text:
# شری لانسینگ
شری لانسینگ (انگلیسی: Sherry Lansing؛ زادهٔ ۳۱ ژوئیهٔ ۱۹۴۴) یک هنرپیشه، و تهیه‌کننده اهل ایالات متحده آمریکا است. وی بین سال‌های ۱۹۶۸ تا ۲۰۰۸ میلادی فعالیت می‌کرد.

title: شری لانسینگ

wikitext:
{{جعبه اطلاعات زندگی‌نامه
|نام                    = شری لانسینگ
|تصویر                  = William Friedkin Sherry Lansing Deauville 2012 2.jpg
|توضیح تصویر            = لانسینگ، راست، به همراه ویلیام فریدکین در 2012 Deauville American Film Festival
|نام تولد               =
|زمینه فعالیت           = [[سینما]]
|ملیت                   = [[ایالات متحده آمریکا]]
|تاریخ تولد             = {{تاریخ تولد و سن|۱۹۴۴|۷|۳۱}}
|محل تولد               = [[شیکاگو]]، [[ایلینوی]]
|والدین                 =
|تاریخ مرگ              =
|مکان مرگ                =
|محل زندگی              =
|مختصات محل زندگی       =
|مدفن                   =
|نام دیگر               =
|تحصیلات                 =
|پیشه                   = [[هنرپیشه]]
|سال‌های فعالیت          = ۱۹۶۸–۲۰۰۸
|همسر                   = Michael L. Brownstein (۱۹۶۷–۱۹۷۰; طلاق){{سخ}}[[ویلیام فریدکین]] (۱۹۹۱–۲۰۲۳)
|شریک زندگی             =
|فرزندان                =
|تأثیرات                =
|تأثیرپذیرفته           =
|وب‌گاه                  = <!-- {{URL|}} -->
|امضا                   =
|جوایز                  =
}}
'''شری لانسینگ''' ({{lang-en|Sherry Lansing}}؛ زادهٔ {{تاریخ تولد|۱۹۴۴|۷|۳۱}}) یک [[هنرپیشه]]، و [[تهیه‌کننده]] اهل [[ایالات متحده آمریکا]] است. وی بین سال‌های ۱۹۶۸ تا ۲۰۰۸ میلادی فعالیت می‌کرد.

== منابع ==
{{پانویس|چپ‌چین=بله}}
* {{یادکرد-ویکی|پیوند =https://en.wikipedia.org/w/index.php?title=Sherry_Lansing&redirect=no&oldid=619860523|عنوان = Sherry Lansing|زبان =انگلیسی|بازیابی =۲۳ اوت ۲۰۱۴}}
* {{یادکرد وب|نشانی= http://www.freebase.com/m/04j0cm|عنوان= Sherry Lansing|بازبینی= ۲۳ اوت ۲۰۱۴|archiveurl= https://web.archive.org/web/20141223004439/http://www.freebase.com/m/04j0cm|archivedate= ۲۳ دسامبر ۲۰۱۴|dead-url= yes}}
{{جایزه بشردوستانه ژان هرشولت}}

{{هنرپیشه-خرد}}

{{ترتیب‌پیش‌فرض:لانسینگ، شری}}
[[رده:آمریکایی‌های آلمانی-یهودی‌تبار]]
[[رده:افراد آمریکایی آلمانی‌تبار]]
[[رده:افراد آمریکایی یهودی‌تبار]]
[[رده:افراد زنده]]
[[رده:اهالی شیکاگو]]
[[رده:بازیگران زن آلمانی‌تبار]]
[[رده:بازیگران زن اهل شیکاگو، ایلینوی]]
[[رده:بازیگران زن یهودی اهل ایالات متحده آمریکا]]
[[رده:برندگان جایزه بشردوستانه ژان هرشولت]]
[[رده:تهیه‌کنندگان فیلم اهل ایالات متحده آمریکا]]
[[رده:تهیه‌کنندگان فیلم اهل ایلینوی]]
[[رده:تهیه‌کنندگان فیلم اهل کالیفرنیا]]
[[رده:تهیه‌کنندگان فیلم زن اهل ایالات متحده آمریکا]]
[[رده:تهیه‌کنندگان فیلم زن]]
[[رده:دانش‌آموختگان دانشکده ارتباطات دانشگاه نورث‌وسترن]]
[[رده:دریافت‌کنندگان جایزه اسکار افتخاری]]
[[رده:زادگان ۱۹۴۴ (میلادی)]]
[[رده:کارآفرینان اهل ایالات متحده آمریکا]]
[[رده:کارآفرینان اهل لس آنجلس، کالیفرنیا]]
[[رده:مدیران استودیوهای فیلم اهل ایالات متحده آمریکا]]
[[رده:یهودیان آمریکایی سده ۲۰ (میلادی)]]
[[رده:یهودیان آمریکایی سده ۲۱ (میلادی)]]

title: شری لانسینگ

زادهٔ: ۳۱ ژوئیهٔ ۱۹۴۴ (۸۰ سال) · شیکاگو، ایلینوی

ملیت: ایالات متحده آمریکا

پیشه: هنرپیشه

سالهای فعالیت: ۱۹۶۸–۲۰۰۸

همسر(ها): Michael L. Brownstein (۱۹۶۷–۱۹۷۰; طلاق) · ویلیام فریدکین (۱۹۹۱–۲۰۲۳)


text:
# مرد تنهای شب
مرد تنهای شب نام اولین آلبوم حبیب محبیان است که در بهار ۱۳۵۶ منتشر شد.
از این آلبوم به‌عنوان یکی از آلبوم‌های برتر موسیقی راک فارسی در دههٔ ۵۰ یاد می‌شود و کلیه آهنگسازی‌ها و تنظیم‌ها برعهده حبیب است. حبیب پس از این آلبوم تنها یک آلبوم دیگر؛ پیش از انقلاب ۱۳۵۷ منتشر کرد.
حبیب دربارهٔ روند شکل‌گیری این آلبوم می‌گوید: «مخارج ضبط موزیک برای من خیلی زیاد بود. آن زمان اگر می‌خواستم این آلبوم را به دست تنظیم کنندگانی همانند ناصر چشم‌آذر، منوچهر چشم‌آذر و اریک آرکانت بسپارم، به پول آن زمان (حدود چهار هزار تومان) هزینه تنظیم موزیک‌ها و آهنگسازی‌ها می‌شد. ولیکن چون خودم آهنگساز و موزیسین بودم، تمامی قطعات را توسط بند موزیک خودم به صورت زنده اجرا، تنظیم و ضبط کردم.»
این آلبوم در سال ۱۳۶۴ عرضهٔ مجدد شد.
حبیب ترانه‌های این آلبوم را تحت تأثیر مرگ مادر و همسر خود ساخته است.
ترانهٔ «مرد تنهای شب» از این آلبوم در شهرت حبیب نقش بسزایی داشت و او توانست با این ترانه خودش را در موسیقی ایران معرفی کند.
دو آهنگ «یاران من» و «قصه روز سیاه» از این آلبوم؛ آهنگ‌های از نوع سیاسی اجتماعی بودند و اکثراً پیش از انقلاب توسط صدا و سیمای ملی پخش نمی‌شدند.

## فهرست ترانه‌ها
| شماره | نام               | سراینده        | آهنگساز | تنظیم | مدت  |
| ----- | ----------------- | -------------- | ------- | ----- | ---- |
| ۱.    | «مرد تنهای شب»    | سعید قائم‌مقامی | حبیب    | حبیب  | ۳:۳۶ |
| ۲.    | «یاران من»        | مزدک           | حبیب    | حبیب  | ۴:۵۸ |
| ۳.    | «شب جدایی»        | حبیب           | حبیب    | حبیب  | ۵:۴۱ |
| ۴.    | «مادر»            | حبیب           | حبیب    | حبیب  | ۶:۲۷ |
| ۵.    | «قصهٔ روز سیاه»    | مزدک           | حبیب    | حبیب  | ۴:۴۰ |
| ۶.    | «نگاهم»           | حبیب           | حبیب    | حبیب  | ۴:۴۸ |
| ۷.    | «خرس کوکی»        | سعید قائم‌مقامی | حبیب    | حبیب  | ۴:۱۳ |
| ۸.    | «شهلای من»        | ناشناس         | حبیب    | حبیب  | ۳:۱۱ |
| ۹.    | «غم با تو بودن»   | حبیب           | حبیب    | حبیب  | ۵:۲۶ |
| ۱۰.   | «خواب سرخ بوسه‌ها» | کریم محمودی    | حبیب    | حبیب  | ۵:۰۰ |

wikiname: fawiki

title: مرد تنهای شب

in_language: fa

wikitext:
{{جعبه اطلاعات آلبوم
| نام        = مردِ تنهای شب
| نوع        = استودیو
| هنرمند     = [[حبیب محبیان]]
| جلد        = Habib Mohebian - Marde Tanhaye Shab.jpg
| پخش‌ها   = ۱۳۵۶ (۱۹۷۷)، ۱۳۶۴ (۱۹۸۵)
| ضبط        = ۱۳۵۶
| سبک        = [[راک]]
| زمان       = ۴۷:۵۷ (انتشار مجدد)
| ناشر       = [[ترانه رکوردز]]
| تهیه‌کننده   =
| نقدها      =
| آلبوم قبلی =
| این آلبوم  = '''''مرد تنهای شب'''''{{سخ}}(۱۳۵۶–۱۹۷۷)
| آلبوم بعدی = ''[[سلام همسایه]]''{{سخ}}(۱۳۵۷–۱۹۷۸)
| متفرقه =
{{جلد آلبوم اضافی

  | عنوان بالایی  = جلدهای دیگر
  | نوع          = آلبوم
  | جلد          = Habib mohebian - marde tanhaye shab re-mastered.jpg
  | اندازه جلد   =
  | عنوان پایینی = جلد عرضهٔ مجدد
}}
|تاریخ‌های انتشار=|انتشار مجدد=۱۳۶۴}}
'''مرد تنهای شب''' نام اولین آلبوم [[حبیب محبیان]] است که در بهار ۱۳۵۶ منتشر شد.<ref name="test"/><ref>{{Citation|title=Mardeh Tanhayeh Shab by Habib|url=https://music.apple.com/us/album/mardeh-tanhayeh-shab/291391757|date=2008-09-09|accessdate=2023-06-24|language=en-US|last=}}</ref>

از این آلبوم به‌عنوان یکی از آلبوم‌های برتر [[موسیقی راک ایرانی|موسیقی راک فارسی]] در دههٔ ۵۰ یاد می‌شود و کلیه آهنگسازی‌ها و تنظیم‌ها برعهده حبیب است. حبیب پس از این آلبوم تنها یک آلبوم دیگر؛ پیش از [[انقلاب ۱۳۵۷]] منتشر کرد.<ref name="test">[http://www.bbc.co.uk/persian/arts/2013/02/130204_l44_habib_iranian_pop_music.shtml بی‌بی‌سی فارسی، حبیب محبیان مرد تنهای منتظر]، ۱۶ بهمن ۱۳۹۱، بازبینی در ۱۶ بهمن ۱۳۹۱.</ref>

حبیب دربارهٔ روند شکل‌گیری این آلبوم می‌گوید: «مخارج ضبط موزیک برای من خیلی زیاد بود. آن زمان اگر می‌خواستم این آلبوم را به دست تنظیم کنندگانی همانند [[ناصر چشم‌آذر]]، [[منوچهر چشم‌آذر]] و [[اریک آرکانت]] بسپارم، به پول آن زمان (حدود چهار هزار تومان) هزینه تنظیم موزیک‌ها و آهنگسازی‌ها می‌شد. ولیکن چون خودم آهنگساز و موزیسین بودم، تمامی قطعات را توسط بند موزیک خودم به صورت زنده اجرا، تنظیم و ضبط کردم.»

این آلبوم در سال ۱۳۶۴ عرضهٔ مجدد شد.

حبیب ترانه‌های این آلبوم را تحت تأثیر مرگ مادر و همسر خود ساخته است.

ترانهٔ «مرد تنهای شب» از این آلبوم در شهرت حبیب نقش بسزایی داشت و او توانست با این ترانه خودش را در موسیقی ایران معرفی کند.<ref name="bbc">[http://www.bbc.co.uk/persian/arts/020629_habib.shtml بی‌بی‌سی فارسی - مرد تنهای شب] {{Webarchive|url=https://web.archive.org/web/20080415043638/http://www.bbc.co.uk/persian/arts/020629_habib.shtml |date=15 آوریل 2008}}، منتشر شده در ۲۹ ژوئن ۲۰۰۲، بازبینی در سوم فوریه ۲۰۱۳.</ref>

دو آهنگ «یاران من» و «قصه روز سیاه» از این آلبوم؛ آهنگ‌های از نوع سیاسی اجتماعی بودند و اکثراً پیش از انقلاب توسط [[سازمان رادیو تلویزیون ملی ایران|صدا و سیمای ملی]] پخش نمی‌شدند.<ref>{{یادکرد وب|نویسنده = |نشانی = http://www.radiofarda.com/content/f1_Habib_Revolution/1490696.html |عنوان = حبیب: دیدم نه! جلوی ملت را نمی‌شود گرفت | ناشر = [[رادیو فردا]] |تاریخ = ۲۲ بهمن ۱۳۸۷ |تاریخ بازدید = ۱۷ بهمن ۱۳۹۱}}</ref>

== فهرست ترانه‌ها ==
{{فهرست آهنگ
| ستون_اضافی = تنظیم
| نام۱ = مرد تنهای شب
| سراینده۱ = [[سعید قائم‌مقامی]]
| آهنگساز۱ = [[حبیب]]
| اضافی۱ = [[حبیب]]
| مدت۱ = ۳:۳۶
| نام۲ = یاران من
| سراینده۲ = مزدک
| آهنگساز۲ = [[حبیب]]
| اضافی۲ = [[حبیب]]
| مدت۲ = ۴:۵۸
| نام۳ = شب جدایی
| سراینده۳ = [[حبیب]]
| آهنگساز۳ = [[حبیب]]
| اضافی۳ = [[حبیب]]
| مدت۳ = ۵:۴۱
| نام۴ = [[مادر (ترانه حبیب محبیان)|مادر]]
| سراینده۴ = [[حبیب]]
| آهنگساز۴ = [[حبیب]]
| اضافی۴ = [[حبیب]]
| مدت۴ = ۶:۲۷
| نام۵ = قصهٔ روز سیاه
| سراینده۵ = مزدک
| آهنگساز۵ = [[حبیب]]
| اضافی۵ = [[حبیب]]
| مدت۵ = ۴:۴۰
| نام۶ = نگاهم
| سراینده۶ = [[حبیب]]
| آهنگساز۶ = [[حبیب]]
| اضافی۶ = [[حبیب]]
| مدت۶ = ۴:۴۸
| نام۷ = خرس کوکی
| سراینده۷ = [[سعید قائم‌مقامی]]
| آهنگساز۷ = [[حبیب]]
| اضافی۷ = [[حبیب]]
| مدت۷ = ۴:۱۳
| نام۸ = [[شهلای من]]
| سراینده۸ = ناشناس
| آهنگساز۸ = [[حبیب]]
| اضافی۸ = [[حبیب]]
| مدت۸ = ۳:۱۱
| نام۹ = غم با تو بودن
| سراینده۹ = [[حبیب]]
| آهنگساز۹ = [[حبیب]]
| اضافی۹ = [[حبیب]]
| مدت۹ = ۵:۲۶
| نام۱۰ = خواب سرخ بوسه‌ها
| سراینده۱۰ = کریم محمودی
| آهنگساز۱۰ = [[حبیب]]
| اضافی۱۰ = [[حبیب]]
| مدت۱۰ = ۵:۰۰
}}

== منابع ==
{{پانویس}}

== پیوند به بیرون ==
*[https://itunes.apple.com/gb/album/mardeh-tanhayeh-shab/id291391757 آلبوم در وبگاه آیتیونز]
{{آلبوم-خرد}}
{{حبیب محبیان}}

[[رده:آلبوم‌های ۱۳۵۶]]
[[رده:آلبوم‌های آغازین]]
[[رده:آلبوم‌های حبیب]]

title: آلبوم استودیویی از حبیب محبیان

ضبط: ۱۳۵۶

ژانر: راک

مدت: ۴۷:۵۷ (انتشار مجدد)

ناشر: ترانه رکوردز

title: جلدهای دیگر

جلدهای دیگر: جلد عرضهٔ مجدد

title: حبیب محبیان

آلبومهای استودیویی: مرد تنهای شب سلام همسایه آفتاب مهتاب همراز خورشید خانم آخه عزیزم چه میشه؟ صفر بزن باران کویر باور خداوندا خانه کوچک جوونی خودشه ایران بانو

جستار وابسته: ترانه‌شناسی « ترانه مادر » « شهلای من »


text:
# فهرست وسایل شستشو

## انواع شوینده‌ها
- شامپو
- صابون
- مایع ظرفشویی
- پودر رختشویی
- وایتکس
- خمیر دندان
- کتیرا
- مایع شیشه‌شوی (شیشه‌پاک‌کن)
- شامپو فرش
- جرم‌گیر
- مایع دستشویی
- روشور

## ابزار شستشو
- مسواک
- شلنگ آب
- اسکاچ
- ماشین ظرفشویی
- ماشین رختشویی
- برس
- تشت
- کارواش
- تِ
- سیم ظرفشویی
- اسکاچ تفلون‌شوی
- سیفون
- لیف
- کیسه حمام
- سنگ پا
- دستمال
- سطل
- شوینده پرفشار (واترجت)[۱]
- کف شوی

title: فهرست وسایل شستشو

wikitext:
{{بخش آغازین ناکافی}}

== انواع شوینده‌ها ==
* [[شامپو]]
* [[صابون]]
* [[مایع ظرفشویی]]
* [[پودر رختشویی]]
* [[وایتکس]]
* [[خمیر دندان]]
* [[کتیرا]]
* مایع شیشه‌شوی ([[شیشه‌پاک‌کن]])
* شامپو [[فرش]]
* [[جرم‌گیر]]
* مایع دستشویی
* [[روشور]]

== ابزار شستشو ==
* [[مسواک]]
* [[شلنگ]] آب
* [[اسکاچ]]
* [[ماشین ظرفشویی]]
* [[ماشین رختشویی]]
* [[برس]]
* [[تشت]]
* [[کارواش]]
* [[تِ]]
* [[سیم ظرفشویی]]
* اسکاچ [[تفلون]]شوی
* [[سیفون]]
* [[لیف]]
* کیسه [[حمام]]
* [[سنگ پا]]
* دستمال
* [[سطل]]
* [[شوینده پرفشار]] (واترجت)<ref>{{یادکرد وب|نویسنده=|کد زبان=|تاریخ=|وبگاه=|نشانی=https://en.wikipedia.org/wiki/Category:Cleaning_tools|عنوان=Cleaning tools ویکیپدیای انگلیسی}}</ref>
* [[کف‌شوی|کف شوی]]

== منابع ==
<references />
[[رده:فهرست‌های وسایل و ابزارآلات]]
[[رده:وسایل بهداشتی]]
[[رده:ابزارهای تمیزکاری]]


text:
# اتحادیه هنرمندان قرن
اتحادیه هنرمندان قرن (به انگلیسی: Century Guild of Artists) یک گروه انگلیسی از علاقه‌مندان به هنر بودند که بین حدود ۱۸۸۳ و ۱۸۹۲ میلادی فعال بودند. کار آن‌ها در درجۀ اول بر اساس نقوش قرن ۱۸ میلادی بود، اگرچه برخی از آثار به سبک آر نُوو بودند.

## تاریخچه
اتحادیه در سال ۱۸۸۲ میلادی توسط آرتور هیگیت مکمردو با هدف حفظ تجارت هنری و اصالت صنعتگران پشت آن تأسیس شد. اعضاء یکی از اولین گروه‌های جنبش هنر و صنایع دستی بودند که هدف آن یکسان‌سازی هنرها بود. تقریباً ۲۰ نفر با این اتحادیه در ارتباط بودند، اما تنها اعضای آن آرتور هیگیت مکمردو، هربرت هورن و سلوین ایمیج بودند.
این اتحادیه در درجۀ اول طراحی داخلی مانند مبلمان، شیشه‌های رنگی، فلزکاری، نقاشی‌های تزئینی و طراحی معماری تولید می‌کرد. این طرح‌ها همه در نمایشگاه اختراعات (لندن، ۱۸۸۵ میلادی)، نمایشگاه ناوبری و ساخت (لیورپول، ۱۸۸۶ میلادی)، پاونال هال (۷–۱۸۸۶ میلادی؛ چشایر) و نمایشگاه جشن سلطنتی (منچستر، ۱۸۸۷ میلادی) به نمایش گذاشته شدند.
علیرغم خروجی متناقض، این گروه از طریق نمایشگاه و از طریق مجلۀ فصل‌نامۀ خود به نام اسب هابی اتحادیه قرن که از ۱۸۸۴ تا ۱۸۹۲ میلادی چاپ می‌شد، به رسمیت شناخته شد. سپس این مجله به اسب هابی تغییر نام داد و تا دو سال دیگر ادامه داد تا اینکه در سال ۱۸۹۴ میلادی تعطیل شد.  اسب هابی به عنوان راهی برای به اشتراک گذاشتن دیدگاه‌های اتحادیه عمل می‌کرد و هنر دست‌ساز را برخلاف صنایع مکانیکی ترویج می‌کرد.

