text:
# Tarde para morir joven
Tarde para morir joven es una película chilena de 2018 dirigida por Dominga Sotomayor, quien se convirtió en la primera mujer en ganar el Leopardo para Mejor Dirección en el Festival Internacional de Cine de Locarno con este largometraje. Del género coming-of-age, la historia sigue a una chica adolescente llamada Sofía (Demian Hernández) que se enfrenta a la adolescencia en la Comunidad Ecológica de Peñalolén, en la precordillera de Santiago en el Chile de 1990, justo antes del retorno a la democracia del país.

## Reparto
- Demian Hernández
- Antar Machado
- Magdalena Tótoro
- Matías Oviedo
- Andrés Aliaga
- Antonia Zegers
- Alejandro Goic
- Eyal Meyer
- Mercedes Mujica
- Gabriel Cañas
- Michael Silva
- Paola Lattus

## Premios
- Mejor dirección en el Festival Internacional de Cine de Locarno (2018)
- Mejor dirección en el Festival Internacional de Cine de Róterdam (2019)[6]

title: Tarde para morir joven

wikitext:
{{Ficha de película
}}
'''''Tarde para morir joven''''' es una película chilena de 2018 dirigida por [[Dominga Sotomayor]],<ref name="BFI.org.uk">{{Cita web|url=https://www.bfi.org.uk/news-opinion/sight-sound-magazine/reviews-recommendations/too-late-to-die-young-dominga-sotomayor-chile-1990|título=Locarno first look: Too Late to Die Young depicts a country coming of age|fechaacceso=19 de agosto de 2018|sitioweb=Sight & Sound}}</ref> quien se convirtió en la primera mujer en ganar el Leopardo para Mejor Dirección en el [[Festival Internacional de Cine de Locarno]] con este largometraje.<ref name="Locarno Festival">{{Cita web|url=https://www.locarnofestival.ch/fr/pardo/pardo-live/today-at-festival/2018/day-11/Dominga-Sotomayor.html|título=Leopard for Best Direction: Dominga Sotomayor|fechaacceso=18 de agosto de 2018|sitioweb=Locarno Festival|fechaarchivo=19 de agosto de 2018|urlarchivo=https://web.archive.org/web/20180819051203/https://www.locarnofestival.ch/fr/pardo/pardo-live/today-at-festival/2018/day-11/Dominga-Sotomayor.html|deadurl=yes}}</ref> Del género ''[[Coming-of-age (género)|coming-of-age]]'', la historia sigue a una chica adolescente llamada Sofía (Demian Hernández) que se enfrenta a la adolescencia en la Comunidad Ecológica de [[Peñalolén]], en la [[precordillera]] de [[Santiago de Chile|Santiago]] en el [[Anexo:Chile en 1990|Chile de 1990]], justo antes del [[Transición a la democracia (Chile)|retorno a la democracia]] del país.<ref>{{Cita noticia|url=https://variety.com/2018/film/reviews/too-late-to-die-young-review-1202895572/|título=Film Review: ‘Too Late to Die Young’|apellidos=Weissberg|nombre=Jay|fecha=7 de agosto de 2018|fechaacceso=4 de octubre de 2018|idioma=en}}</ref><ref>{{Cita noticia|url=https://www.indiewire.com/2018/08/too-late-to-die-young-review-dominga-sotomayor-castillo-1201993663/|título=‘Too Late to Die Young’ Review: ‘Captain Fantastic’ Meets Lucrecia Martel in Stunning Tale of Growing Up in Small Moments|apellidos=Kohn|nombre=Eric|fecha=13 de agosto de 2018|fechaacceso=4 de octubre de 2018|idioma=en}}</ref><ref>{{Cita web|url=https://gatopardo.com/arte-y-cultura/medios/tarde-para-morir-joven-dictadura-chile-dominga-sotomayor/|título=Tarde para morir joven: La adolescencia tras el fin de la dictadura en Chile|fechaacceso=2021-04-15|fecha=2019-10-22|sitioweb=Gatopardo|idioma=es-ES}}</ref>

