text:
# Polski obóz wojskowy w Santa Maria Capua Vetere
Polski obóz wojskowy w Santa Maria Capua Vetere – obóz wojskowy sformowany  we Włoszech w 1918 roku, w ramach Armii Polskiej we Francji, z jeńców armii austro-węgierskiej i Armii Cesarstwa Niemieckiego narodowości polskiej.

## Formowanie i zmiany organizacyjne
Już od 1917 Polacy żyjący i działający we Włoszech usilnie zabiegali o zgodę władz włoskich na wydzielenie polskich żołnierzy spośród jeńców wojsk austro-węgierskich i skupienie ich w osobnych obozach.
W tym też roku profesor Maciej Loret i Jan Zamorski założyli Komitet Polski w Rzymie, który miał na celu opiekę nad Polakami przebywającymi w obozach jenieckich na terenie Włoch.
Wkrótce Komitet uzyskał zezwolenie na skupienie jeńców-Polaków w oddzielnych obozach. Na początku 1918 Polacy otrzymali niewielki, ale jeden z lepiej zorganizowanych obozów, w Santa Maria Capua Vetere
.
Komendantem polskiego obozu wojskowego w Santa Maria Capua Vetere został kpt. Marian Dienstl-Dąbrowa.
W tym samym rozkazie z 7 listopada 1918 napisał:

„Z dniem dzisiejszym obejmuję komendę nad oficerami i żołnierzami zaciągniętymi do szeregów Armii Polskiej we Włoszech, którzy mimo pozornych warunków są od dnia dzisiejszego żołnierzami polskimi i podlegają ustawom karnym Armii Polskiej. Żołnierze polscy! Ceniąc Waszą świętą miłość Ojczyzny i uczucia, które skłoniły Was do wstąpienia w szeregi Armii Polskiej we Włoszech pewny jestem, iż wytrwacie z męskim hartem w tych przedziwnych warunkach kształtowania się Armii Polskiej we Włoszech i niczem nie zhańbicie honoru oficera i żołnierza polskiego”

## Formowanie jednostek wojskowych
Jeszcze w listopadzie 1918 zorganizowany został 1 pułk strzelców im. gen. Jana Henryka Dąbrowskiego. W grudniu rozpoczęto organizację pułku strzelców im. Bartosza Głowackiego, a także 2 pułku strzelców im. Tadeusza Kościuszki.
Pułki składały się z trzech batalionów, po cztery kompanie każdy. Dowódcami kompanii i plutonów zostali oficerowie: porucznicy i podporucznicy, natomiast dowódcami drużyn podoficerowie, plutonowi lub kaprale. Do kompanii liniowych przydzielono tylko szeregowych młodszych roczników (1892-1898), natomiast ze starszych roczników sformowano tzw. kompanię matkę, która nie brała udziału w ćwiczeniach i była kompanią pomocniczą. Żołnierze pułku nie posiadali uzbrojenia. Szkolenie ograniczało się do ćwiczeń z musztry i gimnastyki. Ważnym czynnikiem szkolenia była praca oświatowa. Prowadzono kursy dla analfabetów. Kładziono nacisk na uroczyste obchody świąt i ważnych rocznic narodowych.
10 lutego 1919 r. w teatrze miejskim im. Garibaldiego w Santa Maria Capua Vetere odbył się wielki koncert muzyczno-wokalny, urządzony wspólnymi siłami Włochów i Polaków. Koncert rozpoczęty odegraniem hymnów – włoskiego i polskiego zakończył się dopiero po północy.

## Żołnierze obozu
| Komendanci obozu | Komendanci obozu       | Komendanci obozu       | Komendanci obozu   |
| stopień          | imię i nazwisko        | okres pełnienia służby | kolejne stanowisko |
| ---------------- | ---------------------- | ---------------------- | ------------------ |
| kpt.             | Marian Dienstl-Dąbrowa | XI 1918 – XII 1918     |                    |
| kpt.mar          | Czesław Petelenz       | XII 1918 –             |                    |