## تأثیر
اتحادیه بر طراحانی مانند سی.اف.ای وویزی و چارلز رنی مکینتاش و بر تشکیل انجمن نمایشگاهی هنر و صنایع دستی تأثیر گذاشتند.

title: اتحادیه هنرمندان قرن

wikitext:
'''اتحادیه هنرمندان قرن''' {{به انگلیسی|Century Guild of Artists}} یک گروه انگلیسی از علاقه‌مندان به هنر بودند که بین حدود ۱۸۸۳ و ۱۸۹۲ میلادی فعال بودند.<ref name=":0">{{یادکرد وب|نویسنده=Evans, Stuart (1996).|کد زبان=en|وبگاه=www.oxfordartonline.com.|نشانی=https://www.oxfordartonline.com/view/10.1093/gao/9781884446054.001.0001/oao-9781884446054-e-7000015499|عنوان=Century Guild of Artists {{!}} Grove Art|doi=10.1093/gao/9781884446054.article.t015499|پی‌نوشت=Retrieved 28 September 2019.}}</ref> کار آن‌ها در درجۀ اول بر اساس نقوش قرن ۱۸ میلادی بود، اگرچه برخی از آثار به سبک [[هنر نو|آر نُوو]] بودند.<ref name=":0" />

== تاریخچه ==
اتحادیه در سال ۱۸۸۲ میلادی توسط [[آرتور هیگیت مکمردو]] با هدف حفظ تجارت هنری و اصالت صنعتگران پشت آن تأسیس شد.{{نیازمند منبع}} اعضاء یکی از اولین گروه‌های [[جنبش هنر و پیشه|جنبش هنر و صنایع دستی]] بودند که هدف آن یکسان‌سازی هنرها بود.<ref name=":0" /> تقریباً ۲۰ نفر با این اتحادیه در ارتباط بودند، اما تنها اعضای آن [[آرتور هیگیت مکمردو]]، [[هربرت هورن]] و [[سلوین ایمیج]] بودند.<ref name=":0" />

این اتحادیه در درجۀ اول طراحی داخلی مانند مبلمان، شیشه‌های رنگی، فلزکاری، نقاشی‌های تزئینی و طراحی معماری تولید می‌کرد. این طرح‌ها همه در نمایشگاه اختراعات ([[لندن]]، ۱۸۸۵ میلادی)، نمایشگاه ناوبری و ساخت ([[لیورپول]]، ۱۸۸۶ میلادی)، پاونال هال (۷–۱۸۸۶ میلادی؛ [[چشر|چشایر]]) و نمایشگاه جشن سلطنتی ([[منچستر]]، ۱۸۸۷ میلادی) به نمایش گذاشته شدند.

علیرغم خروجی متناقض، این گروه از طریق نمایشگاه و از طریق مجلۀ فصل‌نامۀ خود به نام ''اسب هابی اتحادیه قرن'' که از ۱۸۸۴ تا ۱۸۹۲ میلادی چاپ می‌شد، به رسمیت شناخته شد. سپس این مجله به ''[[اسب هابی]]'' تغییر نام داد و تا دو سال دیگر ادامه داد تا اینکه در سال ۱۸۹۴ میلادی تعطیل شد. {{نیازمند منبع}} ''اسب هابی'' به عنوان راهی برای به اشتراک گذاشتن دیدگاه‌های اتحادیه عمل می‌کرد و هنر دست‌ساز را برخلاف صنایع مکانیکی ترویج می‌کرد.{{نیازمند منبع}}

== تأثیر ==
اتحادیه بر طراحانی مانند [[سی.اف.ای. وویزی|سی.اف.ای وویزی]] و [[چارلز رنی مکینتاش]] و بر تشکیل انجمن نمایشگاهی هنر و صنایع دستی تأثیر گذاشتند.<ref name=":0" />

== منابع ==
{{پانویس|چپ‌چین=بله}}https://www.artbiogs.co.uk/2/societies/century-guild-artists
[[رده:بنیان‌گذاری‌های ۱۸۸۲ (میلادی) در بریتانیا]]
[[رده:طراحان اثاث اهل بریتانیا]]


text:
# سواج‌کارع
سواج‌کارع یا سواج‌کارع هوری فرعونی در دودمان سیزدهم مصر باستان بود که بر طبق نوشته‌های فهرست پادشاهان تورین برای ۵ سال تمام فرمانروایی کرد.

title: سواج‌کارع

wikitext:
{{Infobox pharaoh
| name           = سواج‌کارع
| alt_name       =
| image          =
| image_alt      =
| caption        =
| role           =
| reign          = سلطنت بسیار کوتاه حوالی ۱۷۸۱ ق.م.<ref name="ryholt">K.S.B. Ryholt, ''The Political Situation in Egypt during the Second Intermediate Period, c.1800–1550 BC'', Carsten Niebuhr Institute Publications, vol. 20. Copenhagen: Museum Tusculanum Press, 1997, [https://books.google.com/books?id=ANRi7cM5ZwsC&q=Sewadjkare excerpts available online here.]</ref><ref name="encyclo">Darrell D. Baker: ''The Encyclopedia of the Pharaohs: Volume I - Predynastic to the Twentieth Dynasty 3300–1069 BC'', Stacey International, {{ISBN|978-1-905299-37-9}}, 2008, p. 417</ref> یا حوالی ۱۷۳۷ ق.م.<ref>Thomas Schneider: ''Lexikon der Pharaonen'', Albatros, Düsseldorf 2002, {{ISBN|3-491-96053-3}}</ref><ref>[[Thomas Schneider (Egyptologist)|Thomas Schneider]]: ''Ancient Egyptian Chronology'' - Edited by Erik Hornung, Rolf Krauss, And David a. Warburton, [https://www.scribd.com/doc/56781350/Ancient-Egyptian-Chronology-Edited-by-Erik-Hornung-Rolf-Krauss-And-David-a-Warburton available online], see p. 176</ref><ref>Detlef Franke: ''Zur Chronologie des Mittleren Reiches (12.-18. Dynastie) Teil 1 : Die 12. Dynastie'', in Orientalia 57 (1988)</ref><ref>Jürgen von Beckerath: ''Untersuchungen zur politischen Geschichte der Zweiten Zwischenzeit in Ägypten'', Glückstadt, 1964</ref><ref>Jürgen von Beckerath: ''Chronologie des pharaonischen Ägyptens'', Münchner Ägyptologische Studien 46. Mainz am Rhein, 1997</ref>
| dynasty        = [[دودمان سیزدهم مصر]]
| coregency      =
| predecessor    = [[سحوتپ‌اب‌رع]]،  [[حوتپ‌اب‌رع]]
| successor      = [[نجم‌اب‌رع]]
| notes          =
| prenomen       = Sewadjkare
 ''S.w3ḏ-k3-Rˁ''
 ''He whom the [[Ancient Egyptian concept of the soul#Ka|Ka]] or [[Ra]] causes to flourish''<hiero>M23:t-L2:t-<-ra-s-wAD-kA-HASH-></hiero>
| prenomen_hiero =
| nomen          =
| nomen_hiero    =
| horus          =
| horus_hiero    =
| horus_prefix   =
| nebty          =
| nebty_hiero    =
| golden         =
| golden_hiero   =

| spouse         =
| children       =
| father         =
| mother         =
| birth_date     =
| death_date     =
| burial         =
| monuments      =
}}
'''سواج‌کارع''' یا '''سواج‌کارع هوری''' فرعونی در [[دودمان سیزدهم مصر|دودمان سیزدهم]] [[مصر باستان]] بود که بر طبق نوشته‌های [[فهرست پادشاهان تورین]] برای ۵ سال تمام فرمانروایی کرد.

== منابع ==
{{پانویس|چپ‌چین=بله}}
{{چپ‌چین}}
* {{یادکرد
| کتاب = The Political Situation in Egypt during the Second Intermediate Period
| نویسنده = K.S.B. Ryholt (۱۹۹۷)
| ناشر = Copenhagen: Museum Tusculanum Press
}}
{{پایان چپ‌چین}}

{{فرعون‌ها}}

[[رده:فرعون‌های دودمان سیزدهم مصر]]

title: فرعون

فرمانروایی: سلطنت بسیار کوتاه حوالی ۱۷۸۱ ق.م. یا حوالی ۱۷۳۷ ق.م. (دودمان سیزدهم مصر)

پیشین: سحوتپ‌اب‌رع، حوتپ‌اب‌رع

جانشین: نجم‌اب‌رع

M23 · t: L2 · t · < · ra · s · wAD · kA · HASH · >

ra: s · wAD · kA · HASH


text:
# برکانیین
برکانیین (به فرانسوی: Al Barkanyene) یک کمون در مراکش است که در استان ناظور واقع شده‌است. برکانیین ۱٬۶۱۹ نفر جمعیت دارد.

title: برکانیین

wikitext:
{{Infobox settlement
|name=برکانیین
|other_name=
|native_name=
|settlement_type=[[List of municipalities, communes, and arrondissements of Morocco|commune]]
|image_skyline=
|imagesize=
|image_caption=
|image_seal=
|image_flag=
|image_map=
|pushpin_map=
|map_caption=موقعیت برکانیین در نقشه
|subdivision_type=کشور
|subdivision_name=Morocco
|subdivision_type1=[[منطقه‌های مراکش|منطقه]]
|subdivision_name1=[[شرق (مراکش)|شرق]]
|subdivision_type2=استان
|subdivision_name2=[[استان ناظور]]
|leader_title=
|leader_name=
|established_title=
|established_date=
|area_total_km2=
|population_as_of=۲۰۰۴
|population_footnotes=
|population_total=۱۶۱۹
|population_density_km2=
|timezone=[[زمان اروپای غربی]]
|utc_offset=+۰
|timezone_DST=[[Western European Summer Time|WEST]]
|utc_offset_DST=+۱
|coordinates=
|elevation_footnotes=
|elevation_m=
|elevation_ft=
|website=
|footnotes=
}}
'''برکانیین''' (به [[زبان فرانسوی|فرانسوی]]: Al Barkanyene) یک کمون در [[مراکش]] است که در [[استان ناظور]] واقع شده‌است.<ref>{{یادکرد-ویکی |پیوند=https://en.wikipedia.org/w/index.php?title=Al_Barkanyene&redirect=no&oldid=813341686 |عنوان=Al Barkanyene|بازیابی  = |زبان=انگلیسی}}</ref> برکانیین ۱٬۶۱۹ نفر جمعیت دارد.

== جستارهای وابسته ==
* [[فهرست شهرهای مراکش]]

== منابع ==
{{پانویس}}

== پیوند به بیرون ==
{{ویکی‌انبار-رده|Al Barkanyene}}

{{مراکش-خرد}}

[[رده:کمون‌های روستایی مراکش]]
[[رده:مناطق مسکونی در استان ناظور]]

title: برکانیین

منطقه: شرق

استان: استان ناظور

title: جمعیت (۲۰۰۴)

• کل: ۱۶۱۹

منطقهٔ زمانی: یوتی‌سی +۰ (زمان اروپای غربی)

• تابستانی (DST): یوتی‌سی +۱ (WEST)


text:
# پینک‌نویل (ایلینوی)
پینک‌نویل، ایلینوی (به انگلیسی: Pinckneyville, Illinois) یک شهر در ایالات متحده آمریکا با جمعیت ۵٬۴۶۴ نفر است که در ایلی‌نوی واقع شده‌است.

## موقعیت جغرافیایی
موقعیت جغرافیایی شهرها و مناطق اطراف به شرح زیر است:

title: پینک‌نویل (ایلینوی)

wikitext:
{{Geobox|Settlement

|name=پینک‌نویل
|native_name=|other_name=|category=[[List of cities in Illinois|City]]
|etymology=|official_name=|motto=|nickname=

|image=Perry County Courthouse in Pinckneyville.jpg
|image_caption=The Perry County Courthouse in Pinckneyville

|flag=|symbol=
|country=United States
|state=Illinois
|region_type=County
|region=[[شهرستان پری]]
|district_type=Precinct
|district=|municipality=
|part=|landmark=|river=
|location=|elevation_imperial=433
|elevation_imperial_note=
|prominence_imperial=|lat_d=38|lat_m=04
|lat_s=35
|lat_NS=N
|long_d=89
|long_m=22
|long_s=56
|long_EW=W
|coordinates_note={{GR|1}}
|highest=|highest_location=|highest_region=|highest_state=|highest_elevation_imperial=|highest_lat_d=|highest_lat_m=|highest_lat_s=|highest_lat_NS=|highest_long_d=|highest_long_m=|highest_long_s=|highest_long_EW=|lowest=|lowest_location=|lowest_region=|lowest_state=|lowest_elevation_imperial=|lowest_lat_d=|lowest_lat_m=|lowest_lat_s=|lowest_lat_NS=|lowest_long_d=|lowest_long_m=|lowest_long_s=|lowest_long_EW=
|length_imperial=|length_orientation=|area_imperial=4.31
|area_land_imperial=4.04
|area_water_imperial=0.28
|area_urban_imperial=|area_metro_imperial=
|population=5464
|population_date=2000
|population_urban=|population_metro=|population_density_imperial=1728.5
|population_density_urban_imperial=|population_density_metro_imperial=
|established_type=تاسیس‌شده
|established=|date=|government=|government_location=|government_region=|government_state=|government_elevation_imperial=|government_lat_d=|government_lat_m=|government_lat_s=|government_lat_NS=|government_long_d=|government_long_m=|government_long_s=|government_long_EW=|leader_type=[[شهردار]]
|leader=
|timezone=[[منطقه زمانی مرکزی|CST]]
|utc_offset=-6
|timezone_DST=[[منطقه زمانی مرکزی|CDT]]
|utc_offset_DST=-5
|postal_code=62274
|area_code=618
|code=
|whs_name=|whs_year=|whs_number=|whs_region=|whs_criteria=|iucn_category=
|free=|free_type=
|map=Illinois Locator Map.PNG
|map_caption=Location of Pinckneyville within Illinois
|map_background=|map_locator=Illinois
|map1=|map1_caption=|commons=Pinckneyville, Illinois
|statistics=|website=http://www.ci.pinckneyville.il.us/

|footnotes=}}

'''پینک‌نویل، ایلینوی''' (به [[زبان انگلیسی|انگلیسی]]: Pinckneyville, Illinois) یک [[شهر]] در [[ایالات متحده آمریکا]] با جمعیت ۵٬۴۶۴ نفر است که در [[ایلی‌نوی]] واقع شده‌است.<ref>{{یادکرد وب |نویسنده =مشارکت کنندگان ویکی‌پدیای انگلیسی |نشانی=https://en.wikipedia.org/w/index.php?title=Pinckneyville,_Illinois&redirect=no&oldid=573493132 |عنوان=Pinckneyville, Illinois|تاریخ =}}</ref>

== موقعیت جغرافیایی ==
موقعیت جغرافیایی شهرها و مناطق اطراف به شرح زیر است:

[[پرونده:Blank map.svg|400px|چپ|Localidades na vizinhança]]
{{Image label|x=0.5|y=0.5|scale=400|text=[[پرونده:Map pointer black.svg|20px|پینک‌نویل]]'''پینک‌نویل'''}}
{{Image label|x=0.777|y=0.614|scale=400|text=[[پرونده:Small-city-symbol.svg|6px|شهر با 218 جمعیت (2000)]][[St. Johns (Illinois)|St. Johns]] {{چر}}(۱۳ کیلومتر)}}
{{Image label|x=0.139|y=0.606|scale=400|text=[[پرونده:Small-city-symbol.svg|8px|شهر با 543 جمعیت (2000)]][[Cutler (Illinois)|Cutler]] {{چر}}(۱۷ کیلومتر)}}
{{Image label|x=0.781|y=0.842|scale=400|text=[[پرونده:Small-city-symbol.svg|6px|شهر با 441 جمعیت (2000)]][[Dowell (Illinois)|Dowell]] {{چر}}(۲۰ کیلومتر)}}
{{Image label|x=0.791|y=0.674|scale=400|text=[[پرونده:Small-city-symbol.svg|16px|شهر با 6448 جمعیت (2000)]][[دوکوئین، ایلینوی]] {{چر}}(۱۵ کیلومتر)}}
{{Image label|x=0.802|y=0.348|scale=400|text=[[پرونده:Small-city-symbol.svg|8px|شهر با 740 جمعیت (2000)]][[Tamaroa (Illinois)|Tamaroa]] {{چر}}(۱۵ کیلومتر)}}
{{Image label|x=0.583|y=0.933|scale=400|text=[[پرونده:Small-city-symbol.svg|6px|شهر با 491 جمعیت (2000)]][[Vergennes (Illinois)|Vergennes]] {{چر}}(۲۰ کیلومتر)}}

{{پاک‌کن}}

== جستارهای وابسته ==
*[[فهرست شهرهای ایالات متحده آمریکا]]

== منابع ==
{{پانویس}}

{{ایلینوی-خرد}}

[[رده:شهرها در شهرستان پری]]
[[رده:شهرهای ایلینوی]]
[[رده:مرکز شهرستان در ایلینوی]]

کشور: United States

ایالت: Illinois

County: شهرستان پری

ارتفاع: ۴۳۳ فوت (۱۳۲ متر)

مختصاتها: ۳۸°۰۴′۳۵″ شمالی ۸۹°۲۲′۵۶″ غربی / ۳۸٫۰۷۶۳۹°شمالی ۸۹٫۳۸۲۲۲°غربی

مساحت: ۴٫۳۱ مایل‌مربع (۱۱ کیلومترمربع)

- خشکی: ۴٫۰۴ مایل‌مربع (۱۰ کیلومترمربع)

- آب: ۰٫۲۸ مایل‌مربع (۱ کیلومترمربع)

تراکم: ۱٬۷۲۸٫۵ / مایل‌مربع (۶۶۷ / کیلومترمربع)

ساعت زمانی: CST (UTC-6)

- ساعت تابستانی: CDT (UTC-5)


text:
# حمیدا جندوبی
حمیدا جندوبی (عربی: حميدة جندوبي، آوانگاری: Ḥamīda Jandūbī؛ ۲۲ سپتامبر ۱۹۴۹ – ۱۰ سپتامبر ۱۹۷۷) یک قواد و قاتل تونسی بود که در فرانسه به اعدام محکوم شد. او در سال ۱۹۶۸ به مارسی نقل مکان کرد و شش سال بعد الیزابت بوسکه ۲۲ ساله را ربود، شکنجه کرد و به قتل رساند. او در فوریه ۱۹۷۷ به اعدام محکوم شد و در سپتامبر همان سال با گیوتین اعدام شد. او آخرین فردی بود که در اروپای غربی به‌طور قانونی با سر بریدن اعدام شد. مارسل شوالیه مسئول انجام اعدام او بود.

## اوایل زندگی
جندوبی در ۲۲ سپتامبر ۱۹۴۹ در تونس به دنیا آمد و از سال ۱۹۶۸ در مارسی شروع به زندگی کرد و در یک فروشگاه مواد غذایی مشغول به کار شد. او بعداً به عنوان طراح کار می‌کرد اما در سال ۱۹۷۱ در محل کار دچار حادثه‌ای شد: پایش در مسیرهای تراکتور گیر کرد و در نتیجه دو سوم پای راستش از دست رفت.

## ادعای تن‌فروشی اجباری
در سال ۱۹۷۳، زنی ۲۱ ساله به نام الیزابت بوسکه، که جندوبی در حالی که پس از قطع عضو در بیمارستان با او آشنا شده بود، علیه او شکایت کرد و اظهار داشت که او تلاش کرده‌است او را وادار به تن‌فروشی کند.

