text:
# Lepidozamia peroffskyana
Lepidozamia peroffskyana is a palm-like cycad in the family Zamiaceae. It is endemic to eastern Australia, primarily near the coast of New South Wales.  The species is named after Count Peroffsky (1794-1857), benefactor of the St. Petersburg Botanical Garden.

## Description
Lepidozamia peroffskyana is slow-growing, low maintenance, long-lived cycad that makes a good feature plant in semi-shaded positions or in a container. It grows up to seven metres tall but more usually reaches about four metres. The trunk is up to eighty centimetres in diameter and is covered by the persistent remains of leaf bases forming an interesting texture. The crown develops from numerous leaves up to three metres long, each bearing about two hundred narrow, glossy, dark green leaflets, somewhat lax, spreading and softly coriaceous. Each has seven to thirteen parallel veins which helps to distinguish this species from other members of the genus. The plant produces a rosette of fronds each year, there being six rosettes at any given time, stacked one above the other. As the newest matures, the lowest one dies back. The cylindrical cones are some of the largest of all cycad cones, rivalled only by Encephalartos transvenosus. The male cones can reach seventy five centimetres long and the female cones ninety centimetres, weighing up to forty five kilograms. The seeds are large and numerous and have red sarcotesta. All parts of the plant, especially the seeds, are toxic to both livestock and humans; if ingested, the seeds can cause severe gastrointestinal irritation and abdominal cramps, vomiting and nausea, diarrhoea, and potentially also liver damage and muscular paralysis.

## Reproductive biology
The pollen of this cycad is not airborne. Typically, the pollen is transported by a host-specific insect from male to female cones when they are receptive. Pollen of L. peroffskyana is carried by Tranes group weevils. The weevil's life-cycle occurs in the male cones, but many individuals visit female cones during their lives, covered in pollen. The plant exudes a scent to attract the weevils to the reproductive cones. Weevils gather at the male cones as they are about to open and release pollen. The male cones supply pollen and biomaterial so that the weevils have sites for oviposition as well as food as their activity destroys the cones.

## Distribution and habitat
This species is found in southeastern Queensland and northeastern New South Wales, occurring between Gympie, north of Brisbane and the Manning River near Forster. It grows in scattered small communities in wet sclerophyll forests or on rainforest margins, usually on steep slopes from sea level up to about 1,000 metres.

wikiname: enwiki

title: Lepidozamia peroffskyana

in_language: en

wikitext:
{{Use dmy dates|date=July 2021}}
{{Use Australian English|date=July 2021}}
{{Short description|Species of cycad}}
{{Speciesbox
| image = Lepidozamia peroffskyana at Kerikeri, Bay of Islands, New Zealand.jpg
| image_caption = ''Lepidozamia peroffskyana'' growing at [[Kerikeri]], [[New Zealand]].
| status = LC
| status_system = IUCN3.1
| status_ref = <ref name="iucn status 14 November 2021">{{cite iucn |author=Hill, K.D. |date=2010 |title=''Lepidozamia peroffskyana'' |volume=2010 |page=e.T41996A10600317 |doi=10.2305/IUCN.UK.2010-3.RLTS.T41996A10600317.en |access-date=14 November 2021}}</ref>
| genus = Lepidozamia
| species = peroffskyana
| authority = [[Eduard August von Regel|Regel]]
| synonyms = ''Macrozamia denisonii'', <small>Regel</small>
}}

'''''Lepidozamia peroffskyana''''' is a [[Palm (plant)|palm]]-like [[cycad]] in the family [[Zamiaceae]]. It is [[Endemism|endemic]] to eastern [[Australia]], primarily near the coast of [[New South Wales]].  The species is named after [[Vasily Alekseevich Perovsky|Count Peroffsky]] (1794-1857), benefactor of the [[St. Petersburg Botanical Garden]].

==Description==
[[image:Lepidozamia Peroffskyana leaf.jpg|thumb|left|Leaf detail.]]
''Lepidozamia peroffskyana'' is slow-growing, low maintenance, long-lived cycad that makes a good feature plant in semi-shaded positions or in a container. It grows up to seven metres tall but more usually reaches about four metres. The [[Trunk (botany)|trunk]] is up to eighty centimetres in diameter and is covered by the persistent remains of leaf bases forming an interesting texture. The [[Crown (botany)|crown]] develops from numerous leaves up to three metres long, each bearing about two hundred narrow, glossy, dark green leaflets, somewhat lax, spreading and softly [[coriaceous]]. Each has seven to thirteen parallel veins which helps to distinguish this species from other members of the genus.<ref name="CP">[http://plantnet.rbgsyd.nsw.gov.au/cgi-bin/cycadpg?taxname=Lepidozamia+peroffskyana The Cycad Pages]</ref> The plant produces a rosette of fronds each year, there being six rosettes at any given time, stacked one above the other. As the newest matures, the lowest one dies back.<ref>{{cite book |last=Butt |title=An Introduction to the Zamiaceae in Australia |date=1991 |publisher=Palm and Cycad Societies of Australia |isbn=0-9587931-5-8 |location=Milton, Queensland |page=13}}</ref> The cylindrical cones are some of the largest of all cycad cones, rivalled only by ''[[Encephalartos transvenosus]]''.<ref name="DJ">Jones, David L. ''Cycads of the World''. (1993) Reed Books.</ref> The male cones can reach seventy five centimetres long and the female cones ninety centimetres, weighing up to forty five kilograms.<ref name="DJ"/> The seeds are large and numerous and have red [[sarcotesta]].<ref name="CP"/> All parts of the plant, especially the seeds, are toxic to both livestock and humans; if ingested, the seeds can cause severe gastrointestinal irritation and abdominal cramps, vomiting and nausea, diarrhoea, and potentially also liver damage and muscular paralysis.<ref name="childrens_health_qld">[https://www.childrens.health.qld.gov.au/poisonous-plant-burrawang-palm-lepidozamia-peroffskyana/ Children's Health Queensland Hospital and Health Service: Burrawang palm (Lepidozamia peroffskyana)]</ref>

==Reproductive biology==
The pollen of this cycad is not airborne. Typically, the pollen is transported by a host-specific insect from male to female cones when they are receptive.<ref name="Donaldson1997">{{cite journal |last1=Donaldson |first1=J. S. |title=Is there a floral parasite mutualism in cycad pollination? The pollination biology of ''Encephalartos villosus'' |journal=American Journal of Botany |date=1997 |volume=84 |pages=1398–1406|doi=10.2307/2446138 |jstor=2446138 }}</ref> Pollen of ''L. peroffskyana'' is carried by ''[[Tranes]]'' group weevils. The weevil's life-cycle occurs in the male cones, but many individuals visit female cones during their lives, covered in pollen. The plant exudes a scent to attract the weevils to the reproductive cones. Weevils gather at the male cones as they are about to open and release pollen. The male cones supply pollen and biomaterial so that the weevils have sites for oviposition as well as food as their activity destroys the cones.<ref name="Hall_et_al2004">{{cite journal |last1=Hall |first1=John A. |last2=Walter |first2=Gimme H. |last3=Bergstrom |first3=Dana M. |last4=Machin |first4=Peter |title=Pollination ecology of the Australian cycad Lepidozamia peroffskyana (Zamiaceae) |journal=Australian Journal of Botany |date=2004 |volume=52 |issue=3 |pages=333–343 |doi=10.1071/BT03159 |url=https://www.publish.csiro.au/bt/pdf/bt03159#:~:text=The%20cycad%20L.,both%20male%20and%20female%20cones.}}</ref>

==Distribution and habitat==
[[File:Lepidozamia peroffskyana cone.jpg|thumb|left|''L. peroffskyana'' cone]]

This species is found in southeastern [[Queensland]] and northeastern [[New South Wales]], occurring between [[Gympie]], north of [[Brisbane]] and the [[Manning River]] near [[Forster, New South Wales|Forster]]. It grows in scattered small communities in wet [[sclerophyll]] forests or on [[rainforest]] margins, usually on steep slopes from sea level up to about 1,000 metres.<ref name="iucn status 14 November 2021" />

==References==
{{Reflist}}

==External links==
{{Commons category|Lepidozamia peroffskyana|position=left}}
*{{cite web |title=Lepidozamia peroffskyana |publisher=The Gymnosperm Database |url=http://www.conifers.org/za/Lepidozamia_peroffskyana.php }}
*{{cite web |title=''Lepidozamia peroffskyana'' Regel |publisher=Atlas of Living Australia |url=https://bie.ala.org.au/species/https://id.biodiversity.org.au/node/apni/2897542}}

{{Taxonbar|from=Q2290626}}

[[Category:Lepidozamia|peroffskyana]]
[[Category:Endemic flora of Australia]]
[[Category:Flora of Queensland]]
[[Category:Cycadophyta of Australia]]
[[Category:Least concern biota of Queensland]]
[[Category:Least concern flora of Australia]]
[[Category:Taxa named by Eduard August von Regel]]
[[Category:Taxonomy articles created by Polbot]]

title: Conservation status

Conservation status: · Least Concern (IUCN 3.1)

title: Scientific classification

Kingdom: Plantae

Clade: Tracheophytes Gymnospermae

Division: Cycadophyta

Class: Cycadopsida

Order: Cycadales

Family: Zamiaceae

Genus: Lepidozamia

Species: L. peroffskyana

title: Binomial name

Binomial name: Lepidozamia peroffskyana · Regel

title: Synonyms

Synonyms: Macrozamia denisonii, Regel


text:
# Georges Addor
Georges Addor (* 24. September 1920 in Genf-Plainpalais; † 18. August 1982 in Genf) war ein Schweizer Architekt der Moderne. Er hat insbesondere die Planung und den Bau der Genfer Grosssiedlungen beeinflusst und vorangetrieben.

## Leben
Nachdem Addor, Sohn eines Maklers, 1940 bis 1943 Architektur und Jura in Genf parallel studiert hatte, konzentrierte er sich ganz auf das Architekturstudium und zog nach Zürich, wo er 1948 mit dem Diplom an der ETH abschloss. Anschliessend kehrte er nach Genf zurück, wo er am Geschäftssitz des Vaters ein Büro eröffnete, bei dem in der Folge Dominique Juillard und Jacques Bolliger mitarbeiteten.
Neben Bürogebäuden (Tamaro) und Schulen (Höhere Handelsschule Genf, Primarschule Budé) ist der Schwerpunkt seines Schaffens aber beim Wohnungsbau, vor allem den Genfer Grosssiedlungen, die nach dem Loi du développement des agglomérations urbaines entstanden (LDAU, Gesetz über die Entwicklung der städtischen Agglomerationen): In Meyrin entwarf er eine Anlage mehrerer zwölfgeschossiger, hintereinander angeordneter Wohnzeilen mit etwa 500 Wohnungen, der Parc de Budé bildet zusammen mit seinem Hotel Intercontinental ein Ensemble mit Luxuswohnungen in unmittelbarer Nähe zu den Einrichtungen der Vereinten Nationen, und im Vorort Vernier entstand nach seinen Plänen die Cité du Lignon, ein Komplex für 10'000 Einwohner.

## Bauten
- Cayla Sozialwohnungen, Genf, 1952–54
- Institut Batelle, Carouge, Genf, 1954–57
- TAVARO Verwaltungsgebäude, Genf, 1956–57
- Parc de Budé, Wohnüberbauung, und Hotel InterContinental, Grand-Saconnex, Genf, 1949–53
- Malagnou-Cité Wohnhaus, Genf,
- Höhere Handelsschule, Saint-Jean, 1959–60
- Cité Satellite Meyrin Meyrin, Genf, 1960–63
- Primarschule Budé, Grand-Saconnex, Genf, 1961–63
- Geschäftshaus Rolex, Genf-Plainpalais, 1961–63
- Cité du Lignon, Vernier, Genf, 1962–71

wikiname: dewiki

title: Georges Addor

in_language: de

wikitext:
<!--schweizbezogen-->
'''Georges Addor''' (* [[24. September]] [[1920]] in [[Genf]]-Plainpalais; † [[18. August]] [[1982]] in Genf) war ein Schweizer Architekt der Moderne. Er hat insbesondere die Planung und den Bau der Genfer Grosssiedlungen beeinflusst und vorangetrieben.

[[Datei:AddorMeyrin01.jpg|miniatur|Cité Satellite Meyrin]]
[[Datei:AddorLignon04.jpg|miniatur|Wohnband der [[Cité du Lignon]]]]
[[Datei:AddorLignon07.jpg|miniatur|Hochhäuser über der Rhône]]

== Leben ==
Nachdem Addor, Sohn eines Maklers, 1940 bis 1943 Architektur und Jura in Genf parallel studiert hatte, konzentrierte er sich ganz auf das Architekturstudium und zog nach Zürich, wo er 1948 mit dem Diplom an der [[Eidgenössische Technische Hochschule Zürich|ETH]] abschloss. Anschliessend kehrte er nach Genf zurück, wo er am Geschäftssitz des Vaters ein Büro eröffnete, bei dem in der Folge Dominique Juillard und Jacques Bolliger mitarbeiteten.

Neben Bürogebäuden (Tamaro) und Schulen (Höhere Handelsschule Genf, Primarschule Budé) ist der Schwerpunkt seines Schaffens aber beim Wohnungsbau, vor allem den Genfer Grosssiedlungen, die nach dem ''Loi du développement des agglomérations urbaines'' entstanden (LDAU, Gesetz über die Entwicklung der städtischen Agglomerationen): In ''Meyrin'' entwarf er eine Anlage mehrerer zwölfgeschossiger, hintereinander angeordneter Wohnzeilen mit etwa 500 Wohnungen, der ''Parc de Budé'' bildet zusammen mit seinem Hotel Intercontinental ein Ensemble mit Luxuswohnungen in unmittelbarer Nähe zu den Einrichtungen der [[Palais des Nations|Vereinten Nationen]], und im Vorort [[Vernier]] entstand nach seinen Plänen die ''[[Cité du Lignon]]'', ein Komplex für 10'000 Einwohner.

