text:
# فهرست میراث جهانی در نیوزیلند
میراث جهانی در زیلاند نو تا تاریخ ۲۰۲۵ شامل سه اثر ثبت شده در کشور قلمرو همسود نیوزیلند (زیلاند نو) است که توسط میراث جهانی ثبت شده است.
سایت‌های سازمان میراث جهانی آموزشی، علمی و فرهنگی سازمان ملل متحد، یونسکو، مکان‌هایی هستند که دارای اهمیت فرهنگی یا طبیعی هستند، همان‌طور که در پیمان‌نامه میراث جهانی، که در سال ۱۹۷۲ تأسیس شده، شرح داده شده است. زیلاند نو این پیمان‌نامه را در ۲۲ نوامبر ۱۹۸۴ پذیرفت و از آن هنگام، مکان‌های طبیعی و فرهنگی زلاند نو واجد شرایط برای گنجانده شدن در فهرست میراث جهانی هستند.
زیلاند نو سه میراث ثبت شده و ۸ نامزد در فهرست آزمایشی ثبت جهانی دارد. دو سایت اول در سال ۱۹۹۰ و مورد سوم در سال ۱۹۹۸ ثبت شده است. پارک ملی تونگاریرو به دلیل اهمیت فرهنگی و طبیعی آن ذکر شده است در حالی که دو سایت دیگر طبیعی هستند. نیوزیلند یک بار در کمیته میراث جهانی میزبانی کرده است.

## میراث جهانی
یونسکو سایت‌ها را با ده معیار فهرست می‌کند. هر ورودی باید حداقل یکی از معیارها را داشته باشد.
| # | نگاره                              | نام                                          | موقعیت                                    | سال ثبت | ش ثبتمعیارها          | شرح                                                                                | منبع        |
| ۱ | پارک ملی تونگاریرو                 | منظره با درختچه‌ها و کوه آتشفشانی در پس زمینه | Manawatū-Whanganui                        | ۱۹۹۰    | 421bis; vi, vii, viii | این پارک در پایانه حلقه آتش اقیانوس آرام واقع شده و دارای آتشفشانهای فعال و منقرض شده، دهانه‌ها، دریچه‌ها، خروجی گدازه‌ها و دریاچه‌هایی است. علائم فعالیت یخبندان وجود دارد که یخچال‌های طبیعی باقی مانده به دامنه کوه روپهو محدود می‌شوند. انواع زیستگاه متنوعی وجود دارد؛ از جمله جنگل‌های بارانی پهن‌برگ دشت، جنگل‌های راش جنوبی و مزارع یخ در ارتفاعات بالا. در سال ۱۹۹۰، این سایت به دلیل اهمیت طبیعی آن ثبت شد، با این حال، به دنبال معیارهای اصلاح شده، در سال ۱۹۹۳ اولین سایتی شد که تحت معیارهای یک چشم‌انداز فرهنگی قرار گرفت. کوه‌ها برای مائوری‌ها مقدس هستند زیرا نشانگر پیوند معنوی بین مردم و طبیعت هستند.                                                                    | [ ۴ ] [ ۵ ] |
| ۲ | ته واهیپونامو – جنوب غربی نیوزیلند | یک مسیر پیاده‌روی به سمت کوه‌های پوشیده از برف | اوتاگو، منطقه ساوتلند، وست کوست، نیوزیلند | ۱۹۹۰    | 551; vii, viii, ix, x | این پارک بزرگ ملی ۱۰٪ از زمین‌های نیوزیلند را در بر می‌گیرد. در سواحل قسمت جنوب غربی جزیره جنوبی واقع شده و حاوی بخش‌هایی از رشته‌کوه آلپ جنوبی است. این منظره توسط یخچال‌های طبیعی و آبدره‌ها، دره‌ها و یک ساحل ناهموار شکل گرفته است. پوشش گیاهی و جانوری نمایان‌گر زیست‌بوم گوندوانا ماقبل تاریخ هستند که به دلیل انزوا جزایر در اینجا بیشتر از جاهای دیگر سالم مانده است. جنگل‌های راش جنوبی و بوداکاجیان، جنگل بارانی معتدله، چمنزارها و تالابها وجود دارد. عدم وجود شکارچیان پستانداران منجر به تکامل جانوران خاصی شده که شامل کیوی قهوه‌ای جنوبی، تاکاهه، و کیا است. گونهٔ کاکاپو تا اوایل دهه ۱۹۸۰ در سرزمین اصلی زندگی می‌کرد، اما اکنون فقط در برخی از جزایر دریایی زنده مانده است. | [ ۶ ]       |
| ۳ | جزایر منجمد جنوبی نیوزیلند         | دسته ای شیر دریایی نیوزیلندی                 | جزایر منجمد جنوبی                         | ۱۹۹۸    | 877; ix, x            | این مجموعه شامل پنج دسته از جزایر اقیانوس منجمد جنوبی است: جزایر آنتیپودیز، اوکلند، بونتی، سنارِس، و کمپبل. این جزایر در یک اقیانوس بسیار مولد واقع شده‌اند و محل اجتماعات بزرگ و متنوع دریایی و پنگوئن‌ها هستند، از جمله برخی از گونه‌هایی که فقط در اینجا زندگی می‌کنند. ده گونه از آلباتروس، باکلان جزیره بانتی، و تعداد زیادی کبوتردریایی دودی هستند. این جزایر محل زندگی اکثر شیرهای دریایی نیوزیلند است و آب‌های پیرامونی دارای نهنگ صاف جنوبی هستند. پوشش گیاهی معمول در جزایر بزرگ‌علف است، گیاهانی که به عنوان سازگاری با محیط سخت به اندازه‌های بزرگ تکامل یافته‌اند                                                                                | [ ۷ ]       |