## قتل الیزابت بوسکه
جندوبی پس از دستگیری و در نهایت آزادی تدریجی‌اش از بازداشت در بهار ۱۹۷۳، اعتماد دو دختر جوان دیگر را به خود جلب کرد و سپس آنها را مجبور به تن‌فروشی برای خود کرد. در ۳ ژوئیه ۱۹۷۴، او بوسکه را ربود و به خانه اش برد، جایی که در مقابل دیدگان دختران وحشت زده، زن را کتک زد و سیگار روشن را به سینه‌ها و ناحیه تناسلی او زد. بوسکه از این مصیبت جان سالم به در برد، ولی جندوبی او را با ماشین به حومه مارسی برد و در آنجا خفه کرد.
جندوبی در بازگشت به دو دختر هشدار داد که از آنچه دیده‌اند چیزی نگویند.  جسد بوسکه در یک آلونک توسط پسری در ۷ ژوئیه ۱۹۷۴ کشف شد. یک ماه بعد، جندوبی دختر دیگری را ربود که موفق به فرار شد و او را به پلیس گزارش داد.

## محاکمه و اعدام
پس از یک پروسه پیش از محاکمه طولانی، جندوبی سرانجام در ۲۴ فوریه ۱۹۷۷ به اتهام شکنجه، قتل، تجاوز جنسی و خشونت از پیش برنامه‌ریزی شده در دادگاه ایکس آن پروونس حاضر شد. دفاع اصلی او حول محور تأثیرات احتمالی از دست دادن پایش شش سال قبل بود، که وکیلش مدعی شد که او را به سوءمصرف الکل و خشونت کشانده‌است و او را به «مردی متفاوت» تبدیل کرده‌است.
در ۲۵ فوریه، او به اعدام محکوم شد. درخواست تجدیدنظر او در ۹ ژوئن رد شد. در ۱۰ سپتامبر ۱۹۷۷، جندوبی در صبح زود مطلع شد که مانند قاتل کودکان کریستین رانوچی (اعدام در ۲۸ ژوئیه ۱۹۷۶) و ژروم کارین (اعدام در ۲۳ ژوئن ۱۹۷۷)اعدام خواهد شد و از رئیس‌جمهور والری ژیسکار دستن مهلت دریافت نکرده‌است کمی بعد، ساعت ۴:۴۰ جندوبی در زندان بومتس در مارسی با گیوتین اعدام شد.
در حالی که جندوبی آخرین فردی بود که در فرانسه اعدام شد، او آخرین فردی نبود که به اعدام محکوم شد.

title: حمیدا جندوبی

wikitext:
{{Infobox criminal
| name = حمیدا جندوبی
| image_name =
| birth_date = {{Birth date|df=yes|1949|9|22}}
| birth_place = [[تونس (شهر)|تونس]]
| death_date = {{nowrap|{{Death date and age|df=yes|1977|9|10|1949|9|22}}}}
| death_place =
| resting_place =مارسی
| nationality = [[تونس فرانسه]]
| education =
| parents =
| motive = انتقام از اتهامات جنایی قبلی
| conviction = [[قتل]]{{سخ}}[[قواد]]{{سخ}}[[تجاوز جنسی]] (2 counts){{سخ}}Premeditated violence (3 counts)
| victims = الیزابت بوسکه
| date = Early 1973 (procuring) – ۳ ژوئیه ۱۹۷۴ (murder)
| locations = [[مارسی]]{{سخ}}[[Lançon-Provence]]
| image_alt =
| image_caption = Djandoubi being escorted to his trial at the Cour d'assises d'Aix-en-Provence, فوریه ۱۹۷۷
| cause = [[گیوتین]]
| alias = "Pimp Killer"
| conviction_penalty = [[اعدام]] (۲۵ فوریه ۱۹۷۷)
| apprehended = ۱۱ اوت ۱۹۷۴
}}
'''حمیدا جندوبی''' ({{lang-ar|حميدة جندوبي|Ḥamīda Jandūbī}}؛ {{birth date|df=yes|1949|9|22}} – {{nowrap|{{death date|df=yes|1977|9|10|1949|9|22}}}}) یک [[قواد]] و قاتل [[تونس|تونسی]] بود که در [[فرانسه]] [[اعدام|به اعدام محکوم شد]]. او در سال ۱۹۶۸ به [[مارسی]] نقل مکان کرد و شش سال بعد الیزابت بوسکه ۲۲ ساله را [[آدم‌ربایی|ربود]]، [[شکنجه|شکنجه کرد]] و [[قتل|به قتل رساند]]. او در فوریه ۱۹۷۷ به اعدام محکوم شد و در سپتامبر همان سال با [[گیوتین]] اعدام شد. او آخرین فردی بود که در [[غرب اروپا|اروپای غربی]] به‌طور قانونی با [[سر بریدن]] اعدام شد. مارسل شوالیه مسئول انجام اعدام او بود.<ref name="isf">{{Citation|title=Les deux derniers bourreaux français toujours vivants|url=http://www.ladepeche.fr/article/2007/09/10/8914-les-deux-derniers-bourreaux-francais-toujours-vivants.html|publisher=La Dépêche du Midi|date=10 September 2007}} (French)</ref>

== اوایل زندگی ==
جندوبی در ۲۲ سپتامبر ۱۹۴۹ در تونس به دنیا آمد و از سال ۱۹۶۸ در مارسی شروع به زندگی کرد و در یک فروشگاه مواد غذایی مشغول به کار شد. او بعداً به عنوان [[زیباسازی|طراح]] کار می‌کرد اما در سال ۱۹۷۱ در محل کار دچار حادثه‌ای شد: پایش در مسیرهای تراکتور گیر کرد و در نتیجه دو سوم پای راستش از دست رفت.<ref name="youtube.com">[https://www.youtube.com/watch?v=xxaflU33708 Cédric Condom, ''Le Dernier Guillotiné''], [[Planète+]] Justice, 2011 (French)</ref>

== ادعای تن‌فروشی اجباری ==
در سال ۱۹۷۳، زنی ۲۱ ساله به نام الیزابت بوسکه، که جندوبی در حالی که پس از قطع [[قطع عضو|عضو]] در بیمارستان با او آشنا شده بود، علیه او شکایت کرد و اظهار داشت که او تلاش کرده‌است [[فاحشگی اجباری|او را وادار به تن‌فروشی کند]].<ref name="youtube.com"/>

== قتل الیزابت بوسکه ==
جندوبی پس از دستگیری و در نهایت آزادی تدریجی‌اش از بازداشت در بهار ۱۹۷۳، اعتماد دو دختر جوان دیگر را به خود جلب کرد و سپس آنها را مجبور به تن‌فروشی برای خود کرد. در ۳ ژوئیه ۱۹۷۴، او بوسکه را ربود و به خانه اش برد، جایی که در مقابل دیدگان دختران وحشت زده، زن را کتک زد و سیگار روشن را به سینه‌ها و ناحیه تناسلی او زد. بوسکه از این مصیبت جان سالم به در برد، ولی جندوبی او را با ماشین به حومه مارسی برد و در آنجا خفه کرد. {{Sfn|Mercer|2008}}<ref>{{Cite web|title=The Infamous Guillotine Falls for the Last Time {{!}} History Channel on Foxtel|url=https://www.historychannel.com.au/this-day-in-history/the-infamous-guillotine-falls-for-the-last-time/|website=History Channel|accessdate=8 February 2019|language=en-AU|date=19 June 2016|archive-date=۲۶ آوریل ۲۰۱۹|archive-url=https://web.archive.org/web/20190426202646/https://www.historychannel.com.au/this-day-in-history/the-infamous-guillotine-falls-for-the-last-time/|url-status=dead}}</ref>

جندوبی در بازگشت به دو دختر هشدار داد که از آنچه دیده‌اند چیزی نگویند. {{Sfn|Mercer|2008}} جسد بوسکه در یک آلونک توسط پسری در ۷ ژوئیه ۱۹۷۴ کشف شد. یک ماه بعد، جندوبی دختر دیگری را ربود که موفق به فرار شد و او را به پلیس گزارش داد.<ref>{{Cite web|title=The Guillotines Final Bite|url=https://www.pressreader.com/|publisher=Ottawa Citizen|accessdate=8 February 2019|date=3 August 2008}}</ref>

== محاکمه و اعدام ==
پس از یک پروسه پیش از محاکمه طولانی، جندوبی سرانجام در ۲۴ فوریه ۱۹۷۷ به اتهام شکنجه، قتل، [[تجاوز جنسی]] و خشونت از پیش برنامه‌ریزی شده در دادگاه [[اکس-آن-پرووانس|ایکس آن پروونس]] حاضر شد. دفاع اصلی او حول محور تأثیرات احتمالی از دست دادن پایش شش سال قبل بود، که وکیلش مدعی شد که او را به سوءمصرف [[سوءمصرف الکل|الکل]] و خشونت کشانده‌است و او را به «مردی متفاوت» تبدیل کرده‌است.

در ۲۵ فوریه، او به اعدام محکوم شد. [[اعتراض (حقوق)|درخواست تجدیدنظر]] او در ۹ ژوئن رد شد. در ۱۰ سپتامبر ۱۹۷۷، جندوبی در صبح زود مطلع شد که مانند قاتل کودکان کریستین رانوچی (اعدام در ۲۸ ژوئیه ۱۹۷۶) و ژروم کارین (اعدام در ۲۳ ژوئن ۱۹۷۷)اعدام خواهد شد و از رئیس‌جمهور [[والری ژیسکار دستن]] مهلت دریافت نکرده‌است کمی بعد، ساعت ۴:۴۰ جندوبی در زندان بومتس در [[مارسی]] با [[گیوتین]] اعدام شد.

در حالی که جندوبی آخرین فردی بود که در فرانسه اعدام شد، او آخرین فردی نبود که به اعدام محکوم شد.<ref name="rfi">{{Citation|title=La dernière exécution capitale date de 30 ans|url=http://www.rfi.fr/actufr/articles/093/article_56265.asp|publisher=Radio France internationale|date=10 September 2007|accessdate=۱۴ سپتامبر ۲۰۲۳|archive-date=۱۹ مه ۲۰۱۱|archive-url=https://web.archive.org/web/20110519102454/http://www.rfi.fr/actufr/articles/093/article_56265.asp|url-status=dead}} (French)</ref>

== جستارهای وابسته ==
* نیکولا ژاک پلتیه، اولین فردی که در سال ۱۷۹۲ در جریان [[انقلاب فرانسه]] با گیوتین در فرانسه اعدام شد.
* یوگن ویدمن، آخرین فردی که در سال ۱۹۳۹ در ملاء عام توسط گیوتین در فرانسه اعدام شد.

== منابع ==
{{پانویس|چپ‌چین=بله|۲}}
* {{یادکرد-ویکی|پیوند =//en.wikipedia.org/w/index.php?title=Hamida_Djandoubi&oldid=1174784627|عنوان = Hamida Djandoubi|زبان =انگلیسی|بازیابی =۱۴ سپتامبر ۲۰۲۳}}
{{داده‌های کتابخانه‌ای}}

{{ترتیب‌پیش‌فرض:جندوبی، حمیدا}}
[[رده:اعدام‌شدگان اهل فرانسه]]
[[رده:اعدام‌شدگان به اتهام آدمکشی]]
[[رده:افراد دچار قطع عضو اهل فرانسه]]
[[رده:درگذشتگان ۱۹۷۷ (میلادی)]]
[[رده:زادگان ۱۹۴۹ (میلادی)]]
[[رده:مجرمان سده ۲۰ (میلادی) اهل فرانسه]]
[[رده:محکومان به جرم تعرض]]
[[رده:محکومان به جرم قتل اهل فرانسه]]
[[رده:کارآفرینان اهل مارسی]]

title: حمیدا جندوبی

زادهٔ: ۲۲ سپتامبر ۱۹۴۹ · تونس

درگذشت: ۱۰ سپتامبر ۱۹۷۷ (۲۷ سال)

علت مرگ: گیوتین

آرامگاه: مارسی

ملیت: تونس فرانسه

دیگر نامها: "Pimp Killer"

انگیزه: انتقام از اتهامات جنایی قبلی

محکومیت(ها): قتل · قواد · تجاوز جنسی (2 counts) · Premeditated violence (3 counts)

مجازات جنایی: اعدام (۲۵ فوریه ۱۹۷۷)

title: جزئیات

قربانیان: الیزابت بوسکه

مکان(ها): مارسی · Lançon-Provence

تاریخ دستگیری: ۱۱ اوت ۱۹۷۴


text:
# ایزابن (ویرجینیای غربی)
ایزابن (به انگلیسی: Isaban) یک منطقهٔ مسکونی در ایالات متحده آمریکا است که در شهرستان مک‌داول، ویرجینیای غربی واقع شده‌است.

title: ایزابن (ویرجینیای غربی)

wikitext:
{{Infobox settlement
|name=ایزابن، ویرجینیای غربی
|official_name=ایزابن، ویرجینیای غربی
|settlement_type=[[محدوده ثبت‌نشده]]
|nickname=
|motto=
<!-- Images -->
|image_skyline=
|imagesize=
|image_caption=
|image_flag=
|image_seal=
<!-- Maps -->
|pushpin_map=West Virginia#USA
|pushpin_label_position=top<!-- the position of the pushpin label: left, right, top, bottom, none -->
|pushpin_map_caption=Location within the state of West Virginia
|pushpin_mapsize=
|image_map=
|map_caption=موقعیت ایزابن، ویرجینیای غربی در نقشه
|image_map1=
|mapsize1=
|map_caption1=
<!-- Location -->
|subdivision_type=[[فهرست کشورهای مستقل|کشور]]
|subdivision_name={{USA}}
|subdivision_type1=[[ایالت آمریکا|ایالت]]
|subdivision_name1=[[ویرجینیای غربی]]
|subdivision_type2=[[List of counties in West Virginia|شهرستان]]
|subdivision_name2=[[شهرستان مک‌داول، ویرجینیای غربی]]
|government_footnotes=
|government_type=
|leader_title=
|leader_name=
|leader_title1=
|leader_name1=
|established_title=
|established_date=
<!-- Area -->
|unit_pref=Imperial
|area_footnotes=
|area_magnitude=
|area_total_km2=
|area_land_km2=
|area_water_km2=
<!-- Population -->
|population_as_of=[[سرشماری ۲۰۰۰ ایالات متحده آمریکا]]
|population_footnotes=
|population_total=
|population_density_km2=auto
<!-- General information -->
|timezone=[[منطقه زمانی شرقی]]
|utc_offset=-۵
|timezone_DST=EDT
|utc_offset_DST=-۴
|elevation_footnotes=
|elevation_ft=
|coordinates={{coord|37|31|48|N|81|53|17|W|region:US_type:city|display=inline,title}}<!-- Area/postal codes & others -->
|postal_code_type=[[زیپ‌کد]]
|postal_code=۲۴۸۴۶
|area_code=۳۰۴
|blank_name=[[استاندارد پردازش اطلاعات فدرال|کد FIPS]]
|blank_info=
|blank1_name=شماره [[سامانه اطلاعات نام‌های جغرافیایی|GNIS]]
|blank1_info=۱۵۵۴۷۸۳
|website=
|footnotes=
}}
'''ایزابن''' (به [[زبان انگلیسی|انگلیسی]]: Isaban) یک منطقهٔ مسکونی در [[ایالات متحده آمریکا]] است که در [[شهرستان مک‌داول، ویرجینیای غربی]] واقع شده‌است.<ref>{{یادکرد-ویکی |پیوند=https://en.wikipedia.org/w/index.php?title=Isaban,_West_Virginia&redirect=no&oldid=820280009 |عنوان=Isaban, West Virginia|بازیابی  = |زبان=انگلیسی}}</ref>

== جستارهای وابسته ==
* [[فهرست شهرهای ایالات متحده آمریکا]]

== منابع ==
{{پانویس}}

== پیوند به بیرون ==
{{ویکی‌انبار-رده|Isaban, West Virginia}}

{{ویرجینیای غربی-خرد}}

{{شهرستان مک‌داول، ویرجینیای غربی}}
{{شهرستان مینگو، ویرجینیای غربی}}

{{ترتیب‌پیش‌فرض:ایزابن}}
[[رده:سکونتگاه‌های ثبت‌نشده در شهرستان مک‌داول، ویرجینیای غربی]]
[[رده:سکونتگاه‌های ثبت‌نشده در شهرستان مینگو، ویرجینیای غربی]]
[[رده:سکونتگاه‌های ثبت‌نشده در ویرجینیای غربی]]
[[رده:شهرک‌های زغال‌سنگ در ویرجینیای غربی]]

title: ایزابن، ویرجینیای غربی

ایالت: ویرجینیای غربی

شهرستان: شهرستان مک‌داول، ویرجینیای غربی

منطقهٔ زمانی: یوتی‌سی -۵ (منطقه زمانی شرقی)

• تابستانی (DST): یوتی‌سی -۴ (EDT)

زیپکد: ۲۴۸۴۶

کد منطقه: ۳۰۴

شماره GNIS: ۱۵۵۴۷۸۳


text:
# کاساک (بلغارستان)
کاساک (به بلغاری: Kasak) یک منطقهٔ مسکونی در بلغارستان است که در شهرستان دوسپات واقع شده‌است. کاساک ۳۸٫۲۳۱ کیلومتر مربع مساحت و ۸۰۹ نفر جمعیت دارد و ۱٬۳۳۸ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.

title: کاساک (بلغارستان)

wikitext:
{{Infobox settlement <!--more fields are available for this Infobox--See Template:Infobox Settlement-->
|name=کاساک (بلغارستان)
|native_name={{lang|bg|Късак}}|pushpin_map=Bulgaria <!-- the name of a location map as per http://en.wikipedia.org/wiki/Template:Location_map -->
|pushpin_label_position=<!-- the position of the pushpin label: left, right, top, bottom, none -->
|pushpin_map_caption=Location of Kasak
|pushpin_mapsize=
|coordinates={{coord|41|38|N|24|13|E|region:BG|display=inline,title}}|subdivision_type=[[فهرست کشورهای مستقل|کشور]]
|subdivision_name={{BUL}}|settlement_type=روستا
|subdivision_type1=[[استان‌های بلغارستان|استان]] (اُبلاست)
|subdivision_name1=[[استان اسمولیان]]
|subdivision_type2=[[شهرستان‌های بلغارستان|شهرستان]] (Obshtina)
|subdivision_name2=[[شهرستان دوسپات]]
|leader_title=شهردار
|leader_name=Dzhamal Shalganov
|leader_party=[[Movement for Rights and Freedoms|MRF]]
|government_footnotes=
|population_total=۸۰۹
|population_footnotes=
|population_as_of=۲۰۱۰-۱۲-۱۵
|elevation_m=۱۳۳۸
|area_total_km2=۳۸٫۲۳۱
|timezone=[[زمان اروپای شرقی|EET]]
|utc_offset=+۲
|timezone_DST=[[ساعت تابستانی اروپای شرقی|EEST]]
|utc_offset_DST=+۳
|postal_code_type=[[فهرست کدهای پستی بلغارستان|کد پستی]]
|postal_code=۴۸۳۲
|area_code=۰۳۰۴۵۷
|blank_name=Car plates
|blank_info=CM
}}
'''کاساک''' {{به بلغاری|Kasak}} یک منطقهٔ مسکونی در [[بلغارستان]] است که در [[شهرستان دوسپات]] واقع شده‌است.<ref>{{یادکرد-ویکی |پیوند=https://en.wikipedia.org/w/index.php?title=Kasak,_Bulgaria&redirect=no&oldid=822055119 |عنوان=Kasak, Bulgaria|بازیابی  = ۳ ژانویه ۲۰۱۹ |زبان=انگلیسی}}</ref> کاساک ۳۸٫۲۳۱ [[کیلومتر مربع]] مساحت و ۸۰۹ نفر جمعیت دارد و ۱٬۳۳۸ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.

