم ۲۰۲۳)
گرگینه نوجوان: فیلم (به انگلیسی: Teen Wolf: The Movie) یک فیلم اکشن و فانتزی آمریکایی محصول سال ۲۰۲۳ به کارگردانی راسل مالکهی و نویسندگی جف دیویس است. این فیلم پنجمین قسمت از مجموعه اصلی است و ادامه سریال گرگینه نوجوان (۲۰۱۱–۲۰۱۷) می‌باشد. این فیلم شامل اکثر بازیگرانی است که نقش‌هایشان را تکرار می‌کنند، از جمله تایلر پوزی، کریستال رید، تایلر هوچلین، هالند رودن، کولتون هاینز، شلی هنیگ، دیلن اسپری‌بری، لیندن اشبی، ملیسا پونزیو و جی آر بورن. این فیلم گرگینه اسکات مک‌کال (پوزی) را دنبال می‌کند که از شهر خود در کالیفرنیا در برابر یک تهدید قدیمی محافظت می‌کند.
فیلمبرداری در ۲۱ مارس ۲۰۲۲ آغاز شد و در ۱۷ می به پایان رسید. این فیلم در ۲۶ ژانویه ۲۰۲۳ در پارامونت پلاس منتشر شد.

## بازخوردها
در وب‌سایت جمع‌آوری نقد راتن تومیتوز از نظرات ۲۵ منتقد، با میانگین امتیاز ۵٫۱/۱۰ مثبت هستند. اجماع این وب‌سایت می‌گوید: «بازیگران بازگشته‌اند، اما نوستالژی نمی‌تواند گرگینه نوجوان را نجات دهد. در متاکریتیک بر اساس ۷ منتقد، میانگین وزنی ۵۱ از ۱۰۰ را به فیلم داد. از جمله «بررسی‌های ترکیبی یا متوسط». این فیلم رکوردهای پارامونت پلاس را به عنوان پربیننده‌ترین فیلم اصلی در اولین روز اکرانش شکست. در جوایز فیلم و تلویزیون ام‌تی‌وی ۲۰۲۳، گرگینه نوجوان: فیلم نامزد بهترین گروه بازیگران شد.

title: گرگ نوجوان (فیلم ۲۰۲۳)

wikitext:
{{Infobox film|image=Teen Wolf- The Movie poster.jpg|caption=|director=[[راسل مالکهی]]|producer=[[تایلر هوچلین]]|writer=جف دیویس|based_on=|starring=تایلر پوزی{{سخ}}کریستال رید|music=دینو منقین|cinematography=دیوید دنیل|editing={{plainlist|
* ادوارد آر. آبرومز
* گرگوری کوزومانو
}}|studio=[[ام‌تی‌وی اینترتینمنت استودیوز]]{{سخ}}[[تلویزیون ام‌جی‌ام]]|distributor=[[پارامونت پلاس]]|released={{film date|2023|1|26}}|runtime=۱۴۰ دقیقه|country=آمریکا|language=انگلیسی}}

'''''گرگینه نوجوان: فیلم''''' (به انگلیسی: Teen Wolf: The Movie) یک [[فیلم اکشن]] و [[فیلم فانتزی|فانتزی]] آمریکایی محصول سال ۲۰۲۳ به کارگردانی [[راسل مالکهی]] و نویسندگی [[جف دیویس (نویسنده)|جف دیویس]] است. این فیلم پنجمین قسمت از مجموعه اصلی است و ادامه سریال [[گرگ نوجوان|گرگینه نوجوان]] (۲۰۱۱–۲۰۱۷) می‌باشد. این فیلم شامل اکثر بازیگرانی است که نقش‌هایشان را تکرار می‌کنند، از جمله [[تایلر پوزی]]، [[کریستال رید]]، [[تایلر هوچلین]]، [[هالند رودن]]، کولتون هاینز، شلی هنیگ، دیلن اسپری‌بری، لیندن اشبی، [[ملیسا پونزیو]] و [[جی آر بورن]]. این فیلم گرگینه اسکات مک‌کال (پوزی) را دنبال می‌کند که از شهر خود در کالیفرنیا در برابر یک تهدید قدیمی محافظت می‌کند.