== Bauten ==
* ''Cayla'' Sozialwohnungen, Genf, 1952–54
* ''Institut Batelle'', Carouge, Genf, 1954–57
* ''TAVARO'' Verwaltungsgebäude, Genf, 1956–57
* ''Parc de Budé'', Wohnüberbauung, und Hotel InterContinental, Grand-Saconnex, Genf, 1949–53
* ''Malagnou-Cité'' Wohnhaus, Genf,
* ''Höhere Handelsschule'', Saint-Jean, 1959–60
* ''Cité Satellite Meyrin'' Meyrin, Genf, 1960–63
* ''Primarschule Budé'', Grand-Saconnex, Genf, 1961–63
* ''Geschäftshaus Rolex'', Genf-Plainpalais, 1961–63
* ''[[Cité du Lignon]]'', Vernier, Genf, 1962–71

== Literatur ==
* Isabelle Charolais, Bruno Marchand: ''Addor, Georges.'' In: Isabelle Rucki und Dorothee Huber (Hrsg.): ''Architektenlexikon der Schweiz – 19./20. Jahrhundert.'' Birkhäuser, Basel 1998. ISBN 3-7643-5261-2, S. 13 f.
* {{HLS|45556|''Addor, Georges''|Autor= Gilbert Marion}}

== Weblinks ==
* {{archINFORM|arch|3778}}
* [https://you-are-here.com/europe/meyrin.html Cité Satellite de Meyrin]
* {{Helveticat}}

{{Normdaten|TYP=p|GND=122997050|LCCN=n/2016/36636|VIAF=20577934}}

{{SORTIERUNG:Addor, Georges}}
[[Kategorie:Architekt (Schweiz)]]
[[Kategorie:Architekt der Moderne]]
[[Kategorie:Schweizer]]
[[Kategorie:Geboren 1920]]
[[Kategorie:Gestorben 1982]]
[[Kategorie:Mann]]

{{Personendaten
|NAME=Addor, Georges
|ALTERNATIVNAMEN=
|KURZBESCHREIBUNG=Schweizer Architekt
|GEBURTSDATUM=24. September 1920
|GEBURTSORT= [[Genf]]
|STERBEDATUM=18. August 1982
|STERBEORT=[[Genf]]
}}


text:
# والتر فيرغسون
والتر فيرغسون (بالإنجليزية: Walter Ferguson) هو رسام ورسام توضيحي أمريكي، ولد في 1930.

wikiname: arwiki

title: والتر فيرغسون

in_language: ar

wikitext:
{{يتيمة|تاريخ=أبريل 2019}}
{{صندوق معلومات شخص}}
'''والتر فيرغسون''' {{إنج|Walter Ferguson}} هو [[رسام]] و[[رسام توضيحي]] [[الولايات المتحدة|أمريكي]]، ولد في [[1930]].<ref>[http://societyofanimalartists.blogspot.com/2015/12/walter-ferguson-1930-2015-today-i.html Society of Animal Artists<!-- عنوان مولد بالبوت -->] {{Webarchive|url=https://web.archive.org/web/20160311170740/http://societyofanimalartists.blogspot.com/2015/12/walter-ferguson-1930-2015-today-i.html |date=11 مارس 2016}}</ref><ref>{{استشهاد ويب| مسار  = http://fultonhistory.com/Newspaper%205/Brooklyn%20NY%20Daily%20Eagle/Brooklyn%20NY%20Daily%20Eagle%201948%20Grayscale/Brooklyn%20NY%20Daily%20Eagle%201948%20Grayscale%20-%202222.pdf| عنوان =| مسار أرشيف = https://web.archive.org/web/20200103174205/https://fultonhistory.com/Newspaper%205/Brooklyn%20NY%20Daily%20Eagle/Brooklyn%20NY%20Daily%20Eagle%201948%20Grayscale/Brooklyn%20NY%20Daily%20Eagle%201948%20Grayscale%20-%202222.pdf | تاريخ أرشيف = 3 يناير 2020 }}</ref>

== مراجع ==
{{مراجع}}

== وصلات خارجية ==
{{ضبط استنادي}}
{{روابط شقيقة|commons=Walter Ferguson}}
{{شريط بوابات|أعلام|القرن 20|القرن 21|الولايات المتحدة}}

{{بذرة رسام مناظر طبيعية أمريكي}}

[[تصنيف:رسامون أمريكيون في ذي أنيملس]]
[[تصنيف:خريجو معهد برات]]
[[تصنيف:رسامو بورتريه أمريكيون]]
[[تصنيف:رسامو حيوانات]]
[[تصنيف:رسامو مناظر طبيعية أمريكيون]]
[[تصنيف:رسامون أمريكيون]]
[[تصنيف:رسامون أمريكيون في القرن 20]]
[[تصنيف:رسامون أمريكيون في القرن 21]]
[[تصنيف:رسامون من ولاية نيويورك]]
[[تصنيف:فنانون ذكور أمريكيون في القرن 20]]
[[تصنيف:فنانون ذكور أمريكيون في القرن 21]]
[[تصنيف:فنانون ذكور في القرن 21]]
[[تصنيف:فنانون من مدينة نيويورك]]
[[تصنيف:مواليد 1930]]
[[تصنيف:رسامون من مدينة نيويورك]]

title: معلومات شخصية

مواطنة: الولايات المتحدة

title: الحياة العملية

المدرسة الأم: جامعة ييل · معهد برات · ثانوية ميدوود  · كلية الفنون في جامعة ييل

المهنة: رسام، ورسام توضيحي، ومصور

اللغات: الإنجليزية

الحياة العملية: تعديل مصدري - تعديل


text:
# عبد الكريم أحمد
عبد الكريم أحمد (بالإنجليزية: Abdul Karim Ahmed) (5 فبراير 1980 بأكرا في غانا - ) هو لاعب كرة قدم غاني في مركز الدفاع. شارك مع منتخب غانا لكرة القدم. أما مع النوادي، فقد لعب مع نادي فيكينغ وKongsvinger IL  وFK Tønsberg  وKongsvinger IL Toppfotball .

## وصلات خارجية
- عبد الكريم أحمد على موقع ناشيونال فوتبول تيمز (الإنجليزية)

title: عبد الكريم أحمد

wikitext:
{{يتيمة|تاريخ=سبتمبر 2018}}
{{صندوق معلومات سيرة كرة قدم
| طول = {{الارتفاع|m=1.80}}
| مركز = [[مدافع (كرة القدم)|مدافع]]
| النادي_الحالي = {{Ill-WD2|id=Q1389111|en=true}}
| رقم_النادي = 3
| سنوات1 = 1993–1997
| أندية1 = Real Sporting Club Accra
| مباريات1 = 62
| أهداف1 = 8
| سنوات2 = 1998–2001
| أندية2 = {{Ill-WD2|id=Q1118263|en=true}}<ref>{{استشهاد ويب |مسار=http://kilfotball.blogg.no/m_032007.html |عنوان=GI MEG EN K... - mars 2007 |تاريخ الوصول=2010-11-05 |مسار أرشيف=https://web.archive.org/web/20160304041433/http://kilfotball.blogg.no/m_032007.html |تاريخ أرشيف=2016-03-04 |حالة المسار=dead }}</ref>
| مباريات2 = 79
| أهداف2 = 3
| سنوات3 = 2002
| أندية3 = [[نادي فيكينغ|فيكينغ]]
| مباريات3 = 23
| أهداف3 = 5
| سنوات4 = 2003–
| أندية4 = {{Ill-WD2|id=Q1389111|en=true}}<ref>[http://www.altomfotball.no/element.do?cmd=player&personId=1764&tournamentId=1&seasonId=324 altomfotball.no - Abdul-Karim Ahmed] {{Webarchive|url=https://web.archive.org/web/20160304070858/http://www.altomfotball.no/element.do?cmd=player&personId=1764&tournamentId=1&seasonId=324 |date=4 مارس 2016}}</ref>
| مباريات4 = 112
| أهداف4 = 8
}}
'''عبد الكريم أحمد''' {{إنج|Abdul Karim Ahmed}} ([[5 فبراير]] [[1980]] ب[[أكرا]] في [[غانا]] - ) هو [[لاعب كرة قدم]] [[غانا|غاني]] في [[مركز (كرة القدم)|مركز]] [[مدافع (كرة القدم)|الدفاع]].<ref>[http://kilfotball.blogg.no/m_032007.html GI MEG EN K... - mars 2007] {{Webarchive|url=https://web.archive.org/web/20160304041433/http://kilfotball.blogg.no/m_032007.html |date=04 مارس 2016}}</ref><ref>{{استشهاد ويب|ناشر=[[الجارديان دوت كوم]] |عنوان=Stats Centre: Ahmed Abdul-Karim Facts |مسار=http://guardian.touch-line.com/?CTID=57&CPID=120&TEID=1403&PLID=43278&pStr=Player |تاريخ الوصول=2009-09-15 |مسار أرشيف=https://web.archive.org/web/20120906194235/http://guardian.touch-line.com/?CTID=57&CPID=120&TEID=1403&PLID=43278&pStr=Player |تاريخ أرشيف=2012-09-06|حالة المسار=live}}</ref> شارك مع [[منتخب غانا لكرة القدم]]. أما مع [[فرقة كرة قدم|النوادي]]، فقد لعب مع [[نادي فيكينغ]] و{{Ill-WD2|id=Q1118263|en=true}} و{{Ill-WD2|id=Q1389111|en=true}} و{{Ill-WD2|id=Q837205|en=true}}.

== مراجع ==
{{مراجع}}

== وصلات خارجية ==
* {{روابط رياضية}}
{{شريط بوابات|أعلام|غانا|كرة القدم}}
{{بذرة مدافع كرة قدم غاني}}

[[تصنيف:مدافعو كرة قدم رجالية]]
[[تصنيف:رياضيون غانيون مغتربون في النرويج]]
[[تصنيف:لاعبو الدوري النرويجي الممتاز]]
[[تصنيف:لاعبو كرة قدم غانيون]]
[[تصنيف:لاعبو كرة قدم غانيون مغتربون]]
[[تصنيف:لاعبو كرة قدم مغتربون في النرويج]]
[[تصنيف:لاعبو منتخب غانا تحت 20 سنة لكرة القدم]]
[[تصنيف:لاعبو نادي فيكينغ]]
[[تصنيف:مواليد 1980]]

title: معلومات شخصية

الميلاد: 5 فبراير 1980 (45 سنة) · أكرا

مواطنة: غانا

مركز اللعب: مدافع

title: معلومات النادي

النادي الحالي: FK Tønsberg

title: المسيرة الاحترافية1

سنوات: فريق · م. · (هـ.)

Real Sporting Club Accra · 62 · (8)

Kongsvinger IL  · 79 · (3)

فيكينغ · 23 · (5)

FK Tønsberg  · 112 · (8)

المسيرة الاحترافية1: 1 عدد مرات الظهور مع الأندية وعدد الأهداف تحسب للدوري المحلي فقط

المسيرة الاحترافية1: تعديل مصدري - تعديل


text:
# Sunset Riders
Sunset Riders (サンセットライダーズ Sansetto Raidāzu) é um jogo de faroeste, no estilo plataforma 2D, desenvolvido pela Konami em 1991 para arcade. Posteriormente em 1992 e 1993 foi portado para os consoles Mega Drive e Super Nintendo, respectivamente. Nas versões de fliperama é possível encontrar maquinas que usem apenas dois jogadores, e outras capazes de usar todos os quatro personagens simultaneamente, sendo que os ports para os consoles a ultima opção não é permitida nem mesmo com uso de Multitap.
A famosa trilha-sonora do game foi composta por Motoaki Furukawa.
Foi considerado o 88o melhor game do Snes pela IGN.

## Sinopse
Sunset Riders é um jogo de faroeste em que quatro caçadores de recompensas percorrem o Velho Oeste dos Estados Unidos em busca dos mais terríveis foras-da-lei.
No começo de cada fase, é mostrado ao jogador um cartaz com o nome do bandido a ser eliminado, o valor da recompensa e a famosa frase: "Procurado vivo ou morto"( "Wanted dead or alive" em inglês).
O jogo possui oito fases. Conforme o jogador vai avançando, as fases vão se tornando mais difíceis e as recompensas maiores. Cada fase representa uma parte dos Estados Unidos, da primeira fase na costa oeste, indo a ultima na costa leste.

## Personagens
Os 4 personagens são:
Steve: Steve é loiro e de olhos azuis. Usa chapéu e botinas rosas, bandana rosa-choque, camisa amarelo-pálida, colete preto e calça amarela com suspensórios rosas. Nas fases em que o player joga montado em um cavalo (fases 2 e 7), ele monta um cavalo de cor branca.
Billy: Billy é loiro, de olhos azuis e nariz pontudo, usa roupas azuis. Nas fases em que o player joga montado em um cavalo (fases 2 e 7), ele monta na verdade um Corcel de cor preta.
Bob: Bob possui longos cabelos loiros, olhos azuis, colete amarronzado, camisa verde clara e calças verdes. Ele usa um chapéu vermelho que cai atrás das costas. Nas fases em que o player joga montado em um cavalo (fases 2 e 7), ele monta um cavalo cor de pêssego
Cormano: Cormano é de origem mexicana. Possui olhos de tom violeta, cabelos e barba castanho-escuros, chapéu rosa-choque, capa rosada com detalhes em vermelho, calça vermelha e botinas azuis. Seu principal rival é o inimigo mexicano El Greco (por isso, quando o player o derrota, Cormano pega o seu sombrero e passa a usá-lo até o final do jogo). Nas fases em que o player joga montado em um cavalo (fases 2 e 7), ele monta um cavalo de cor vermelha.
Steve e Billy usam Revólvers (tiro mais rapido e concentrado), enquanto que Bob e Cormano usam espingardas (tiro mais lento, porém cobrindo uma área maior). A espingarda de Cormano possui um cano mas mais curto e mais cromado que a de Bob.
A versão para Mega Drive disponibiliza apenas dois personagens: Billy e Cormano.

## Bandidos e fases
Ao final de cada fase, deve-se enfrentar o bandido que aparece no cartaz do início. São 8 bandidos ao todo.
Simon Greedwell: Na primeira fase você vai em busca de Simon Greedwell, um fazendeiro e banqueiro corrupto que usa um rifle e comanda vários capangas. É paga a recompensa de $ 10.000 pela sua captura. Durante a sua chegada, ele profere a frase "It's Time To Pay" (É hora de pagar!) e quando é derrotado diz: "Bury Me With My Money" (Me enterre com o meu dinheiro).
Hawkeye Hank Hatfield: Um pistoleiro rápido no gatilho e muito ágil. É paga a quantia de $ 20.000 por sua captura. Sua frase de abertura é "Draw Pilgrim!" (Saque forasteiro!), e a frase de derrota é "You Got Me!" (Você me pegou!).
Dark Horse: Um homem forte, armado com revólver que monta em um cavalo preto blindado. Frase inicial - "You In Heap Big Trouble!" (Você se meteu numa grande enrascada). Frase final - "Me In Heap Big Trouble!" (Eu me meti numa grande enrascada).
The Smith Bros: Dois irmãos gêmeos que estão tocando o terror em um Saloon. Eles jogam bombas, dinamites e lanternas de querosene. Paga-se $ 40.000 pela captura. Quando o último dos irmãos morre, ele diz: "That was a bang!"
El Greco: Um mexicano, rival de Cormano, que se defende com um escudo e ataca com um chicote. Suas frases inicial e final são as mesmas: "Adios, Amigo!"
Chief Scalpem (Wigwam): Um Xamã índio que arremessa, se defende e ataca com facas. Fala inicial: "Ready for a Pow Wow?". Não possui fala final. Porém, ao ser derrotado, enquanto espera pelo tiro de misericórdia, sua irmã aparece e diz: "please, please, don't shoot my brother his only folowing orders" (ou seja, implora ao jogador que não atire nele porque ele estava apenas executando ordens). O personagem então responde: "alright ma'm we won't ..." (Ok, senhorita, nós não atiraremos...)
Paco Loco: Um guerrilheiro que utiliza um metralhadora, acima do portão de um forte militar. É obeso e calvo. Ele luta do topo de forte (a base de Richard Rose). Sua frase inicial é: "I say, bit of bad luck!" (algo como: você está com um baita azar). Uma vez derrotado, suas últimas palavras são "Hasta la bye bye".
Sir Richard Rose: O último chefe, um inglês que atira atrás de um palácio e usa uma armadura à prova de balas.

## Versão do Mega Drive
Apesar de ser duramente criticada como inferior, a versão lidou com grandes entraves nos contratos de exclusividade. Além do fato de ter sido a primeira vez que a Konami trabalhou com a arquitetura do console da SEGA. Sendo então, a citada versão, um jogo inspirado no original, e não um título portado para o Mega Drive. que apesar de ter recebido um jogo inferior tecnicamente, a começar por ter apenas 8 bits, o jogo tem particularidades únicas. Como um modo de jogo um contra um, e um uma jogabilidade mais refinada, através de uma mecânica de trava de mira.