## فهرست آزمایشی
افزون بر سایت‌های موجود در فهرست میراث جهانی، کشورهای عضو می‌توانند فهرستی از سایت‌های آزمایشی را که ممکن است برای نامزدی در نظر بگیرند، در این فهرست قرار دهند. نامزدها در فهرست میراث جهانی تنها در صورتی پذیرفته می‌شوند که سایت پیش‌تر در فهرست آزمایشی قرار داشته باشد.
زلاند نو ۸ نامزد در این فهرست دارد.
| # | نگاره                                                 | نام                                                                           | موقعیت                      | سال ثبت | ش ثبتمعیارها         | شرح                                                                                | منبع   |
| ۱ | Auckland volcanic fields                              | Grass-covered terraces on the slopes of a volcanic cone                       | منطقه آوکلند                | ۲۰۰۷    | ii, iii, iv, v, viii | چشم‌انداز فرهنگی پیرامون اوکلند طی قرن‌ها با فعالیت‌های آتشفشانی و حضور مردم مائوری شکل گرفته است. اولی منجر به مخروط‌های آتشفشانی بی شماری شد که هر یک از آنها در یک قسمت فوران تولید شدند و آخرین فوران ۶۰۰ سال پیش اتفاق افتاد. تفاله معدنی و آب‌دهانه و میدان گدازه در اینجا وجود دارد. دامنه مخروط‌ها توسط مائوری‌ها اصلاح شد تا تراس‌ها را برای پشتیبانی از باغ‌ها در خاک‌های آتشفشانی حاصلخیز و همچنین استحکامات شکل دهند. تراس‌های موجود در ماونگاکیکی تپه یک درخت به تصویر کشیده شده است.                                                                                | [ ۹ ]  |
| ۲ | Waters and seabed of Fiordland (Te Moana O Atawhenua) | آبدره در ابر                                                                  | منطقه ساوتلند               | ۲۰۰۷    | vii, viii, ix, x     | این یک پیشنهاد برای اصلاح میراث جهانی ته واهیپونامو است که تأکید بیشتری بر بسترهای دریایی و آبدره‌های منطقه دارد. این الحاقیه شامل هشت ذخیره‌گاه دریایی است.                                                                                | [ ۱۰ ] |
| ۳ | پارک ملی کاهورانگی, فیرول اسپیت و سیستم کارست کنان    | River through hills and mountains covered by lush vegetation                  | وست کوست، نیوزیلند          | ۲۰۰۷    | vii, viii, ix, x     | پارک ملی کاهورانگی دارای زیستگاه های متنوعی از جمله جنگل بارانی معتدله، چمنزارها ، تپه ها و باتلاق ها و همچنین نواحی کوهستانی مانند خلاش‌های کوهستانی ، دامنه واریزه‌ای، سیرک یخچالی، چمنزارها و بوته ها است. فِیروِل اِسپیت یک مرتع ) به طول ۳۰ کیلومتر (۱۹ مایل) زبانه ساحلی است. این یک زیستگاه مهم برای پرندگان ساحل است.                                                                                | [ ۱۱ ] |
| ۴ | Kerikeri Basin historic precinct                      | خانه های سنگی قرن نوزدهم در نزدیکی یک رودخانه                                 | منطقه نورثلند               | ۲۰۰۷    | ii, iii, iv, v, vi   | The basin of the Kerikeri River was inhabited by the مائوری before the arrival of the Europeans. It was a point of contact between the locals and the Christian missionaries who established a mission here in 1819, as the first European settlement in New_Zealand. Two of the buildings that have been preserved, the Mission House from 1822, and the Stone Store from 1836, are the oldest building and the oldest stone building in the country, respectively. The Māori settlement was located nearby.                                                                                |        |
| ۵ | جزایر کرمادک                                          | A view of the ocean and some islets through vegetation                        | جزیره‌های دورافتاده نیوزیلند | ۲۰۰۷    | vii, viii, ix, x     | The group of islands is located around ۱٬۱۰۰ کیلومتر (۶۸۰ مایل) north-east of the جزیره شمالی. The largest island is جزیره رائول (pictured). Both the islands and the surrounding marine reserve are strictly protected. Since the 1990s, a rehabilitation project has been going on on the islands to remove weeds and pests brought by humans.                                                                                |        |
| ۶ | نیپیر                                                 | An Art Deco building with the words Halsbury Chambers 1932 above the entrance | Hawke's Bay                 | ۲۰۰۷    | ii, iv, vi           | In 1931, a major earthquake destroyed the town of Napier that was originally founded in the 1850s. Reconstruction took place in the آرت دکو style, with new buildings being limited to two storeys. بتن مسلح was used and older materials such as bricks were banned. The buildings have low relief ornamentation with prevailing Art Deco motifs but also with مائوری designs.                                                                                |        |
| ۷ | Whakarua Moutere (North East Islands)                 | A view at an island with steep rocky slopes from the sea level                | منطقه نورثلند               | ۲۰۰۷    | vii, viii, ix, x     | This nomination comprises nine clusters of islands and marine sites along the northern coast of جزیره شمالی. Two of the islands have marine reserves established in the waters around them. The islands importantly help the conservation and recovery of the species that are threatened on the mainland. Manawatāwhi / Three Kings Islands is pictured.                                                                                |        |
| ۸ | Waitangi Treaty Grounds historic precinct             | A building with wooden Māori-style carvings                                   | منطقه نورثلند               | ۲۰۰۷    | i, ii, iii, iv, vi   | The site comprises buildings related to the history of New_Zealand. The Treaty House belonged to James Busby and was the site of the meetings between the British and the مائوری، which resulted in the Declaration of the Independence of New_Zealand in 1835. In 1840, the معاهده وایتانگی was signed here. The house was renovated and modified in the 1930s for the centennial, however, the modifications were removed in 1989 and the building was restored to the original setting. The Māori meeting house Te Whare Runanga (pictured) was built in 1939, also for the centennial celebrations. |        |

title: فهرست میراث جهانی در نیوزیلند

wikitext:
{{جعبه اطلاعات فهرست میراث جهانی یونسکو
| تصویر         = Flag of New_Zealand.svg
| کشور           = [[نیوزیلند]]
| تاریخ ثبت     = ۲۲ نوامبر ۱۹۸۴
| آثار ثبت شده = ۳
| فهرست آزمایشی =۸
| میراث در خطر =
| وبگاه = [http://whc.unesco.org/en/statesparties/nz nz]
}}
'''میراث جهانی در زیلاند نو''' {{تا تاریخ|۲۰۲۵}} شامل سه اثر ثبت شده در کشور [[نیوزیلند|قلمرو همسود نیوزیلند]] (زیلاند نو) است که توسط [[میراث جهانی]] ثبت شده است.

سایت‌های سازمان میراث جهانی آموزشی، علمی و فرهنگی [[سازمان ملل متحد]]، [[یونسکو]]، مکان‌هایی هستند که دارای اهمیت [[میراث فرهنگی|فرهنگی]] یا [[میراث طبیعی|طبیعی]] هستند، همان‌طور که در پیمان‌نامه میراث جهانی، که در سال ۱۹۷۲ تأسیس شده، شرح داده شده است.<ref name=convention>{{cite web |url=https://whc.unesco.org/en/convention/ |title=The World Heritage Convention |publisher=UNESCO World Heritage Centre |access-date=7 July 2019 |archive-date=27 August 2016 |archive-url=https://web.archive.org/web/20160827065310/https://whc.unesco.org/en/convention/ |url-status=live}}</ref> زیلاند نو این پیمان‌نامه را در ۲۲ نوامبر ۱۹۸۴ پذیرفت و از آن هنگام، مکان‌های طبیعی و فرهنگی زلاند نو واجد شرایط برای گنجانده شدن در فهرست میراث جهانی هستند.<ref name=New_Zealand>{{cite web |date= |title=New_Zealand |url=https://whc.unesco.org/en/statesparties/nz |accessdate=27 July 2024 |publisher=UNESCO World Heritage Centre |archive-date=28 May 2024 |archive-url=https://web.archive.org/web/20240528170838/https://whc.unesco.org/en/statesparties/NZ |url-status=live}}</ref>

زیلاند نو سه میراث ثبت شده و ۸ نامزد در فهرست آزمایشی ثبت جهانی دارد.<ref name=New_Zealand/> دو سایت اول در سال ۱۹۹۰ و مورد سوم در سال ۱۹۹۸ ثبت شده است. [[پارک ملی تونگاریرو]] به دلیل اهمیت فرهنگی و طبیعی آن ذکر شده است در حالی که دو سایت دیگر طبیعی هستند. نیوزیلند یک بار در کمیته میراث جهانی میزبانی کرده است.<ref name=New_Zealand/>