== Reparto ==

* Demian Hernández
* Antar Machado
* Magdalena Tótoro
* [[Matías Oviedo]]
* Andrés Aliaga
* [[Antonia Zegers]]
* [[Alejandro Goic (actor)|Alejandro Goic]]
* [[Eyal Meyer]]
* Mercedes Mujica
* [[Gabriel Cañas]]
* Michael Silva
* [[Paola Lattus]]

== Premios ==

* Mejor dirección en el [[Festival Internacional de Cine de Locarno]] (2018)
* Mejor dirección en el [[Festival Internacional de Cine de Róterdam]] (2019)<ref>{{Cita web|url=https://www.elmostrador.cl/cultura/2019/02/05/cineasta-dominga-sotomayor-tras-ganar-en-rotterdam-me-interesa-cierta-formalidad-que-genera-incomodidad/|título=Cineasta Dominga Sotomayor tras ganar en Rotterdam: “Me interesa cierta formalidad que genera incomodidad”|fechaacceso=5 de febrero de 2019|apellido=Reynaldos|nombre=Antonio|sitioweb=El Mostrador|idioma=es}}</ref>

== Referencias ==
<references group="" responsive=""></references>

== Enlaces externos ==

* {{IMDb título|8726098|Tarde para morir joven}}

{{Control de autoridades}}
[[Categoría:Películas en español]]
[[Categoría:Películas de Chile]]
[[Categoría:Películas de 2018]]
[[Categoría:Wikipedia:Páginas con traducciones sin revisar]]

title: Ficha técnica

Dirección: Dominga Sotomayor Castillo

Fotografía: Inti Briones

Protagonistas: Antonia Zegers

Ficha técnica: Ver todos los créditos (IMDb)

title: Datos y cifras

País: Chile

Género: Drama

Duración: 110 minutos

Idioma(s): Español

Datos y cifras: Ficha en IMDb · Ficha en FilmAffinity


text:
# Championnat de Hongrie de football 2002-2003
Navigation
Saison précédente Saison suivante
La saison 2002-2003 du Championnat de Hongrie de football est la 103e édition du championnat de première division en Hongrie. Les douze meilleurs clubs du pays sont regroupés au sein d'une poule unique, où ils s'affrontent deux fois au cours de la saison, à domicile et à l'extérieur. À l'issue de cette première phase, les 6 premiers disputent la poule pour le titre, les 6 derniers la poule de relégation qui voit les deux derniers être relégués et remplacés par les deux meilleurs clubs de II. Osztályú Bajnokság, la deuxième division hongroise.
C'est le club du MTK Hungaria FC qui remporte le championnat cette saison, après avoir terminé en tête de la poule finale, avec 8 points d'avance sur le Ferencváros TC et 13 sur le Debrecen VSC. C'est le 22e titre de champion de Hongrie de l'histoire du club.
Le tenant du titre, le Zalaegerszeg TE FC, ne termine qu'à la 7e place du classement, en tête de la poule de relégation.

## Les 12 clubs participants
| - BFC Siófok - Promu de II. Osztályú Bajnokság - Ferencváros TC - Kispesti Honvéd FC - Újpest TE - Békéscsaba 1912 Előre SE - Promu de II. Osztályú Bajnokság - Debrecen VSC | - Videoton FC Fehérvár - Zalaegerszeg TE FC - Győri ETO FC - MTK Budapest FC - MATÁV SC Sopron - Dunaferr SE |

## Compétition
Le barème utilisé pour établir le classement est le suivant :
- Victoire : 3 points
- Match nul : 1 point
- Défaite : 0 point