## Diferenças das Versões Consoles em comparação à Versão Arcade
| Mega Drive                                                                                | SNes                                                                                |
| ---------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------- | ----------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------- |
| - Só tem 4 fases, sendo que foram retiradas as duas fases em que você monta um cavalo. Porém, as fases bônus do Mega Drive são a cavalo e inclusive o inicio delas é idêntico a versão original do Arcade. - As fases foram inteiramente redesenhadas, e apenas lembram as do original. - Só tem 2 personagens selecionáveis: Billy e Cormano. - Na fase do trem o inimigo original é o El Greco, que é rival de Cormano, porém na versão da Sega esse inimigo não existe e é substituído por Paco Loco. - Graficamente bem inferior às outras versões. - Não tem vozes durante o jogo, e a qualidade das músicas é inferior. - Nesta versão, há um sistema de trava de mira, melhorando bastante a jogabilidade. - O Título do Mega Drive, é o único a disponibilizar um modo de jogo um contra um. | - Gráficos e trilha sonora em um nível próximo ao original. - Todas as fases e chefes, apesar de algumas trocas de nomes. - Todos os 4 personagens disponíveis, apesar de só ser possível jogar de 2 players. - Algumas imagens censuradas, como as “garotas explosivas” que foram substituídas por homens, as dançarinas do bar vestem roupas bem mais comportadas que as do arcade, não há inimigos indígenas ao longo do jogo, exceto pelo chefe Escalpo, e não há qualquer menção à bebidas alcoólicas. |

wikiname: ptwiki

title: Sunset Riders

in_language: pt

wikitext:
{{Info/Jogo
| título         = Sunset Riders
| imagem         = Sunset Riders.gif
| img-tam        =
| img-des        = [[Japan]]ese Arcade Flyer.
| desenvolvedora = [[Konami]]
| publicadora    = Konami
| distribuidora  =
| diretor        =
| produtor       =
| designer       = Hideyuki Tsujimoto (diretor)
| escritor       =
| compositor     = [[Naohisa Morota]]
[[Motoaki Furukawa]]
| artista        =
| licença        =
| motor          =
| plataforma     =
| lançamento     = ('''Arcade''')
[[4 de setembro]] de [[1991]]
('''Mega Drive/Genesis''')
[[3 de março]] de [[1993]]
('''SNES''')
[[6 de agosto]] de [[1993]]
| conversões     =
| gênero         = [[Jogo eletrônico de ação|Ação]]
| série          =
| antecessor     =
| sucessor       =
| modos          = [[Single player]], [[multiplayer game|multiplayer]]
| mídia          =
| classificação  =
| njogadores     =
| requisitos     =
| controlos      =
| idioma         =
| traduções      =
| sistema        =
| gabinete       = Upright
| cpu            = Motorola [[68000]] (@ 16 MHz)
| som            = [[Z80]] (@ 4 MHz)
[[YM2151]] (@ 3.579545 MHz)
K053260 (@ 3.579545 MHz)
| vídeo          = [[Raster graphics|Raster]]
288 x 224 pixels (Horizontal)
2048 colors
| resolução      =
| versão         =
}}
{{japonês|'''''Sunset Riders'''''|サンセットライダーズ Sansetto Raidāzu}} é um jogo de faroeste, no estilo plataforma 2D, desenvolvido pela [[Konami]] em [[1991]] para [[arcade]]. Posteriormente em [[1992]] e [[1993]] foi portado para os consoles [[Mega Drive]] e [[Super Nintendo]], respectivamente. Nas versões de fliperama é possível encontrar maquinas que usem apenas dois jogadores, e outras capazes de usar todos os quatro personagens simultaneamente, sendo que os ports para os consoles a ultima opção não é permitida nem mesmo com uso de Multitap.

A famosa trilha-sonora do game foi composta por [[Motoaki Furukawa]].

Foi considerado o 88o melhor game do Snes pela [[IGN]].<ref>[http://www.ign.com/lists/top-100-snes-games ign.com/] ''Top 100 Snes games of all time''</ref>

== Sinopse ==
Sunset Riders é um jogo de [[western (gênero)|faroeste]] em que quatro caçadores de recompensas percorrem o [[Velho Oeste]] dos [[Estados Unidos]] em busca dos mais terríveis foras-da-lei.
No começo de cada fase, é mostrado ao jogador um cartaz com o nome do bandido a ser eliminado, o valor da recompensa e a famosa frase: "[[Procurado vivo ou morto (cartaz)|Procurado vivo ou morto]]"( "Wanted dead or alive" em inglês).
O jogo possui oito fases. Conforme o jogador vai avançando, as fases vão se tornando mais difíceis e as recompensas maiores. Cada fase representa uma parte dos Estados Unidos, da primeira fase na costa oeste, indo a ultima na costa leste.

== Personagens ==
Os 4 personagens são:

'''Steve:''' Steve é loiro e de olhos azuis. Usa chapéu e botinas rosas, bandana rosa-choque, camisa amarelo-pálida, colete preto e calça amarela com suspensórios rosas. Nas fases em que o player joga montado em um cavalo (fases 2 e 7), ele monta um cavalo de cor branca.

'''Billy:''' Billy é loiro, de olhos azuis e nariz pontudo, usa roupas azuis. Nas fases em que o player joga montado em um cavalo (fases 2 e 7), ele monta na verdade um [[Corcel]] de cor preta.

'''Bob:''' Bob possui longos cabelos loiros, olhos azuis, colete amarronzado, camisa verde clara e calças verdes. Ele usa um chapéu vermelho que cai atrás das costas. Nas fases em que o player joga montado em um cavalo (fases 2 e 7), ele monta um cavalo cor de pêssego

'''Cormano:''' Cormano é de origem mexicana. Possui olhos de tom violeta, cabelos e barba castanho-escuros, chapéu rosa-choque, capa rosada com detalhes em vermelho, calça vermelha e botinas azuis. Seu principal rival é o inimigo mexicano El Greco (por isso, quando o player o derrota, Cormano pega o seu [[sombrero]] e passa a usá-lo até o final do jogo). Nas fases em que o player joga montado em um cavalo (fases 2 e 7), ele monta um cavalo de cor vermelha.

Steve e Billy usam [[Revólver]]s (tiro mais rapido e concentrado), enquanto que Bob e Cormano usam [[espingarda]]s (tiro mais lento, porém cobrindo uma área maior). A espingarda de Cormano possui um cano mas mais curto e mais cromado que a de Bob.
A versão para Mega Drive disponibiliza apenas dois personagens: Billy e Cormano.

== Bandidos e fases ==
Ao final de cada fase, deve-se enfrentar o bandido que aparece no cartaz do início. São 8 bandidos ao todo.

'''Simon Greedwell''': Na primeira fase você vai em busca de Simon Greedwell, um fazendeiro e banqueiro corrupto que usa um rifle e comanda vários capangas. É paga a recompensa de $ 10.000 pela sua captura. Durante a sua chegada, ele profere a frase "It's Time To Pay" (É hora de pagar!) e quando é derrotado diz: "Bury Me With My Money" (Me enterre com o meu dinheiro).

'''Hawkeye Hank Hatfield''': Um pistoleiro rápido no gatilho e muito ágil. É paga a quantia de $ 20.000 por sua captura. Sua frase de abertura é "Draw Pilgrim!" (Saque forasteiro!), e a frase de derrota é "You Got Me!" (Você me pegou!).

'''Dark Horse''': Um homem forte, armado com revólver que monta em um cavalo preto blindado. Frase inicial - "You In Heap [[Big Trouble]]!" (Você se meteu numa grande enrascada). Frase final - "Me In Heap Big Trouble!" (Eu me meti numa grande enrascada).

'''The Smith Bros''': Dois irmãos gêmeos que estão tocando o terror em um [[Saloon]]. Eles jogam bombas, dinamites e lanternas de querosene. Paga-se $ 40.000 pela captura. Quando o último dos irmãos morre, ele diz: "That was a bang!"

'''El Greco''': Um mexicano, rival de Cormano, que se defende com um escudo e ataca com um [[chicote]]. Suas frases inicial e final são as mesmas: "Adios, Amigo!"

'''Chief Scalpem (Wigwam)''': Um [[Xamanismo|Xamã]] índio que arremessa, se defende e ataca com facas. Fala inicial: "Ready for a Pow Wow?". Não possui fala final. Porém, ao ser derrotado, enquanto espera pelo tiro de misericórdia, sua irmã aparece e diz: "please, please, don't shoot my brother his only folowing orders" (ou seja, implora ao jogador que não atire nele porque ele estava apenas executando ordens). O personagem então responde: "alright ma'm we won't ..." (Ok, senhorita, nós não atiraremos...)

'''Paco Loco''': Um guerrilheiro que utiliza um metralhadora, acima do portão de um forte militar. É obeso e calvo. Ele luta do topo de forte (a base de Richard Rose). Sua frase inicial é: "I say, bit of bad luck!" (algo como: você está com um baita azar). Uma vez derrotado, suas últimas palavras são "Hasta la bye bye".

'''Sir Richard Rose''': O último chefe, um inglês que atira atrás de um palácio e usa uma armadura à prova de balas.

== Versão do Mega Drive ==
Apesar de ser duramente criticada como inferior, a versão lidou com grandes entraves nos contratos de exclusividade. Além do fato de ter sido a primeira vez que a [[Konami]] trabalhou com a arquitetura do console da [[Sega|SEGA]]. Sendo então, a citada versão, um jogo inspirado no original, e não um título portado para o Mega Drive. que apesar de ter recebido um jogo inferior tecnicamente, a começar por ter apenas 8 bits, o jogo tem particularidades únicas. Como um modo de jogo um contra um, e um uma jogabilidade mais refinada, através de uma mecânica de trava de mira.<ref>{{Citar periódico|data=2020-07-18|titulo=Sunset Riders - 5 Motivos Para Jogar no Mega Drive|url=https://www.piorcanaldomundo.com.br/2021/09/sunsetriders-megadrive.html|jornal=Pior Canal do Mundo|lingua=pt}}</ref>

== Diferenças das Versões Consoles em comparação à Versão Arcade ==
{| class="wikitable"
|-
! Mega Drive !! SNes
|-
|
* Só tem 4 fases, sendo que foram retiradas as duas fases em que você monta um cavalo. Porém, as fases bônus do Mega Drive são a cavalo e inclusive o inicio delas é idêntico a versão original do Arcade.
*As fases foram inteiramente redesenhadas, e apenas lembram as do original.
*Só tem 2 personagens selecionáveis: Billy e Cormano.
*Na fase do trem o inimigo original é o El Greco, que é rival de Cormano, porém na versão da Sega esse inimigo não existe e é substituído por Paco Loco.
*Graficamente bem inferior às outras versões.
*Não tem vozes durante o jogo, e a qualidade das músicas é inferior.
*Nesta versão, há um sistema de trava de mira, melhorando bastante a jogabilidade.
*O Título do Mega Drive, é o único a disponibilizar um modo de jogo um contra um.<ref name="Não_nomeado-yHyY-1">{{Citar web|titulo=Sunset Riders - 5 Motivos Para Jogar no Mega Drive|url=https://www.piorcanaldomundo.com.br/2021/09/sunsetriders-megadrive.html|obra=Pior Canal do Mundo|data=2020-07-18|acessodata=2020-07-18|lingua=pt|primeiro=Marcio|ultimo=Baião}}</ref>
|
*Gráficos e trilha sonora em um nível próximo ao original.
*Todas as fases e chefes, apesar de algumas trocas de nomes.
*Todos os 4 personagens disponíveis, apesar de só ser possível jogar de 2 players.
*Algumas imagens censuradas, como as “garotas explosivas” que foram substituídas por homens, as dançarinas do bar vestem roupas bem mais comportadas que as do arcade, não há inimigos indígenas ao longo do jogo, exceto pelo chefe Escalpo<ref name="Não_nomeado-yHyY-1"/>,  e não há qualquer menção à bebidas alcoólicas.
|}

{{Referências}}

== Ligações externas ==
*[http://www.arcade-museum.com/game_detail.php?game_id=9861 Sunset Riders at the Killer List of Videogames]
*[https://web.archive.org/web/20110608040236/http://www.gamestats.com/objects/006/006307/ Sunset Riders Mega Drive/Genesis version information]
*[https://www.piorcanaldomundo.com.br/2021/09/sunsetriders-megadrive.html Sunset Riders - 5 Motivos Para jogar no Mega Drive] no [https://www.piorcanaldomundo.com.br/ Pior Canal do Mundo]

{{esboço-videogame}}
{{Portal3|Game}}

[[Categoria:Jogos eletrônicos de 1991]]
[[Categoria:Jogos eletrônicos da Konami]]
[[Categoria:Jogos eletrônicos de tiro]]
[[Categoria:Jogos para Mega Drive]]
[[Categoria:Jogos para Super Nintendo Entertainment System]]
[[Categoria:Jogos para arcade]]
[[Categoria:Jogos eletrônicos de faroeste]]
[[Categoria:Jogos eletrônicos censurados]]

title: Sunset Riders

Desenvolvedora(s): Konami

Publicadora(s): Konami

Designer(s): Hideyuki Tsujimoto (diretor)

Compositor(es): Naohisa Morota · Motoaki Furukawa

Lançamento: (Arcade) · 4 de setembro de 1991 · (Mega Drive/Genesis) · 3 de março de 1993 · (SNES) · 6 de agosto de 1993

Gênero(s): Ação

Modos de jogo: Single player, multiplayer

Gabinete: Upright

CPU: Motorola 68000 (@ 16 MHz)

Vídeo: Raster · 288 x 224 pixels (Horizontal) · 2048 colors


text:
# 九州ジュニアグランプリ
九州ジュニアグランプリ（きゅうしゅうジュニアグランプリ）は荒尾競馬場で行われていた競馬の重賞競走（平地競走）である。正式名称は「スポーツニッポン杯 九州ジュニアグランプリ」、スポーツニッポン新聞社が優勝杯を提供していた。荒尾競馬場の廃止に伴い2011年をもって廃止となった。

## 概要
1973年に創設された3歳馬（馬齢は旧表記）混合による3歳優駿を前身とし、1977年にサラブレッド系に限定されサラブレッド系3歳優駿に改称。1980年に回次を付して新たに第1回として行われ、2001年には馬齢表記の変更に伴い競走名を九州ジュニアグランプリに変更された。
出走条件は創設当初は荒尾競馬場所属馬限定であったが、2001年以降は九州地方（佐賀・荒尾）交流競走となった。

距離はダート1500mで固定されていたが、2003年に限りダート2000mで行われた。
長らく12月に行われていた競走であるが、2007年は10月13日に行われており、1着馬には佐賀競馬場で行われる九州ジュニアチャンピオンの優先出走権が与えられた。またトライアル競走として若駒特別が行われた。
歴代優勝馬には南関東公営競馬（大井）に移籍して東京盃を優勝したオサイチテユーダ、2002年の九州三冠馬カシノオウサマ、オグリキャップ産駒唯一の重賞優勝馬であるフルミネートなどがいる。
2008年からは2歳重賞シリーズの未来優駿に選定され、1着賞金額を当初の60万円から250万円に増額した。
2011年、経営難による荒尾競馬場の廃止に伴い本年度の競走をもって廃止となった。