wikitext:
{{Jednostka wojskowa infobox
 |nazwa                = Polski obóz wojskowy w Santa Maria Capua Vetere
 |nazwa oryginalna     =
 |znak                 =
 |kategoria wojska     = lądowe
 |motto                =
 |grafika              =
 |opis grafiki         =
 |państwo              = 2RP
 |sformowanie          = 1918
 |rozformowanie        = 1919
 |nazwa wyróżniająca   =
 |patron               =
 |święto               =
 |nadanie sztandaru    =
 |rodowód              =
 |kontynuacja          =
 |dowódca pierwszy     = kpt. Marian Dienstl-Dąbrowa
 |dowódca obecny       =
 |dowódca ostatni      =
 |działania zbrojne    =
 |numer                =
 |kryptonim            =
 |dyslokacja           = [[Santa Maria Capua Vetere]]
 |rodzaj sił zbrojnych =
 |formacja             =
 |rodzaj wojsk         =
 |podległość           =
 |skład                =
 |odznaczenia          =
 |commons              = Category:Polish military camp in Santa Maria Capua Vetere
 |www                  =
}}
[[File:Polski obóz wojskowy w Santa Maria - grupa organizatorów NAC 1-H-268.jpg|240px|thumb|Polski obóz wojskowy w Santa Maria Capua Vetere - grupa organizatorów oddziałów wojskowych; 1918 r.]]
[[File:Polski obóz wojskowy - przegląd pułków im. gen. J. H. Dąbrowskiego NAC 1-H-272.jpg|240px|thumb|Polski obóz wojskowy w Santa Maria Capua Vetere - przegląd pułku im. generała J. H. Dąbrowskiego; 1918 r.]]
[[File:Polski obóz wojskowy w Santa Maria - zaprzysiężenie 300 oficerów NAC 1-H-273-3.jpg|240px|thumb|Polski obóz wojskowy w Santa Maria Capua Vetere pod Neapolem - zaprzysiężenie 300 oficerów; 1918 r.]]

'''Polski obóz wojskowy w Santa Maria Capua Vetere''' – obóz wojskowy sformowany [[Armia Polska we Włoszech 1918–1919| we Włoszech]] w 1918 roku, w ramach [[Armia Polska we Francji|Armii Polskiej we Francji]], z jeńców [[Armia Austro-Węgier|armii austro-węgierskiej]] i [[Armia Cesarstwa Niemieckiego|Armii Cesarstwa Niemieckiego]] [[Polacy|narodowości polskiej]].

== Formowanie i zmiany organizacyjne ==
Już od 1917 Polacy żyjący i działający we Włoszech usilnie zabiegali o zgodę władz włoskich na wydzielenie polskich żołnierzy spośród jeńców [[Armia Austro-Węgier|wojsk austro-węgierskich]] i skupienie ich w osobnych obozach.
W tym też roku profesor [[Maciej Loret]] i [[Jan Zamorski]] założyli Komitet Polski w Rzymie, który miał na celu opiekę nad Polakami przebywającymi w obozach jenieckich na terenie Włoch{{odn|Zakrzewski|2016|s=38}}.
Wkrótce Komitet uzyskał zezwolenie na skupienie jeńców-Polaków w oddzielnych obozach. Na początku 1918 Polacy otrzymali niewielki, ale jeden z lepiej zorganizowanych obozów, w [[Santa Maria Capua Vetere]]
{{odn|Zakrzewski|2016|s=39}}.

Komendantem polskiego obozu wojskowego w Santa Maria Capua Vetere został kpt. Marian Dienstl-Dąbrowa.
W tym samym rozkazie z 7 listopada 1918 napisał{{odn|Zakrzewski|2016|s=41}}:
{{Cytat
 |treść = ''„Z dniem dzisiejszym obejmuję komendę nad oficerami i żołnierzami zaciągniętymi do szeregów Armii Polskiej we Włoszech, którzy mimo pozornych warunków są od dnia dzisiejszego żołnierzami polskimi i podlegają ustawom karnym Armii Polskiej. Żołnierze polscy! Ceniąc Waszą świętą miłość Ojczyzny i uczucia, które skłoniły Was do wstąpienia w szeregi Armii Polskiej we Włoszech pewny jestem, iż wytrwacie z męskim hartem w tych przedziwnych warunkach kształtowania się Armii Polskiej we Włoszech i niczem nie zhańbicie honoru oficera i żołnierza polskiego”''
}}

== Formowanie jednostek wojskowych ==
Jeszcze w listopadzie 1918 zorganizowany został [[1 Pułk Strzelców im. Henryka Dąbrowskiego|1 pułk strzelców im. gen. Jana Henryka Dąbrowskiego]]. W grudniu rozpoczęto organizację [[3 Pułk Strzelców im. Józefa Poniatowskiego|pułku strzelców im. Bartosza Głowackiego]], a także [[2 Pułk Strzelców im. Tadeusza Kościuszki|2 pułku strzelców im. Tadeusza Kościuszki]]{{odn|Zakrzewski|2016|s=42}}.