== جستارهای وابسته ==
* [[فهرست شهرهای بلغارستان]]

== منابع ==
{{پانویس}}

== پیوند به بیرون ==
{{انبار-رده|Kasak, Bulgaria}}
{{بلغارستان-خرد}}

{{ترتیب‌پیش‌فرض:کاساک}}
[[رده:روستاهای استان اسمولیان]]

title: کاساک (بلغارستان) Късак

استان (اُبلاست): استان اسمولیان

شهرستان (Obshtina): شهرستان دوسپات

title: حکومت

• شهردار: Dzhamal Shalganov (MRF)

title: مساحت

• کل: ۳۸٫۲۳۱ کیلومتر مربع (۱۴٫۷۶۱ مایل مربع)

ارتفاع: ۱۳۳۸ متر (۴۳۹۰ فوت)

title: جمعیت (۲۰۱۰-۱۲-۱۵)

• کل: ۸۰۹

منطقهٔ زمانی: یوتی‌سی +۲ (EET)

• تابستانی (DST): یوتی‌سی +۳ (EEST)

کد پستی: ۴۸۳۲

کد منطقه: ۰۳۰۴۵۷

Car plates: CM


text:
# ویلیام کینیر
ویلیام کینیر (انگلیسی: William Kinnear؛ ۳ دسامبر ۱۸۸۰ – ۵ مارس ۱۹۷۴) قایقران روئینگ اهل بریتانیا بود.
وی در مسابقات کشوری و بین‌المللی در مجموع برندهٔ ۱ مدال طلا شده‌است.

title: ویلیام کینیر

wikitext:
{{Infobox sportsperson
| name = ویلیام کینیر
| image = 1912_William_Kinnear.JPG
| image_size = 260px
| caption = William Kinnear at the 1912 Olympics
| birth_name =
| fullname =
| nationality = [[بریتانیا]]
| residence =
| birth_date = ۳ دسامبر ۱۸۸۰
| birth_place =
| death_date = ۵ مارس ۱۹۷۴ (۹۳ سال)
| death_place = [[لندن]]
| height =
| weight =
| country =
| sport = [[روئینگ]]
| club = Kensington Rowing Club
| retired =
| olympics =
| highestranking =
| show-medals = yes
| medaltemplates = {{MedalCountry|{{GBR2}}}}
{{MedalCompetition|[[روئینگ در بازی‌های المپیک تابستانی|بازی‌های المپیک]]}}
{{MedalGold|[[بازی‌های المپیک تابستانی ۱۹۱۲]] | انفرادی دوپارو}}
}}
'''ویلیام کینیر''' ({{lang-en|William Kinnear}}؛ ۳ دسامبر ۱۸۸۰ – ۵ مارس ۱۹۷۴) قایقران [[روئینگ]] اهل [[بریتانیا]] بود.

وی در مسابقات کشوری و بین‌المللی در مجموع برندهٔ ۱ [[مدال طلا]] شده‌است.

== منابع ==
{{پانویس|چپ‌چین=بله}}
* {{یادکرد-ویکی|پیوند =//en.wikipedia.org/w/index.php?title=William_Kinnear&oldid=833204487|عنوان = William Kinnear|زبان =انگلیسی|بازیابی =۱ ژوئیه ۲۰۱۸}}
{{-}}
== پیوند به بیرون ==
{{انبار-رده}}
{{قهرمانان قایقرانی روئینگ انفرادی دو پارو مردان المپیک}}

{{قایقران روئینگ-خرد}}

{{ترتیب‌پیش‌فرض:کینیر، ویلیام}}
[[رده:برندگان مدال المپیک در روئینگ]]
[[رده:برندگان مدال طلا المپیک اهل بریتانیا]]
[[رده:برندگان مدال‌های المپیک تابستانی ۱۹۱۲]]
[[رده:درگذشتگان ۱۹۷۴ (میلادی)]]
[[رده:زادگان ۱۸۸۰ (میلادی)]]
[[رده:قایقرانان روئینگ بازی‌های المپیک بریتانیای کبیر]]
[[رده:قایقرانان روئینگ بازی‌های المپیک تابستانی ۱۹۱۲]]
[[رده:مدال‌آوران المپیک اسکاتلند]]
[[رده:ورزشکاران اهل لسترشر]]

title: اطلاعات شخصی

ملیت: بریتانیا

زاده: ۳ دسامبر ۱۸۸۰

درگذشته: ۵ مارس ۱۹۷۴ (۹۳ سال) · لندن

title: ورزشی

ورزش: روئینگ

باشگاه: Kensington Rowing Club

title: بازی‌های المپیک

مدال طلا – جایگاه اول: بازی‌های المپیک تابستانی ۱۹۱۲ · انفرادی دوپارو


text:
# تالبوتس
تالبوتس (انگلیسی: Talbots) شرکت پوشاک آمریکایی است، که در سال ۱۹۴۷ توسط رودولف و نانسی تالبوت تأسیس شد و هم‌اکنون مالک شبکه‌ای از ۵۱۷ شعبه می‌باشد.

title: تالبوتس

wikitext:
{{Infobox company
| name = تالبوتس
| logo = Talbots logo.svg
| type = [[شرکت سهامی خاص]]
| traded_as =
| founder = رودولف تالبوت
| area_served =
| key_people =
| industry = [[مد (پوشاک)|مد]]
| genre =
| products = [[پوشاک]]{{سخ}}[[کفش]]{{سخ}}[[لوازم مد]]
| services =
| revenue = ۱٫۳ میلیارد [[دلار آمریکا]]
| operating_income =
| net_income =
| assets =
| equity =
| owner =
| num_employees = ۸٬۷۳۷ نفر
| parent =
| divisions =
| subsid =
| homepage = [http://www.talbots.com/ www.talbots.com]
| footnotes =
| intl =
| foundation = {{start date and age|1947}}{{سخ}}[[هینگهام، ماساچوست]]
| location_city = [[هینگهام، ماساچوست]]
| location_country =
| location =
| locations = ۵۱۷ شعبه (۲۰۱۲)<ref>http://phx.corporate-ir.net/phoenix.zhtml?c=65681&p=irol-newsArticle&ID=1571383</ref>
}}
'''تالبوتس''' ({{lang-en|Talbots}}) شرکت پوشاک آمریکایی است، که در سال ۱۹۴۷ توسط رودولف و نانسی تالبوت تأسیس شد و هم‌اکنون مالک شبکه‌ای از ۵۱۷ شعبه می‌باشد.

== منابع ==
{{پانویس|چپ‌چین=بله}}
* {{یادکرد-ویکی|پیوند =//en.wikipedia.org/w/index.php?title=Talbots&oldid=1084053353|عنوان = Talbots|زبان =انگلیسی|بازیابی =۷ سپتامبر ۲۰۲۲}}

{{شرکت-خرد}}

[[رده:ادغام‌ها و اکتساب‌های ۲۰۱۲ (میلادی)]]
[[رده:بنیان‌گذاری‌های ۱۹۴۷ (میلادی) در ماساچوست]]
[[رده:شرکت‌های آمریکایی بنیان‌گذاری‌شده در ۱۹۴۷ (میلادی)]]
[[رده:شرکت‌های پوشاک بنیان‌گذاری‌شده در ۱۹۴۷ (میلادی)]]
[[رده:شرکت‌های پیشین فهرست شده در بورس نیویورک]]
[[رده:شرکت‌های خرده‌فروشی بنیان‌گذاری‌شده در ۱۹۴۷ (میلادی)]]
[[رده:شرکت‌های خرده‌فروشی پوشاک ایالات متحده آمریکا]]
[[رده:شرکت‌های خصوصی ماساچوست]]
[[رده:شرکت‌های شهرستان پلیموث، ماساچوست]]
[[رده:هینگهام، ماساچوست]]

title: تالبوتس

نوع: شرکت سهامی خاص

صنعت: مد

بنا نهاده: ۱۹۴۷ · هینگهام، ماساچوست

بنیانگذاران: رودولف تالبوت

دفتر مرکزی: هینگهام، ماساچوست

شمار موقعیتها: ۵۱۷ شعبه (۲۰۱۲)

محصولات: پوشاک · کفش · لوازم مد

درآمد: ۱٫۳ میلیارد دلار آمریکا

تعداد کارکنان: ۸٬۷۳۷ نفر


text:
# دانشگاه کانزاس سیتی
دانشگاه کانزاس سیتی (به انگلیسی: Kansas City University) یک مدرسه پزشکی خصوصی است که پردیس اصلی آن در کانزاس سیتی، میزوری است و یک پردیس دیگر در جاپلین، میزوری دارد. دانشگاه کانزاس سیتی که در سال ۱۹۱۶ تأسیس شد، یکی از مدرسه‌های پزشکی استئوپاتیک اصلی در ایالات متحده است و از هر دو کالج پزشکی استئوپاتیک و کالج علوم زیستی تشکیل شده‌است.

## بیمارستانهای آموزشی
- بیمارستان دانشگاه کانزاس
- بیمارستان کودکان مرسی

title: دانشگاه کانزاس سیتی

wikitext:
{{Infobox university
| name = دانشگاه کانزاس سیتی
| native_name =
| image_name =
| image_size =
| caption =
| latin_name =
| motto =
| mottoeng =
| former_names = Kansas City College of Osteopathy and Surgery
Kansas City College of Osteopathic Medicine
University of Health Sciences
 Kansas City University of Medicine and Biosciences
| established = {{Start date|1916}}
| closed =
| type = مدرسه پزشکی خصوصی
| enrollment = ۱۵۷۱<ref name=AACOM />
| endowment =
| officer_in_charge =
| chairman = John P. Smith, Jr.<ref>{{cite web|title=Who We Are|url=https://www.kansascity.edu/about-kcu/who-we-are/kcu-leadership/board-of-trustees |website=KCU |publisher=Kansas City University}}</ref>
| chancellor =
| owner =
| president = Marc B. Hahn, DO
| vice-president =
| superintendent =
| provost = Edward R. O'Connor
| vice_chancellor =
| rector =
| principal =
| dean =
| director =
| head_label = Dean of Dentistry
| head = Linda Niessen<ref>{{cite web |title=Linda Niessen, D.M.D., M.P.H., M.P.P. |url=https://www.ada.org/en/publications/ada-news/2020-archive/april/kansas-city-university-names-dr-linda-c-niessen-as-dental-school-founding-dean |publisher=Santa Fe Group |access-date=۹ فوریه ۲۰۲۳ |archive-date=۱۵ فوریه ۲۰۲۱ |archive-url=https://web.archive.org/web/20210215020516/https://www.ada.org/en/publications/ada-news/2020-archive/april/kansas-city-university-names-dr-linda-c-niessen-as-dental-school-founding-dean |url-status=dead }}</ref>
| faculty = ۵۴<ref name=CollegeNav>{{cite web|title=Kansas City University of Medicine and Biosciences|url=http://nces.ed.gov/collegenavigator/?id=179812|website=College Navigator|publisher=U.S. Department of Education}}</ref><ref>{{cite web|title=Kansas City University of Medicine and Biosciences College of Osteopathic Medicine|url=http://www.princetonreview.com/schools/medical/MedBasics.aspx?iid=1034934|publisher=Princeton Review|access-date=12 August 2012}}</ref>
| administrative_staff =
| doctoral =
| city = [[کانزاس سیتی، میزوری|کانزاس سیتی]]، [[میزوری]]
[[جاپلین، میزوری|جاپلین]]
| state = [[میزوری]]
| country = [[ایالات متحده]]
| campus = کانزاس سیتی: شهری، ۲۳ هکتار<ref name=CampusPlan>{{cite web|title=KCUMB Campus Master Plan|url=http://www.kcumb.edu/uploadedFiles/Content/about/_Assets/KCUMB_CampusMasterPlan.pdf|publisher=Kansas City University|access-date=۹ فوریه ۲۰۲۳|archive-date=۲۲ دسامبر ۲۰۱۵|archive-url=https://web.archive.org/web/20151222152614/http://www.kcumb.edu/uploadedFiles/Content/about/_Assets/KCUMB_CampusMasterPlan.pdf|url-status=dead}}</ref>
جاپلین: روستایی<ref name=AACOM />
| free_label =
| free =
| sports =
| colors =
| nickname = KCU
| mascot =
| affiliations =
| website = {{url|https://www.kansascity.edu}}
| logo =
| footnotes =
}}

'''دانشگاه کانزاس سیتی''' {{انگلیسی|Kansas City University}} یک [[دانشکده پزشکی|مدرسه پزشکی]] [[دانشگاه خصوصی|خصوصی]] است که پردیس اصلی آن در [[کانزاس سیتی، میزوری]] است و یک پردیس دیگر در [[جاپلین، میزوری]] دارد. دانشگاه کانزاس سیتی که در سال ۱۹۱۶ تأسیس شد، یکی از مدرسه‌های پزشکی استئوپاتیک اصلی در ایالات متحده است و از هر دو کالج پزشکی استئوپاتیک و کالج علوم زیستی تشکیل شده‌است.

== بیمارستانهای آموزشی ==
* [[بیمارستان دانشگاه کانزاس]]
* [[بیمارستان کودکان مرسی]]

== منابع ==
{{پانویس}}

== پیوند به بیرون ==
* [http://www.kcumb.edu وب‌گاه رسمی دانشگاه]

{{کانزاس سیتی}}

[[رده:آموزش در میزوری]]
[[رده:دانشکده‌های پزشکی در میزوری]]
[[رده:دانشکده‌های علوم پزشکی میزوری]]
[[رده:دانشگاه‌ها و کالج‌ها در کانزاس‌سیتی]]
[[رده:نهادهای آموزشی بنیان‌گذاری‌شده در ۱۹۱۶ (میلادی)]]

title: دانشگاه کانزاس سیتی

نامهای پیشین: Kansas City College of Osteopathy and Surgery · Kansas City College of Osteopathic Medicine · University of Health Sciences · Kansas City University of Medicine and Biosciences

نوع: مدرسه پزشکی خصوصی

بنیانگذاری شده: ۱۹۱۶

مدیر: John P. Smith, Jr.

رئیس: Marc B. Hahn, DO

ناظم: Edward R. O'Connor

Dean of Dentistry: Linda Niessen

اعضای هیئت علمی: ۵۴

دانشجویان: ۱۵۷۱

موقعیت: کانزاس سیتی، میزوری · جاپلین، میزوری، ایالات متحده

پردیس: کانزاس سیتی: شهری، ۲۳ هکتار · جاپلین: روستایی

نام ورزشی: KCU


text:
# هریت پیشنس دیم
هریت پِیشِنس دِیم (۵ ژانویه ۱۸۱۵ – ۲۴ آوریل ۱۹۰۰) پرستاری برجسته در جنگ داخلی آمریکا بود. پرتره او در مجلس ایالتی نیوهمپشایر آویخته شده است.

## اوایل زندگی
دِیم در بارنستد، نیوهمپشایر در ۵ ژانویه ۱۸۱۵ از جیمز چادوُرن و فیبی آیرز زاده شد. دِیم کوچک‌ترین فرزند از میان پنج خواهر و برادر بود. در سال ۱۸۴۳، دِیم به کنکورد، نیوهمپشایر نقل مکان کرد، جایی که تا آغاز جنگ داخلی در آنجا زندگی می‌کرد و به مشاغل گوناگون مشغول بود. تا سال ۱۸۶۱، او یک پانسیون دانشجویی را اداره می‌کرد. او هیچ آموزش رسمی‌ای به عنوان پرستار ندیده بود.

## جنگ داخلی
با آغاز جنگ، دِیم ۴۶ ساله به مرکز آموزش نیروهای تازه‌وارد در اردوگاه یونیون در کنکورد رفت و خدمات خود را به افسران آنجا پیشنهاد داد. از آنجا که این اردوگاه درمانگاهی نداشت، دِیم به‌عنوان پرستار به کار گرفته شد.
دِیم از ژوئن ۱۸۶۱ تا کریسمس ۱۸۶۵، زمانی که هنگ از خدمت خارج شد، به‌عنوان سرپرست با هنگ داوطلب دوم نیوهمپشایر خدمت کرد. او بدون مرخصی در دو دوره سربازگیری خدمت کرد. حقوق او به‌عنوان سرپرست بیمارستان در ابتدا ماهانه شش دلار بود، اما در سال ۱۸۶۳ به ده دلار افزایش یافت.
این هنگ عمدتاً از مردانی از کنکورد و اکستر تشکیل شده بود و تحت فرماندهی سرهنگ گیلمن مارستون قرار داشت. دِیم همراه با نیروها راهپیمایی و اردو می‌زد و اغلب تنها زن در میان هزار مرد بود. در سپتامبر ۱۸۶۴، او به‌عنوان سرپرست بیمارستان سپاه هجدهم ارتش منصوب شد. وظایف او شامل نظارت بر دیگر پرستاران و پخت‌وپز برای بیماران بیمارستان بود که تعدادشان گاه به هزاران نفر می‌رسید. مارستون دربارهٔ او گفت: «دوشیزه دِیم شجاع‌ترین زنی بود که تاکنون دیده‌ام. او را دیده‌ام که بدون هیچ لرزشی در برابر یک آتشبار توپخانه ایستاد، درحالی‌که مردی برای در امان ماندن از ترکش‌ها پشت او پناه گرفت. او همیشه در زمان‌های حساس حاضر بود.» دِیم در بول ران نخست، بول ران دوم، نبرد فردریکسبرگ و نبرد گتیسبورگ حضور داشت. رسیدگی او به سربازان فراتر از مراقبت پزشکی بود؛ او گاهی برای مجروحان توت‌فرنگی می‌چید یا برایشان نامه‌هایی به خانه می‌نوشت. وظایف پرستاری او نیز متنوع بود؛ گاهی بر تدارکات نظارت می‌کرد و گاهی شرایط بهداشتی سایر هنگ‌ها را بررسی می‌کرد. دِیم تا پایان عملیات نظامی فعال در این بیمارستان باقی ماند و سپس به هنگ دوم نیوهمپشایر بازگشت. در ۲۵ دسامبر ۱۸۶۵، این هنگ از خدمت خارج شد و به خدمت دِیم نیز پایان داده شد.
او دو بار در نبرد اسیر شد اما آزاد گردید. در نبرد دوم بول ران، دِیم به اسارت درآمد اما چون به‌طور یکسان از سربازان اتحادیه و مؤتلفه مراقبت می‌کرد، آزاد شد. در یک مورد، استون‌وال جکسون بازگشت او به خطوط اتحادیه را تأیید کرد.

## زندگی پس از جنگ
پس از جنگ، دِیم توسط ویلیام ئی. چندلر به‌عنوان منشی در وزارت خزانه‌داری در واشینگتن، دی.سی. منصوب شد. او این سمت را به‌مدت بیست‌وهشت سال تا سال ۱۸۹۵ حفظ کرد. او تا سال ۱۹۰۰ به زادگاه خود بازنگشت. در سال ۱۸۸۴، کنگره برای او یک مستمری نظامی تصویب کرد، اما دِیم همواره این پول را به نیازمندان اهدا می‌کرد.
دِیم پس از درگذشت دوروتیا دیکس و استعفای دکتر سوزان آن ادسون، به‌عنوان سومین رئیس انجمن ملی پرستاران ارتش در جنگ داخلی آمریکا خدمت کرد.
دِیم هرگز ازدواج نکرد.

title: هریت پیشنس دیم

wikitext:
{{Infobox medical person
| name          = هریت پِیشِنس دِیم
| image         = Harriet Patience Dame painting.jpg
| image_size    =
| alt           =
| caption       = پرتره رسمی در مجلس ایالتی نیوهمپشایر
| birth_name    =
| birth_date    = {{birth date|1815|1|5|df=y}}
| birth_place   = [[بارنستد، نیوهمپشایر]]، ایالات متحده
| death_date    = {{death date and age |1900|4|24 |1815|1|15 |df=y}}
| death_place   = [[کنکورد، نیوهمپشایر]]، ایالات متحده
| death_cause   =
| education     =
| occupation    = [[پرستار]]
| years_active  = ۱۸۶۱–۱۸۶۵
| known_for     = پرستار در جنگ داخلی آمریکا
| relations     =
| signature     =
| profession    =
| field         =
| work_institutions =
| specialism    =
| research_field =
| prizes        =
| child =
| module2 =
}}

'''هریت پِیشِنس دِیم''' (۵ ژانویه ۱۸۱۵ – ۲۴ آوریل ۱۹۰۰) پرستاری برجسته در [[جنگ داخلی آمریکا]] بود. پرتره او در مجلس ایالتی نیوهمپشایر آویخته شده است.<ref name=rimkunas/>

== اوایل زندگی ==
دِیم در [[بارنستد، نیوهمپشایر]]<ref name=rimkunas/><ref name=appleton/><ref name=nhw/> در ۵ ژانویه ۱۸۱۵ از جیمز چادوُرن و فیبی آیرز زاده شد.<ref name=nhw/> دِیم کوچک‌ترین فرزند از میان پنج خواهر و برادر بود.<ref name="Our Army Nurses p70">{{cite book|last=Holland |first=Mary G. |title=Our Army Nurses: Stories from Women in the Civil War |location=Roseville |publisher=Edinborough Press |date=2002 |isbn=978-1-889020-04-4 |page=70}}</ref> در سال ۱۸۴۳، دِیم به [[کنکورد، نیوهمپشایر]] نقل مکان کرد، جایی که تا آغاز جنگ داخلی در آنجا زندگی می‌کرد و به مشاغل گوناگون مشغول بود.<ref name=nhw/><ref name="Our Army Nurses p70"/> تا سال ۱۸۶۱، او یک پانسیون دانشجویی را اداره می‌کرد.<ref name=winship/> او هیچ آموزش رسمی‌ای به عنوان پرستار ندیده بود.<ref name=rimkunas/>