### Première phase
| Rang | Équipe                       | Pts | J  | G  | N | P  | Bp | Bc | Diff |
| ---- | ---------------------------- | --- | -- | -- | - | -- | -- | -- | ---- |
| 1    | Ferencváros TC               | 48  | 22 | 15 | 3 | 4  | 41 | 17 | +24  |
| 2    | MTK Hungária FC              | 47  | 22 | 14 | 5 | 3  | 42 | 21 | +21  |
| 3    | Újpest TE                    | 40  | 22 | 12 | 4 | 6  | 45 | 29 | +16  |
| 4    | Debrecen VSC                 | 39  | 22 | 10 | 9 | 3  | 44 | 30 | +14  |
| 5    | BFC Siófok (P)               | 32  | 22 | 8  | 8 | 6  | 28 | 27 | +1   |
| 6    | Győri ETO FC                 | 32  | 22 | 9  | 5 | 8  | 35 | 35 | 0    |
| 7    | Zalaegerszeg TE FC (T)       | 30  | 22 | 8  | 6 | 8  | 37 | 36 | +1   |
| 8    | Videoton FC Fehérvár         | 27  | 22 | 7  | 6 | 9  | 29 | 30 | -1   |
| 9    | MATÁV SC Sopron              | 23  | 22 | 6  | 5 | 11 | 33 | 36 | -3   |
| 10   | Dunaferr SE                  | 18  | 22 | 4  | 6 | 12 | 28 | 43 | -15  |
| 11   | Kispesti Honvéd FC           | 15  | 22 | 4  | 3 | 15 | 27 | 51 | -24  |
| 12   | Békéscsaba 1912 Előre SE (P) | 14  | 22 | 4  | 2 | 16 | 25 | 59 | -34  |

|  | Qualification pour la poule pour le titre               |
|  | Participation à la poule de relégation                  |
|  | (T) Tenant du titre (P) Promu de II. Osztályú Bajnokság |

### Deuxième phase

#### Poule pour le titre
| Rang | Équipe             | Pts | J  | G  | N  | P  | Bp | Bc | Diff |
| ---- | ------------------ | --- | -- | -- | -- | -- | -- | -- | ---- |
| 1    | MTK Hungária FC    | 66  | 32 | 20 | 6  | 6  | 59 | 34 | +25  |
| 2    | Ferencváros TC (C) | 58  | 32 | 19 | 7  | 6  | 50 | 24 | +26  |
| 3    | Debrecen VSC       | 53  | 32 | 13 | 14 | 5  | 57 | 38 | +19  |
| 4    | Újpest TE          | 52  | 32 | 15 | 7  | 10 | 54 | 41 | +13  |
| 5    | BFC Siófok (P)     | 47  | 32 | 12 | 11 | 9  | 46 | 44 | +2   |
| 6    | Győri ETO FC       | 36  | 32 | 9  | 9  | 14 | 41 | 50 | -9   |

|  | Qualification pour la Ligue des champions 2003-2004                          |
|  | Qualification pour la Coupe UEFA 2003-2004                                   |
|  | Qualification pour la Coupe Intertoto 2003                                   |
|  | (C) : Vainqueur de la Coupe de Hongrie (P) : Promu de II. Osztályú Bajnokság |

#### Poule de relégation
| Rang | Équipe                       | Pts | J  | G  | N | P  | Bp | Bc | Diff |
| ---- | ---------------------------- | --- | -- | -- | - | -- | -- | -- | ---- |
| 1    | Zalaegerszeg TE FC (T)       | 53  | 32 | 15 | 8 | 9  | 62 | 49 | +13  |
| 2    | Videoton FC Fehérvár         | 40  | 32 | 11 | 7 | 14 | 46 | 41 | +5   |
| 3    | MATÁV SC Sopron              | 36  | 32 | 9  | 9 | 14 | 47 | 54 | -7   |
| 4    | Békéscsaba 1912 Előre SE (P) | 32  | 32 | 9  | 5 | 18 | 42 | 71 | -29  |
| 5    | Kispesti Honvéd FC           | 29  | 32 | 8  | 5 | 19 | 43 | 66 | -23  |
| 6    | Dunaferr SE                  | 20  | 32 | 4  | 8 | 20 | 37 | 72 | -35  |

|  | Qualification pour la Coupe Intertoto 2003                |
|  | Relégation directe en II. Osztályú Bajnokság              |
|  | (T) Tenant du titre (P) : Promu de II. Osztályú Bajnokság |