__TOC__
{{پاک‌کن}}

== میراث جهانی ==
یونسکو سایت‌ها را با [[میراث جهانی یونسکو|ده معیار]] فهرست می‌کند. هر ورودی باید حداقل یکی از معیارها را داشته باشد.<ref>{{Cite web|url=https://whc.unesco.org/en/criteria/|title=UNESCO World Heritage Centre – The Criteria for Selection|publisher=UNESCO World Heritage Centre|accessdate=17 August 2018|archiveurl=https://web.archive.org/web/20160612152223/https://whc.unesco.org/en/criteria/|archivedate=12 June 2016}}</ref>

{{زیرنویس نقشه|#F0E683| میراث فرهنگی |outline=silver}}
{{زیرنویس نقشه|#98FB98| میراث طبیعی|outline=silver}}
{{زیرنویس نقشه|#FFC0CB| میراث طبیعی و فرهنگی|outline=silver}}

{| class="wikitable sortable" style="font-size:95%; width:100%; border:0; text-align:center; line-height:150%;"
|- bgcolor="#AFEEEE"
|#
! نگاره
! نام
! [[منطقه‌های نیوزیلند|موقعیت]]
! سال ثبت
! ش ثبت
[[میراث_جهانی_یونسکو#معیارها|معیارها]]
! شرح
!منبع
|-
|style="background:#FFC0CB"|'''۱'''
! scope="row" |[[پارک ملی تونگاریرو]]
| [[File:Landscape in Tongariro National Park 19.jpg|200px|alt=منظره با درختچه‌ها و کوه آتشفشانی در پس زمینه]]
| [[Manawatū-Whanganui Region|Manawatū-Whanganui]]
| ۱۹۹۰
| 421bis; vi, vii, viii
|این پارک در پایانه [[حلقه آتش]] اقیانوس آرام واقع شده و دارای آتشفشانهای فعال و منقرض شده، دهانه‌ها، دریچه‌ها، خروجی گدازه‌ها و دریاچه‌هایی است. علائم فعالیت یخبندان وجود دارد که [[یخچال طبیعی|یخچال‌های طبیعی]] باقی مانده به دامنه [[کوه روپهو]] محدود می‌شوند. انواع زیستگاه متنوعی وجود دارد؛ از جمله جنگل‌های بارانی پهن‌برگ دشت، جنگل‌های [[راش جنوبی]] و مزارع یخ در ارتفاعات بالا. در سال ۱۹۹۰، این سایت به دلیل اهمیت طبیعی آن ثبت شد، با این حال، به دنبال معیارهای اصلاح شده، در سال ۱۹۹۳ اولین سایتی شد که تحت معیارهای یک [[چشم‌انداز فرهنگی]] قرار گرفت. کوه‌ها برای [[مائوری]]ها مقدس هستند زیرا نشانگر پیوند معنوی بین مردم و طبیعت هستند.
|<ref>{{Cite web|url=https://whc.unesco.org/en/list/421/|title=Tongariro National Park|publisher=UNESCO World Heritage Centre|language=en|access-date=29 September 2024|archive-date=1 November 2023|archive-url=https://web.archive.org/web/20231101082951/https://whc.unesco.org/en/list/421|url-status=live}}</ref><ref>{{Cite web|url=https://whc.unesco.org/document/153430|title=Tongariro National Park: Advisory Body Evaluation (IUCN)|publisher=UNESCO World Heritage Centre|language=en|access-date=29 September 2024|archive-date=20 April 2024|archive-url=https://web.archive.org/web/20240420193507/https://whc.unesco.org/document/153430|url-status=live}}</ref>
|-
|style="background:#98FB98"|'''۲'''
! scope="row" |[[ته واهیپونامو ]] – جنوب غربی نیوزیلند
| [[File:2014-02-06 12-39-42 NZ Hooker Valley track JH (52203296931).jpg|200px|alt=یک مسیر پیاده‌روی به سمت کوه‌های پوشیده از برف]]
| [[اوتاگو]]، [[منطقه ساوتلند]]، [[وست کوست، نیوزیلند]]
| ۱۹۹۰
| 551; vii, viii, ix, x
|این پارک بزرگ ملی ۱۰٪ از زمین‌های نیوزیلند را در بر می‌گیرد. در سواحل قسمت جنوب غربی [[جزیره جنوبی]] واقع شده و حاوی بخش‌هایی از رشته‌کوه [[آلپ جنوبی]] است. این منظره توسط [[یخچال طبیعی|یخچال‌های طبیعی]] و [[آبدره]]ها، دره‌ها و یک ساحل ناهموار شکل گرفته است. پوشش گیاهی و جانوری نمایان‌گر [[زیست‌بوم]] [[گوندوانا]] ماقبل تاریخ هستند که به دلیل انزوا جزایر در اینجا بیشتر از جاهای دیگر سالم مانده است. جنگل‌های [[راش جنوبی]] و [[بوداکاجیان]]، [[جنگل بارانی معتدله]]، چمنزارها و تالابها وجود دارد. عدم وجود شکارچیان پستانداران منجر به تکامل جانوران خاصی شده که شامل [[کیوی قهوه‌ای جنوبی]]، [[تاکاهه]]، و [[کیا (پرنده)|کیا]] است. گونهٔ [[کاکاپو]] تا اوایل دهه ۱۹۸۰ در سرزمین اصلی زندگی می‌کرد، اما اکنون فقط در برخی از جزایر دریایی زنده مانده است.
|<ref>{{Cite web|url=https://whc.unesco.org/en/list/551/|title=Te Wahipounamu – South West New_Zealand|publisher=UNESCO World Heritage Centre|language=en|access-date=29 September 2024|archive-date=29 October 2023|archive-url=https://web.archive.org/web/20231029200145/https://whc.unesco.org/en/list/551|url-status=live}}</ref>
|-
|style="background:#98FB98"|'''۳'''
! scope="row" |[[جزایر منجمد جنوبی نیوزیلند]]
| [[File:EnderbyIsland5.JPG|200px|alt=دسته ای شیر دریایی نیوزیلندی]]
| [[جزایر منجمد جنوبی نیوزیلند|جزایر منجمد جنوبی]]
| ۱۹۹۸
| 877; ix, x
| این مجموعه شامل پنج دسته از جزایر [[اقیانوس منجمد جنوبی]] است: [[جزایر آنتیپودیز]]، [[جزایر اوکلند|اوکلند]]، [[Bounty Islands|بونتی]]، [[Snares Islands|سنارِس]]، و [[Campbell Islands|کمپبل]]. این جزایر در یک اقیانوس بسیار مولد واقع شده‌اند و محل اجتماعات بزرگ و متنوع دریایی و [[پنگوئن]]ها هستند، از جمله برخی از گونه‌هایی که فقط در اینجا زندگی می‌کنند. ده گونه از [[آلباتروس]]، [[باکلان جزیره بانتی]]، و تعداد زیادی [[کبوتردریایی دودی]] هستند. این جزایر محل زندگی اکثر [[شیر دریایی نیوزیلندی|شیرهای دریایی نیوزیلند]] است و آب‌های پیرامونی دارای [[نهنگ صاف جنوبی]] هستند. پوشش گیاهی معمول در جزایر [[بزرگ‌علف]] است، گیاهانی که به عنوان سازگاری با محیط سخت به اندازه‌های بزرگ تکامل یافته‌اند
|<ref>{{Cite web|url=https://whc.unesco.org/en/list/877/|title=New_Zealand Sub-Antarctic Islands|publisher=UNESCO World Heritage Centre|language=en|access-date=29 September 2024|archive-date=29 October 2023|archive-url=https://web.archive.org/web/20231029211412/https://whc.unesco.org/en/list/877|url-status=live}}</ref>
|}