## 歴代優勝馬
| 回数   | 施行日         | 優勝馬             | 性齢 | 所属 | タイム   | 優勝騎手   | 管理調教師 |
| ------ | -------------- | ------------------ | ---- | ---- | -------- | ---------- | ---------- |
| 第1回  | 1980年12月21日 | フラワーセブン     | 牝3  | 荒尾 | 1分41秒1 | 上田憲信   | 江島松二   |
| 第2回  | 1981年12月13日 | トシヒデセリカ     | 牝3  | 荒尾 | 1分41秒4 | 馬場義高   | 副島義弘   |
| 第3回  | 1982年12月19日 | ダメイオー         | 牡3  | 荒尾 | 1分39秒3 | 川上明人   | 吉永秀     |
| 第4回  | 1983年12月25日 | ヤナギエクスアロー | 牝3  | 荒尾 | 1分39秒3 | 矢ヶ部徹   | 中尾信一   |
| 第5回  | 1984年12月23日 | フアインバンド     | 牝3  | 荒尾 | 1分38秒8 | 牧野孝光   | 幣旗吉昭   |
| 第6回  | 1985年12月22日 | リユウエリカ       | 牝3  | 荒尾 | 1分39秒0 | 中島洋三   | 平山良一   |
| 第7回  | 1986年12月21日 | マルシゲマジヨ     | 牝3  | 荒尾 | 1分38秒4 | 橋本幸次郎 | 幣旗吉昭   |
| 第8回  | 1987年12月20日 | エクスペリメント   | 牡3  | 荒尾 | 1分42秒3 | 矢ヶ部徹   | 中尾信一   |
| 第9回  | 1988年12月18日 | ナカノユウシユン   | 牝3  | 荒尾 | 1分41秒4 | 川上明人   | 佐伯茂樹   |
| 第10回 | 1989年12月24日 | マルシゲライト     | 牡3  | 荒尾 | 1分41秒5 | 吉井浩和   | 幣旗吉昭   |
| 第11回 | 1990年12月23日 | シャインロッジ     | 牡3  | 荒尾 | 1分40秒2 | 矢ヶ部徹   | 副島義弘   |
| 第12回 | 1991年12月15日 | ザックメゾ         | 牡3  | 荒尾 | 1分38秒1 | 岩本清隆   | 待鳥武久   |
| 第13回 | 1992年12月20日 | ヤナギジャパン     | 牡3  | 荒尾 | 1分38秒9 | 矢ヶ部徹   | 中尾信一   |
| 第14回 | 1993年12月12日 | シグナルメリット   | 牝3  | 荒尾 | 1分42秒2 | 矢ヶ部徹   | 畑田修治   |
| 第15回 | 1994年12月18日 | トカチローリー     | 牝3  | 荒尾 | 1分42秒8 | 矢ヶ部徹   | 中尾信一   |
| 第16回 | 1995年12月24日 | ヒノデマジョルカ   | 牝3  | 荒尾 | 1分42秒4 | 古泉悟     | 副島義弘   |
| 第17回 | 1996年12月22日 | ヤナギコバン       | 牝3  | 荒尾 | 1分42秒4 | 古泉悟     | 中尾信一   |
| 第18回 | 1997年12月23日 | マツノアマゾン     | 牡3  | 荒尾 | 1分41秒9 | 高田大輔   | 宮本政晴   |
| 第19回 | 1998年12月20日 | ヨシノメモリー     | 牡3  | 荒尾 | 1分38秒5 | 橋本幸次郎 | 佐伯茂樹   |
| 第20回 | 1999年12月19日 | フルミネート       | 牝3  | 荒尾 | 1分40秒2 | 岩本清隆   | 崎谷彦司   |
| 第21回 | 2000年12月24日 | エスパーアラオ     | 牝3  | 荒尾 | 1分39秒8 | 後藤孝鎮   | 幣旗吉昭   |
| 第22回 | 2001年11月20日 | カシノオウサマ     | 牡2  | 佐賀 | 1分40秒7 | 北村欣也   | 山田勇     |
| 第23回 | 2002年11月19日 | タイムオブマネー   | 牝2  | 佐賀 | 1分38秒1 | 鮫島克也   | 手島豊     |
| 第24回 | 2003年11月18日 | ビッグチャンス     | 牡2  | 佐賀 | 2分16秒4 | 安東章     | 土井道隆   |
| 第25回 | 2004年10月31日 | ランアップ         | 牝2  | 佐賀 | 1分38秒9 | 真島正徳   | 真島元徳   |
| 第26回 | 2005年10月26日 | ブルーアラオ       | 牝2  | 荒尾 | 1分39秒5 | 吉田隆二   | 田中隆仁   |
| 第27回 | 2006年10月31日 | フジヤマロマン     | 牝2  | 荒尾 | 1分39秒2 | 村島俊策   | 平山良一   |
| 第28回 | 2007年10月13日 | コトブキムーン     | 牝2  | 荒尾 | 1分40秒4 | 吉留孝司   | 副島義弘   |
| 第29回 | 2008年10月20日 | ギオンゴールド     | 牝2  | 佐賀 | 1分37秒3 | 倉富隆一郎 | 九日俊光   |
| 第30回 | 2009年10月27日 | フレーザーハクユウ | 牝2  | 佐賀 | 1分38秒2 | 山口勲     | 東眞市     |
| 第31回 | 2010年10月22日 | リョウマニッポン   | 牡2  | 佐賀 | 1分39秒4 | 真島正徳   | 九日俊光   |
| 第32回 | 2011年10月28日 | ガルホーム         | 牡2  | 佐賀 | 1分37秒0 | 真島正徳   | 真島元徳   |

- 2000年以前の優勝馬の馬齢は旧表記を用いる。

### 若駒特別からの本競走優勝馬
| 施行日        | 馬名           | 性齢 | 所属 | 着順 |
| ------------- | -------------- | ---- | ---- | ---- |
| 2006年10月3日 | フジヤマロマン | 牝2  | 荒尾 | 1着  |
| 2007年9月26日 | コトブキムーン | 牝2  | 荒尾 | 2着  |

## 本競走からの九州ジュニアチャンピオン優勝馬
| 回数   | 施行日         | 馬名               | 性齢 | 所属 | 着順 |
| ------ | -------------- | ------------------ | ---- | ---- | ---- |
| 第27回 | 2006年10月31日 | ハシリノキョショウ | 牝2  | 佐賀 | 7着  |

wikiname: jawiki

title: 九州ジュニアグランプリ

in_language: ja

wikitext:
{{出典の明記|date=2015年6月}}
{{競馬の競走
|馬場     = ダート
|競走名   = 九州ジュニアグランプリ
|開催地   = [[荒尾競馬場]]
|格付け   = KJ2
|1着賞金  = 250万円
|距離     = 1500m
|条件     = [[サラブレッド]]系2歳オープン・九州所属
|負担重量 = 55[[キログラム|kg]]、牝馬54kg
|創設     = [[1968年]][[12月1日]]
|特記     = 1着馬のみ、[[九州ジュニアチャンピオン]]への優先出走権
}}
'''九州ジュニアグランプリ'''（きゅうしゅうジュニアグランプリ）は[[荒尾競馬場]]で行われていた[[競馬]]の[[重賞]][[競馬の競走|競走]]（[[平地競走]]）である。正式名称は「'''スポーツニッポン杯 九州ジュニアグランプリ'''」、[[スポーツニッポン|スポーツニッポン新聞社]]が優勝杯を提供していた。荒尾競馬場の廃止に伴い2011年をもって廃止となった。

== 概要 ==
[[1973年]]に創設された3歳馬（[[馬齢]]は旧表記）混合<ref group="注">主に[[サラブレッド]]系と[[アングロアラブ|アラブ]]系。</ref>による'''3歳優駿'''を前身とし、[[1977年]]に[[サラブレッド]]系に限定され'''サラブレッド系3歳優駿'''に改称。[[1980年]]に回次を付して新たに第1回として行われ、[[2001年]]には馬齢表記の変更に伴い競走名を九州ジュニアグランプリに変更された。

出走条件は創設当初は荒尾競馬場所属馬限定であったが、2001年以降は[[九州地方]]（佐賀・荒尾）交流競走となった。<br>
距離は[[ダート]]1500[[メートル|m]]で固定されていたが、[[2003年]]に限りダート2000mで行われた。

長らく[[12月]]に行われていた競走であるが、[[2007年]]は[[10月13日]]に行われており、1着馬には[[佐賀競馬場]]で行われる[[九州ジュニアチャンピオン]]の優先出走権が与えられた。また[[トライアル競走]]として若駒特別が行われた。

歴代優勝馬には[[南関東公営競馬]]（[[大井競馬場|大井]]）に移籍して[[東京盃]]を優勝したオサイチテユーダ<ref group="注">前身である3歳優駿を[[1974年]]に優勝。</ref>、[[2002年]]の[[三冠 (競馬)#地方競馬の世代別三冠|九州三冠]]馬カシノオウサマ、[[オグリキャップ]][[産駒]]唯一の重賞優勝馬であるフルミネートなどがいる。

[[2008年]]からは2歳重賞シリーズの[[未来優駿]]に選定され、1着賞金額を当初の60万円から250万円に増額した。

[[2011年]]、経営難による荒尾競馬場の廃止に伴い本年度の競走をもって廃止となった。

== 歴代優勝馬 ==

{| class="wikitable"
!回数!!施行日!!優勝馬!!性齢!!所属!!タイム!!優勝騎手!!管理調教師
|-
|style="text-align:right;"|第1回||[[1980年]][[12月21日]]||フラワーセブン||牝3||[[荒尾競馬場|荒尾]]||1分41秒1||上田憲信||江島松二
|-
|style="text-align:right;"|第2回||[[1981年]][[12月13日]]||トシヒデセリカ||牝3||荒尾||1分41秒4||馬場義高||副島義弘
|-
|style="text-align:right;"|第3回||[[1982年]][[12月19日]]||ダメイオー||牡3||荒尾||1分39秒3||川上明人||吉永秀
|-
|style="text-align:right;"|第4回||[[1983年]][[12月25日]]||ヤナギエクスアロー||牝3||荒尾||1分39秒3||矢ヶ部徹||中尾信一
|-
|style="text-align:right;"|第5回||[[1984年]][[12月23日]]||フアインバンド||牝3||荒尾||1分38秒8||牧野孝光||幣旗吉昭
|-
|style="text-align:right;"|第6回||[[1985年]][[12月22日]]||リユウエリカ||牝3||荒尾||1分39秒0||中島洋三||平山良一
|-
|style="text-align:right;"|第7回||[[1986年]]12月21日||マルシゲマジヨ||牝3||荒尾||1分38秒4||橋本幸次郎||幣旗吉昭
|-
|style="text-align:right;"|第8回||[[1987年]][[12月20日]]||エクスペリメント||牡3||荒尾||1分42秒3||矢ヶ部徹||中尾信一
|-
|style="text-align:right;"|第9回||[[1988年]][[12月18日]]||ナカノユウシユン||牝3||荒尾||1分41秒4||川上明人||佐伯茂樹
|-
|style="text-align:right;"|第10回||[[1989年]][[12月24日]]||マルシゲライト||牡3||荒尾||1分41秒5||吉井浩和||幣旗吉昭
|-
|style="text-align:right;"|第11回||[[1990年]]12月23日||シャインロッジ||牡3||荒尾||1分40秒2||矢ヶ部徹||副島義弘
|-
|style="text-align:right;"|第12回||[[1991年]][[12月15日]]||ザックメゾ||牡3||荒尾||1分38秒1||岩本清隆||待鳥武久
|-
|style="text-align:right;"|第13回||[[1992年]]12月20日||ヤナギジャパン||牡3||荒尾||1分38秒9||矢ヶ部徹||中尾信一
|-
|style="text-align:right;"|第14回||[[1993年]][[12月12日]]||シグナルメリット||牝3||荒尾||1分42秒2||矢ヶ部徹||畑田修治
|-
|style="text-align:right;"|第15回||[[1994年]]12月18日||トカチローリー||牝3||荒尾||1分42秒8||矢ヶ部徹||中尾信一
|-
|style="text-align:right;"|第16回||[[1995年]]12月24日||ヒノデマジョルカ||牝3||荒尾||1分42秒4||古泉悟||副島義弘
|-
|style="text-align:right;"|第17回||[[1996年]]12月22日||ヤナギコバン||牝3||荒尾||1分42秒4||古泉悟||中尾信一
|-
|style="text-align:right;"|第18回||[[1997年]]12月23日||マツノアマゾン||牡3||荒尾||1分41秒9||高田大輔||宮本政晴
|-
|style="text-align:right;"|第19回||[[1998年]]12月20日||ヨシノメモリー||牡3||荒尾||1分38秒5||橋本幸次郎||佐伯茂樹
|-
|style="text-align:right;"|第20回||[[1999年]]12月19日||フルミネート||牝3||荒尾||1分40秒2||岩本清隆||崎谷彦司
|-
|style="text-align:right;"|第21回||[[2000年]]12月24日||エスパーアラオ||牝3||荒尾||1分39秒8||[[後藤孝鎮]]||幣旗吉昭
|-
|style="text-align:right;"|第22回||[[2001年]][[11月20日]]||カシノオウサマ||牡2||[[佐賀競馬場|佐賀]]||1分40秒7||[[北村欣也]]||山田勇
|-
|style="text-align:right;"|第23回||[[2002年]][[11月19日]]||タイムオブマネー||牝2||佐賀||1分38秒1||[[鮫島克也]]||手島豊
|-
|style="text-align:right;"|第24回||[[2003年]][[11月18日]]||ビッグチャンス||牡2||佐賀||2分16秒4||安東章||土井道隆
|-
|style="text-align:right;"|第25回||[[2004年]][[10月31日]]||ランアップ||牝2||佐賀||1分38秒9||[[真島正徳]]||真島元徳
|-
|style="text-align:right;"|第26回||[[2005年]][[10月26日]]||ブルーアラオ||牝2||荒尾||1分39秒5||[[吉田隆二]]||田中隆仁
|-
|style="text-align:right;"|第27回||[[2006年]]10月31日||フジヤマロマン||牝2||荒尾||1分39秒2||[[村島俊策]]||平山良一
|-
|style="text-align:right;"|第28回||[[2007年]][[10月13日]]||コトブキムーン||牝2||荒尾||1分40秒4||[[吉留孝司]]||副島義弘
|-
|style="text-align:right;"|第29回||[[2008年]][[10月20日]]||ギオンゴールド||牝2||佐賀||1分37秒3||[[倉富隆一郎]]||九日俊光
|-
|style="text-align:right;"|第30回||[[2009年]][[10月27日]]||フレーザーハクユウ||牝2||佐賀||1分38秒2||[[山口勲 (騎手)|山口勲]]||東眞市
|-
|style="text-align:right;"|第31回||[[2010年]][[10月22日]]||リョウマニッポン||牡2||佐賀||1分39秒4||真島正徳||九日俊光
|-
|style="text-align:right;"|第32回||[[2011年]][[10月28日]]||ガルホーム||牡2||佐賀||1分37秒0||真島正徳||真島元徳
|}
* [[2000年]]以前の優勝馬の[[馬齢]]は旧表記を用いる。

=== 若駒特別からの本競走優勝馬 ===
{| class="wikitable"
!施行日!!馬名!!性齢!!所属!!着順
|-
|2006年[[10月3日]]||フジヤマロマン||牝2||荒尾||1着
|-
|2007年[[9月26日]]||コトブキムーン||牝2||荒尾||2着
|}

== 本競走からの九州ジュニアチャンピオン優勝馬 ==
{| class="wikitable"
!回数!!施行日!!馬名!!性齢!!所属!!着順
|-
|style="text-align:right;"|第27回||2006年10月31日||ハシリノキョショウ||牝2||佐賀||7着
|}

== 脚注 ==
=== 注釈 ===
{{Reflist|group="注"}}
=== 出典 ===
{{Reflist|2}}

== 参考文献 ==
* {{Cite web|和書|url=http://www.araokeiba.com/race/age2/jrgp2007/ |title=２歳馬特集 |website=荒尾競馬 WEBSITE |accessdate=2007-10-06 |archiveurl=https://web.archive.org/web/20080704103519/http://www.araokeiba.com/race/age2/jrgp2007/ |archivedate=2008-07-04 |url-status=dead|url-status-date=2021-05-16}}

== 関連項目 ==
* [[荒尾競馬場]]
* [[未来優駿]]
* [[九州ジュニアチャンピオン]]

== 外部リンク ==
* [https://www.keiba.go.jp/KeibaWeb/DataRoom/JyusyoRaceRekidaiWinhorse?k_raceNo=1801&k_babaCode=33 九州ジュニアグランプリ 歴代優勝馬] - 地方競馬情報サイト

{{DEFAULTSORT:きゆうしゆうしゆにあくらんふり}}
[[Category:地方競馬の競走]]
[[Category:荒尾競馬場の競走]]
[[Category:スポーツニッポン|馬きゆうしゆうしゆにあくらんふり]]
[[Category:廃止された競馬の競走]]

title: 九州ジュニアグランプリ

競馬場: 荒尾競馬場

賞金: 1着賞金250万円

出走条件: サラブレッド系2歳オープン・九州所属


text:
# Apotomus testaceus
Apotomus testaceus is een keversoort uit de familie van de loopkevers (Carabidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1825 door Dejean.

wikiname: nlwiki

title: Apotomus testaceus

in_language: nl

wikitext:
{{Taxobox insect
| titelweergave = cursief
| naam = ''Apotomus testaceus''
| afbeelding = Apotomus testaceus.png
| afbeeldingtekst =
| orde = [[Kevers|Coleoptera]] (Kevers)
| familie = [[Loopkevers|Carabidae]] (Loopkevers)
| onderfamilie = [[Apotominae]]
| geslacht = ''[[Apotomus]]''
| w-naam = ''Apotomus testaceus''
| auteur = [[Pierre Dejean|Dejean]]
| datum = 1825
| haakjes =
| species = Apotomus testaceus
| commons = Category:Apotomus testaceus
}}
'''''Apotomus testaceus''''' is een [[kevers|kever]]soort uit de familie van de [[Loopkevers|loopkevers (Carabidae)]].<ref>Anichtchenko A. et al., (editors): [https://carabidae.org/search?rank=0&text=Apotomus+testaceus Carabidae of the World] (bezocht: 20 tot 28 maart 2013)</ref> De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1825 door Dejean.