## Bilan de la saison
| Championnat de Hongrie de football 2002-2003           |                             |
| Champion                                               | MTK Hungaria FC (27e titre) |
| Coupes et trophées                                     |                             |
| Vainqueur de la Coupe de Hongrie 2002-2003             | Ferencváros TC              |
| Qualifications continentales                           |                             |
| Ligue des champions 2003-2004 2e tour de qualification | MTK Hungaria FC             |
| Coupe UEFA 2003-2004                                   | Debrecen VSC                |
| Coupe UEFA 2003-2004                                   | Ferencváros TC              |
| Coupe Intertoto 2003                                   | Videoton FC Fehérvár        |
| Coupe Intertoto 2003                                   | Győri ETO FC                |
| Promotions et relégations                              |                             |
| Promus en Nemzeti Bajnokság I                          | Szombathelyi Haladás        |
| Promus en Nemzeti Bajnokság I                          | Pécsi Mecsek FC             |
| Relégués en II. Osztályú Bajnokság                     | Kispesti Honvéd FC          |
| Relégués en II. Osztályú Bajnokság                     | Dunaferr SE                 |

wikiname: frwiki

in_language: fr

wikitext:
{{Infobox Compétition sportive
|charte=football
|nom=Nemzeti Bajnokság I 2002-2003
|édition=103{{e}}
|participants = 12
|image=
|date=Du {{date|26|juillet|2002}}
au {{date|31|mai|2003}}
|tenant=[[Zalaegerszeg TE FC]]
|promu début=[[Békéscsaba 1912 Előre SE]]
[[BFC Siófok]]
|relégués=
|carte=
|vainqueur=[[MTK Hungaria FC]]
|meilleur buteur ={{HUN-d}} [[Krisztián Kenesei]] (23)
| précédent lien         = Championnat de Hongrie de football 2001-2002
 | précédent texte        = Saison précédente
| suivant lien           = Championnat de Hongrie de football 2003-2004
 | suivant texte          = Saison suivante
}}

'''La saison 2002-2003 du [[Championnat de Hongrie de football]]''' est la {{103e|édition}} du championnat de première division en [[Hongrie]]. Les douze meilleurs clubs du pays sont regroupés au sein d'une poule unique, où ils s'affrontent deux fois au cours de la saison, à domicile et à l'extérieur. À l'issue de cette première phase, les 6 premiers disputent la poule pour le titre, les 6 derniers la poule de relégation qui voit les deux derniers être relégués et remplacés par les deux meilleurs clubs de ''II. Osztályú Bajnokság'', la deuxième division hongroise.

C'est le club du [[MTK Hungaria FC]] qui remporte le championnat cette saison, après avoir terminé en tête de la poule finale, avec 8 points d'avance sur le [[Ferencváros TC (football)|Ferencváros TC]] et 13 sur le [[Debrecen VSC]]. C'est le {{22e|titre}} de champion de Hongrie de l'histoire du club.

Le tenant du titre, le [[Zalaegerszeg TE FC]], ne termine qu'à la {{7e|place}} du classement, en tête de la poule de relégation.

== Les 12 clubs participants ==
{|width=85%
|
* [[BFC Siófok]] - Promu de ''II. Osztályú Bajnokság''
* [[Ferencváros TC (football)|Ferencváros TC]]
* [[Budapest Honvéd Football Club|Kispesti Honvéd FC]]
* [[Újpest TE]]
* [[Békéscsaba 1912 Előre SE]] - Promu de ''II. Osztályú Bajnokság''
* [[Debrecen VSC]]
|
* [[Videoton FC Fehérvár]]
* [[Zalaegerszeg TE FC]]
* [[Győri ETO FC]]
* [[MTK Budapest FC]]
* [[MATÁV SC Sopron]]
* [[Dunaferr SE]]
|}

== Compétition ==
Le barème utilisé pour établir le classement est le suivant :
* Victoire : 3 points
* Match nul : 1 point
* Défaite : 0 point