== موقعیت جغرافیایی ==
{{Location map+|New_Zealand |float=center|width=400|caption=موقعیت میراث‌های جهانی در زلاند نو:{{سخ}}[[پرونده:ButtonYellow.svg|10پیکسل]]: فرهنگی{{سخ}}[[پرونده:ButtonGreen.svg|10پیکسل]]: طبیعی{{سخ}}[[پرونده:ButtonPink.svg|10پیکسل]]: ترکیبی
|places=
{{location map~ |New_Zealand|lat=-۳۹٫۲۹۰۸۳۳|long=۱۷۵٫۵۶۲۲۲۲|label=[[پارک ملی تونگاریرو]]|position=top|mark=ButtonPink.svg|marksize=15px}}
{{location map~ |New_Zealand|lat=-۴۵٫۰۳۶۱۱۱|long=۱۶۷٫۳۲|label=[[ته واهیپونامو ]]|position=right|mark=ButtonGreen.svg|marksize=15px}}
}}

== فهرست آزمایشی ==
افزون بر سایت‌های موجود در فهرست میراث جهانی، کشورهای عضو می‌توانند فهرستی از سایت‌های آزمایشی را که ممکن است برای نامزدی در نظر بگیرند، در این فهرست قرار دهند. نامزدها در فهرست میراث جهانی تنها در صورتی پذیرفته می‌شوند که سایت پیش‌تر در فهرست آزمایشی قرار داشته باشد.<ref>{{cite web|url=https://whc.unesco.org/en/tentativelists|title=UNESCO World Heritage Centre – Tentative Lists|publisher=UNESCO World Heritage Centre| date=25 October 2015|access-date=26 December 2019|archive-date=20 July 2017|archive-url=https://web.archive.org/web/20170720204834/https://whc.unesco.org/en/tentativelists/|url-status=live}}</ref>