{{Appendix}}
{{beginnetje|biologie|2013|03|28}}

[[Categorie:Apotomus|testaceus]]

title: Apotomus testaceus

Rijk: Animalia (Dieren)

Stam: Arthropoda (Geleedpotigen)

Klasse: Insecta (Insecten)

Orde: Coleoptera (Kevers)

Familie: Carabidae (Loopkevers)

Onderfamilie: Apotominae

Geslacht: Apotomus

title: Soort

Portaal: Biologie · Insecten


text:
# Dendrotrophe platyphylla
Dendrotrophe platyphylla là một loài thực vật có hoa trong họ Santalaceae. Loài này được (Spreng.) N.H.Xia & M.G.Gilbert mô tả khoa học đầu tiên năm 2003.

wikiname: viwiki

title: Dendrotrophe platyphylla

in_language: vi

wikitext:
{{tiêu đề nghiêng}}
{{Bảng phân loại
| name = ''Dendrotrophe platyphylla''
| status =
| status_system =
| status_ref =
| image =
| image_caption =
| regnum = [[Thực vật|Plantae]]
| unranked_divisio = [[Thực vật có hoa|Angiospermae]]
| unranked_classis = [[Thực vật hai lá mầm thật sự|Eudicots]]
| ordo = [[Bộ Đàn hương|Santalales]]
| familia = [[Santalaceae]]
| genus = ''[[Dendrotrophe]]''
| species = '''''D. platyphylla'''''
| binomial = ''Dendrotrophe platyphylla''
| binomial_authority = ([[Spreng. (tác giả)|Spreng.]]) N.H.Xia & M.G.Gilbert
| range_map =
| range_map_caption =
| synonyms =
}}
'''''Dendrotrophe platyphylla''''' là một loài [[thực vật có hoa]] trong họ [[Santalaceae]]. Loài này được (Spreng.) N.H.Xia & M.G.Gilbert mô tả khoa học đầu tiên năm 2003.<ref>{{chú thích web|url=http://www.theplantlist.org/tpl1.1/record/kew-2761221| title=''Dendrotrophe platyphylla''|access-date =ngày 25 tháng 8 năm 2013| author=The Plant List | year =2010}}</ref>

==Chú thích==
{{tham khảo|30em}}

==Liên kết ngoài==
*{{Thể loại Commons nội dòng|Dendrotrophe platyphylla}}
*{{wikispecies-inline|Dendrotrophe platyphylla}}
*{{IPNI2|Dendrotrophe platyphylla|60435808-2|access-date =ngày 16 tháng 7 năm 2013}}

[[Thể loại:Dendrotrophe]]
[[Thể loại:Thực vật được mô tả năm 2003]]

{{Santalaceae-stub}}

title: Phân loại khoa học

Giới (regnum): Plantae

(không phân hạng): Angiospermae Eudicots

Bộ (ordo): Santalales

Họ (familia): Santalaceae

Chi (genus): Dendrotrophe

Loài (species): D. platyphylla

title: Danh pháp hai phần

Danh pháp hai phần: Dendrotrophe platyphylla · (Spreng.) N.H.Xia & M.G.Gilbert


text:
# Rocky Point (Karolina Północna)
Rocky Point – jednostka osadnicza w Stanach Zjednoczonych, w stanie Karolina Północna, w hrabstwie Pender.

wikiname: plwiki

title: Rocky Point (Karolina Północna)

in_language: pl

wikitext:
{{Miejscowość infobox
 |nazwa                        = Rocky Point
 |nazwa oryginalna             =
 |rodzaj miasta                = CDP
 |zdjęcie                      =
 |opis zdjęcia                 =
 |herb                         =
 |flaga                        =
 |dopełniacz nazwy             = Rocky Point
 |państwo                      = Stany Zjednoczone
 |1. jednostka administracyjna = {{Państwo|Karolina Północna}}
 |2. jednostka administracyjna = [[Hrabstwo Pender|Pender]]
 |kod statystyczny             = [[Federal Information Processing Standard|FIPS]]: 37-57540
 |stanowisko zarządzającego    = Mayor
 |zarządzający                 =
 |powierzchnia                 = 17,9
 |wysokość                     = 12
 |rok                          = 2010
 |liczba ludności              =
 |gęstość zaludnienia          =
 |numer kierunkowy             = 910
 |kod pocztowy                 =
 |tablice rejestracyjne        =
 |strefa czasowa               = [[UTC-05:00]]<br />[[UTC-04:00]]
 |kod mapy                     = US-NC
 |współrzędne                  = 34°26′7″N 77°53′16″W
 |commons                      =
 |www                          =
}}
'''Rocky Point''' – jednostka osadnicza w [[Stany Zjednoczone|Stanach Zjednoczonych]], w stanie [[Karolina Północna]], w hrabstwie [[Hrabstwo Pender|Pender]].

[[Kategoria:CDP w stanie Karolina Północna]]

title: Rocky Point

Państwo: Stany Zjednoczone

Stan: Karolina Północna

Hrabstwo: Pender


text:
# E3 Saxo Bank Classic 2023
Das Straßenradrennen E3 Harelbeke 2023  war die 65. Austragung des belgischen Eintagesrennens. Das von Flanders Classics organisierte Rennen fand am 24. März 2023 statt und war Teil der UCI WorldTour 2023.
Den Sieg sicherte sich Wout van Aert (Jumbo-Visma) im Sprint vor Mathieu van der Poel (Alpecin-Deceuninck) und Tadej Pogačar (UAE Team Emirates). Die drei Fahrer hatten sich rund 40 Kilometer vor dem Ziel im Anstieg des Oude Kwaremont absetzten können.

## Teilnehmende Mannschaften und Fahrer
Neben den 18 UCI WorldTeams starteten auch 7 UCI ProTeams bei dem Rennen. Für jede Mannschaft waren sieben Fahrer startberechtigt, wobei Cees Bol (Astana Qazaqstan) und Hugo Houle (Israel-Premier Tech) das Rennen nicht in Angriff nahmen. Vin den 173 Startern erreichten 101 das Ziel.
Mit dem Vorjahressieger Wout van Aert (Jumbo-Visma), Kasper Asgreen (Soudal Quick-Step), Zdeněk Štybar (Jayco AlUla), Greg Van Avermaet (AG2R Citroën Team), Michał Kwiatkowski (Ineos Grenadiers) und Peter Sagan (TotalEnergies) gingen sechs ehemalige Sieger des Eintagesrennens an den Start.
Als Favoriten galten Wout van Aert, Dylan van Baarle, Christophe Laporte, Tiesj Benoot (alle Jumbo-Visma), Mathieu van der Poel, Søren Kragh Andersen, Quinten Hermans (alle Alpecin-Deceuninck), Tadej Pogačar, Tim Wellens, Matteo Trentin (alle UAE Team Emirates), Julian Alaphilippe, Kasper Asgreen, Yves Lampaert, Florian Sénéchal (alle Soudal Quick-Step), Biniam Girmay, Mike Teunissen (beide Intermarché-Circus-Wanty), Mads Pedersen, Jasper Stuyven (beide Trek-Segafredo), Filippo Ganna, Ben Turner, Jhonatan Narváez (alle Ineos Grenadiers), Stefan Küng, Valentin Madouas (beide Groupama-FDJ), Matej Mohorič (Bahrain Victorious), Alberto Bettiol (EF Education-EasyPost), Greg Van Avermaet, Benoît Cosnefroy (beide AG2R Citroën), Anthony Turgis, Peter Sagan (TotalEnergies), Sep Vanmarcke (Israel-Premier Tech), Nils Politt (Bora-hansgrohe), Iván García Cortina (Movistar) und Rasmus Tiller (Uno-X).
Mit Dylan Groenewegen (Jayco AlUla), Fernando Gaviria (Movistar), Mark Cavendish (Astana Qazaqstan), Alexander Kristoff (Uno-X), Davide Ballerini (Soudal Quick-Step), Jordi Meeus (Bora-hansgrohe), John Degenkolb (DSM), Simone Consonni (Cofidis) nahmen auch zahlreiche Sprinter das Rennen in Angriff.
| UCI WorldTeams | UCI WorldTeams        | UCI WorldTeams | UCI WorldTeams           | UCI WorldTeams | UCI WorldTeams    | UCI ProTeams | UCI ProTeams           |
| -------------- | --------------------- | -------------- | ------------------------ | -------------- | ----------------- | ------------ | ---------------------- |
| ACT            | AG2R Citroën Team     | GFC            | Groupama-FDJ             | DSM            | Team DSM          | BWB          | Bingoal WB             |
| ADC            | Alpecin-Deceuninck    | IGD            | Ineos Grenadiers         | JAY            | Team Jayco AlUla  | IPT          | Israel-Premier Tech    |
| AST            | Astana Qazaqstan Team | ICW            | Intermarché-Circus-Wanty | TFS            | Trek-Segafredo    | LTD          | Lotto Dstny            |
| TBV            | Bahrain Victorious    | TJV            | Jumbo-Visma              | UAD            | UAE Team Emirates | Q36          | Q36.5 Pro Cycling Team |
| BOH            | Bora-Hansgrohe        | MOV            | Movistar Team            |                |                   | TFB          | Team Flanders-Baloise  |
| COF            | Cofidis               | SOQ            | Soudal Quick-Step        |                |                   | TEN          | TotalEnergies          |
| EFE            | EF Education-EasyPost | ARK            | Team Arkéa-Samsic        |                |                   | UXT          | Uno-X Pro Cycling Team |

## Streckenführung
Die Strecke führte über 202,1 km mit Start und Ziel in Harelbeke und hatte sich im Vergleich zum Vorjahr kaum verändert. Nach dem Start ging es über Waregem, Oudenaarde und Zottegem nach Osten, ehe die Fahrer Richtung Süden nach Geraardsbergen fuhren. Diese ersten rund 70 Kilometer waren vorwiegend flach. Neben den drei Kopfsteinpflaster-Abschnitten Beaucarnestraat, Holleweg und Paddestraat wurde nur ein kurzer Anstieg, der Katteberg, überquert. Von Geraardsbergen führte die Strecke anschließend nach Westen in die flämischen Ardennen. Beginnend mit dem Kilometer 88 folgten nun mehrere Schleifen mit unterschiedlichen Anstiegen. Mit dem Paterberg und dem Oude Kwaremont (rund 42 bzw. 38 Kilometer vor dem Ziel) begann die finale Phase des Rennens. Anschließend musste noch die weniger bekannte Karnemelkbeekstraat erklommen werden, ehe die Kopfsteinpflaster-Passage des Varent und der anschließende Tiegemberg (20 Kilometer vor dem Ziel) die letzten Schwierigkeiten darstellten.
Insgesamt mussten 17 Hellingen (kurze Anstiege in Flandern) und 5 Kasseien (Kopfsteinpflaster-Passagen) passiert werden.
|                     | km    | Länge (m) | Steigung              | Kopfsteinpflaster | Anstieg |
| ------------------- | ----- | --------- | --------------------- | ----------------- | ------- |
| Beaucarnestraat     | 26,9  | 1200      |                       | ●                 |         |
| Katteberg           | 28    | 750       | ⌀ 6 %, max. 11 %      | ●                 | ●       |
| Holleweg            | 29    | 1500      |                       | ●                 |         |
| Paddestraat         | 40,4  | 2300      |                       | ●                 |         |
| La Hoppe            | 87,8  | 1880      | ⌀ 4,8 %, max. 10 %    |                   | ●       |
| Kanarienberg        | 93    | 1050      | ⌀ 7,7 %, max. 14 %    |                   | ●       |
| Oude Kruisberg      | 101   | 800       | ⌀ 4,8 %, max. 9 %     |                   | ●       |
| Knokteberg          | 109,7 | 1260      | ⌀ 7 %, max. 13 %      |                   | ●       |
| Hotondberg          | 113,1 | 1200      | ⌀ 4 %, max. 8 %       |                   | ●       |
| Kortekeer           | 120   | 1000      | ⌀ 6,4 %, max. 17 %    |                   | ●       |
| Taaienberg          | 124,4 | 700       | ⌀ 6,3 %, max. 16 %    | ●                 | ●       |
| Berg ten Stene      | 130,5 | 1300      | ⌀ 5,2 %, max. 9 %     |                   | ●       |
| Boigneberg          | 135,9 | 1000      | ⌀ 5,2 %, max. 12,3 %  |                   | ●       |
| Eikenberg           | 140,7 | 1250      | ⌀ 6,2 %, max. 10 %    |                   | ●       |
| Stationsberg        | 145,3 | 700       | ⌀ 3,2 %, max. 10 %    | ●                 | ●       |
| Mariaborrestraat    | 145,5 | 1300      |                       | ●                 |         |
| Kapelberg           | 156,4 | 750       | ⌀ 7,1 %, max. 14 %    |                   | ●       |
| Paterberg           | 160,1 | 400       | ⌀ 12,9 %, max. 20,3 % | ●                 | ●       |
| Oude Kwaremont      | 163,8 | 2200      | ⌀ 4 %, max. 11,6 %    | ●                 | ●       |
| Karnemelkbeekstraat | 172,1 | 1530      | ⌀ 4,9 %, max. 18 %    |                   | ●       |
| Varent              | 177,9 | 2000      |                       | ●                 |         |
| Tiegemberg          | 182,5 | 750       | ⌀ 5,6 %, max. 9 %     |                   | ●       |
| Ziel                | 202,1 |           |                       |                   |         |