=== Première phase ===
{|width=100%
|width=50%|
{{Foot classement début}}
{{Foot classement |1|[[Ferencváros TC (football)|Ferencváros TC]]|48|22|15|3|4|41|17|bgcolor={{fc|barrage de promotion}}}}
{{Foot classement |2|[[MTK Hungária FC]]|47|22|14|5|3|42|21|bgcolor={{fc|barrage de promotion}}}}
{{Foot classement |3|[[Újpest TE]]|40|22|12|4|6|45|29|bgcolor={{fc|barrage de promotion}}}}
{{Foot classement |4|[[Debrecen VSC]]|39|22|10|9|3|44|30|bgcolor={{fc|barrage de promotion}}}}
{{Foot classement |5|[[BFC Siófok]] '''(P)'''|32|22|8|8|6|28|27|bgcolor={{fc|barrage de promotion}}}}
{{Foot classement |6|[[Győri ETO FC]]|32|22|9|5|8|35|35|bgcolor={{fc|barrage de promotion}}}}
{{Foot classement |7|[[Zalaegerszeg TE FC]] '''(T)'''|30|22|8|6|8|37|36|bgcolor={{fc|barrage de relégation}}}}
{{Foot classement |8|[[Videoton FC Fehérvár]]|27|22|7|6|9|29|30|bgcolor={{fc|barrage de relégation}}}}
{{Foot classement |9|[[MATÁV SC Sopron]]|23|22|6|5|11|33|36|bgcolor={{fc|barrage de relégation}}}}
{{Foot classement |10|[[Dunaferr SE]]|18|22|4|6|12|28|43|bgcolor={{fc|barrage de relégation}}}}
{{Foot classement |11|[[Budapest Honvéd Football Club|Kispesti Honvéd FC]]|15|22|4|3|15|27|51|bgcolor={{fc|barrage de relégation}}}}
{{Foot classement |12|[[Békéscsaba 1912 Előre SE]] '''(P)'''|14|22|4|2|16|25|59|bgcolor={{fc|barrage de relégation}}}}
|}
|valign=top align=left width=50%|
{{Classement fin
|couleur1={{fc|barrage de promotion}}
|article1=Qualification pour la poule pour le titre
|couleur2={{fc|barrage de relégation}}
|article2=Participation à la poule de relégation
|abréviations='''(T)''' Tenant du titre
'''(P)''' Promu de ''II. Osztályú Bajnokság''
}}
|}

=== Deuxième phase ===
==== Poule pour le titre ====
{|width=100%
|width=50%|
{{Foot classement début}}
{{Foot classement |1|[[MTK Hungária FC]]|66|32|20|6|6|59|34|bgcolor={{fc|ldc}}}}
{{Foot classement |2|[[Ferencváros TC (football)|Ferencváros TC]] '''(C)'''|58|32|19|7|6|50|24|bgcolor={{fc|c3}}}}
{{Foot classement |3|[[Debrecen VSC]]|53|32|13|14|5|57|38|bgcolor={{fc|c3}}}}
{{Foot classement |4|[[Újpest TE]]|52|32|15|7|10|54|41|}}
{{Foot classement |5|[[BFC Siófok]] '''(P)'''|47|32|12|11|9|46|44|}}
{{Foot classement |6|[[Győri ETO FC]]|36|32|9|9|14|41|50|bgcolor={{fc|c4}}}}
|}
|valign=top align=left width=50%|
{{Classement fin
|couleur1={{fc|ldc}}
|article1=Qualification pour la [[Ligue des champions de l'UEFA 2003-2004|Ligue des champions 2003-2004]]
|couleur2={{fc|c3}}
|article2=Qualification pour la [[Coupe UEFA 2003-2004]]
|couleur3={{fc|c4}}
|article3=Qualification pour la [[Coupe Intertoto 2003]]
|abréviations='''(C)''' : Vainqueur de la [[Coupe de Hongrie de football|Coupe de Hongrie]]
'''(P)''' : Promu de ''II. Osztályú Bajnokság''
}}
|}