زلاند نو '''۸''' نامزد در این فهرست دارد.<ref name="New_Zealand"/>

{| class="wikitable sortable" style="font-size:95%; width:100%; border:0; text-align:center; line-height:150%;"
|- bgcolor="#AFEEEE"
|#
! نگاره
! نام
! موقعیت
! سال ثبت
! ش ثبت
[[میراث_جهانی_یونسکو#معیارها|معیارها]]
! شرح
!منبع
|-
|style="background:#FFC0CB"|'''۱'''
! scope="row"| [[Auckland volcanic field]]s
| [[File:TerracingonOneTreeHill.JPG|200px|alt=Grass-covered terraces on the slopes of a volcanic cone]]
| [[منطقه آوکلند]]
| ۲۰۰۷
| ii, iii, iv, v, viii
| [[چشم‌انداز فرهنگی]] پیرامون [[اوکلند (نیوزیلند)|اوکلند]] طی قرن‌ها با فعالیت‌های آتشفشانی و حضور مردم [[مائوری]] شکل گرفته است. اولی منجر به [[مخروط آتشفشانی|مخروط‌های آتشفشانی]] بی شماری شد که هر یک از آنها در یک قسمت فوران تولید شدند و آخرین فوران ۶۰۰ سال پیش اتفاق افتاد. [[تفاله معدنی]] و [[آب‌دهانه]] و [[میدان گدازه]] در اینجا وجود دارد. دامنه مخروط‌ها توسط مائوری‌ها اصلاح شد تا تراس‌ها را برای پشتیبانی از باغ‌ها در خاک‌های آتشفشانی حاصلخیز و همچنین استحکامات شکل دهند. تراس‌های موجود در [[ماونگاکیکی تپه یک درخت]] به تصویر کشیده شده است.
|<ref>{{Cite web|title=Auckland Volcanic Fields |url=https://whc.unesco.org/en/tentativelists/5120/|access-date=29 September 2024|publisher=UNESCO World Heritage Centre|language=en}}</ref>
|-
|style="background:#98FB98"|'''۲'''
! scope="row"| Waters and seabed of Fiordland (Te Moana O Atawhenua)
| [[File:Long_Sound_Fiordland_New_Zealand_Aotearoa.jpg|200px|alt=آبدره در ابر]]
| [[منطقه ساوتلند]]
| ۲۰۰۷
| vii, viii, ix, x
|این یک پیشنهاد برای اصلاح میراث جهانی ''ته واهیپونامو'' است که تأکید بیشتری  بر بسترهای دریایی و [[آبدره]]های منطقه دارد. این الحاقیه شامل هشت ذخیره‌گاه دریایی است.
|<ref>{{Cite web|title=Waters and seabed of Fiordland (Te Moana O Atawhenua)|url=https://whc.unesco.org/en/tentativelists/5121/|access-date=29 September 2024|publisher=UNESCO World Heritage Centre|language=en|archive-date=1 March 2024|archive-url=https://web.archive.org/web/20240301191105/https://whc.unesco.org/en/tentativelists/5121/|url-status=live}}</ref>
|-
|style="background:#98FB98"|'''۳'''
! scope="row"| [[پارک ملی کاهورانگی]], [[فیرول اسپیت]] و سیستم کارست کنان
| [[File:View_towards_Mt_Patriarch,_Wangapeka_Track,_Kahurangi,_New_Zealand_04.jpg|200px|alt=River through hills and mountains covered by lush vegetation]]
| [[وست کوست، نیوزیلند]]
| ۲۰۰۷
| vii, viii, ix, x
|پارک ملی کاهورانگی دارای زیستگاه های  متنوعی از جمله [[جنگل بارانی معتدله]]، چمنزارها ، تپه ها و باتلاق ها و همچنین نواحی کوهستانی مانند [[خلاش]]های کوهستانی ، [[دامنه واریزه‌ای]]، [[سیرک یخچالی]]، چمنزارها و بوته ها است. فِیروِل اِسپیت یک مرتع ) به طول {{تبدیل|۳۰|km|abbr=on}} [[زبانه ساحلی]] است. این یک زیستگاه مهم برای پرندگان ساحل است.
|<ref>{{Cite web|title=Kahurangi National Park, Farewell Spit and Canaan karst system|url=https://whc.unesco.org/en/tentativelists/5122/|access-date=29 September 2024|publisher=UNESCO World Heritage Centre|language=en|archive-date=21 January 2023|archive-url=https://web.archive.org/web/20230121211216/https://whc.unesco.org/en/tentativelists/5122/|url-status=live}}</ref>
|-
|style="background:#F0E683"|'''۴'''
! scope="row"| Kerikeri Basin historic precinct
| [[File:Kerikeri_River_mouth.jpg|200px|alt=خانه های سنگی قرن نوزدهم در نزدیکی یک رودخانه]]
| [[منطقه نورثلند]]
| ۲۰۰۷
| ii, iii, iv, v, vi
| The basin of the [[Kerikeri River]] was inhabited by the [[مائوری]] before the arrival of the Europeans. It was a point of contact between the locals and the Christian missionaries who established a mission here in 1819, as the first European settlement in New_Zealand. Two of the buildings that have been preserved, the [[Mission House]] from 1822, and the [[Stone Store]] from 1836, are the oldest building and the oldest stone building in the country, respectively. The Māori settlement was located nearby.<ref>{{Cite web|title=Kerikeri Basin historic precinct|url=https://whc.unesco.org/en/tentativelists/5123/|access-date=29 September 2024|publisher=UNESCO World Heritage Centre|language=en|archive-date=21 January 2023|archive-url=https://web.archive.org/web/20230121211219/https://whc.unesco.org/en/tentativelists/5123/|url-status=live}}</ref>
|-
|style="background:#98FB98"|'''۵'''
! scope="row"| [[جزایر کرمادک]]
| [[File:Nugent Meyer Dayrell Islands.jpg|200px|alt=A view of the ocean and some islets through vegetation]]
| [[جزیره‌های دورافتاده نیوزیلند]]
| ۲۰۰۷
| vii, viii, ix, x
| The group of islands is located around {{تبدیل|۱۱۰۰|km|abbr=on}} north-east of the [[جزیره شمالی]]. The largest island is [[جزیره رائول]] (pictured). Both the islands and the surrounding marine reserve are strictly protected. Since the 1990s, a rehabilitation project has been going on on the islands to remove weeds and pests brought by humans.<ref>{{Cite web|title=Kermadec Islands and Marine reserve|url=https://whc.unesco.org/en/tentativelists/5124/|access-date=29 September 2024|publisher=UNESCO World Heritage Centre|language=en|archive-date=13 June 2024|archive-url=https://web.archive.org/web/20240613021654/https://whc.unesco.org/en/tentativelists/5124|url-status=live}}</ref>
|-
|style="background:#F0E683"|'''۶'''
! scope="row"| [[نیپیر]]
| [[File:Napier_Halsbury_Chambers_n.jpg|200px|alt=An Art Deco building with the words Halsbury Chambers 1932 above the entrance]]
| [[Hawke's Bay Region|Hawke's Bay]]
| ۲۰۰۷
| ii, iv, vi
| In 1931, a [[1931 Hawke's Bay earthquake|major earthquake]] destroyed the town of Napier that was originally founded in the 1850s. Reconstruction took place in the [[آرت دکو]] style, with new buildings being limited to two storeys. [[بتن مسلح]] was used and older materials such as bricks were banned. The buildings have low relief ornamentation with prevailing Art Deco motifs but also with [[مائوری]] designs.<ref>{{Cite web|title=Napier Art Deco historic precinct|url=https://whc.unesco.org/en/tentativelists/5125/|access-date=29 September 2024|publisher=UNESCO World Heritage Centre|language=en|archive-date=18 December 2023|archive-url=https://web.archive.org/web/20231218092213/https://whc.unesco.org/en/tentativelists/5125/|url-status=live}}</ref>
|-
|style="background:#98FB98"|'''۷'''
! scope="row"| Whakarua Moutere (North East Islands)
| [[File:Three_Kings_Islands_PA111265.JPG|200px|alt=A view at an island with steep rocky slopes from the sea level]]
| [[منطقه نورثلند]]
| ۲۰۰۷
| vii, viii, ix, x
| This nomination comprises nine clusters of islands and marine sites along the northern coast of [[جزیره شمالی]]. Two of the islands have marine reserves established in the waters around them. The islands importantly help the conservation and recovery of the species that are threatened on the mainland. [[Manawatāwhi / Three Kings Islands]] is pictured.<ref>{{Cite web|title=Whakarua Moutere (North East Islands)|url=https://whc.unesco.org/en/tentativelists/5126/|access-date=29 September 2024|publisher=UNESCO World Heritage Centre|language=en|archive-date=17 December 2023|archive-url=https://web.archive.org/web/20231217104357/http://whc.unesco.org/en/tentativelists/5126/|url-status=live}}</ref>
|-
|style="background:#F0E683"|'''۸'''
! scope="row"| [[Waitangi, Northland|Waitangi Treaty Grounds historic precinct]]
| [[File:Te whare runanga.jpg|200px|alt=A building with wooden Māori-style carvings]]
| [[منطقه نورثلند]]
| ۲۰۰۷
| i, ii, iii, iv, vi
| The site comprises buildings related to the history of New_Zealand. The [[Treaty House]] belonged to [[James Busby]] and was the site of the meetings between the British and the [[مائوری]]، which resulted in the [[Declaration of the Independence of New_Zealand]] in 1835. In 1840, the [[معاهده وایتانگی]] was signed here. The house was renovated and modified in the 1930s for the centennial, however, the modifications were removed in 1989 and the building was restored to the original setting. The [[wharenui|Māori meeting house]] Te Whare Runanga (pictured) was built in 1939, also for the centennial celebrations.<ref>{{Cite web|title=Waitangi Treaty Grounds historic precinct|url=https://whc.unesco.org/en/tentativelists/5127/|access-date=29 September 2024|publisher=UNESCO World Heritage Centre|language=en|archive-date=5 September 2024|archive-url=https://web.archive.org/web/20240905085644/https://whc.unesco.org/en/tentativelists/5127/|url-status=live}}</ref>
|}

== منابع ==
{{پانویس|۲|چپ‌چین=بله}}

== پیوند به بیرون ==
{{انبار-رده|World_Heritage_Sites_in_New_Zealand}}
* [https://whc.unesco.org/en/statesparties/nz میراث جهانی در نیوزیلند]

{{میراث جهانی یونسکو در نیوزیلند}}
{{فهرست‌های میراث جهانی در اقیانوسیه}}

[[رده:میراث جهانی در نیوزیلند| ]]
[[رده:فهرست‌های میراث جهانی|نیوزیلند]]
[[رده:فهرست‌های مرتبط با جغرافیای نیوزیلند|میراث جهانی]]

title: اطلاعات

کشور: نیوزیلند

تاریخ ثبت: ۲۲ نوامبر ۱۹۸۴

آثار ثبت شده: ۳

فهرست آزمایشی: ۸

وبگاه: nz


text:
# جغد اورالی
جغد اورالی (نام علمی: Strix uralensis) نام یک گونه از تیره جغدان راستین است.

wikiname: fawiki

title: جغد اورالی

in_language: fa

wikitext:
{{Taxobox
| name = جغد اورالی
| status = LC
| status_system = IUCN3.1
| status_ref =
| image = Strix uralensis.jpg
| image_caption =جغد اورالی، ''Strix uralensis''
| regnum =[[جانوران]]
| phylum =[[طنابداران]]
| classis =[[پرنده]]
| ordo = [[جغدسانان]]
| familia = [[جغدان راستین]]
| genus = [[Strix]]
| species = '''''S. uralensis'''''
| binomial = ''Strix uralensis''
| range_map =
}}
[[File:Strix uralensis uralensis MHNT.ZOO.2010.11.158.4.jpg|thumb|''Strix uralensis uralensis'']]
[[پرونده:Video of ural owl (Strix Uralensis) on the lookout and hunting.webm|بندانگشتی|جغد اورالی]]
'''جغد اورالی''' (نام علمی: ''Strix uralensis'') نام یک [[گونه (زیست‌شناسی)|گونه]] از [[تیره (زیست‌شناسی)|تیره]] [[جغدان راستین]] است.