## Rennverlauf und Ergebnis
Die Ausreißergruppe formierte sich erst nach dem Anstieg des Katteberg nach rund 30 gefahrenen Kilometern. Mit Mathias Norsgaard (Movistar), Kelland O’Brien (Jayco AlUla), Mathis Le Berre (Arkéa-Samsic), Thomas Bonnet (TotalEnergies) und Martin Urianstad (Uno-X) setzten sich fünf Fahrer ab, die jedoch keinen großen Vorsprung herausfahren konnten. Auf dem zweiten Anstieg, La Hoppe, war der Vorsprung der Ausreißergruppe bereits auf rund zwei Minuten geschmolzen. Nach dem Oude Kruisberg, rund 100 Kilometer vor dem Ziel, hatte Mathieu van der Poel (Alpecin-Deceuninck) einen Defekt konnte jedoch kurz darauf wieder zum Peloton aufschließen. Im Anstieg des Hotondberg zog sich das Hauptfeld in die Länge und mit Greg Van Avermaet (AG2R Citroën) fiel ein ehemaliger Sieger des Rennens zurück. Vor dem Korteker, rund 86 Kilometer vor dem Ziel, griff Dries De Bondt (Alpecin-Deceuninck) an und schloss nach der Kuppe zu der Spitzengruppe auf, deren Vorsprung auf rund 30 Sekunden gesunken war.
80 Kilometer vor dem Ziel griff Mathieu van der Poel im Taaienberg an und fuhr an der Spitzengruppe vorbei, während einzig Wout van Aert (Jumbo-Visma) dem Niederländer folgen konnte. Mit Kelland O’Brien und Thomas Bonnet konnten sich auch zwei Fahrer der ehemaligen Ausreißergruppe an der Spitze des Rennens behaupten. Nach dem Taaienberg schloss eine zwanzig Fahrer umfassende Gruppe angeführt von Tadej Pogačar (UAE Team Emirates) erneut zu dem Führungs-Quartet auf. Im anschließenden Ber ten Stene war es zunächst der Slowene, der das Tempo verschärfte, ehe sich Matteo Jorgenson (Movistar) von der Favoritengruppe absetzten konnte. Der Amerikaner konnte jedoch nur einen Vorsprung von rund 15 Sekunden herausfahren und wurde im Anstieg des Boigneberg nach einer Tempoverschärfung von Kasper Asgreen (Soudal Quick-Step) wieder gestellt. Nachdem die Kuppe überquert wurde, griff Søren Kragh Andersen (Alpecin-Deceuninck) 67 Kilometer vor dem Ziel an und setzte sich ab. Kurz darauf kamen Nathan Van Hooydonck (Jumbo-Visma) und Matej Mohorič (Bahrain Victorious) hinzu, während sich dahinter erneut eine größere Gruppe bildete. Das Trio überquerte den Eikenberg mit einem Vorsprung von rund 20 Sekunden.
Bei der Einfahrt in den Stationsberg stürzten Dylan van Baarle (Jumbo-Visma), Jhonatan Narváez (Ineos Grenadiers) und Florian Sénéchal (Soudal Quick-Step), während Mathieu van der Poel erneut angriff. Wieder war es Wout van Aert der gemeinsam mit ihm zu dem Spitzen-Trio aufschloss, ehe kurz darauf auch Tadej Pogačar den Sprung in die neu formatierte Spitzengruppe schaffte. Sie arbeiteten gut zusammen und hatten am Fuß des Paterberg einen Vorsprung von über 40 Sekunden herausgefahren, ehe die nächsten Angriffe folgten. Tadej Pogačar erhöhte im Anstieg das Tempo, dem nur Mathieu van der Poel und Wout van Aert folgen konnten. Matej Mohorič, Søren Kragh Andersen und Nathan van Hooydonck konnten die Lücke nach der Abfahrt noch einmal schließen, fielen jedoch auf den ersten Metern des Oude Kwaremont wieder zurück.
Im Oude Kwaremont griff Tadej Pogačar ein weiteres Mal an. Während Mathieu van der Poel am Hinterrad des Slowenen blieb, wurde Wout Van Aert kurzzeitig distanziert, schloss jedoch noch vor der Kuppe, rund 37 Kilometer vor dem Ziel, wieder zu den beiden Spitzenreitern auf. Die beiden weiteren Anstiege der Karnemelkbeekstraat und des Tiegemberg brachten keine Vorentscheidung, während Matej Mohorič, Søren Kragh Andersen und Nathan van Hooydonck von einer weiteren abgehängten Gruppe eingeholt wurden. Auf den letzten Kilometern versuchte sich Tadej Pogačar ein weiteres Mal von seinen Gefährten zu lösen, was ihm jedoch nicht gelang. Im Zielsprint setzte sich Wout van Aert vor Mathieu van der Poel durch. Platz vier ging an Matteo Jorgenson mit einem Rückstand von 33 Sekunden.
| Platz | Fahrer               | Nation | Team               | Zeit                   |
| ----- | -------------------- | ------ | ------------------ | ---------------------- |
| 01.   | Wout van Aert        | BEL    | Jumbo-Visma        | 4:44:59 h (42,97 km/h) |
| 02.   | Mathieu van der Poel | NED    | Alpecin-Deceuninck | "                      |
| 03.   | Tadej Pogačar        | SLO    | UAE Team Emirates  | "                      |
| 04.   | Matteo Jorgenson     | USA    | Movistar Team      | + 0:33 min             |
| 05.   | Iván García Cortina  | ESP    | Movistar Team      | + 0:44 min             |
| 06.   | Stefan Küng          | SUI    | Groupama-FDJ       | + 0:56 min             |
| 07.   | Matej Mohorič        | SLO    | Bahrain Victorious | "                      |
| 08.   | Valentin Madouas     | FRA    | Groupama-FDJ       | + 1:25 min             |
| 09.   | Søren Kragh Andersen | DEN    | Alpecin-Deceuninck | + 1:31 min             |
| 10.   | Filippo Ganna        | ITA    | Ineos Grenadiers   | "                      |

title: E3 Saxo Bank Classic 2023

wikitext:
{{Infobox Radrennen
| bezeichnung = E3 Saxo Classic 2023
| erster = {{BEL|#}} [[Wout van Aert]]
| vorjahr = [[E3 Saxo Bank Classic 2022|2022]]
| serie = [[UCI WorldTour]] [[UCI WorldTour 2023|2023]]
| dritter = {{SLO|#}} [[Tadej Pogačar]]
| zweiterzeit = gleiche Zeit
| zweiter = {{NED|#}} [[Mathieu van der Poel]]
| ersterzeit = 4:44:59 h
| imziel = 101
<!-- Sieger -->| dritterzeit = gleiche Zeit
| teams = 25
| nationen = 31
| starter = 173
| laenge = 202,1
| zeitraum = 24. März 2023
| land = {{BEL}}
| folgejahr = [[E3 Saxo Classic 2024|2024]]
}}Das [[Straßenradsport|Straßenradrennen]] '''[[E3 Harelbeke]] 2023'''  war die 65. Austragung des [[Belgien|belgischen]] [[Eintagesrennen]]s. Das von [[Flanders Classics]] organisierte Rennen fand am 24. März 2023 statt und war Teil der [[UCI WorldTour 2023]].

Den Sieg sicherte sich [[Wout van Aert]] ([[Jumbo-Visma/Saison 2023|Jumbo-Visma]]) im Sprint vor [[Mathieu van der Poel]] ([[Alpecin-Deceuninck/Saison 2023|Alpecin-Deceuninck]]) und [[Tadej Pogačar]] ([[UAE Team Emirates/Saison 2023|UAE Team Emirates]]). Die drei Fahrer hatten sich rund 40 Kilometer vor dem Ziel im Anstieg des [[Oude Kwaremont]] absetzten können.

== Teilnehmende Mannschaften und Fahrer ==
Neben den 18 [[UCI WorldTeam]]s starteten auch 7 [[UCI ProTeam]]s bei dem Rennen. Für jede Mannschaft waren sieben Fahrer startberechtigt, wobei [[Cees Bol]] (Astana Qazaqstan) und [[Hugo Houle]] (Israel-Premier Tech) das Rennen nicht in Angriff nahmen. Vin den 173 Startern erreichten 101 das Ziel.

Mit dem Vorjahressieger [[Wout van Aert]] (Jumbo-Visma), [[Kasper Asgreen]] (Soudal Quick-Step), [[Zdeněk Štybar]] (Jayco AlUla), [[Greg Van Avermaet]] (AG2R Citroën Team), [[Michał Kwiatkowski]] (Ineos Grenadiers) und [[Peter Sagan]] (TotalEnergies) gingen sechs ehemalige Sieger des Eintagesrennens an den Start.

Als Favoriten galten Wout van Aert, [[Dylan van Baarle]], [[Christophe Laporte]], [[Tiesj Benoot]] (alle Jumbo-Visma), [[Mathieu van der Poel]], [[Søren Kragh Andersen]], [[Quinten Hermans]] (alle Alpecin-Deceuninck), [[Tadej Pogačar]], [[Tim Wellens]], [[Matteo Trentin]] (alle UAE Team Emirates), [[Julian Alaphilippe]], Kasper Asgreen, [[Yves Lampaert]], [[Florian Sénéchal]] (alle Soudal Quick-Step), [[Biniam Girmay]], [[Mike Teunissen]] (beide Intermarché-Circus-Wanty), [[Mads Pedersen (Radsportler)|Mads Pedersen]], [[Jasper Stuyven]] (beide Trek-Segafredo), [[Filippo Ganna]], [[Ben Turner]], [[Jhonatan Narváez]] (alle Ineos Grenadiers), [[Stefan Küng]], [[Valentin Madouas]] (beide Groupama-FDJ), [[Matej Mohorič]] (Bahrain Victorious), [[Alberto Bettiol]] (EF Education-EasyPost), [[Greg Van Avermaet]], [[Benoît Cosnefroy]] (beide AG2R Citroën), [[Anthony Turgis]], [[Peter Sagan]] (TotalEnergies), [[Sep Vanmarcke]] (Israel-Premier Tech), [[Nils Politt]] (Bora-hansgrohe), [[Iván García Cortina]] (Movistar) und [[Rasmus Tiller]] (Uno-X).

Mit [[Dylan Groenewegen]] (Jayco AlUla), [[Fernando Gaviria]] (Movistar), [[Mark Cavendish]] (Astana Qazaqstan), [[Alexander Kristoff]] (Uno-X), [[Davide Ballerini]] (Soudal Quick-Step), [[Jordi Meeus]] (Bora-hansgrohe), [[John Degenkolb]] (DSM), [[Simone Consonni]] (Cofidis) nahmen auch zahlreiche Sprinter das Rennen in Angriff.<ref>{{Internetquelle |url=https://www.procyclingstats.com/race/e3-harelbeke/2023/result/startlist |titel=Startlist for E3 Saxo Classic 2023 |abruf=2023-03-23}}</ref>
{| cellpadding="4" style="background:#FFFFFF; font-size:85%; border-style:solid; border:1px solid #C8C8C8; margin-bottom:1em;"
! colspan="6" |[[UCI WorldTeam]]s
! colspan="2" |[[UCI ProTeam]]s
|-
|ACT
|{{FRA|AG2R Citroën Team/Saison 2023|AG2R Citroën Team}}
|GFC
|{{FRA|Groupama-FDJ/Saison 2023|Groupama-FDJ}}
|DSM
|{{NLD|Team DSM/Saison 2023|Team DSM}}
|BWB
|{{BEL|Bingoal WB/Saison 2023|Bingoal WB}}
|-
|ADC
|{{BEL|Alpecin-Deceuninck/Saison 2023|Alpecin-Deceuninck}}
|IGD
|{{GBR|Ineos Grenadiers/Saison 2023|Ineos Grenadiers}}
|JAY
|{{AUS|Team Jayco AlUla/Saison 2023|Team Jayco AlUla}}
|IPT
|{{ISR|Israel-Premier Tech/Saison 2023|Israel-Premier Tech}}
|-
|AST
|{{KAZ|Astana Qazaqstan Team/Saison 2023|Astana Qazaqstan Team}}
|ICW
|{{BEL|Intermarché-Circus-Wanty/Saison 2023|Intermarché-Circus-Wanty}}
|TFS
|{{USA|Trek-Segafredo/Saison 2023|Trek-Segafredo}}
|LTD
|{{BEL|Lotto Dstny/Saison 2023|Lotto Dstny}}
|-
|TBV
|{{BHR|Bahrain Victorious/Saison 2023|Bahrain Victorious}}
|TJV
|{{NLD|Jumbo-Visma/Saison 2023|Jumbo-Visma}}
|UAD
|{{ARE|UAE Team Emirates/Saison 2023|UAE Team Emirates}}
|Q36
|{{CHE|Q36.5 Pro Cycling Team/Saison 2023|Q36.5 Pro Cycling Team}}
|-
|BOH
|{{DEU|Bora-hansgrohe/Saison 2023|Bora-Hansgrohe}}
|MOV
|{{ESP|Movistar Team/Saison 2023|Movistar Team}}
|
|
|TFB
|{{BEL|Team Flanders-Baloise/Saison 2023|Team Flanders-Baloise}}
|-
|COF
|{{FRA|Cofidis/Saison 2023|Cofidis}}
|SOQ
|{{BEL|Soudal Quick-Step/Saison 2023|Soudal Quick-Step}}
|
|
|TEN
|{{FRA|TotalEnergies/Saison 2023|TotalEnergies}}
|-
|EFE
|{{USA|EF Education-EasyPost/Saison 2023|EF Education-EasyPost}}
|ARK
|{{FRA|Team Arkéa-Samsic/Saison 2023|Team Arkéa-Samsic}}
|
|
|UXT
|{{NOR|Uno-X Pro Cycling Team/Saison 2023|Uno-X Pro Cycling Team}}
|}

== Streckenführung ==
Die Strecke führte über 202,1 km mit Start und Ziel in [[Harelbeke]] und hatte sich im Vergleich zum Vorjahr kaum verändert. Nach dem Start ging es über [[Waregem]], [[Oudenaarde]] und [[Zottegem]] nach Osten, ehe die Fahrer Richtung Süden nach [[Geraardsbergen]] fuhren. Diese ersten rund 70 Kilometer waren vorwiegend flach. Neben den drei Kopfsteinpflaster-Abschnitten Beaucarnestraat, Holleweg und Paddestraat wurde nur ein kurzer Anstieg, der Katteberg, überquert. Von Geraardsbergen führte die Strecke anschließend nach Westen in die [[Flämische Ardennen|flämischen Ardennen]]. Beginnend mit dem Kilometer 88 folgten nun mehrere Schleifen mit unterschiedlichen Anstiegen. Mit dem [[Paterberg (Belgien)|Paterberg]] und dem [[Oude Kwaremont]] (rund 42 bzw. 38 Kilometer vor dem Ziel) begann die finale Phase des Rennens. Anschließend musste noch die weniger bekannte Karnemelkbeekstraat erklommen werden, ehe die Kopfsteinpflaster-Passage des Varent und der anschließende Tiegemberg (20 Kilometer vor dem Ziel) die letzten Schwierigkeiten darstellten.