Pułki składały się z trzech batalionów, po cztery kompanie każdy. Dowódcami kompanii i plutonów zostali oficerowie: porucznicy i podporucznicy, natomiast dowódcami drużyn podoficerowie, plutonowi lub kaprale. Do kompanii liniowych przydzielono tylko szeregowych młodszych roczników (1892-1898), natomiast ze starszych roczników sformowano tzw. kompanię matkę, która nie brała udziału w ćwiczeniach i była kompanią pomocniczą. Żołnierze pułku nie posiadali uzbrojenia. Szkolenie ograniczało się do ćwiczeń z musztry i gimnastyki. Ważnym czynnikiem szkolenia była praca oświatowa. Prowadzono kursy dla analfabetów. Kładziono nacisk na uroczyste obchody świąt i ważnych rocznic narodowych.
10 lutego 1919 r. w teatrze miejskim im. Garibaldiego w Santa Maria Capua Vetere odbył się wielki koncert muzyczno-wokalny, urządzony wspólnymi siłami Włochów i Polaków. Koncert rozpoczęty odegraniem hymnów – włoskiego i polskiego zakończył się dopiero po północy{{odn|Zakrzewski|2016|s=46}}.

== Żołnierze obozu ==
{| class="wikitable"
! colspan="4" |Komendanci obozu
|-
! stopień
! imię i nazwisko !! okres pełnienia służby
!kolejne stanowisko
|-
|kpt.
|[[Marian Dienstl-Dąbrowa]]
|XI 1918{{odn|Zakrzewski|2016|s=41}} – XII 1918
|
|-
|kpt.mar
|Czesław Petelenz
|XII 1918{{odn|Zakrzewski|2016|s=44}} –
|
|}

== Przypisy ==
{{Przypisy}}

== Bibliografia ==
* {{Cytuj książkę | nazwisko= Zakrzewski| imię=Bartosz|tytuł=18 Dywizja Piechoty WP w wojnie polsko-sowieckiej| data=2016 | wydawca=Wydawnictwo Neriton | miejsce=Warszawa| isbn=9788375434156|odn=tak}}

[[Kategoria:Armia Polska we Włoszech 1918–1919]]

Państwo: Polska

Pierwszy: kpt. Marian Dienstl-Dąbrowa

Dyslokacja: Santa Maria Capua Vetere


text:
# Centaurea pubescens
Centaurea pubescens — вид квіткових рослин родини айстрових (Asteraceae). Ареал: Алжир, Марокко, Іспанія, Туніс.

## Середовище
Населяє скелясті схили.

## Морфологічна характеристика
Це напівкущик 15–45 см заввишки, сіро-волосистий. Прикореневі листки 1–2-перистороздільні, стеблові менші. Квіткові голови поодинокі. Обгортка яйцеподібна. Квіточки жовті. Період цвітіння: пізня весна, літо.

wikiname: ukwiki

title: Centaurea pubescens

in_language: uk

wikitext:
{{Speciesbox
|image = Centaurea pubescens - Botanischer Garten, Frankfurt am Main - DSC02412.JPG
|taxon = Centaurea pubescens
|authority = Willd.
|synonyms =
}}
'''''Centaurea pubescens''''' — [[вид]] квіткових рослин родини [[айстрові|айстрових]] (Asteraceae). Ареал: [[Алжир]], [[Марокко]], [[Іспанія]], [[Туніс]]<ref>{{cite web |url=https://powo.science.kew.org/taxon/urn:lsid:ipni.org:names:191374-1 |назва=''Centaurea pubescens'' |вебсайт=Plants of the World Online |видавець=Kew Science |дата-доступу=25.12.2024}}</ref><ref>{{cite web |url=https://www.catalogueoflife.org/data/taxon/5XGCV |назва=''Centaurea pubescens'' |вебсайт=Catalogue of Life |дата-доступу=25.12.2024}}</ref>.