== منابع ==
{{پانویس|چپ‌چین=بله}}
* {{یادکرد-ویکی|پیوند =https://en.wikipedia.org/w/index.php?title=Ural_Owl&redirect=no&useskin=monobook&oldid=588206297|عنوان = Ural Owl|زبان =انگلیسی|بازیابی =۴ فوریه ۲۰۱۴}}

== پیوند به بیرون ==
{{انبار-رده}}
{{داده‌های کتابخانه‌ای}}
{{Taxonbar|from=Q190083}}
{{زیست‌شناسی-خرد}}

[[رده:پرندگان اسکاندیناوی]]
[[رده:پرندگان اوکراین]]
[[رده:پرندگان توصیف‌شده در ۱۷۷۱ (میلادی)]]
[[رده:پرندگان روسیه]]
[[رده:پرندگان شرق آسیا]]
[[رده:جغدها]]
[[رده:جغدهای بی‌گوش]]

title: وضعیت حفاظت

وضعیت حفاظت: · کمترین نگرانی (IUCN 3.1)

title: رده‌بندی علمی

فرمانرو: جانوران

شاخه: طنابداران

رده: پرنده

راسته: جغدسانان

تیره: جغدان راستین

سرده: Strix

گونه: S. uralensis

title: نام دوبخشی

نام دوبخشی: Strix uralensis ·


text:
# روزانا روچی
روزانا روچی (ایتالیایی: Rosanna Rocci؛ زادهٔ ۲۸ اکتبر ۱۹۶۸) خواننده اشلاگر ایتالیایی‌تبار اهل سوئیس است.

## زندگی و حرفه
روزانا روچی در سوئیس به دنیا آمد و در چهار سالگی همراه با خانواده به شهر اجدادی‌اش ابروتزو در ایتالیا نقل مکان کرد. او بقیه دوران کودکی و نوجوانی خود را در ایتالیا گذراند و با کمک پدربزرگش وینچنزو نواختن آکاردئون را فرا گرفت. استعداد خوانندگی او توسط خواننده و آهنگساز آلمانی هانه هاله در طی یک رویداد موسیقی در آلمان غربی کشف شد. روزانا در سال ۱۹۸۶ چند تک آهنگ ضبط کرد و از آن طریق خیلی زود در ایتالیا و آلمان به موفقیت دست یافت.
آثار روزانا روچی شامل آهنگ‌هایی به زبان‌های ایتالیایی، آلمانی، اسپانیایی و انگلیسی است، اما در تعداد زیادی از آهنگها، ترانه از زبانی به زبان دیگر تغییر می‌کند. او با وجود اینکه به‌عنوان یک هنرمند پاپ شناخته می‌شود، ژانرهای مختلفی از اشلاگر تا رقص الکترونیک را تجربه کرده است.
او در سال ۱۹۹۷ با همکار آلمانی خود مایکل مورگان ازدواج کرد و با او چند آهنگ دو نفره اجرا کرد. پسرش لوکا نیز یک خواننده است. روچی هم‌اکنون در شهر کلن آلمان زندگی می‌کند.

title: روزانا روچی

wikitext:
{{Infobox musical artist
| name                = روزانا روچی
| image =
| alt                 =
| caption             =
| birth_name          = روزانا روچی
| native_name         = Rosanna Rocci
| alias               =
| background  =
| birth_date = {{birth date and age|df=y|1968|10|28}}
| birth_place         = [[زولوتورن]]، [[سوئیس]]
| origin              = سوئیسی
| death_date          =
| death_place         =
| genre               = [[موسیقی پاپ|پاپ]]{{سخ}}[[موسیقی اشلاگر|اشلاگر]]
| occupation          = [[خواننده]]
| instrument          = خوانندگی
| years_active        = ۱۹۸۶ تا کنون
| label               =
| associated_acts     =
| website =
| notable_instruments =
}}
'''روزانا روچی''' ({{lang-it|Rosanna Rocci}}؛ زادهٔ {{birth date|df=y|1968|10|28}}) خواننده [[موسیقی اشلاگر|اشلاگر]] [[مردم ایتالیا|ایتالیایی‌تبار]] اهل [[سوئیس]] است.

== زندگی و حرفه ==
روزانا روچی در سوئیس به دنیا آمد و در چهار سالگی همراه با خانواده به شهر اجدادی‌اش [[ابروتزو]] در [[ایتالیا]] نقل مکان کرد. او بقیه دوران کودکی و نوجوانی خود را در ایتالیا گذراند و با کمک پدربزرگش وینچنزو نواختن [[آکوردئون|آکاردئون]] را فرا گرفت. استعداد خوانندگی او توسط خواننده و آهنگساز آلمانی هانه هاله در طی یک رویداد موسیقی در [[آلمان غربی]] کشف شد. روزانا در سال ۱۹۸۶ چند تک آهنگ ضبط کرد و از آن طریق خیلی زود در ایتالیا و آلمان به موفقیت دست یافت.

آثار روزانا روچی شامل آهنگ‌هایی به زبان‌های ایتالیایی، آلمانی، اسپانیایی و انگلیسی است، اما در تعداد زیادی از آهنگها، ترانه از زبانی به زبان دیگر تغییر می‌کند. او با وجود اینکه به‌عنوان یک هنرمند پاپ شناخته می‌شود، ژانرهای مختلفی از [[موسیقی اشلاگر|اشلاگر]] تا [[موسیقی رقص الکترونیک|رقص الکترونیک]] را تجربه کرده است.

او در سال ۱۹۹۷ با همکار آلمانی خود مایکل مورگان ازدواج کرد و با او چند آهنگ دو نفره اجرا کرد. پسرش لوکا نیز یک خواننده است. روچی هم‌اکنون در شهر [[کلن]] [[آلمان]] زندگی می‌کند.