Insgesamt mussten 17 ''Hellingen'' (kurze Anstiege in [[Flandern]]) und 5 ''Kasseien'' (Kopfsteinpflaster-Passagen) passiert werden.<ref>{{Internetquelle |url=https://www.e3saxoclassic.be/en_US/event/e3-saxo-classic-2023-wt-men-11/page/track-e3-saxo-classic-2023 |titel=Track E3 SAXO CLASSIC 2023 {{!}} E3 Saxo Classic |sprache=en-US |abruf=2023-03-23}}</ref>
{| class="wikitable"
|+Wichtigste Streckenpassagen
!
!km
!Länge (m)
!Steigung
!Kopfsteinpflaster
!Anstieg
|-
|Beaucarnestraat
|26,9
|1200
|
|●
|
|-
|Katteberg
|28
|750
|⌀ 6 %, max. 11 %
|●
|●
|-
|Holleweg
|29
|1500
|
|●
|
|-
|Paddestraat
|40,4
|2300
|
|●
|
|-
|La Hoppe
|87,8
|1880
|⌀ 4,8 %, max. 10 %
|
|●
|-
|Kanarienberg
|93
|1050
|⌀ 7,7 %, max. 14 %
|
|●
|-
|Oude Kruisberg
|101
|800
|⌀ 4,8 %, max. 9 %
|
|●
|-
|Knokteberg
|109,7
|1260
|⌀ 7 %, max. 13 %
|
|●
|-
|Hotondberg
|113,1
|1200
|⌀ 4 %, max. 8 %
|
|●
|-
|Kortekeer
|120
|1000
|⌀ 6,4 %, max. 17 %
|
|●
|-
|Taaienberg
|124,4
|700
|⌀ 6,3 %, max. 16 %
|●
|●
|-
|Berg ten Stene
|130,5
|1300
|⌀ 5,2 %, max. 9 %
|
|●
|-
|Boigneberg
|135,9
|1000
|⌀ 5,2 %, max. 12,3 %
|
|●
|-
|Eikenberg
|140,7
|1250
|⌀ 6,2 %, max. 10 %
|
|●
|-
|Stationsberg
|145,3
|700
|⌀ 3,2 %, max. 10 %
|●
|●
|-
|Mariaborrestraat
|145,5
|1300
|
|●
|
|-
|Kapelberg
|156,4
|750
|⌀ 7,1 %, max. 14 %
|
|●
|-
|[[Paterberg (Belgien)|Paterberg]]
|160,1
|400
|⌀ 12,9 %, max. 20,3 %
|●
|●
|-
|[[Oude Kwaremont]]
|163,8
|2200
|⌀ 4 %, max. 11,6 %
|●
|●
|-
|Karnemelkbeekstraat
|172,1
|1530
|⌀ 4,9 %, max. 18 %
|
|●
|-
|Varent
|177,9
|2000
|
|●
|
|-
|Tiegemberg
|182,5
|750
|⌀ 5,6 %, max. 9 %
|
|●
|-
|Ziel
|202,1
|
|
|
|
|}

== Rennverlauf und Ergebnis ==
Die Ausreißergruppe formierte sich erst nach dem Anstieg des Katteberg nach rund 30 gefahrenen Kilometern. Mit [[Mathias Norsgaard]] ([[Movistar Team/Saison 2023|Movistar]]), [[Kelland O’Brien]] ([[Team Jayco AlUla/Saison 2023|Jayco AlUla]]), [[Mathis Le Berre]] ([[Team Arkéa-Samsic/Saison 2023|Arkéa-Samsic]]), [[Thomas Bonnet]] ([[TotalEnergies/Saison 2023|TotalEnergies]]) und [[Martin Urianstad]] ([[Uno-X Pro Cycling Team/Saison 2023|Uno-X]]) setzten sich fünf Fahrer ab, die jedoch keinen großen Vorsprung herausfahren konnten. Auf dem zweiten Anstieg, La Hoppe, war der Vorsprung der Ausreißergruppe bereits auf rund zwei Minuten geschmolzen. Nach dem Oude Kruisberg, rund 100 Kilometer vor dem Ziel, hatte [[Mathieu van der Poel]] ([[Alpecin-Deceuninck/Saison 2023|Alpecin-Deceuninck]]) einen Defekt konnte jedoch kurz darauf wieder zum Peloton aufschließen. Im Anstieg des Hotondberg zog sich das Hauptfeld in die Länge und mit [[Greg Van Avermaet]] ([[AG2R Citroën Team/Saison 2023|AG2R Citroën]]) fiel ein ehemaliger Sieger des Rennens zurück. Vor dem Korteker, rund 86 Kilometer vor dem Ziel, griff [[Dries De Bondt]] (Alpecin-Deceuninck) an und schloss nach der Kuppe zu der Spitzengruppe auf, deren Vorsprung auf rund 30 Sekunden gesunken war.

80 Kilometer vor dem Ziel griff Mathieu van der Poel im Taaienberg an und fuhr an der Spitzengruppe vorbei, während einzig [[Wout van Aert]] ([[Jumbo-Visma/Saison 2023|Jumbo-Visma]]) dem Niederländer folgen konnte. Mit Kelland O’Brien und Thomas Bonnet konnten sich auch zwei Fahrer der ehemaligen Ausreißergruppe an der Spitze des Rennens behaupten. Nach dem Taaienberg schloss eine zwanzig Fahrer umfassende Gruppe angeführt von [[Tadej Pogačar]] ([[UAE Team Emirates/Saison 2023|UAE Team Emirates]]) erneut zu dem Führungs-Quartet auf. Im anschließenden Ber ten Stene war es zunächst der Slowene, der das Tempo verschärfte, ehe sich [[Matteo Jorgenson]] (Movistar) von der Favoritengruppe absetzten konnte. Der Amerikaner konnte jedoch nur einen Vorsprung von rund 15 Sekunden herausfahren und wurde im Anstieg des Boigneberg nach einer Tempoverschärfung von [[Kasper Asgreen]] ([[Soudal Quick-Step/Saison 2023|Soudal Quick-Step]]) wieder gestellt. Nachdem die Kuppe überquert wurde, griff [[Søren Kragh Andersen]] (Alpecin-Deceuninck) 67 Kilometer vor dem Ziel an und setzte sich ab. Kurz darauf kamen [[Nathan Van Hooydonck]] (Jumbo-Visma) und [[Matej Mohorič]] ([[Bahrain Victorious/Saison 2023|Bahrain Victorious]]) hinzu, während sich dahinter erneut eine größere Gruppe bildete. Das Trio überquerte den Eikenberg mit einem Vorsprung von rund 20 Sekunden.

Bei der Einfahrt in den Stationsberg stürzten [[Dylan van Baarle]] (Jumbo-Visma), [[Jhonatan Narváez]] ([[Ineos Grenadiers/Saison 2023|Ineos Grenadiers]]) und [[Florian Sénéchal]] (Soudal Quick-Step), während Mathieu van der Poel erneut angriff. Wieder war es Wout van Aert der gemeinsam mit ihm zu dem Spitzen-Trio aufschloss, ehe kurz darauf auch Tadej Pogačar den Sprung in die neu formatierte Spitzengruppe schaffte. Sie arbeiteten gut zusammen und hatten am Fuß des [[Paterberg (Belgien)|Paterberg]] einen Vorsprung von über 40 Sekunden herausgefahren, ehe die nächsten Angriffe folgten. Tadej Pogačar erhöhte im Anstieg das Tempo, dem nur Mathieu van der Poel und Wout van Aert folgen konnten. Matej Mohorič, Søren Kragh Andersen und Nathan van Hooydonck konnten die Lücke nach der Abfahrt noch einmal schließen, fielen jedoch auf den ersten Metern des [[Oude Kwaremont]] wieder zurück.

Im Oude Kwaremont griff Tadej Pogačar ein weiteres Mal an. Während Mathieu van der Poel am Hinterrad des Slowenen blieb, wurde Wout Van Aert kurzzeitig distanziert, schloss jedoch noch vor der Kuppe, rund 37 Kilometer vor dem Ziel, wieder zu den beiden Spitzenreitern auf. Die beiden weiteren Anstiege der Karnemelkbeekstraat und des Tiegemberg brachten keine Vorentscheidung, während Matej Mohorič, Søren Kragh Andersen und Nathan van Hooydonck von einer weiteren abgehängten Gruppe eingeholt wurden. Auf den letzten Kilometern versuchte sich Tadej Pogačar ein weiteres Mal von seinen Gefährten zu lösen, was ihm jedoch nicht gelang. Im Zielsprint setzte sich Wout van Aert vor Mathieu van der Poel durch. Platz vier ging an Matteo Jorgenson mit einem Rückstand von 33 Sekunden.<ref>{{Internetquelle |url=https://www.procyclingstats.com/race/e3-harelbeke/2023/result/live |titel=LiveStats for E3 Saxo Classic 2023 One day race |abruf=2023-03-24}}</ref><ref>{{Internetquelle |url=https://www.radsport-news.com/sport/sportnews_133423.htm |titel=Van Aert schlägt in Harelbeke van der Poel und Pogacar {{!}} radsport-news.com |abruf=2023-03-24}}</ref>
{|
| style="text-align: center" |
{| class="wikitable" style="text-align: left"
!Platz
!Fahrer
!Nation
!Team
!Zeit
|-
| style="text-align: center" |'''{{0}}1.'''
|'''[[Wout van Aert]]'''
|{{BEL|2=BEL}}
|[[Jumbo-Visma/Saison 2023|Jumbo-Visma]]
| style="text-align: center" |'''4:44:59 h''' '''<small>(42,97 km/h)</small>'''
|-
| style="text-align: center" |{{0}}2.
|[[Mathieu van der Poel]]
|{{NLD|2=NED}}
|[[Alpecin-Deceuninck/Saison 2023|Alpecin-Deceuninck]]
| style="text-align: center" |"
|-
| style="text-align: center" |{{0}}3.
|[[Tadej Pogačar]]
|{{SVN|2=SLO}}
|[[UAE Team Emirates/Saison 2023|UAE Team Emirates]]
| style="text-align: center" |"
|-
| style="text-align: center" |{{0}}4.
|[[Matteo Jorgenson]]
|{{USA|2=USA}}
|[[Movistar Team/Saison 2023|Movistar Team]]
| style="text-align: center" | + 0:33 min
|-
| style="text-align: center" |{{0}}5.
|[[Iván García Cortina]]
|{{ESP|2=ESP}}
|[[Movistar Team/Saison 2023|Movistar Team]]
| style="text-align: center" | + 0:44 min
|-
| style="text-align: center" |{{0}}6.
|[[Stefan Küng]]
|{{SUI|2=SUI}}
|[[Groupama-FDJ/Saison 2023|Groupama-FDJ]]
| style="text-align: center" | + 0:56 min
|-
| style="text-align: center" |{{0}}7.
|[[Matej Mohorič]]
|{{SVN|2=SLO}}
|[[Bahrain Victorious/Saison 2023|Bahrain Victorious]]
| style="text-align: center" |"
|-
| style="text-align: center" |{{0}}8.
|[[Valentin Madouas]]
|{{FRA|2=FRA}}
|[[Groupama-FDJ/Saison 2023|Groupama-FDJ]]
| style="text-align: center" | + 1:25 min
|-
| style="text-align: center" |{{0}}9.
|[[Søren Kragh Andersen]]
|{{DNK|2=DEN}}
|[[Alpecin-Deceuninck/Saison 2023|Alpecin-Deceuninck]]
| style="text-align: center" | + 1:31 min
|-
| style="text-align: center" |10.
|[[Filippo Ganna]]
|{{ITA|2=ITA}}
|[[Ineos Grenadiers/Saison 2023|Ineos Grenadiers]]
| style="text-align: center" |"
|}
|}

== Weblinks ==
* [https://www.e3saxoclassic.be/en_US Offizielle Website] (niederländisch)
* [https://www.procyclingstats.com/race/e3-harelbeke/2023/result/overview E3 Harelbeke 2023] in der Datenbank von ''ProCyclingStats.com''

== Einzelnachweise ==
<references />

{{Navigationsleiste UCI WorldTour 2023}}
[[Kategorie:E3 Harelbeke]]
[[Kategorie:Radrennen 2023]]

Rennserie: UCI WorldTour 2023

Austragungsland: Belgien

Starterfeld: 173 aus 31 Nationen in 25 Teams · (davon 101 im Ziel angekommen)

Gesamtwertung: 1. Wout van Aert 4:44:59 h · 2. Mathieu van der Poel gleiche Zeit · 3. Tadej Pogačar gleiche Zeit


text:
# Yasushi Akimoto
Yasushi Akimoto (秋元 康, Akimoto Yasushi, nascido em 2 de maio de 1958) é um escritor, letrista e produtor musical japonês, sendo bastante conhecido por ter produzido alguns dos maiores grupos idol do Japão, como Onyanko Club e a franquia AKB48.

## Carreira
Akimoto se tornou um escritor de TV no colegial, produzindo vários programas de TV como Utaban.
Akimoto começou como letrista com The Alfee em 1981; escreveu música para vários artistas como Kinki Kids, Tunnels, Onyanko Club, AKB48, SKE48, SDN48, NMB48, HKT48. Ele também escreveu o penúltimo single da cantora Hibari Misora em vida, "Kawa no Nagare no yō ni", e o debut do nipo-americano Jero, "Umi Yuki".
Ele criou uma versão do AKB48 na Indonésia, chamada JKT48. As audições começaram em 8 e 9 de Outubro de 2011 e os membros foram anunciados em Novembro. Além disso, também criou outros grupos do G48 na Ásia: o TPE48 (em Taipei) e SNH48 (em Xangai).
Ele se tornou professor e vice-presidente da Universidade de Arte e Design de Kyoto.
Em 17 de Março de 2014, foi anunciado que Akimoto foi nomeado membro do Comitê dos Jogos Olimpicos de 2020 e foi colocado no cargo de produção da cerimônia de abertura junto com Mika Ninagawa que produziu os videoclipes de AKB48, incluindo Heavy Rotation e Sayonara Crawl. Uma petição contra sua nomeação foi criada devido ao fato de que ele representa o declínio da indústria do entretenimento japonês, com 11.000 assinaturas em 23 de Março.
Em Janeiro de 2015, anunciou a criação do NGT48 (em Niigata), e em março de 2017, criou o STU48 (em Setouchi), último grupo da franquia 48 no Japão até então.

## Vida Pessoal
Akimoto se casou com a ex-integrante do Onyanko Club, Mamiko Takai em 1988.

## Ligações Externas
- Songwriter|Fujipacific Music Inc (em japonês)
- Yasushi Akimoto profile on AKB48

title: Yasushi Akimoto

wikitext:
{{Info/Biografia/Wikidata}}

{{Japonês|'''Yasushi Akimoto'''|秋元 康|''Akimoto Yasushi''|nascido em 2 de maio de 1958}} é um escritor, letrista e produtor musical japonês, sendo bastante conhecido por ter produzido alguns dos maiores grupos idol do Japão, como Onyanko Club e a franquia [[AKB48]].
== Carreira==
Akimoto se tornou um escritor de TV no colegial, produzindo vários programas de TV como ''Utaban''.<ref>{{citar web|url=https://english.shukanbunshun.com/2019/03/hinatazaka46-hinabingo-variety-show.html|título=Hinatazaka46's first variety show HINABINGO!|data=2019-03-16|acessodata=2019-03-17|publicado=Shukan Bunshun|língua=en}}</ref>

Akimoto começou como letrista com [[The Alfee]] em 1981; escreveu música para vários artistas como [[KinKi Kids|Kinki Kids]], Tunnels, Onyanko Club, [[AKB48]], SKE48, SDN48, NMB48, HKT48. Ele também escreveu o penúltimo single da cantora [[Hibari Misora]] em vida, "Kawa no Nagare no yō ni", e o debut do nipo-americano [[Jero]], "Umi Yuki".

Ele criou uma versão do AKB48 na Indonésia, chamada [[JKT48]].<ref>{{citar web| url = http://www.populartrash.com/2012/02/22/akb-48-the-new-talent-model-originated-from-japan-and-beyond/ |título= AKB48 the new talent model from Japan and beyond |publicado= PopularTrash |data= 2012-02-24}}</ref> As audições começaram em 8 e 9 de Outubro de 2011 e os membros foram anunciados em Novembro.<ref>{{citar web |url= http://asiapacificarts.usc.edu/article@apa?yasushi_akimoto_to_expand_the_akb48_franchise_overseas_to_indonesia_and_taiwan_17478.aspx |título= Yasushi Akimoto to expand the AKB48 franchise overseas to Indonesia and Taiwan |publicado= Asia Pacific Arts |data= 10/06/2011 |acessodata= 2015-04-20 |arquivourl= https://web.archive.org/web/20150427111313/http://asiapacificarts.usc.edu/article@apa?yasushi_akimoto_to_expand_the_akb48_franchise_overseas_to_indonesia_and_taiwan_17478.aspx |arquivodata= 2015-04-27 |urlmorta= yes }}</ref> Além disso, também criou outros grupos do G48 na Ásia: o TPE48 (em Taipei) e SNH48 (em Xangai).