==== Poule de relégation ====
{|width=100%
|width=50%|
{{Foot classement début}}
{{Foot classement |1|[[Zalaegerszeg TE FC]] '''(T)'''|53|32|15|8|9|62|49|}}
{{Foot classement |2|[[Videoton FC Fehérvár]]|40|32|11|7|14|46|41|bgcolor={{fc|c4}}}}
{{Foot classement |3|[[MATÁV SC Sopron]]|36|32|9|9|14|47|54|}}
{{Foot classement |4|[[Békéscsaba 1912 Előre SE]] '''(P)'''|32|32|9|5|18|42|71|}}
{{Foot classement |5|[[Budapest Honvéd Football Club|Kispesti Honvéd FC]]|29|32|8|5|19|43|66|bgcolor={{fc|relégué}}}}
{{Foot classement |6|[[Dunaferr SE]]|20|32|4|8|20|37|72|bgcolor={{fc|relégué}}}}
|}
|valign=top align=left width=50%|
{{Classement fin
|couleur1={{fc|c4}}
|article1=Qualification pour la [[Coupe Intertoto 2003]]
|couleur2={{fc|relégué}}
|article2=Relégation directe en ''II. Osztályú Bajnokság''
|abréviations='''(T)''' Tenant du titre
'''(P)''' : Promu de ''II. Osztályú Bajnokság''
}}
|}

== Bilan de la saison ==
{{Tableau d'honneur
|du pays=de Hongrie
|champion=[[MTK Hungaria FC]]
|coupe=[[Ferencváros TC (football)|Ferencváros TC]]
|titre=27
|saison1=2002
|saison2=2003
|c1=[[Ligue des champions de l'UEFA 2003-2004|Ligue des champions 2003-2004]]
''{{2e|tour}} de qualification''
|c1-1=[[MTK Hungaria FC]]
|c3=[[Coupe UEFA 2003-2004]]
|c3-1=[[Debrecen VSC]]
|c3-2=[[Ferencváros TC (football)|Ferencváros TC]]
|c4=[[Coupe Intertoto 2003]]
|c4-1=[[Videoton FC Fehérvár]]
|c4-2=[[Győri ETO FC]]
|relégué1=[[Budapest Honvéd Football Club|Kispesti Honvéd FC]]
|relégué2=[[Dunaferr SE]]
|promu1=[[Szombathelyi Haladás]]
|promu2=[[Pécsi Mecsek FC]]
|D1=Nemzeti Bajnokság I
|D2=II. Osztályú Bajnokság
}}

== Voir aussi ==
=== Notes et références ===
<references/>

=== Liens internes ===
* [[Championnat de Hongrie de football]]

=== Liens externes ===
* {{en}} [http://www.rsssf.com/tablesh/hong03.html Page sur RSSSF]

{{Palette|Football 2002-03|Saisons du championnat de Hongrie de football}}
{{Portail|football|années 2000|Hongrie}}

[[Catégorie:Championnat de Hongrie de football]]
[[Catégorie:Sport en Hongrie en 2002|Championnat Hongrie Football 2002-2003]]
[[Catégorie:Sport en Hongrie en 2003|Championnat Hongrie Football 2002-2003]]
[[Catégorie:Championnat national de football 2002-2003|Hongrie]]

title: Généralités

Sport: Football

Date: Du 26 juillet 2002 · au 31 mai 2003

title: Palmarès

Tenant du titre: Zalaegerszeg TE FC

Promu(s) en début de saison: Békéscsaba 1912 Előre SE · BFC Siófok

Vainqueur: MTK Hungaria FC

Meilleur(s) buteur(s): Krisztián Kenesei (23)


text:
# Awigdor Kahalani
Awigdor Kahalani (hebr.: אביגדור קהלני, ur. 26 czerwca 1944 w Nes Cijjona) – izraelski polityk i wojskowy. Generał brygady Sił Obronnych Izraela (CaHaLu) (alluf), członek Knesetu i minister bezpieczeństwa wewnętrznego w latach 1996−1999.