{{-}}
== منابع ==
{{پانویس|چپ‌چین=بله}}
* {{یادکرد-ویکی|پیوند =https://it.wikipedia.org/w/index.php?title=Rosanna_Rocci&oldid=130428562|عنوان =Rosanna Rocci|زبان =ایتالیایی|بازیابی =۱۲ نوامبر ۲۰۲۲}}

== پیوند به بیرون ==
* {{Discogs artist| Rosanna Rocci}}
* {{آل‌میوزیک|class=artist|id=mn0000899352}}
* {{IMDb name|1813528}}

{{داده‌های کتابخانه‌ای}}

{{ترتیب‌پیش‌فرض:روچی، روزانا}}

[[رده:افراد زنده]]
[[رده:خوانندگان زن اهل ایتالیا]]
[[رده:زادگان ۱۹۶۸ (میلادی)]]
[[رده:مردم سوئیس تبار ایتالیایی]]
[[رده:خوانندگان اشلاگر]]
[[رده:خوانندگان پاپ اهل ایتالیا]]
[[رده:خوانندگان پاپ اهل سوئیس]]
[[رده:خوانندگان سده ۲۰ (میلادی) اهل سوئیس]]
[[رده:خوانندگان سده ۲۱ (میلادی) اهل سوئیس]]
[[رده:اهالی کانتون سولوتورن]]

title: روزانا روچی

نام بومی: Rosanna Rocci

نام تولد: روزانا روچی

زاده: ۲۸ اکتبر ۱۹۶۸ (۵۶ سال) · زولوتورن، سوئیس

خاستگاه: سوئیسی

ژانر: پاپ · اشلاگر

پیشه(ها): خواننده

ساز(ها): خوانندگی

سالهای فعالیت: ۱۹۸۶ تا کنون


text:
# بوم‌شناسی قطبی
بوم‌شناسی قطبی یا بوم‌شناسی قطب‌ها (به انگلیسی: Polar ecology) رابطه بین گیاهان و جانوران در یک محیط قطبی است. محیط‌های قطبی در مناطق شمالگان و جنوبگان هستند. مناطق شمالگان در نیمکره شمالی قرار دارند و شامل خشکی و جزیره‌هایی است که آن را دربر گرفته‌اند. جنوبگان در نیمکره جنوبی قرار دارد و همچنین شامل خشکی، جزیره‌های پیرامون و اقیانوس است. نواحی قطبی همچنین شامل ناحیه جنب‌شمالگان و جنب‌جنوبگان است که مناطق قطبی را از مناطق معتدل جدا می‌کند. قطب جنوب و قطب شمال در دایره‌های قطبی قرار دارند. دایره‌های قطبی خطوط خیالی هستند که در نقشه‌ها به عنوان مناطقی هستند که به دلیل تابش کمتر، نور خورشید کمتری دریافت می‌کنند. این نواحی به دلیل کج شدن زمین یا در ۲۴ ساعت شبانه‌روز نور خورشید (خورشید نیمه‌شب) یا سایه (شب قطبی) را دریافت می‌کنند. گیاهان و جانوران در مناطق قطبی توانایی تحمل زندگی در شرایط آب و هوایی سخت را دارند اما با تهدیدهای زیست‌محیطی روبرو هستند که بقای آنها را محدود می‌کند.
نوع اصلی خاک در مناطق قطبی خاک آهومیک است. این شامل خاک سرد بیابانی می‌شود. این خاک از ماسه منجمد تشکیل شده‌است. این خاک‌ها معمولاً دارای مقدار زیادی پوشش گیاهی نیستند اما باکتری‌ها یافت شده‌اند.

## تهدیدها
تهدیدهای زیادی برای مناطق قطبی وجود دارد. یک تهدید صید نهنگ است. شکار نهنگ در قرن شانزدهم آغاز شد. مردم برای فروش گوشت نهنگ‌ها را شکار می‌کردند. تا سال ۱۹۲۵ تعداد نهنگ‌های کشته‌شده از ۱۴۰۰۰ به ۴۰۰۰۰ افزایش یافت.. کمیسیون بین‌المللی شکار نهنگ در سده بیستم تلاش کرد تا شکار نهنگ را متوقف کند، اما ناموفق بود.
تهدید دیگر آلودگی است. بسیاری از مناطق خشکی و آبی در نواحی قطبی آلوده هستند. این می‌تواند به دلیل حمل و نقل نفت توسط کشتی‌های بزرگ باشد. سیبری یکی از نمونه‌های مکانی است که در رودخانه‌های خود آلودگی زیادی داشته‌است.
کاهش لایه اوزون یک تهدید دیگر است. یک سوراخ ازون در بالای قطب جنوب شناسایی شده‌است. علت تخریب لایه اوزون به دلیل کلروفلوئوروکربن‌ها و دیگر گازهای گلخانه‌ای است. دلیل اصلی دیگر گازهای دست‌ساز انسان است که در جو منتشر می‌شود. به همین دلیل پیامدهای زیست‌محیطی زیادی وجود دارند زیرا گازهایی که ۵ برابر سریع‌تر از نابودی آنها آزاد می‌شوند.
گرمایش زمین بر گیاهان و جانوران تأثیر می‌گذارد. برای گیاهان، دمای بالاتر سبب ایجاد استرس در گیاهان می‌شود. برای جانوران، تعداد خرس‌های قطبی در منطقه خلیج هادسون کاهش یافته‌است. از سال ۱۹۸۱ جمعیت خرس‌های قطبی رو به کاهش بوده‌است؛ به این دلیل که گرم شدن کره زمین سبب می‌شود تا یخ‌ها سریع‌تر شکسته شوند، بنابراین خرس‌های قطبی در صورت وجود شرایط بد به سواحل می‌روند.

title: بوم‌شناسی قطبی

wikitext:
'''بوم‌شناسی قطبی''' یا '''بوم‌شناسی قطب‌ها''' {{انگلیسی|Polar ecology}} رابطه بین گیاهان و جانوران در یک محیط قطبی است. محیط‌های قطبی در مناطق [[شمالگان]] و [[سرزمین جنوبی|جنوبگان]] هستند. مناطق شمالگان در [[نیم‌کره شمالی|نیمکره شمالی]] قرار دارند و شامل خشکی و جزیره‌هایی است که آن را دربر گرفته‌اند. [[جنوبگان]] در [[نیم‌کره جنوبی|نیمکره جنوبی]] قرار دارد و همچنین شامل خشکی، جزیره‌های پیرامون و اقیانوس است. [[مناطق قطبی زمین|نواحی قطبی]] همچنین شامل ناحیه [[جنب‌شمالگان]] و [[جنب‌جنوبگان]] است که مناطق قطبی را از مناطق [[مناطق معتدل|معتدل]] جدا می‌کند. قطب جنوب و قطب شمال در [[مدار قطبی|دایره‌های قطبی قرار]] دارند. دایره‌های قطبی خطوط خیالی هستند که در نقشه‌ها به عنوان مناطقی هستند که به دلیل تابش کمتر، نور خورشید کمتری دریافت می‌کنند. این نواحی به دلیل [[زمین|کج شدن زمین]] یا در ۲۴ ساعت شبانه‌روز نور خورشید ([[خورشید نیمه‌شب]]) یا سایه ([[شب قطبی]]) را دریافت می‌کنند. گیاهان و جانوران در مناطق قطبی توانایی تحمل زندگی در شرایط آب و هوایی سخت را دارند اما با تهدیدهای زیست‌محیطی روبرو هستند که بقای آنها را محدود می‌کند.