Ele se tornou professor e vice-presidente da Universidade de Arte e Design de Kyoto.<ref>{{Citar web |url=http://www.kyoto-art.ac.jp/en/about/vpresident.html |titulo=A Message from the Vice President |acessodata=2015-04-20 |arquivourl=https://web.archive.org/web/20080615160414/http://www.kyoto-art.ac.jp/en/about/vpresident.html |arquivodata=2008-06-15 |urlmorta=yes }}</ref>[''when?'']

Em 17 de Março de 2014, foi anunciado que Akimoto foi nomeado membro do Comitê dos Jogos Olimpicos de 2020 e foi colocado no cargo de produção da cerimônia de abertura junto com Mika Ninagawa que produziu os videoclipes de [[AKB48]], incluindo [[Heavy Rotation (AKB48)|Heavy Rotation]] e [[Sayonara Crawl]].<ref>{{citar web| url=http://www.animenewsnetwork.com/interest/2014-03-22/akb48-producer-akimoto-to-produce-2020-tokyo-olympics-opening-ceremony |título=AKB48 Akimito Yasushi to produce 2020 Olympics Opening Ceremony |publicado= Anime News Network  |data= 2014-03-23}}</ref> Uma petição contra sua nomeação foi criada devido ao fato de que ele representa o declínio da indústria do entretenimento japonês, com 11.000 assinaturas em 23 de Março.<ref>{{citar web| url=http://www.animenewsnetwork.com/interest/2014-03-22/akb48-producer-akimoto-to-produce-2020-tokyo-olympics-opening-ceremony |título= AKB48 Akimito Yasushi to produce 2020 Olympics Opening Ceremony |publicado= Anime News Network |data= 2014-03-23}}</ref>

Em Janeiro de 2015, anunciou a criação do NGT48 (em [[Niigata]]), e em março de 2017, criou o STU48 (em [[Setouchi (Okayama)|Setouchi]]), último grupo da franquia 48 no Japão até então.

== Vida Pessoal==
Akimoto se casou com a ex-integrante do Onyanko Club, Mamiko Takai em 1988.
== Referências==
{{Reflist}}
== Ligações Externas==
* [https://web.archive.org/web/20100415115415/http://www.fujipacific.co.jp/artists/songwriters.html#akimoto Songwriter|Fujipacific Music Inc] {{((ja))}}
* [https://web.archive.org/web/20150214021505/http://www.akb48.co.jp/english/akimoto/index.html Yasushi Akimoto] profile on AKB48
[[Categoria:Nascidos em 1958]]
[[Categoria:AKB48]]
[[Categoria:Cineastas premiados com o Annie]]
[[Categoria:Produtores musicais do Japão]]
[[Categoria:Pessoas vivas]]
[[Categoria:Naturais de Tóquio]]

title: Yasushi Akimoto

Nascimento: 2 de maio de 1958 (67 anos) · Meguro

Cidadania: Japão

Cônjuge: Mamiko Takai

Alma mater: - Chuo University

Ocupação: produtor musical, letrista, broadcast writer, diretor de cinema, roteirista, cancionista

Distinções: - Prêmios Annie

Empregador(a): Kyoto University of the Arts and Design


text:
# Bombus rufocinctus
Bombus rufocinctus (saknar svenskt namn) är en insekt i överfamiljen bin (Apoidea) och släktet humlor (Bombus) som lever i Nordamerika.

## Beskrivning
Huvudet på drottning och arbetare är svarthårigt med en del ljusare hår på ansikte och kinder. Främre delen av mellankroppen är gulhårig, men större delen av ovansidan är svart; undersidan är gråbrun. Första tergiten är klargul, andra är gul i mitten och baktill, men sidorna är gulbruna. Tredje är även denna gulbrun, fjärde är gul och femte samt sjätte är svarthåriga, dock med gula hår på den femtes sidor. Arbetarens bakkroppsmönster är mer variabelt än drottningens. Hanen har mer gult på huvudet än honorna, mellankropp som de, och en bakkropp som består av, framifrån räknat, ett gult band (tergit 1-2), ett svarthårigt band (tergit 3-4), återigen ett gult band (tergit 5-6) följt av den svarta bakkroppsspetsen (tergit 7). Arten är en ganska liten humla: Drottningen är mellan 16 och 18 mm lång, arbetarna 11 till 13 mm, och hanen 12–13 mm. Den är korttungad.

## Ekologi
Habitatet utgörs av skogar, skogsbryn, parker och trädgårdar. Bombus rufocinctus flyger från juli till oktober. Den besöker bland annat familjer som ärtväxter (klöver, sötväpplingssläktet och vickersläktet) korgblommiga växter (astrar, tistlar, Cikorior, gullrissläktet, flockelsläktet, grindelior, solrosor, binkor, korsörter och Viguiera), rosväxter (smultronsläktet) samt strävbladiga växter (fjärvor).
Boet byggs under eller på marken. Till skillnad från vad som är vanligt hos de flesta humlor, flyger hanarna hos denna art inte runt en bestämd bana, utan de etablerar sig på höga objekt i naturen där de spanar efter honor, och flyger an dem när de upptäcker dem (eller något objekt som liknar dem).

## Utbredning
Humlan är en nordamerikansk art: Utbredningsområdet sträcker sig från Northwest Territories, Nova Scotia, New Brunswick och Québec västerut till British Columbia i Kanada, söderut via Washington och Oregon till Kalifornien österut via Idaho, Nevada och Arizona till stora delar av New England samt söderut till West Virginia, Ohio, Illinois, Missouri, Kansas, Colorado och New Mexico i USA samt México och Mexico City i Mexiko. Isolerade förekomster finns även i Alaska i USA.

## Bevarandestatus
Populationen är stabil, även ökande i vissa områden, och Internationella naturvårdsunionen (IUCN) kategoriserar den som livskraftig (LC)..

wikiname: svwiki

title: Bombus rufocinctus

in_language: sv

wikitext:
{{Taxobox
| name = ''Bombus rufocinctus''
| status = LC
| status_ref = <ref name="IUCN">{{IUCN2018.1|assessors=Hatfield, R., Jepsen, S., Thorp, R., Richardson, L. & Colla, S. |år=2014 |id=21215145/21215305 |titel=''Red-belted Bumble Bee'' Bombus rufocinctus |hämtdatum=21 maj 2024 }}</ref>
| image = Locoweed Flower and Bee at Marmot Pass.jpg
| image_caption = ''Bombus rufocinctus'' på [[fältvedel]].
| range_map = Mapdistributionbombusrinfocinctus.png
| range_map_caption = Utbredning
| image2 =
| image2_caption =
| domain_sv = [[Eukaryoter]]
| domain = Eukaryota
| regnum_sv = [[Djur]]
| regnum = Animalia
| phylum_sv = [[Leddjur]]
| phylum = Arthropoda
| subphylum_sv = [[Sexfotingar]]
| subphylum = Hexapoda
| classis_sv = [[Insekter]]
| classis = Insecta
| ordo_sv = [[Steklar]]
| ordo = Hymenoptera
| subordo_sv = [[Midjesteklar]]
| subordo = Apocrita
| unranked_familia_sv = [[Gaddsteklar]]
| unranked_familia = Aculeata
| superfamilia_sv = [[Bin]]
| superfamilia = Apoidea
| familia_sv = [[Långtungebin]]
| familia = Apidae
| genus_sv = [[Humlor]]
| genus = Bombus
| subgenus = Cullumanobombus<ref name="NHMcu">{{webbref |url=http://www.nhm.ac.uk/research-curation/research/projects/bombus/cu.html |titel=''Cullumanobombus'' |språk=engelska |hämtdatum=11 januari 2015 |utgivare=Natural History Museum, London }}</ref>
| species_sv =
| species = Bombus rufocinctus<ref name="NHMcu"/>
| taxon = '''Bombus rufocinctus'''
| taxon_authority = Cresson, 1863
| synonyms = ''Bombus iridis'' Cockerell & Porter, 1899<ref name = "ITIS">{{webbref |url=https://www.itis.gov/servlet/SingleRpt/SingleRpt?search_topic=TSN&search_value=714833#null |titel=''Bombus rufocinctus'' Cresson, 1863 |språk=engelska |hämtdatum=18 maj 2024 |utgivare=[[Integrated Taxonomic Information System]] (ITIS) }}</ref>

''Bombus prunellae'' Cockerell & Porter, 1899<ref name="ITIS"/>

''Bremus rufocinctus'' (Cresson, 1863)<ref name="ITIS"/>

''Bombus henshawi'' Franklin, 1913<ref name="ITIS"/>

''Bombus mexicensis'' Franklin, 1911<ref name="ITIS"/>

''Bombus iridis phaceliae'' Cockerell, 1906<ref name="ITIS"/>

''Bombus rufocinctus astragali'' Cockerell, 1907<ref name="ITIS"/>

''Bombus hyperboreus albertensis'' Cockerell, 1909<ref name="ITIS"/>

''Bombus rufocinctus castoris'' Cockerell, 1915<ref name="ITIS"/>

''Bremus rufocinctus albertensis'' (Cockerell, 1909)<ref name="ITIS"/>
}}

'''''Bombus rufocinctus''''' (saknar svenskt namn) är en [[insekter|insekt]] i överfamiljen [[bin]] (Apoidea) och släktet [[humlor]]<ref name="ITIS"/> (''Bombus'') som lever i [[Nordamerika]]<ref name="IUCN"/>.

== Beskrivning ==
Huvudet på drottning och arbetare är svarthårigt med en del ljusare hår på ansikte och kinder. Främre delen av mellankroppen är gulhårig, men större delen av ovansidan är svart; undersidan är gråbrun. Första tergiten{{anmärkning|name=bakkropp|Tergiterna är [[Segment (biologi)|segmenten]] på bakkroppens ovansida. Honan har sex sådana, hanen sju, som numreras med början framifrån. Motsvarande segment på bakkroppens undersida kallas sterniter.}} är klargul, andra är gul i mitten och baktill, men sidorna är gulbruna. Tredje är även denna gulbrun, fjärde är gul och femte samt sjätte är svarthåriga, dock med gula hår på den femtes sidor. Arbetarens bakkroppsmönster är mer variabelt än drottningens. Hanen har mer gult på huvudet än honorna, mellankropp som de, och en bakkropp som består av, framifrån räknat, ett gult band (tergit 1-2), ett svarthårigt band (tergit 3-4), återigen ett gult band (tergit 5-6) följt av den svarta bakkroppsspetsen (tergit 7). Arten är en ganska liten humla: Drottningen är mellan 16 och 18 mm lång, arbetarna 11 till 13 mm, och hanen 12–13 mm.<ref name="Mitchell">{{Tidskriftsref |efternamn=Theodore |förnamn=Mitchell |år=1960 |titel=The Bees of the Eastern United States |url=http://www.discoverlife.org/mp/20q?search=Bombus+rufocinctus#Overview |tidskrift=Technical bulletin |utgivare=North Carolina Agricultural Experiment Station (North Carolina State University) |nummer=152 |hämtdatum = 18 maj 2024 |språk=engelska }}</ref> Den är korttungad.<ref name="BEUS">{{webbref |url=http://www.nhm.ac.uk/research-curation/research/projects/bombus/Colla&al11_EBG.pdf |titel=Bumble Bees of the Eastern United States |språk=engelska |författare=Sheila Colla, Leif Richardson och Paul Williams |sid=58–61 |år=2010 |hämtdatum=18 maj 2024 |utgivare=USDA Forest Service & Pollinator Partnership |format=5,65 MB }}</ref>

== Ekologi ==
Habitatet utgörs av skogar, skogsbryn, parker och trädgårdar.<ref name="IUCN"/> ''Bombus rufocinctus'' flyger från juli till oktober.<ref name="Mitchell" /> Den besöker bland annat familjer som [[ärtväxter]] ([[Klöversläktet|klöver]], [[sötväpplingssläktet]] och [[vickersläktet]]) [[korgblommiga växter]] ([[Astersläktet|astrar]], [[Tistelsläktet|tistlar]], [[Cikorior]], [[gullrissläktet]], [[flockelsläktet]], [[grindelior]], [[Solrossläktet|solrosor]], [[Binkasläktet|binkor]], [[Korsörtssläktet|korsörter]] och ''[[Viguiera]]''), [[rosväxter]] ([[smultronsläktet]]) samt [[strävbladiga växter]] ([[Fjärvesläktet|fjärvor]]).<ref name="BEUS"/><ref name="IUCN"/><ref name="DL">{{webbref |url=http://www.discoverlife.org/mp/20q?search=Bombus+rufocinctus |titel=Bombus rufocinctus Cresson 1863 |språk=engelska |hämtdatum=21 maj 2024 |utgivare=Discover Life }}</ref>

Boet byggs under eller på marken.<ref name="BEUS"/> Till skillnad från vad som är vanligt hos de flesta humlor, flyger hanarna hos denna art inte runt en bestämd bana, utan de etablerar sig på höga objekt i naturen där de spanar efter honor, och flyger an dem när de upptäcker dem (eller något objekt som liknar dem).<ref name="IUCN"/>

== Utbredning ==
Humlan är en [[nordamerika]]nsk art: Utbredningsområdet sträcker sig från [[Northwest Territories]], [[Nova Scotia]], [[New Brunswick]] och [[Québec]] västerut till [[British Columbia]] i [[Kanada]], söderut via [[Washington (delstat)|Washington]] och [[Oregon]] till [[Kalifornien]] österut via [[Idaho]], [[Nevada]] och [[Arizona]] till stora delar av [[New England]] samt söderut till [[West Virginia]], [[Ohio]], [[Illinois]], [[Missouri]], [[Kansas]], [[Colorado]] och [[New Mexico]] i [[USA]] samt [[Mexiko (delstat)|México]] och [[Mexico City]] i [[Mexiko]]. Isolerade förekomster finns även i [[Alaska]] i USA.<ref name="IUCN"/>

== Bevarandestatus ==
Populationen är stabil, även ökande i vissa områden, och [[Internationella naturvårdsunionen]] (IUCN) kategoriserar den som [[livskraftig]] (LC).<ref name="IUCN"/>.

== Kommentarer ==
{{Anmärkningslista}}

== Källor ==
<references/>

== Externa länkar ==

{{taxonbar}}

[[Kategori:Insekter i nearktiska regionen]]
[[Kategori:Humlor]]
[[Kategori:Bombus]]

title: Systematik

Domän: Eukaryoter · Eukaryota

Rike: Djur · Animalia

Stam: Leddjur · Arthropoda

Understam: Sexfotingar · Hexapoda

Klass: Insekter · Insecta

Ordning: Steklar · Hymenoptera

Underordning: Midjesteklar · Apocrita

(orankad): Gaddsteklar · Aculeata

Överfamilj: Bin · Apoidea

Familj: Långtungebin · Apidae

Släkte: Humlor · Bombus

Undersläkte: Cullumanobombus

Art: Bombus rufocinctus

title: Vetenskapligt namn

Vetenskapligt namn: § Bombus rufocinctus

Auktor: Cresson, 1863

title: Utbredning

Utbredning: Utbredning

title: Synonymer

Synonymer: Bombus iridis Cockerell & Porter, 1899 · Bombus prunellae Cockerell & Porter, 1899 · Bremus rufocinctus (Cresson, 1863) · Bombus henshawi Franklin, 1913 · Bombus mexicensis Franklin, 1911 · Bombus iridis phaceliae Cockerell, 1906 · Bombus rufocinctus astragali Cockerell, 1907 · Bombus hyperboreus albertensis Cockerell, 1909 · Bombus rufocinctus castoris Cockerell, 1915 · Bremus rufocinctus albertensis (Cockerell, 1909)

Synonymer: Hitta fler artiklar om djur med Djurportalen