## Życiorys
Pochodzi z rodziny jemeńskich Żydów. Studiował m.in. na Uniwersytecie Hajfy i Uniwersytecie Telawiwskim.

### Kariera wojskowa
Od 1962 do 1992 służył w wojsku, brał udział w wojnie sześciodniowej, a następnie w stopniu podpułkownika w wojnie Jom Kipur i jako generał w wojnie libańskiej. Karierę wojskową zakończył jako generał brygady. Wyróżniony m.in. Medalem za Wybitną Służbę oraz najwyższym izraelskim odznaczeniem wojskowym – Medalem za Dzielność.

### Kariera polityczna
Po zakończeniu kariery wojskowej, jak wielu izraelskich wyższych oficerów, zdecydował się na karierę polityczną. Z ramienia Partii Pracy kandydował w wyborach w 1992 roku, do 13. Knesetu dostał się z dużym poparciem. Pełnił w nim funkcję przewodniczącego podkomisji ds. nadzwyczajnych. W czasie kadencji opuścił Partię Pracy, by wraz z Emanu’elem Zismanem założyć nowe ugrupowanie polityczne. Założona przez nich Trzecia Droga, którą miała być – w zamierzeniu Zismana i Kahalaniego trzecią siłą w parlamencie zdominowanym przez Likud i Partię Pracy. Kahalani został przewodniczącym partii.
W wyborach w 1996 roku Trzecia Droga zdobył 3,2% głosów, co dało jej 4 mandaty w Knesecie.
Partia weszła do koalicji rządowej, tworzonej przez Binjamina Netanjahu, a Kahalani otrzymał tekę ministra bezpieczeństwa wewnętrznego Izraela.
Kolejne wybory to klęska Kahahalniego i Trzeciej Drogi, która zdobyła zaledwie 0,7% głosów.
Kahalani bez sukcesu startował jeszcze w wyborach w 2003 z ramienia Likudu.

### Późniejsze życie
Od 2007 Kahalani jest przewodniczącym organizacji żołnierzy-weteranów.

## Publikacje
Kahalani jest autorem książek:
- The Heights of Courage: A Tank Leader’s War on the Golan (1975)[3]
- A Warrior’s Way (1989)

wikiname: plwiki

title: Awigdor Kahalani

in_language: pl

wikitext:
{{Polityk infobox
 |polityk = Awigdor Kahalani
 |imię i nazwisko org = {{k|he|אביגדור קהלני}}
 |grafika = Avigdor Kahalani (00310130) (cropped).jpg
 |data urodzenia = [[26 czerwca]] [[1944]]<ref name = kneset>{{Kneset|108}}</ref>
 |miejsce urodzenia = [[Nes Cijjona]]
 |funkcja = Członek [[Kneset]]u
 |partia = [[Izraelska Partia Pracy|Partii Pracy]]<br />[[Trzecia Droga (Izrael)|Trzecia Droga]]
 |od = [[1992]]
 |do = [[1999]]
 |poprzednik =
 |następca =
 |2 funkcja = [[Ministerstwo Bezpieczeństwa Wewnętrznego|Minister bezpieczeństwa wewnętrznego]]
 |2 partia = [[Trzecia Droga (Izrael)|Trzecia Droga]]
 |2 od = [[18 czerwca]] [[1996]]
 |2 do = [[6 lipca]] [[1999]]
 |2 poprzednik = [[Mosze Szachal]]
 |2 następca = [[Szelomo Ben Ammi]]
 |3 funkcja = Przewodniczący partii [[Trzecia Droga (Izrael)|Trzecia Droga]]
 |3 partia =
 |3 od = [[1996]]
 |3 do = [[1999]]
 |3 poprzednik = ''brak''
 |3 następca =
 |quote = Avigdor Kahalani
 |odznaczenia = {{order|IL-MZD}} {{order|IL-MZWS}}
}}
'''Awigdor Kahalani''' ([[Język hebrajski|hebr.]]: אביגדור קהלני, ur. [[26 czerwca]] [[1944]] w [[Nes Cijjona]]{{r|kneset}}) – [[izrael]]ski polityk i wojskowy. Generał brygady [[Siły Obronne Izraela|Sił Obronnych Izraela (CaHaLu)]] ([[alluf]]), członek [[Kneset]]u i minister bezpieczeństwa wewnętrznego w latach 1996−1999.