نوع اصلی خاک در مناطق قطبی خاک آهومیک است.<ref>[https://books.google.com/books?id=00v6iF3X4gEC&pg=PA171&lpg=PA171&dq=Ahumic+soil&source=bl&ots=s2_LbB1b0v&sig=MqeXHlk65XcGD5L-3ubQDNEHAGs&hl=en&sa=X&ei=kHh1Uo3jHuKbiAK5qoDADg&ved=0CCsQ6AEwAA#v=onepage&q=Ahumic%20soil&f=false Antarctic Soils and Soil Forming Processes: J. C. F. Tedrow, Editor]{{پیوند مرده}}</ref> این شامل خاک سرد بیابانی می‌شود. این خاک از ماسه منجمد تشکیل شده‌است. این خاک‌ها معمولاً دارای مقدار زیادی [[پوشش گیاهی]] نیستند اما [[باکتری]]ها یافت شده‌اند.

== تهدیدها ==
تهدیدهای زیادی برای مناطق قطبی وجود دارد. یک تهدید صید نهنگ است. شکار نهنگ در قرن شانزدهم آغاز شد. مردم برای فروش گوشت نهنگ‌ها را شکار می‌کردند. تا سال ۱۹۲۵ تعداد نهنگ‌های کشته‌شده از ۱۴۰۰۰ به ۴۰۰۰۰ افزایش یافت.{{نیازمند شفاف‌سازی|date=May 2019}}{{مدرک|date=May 2019}}. [[کمیسیون بین‌المللی شکار نهنگ]] در سده بیستم تلاش کرد تا شکار نهنگ را متوقف کند،<ref>Stonehouse, 192</ref> اما ناموفق بود.

تهدید دیگر [[آلودگی]] است. بسیاری از مناطق خشکی و آبی در نواحی قطبی آلوده هستند. این می‌تواند به دلیل حمل و نقل نفت توسط کشتی‌های بزرگ باشد. [[سیبری]] یکی از نمونه‌های مکانی است که در رودخانه‌های خود آلودگی زیادی داشته‌است.<ref>Nuttall, 529</ref>

کاهش [[لایه ازون|لایه اوزون]] یک تهدید دیگر است. یک [[کاهش ازون|سوراخ ازون]] در بالای [[قطب جنوب]] شناسایی شده‌است. علت تخریب لایه اوزون به دلیل [[کلروفلوئوروکربن]]ها و دیگر [[گاز گلخانه‌ای|گازهای گلخانه‌ای]] است. دلیل اصلی دیگر گازهای دست‌ساز انسان است که در جو منتشر می‌شود. به همین دلیل پیامدهای زیست‌محیطی زیادی وجود دارند زیرا گازهایی که ۵ برابر سریع‌تر از نابودی آنها آزاد می‌شوند.<ref>Brown, 31</ref>

[[گرمایش زمین]] بر گیاهان و جانوران تأثیر می‌گذارد. برای گیاهان، دمای بالاتر سبب ایجاد استرس در گیاهان می‌شود.<ref>Marchand</ref> برای جانوران، تعداد [[خرس قطبی|خرس‌های قطبی]] در منطقه [[خلیج هادسون]] کاهش یافته‌است.<ref name="sti294"/> از سال ۱۹۸۱ جمعیت [[خرس قطبی|خرس‌های قطبی]] رو به کاهش بوده‌است؛ به این دلیل که گرم شدن کره زمین سبب می‌شود تا یخ‌ها سریع‌تر شکسته شوند، بنابراین خرس‌های قطبی در صورت وجود شرایط بد به سواحل می‌روند.<ref name="sti294">Stirling, 294</ref>

== منابع ==
{{پانویس|چپ‌چین=بله}}

{{شاخه‌های بوم‌شناسی}}

[[رده:بوم‌شناسی بر پایه منطقه]]
[[رده:علوم زیست‌محیطی]]
[[رده:محیط زیست جنوبگان]]
[[رده:محیط زیست شمالگان]]


text:
# قطعنامه ۱۸۵۵ شورای امنیت
قطعنامه  ۱۸۵۵ شورای امنیت سازمان ملل متحد که در تاریخ ۱۹ دسامبر ۲۰۰۸ تصویب شد، سندی بین‌المللی دربارهٔ نقض حقوق انساندوستانهٔ بین‌المللی در قلمرو رواندا است. این قطعنامه طی نشست ۶۰۵۲ام با ۱۵ رای موافق، ۰ مخالف و ۰ ممتنع تصویب شد.

title: قطعنامه ۱۸۵۵ شورای امنیت

wikitext:
{{جعبه قطعنامه شورای امنیت
|شماره = ۱۸۵۵
|تاریخ = ۱۹ دسامبر
|سال‌ف = ۲۰۰۸
|نوبت جلسه = ۶۰۵۲
|کد قطعنامه =S/RES/1855
|اصل سند =
|موافق =۱۵
|ممتنع =۰
|مخالف =۰
|موضوع =نقض حقوق انساندوستانهٔ بین‌المللی در قلمرو [[رواندا]]
|نتیجه = تصویب
|سال = 2008
|تصویر =
|عرض تصویر = 250px
|یادداشت =
}}
'''قطعنامه  ۱۸۵۵ شورای امنیت''' [[سازمان ملل متحد]] که در تاریخ [[۱۹ دسامبر]] ۲۰۰۸ تصویب شد، سندی بین‌المللی دربارهٔ نقض حقوق انساندوستانهٔ بین‌المللی در قلمرو [[رواندا]] است. این قطعنامه طی نشست ۶۰۵۲ام با ۱۵ رای موافق، ۰ مخالف و ۰ ممتنع تصویب شد.<ref>{{یادکرد وب|نویسنده = |نشانی =http://www.un.org/documents/scres.htm|عنوان =نشست‌های شورای امنیت سازمان ملل متحد| ناشر =[[شورای امنیت|SECURITY COUNCIL RESOLUTIONS]]|کد زبان=en}}</ref>

== جستارهای وابسته ==
*[[شورای امنیت]]
*[[فهرست قطعنامه‌های شورای امنیت ۱۸۰۱ تا ۱۹۰۰]] (۲۰۰۸–۲۰۰۹)

== پانویس ==
{{پانویس}}
{{قطعنامه‌های شورای امنیت ۲۰۰۸}}

{{قطعنامه-خرد}}

[[رده:دسامبر ۲۰۰۸ (میلادی)]]
[[رده:قطعنامه‌های شورای امنیت در سال ۲۰۰۸]]

title: قطعنامهٔ شمارهٔ ۱۸۵۵ · (سازمان ملل متحد)

تاریخ: ۱۹ دسامبر {{{year}}}

نوبت جلسه: ۶۰۵۲

رأیگیری: ۱۵ موافق · بدون مخالف · بدون ممتنع

نتیجه: تصویب

title: اعضای شورای امنیت

اعضای دائم: - چین - فرانسه - روسیه - بریتانیا - ایالات متحده آمریکا

اعضای غیر دائم: - بورکینافاسو - بلژیک - کاستاریکا - کرواسی - اندونزی - ایتالیا - لیبی - پاناما - آفریقای جنوبی - ویتنام