== جنگ داخلی ==
[[File:SC827-RG667S-VOL.79,P.3907, HARRIET P. DAME.jpg|thumb|150px|left|هریت پِیشِنس دِیم در دوران جنگ]]
با آغاز جنگ، دِیم ۴۶ ساله به مرکز آموزش نیروهای تازه‌وارد در اردوگاه یونیون در کنکورد رفت و خدمات خود را به افسران آنجا پیشنهاد داد.<ref name=winship/> از آنجا که این اردوگاه درمانگاهی نداشت، دِیم به‌عنوان پرستار به کار گرفته شد.<ref name=winship/>

دِیم از ژوئن ۱۸۶۱ تا کریسمس ۱۸۶۵، زمانی که هنگ از خدمت خارج شد، به‌عنوان سرپرست با هنگ داوطلب دوم نیوهمپشایر خدمت کرد.<ref name="Our Army Nurses p70"/><ref name=appleton/><ref name=nhw/> او بدون مرخصی در دو دوره سربازگیری خدمت کرد.<ref name=rimkunas/> حقوق او به‌عنوان سرپرست بیمارستان در ابتدا ماهانه شش دلار بود، اما در سال ۱۸۶۳ به ده دلار افزایش یافت.<ref name="Our Army Nurses p70"/>

این هنگ عمدتاً از مردانی از [[کنکورد، نیوهمپشایر|کنکورد]] و [[اکسیتر، نیوهمپشایر|اکستر]] تشکیل شده بود و تحت فرماندهی سرهنگ گیلمن مارستون قرار داشت.<ref name=rimkunas/> دِیم همراه با نیروها راهپیمایی و اردو می‌زد و اغلب تنها زن در میان هزار مرد بود.<ref name=nhw/><ref name="lloc">{{Citation
| last1  = Courtney
| first1 = Lorraine A.
| title     = Legendary Locals of Concord
| publisher = Arcadia Publishing
| isbn     = 978-1-4396-5142-1
| page  = 20
| year    = 2015
}}</ref> در سپتامبر ۱۸۶۴، او به‌عنوان سرپرست بیمارستان سپاه هجدهم ارتش منصوب شد. وظایف او شامل نظارت بر دیگر پرستاران و پخت‌وپز برای بیماران بیمارستان بود که تعدادشان گاه به هزاران نفر می‌رسید.<ref name="Our Army Nurses p71">{{cite book|last=Holland |first=Mary G. |title=Our Army Nurses: Stories from Women in the Civil War |location=Roseville |publisher=Edinborough Press |date=2002 |isbn=978-1-889020-04-4 |page=71}}</ref> مارستون دربارهٔ او گفت: «دوشیزه دِیم شجاع‌ترین زنی بود که تاکنون دیده‌ام. او را دیده‌ام که بدون هیچ لرزشی در برابر یک آتشبار توپخانه ایستاد، درحالی‌که مردی برای در امان ماندن از ترکش‌ها پشت او پناه گرفت. او همیشه در زمان‌های حساس حاضر بود.»<ref name=winship/> دِیم در [[نخستین نبرد بول ران|بول ران نخست]]، [[دومین نبرد بول ران|بول ران دوم]]، [[نبرد فردریکزبرگ|نبرد فردریکسبرگ]] و [[نبرد گتیسبرگ|نبرد گتیسبورگ]] حضور داشت.<ref name=winship/> رسیدگی او به سربازان فراتر از مراقبت پزشکی بود؛ او گاهی برای مجروحان توت‌فرنگی می‌چید یا برایشان نامه‌هایی به خانه می‌نوشت.<ref>{{cite web|last1=Pride|first1=Mike|title=First edition: war news and a two-headed pig|url=http://ourwarmikepride.blogspot.com/2014/05/extra-extra-read-all-about-it.html|website=Our War|access-date=17 September 2016|date=23 May 2014}}</ref> وظایف پرستاری او نیز متنوع بود؛ گاهی بر تدارکات نظارت می‌کرد و گاهی شرایط بهداشتی سایر هنگ‌ها را بررسی می‌کرد.<ref name="Our Army Nurses p71"/> دِیم تا پایان عملیات نظامی فعال در این بیمارستان باقی ماند و سپس به هنگ دوم نیوهمپشایر بازگشت. در ۲۵ دسامبر ۱۸۶۵، این هنگ از خدمت خارج شد و به خدمت دِیم نیز پایان داده شد.<ref>{{cite book|last=Holland |first=Mary G. |title=Our Army Nurses: Stories from Women in the Civil War |location=Roseville |publisher=Edinborough Press |date=2002 |isbn=978-1-889020-04-4 |page=712}}</ref>

او دو بار در نبرد اسیر شد اما آزاد گردید.<ref name=rimkunas/><ref name=surnames/> در [[دومین نبرد بول ران|نبرد دوم بول ران]]، دِیم به اسارت درآمد اما چون به‌طور یکسان از سربازان [[اتحادیه (جنگ داخلی آمریکا)|اتحادیه]] و [[ایالات مؤتلفه آمریکا|مؤتلفه]] مراقبت می‌کرد، آزاد شد.<ref name="Our Army Nurses p71"/> در یک مورد، [[استون‌وال جکسن|استون‌وال جکسون]] بازگشت او به خطوط اتحادیه را تأیید کرد.<ref name=winship/>

== زندگی پس از جنگ ==
پس از جنگ، دِیم توسط [[ویلیام ئی. چندلر]] به‌عنوان منشی در [[وزارت خزانه‌داری ایالات متحده آمریکا|وزارت خزانه‌داری]] در [[واشینگتن، دی.سی.]] منصوب شد.<ref name=rimkunas/> او این سمت را به‌مدت بیست‌وهشت سال تا سال ۱۸۹۵ حفظ کرد.<ref name="Our Army Nurses p73">{{cite book|last=Holland |first=Mary G. |title=Our Army Nurses: Stories from Women in the Civil War |location=Roseville |publisher=Edinborough Press |date=2002 |isbn=978-1-889020-04-4 |page=73}}</ref><ref name=appleton/><ref name=winship/> او تا سال ۱۹۰۰ به زادگاه خود بازنگشت.<ref name=rimkunas/> در سال ۱۸۸۴، کنگره برای او یک مستمری نظامی تصویب کرد، اما دِیم همواره این پول را به نیازمندان اهدا می‌کرد.<ref name=winship/><ref name="Our Army Nurses p73"/>

دِیم پس از درگذشت [[دوروتیا دیکس]] و استعفای دکتر [[سوزان آن ادسون]]، به‌عنوان سومین رئیس انجمن ملی پرستاران ارتش در جنگ داخلی آمریکا خدمت کرد.<ref name=Logan/>

دِیم هرگز ازدواج نکرد.<ref name=rimkunas/>

== منابع ==
{{پانویس|30em|refs=
<ref name=surnames>{{cite web|url=http://civilwarthosesurnames.blogspot.com/2012/03/harriet-patience-dame.html|title=Harriet Patience Dame|website=Civil War Days & Those Surnames |access-date=18 April 2015|author=Dennis Segelquist|date=13 March 2012}}</ref><ref name=ana>{{cite web|website=American Nurses Association|access-date=18 April 2015|title=Harriet Patience Dame (1815-1900) 2002 Inductee|url=http://www.nursingworld.org/HarrietPatienceDame}}</ref><ref name=nhw>{{cite book|title=New Hampshire Women: A Collection of Portraits and Biographical Sketches of Daughters and Residents of the Granite State, Who are Worthy Representatives of their Sex in the Various Walks and Conditions of Life|publisher=The New Hampshire Publishing Co.|location=Concord, NH|year=1895|page=83|url=http://www.familyfindings.com/2008/04/dame-harriet-patience/}}</ref><ref name=appleton>{{cite book|title=Appletons' Cyclopaedia of American Biography, Volume 7|page=81|date=1901|last1=Wilson|first1=James Grant|url=https://books.google.com/books?id=A2NIAAAAYAAJ&q=dame&pg=PA81|publisher=D. Appleton and Company|location=New York|volume=VII}}</ref><ref name=winship>{{cite news|title=Dame: Concord's Florence Nightingale|last1=Winship|first1=Steve|date=25 February 2006|access-date=18 April 2015|url=http://www.concordmonitor.com/article/dame-concords-florence-nightingale|publisher=The Concord Monitor|location=Concord, New Hampshire|url-status=dead|archive-url=https://archive.today/20150418154002/http://www.concordmonitor.com/article/dame-concords-florence-nightingale|archive-date=18 April 2015}}</ref><ref name=rimkunas>{{cite news|title=Harriet Patience Dame and the 2nd N.H. Regiment|last1=Rimkunas|first1=Barbara|url=http://www.seacoastonline.com/article/20120525/NEWS/205250377|website=SeacoastOnline.com|date=25 May 2012|access-date=17 April 2015}}</ref><ref name=Logan>{{cite book|url=https://archive.org/details/parttakenbywome00logagoog|quote=dix dame army nurses association.|title=The Part Taken by Women in American History|pages=[https://archive.org/details/parttakenbywome00logagoog/page/n397 358]–359|last1=Logan|first1=Mrs. John A|date=1912|publisher=Perry-Nalle publishing Company}}</ref>
}}

[[رده:زادگان ۱۸۱۵ (میلادی)]]
[[رده:درگذشتگان ۱۹۰۰ (میلادی)]]
[[رده:پرستاران جنگ داخلی آمریکا]]
[[رده:پرستاران زن اهل ایالات متحده آمریکا]]
[[رده:پرستاران زن زمان جنگ]]
[[رده:اهالی کنکورد (نیوهمپشایر)]]
[[رده:اهالی نیوهمپشایر در جنگ داخلی آمریکا]]

title: هریت پِیشِنس دِیم

زادهٔ: ۵ ژانویهٔ ۱۸۱۵ · بارنستد، نیوهمپشایر، ایالات متحده

درگذشت: ۲۴ آوریل ۱۹۰۰ (۸۵ سال) · کنکورد، نیوهمپشایر، ایالات متحده

پیشه: پرستار

سالهای فعالیت: ۱۸۶۱–۱۸۶۵

شناختهشده · برای: پرستار در جنگ داخلی آمریکا


text:
# دیزج هریک
دیزج‌هریک، روستایی است از توابع بخش مرکزی شهرستان خوی استان آذربایجان غربی ایران.

## جمعیت
این روستا در دهستان قره‌سو قرار داشته و بر اساس سرشماری سال ۱۳۸۵ جمعیت آن ۳۶۳ نفر (۸۷ خانوار)
بوده‌است.

title: دیزج هریک

wikitext:
{{Coord|38.52489|N|44.97102|E|type:city_scale:50000_region:IR|display=title|notes=<ref>[http://217.218.133.170/geoname/searchname/detail.asp?feature_code=407079 کمیته تخصصی نام‌نگاری و یکسان‌سازی نام‌های جغرافیایی ایران]{{پیوند مرده}}، [[سازمان نقشه‌برداری کشور]]</ref>}}

{{جعبه اطلاعات روستای ایران
|نام رسمی=دیزج‌هریک
|روی‌نقشه=
|عرض جغرافیایی =
|طول جغرافیایی =
|تصویر=
|اندازه تصویر=
|توضیح تصویر=
|استان= آذربایجان غربی
|شهرستان = خوی
|بخش = [[بخش مرکزی شهرستان خوی|بخش مرکزی]]
|دهستان=قره‌سو (خوی)
|نام بومی=
|نام دیکر=
|نام قدیمی=
|تاریخ بنیان‌گذاری=
|جمعیت = ۳۶۳ نفر
|رشد جمعیت=
|تراکم‌جمعیت=
|زبان=
|مساحت=
|ارتفاع=
|میانگین‌دما=
|میانگین‌بارش‌سالانه=
|شمارروزهای‌یخبندان=
|کد آماری    =۰۴۱۶۶۸
|ره‌آورد=
|پیش‌شماره=
|وبگاه=
|جمله‌خوشامد=
|پانویس=
}}
'''دیزج‌هریک'''، روستایی است از توابع [[بخش مرکزی شهرستان خوی|بخش مرکزی]] [[شهرستان خوی]] [[استان آذربایجان غربی]] [[ایران]].

== جمعیت ==
این روستا در [[دهستان قره‌سو (خوی)|دهستان قره‌سو]] قرار داشته و بر اساس سرشماری سال ۱۳۸۵ جمعیت آن ۳۶۳ نفر (۸۷ خانوار)
بوده‌است.<ref>[http://www.sci.org.ir/content/userfiles/_census85/census85/natayej/abadifil/04.xls درگاه ملی آمار ایران]</ref>

== منابع ==
{{پانویس}}
{{شهرستان خوی}}

[[رده:روستاهای شهرستان خوی]]

title: دیزج‌هریک

استان: آذربایجان غربی

شهرستان: خوی

بخش: بخش مرکزی

دهستان: قره‌سو

جمعیت: ۴۴۶ نفر (سرشماری ۹۵)


text:
# گمینا پاپووو بیسکوپیه
گمینا پاپووو بیسکوپیه (به لهستانی:  Gmina Papowo Biskupie) یک گمینا در لهستان است که در شهرستان خومنو واقع شده‌است. گمینا پاپووو بیسکوپیه ۷۰٫۴۴ کیلومتر مربع مساحت و ۴٬۳۶۹ نفر جمعیت دارد.

title: گمینا پاپووو بیسکوپیه

wikitext:
{{Infobox settlement
|name=گمینا پاپووو بیسکوپیه
|other_name=Papowo Biskupie Commune
|settlement_type=[[گمینا]]
|total_type=مجموع
|image_flag=
|image_shield=POL_gmina_Papowo_Biskupie_COA.gif
|image_map=
|subdivision_type=کشور
|subdivision_name={{POL}}|subdivision_type1=[[استان‌های لهستان|استان]]
|subdivision_name1=[[استان کویافسکو-پومورسکی]]
|subdivision_type2=[[شهرستان‌های لهستان|شهرستان]]
|subdivision_name2=[[شهرستان خومنو]]
|area_total_km2=70.44
|population_total=4369|population_as_of=2006
|population_density_km2=auto
|coordinates={{coord|53|15|N|18|34|E|region:PL|display=inline,title}}|seat=[[Papowo Biskupie]]
|website=http://www.papowobiskupie.com.pl/
}}
'''گمینا پاپووو بیسکوپیه''' {{به لهستانی| Gmina Papowo Biskupie}} یک [[گمینا]] در [[لهستان]] است که در [[شهرستان خومنو]] واقع شده‌است.<ref>{{یادکرد-ویکی|پیوند=https://en.wikipedia.org/w/index.php?title=Gmina_Papowo_Biskupie&redirect=no&oldid=771001169 |عنوان=Gmina Papowo Biskupie|زبان =انگلیسی|بازیابی =۱۱ ژوئیه ۲۰۱۷}}</ref> گمینا پاپووو بیسکوپیه ۷۰٫۴۴ [[کیلومتر مربع]] مساحت و ۴٬۳۶۹ نفر جمعیت دارد.

== جستارهای وابسته ==
* [[فهرست گمیناهای لهستان]]

== منابع ==
{{پانویس}}

== پیوند به بیرون ==
{{ویکی‌انبار-رده|Gmina Papowo Biskupie}}

{{لهستان-خرد}}

[[رده:شهرستان خئومنو]]
[[رده:گمیناهای استان کویافسکو-پومورسکی]]

title: گمینا پاپووو بیسکوپیه Papowo Biskupie Commune

استان: استان کویافسکو-پومورسکی

شهرستان: شهرستان خومنو

کرسی: Papowo Biskupie

title: مساحت

• مجموع: ۷۰٫۴۴ کیلومتر مربع (۲۷٫۲۰ مایل مربع)

title: جمعیت (2006)

• مجموع: ۴٬۳۶۹

• تراکم: ۶۲/کیلومتر مربع (۱۶۰/مایل مربع)


text:
# دریاچه مانیچ-گودیلو
دریاچه مانیچ-گودیلو (به لاتین: Lake Manych-Gudilo) یک منطقهٔ مسکونی در روسیه است که در قالمیقستان واقع شده‌است.

title: دریاچه مانیچ-گودیلو

wikitext:
{{Infobox lake
|name=دریاچه مانیچ-گودیلو
|image=File:Manych-Gudilo coastline (normal colours).jpg
|caption=Lake Manych Gudilo coastline
|image_bathymetry=
|caption_bathymetry=
|location=[[قالمیقستان]]
|coords={{coord|46|20|09|N|42|47|58|E|type:waterbody_region:RU_scale:1000000|display=inline,title}}|pushpin_map=Russia Kalmykia#Russia Rostov Oblast#Russia Stavropol Krai#European Russia
|lake_type=[[دریاچه آب شور]]
|inflow=
|outflow=[[دریای آزوف]] (از راه [[رود مانیچ]])
|catchment=
|basin_countries=Russia
|length=
|width=
|area={{convert|344|km2|abbr=on}}|depth={{convert|0.6|m|abbr=on}}|max-depth=
|volume=
|residence_time=
|shore=
|elevation={{convert|8|m|abbr=on}}|islands=
|cities=
|frozen=
|extra={{Designation list
|embed=yes
|designation1=Ramsar
|designation1_offname=Lake Manych-Gudilo
|designation1_date=۱۳ سپتامبر ۱۹۹۴
|designation1_number=۶۷۳}}}}
'''دریاچه مانیچ-گودیلو''' (به [[خط لاتین|لاتین]]: Lake Manych-Gudilo) یک منطقهٔ مسکونی در [[روسیه]] است که در [[قالمیقستان]] واقع شده‌است.<ref>{{یادکرد-ویکی |پیوند=https://en.wikipedia.org/w/index.php?title=Lake_Manych-Gudilo&redirect=no&oldid=1084981275 |عنوان=Lake Manych-Gudilo|بازیابی  = |زبان=انگلیسی}}</ref>

== جستارهای وابسته ==
{{درگاه|جغرافیا}}
* [[فهرست شهرهای روسیه]]

== منابع ==
{{پانویس}}

== پیوند به بیرون ==
{{انبار-رده|Lake Manych-Gudilo}}
{{روسیه-خرد}}

[[رده:بازبینی گمر شهرهای روسیه]]
[[رده:دریاچه‌های استان روستوف]]
[[رده:دریاچه‌های آب شور اروپا]]
[[رده:دریاچه‌های قفقاز]]
[[رده:مناطق کنوانسیون رامسر در روسیه]]
[[رده:دریاچه‌های قالمیقستان]]
[[رده:دریاچه‌های سرزمین استاوروپول]]
[[رده:حوضه دن (رود)]]

title: دریاچه مانیچ-گودیلو

موقعیت: قالمیقستان

مختصات: ۴۶°۲۰′۰۹″ شمالی ۴۲°۴۷′۵۸″ شرقی / ۴۶٫۳۳۵۸۳°شمالی ۴۲٫۷۹۹۴۴°شرقی

گونه: دریاچه آب شور

برونشارشهای کلان: دریای آزوف (از راه رود مانیچ)

کشورهای حوضه: Russia

title: دریاچه مانیچ-گودیلو

مساحتِ رو: ۳۴۴ کیلومتر مربع (۱۳۳ مایل مربع)

میانگین ژرفا: ۰٫۶ متر (۲ فوت ۰ اینچ)

ارتفاع سطح: ۸ متر (۲۶ فوت)

title: تالاب رامسر

نام رسمی: Lake Manych-Gudilo

تاریخ ثبت: ۱۳ سپتامبر ۱۹۹۴

شماره ثبت: ۶۷۳


text:
# روزنامه خاطرات ناصرالدین‌شاه قاجار
روزنامهٔ خاطرات ناصرالدین‌شاه قاجار مجموعهٔ یادداشت‌های دست‌نویس ناصرالدین‌شاه است. این مجموعه که ۳۴ سال قمری (حدود ۳۳ سال خورشیدی) از زندگی شاه ایران قاجاری را در بر می‌گیرد، شامل شرح سفرهای او به اقصی‌نقاط ایران و جهان، ییلاق و قشلاق و شکار به همراه اهل حرم و دیوان، دیدارهای وی با اشخاص گوناگون مملکتی و نیز بخش اعظمی از زندگی خصوصی ناصرالدین‌شاه و نحوهٔ ارتباط او با همسران و فرزندانش است.