== Середовище ==
Населяє скелясті схили<ref name="RGP">{{cite web |url=https://flora.kadel.cz/ce/kvCard25224.html |назва=''Centaurea pubescens'' |вебсайт=Rock Garden Plants |дата-доступу=25.12.2024}}</ref>.

== Морфологічна характеристика ==
Це [[напівкущик]] 15–45 см заввишки, сіро-волосистий. Прикореневі [[Листок|листки]] 1–2-перистороздільні, стеблові менші. Квіткові голови поодинокі. Обгортка яйцеподібна. [[Квітка|Квіточки]] жовті. Період цвітіння: пізня весна, літо<ref name="RGP"/>.

== Примітки ==
{{reflist}}

{{taxonbar|from=Q15568919}}

[[Категорія:Волошка|pubescens]]
[[Категорія:Флора Алжиру]]
[[Категорія:Флора Марокко]]
[[Категорія:Флора Іспанії]]
[[Категорія:Флора Тунісу]]

title: Біологічна класифікація

Царство: Рослини (Plantae)

Клада:
Судинні рослини (Tracheophyta)
Покритонасінні (Angiosperms)
Евдикоти (Eudicots)
Айстериди (Asterids)

Порядок: Айстроцвіті (Asterales)

Родина: Айстрові (Asteraceae)

Рід: Волошка (Centaurea)

Вид: C. pubescens

title: Біноміальна назва

Біноміальна назва: Centaurea pubescens · Willd.


text:
# New Model No.15
«New Model No.15» —en español: «Nuevo Modelo Número 15»—, es la décima canción del álbum de estudio Mechanical Animals de la banda estadounidense de metal industrial Marilyn Manson, publicada el 15 de septiembre de 1998. No tiene vídeo musical, ni sé lanzó como sencillo.
La canción no volvió a reaparecer en otro disco que no fuera el de Mechanical Animals. Se refiere a la cultura popular de The Rolling Stones. El track está después del sencillo de «I Don't Like the Drugs (But the Drugs Like Me)» y antes de la canción de «User Friendly».

## Versiones
- New Model No.15 aparece únicamente en Mechanical Animals. La canción no fue utilizada para publicaciones posteriores ni tuvo una versión adicional.

- Datos: Q6041506

wikiname: eswiki

title: New Model No.15

in_language: es

wikitext:
{{Referencias|t=20230819155402}}

{{Ficha de cancion
|nombre           = New Model n.º 15
|cover            =
|artista            = [[Marilyn Manson (grupo)|Marilyn Manson]]
|álbum            = [[Mechanical Animals]]
|lado B           =
|lanzado          = 15 de septiembre de 1998
|formato          = [[Canción]]
|grabación        =
|estilo           = [[Glam metal]], [[rock industrial]]
|duración         =
|discográfica     = [[Nothing Records]]
|productor        =
|listas           =
|escritor         =
|director         =
|versiones        =
|single anterior  = [[I Don't Like the Drugs (But the Drugs Like Me)]]
(1998)
|single posterior = [[User Friendly]]
(1999)
|miscelánea =
}}

«'''New Model No.15'''» —en [[Idioma español|español]]: «Nuevo Modelo Número 15»—, es la décima canción del álbum de estudio ''[[Mechanical Animals]]'' de la banda [[estadounidense]] de [[metal industrial|''metal'' industrial]] [[Marilyn Manson (banda)|Marilyn Manson]], publicada el 15 de septiembre de 1998. No tiene vídeo musical, ni sé lanzó como sencillo.

La canción no volvió a reaparecer en otro disco que no fuera el de ''Mechanical Animals''. Se refiere a la cultura popular de [[The Rolling Stones]]. El track está después del sencillo de «[[I Don't Like the Drugs (But the Drugs Like Me)]]» y antes de la canción de «User Friendly».

== Versiones ==
* ''New Model No.15'' aparece únicamente en ''[[Mechanical Animals]]''. La canción no fue utilizada para publicaciones posteriores ni tuvo una versión adicional.

{{Control de autoridades}}
[[Categoría:Canciones de Marilyn Manson]]
[[Categoría:Canciones de 1998]]
[[Categoría:Canciones en inglés]]

title: Canción de Marilyn Manson

Álbum: Mechanical Animals

Género: Glam metal, rock industrial

Discográfica: Nothing Records

Idioma original: inglés