فیلمبرداری در ۲۱ مارس ۲۰۲۲ آغاز شد و در ۱۷ می به پایان رسید. این فیلم در ۲۶ ژانویه ۲۰۲۳ در [[پارامونت پلاس]] منتشر شد.<ref name="Wrap_CB">{{cite web|url=https://comicbook.com/movies/news/teen-wolf-the-movie-celebrates-filming-wrap-with-new-photos/|work=[[ComicBook.com]]|title=Teen Wolf: The Movie Celebrates Filming Wrap With New Photos|author=Drum, Nicole|date=May 17, 2022|accessdate=July 3, 2022}}</ref><ref name="Photography_Y">{{cite web|url=https://tvline.com/2022/03/22/teen-wolf-movie-photos-behind-the-scenes-tyler-posey/|work=[[TVLine]]|title=''Teen Wolf: The Movie'' Begins Production — See BTS Photos From Day 1|last=Swift|first=Andy|date=March 22, 2022|access-date=July 3, 2022}}</ref>

== بازخوردها ==
در وب‌سایت جمع‌آوری نقد [[راتن تومیتوز]] از نظرات ۲۵ منتقد، با میانگین امتیاز ۵٫۱/۱۰ مثبت هستند. اجماع این وب‌سایت می‌گوید: «بازیگران بازگشته‌اند، اما نوستالژی نمی‌تواند گرگینه نوجوان را نجات دهد. در [[متاکریتیک]] بر اساس ۷ منتقد، میانگین وزنی ۵۱ از ۱۰۰ را به فیلم داد.<ref>{{Cite Rotten Tomatoes |type=movie |id = teen_wolf_the_movie |title=Teen Wolf: The Movie|access-date=January 27, 2023}}</ref><ref>{{Cite Metacritic |type=movie |id=teen-wolf-the-movie |title=Teen Wolf: The Movie Reviews |access-date=April 1, 2023}}</ref> از جمله «بررسی‌های ترکیبی یا متوسط». این فیلم رکوردهای پارامونت پلاس را به عنوان پربیننده‌ترین فیلم اصلی در اولین روز اکرانش شکست.<ref>{{cite web |date=January 27, 2023 |title=''Teen Wolf: The Movie'' Breaks Paramount+ Record for Most-Watched Original Movie in First Day (Exclusive)|url=https://www.thewrap.com/teen-wolf-the-movie-wolf-pack-premiere-paramount-plus-ratings/|last=Oganesyan|first=Natalie|website=[[TheWrap]]|access-date=January 28, 2023}}</ref> در جوایز فیلم و تلویزیون ام‌تی‌وی ۲۰۲۳، گرگینه نوجوان: فیلم نامزد بهترین گروه بازیگران شد.<ref>{{Cite web |last=Nordyke |first=Kimberly |date=May 7, 2023 |title=MTV Movie & TV Awards: Full List of Winners |url=https://www.hollywoodreporter.com/movies/movie-news/mtv-movie-tv-awards-2023-winners-list-1235479868/ |url-status=live |archive-url=https://web.archive.org/web/20230508014322/https://www.hollywoodreporter.com/movies/movie-news/mtv-movie-tv-awards-2023-winners-list-1235479868/ |archive-date=May 8, 2023 |access-date=May 8, 2023 |website=[[The Hollywood Reporter]]}}</ref>

== منابع ==
{{پانویس|چپ‌چین=بله|۲}}

== پیوند به بیرون ==
* {{IMDb title}}

[[رده:تین ولف]]
[[رده:فیلم‌ها به کارگردانی راسل مالکهی]]
[[رده:فیلم‌های آمریکایی دهه ۲۰۲۰ (میلادی)]]
[[رده:فیلم‌های اقتباس‌شده از مجموعه‌های تلویزیونی]]
[[رده:فیلم‌های انگلیسی‌زبان دهه ۲۰۲۰ (میلادی)]]
[[رده:فیلم‌های بر پایه اقتباس]]
[[رده:فیلم‌های درام ۲۰۲۳ (میلادی)]]
[[رده:فیلم‌های درام مرتبط با نوجوانان آمریکایی]]
[[رده:فیلم‌های دلهره‌آور ۲۰۲۳ (میلادی)]]
[[رده:فیلم‌های دنباله آمریکایی]]
[[رده:فیلم‌های واقع‌شده در کالیفرنیا]]
[[رده:فیلم‌های هیولایی دهه ۲۰۲۰ (میلادی)]]

title: گرگ نوجوان

کارگردان: راسل مالکهی

تهیهکننده: تایلر هوچلین

نویسنده: جف دیویس

بازیگران: تایلر پوزی · کریستال رید

موسیقی: دینو منقین

فیلمبردار: دیوید دنیل

تدوینگر: - ادوارد آر. آبرومز - گرگوری کوزومانو

شرکت · تولید: ام‌تی‌وی اینترتینمنت استودیوز · تلویزیون ام‌جی‌ام

توزیعکننده: پارامونت پلاس

تاریخهای انتشار: - ۲۶ ژانویه ۲۰۲۳

مدت زمان: ۱۴۰ دقیقه

کشور: آمریکا

زبان: انگلیسی