## بخش‌بندی
یادداشت‌های ناصرالدین‌شاه، در سه مرکز مهم آرشیوی ایران به شرح زیر بایگانی شده است:
۱. سازمان اسناد و کتابخانه ملی ایران: مجموعاً ۸ آلبوم، شامل وقایع از محرم ۱۲۷۹ تا ربیع‌الاول ۱۳۰۸ق، به استثنای وقایع شش‌ماهه نخست سال ۱۳۰۶ق.
۲. کتابخانه سلطنتی کاخ گلستان: کتابچه شامل وقایع شش‌ماهه نخست سال ۱۳۰۶ق.
۳. مرکز اسناد خطی کاخ گلستان: مجموعاً ۵ دفتر، شامل وقایع از ربیع‌الاول ۱۳۰۸ تا ذی‌قعده ۱۳۱۳ق.
یادداشت‌ها از ۱۴ محرم ۱۲۷۹ (تیر ۱۲۴۱) در ۳۱سالگی وی آغاز می‌شود. او یادداشت‌ها را در سرلوحی زرّین با این زیرعنوان آغاز کرده:
شکارهایی که از ماه محرم سنه ۷۹ ایت‌ئیل و مابعدها می‌شود، در این کتابچه ثبت و ضبط می‌شود به‌طور روزنامچه.
یادداشت‌ها، ۴۸ ساعت پیش از ترور ناصرالدین‌شاه در ۶۴سالگی وی به پایان می رسد.

## چاپ در ایران
این مجموعه تاکنون چندین‌بار بصورت ناقص توسط ناشران گوناگون ایرانی منتشر شده است. این چاپ‌ها به شکل سفرنامه‌های کوتاه و بلند و یا بصورت بخشی از کل مجموعه بوده است. از سال ۱۴۰۰، نشر سخن در حال چاپ کل یادداشت‌ها بوده که تاکنون سیزده جلد از آن را منتشر کرده است.

## ناصرالدین شاه و راه‌آهن روسیهٔ تزاری
ناصرالدین‌شاه، نخستین پادشاه ایرانیست که ترابری ریلی را تجربه کرده است. او به هنگام مواجهه‌اش با قطار در امپراتوری روسیه، از عنوان‌های ابداعی راه‌آهن، کالسکهٔ بخار و استاسیون بهره می‌برد. او در ۱۸ ربیع‌الاول ۱۲۹۰ (۱۶ مه ۱۸۷۳) در راه نمایشگاه جهانی وین بود که نوشت:
... خلاصه سه ساعت و ربع به غروب مانده وارد [بندر] شهر «سارتیسین» شدیم که ابتدای راه‌آهن از آنجاست و در بلندی کنار رودخانه ولگا واقع شده... همینکه کشتی لنگر انداخت، کالسکه‌های بخار که باید ما را ببرند پیدا شدند. نماز خوانده [و] از اطاق کشتی بیرون آمدم؛ حاکم ساراطوف که شهر ساریتسین جزو حکومت اوست، به حضور آمد... یک ساعت از شب رفته، به راه‌آهن رفتیم... کالسکه‌های راه‌آهن از کالسکه‌های مخصوص امپراطور بود؛ بسیار خوب و وسیع و مزیّن و اطاقهای متعدد، از سفره‌خانه و خوابگاه و اطاق پذیرایی، همه مزیّن به چراغ و میز و صندلی و تخت و نیم‌تخت. کالسکه‌ها، همه به هم وصل بود، طوریکه به جمیع کالسکه‌ها می‌شد رفت... اول مرتبه‌ایست که به کالسکه‌ٔ بخار می‌نشینیم؛ بسیار خوب و راحت است [و] ساعتی پنج فرسنگ راه می‌رود. صبح که برخاستم، معلوم شد که شب از جاهای خوب گذشته‌ایم... در هر دو سه میل، یک قراولخانه به جهت حفظ راه و در چند فرسنگ، یک استاسیون ساخته‌اند؛ استاسیون، محل ایستادن قطار است برای چرب‌کردن عرّاده‌ها و خوردن قهوه و غذا... — ناصرالدین شاه، سفرنامه ناصرالدین شاه به فرنگ، ابریشمی، صص۳۵-۳۶
ناصرالدین‌شاه و همراهان، مسافت ۱٫۰۰۰ کیلومتری سارتیسین - مسکو را با قطار در یک روز و نیم پیمودند.

## میراث
پرکاری ناصرالدین‌شاه در نوشتن، او را به دومین نفر در سران مملکتی جهان از حیث شمار سال‌های نوشتن خاطرات تبدیل کرده است. در ردهٔ اول، ملکه ویکتوریا قرار دارد که بیش از شصت سال خاطراتش را می‌نوشت.

title: روزنامه خاطرات ناصرالدین‌شاه قاجار

wikitext:
{{جعبه اطلاعات کتاب
| نام                         = روزنامهٔ خاطرات ناصرالدین‌شاه قاجار
| تصویر                       = Rouzname-ye khaterat.jpg
| نویسنده                     = [[ناصرالدین‌شاه قاجار]]
| ناشر                        = [[نشر سخن|سخن]]
| شابک                        = ۹۷۸۶۲۲۶۴۴۱۲۸۵
| تاریخ نشر                   = ۱۴۰۰
| ویراستار                    = مجید عبد امین
}}
'''روزنامهٔ خاطرات ناصرالدین‌شاه قاجار''' مجموعهٔ یادداشت‌های دست‌نویس [[ناصرالدین‌شاه]] است. این مجموعه که ۳۴ سال قمری (حدود ۳۳ سال خورشیدی) از زندگی شاه [[ایران قاجاری]] را در بر می‌گیرد، شامل شرح سفرهای او به اقصی‌نقاط ایران و جهان، ییلاق و قشلاق و شکار به همراه اهل حرم و دیوان، دیدارهای وی با اشخاص گوناگون مملکتی و نیز بخش اعظمی از زندگی خصوصی ناصرالدین‌شاه و نحوهٔ ارتباط او با همسران و فرزندانش است.

== بخش‌بندی ==
یادداشت‌های ناصرالدین‌شاه، در سه مرکز مهم آرشیوی ایران به شرح زیر بایگانی شده است:

۱. [[سازمان اسناد و کتابخانه ملی ایران]]: مجموعاً ۸ آلبوم، شامل وقایع از محرم ۱۲۷۹ تا ربیع‌الاول ۱۳۰۸ق، به استثنای وقایع شش‌ماهه نخست سال ۱۳۰۶ق.

۲. [[کاخ گلستان|کتابخانه سلطنتی کاخ گلستان]]: کتابچه شامل وقایع شش‌ماهه نخست سال ۱۳۰۶ق.

۳. مرکز اسناد خطی کاخ گلستان: مجموعاً ۵ دفتر، شامل وقایع از ربیع‌الاول ۱۳۰۸ تا ذی‌قعده ۱۳۱۳ق.

یادداشت‌ها از ۱۴ محرم ۱۲۷۹ (تیر ۱۲۴۱) در ۳۱سالگی وی آغاز می‌شود. او یادداشت‌ها را در سرلوحی زرّین با این زیرعنوان آغاز کرده:
{{گفتاورد|شکارهایی که از ماه محرم سنه ۷۹ [[گاه‌شماری جانوری|ایت‌ئیل]] و مابعدها می‌شود، در این کتابچه ثبت و ضبط می‌شود به‌طور روزنامچه.}}
یادداشت‌ها، ۴۸ ساعت پیش از ترور ناصرالدین‌شاه در ۶۴سالگی وی به پایان می رسد.<ref>{{یادکرد کتاب|عنوان=روزنامه خاطرات ناصراالدین‌شاه قاجار|ناشر=سخن|جلد=۱|صفحه=دیباچه ویراستار}}</ref>

== چاپ در ایران ==
این مجموعه تاکنون چندین‌بار بصورت ناقص توسط ناشران گوناگون ایرانی منتشر شده است. این چاپ‌ها به شکل سفرنامه‌های کوتاه و بلند و یا بصورت بخشی از کل مجموعه بوده است. از سال ۱۴۰۰، [[نشر سخن]] در حال چاپ کل یادداشت‌ها بوده که تاکنون سیزده جلد از آن را منتشر کرده است.<ref>{{یادکرد وب|عنوان=بررسی نسخه های خطی و سفرنامه های دوره قاجار|نشانی=https://www.mehrnews.com/news/4143363/%D8%A8%D8%B1%D8%B1%D8%B3%DB%8C-%D9%86%D8%B3%D8%AE%D9%87-%D9%87%D8%A7%DB%8C-%D8%AE%D8%B7%DB%8C-%D9%88-%D8%B3%D9%81%D8%B1%D9%86%D8%A7%D9%85%D9%87-%D9%87%D8%A7%DB%8C-%D8%AF%D9%88%D8%B1%D9%87-%D9%82%D8%A7%D8%AC%D8%A7%D8%B1|وبگاه=خبرگزاری مهر {{!}} اخبار ایران و جهان {{!}} Mehr News Agency|تاریخ=2017-11-13|بازبینی=2025-08-17|کد زبان=fa}}</ref><ref>{{یادکرد وب|وبگاه=ایرنا|نشانی=https://www.irna.ir/news/83708473/%D8%A8%D8%B1%D8%AA%D8%B1%DB%8C%D9%86-%DA%A9%D8%AA%D8%A7%D8%A8-%D9%87%D8%A7%DB%8C-%D9%85%D8%A7%D9%87-%D8%A8%D9%87%D9%85%D9%86-%D8%AF%D8%B1-%D8%B3%D9%87-%D8%AD%D9%88%D8%B2%D9%87-%D8%B9%D9%84%D9%88%D9%85-%D8%A7%D9%86%D8%B3%D8%A7%D9%86%DB%8C-%D9%85%D8%B9%D8%B1%D9%81%DB%8C-%D8%B4%D8%AF%D9%86%D8%AF|عنوان=برترین کتاب‌های ماه بهمن در سه حوزه علوم انسانی معرفی شدند}}</ref>

== ناصرالدین شاه و راه‌آهن روسیهٔ تزاری ==
ناصرالدین‌شاه، نخستین پادشاه ایرانیست که [[ترابری ریلی]] را تجربه کرده است. او به هنگام مواجهه‌اش با قطار در [[امپراتوری روسیه]]، از عنوان‌های ابداعی ''راه‌آهن''، ''کالسکهٔ بخار'' و ''استاسیون'' بهره می‌برد. او در ۱۸ ربیع‌الاول ۱۲۹۰ (۱۶ مه ۱۸۷۳) در راه [[نمایشگاه جهانی وین ۱۸۷۳|نمایشگاه جهانی وین]] بود که نوشت:
{{گفتاورد|... خلاصه سه ساعت و ربع به غروب مانده وارد [بندر] شهر «[[ولگاگراد|سارتیسین]]» شدیم که ابتدای ''راه‌آهن'' از آنجاست و در بلندی کنار [[رودخانه ولگا]] واقع شده... همینکه کشتی لنگر انداخت، ''کالسکه‌های بخار'' که باید ما را ببرند پیدا شدند. نماز خوانده [و] از اطاق کشتی بیرون آمدم؛ حاکم [[استان ساراتوف|ساراطوف]] که شهر ساریتسین جزو حکومت اوست، به حضور آمد... یک ساعت از شب رفته، به راه‌آهن رفتیم... ''کالسکه‌های راه‌آهن'' از کالسکه‌های مخصوص [[الکساندر دوم، امپراتور روسیه|امپراطور]] بود؛ بسیار خوب و وسیع و مزیّن و اطاقهای متعدد، از سفره‌خانه و خوابگاه و اطاق پذیرایی، همه مزیّن به چراغ و میز و صندلی و تخت و نیم‌تخت. کالسکه‌ها، همه به هم وصل بود، طوریکه به جمیع کالسکه‌ها می‌شد رفت... <u>اول مرتبه‌ایست که به کالسکه‌ٔ بخار می‌نشینیم</u>؛ بسیار خوب و راحت است [و] ساعتی پنج [[فرسنگ]] راه می‌رود. صبح که برخاستم، معلوم شد که شب از جاهای خوب گذشته‌ایم... در هر دو سه [[مایل|میل]]، یک [[قراولخانه]] به جهت حفظ راه و در چند فرسنگ، یک ''استاسیون'' ساخته‌اند؛ استاسیون، محل ایستادن قطار است برای چرب‌کردن عرّاده‌ها و خوردن قهوه و غذا... |ناصرالدین شاه|سفرنامه ناصرالدین شاه به فرنگ، ابریشمی، صص۳۵-۳۶}}
ناصرالدین‌شاه و همراهان، مسافت ۱٫۰۰۰ کیلومتری سارتیسین - مسکو را با قطار در یک روز و نیم پیمودند.

== میراث ==
پرکاری ناصرالدین‌شاه در نوشتن، او را به دومین نفر در سران مملکتی جهان از حیث شمار سال‌های نوشتن خاطرات تبدیل کرده است. در ردهٔ اول، [[ملکه ویکتوریا]] قرار دارد که [[خاطرات ملکه ویکتوریا|بیش از شصت سال خاطراتش را می‌نوشت]].<ref>{{یادکرد وب|عنوان=ناگفته‌های جالب از خاطره‌نویسی ناصرالدین‌شاه|نشانی=https://donya-e-eqtesad.com/%D8%A8%D8%AE%D8%B4-%D9%81%D8%B1%D9%87%D9%86%DA%AF-%D9%87%D9%86%D8%B1-32/4020912-%D9%86%D8%A7%DA%AF%D9%81%D8%AA%D9%87-%D9%87%D8%A7%DB%8C-%D8%AC%D8%A7%D9%84%D8%A8-%D8%A7%D8%B2-%D8%AE%D8%A7%D8%B7%D8%B1%D9%87-%D9%86%D9%88%DB%8C%D8%B3%DB%8C-%D9%86%D8%A7%D8%B5%D8%B1%D8%A7%D9%84%D8%AF%DB%8C%D9%86-%D8%B4%D8%A7%D9%87|وبگاه=روزنامه دنیای اقتصاد|تاریخ=2025-08-17|بازبینی=2025-08-17|کد زبان=fa}}</ref>

== منابع ==
{{پانویس}}

[[رده:خاطرات]]
[[رده:خاطرات ایرانی]]
[[رده:مقاله‌های ایجاد شده توسط ایجادگر]]

title: روزنامهٔ خاطرات ناصرالدین‌شاه قاجار

ویراستار(ها): مجید عبد امین

نویسنده(ها): ناصرالدین‌شاه قاجار

ناشر: سخن

تاریخ نشر: ۱۴۰۰

شابک: شابک ۹۷۸۶۲۲۶۴۴۱۲۸۵


text:
# علیرضا شاپور شهبازی
علیرضا شاپور شهبازی (۱۳ شهریور ۱۳۲۱ – ۲۵ تیر ۱۳۸۵) باستان‌شناس، تاریخ‌نگار، نویسنده و متخصص در باستان‌شناسی دوران ایران هخامنشی و استاد دانشگاه‌های شیراز، تهران، هاروارد، کلمبیا، گوتینگن و اورگن شرقی و بنیان‌گذار بنیاد تحقیقات هخامنشی در سال ۱۳۵۲ بود. شهبازی یکی از مهم‌ترین پژوهشگران مطالعات ایران باستان بود که در سطح بین‌المللی، اعتبار و شهرت فراوانی داشت. شهبازی در سیزدهم شهریور ۱۳۲۱ در شیراز متولد شد و تحصیلاتش را تا مقطع دیپلم در همان شهر ادامه داد و برای ادامهٔ تحصیل در رشتهٔ تاریخ، به دانشگاه لندن رفت. او علاوه بر زبان فارسی، به زبان‌های انگلیسی و آلمانی مسلط بود و با زبان‌های فرانسوی، یونانی، عربی و آرامی نیز آشنایی داشت.
شاپور شهبازی یکی از فعال‌ترین استادان در زمینهٔ تاریخ پیش از اسلام ایران بود و ۱۸۰ مقاله و ۱۸ کتاب در این زمینه به‌زبان‌های فارسی، انگلیسی، آلمانی و فرانسوی به رشتهٔ تحریر درآورد و مقاله‌های بسیاری از وی در دانشنامهٔ ایرانیکا قرار گرفته‌اند. از کتاب‌های مهم او به کورش بزرگ: زندگی و جهان‌داری بنیادگذار شاهنشاهی ایران که برندهٔ جایزهٔ کتاب سال شد؛ کتاب راهنمای مستند تخت جمشید و شرح مصور نقش رستم که به چهار زبان فارسی، انگلیسی، آلمانی و فرانسوی منتشر شد می‌توان اشاره کرد. در سال ۱۳۸۴، جایزهٔ هوشنگ پورشریعتی مرکز مطالعات خاورمیانه در واشینگتن برای زحمات ایشان در زمینهٔ تاریخ گذشتهٔ ایران، به وی اهدا شد. شهبازی در ۲۵ تیر ۱۳۸۵ (۱۵ ژوئیه ۲۰۰۶) بر اثر ابتلا به سرطان معده در شهر واشینگتن، دی. سی. درگذشت. پیکر او پس از فوت به ایران منتقل شد و در حافظیه دفن شد.

## زندگی
علیرضا شاپور شهبازی در ۳ شهریورِ ۱۳۲۱ (۴ سپتامبر ۱۹۴۲ میلادی) در شیراز زاده شد. او که فرزند هفتم خانواده بود، در همان دوران کودکی مادرش ملیحه را از دست داد.
پدرش  ابراهیم شهبازی، از زمین‌داران و باغ‌داران معروف شیراز بود که طبعی شاعرانه داشت و شاپور از همان ابتدای کودکی اشعار حافظ، سعدی و فردوسی را از زبان پدرش فراگرفت. دورهٔ دبستان و سیکل را در مکتب قصرالدشت شیراز گذراند و دوران دبیرستان را در دبیرستان حکمت که در آن زمان مهدی حمیدی شیرازی، مدیر آن بود، به پایان برد. شهبازی در سال ۱۳۵۵ (۱۹۷۶ میلادی) با ترزا لوئیس کریستن‌سن ازدواج کرد و تنها فرزند او، رودابه در سال ۱۳۶۱ (۱۹۸۲ میلادی) در آلمان به دنیا آمد. آن‌ها در سال ۱۳۶۷ (۱۹۸۸ میلادی) از یکدیگر جدا شدند و شهبازی در ۱۳۷۳ (۱۹۹۴ میلادی) با فریده کریمی ازدواج کرد.

### تحصیلات
شهبازی پس از اخذ دیپلم، در رشتهٔ تاریخ و جغرافیا در دانشگاه شیراز ادامهٔ تحصیل داد و در سال ۱۳۴۷ (۱۹۶۸ میلادی) با رتبهٔ اول مدرک کارشناسی تاریخ گرفت، سپس با استفاده از بورس شاگرد اولی برای ادامهٔ تحصیل راهی لندن شد و در سال ۱۳۴۹ (۱۹۷۰ میلادی) در رشتهٔ باستان‌شناسی آسیای غربی از دانشگاه لندن مدرک کارشناسی ارشد گرفت. سپس به ایران بازگشت و در دانشگاه شیراز به تدریس پرداخت، و در سال ۱۳۴۹ (۱۹۷۰ میلادی) بار دیگر عازم لندن شد و در دانشگاه لندن در مقطع دکترا، در رشتهٔ باستان‌شناسی ایران هخامنشی به تحصیل خود ادامه داد و در سال ۱۳۵۲ (۱۹۷۳ میلادی) مدرک دکترا دریافت کرد او در سال ۱۹۸۳ نیز مدرک پسادکتری خود را در رشتهٔ تاریخ‌شناسی ایران از دانشگاه گوتینگن دریافت کرد.
شهبازی به زبان‌های انگلیسی و آلمانی مسلط بود و با زبان‌های فرانسوی، یونانی، عربی و آرامی نیز آشنا بود و از میان زبان‌های باستانی ایران به‌ویژه به زبان فارسی باستان تسلط کامل داشت.

### فعالیت‌های علمی
شهبازی پس از بازگشتش به ایران، در مدت کوتاهی (۸ یا ۹ ماه) در سال ۱۳۵۲ (۱۹۷۳–۱۹۷۴) ریاست بخش تاریخ موزهٔ ملی ایران را بر عهده داشت و در همان زمان در دانشگاه تهران نیز درس تاریخ و تمدن ایران باستان می‌گفت. سپس به شیراز بازگشت و در مؤسسهٔ آسیایی شیراز به تدریس پرداخت. او در ۱۳۵۳ (۱۹۷۴ میلادی) بنیاد تحقیقات هخامنشی را بنیاد نهاد و تا سال ۱۳۵۸ (۱۹۷۹ میلادی) علاوه بر تدریس در مؤسسهٔ آسیایی، ریاست بنیاد را نیز بر عهده داشت. او همچنین در دانشگاه‌های تهران، هاروارد، کلمبیا، گوتینگن و اورگن شرقی، درس‌های تاریخ هنر، تاریخ‌نگاری، تاریخ باستان، زنان جهان کلاسیک و تاریخ خاورمیانه را تدریس می‌کرد.
شهبازی با برخی مراکز پژوهشی ازجمله دائرةالمعارف بزرگ اسلامی و مرکز نشر دانشگاهی همکاری نزدیک داشت. او مشاور مرکز نشر و عضو هیئت نویسندگان مجله‌های باستان‌شناسی و تاریخ و نامهٔ ایران باستان، از مجله‌های ادواری مرکز بود. در سال ۱۳۸۰ (۲۰۰۱ میلادی) که «بنیاد پژوهشی پارسه-پاسارگاد» تأسیس شد، شهبازی به مقام مشاور عالی علمی آن برگزیده شد.

## جوایز و افتخارات

### داخلی
- برندهٔ جایزهٔ بهترین کتاب سال ایران در سال ۱۳۴۹ (۱۹۷۰ میلادی) برای کتاب جهانداری کوروش بزرگ.[۱۴]

### بین‌المللی
- جایزهٔ هوشنگ پورشریعتی انجمن مطالعات خاورمیانه (میسا) برای زحمات ایشان در زمینهٔ تاریخ گذشتهٔ ایران در سال ۱۳۸۴.[۱۵]
- عضو بنیاد الکساندر فون هومبولت بین سال‌های ۱۹۸۰ تا ۱۹۸۳، آلمان غربی
- عضو برجستهٔ هیئت علمی دانشگاه اورگن شرقی در سال ۲۰۰۵[۱۶]

## مرگ
شهبازی در ۲۵ تیرِ ۱۳۸۵ (۱۵ ژوئیه ۲۰۰۶) بر اثر ابتلا به سرطان معده در شهر واشینگتن، دی. سی. درگذشت. پیکر او پس از فوت به ایران منتقل شد و در حافظیه دفن شد.
پس از مرگ شهبازی، سازمان میراث فرهنگی در ۲۶ مردادماه ۱۳۸۵ مراسم بزرگداشتی در محل این سازمان در خیابان آزادی برگزار کرد که در آن علاقه‌مندان و دوستان به‌ویژه باستان‌شناسان دوستدار او دربارهٔ اندیشه‌ها، کارها و سجایای اخلاقی او سخن گفتند. همچنین در پنجم شهریورماه همان سال به‌مناسبت چهلمین روز مرگ شهبازی، به همت بنیاد پژوهشی پارسه-پاسارگاد، نشست علمی در تخت جمشید برگزار شد که در آن صاحب‌نظران آخرین تحقیقات خود را در زمینهٔ باستان‌شناسی و تاریخ و تمدن ایران عرضه کردند. مقارن این نشست (شهریور ۸۵) نخستین شمارهٔ خبرنامهٔ بنیاد پژوهشی پارسه-پاسارگاد، ویژه‌نامهٔ زنده‌یاد شهبازی نیز منتشر شد.

## دیدگاه‌ها دربارهٔ او
تورج دریایی، پژوهشگر و تاریخ‌نگار در حوزهٔ مطالعات ایرانی می‌گوید: «دکتر شهبازی همیشه به من تذکر می‌داد که یادم نرود که اول من یک ایرانی هستم و بعد یک محقق و در قبال تاریخ و فرهنگ این کشور مسئولم؛ بااین‌حال هرگز دید شوونیستی و نژادپرستانه و غیرمعقول دربارهٔ ایران باستان نداشت. جای بسی تأسف است که چنین دانشمند برجسته‌ای را از دست داده‌ایم.» کامیار عبدی، باستان‌شناس ایرانی دربارهٔ روش تحقیق شهبازی می‌گوید: «آقای شهبازی یکی از معدود مورخان ایرانی بودند که با روش‌شناسی تاریخ و تاریخ‌نگاری، آشنایی علمی و تحصیلات آکادمیک داشتند و در کارهایشان برخلاف خیلی چیزهایی که در ایران و خارج از ایران درمی‌آید، این نکته مشهود است. ایشان نه تنها با منابع مکتوب ایران، بلکه منابع غربی و منابعی که از یونان و روم باستان دربارهٔ ایران به دست آمده بود آشنایی کامل داشتند و همهٔ آن‌ها را در کارهایشان به کار می‌بردند.»
محمدحسین طالبیان پس از مرگ شاپور شهبازی گفت: «بی‌گمان درگذشت زود هنگام ایشان، ضایعه‌ای جبران‌ناپذیر برای جامعهٔ فرهنگی کشور و شیفتگان تاریخ و هویت ایران شمرده خواهد شد.» منصور رستگار فسایی، پژوهشگر و نویسنده ایرانی در مراسم چهلمین روز مرگ شاپور شهبازی گفت: «شهبازی سال‌های طولانی به تحصیل و مطالعه در داخل و خارج ایران پرداخت که نتیجهٔ آن ارائهٔ مقالات و کتب بسیار است. تلاش وی به شناسایی ایران در دنیا منجر شد، شناختی که وی از ایران به دنیا داد تا آن روز بی‌سابقه بود.»

## آثار
شاپور شهبازی یکی از فعال‌ترین استادان در زمینهٔ تاریخ پیش از اسلام ایران بود و ۱۸ کتاب در این زمینه به‌زبان‌های فارسی، انگلیسی، آلمانی و فرانسوی به رشتهٔ تحریر درآورد و ۱۸۰ مقاله نیز در زمینهٔ تاریخ، فرهنگ، هنر و زبان ایران منتشر کرد که مقاله‌های بسیاری از وی در دانشنامهٔ ایرانیکا قرار گرفته‌اند.
از کتاب‌های او به کورش بزرگ: زندگی و جهان‌داری بنیادگذار شاهنشاهی ایران که برندهٔ جایزهٔ کتاب سال شد؛ کتاب راهنمای مستند تخت جمشید که به زبان‌های فرانسه و آلمانی نیز ترجمه شده؛ کتاب فردوسی؛ یک بیوگرافی انتقادی (۱۹۹۱) که توسط دانشگاه هاروارد منتشر شده‌است و کتاب شرح مصور نقش رستم که به چهار زبان فارسی، انگلیسی، آلمانی و فرانسوی منتشر شد، را می‌توان نام برد.
شهبازی همچنین با مراکز پژوهشی و تولیدکنندهٔ مستند، همکاری‌های مختلفی را داشته‌است و به‌عنوان میهمان در برنامهٔ‌های مستندهای شبکهٔ بی‌بی‌سی و دیسکاوری شرکت می‌کرد.

### فیلم‌های مستند
شهبازی با مراکز پژوهشی و تولیدکنندهٔ مستند، همکاری‌های مختلفی را داشته‌است؛ او به‌عنوان میهمان در برنامهٔ‌های مستندهای شبکهٔ بی‌بی‌سی و دیسکاوری شرکت می‌کرد.
- ۱۹۷۶ “Crossroad of Civilization” ,BBC With David Frost, Parts 2-4: Achaemenids and Parthians.
- ۱۹۹۹ “Heritage of Iran”, Seda va sima, Jam- e Jam (Persian and English).
- ۲۰۰۰ “Spartans at the Gate” Discovery Channel and BBC
- ۲۰۰۲ “Persepolis: A New Look”, Sunrise Production (Persian and English)
- ۲۰۰۳ “Perseplis Regained”, BBC. Radio, Channel 4.
- ۲۰۰۴ “ Pasargadae and Tang-e Bulaghi” Emami Production.

title: علیرضا شاپور شهبازی

wikitext:
{{حص-حنب}}
{{مقاله خوب}}
{{جعبه زندگینامه
| نام                = علیرضا شاپور شهبازی
| تصویر              = Shahbazi 2.jpg
| توضیح تصویر        =
| نام اصلی           =
| زمینه فعالیت       =
| تاریخ تولد         = {{تولد|۱۹۴۲|۰۹|۴}}{{سخ}}(۱۳ شهریور ۱۳۲۱ خورشیدی)
| محل تولد           = [[شیراز]]، ایران
| والدین             =
| تاریخ مرگ          = {{مرگ و سن|۲۰۰۶|۰۷|۱۵|۱۹۴۲|۰۹|۴}}{{سخ}}(۲۵ تیر ۱۳۸۵ خورشیدی)
| مکان مرگ           = [[واشینگتن، دی. سی.]]، ایالات متحده
| علت مرگ            = [[سرطان معده]]
| محل زندگی          =
| مختصات محل زندگی   =
| مدفن               = [[حافظیه]]، شیراز، ایران
| در زمان حکومت      =
| اتفاقات مهم        =
| نام دیگر           =
| لقب                = |
| کارهای برجسته      = [[بنداد تحقیقات هخامنشی]]
| پیشه               = {{hlist|نویسنده|باستان‌شناس}}
| سال‌های فعالیت     = ۱۳۴۹–۱۳۸۵
| سبک نوشتاری        =
| کتاب‌ها            =
| مقاله‌ها           =
| همسر               = {{ازدواج|ترزا لوئیس کریستن‌سن|۱۳۵۵|۱۳۶۷}}{{سخ}}{{ازدواج|فریده کریمی|۱۳۷۳}}
| شریک زندگی         =
| فرزندان            = ۱
| تحصیلات            = [[کارشناسی]] [[تاریخ]]{{سخ}}[[کارشناسی ارشد]] باستان‌شناسی آسیای غربی{{سخ}}[[دکترا]] باستان‌شناسی ایران هخامنشی{{سخ}}[[پسادکتری]] تاریخ‌شناسی ایران
| دانشگاه            = [[دانشگاه شیراز]]، [[دانشگاه تهران]]، [[دانشگاه لندن]]، [[دانشگاه گوتینگن]]، [[دانشگاه اورگن شرقی]]، [[دانشگاه کلمبیا]] و [[دانشگاه هاروارد]]
| شاگرد              =
| استاد              =
| علت شهرت           =
| تأثیرگذاشته بر     =
| تأثیرپذیرفته از    =
| وبگاه              =
| جوایز حافظ         =
| جوایز              = برندهٔ بهترین کتاب سال ۱۳۴۹ خورشیدی برای کتاب ''[[کورش بزرگ: زندگی و جهان‌داری بنیادگذار شاهنشاهی ایران]]''{{سخ}}[[جایزه پورشریعتی]] برای تلاش در زمینهٔ تاریخ گذشتهٔ ایران (۱۳۸۴)
| گفتاورد            =
| امضا               =
}}
'''علیرضا شاپور شهبازی''' (۱۳ شهریور ۱۳۲۱ – ۲۵ تیر ۱۳۸۵) باستان‌شناس، تاریخ‌نگار، نویسنده و متخصص در باستان‌شناسی دوران ایران [[هخامنشی]] و استاد دانشگاه‌های [[دانشگاه شیراز|شیراز]]، [[دانشگاه تهران|تهران]]، [[دانشگاه هاروارد|هاروارد]]، [[دانشگاه کلمبیا|کلمبیا]]، [[دانشگاه گوتینگن|گوتینگن]] و [[دانشگاه اورگن شرقی|اورگن شرقی]] و بنیان‌گذار [[بنیاد تحقیقات هخامنشی]] در سال ۱۳۵۲ بود. شهبازی یکی از مهم‌ترین پژوهشگران مطالعات ایران باستان بود که در سطح بین‌المللی، اعتبار و شهرت فراوانی داشت. شهبازی در سیزدهم شهریور ۱۳۲۱ در [[شیراز]] متولد شد و تحصیلاتش را تا مقطع دیپلم در همان شهر ادامه داد و برای ادامهٔ تحصیل در رشتهٔ تاریخ، به [[دانشگاه لندن]] رفت. او علاوه بر [[زبان فارسی]]، به زبان‌های [[زبان انگلیسی|انگلیسی]] و [[زبان آلمانی|آلمانی]] مسلط بود و با زبان‌های [[زبان فرانسوی|فرانسوی]]، [[زبان یونانی|یونانی]]، [[زبان عربی|عربی]] و [[زبان آرامی|آرامی]] نیز آشنایی داشت.

شاپور شهبازی یکی از فعال‌ترین استادان در زمینهٔ تاریخ پیش از اسلام ایران بود و ۱۸۰ مقاله و ۱۸ کتاب در این زمینه به‌زبان‌های فارسی، انگلیسی، آلمانی و فرانسوی به رشتهٔ تحریر درآورد و مقاله‌های بسیاری از وی در ''[[دانشنامه ایرانیکا|دانشنامهٔ ایرانیکا]]'' قرار گرفته‌اند. از کتاب‌های مهم او به ''[[کورش بزرگ: زندگی و جهان‌داری بنیادگذار شاهنشاهی ایران]]'' که برندهٔ [[جایزهٔ کتاب سال]] شد؛ ''[[راهنمای مستند تخت جمشید (کتاب)|کتاب راهنمای مستند تخت جمشید]]'' و ''[[شرح مصور نقش رستم]]'' که به چهار زبان فارسی، انگلیسی، آلمانی و فرانسوی منتشر شد می‌توان اشاره کرد. در سال ۱۳۸۴، جایزهٔ هوشنگ پورشریعتی مرکز مطالعات خاورمیانه در واشینگتن برای زحمات ایشان در زمینهٔ تاریخ گذشتهٔ ایران، به وی اهدا شد. شهبازی در ۲۵ تیر ۱۳۸۵ ({{میلادی|۲۰۰۶|۰۷|۱۵}}) بر اثر ابتلا به [[سرطان معده]] در شهر [[واشینگتن، دی. سی.]] درگذشت. پیکر او پس از فوت به ایران منتقل شد و در [[حافظیه]] دفن شد.

== زندگی ==
[[پرونده:Shahbazi 4.jpg|بندانگشتی|ایستاده|شهبازی در دوران جوانی]]
علیرضا شاپور شهبازی در ۳ شهریورِ ۱۳۲۱ ({{میلادی|۱۹۴۲|۰۹|۴}} میلادی) در [[شیراز]] زاده شد. او که فرزند هفتم خانواده بود، در همان دوران کودکی مادرش ملیحه را از دست داد.<ref>{{پک||۲۰۰۶|ک=Dr. Ali Reza Shapur Shahbazi|کد زبان=en}}</ref>
پدرش  ابراهیم شهبازی، از زمین‌داران و باغ‌داران معروف شیراز بود که طبعی شاعرانه داشت و شاپور از همان ابتدای کودکی اشعار [[حافظ]]، [[سعدی]] و [[فردوسی]] را از زبان پدرش فراگرفت. دورهٔ دبستان و سیکل را در مکتب قصرالدشت شیراز گذراند و دوران دبیرستان را در ''دبیرستان حکمت'' که در آن زمان [[مهدی حمیدی شیرازی]]، مدیر آن بود، به پایان برد. شهبازی در سال ۱۳۵۵ (۱۹۷۶ میلادی) با ترزا لوئیس کریستن‌سن ازدواج کرد و تنها فرزند او، رودابه در سال ۱۳۶۱ (۱۹۸۲ میلادی) در [[آلمان]] به دنیا آمد.<ref>{{پک||۲۰۰۶|ک=Dr. Ali Reza Shapur Shahbazi|کد زبان=en}}</ref><ref>{{پک|CAIS|۲۰۰۶|ک=Shapur Shahbazi|کد زبان=en}}</ref> آن‌ها در سال ۱۳۶۷ (۱۹۸۸ میلادی) از یکدیگر جدا شدند و شهبازی در ۱۳۷۳ (۱۹۹۴ میلادی) با فریده کریمی ازدواج کرد.<ref>{{پک|خطیبی|۱۳۸۴|ک=علیرضا شاپور شهبازی}}</ref>

=== تحصیلات ===
شهبازی پس از اخذ دیپلم، در رشتهٔ [[تاریخ]] و [[جغرافیا]] در [[دانشگاه شیراز]] ادامهٔ تحصیل داد و در سال ۱۳۴۷ (۱۹۶۸ میلادی) با رتبهٔ اول مدرک [[کارشناسی]] تاریخ گرفت، سپس با استفاده از بورس شاگرد اولی برای ادامهٔ تحصیل راهی [[لندن]] شد و در سال ۱۳۴۹ (۱۹۷۰ میلادی) در رشتهٔ باستان‌شناسی آسیای غربی از [[دانشگاه لندن]] مدرک [[کارشناسی ارشد]] گرفت. سپس به ایران بازگشت و در دانشگاه شیراز به تدریس پرداخت، و در سال ۱۳۴۹ (۱۹۷۰ میلادی) بار دیگر عازم لندن شد و در دانشگاه لندن در مقطع دکترا، در رشتهٔ باستان‌شناسی ایران هخامنشی به تحصیل خود ادامه داد و در سال ۱۳۵۲ (۱۹۷۳ میلادی) مدرک دکترا دریافت کرد<ref>{{پک|خطیبی|۱۳۸۴|ک=علیرضا شاپور شهبازی|}}</ref> او در سال ۱۹۸۳ نیز مدرک [[پسادکتری]] خود را در رشتهٔ تاریخ‌شناسی ایران از [[دانشگاه گوتینگن]] دریافت کرد.<ref>{{پک||۲۰۰۶|ک=Dr. Ali Reza Shapur Shahbazi|کد زبان=en}}</ref><ref>{{پک|CAIS|۲۰۰۶|ک=Shapur Shahbazi|کد زبان=en}}</ref>

شهبازی به زبان‌های [[زبان انگلیسی|انگلیسی]] و [[زبان آلمانی|آلمانی]] مسلط بود و با زبان‌های [[زبان فرانسوی|فرانسوی]]، [[زبان یونانی|یونانی]]، [[زبان عربی|عربی]] و [[زبان آرامی|آرامی]] نیز آشنا بود و از میان زبان‌های باستانی ایران به‌ویژه به [[زبان فارسی باستان]] تسلط کامل داشت.<ref>{{پک|CAIS|۲۰۰۶|ک=Shapur Shahbazi|کد زبان=en}}</ref><ref>{{پک|خطیبی|۱۳۸۴|ک=علیرضا شاپور شهبازی|}}</ref>

=== فعالیت‌های علمی ===
شهبازی پس از بازگشتش به ایران، در مدت کوتاهی (۸ یا ۹ ماه) در سال ۱۳۵۲ (۱۹۷۳–۱۹۷۴) ریاست بخش تاریخ [[موزه ایران باستان|موزهٔ ملی ایران]] را بر عهده داشت و در همان زمان در [[دانشگاه تهران]] نیز درس تاریخ و تمدن ایران باستان می‌گفت. سپس به شیراز بازگشت و در [[مؤسسه آسیایی شیراز|مؤسسهٔ آسیایی شیراز]] به تدریس پرداخت.<ref>{{پک|خطیبی|۱۳۸۴|ک=علیرضا شاپور شهبازی}}</ref> او در ۱۳۵۳ (۱۹۷۴ میلادی) [[بنیاد تحقیقات هخامنشی]] را بنیاد نهاد و تا سال ۱۳۵۸ (۱۹۷۹ میلادی) علاوه بر تدریس در مؤسسهٔ آسیایی، ریاست بنیاد را نیز بر عهده داشت.<ref>{{پک|CAIS|۲۰۰۶|ک=Shapur Shahbazi|کد زبان=en}}</ref> او همچنین در دانشگاه‌های [[دانشگاه تهران|تهران]]، [[دانشگاه هاروارد|هاروارد]]، [[دانشگاه کلمبیا|کلمبیا]]، گوتینگن و [[دانشگاه اورگن شرقی|اورگن شرقی]]، درس‌های [[تاریخ هنر]]، [[تاریخ‌نگاری]]، [[تاریخ باستان]]، زنان جهان کلاسیک و [[تاریخ خاورمیانه]] را تدریس می‌کرد.<ref>{{پک|دریایی|۱۳۸۵|ک=یادی از شاپور شهبازی|ص=۴۹۸}}</ref>

شهبازی با برخی مراکز پژوهشی ازجمله [[دائرةالمعارف بزرگ اسلامی]] و [[مرکز نشر دانشگاهی]] همکاری نزدیک داشت. او مشاور مرکز نشر و عضو هیئت نویسندگان مجله‌های باستان‌شناسی و تاریخ و نامهٔ ایران باستان، از مجله‌های ادواری مرکز بود. در سال ۱۳۸۰ (۲۰۰۱ میلادی) که «بنیاد پژوهشی پارسه-پاسارگاد» تأسیس شد، شهبازی به مقام مشاور عالی علمی آن برگزیده شد.<ref>{{پک|طالبیان|۱۳۹۰|ک=ویژه‌نامه درگذشت شهبازی}}</ref>

== جوایز و افتخارات ==
=== داخلی ===
* برندهٔ جایزهٔ بهترین کتاب سال ایران در سال ۱۳۴۹ (۱۹۷۰ میلادی) برای کتاب ''جهانداری کوروش بزرگ''.<ref>{{پک|طالبیان|۱۳۸۵|ک=پدر راستین تخت جمشید}}</ref>

=== بین‌المللی ===
* جایزهٔ هوشنگ پورشریعتی انجمن مطالعات خاورمیانه (میسا) برای زحمات ایشان در زمینهٔ تاریخ گذشتهٔ ایران در سال ۱۳۸۴.<ref>{{پک|یارشاطر|۱۳۸۴|ک=جایزه هوشنگ پورشریعتی}}</ref>
* عضو بنیاد [[الکساندر فون هومبولت]] بین سال‌های ۱۹۸۰ تا ۱۹۸۳، [[آلمان غربی]]
* عضو برجستهٔ [[هیئت علمی دانشگاه]] اورگن شرقی در سال ۲۰۰۵<ref>{{پک|CAIS|۲۰۰۶|ک=Shapur Shahbazi|کد زبان=en}}</ref>

== مرگ ==
[[پرونده:Shahbazii.jpg|بندانگشتی|ایستاده|آرامگاه شهبازی در [[حافظیه]] شیراز]]
شهبازی در ۲۵ تیرِ ۱۳۸۵ ({{میلادی|۲۰۰۶|۰۷|۱۵}}) بر اثر ابتلا به سرطان معده در شهر [[واشینگتن، دی. سی.]] درگذشت. پیکر او پس از فوت به ایران منتقل شد و در [[حافظیه]] دفن شد.<ref>{{پک||۲۰۱۲|ک=Obituaries|کد زبان=en}}</ref>

پس از مرگ شهبازی، [[سازمان میراث فرهنگی، صنایع دستی و گردشگری|سازمان میراث فرهنگی]] در ۲۶ مردادماه ۱۳۸۵ مراسم بزرگداشتی در محل این سازمان در خیابان آزادی برگزار کرد که در آن علاقه‌مندان و دوستان به‌ویژه باستان‌شناسان دوستدار او دربارهٔ اندیشه‌ها، کارها و سجایای اخلاقی او سخن گفتند. همچنین در پنجم شهریورماه همان سال به‌مناسبت چهلمین روز مرگ شهبازی، به همت بنیاد پژوهشی پارسه-پاسارگاد، نشست علمی در [[تخت جمشید]] برگزار شد که در آن صاحب‌نظران آخرین تحقیقات خود را در زمینهٔ باستان‌شناسی و تاریخ و تمدن ایران عرضه کردند. مقارن این نشست (شهریور ۸۵) نخستین شمارهٔ خبرنامهٔ بنیاد پژوهشی پارسه-پاسارگاد، ویژه‌نامهٔ زنده‌یاد شهبازی نیز منتشر شد.<ref>{{پک|خطیبی|۱۳۸۴|ک=علیرضا شاپور شهبازی}}</ref><ref>{{پک|ظهوری|۱۳۸۵|ک= چهلمین روز درگذشت}}</ref>

== دیدگاه‌ها دربارهٔ او ==
[[تورج دریایی]]، پژوهشگر و تاریخ‌نگار در حوزهٔ مطالعات ایرانی می‌گوید: «دکتر شهبازی همیشه به من تذکر می‌داد که یادم نرود که اول من یک ایرانی هستم و بعد یک محقق و در قبال تاریخ و فرهنگ این کشور مسئولم؛ بااین‌حال هرگز دید شوونیستی و نژادپرستانه و غیرمعقول دربارهٔ ایران باستان نداشت. جای بسی تأسف است که چنین دانشمند برجسته‌ای را از دست داده‌ایم.»<ref>{{پک|دریایی|۱۳۸۵|ک=یادی از شاپور شهبازی|ص=۴۹۸}}</ref> [[کامیار عبدی]]، باستان‌شناس ایرانی دربارهٔ روش تحقیق شهبازی می‌گوید: «آقای شهبازی یکی از معدود مورخان ایرانی بودند که با روش‌شناسی تاریخ و تاریخ‌نگاری، آشنایی علمی و تحصیلات آکادمیک داشتند و در کارهایشان برخلاف خیلی چیزهایی که در ایران و خارج از ایران درمی‌آید، این نکته مشهود است. ایشان نه تنها با منابع مکتوب ایران، بلکه منابع غربی و منابعی که از [[یونان]] و [[روم باستان]] دربارهٔ ایران به دست آمده بود آشنایی کامل داشتند و همهٔ آن‌ها را در کارهایشان به کار می‌بردند.»<ref>{{پک|عبدی|۱۳۸۵|ک=درگذشت شاپور شهبازی}}</ref>

[[محمدحسین طالبیان]] پس از مرگ شاپور شهبازی گفت: «بی‌گمان درگذشت زود هنگام ایشان، ضایعه‌ای جبران‌ناپذیر برای جامعهٔ فرهنگی کشور و شیفتگان تاریخ و هویت ایران شمرده خواهد شد.»<ref>{{پک|طالبیان|۱۳۸۵|ک=پدر راستین تخت جمشید}}</ref> [[منصور رستگار فسایی]]، پژوهشگر و نویسنده ایرانی در مراسم چهلمین روز مرگ شاپور شهبازی گفت: «شهبازی سال‌های طولانی به تحصیل و مطالعه در داخل و خارج ایران پرداخت که نتیجهٔ آن ارائهٔ مقالات و کتب بسیار است. تلاش وی به شناسایی ایران در دنیا منجر شد، شناختی که وی از ایران به دنیا داد تا آن روز بی‌سابقه بود.»<ref>{{پک|ظهوری|۱۳۸۵|ک= چهلمین روز درگذشت}}</ref>

== آثار ==
{{اصلی|فهرست آثار علیرضا شاپور شهبازی}}
[[پرونده:Shahbazi 3.jpg|بندانگشتی|شاپور شهبازی در حال سخنرانی]]
شاپور شهبازی یکی از فعال‌ترین استادان در زمینهٔ تاریخ پیش از اسلام ایران بود و ۱۸ کتاب در این زمینه به‌زبان‌های [[زبان فارسی|فارسی]]، [[زبان انگلیسی|انگلیسی]]، [[زبان آلمانی|آلمانی]] و [[زبان فرانسوی|فرانسوی]] به رشتهٔ تحریر درآورد و ۱۸۰ مقاله نیز در زمینهٔ تاریخ، فرهنگ، هنر و زبان ایران منتشر کرد که مقاله‌های بسیاری از وی در [[دانشنامه ایرانیکا|دانشنامهٔ ایرانیکا]] قرار گرفته‌اند.<ref>{{پک|CAIS|۲۰۰۶|ک=Shapur Shahbazi|کد زبان=en}}</ref>

از کتاب‌های او به ''[[کورش بزرگ: زندگی و جهان‌داری بنیادگذار شاهنشاهی ایران]]'' که برندهٔ جایزهٔ کتاب سال شد؛ ''[[راهنمای مستند تخت جمشید (کتاب)|کتاب راهنمای مستند تخت جمشید]]'' که به زبان‌های فرانسه و آلمانی نیز ترجمه شده؛ ''[[کتاب فردوسی؛ یک بیوگرافی انتقادی]]'' (۱۹۹۱) که توسط دانشگاه هاروارد منتشر شده‌است و کتاب ''[[شرح مصور نقش رستم]]'' که به چهار زبان فارسی، انگلیسی، آلمانی و فرانسوی منتشر شد، را می‌توان نام برد.<ref>{{پک|CAIS|۲۰۰۶|ک=Shapur Shahbazi|کد زبان=en}}</ref><ref>{{پک|خطیبی|۱۳۸۴|ک=علیرضا شاپور شهبازی}}</ref>

شهبازی همچنین با مراکز پژوهشی و تولیدکنندهٔ مستند، همکاری‌های مختلفی را داشته‌است و به‌عنوان میهمان در برنامهٔ‌های مستندهای شبکهٔ [[بی‌بی‌سی]] و [[شبکه تلویزیونی دیسکاوری|دیسکاوری]] شرکت می‌کرد.<ref>{{پک|CAIS|۲۰۰۶|ک=Shapur Shahbazi|کد زبان=en}}</ref>

=== فیلم‌های مستند ===
شهبازی با مراکز پژوهشی و تولیدکنندهٔ مستند، همکاری‌های مختلفی را داشته‌است؛ او به‌عنوان میهمان در برنامهٔ‌های مستندهای شبکهٔ [[بی‌بی‌سی]] و [[شبکه تلویزیونی دیسکاوری|دیسکاوری]] شرکت می‌کرد.<ref>{{پک|CAIS|۲۰۰۶|ک=Shapur Shahbazi|کد زبان=en}}</ref>
{{چپ‌چین}}
* ۱۹۷۶ “Crossroad of Civilization” ,BBC With David Frost, Parts 2-4: Achaemenids and Parthians.
* ۱۹۹۹ “Heritage of Iran”, Seda va sima, Jam- e Jam (Persian and English).
* ۲۰۰۰ “Spartans at the Gate” Discovery Channel and BBC
* ۲۰۰۲ “Persepolis: A New Look”, Sunrise Production (Persian and English)
* ۲۰۰۳ “Perseplis Regained”, BBC. Radio, Channel 4.
* ۲۰۰۴ “ Pasargadae and Tang-e Bulaghi” Emami Production.
{{پایان چپ‌چین}}

== پانویس ==
{{پانویس|۲}}

== منابع ==
{{آغاز پانویس|30em}}
* {{یادکرد خبر|نام خانوادگی=|نام=|پیوند نویسنده=|پیوند=http://www.mehrnews.com/fa/NewsDetail.aspx?NewsID=1648719|عنوان=بزرگداشت «پروفسور علیرضا شاپور شهبازی» برگزار شد|ناشر=[[خبرگزاری مهر]]|سال=۱۳۹۱|تاریخ=۲۳ تیر ۱۳۹۱|پیوند بایگانی=https://www.webcitation.org/6CF54hLVW?url=http://www.mehrnews.com/fa/NewsDetail.aspx?NewsID=1648719|تاریخ بایگانی=17 نوامبر 2012|تاریخ بازبینی=16 نوامبر 2012}}
* {{یادکرد ژورنال |نام خانوادگی=دریایی|نام=تورج|پیوند نویسنده=تورج دریایی|عنوان=یادی از دکتر علیرضا شاپور شهبازی|ژورنال=[[مجله بخارا|بخارا]]|شماره=۵۵|مکان=تهران |تاریخ=مهر و آبان ۱۳۸۵|سال=۱۳۸۵|پیوند=http://www.noormags.ir/view/fa/articlepage/373268|تاریخ دسترسی=۳ آبان ۱۳۹۱| پیوند بایگانی = http://www.webcitation.org/6CF55xz3i | تاریخ بایگانی = ۱۷ نوامبر ۲۰۱۲}}
* {{یادکرد ژورنال | نام خانوادگی =خطیبی| نام =ابوالفضل|پیوند نویسنده =ابوالفضل خطیبی| عنوان =علیرضا شاپور شهبازی| ژورنال =نامهٔ ایران باستان| شماره =اول و دوم| مکان = تهران|سری=پنجم| سال =۱۳۸۴}}
* {{یادکرد خبر |نام خانوادگی=عبدی |نام=کامیار |پیوند نویسنده=کامیار عبدی |پیوند=http://www.radiofarda.com/content/article/284843.html |عنوان=ابراز نگرانی از تأثیرات ناشی از درگذشت شاپور شهبازی در آیندهٔ علم باستان‌شناسی در ایران: مصاحبه با کامیار عبدی |ناشر=[[رادیو فردا]] |سال=۱۳۸۵ |تاریخ=۳۱ مرداد ۱۳۸۵ |بازیابی=۱ اوت ۲۰۱۱ |پیوند بایگانی=https://www.webcitation.org/6CF56PhZm?url=http://www.radiofarda.com/content/article/284843.html |تاریخ بایگانی=17 نوامبر 2012}}
* {{یادکرد وب|نام خانوادگی=یارشاطر|نام=احسان|پیوند نویسنده=احسان یارشاطر|نشانی=http://www.radiofarda.com/content/article/314315.html|عنوان=انجمن مطالعات خاورمیانه، جایزهٔ هوشنگ پورشریعتی را به دکتر علیرضا شاپور شهبازی اهدا کرد: مصاحبه با دکتر احسان یارشاطر|ناشر=[[رادیو فردا]]|سال=۱۳۸۴|تاریخ=۱۱ آبان ۱۳۸۴|تاریخ بازدید=۱ اوت ۲۰۱۱|پیوند بایگانی=https://www.webcitation.org/6CF57KFFt?url=http://www.radiofarda.com/content/article/314315.html|تاریخ بایگانی=17 نوامبر 2012}}
* {{یادکرد وب|نام خانوادگی=طالبیان|نام=محمدحسین|نشانی=http://www.persepolis.ir/index.php?option=com_content&view=article&id=87:shahbazi&Itemid=109|عنوان=به بهانه پنجمین سالگرد درگذشت پروفسور علیرضا شاپور شهبازی|ناشر=پایگاه میرات جهانی پارسه پاسارگاد|سال=۱۳۹۰|تاریخ=شهریور ۱۳۹۰|پی‌نوشت=خبرنامهٔ پارسه- پاسارگاد- سال اول، شماره اول، شهریور ۱۳۸۵|پیوند بایگانی=https://web.archive.org/web/20131217112416/http://www.persepolis.ir/index.php?option=com_content&view=article&id=87:shahbazi&Itemid=109|تاریخ بایگانی=۱۷ دسامبر ۲۰۱۳|accessdate=۱۷ دسامبر ۲۰۱۳|dead-url=yes}}
* {{یادکرد وب|نام خانوادگی=طالبیان|نام=محمدحسین|نشانی=http://www.magiran.com/npview.asp?ID=1145118|عنوان=پدر راستین تخت جمشید|ناشر=[[سرمایه (روزنامه)|روزنامهٔ سرمایه]]|سال=۱۳۸۵|تاریخ=۲۹ تیر ۱۳۸۵|تاریخ بازدید=۲۸ اکتبر ۲۰۱۲|پیوند بایگانی=https://www.webcitation.org/6CF5AnXoY?url=http://www.magiran.com/npview.asp?ID=1145118|تاریخ بایگانی=17 نوامبر 2012}}
* {{یادکرد خبر|نام خانوادگی=ظهوری|نام=حسن|پیوند=http://www.chn.ir/NSite/FullStory/News/?Id=49894&Serv=0&SGr=0|عنوان=تخت جمشید میزبان چهلمین روز درگذشت شاپور شهبازی شد|ناشر=خبرگزاری میراث فرهنگی|سال=۱۳۸۵|تاریخ=۵ شهریور ۱۳۸۵|پیوند بایگانی=https://web.archive.org/web/20160305010127/http://www.chn.ir/NSite/FullStory/News/?Id=49894&Serv=0&SGr=0|تاریخ بایگانی=۵ مارس ۲۰۱۶|accessdate=۱۶ نوامبر ۲۰۱۲|dead-url=yes}}
{{چپ‌چین}}
* {{یادکرد وب|نام خانوادگی=|نام=|عنوان=Dr. Ali Reza Shapur Shahbazi|نشانی=http://www.accessgenealogy.com/scripts/data/database.cgi?file=Data&report=SingleArticle&ArticleID=0037813|ناشر=Access Genealogy Studies|تاریخ=۲۷ ژوئیه ۲۰۰۶|تاریخ بازبینی=۱۶ نوامبر ۲۰۱۲|کد زبان=en|پیوند بایگانی=https://www.webcitation.org/6CF5EhHLD?url=http://www.accessgenealogy.com/scripts/data/database.cgi?file=Data|تاریخ بایگانی=17 نوامبر 2012}}
* {{یادکرد وب|نام خانوادگی=CAIS|نام=|عنوان=Shapur Shahbazi|نشانی=http://www.cais-soas.com/News/2006/July2006/18-07-shapur.htm|ناشر=The Circle of Ancient Iranian Studies|سال=۲۰۰۶|تاریخ=۱۸ July 2006|تاریخ بازبینی=۲۸ October 2012|کد زبان=en|پیوند بایگانی=https://www.webcitation.org/6CF5F5VHi?url=http://www.cais-soas.com/News/2006/July2006/18-07-shapur.htm|تاریخ بایگانی=17 نوامبر 2012}}
* {{یادکرد وب |نام خانوادگی= |نشانی=http://www.eou.edu/ua/news-stories/obituaries/ |عنوان=Obituaries |ناشر=[[دانشگاه اورگن شرقی|Eastern Oregon University]] |سال=۲۰۱۲ |تاریخ بازدید=۲۸ October 2012 |کد زبان=en |پیوند بایگانی=https://www.webcitation.org/6CF5FXm7s?url=http://www.eou.edu/ua/news-stories/obituaries/ |تاریخ بایگانی=17 نوامبر 2012}}
{{پایان چپ‌چین}}
{{پایان پانویس}}

== پیوند به بیرون ==
{{ویکی‌انبار-رده|Alireza Shapour Shahbazi}}
* {{Worldcat id|LCCN=n/۷۹/۱۳۴۵۰۴}}
{{علیرضا شاپور شهبازی}}

{{داده‌های کتابخانه‌ای}}

{{ترتیب‌پیش‌فرض:شهبازی، علیرضا شاپور}}
[[رده:استادان دانشگاه دور از وطن اهل ایران]]
[[رده:استادان دانشگاه شیراز]]
[[رده:استادان دانشگاه کلمبیا]]
[[رده:استادان دانشگاه لندن]]
[[رده:استادان دانشگاه هاروارد]]
[[رده:انسان‌شناسان اهل ایران]]
[[رده:اهالی شیراز]]
[[رده:ایرانی‌های مهاجرت‌کرده به بریتانیا]]
[[رده:ایران‌شناسان اهل ایران]]
[[رده:باستان‌شناسان اهل ایران]]
[[رده:باستان‌شناسان سده ۲۰ (میلادی)]]
[[رده:پژوهشگران مطالعات زرتشتیان]]
[[رده:تاریخ‌نگاران اهل ایران]]
[[رده:تاریخ‌نگاران سده ۲۰ (میلادی)]]
[[رده:دانش‌آموختگان دانشگاه تهران]]
[[رده:دانش‌آموختگان دانشگاه شیراز]]
[[رده:دانش‌آموختگان دانشگاه کلمبیا]]
[[رده:دانش‌آموختگان دانشگاه گوتینگن]]
[[رده:دانش‌آموختگان دانشگاه لندن]]
[[رده:دانش‌آموختگان دانشگاه هاروارد]]
[[رده:درگذشتگان ۱۳۸۵]]
[[رده:درگذشتگان ۲۰۰۶ (میلادی)]]
[[رده:درگذشتگان به علت سرطان در ایالات متحده آمریکا]]
[[رده:زادگان ۱۳۲۱]]
[[رده:زادگان ۱۹۴۲ (میلادی)]]
[[رده:علیرضا شاپور شهبازی|علیرضا شاپور شهبازی]]
[[رده:مترجمان سده ۲۰ (میلادی) اهل ایران]]
[[رده:مدفونان در حافظیه]]
[[رده:مهاجران ایرانی به ایالات متحده آمریکا]]
[[رده:نویسندگان دانشنامه ایرانیکا]]
[[رده:نویسندگان مرد اهل ایران]]

title: علیرضا شاپور شهبازی

زادهٔ: ۴ سپتامبر ۱۹۴۲ · (۱۳ شهریور ۱۳۲۱ خورشیدی) · شیراز، ایران

درگذشت: ۱۵ ژوئیهٔ ۲۰۰۶ (۶۳ سال) · (۲۵ تیر ۱۳۸۵ خورشیدی) · واشینگتن، دی. سی.، ایالات متحده

علت مرگ: سرطان معده

مدفن: حافظیه، شیراز، ایران

تحصیلات: کارشناسی تاریخ · کارشناسی ارشد باستان‌شناسی آسیای غربی · دکترا باستان‌شناسی ایران هخامنشی · پسادکتری تاریخ‌شناسی ایران

محل تحصیل: دانشگاه شیراز، دانشگاه تهران، دانشگاه لندن، دانشگاه گوتینگن، دانشگاه اورگن شرقی، دانشگاه کلمبیا و دانشگاه هاروارد

پیشهها: نویسنده باستان‌شناس

سالهای فعالیت: ۱۳۴۹–۱۳۸۵

آثار برجسته: بنداد تحقیقات هخامنشی

همسر(ها): ترزا لوئیس کریستن‌سن (ا. ۱۳۵۵–۱۳۶۷) · فریده کریمی (ا. ۱۳۷۳)

فرزندان: ۱

جوایز: برندهٔ بهترین کتاب سال ۱۳۴۹ خورشیدی برای کتاب کورش بزرگ: زندگی و جهان‌داری بنیادگذار شاهنشاهی ایران · جایزه پورشریعتی برای تلاش در زمینهٔ تاریخ گذشتهٔ ایران (۱۳۸۴)