== Życiorys ==
Pochodzi z rodziny jemeńskich Żydów. Studiował m.in. na [[Uniwersytet w Hajfie|Uniwersytecie Hajfy]] i [[Uniwersytet Telawiwski|Uniwersytecie Telawiwskim]].

=== Kariera wojskowa ===
Od 1962 do 1992 służył w wojsku, brał udział w [[wojna sześciodniowa|wojnie sześciodniowej]], a następnie w stopniu podpułkownika w [[wojna Jom Kipur|wojnie Jom Kipur]] i jako generał w [[wojna libańska|wojnie libańskiej]]. Karierę wojskową zakończył jako [[generał brygady]]. Wyróżniony m.in. [[Medal za Wybitną Służbę (Izrael)|Medalem za Wybitną Służbę]] oraz najwyższym izraelskim odznaczeniem wojskowym – [[Medal za Dzielność (Izrael)|Medalem za Dzielność]].

=== Kariera polityczna ===
Po zakończeniu kariery wojskowej, jak wielu izraelskich wyższych oficerów, zdecydował się na karierę polityczną. Z ramienia [[Izraelska Partia Pracy|Partii Pracy]] kandydował w [[Wybory parlamentarne w Izraelu w 1992 roku|wyborach w 1992 roku]], do 13. [[Kneset]]u dostał się z dużym poparciem. Pełnił w nim funkcję przewodniczącego podkomisji ds. nadzwyczajnych{{r|kneset}}. W czasie kadencji opuścił Partię Pracy, by wraz z [[Emanu’el Zisman|Emanu’elem Zismanem]] założyć nowe ugrupowanie polityczne. Założona przez nich [[Trzecia Droga (Izrael)|Trzecia Droga]], którą miała być – w zamierzeniu Zismana i Kahalaniego trzecią siłą w parlamencie zdominowanym przez [[Likud]] i Partię Pracy. Kahalani został przewodniczącym partii.

W [[Wybory parlamentarne w Izraelu w 1996 roku|wyborach w 1996 roku]] [[Trzecia Droga (Izrael)|Trzecia Droga]] zdobył 3,2% głosów, co dało jej 4 mandaty w [[Kneset|Knesecie]]<ref>{{Cytuj stronę | url = http://www.knesset.gov.il/description/eng/eng_mimshal_res14.htm | tytuł = Knesset Elections Results. Fourteenth Knesset | data dostępu = 2015-05-21 | opublikowany = knesset.gov.il | język = en}}</ref>.

Partia weszła do koalicji rządowej, tworzonej przez [[Binjamin Netanjahu|Binjamina Netanjahu]], a Kahalani otrzymał tekę [[Ministerstwo Bezpieczeństwa Wewnętrznego Izraela|ministra bezpieczeństwa wewnętrznego Izraela]]{{r|kneset}}.

Kolejne [[Wybory parlamentarne w Izraelu w 1999 roku|wybory]] to klęska Kahahalniego i Trzeciej Drogi, która zdobyła zaledwie 0,7% głosów.
Kahalani bez sukcesu startował jeszcze w [[Wybory parlamentarne w Izraelu w 2003 roku|wyborach w 2003]] z ramienia [[Likud]]u.

=== Późniejsze życie ===
Od 2007 Kahalani jest przewodniczącym organizacji żołnierzy-weteranów{{r|kneset}}.

== Publikacje ==
Kahalani jest autorem książek{{r|kneset}}:
* ''The Heights of Courage: A Tank Leader’s War on the Golan'' (1975)<ref>{{Cytuj stronę | url = https://books.google.co.il/books?id=7aIXJkFzqe8C&lpg=PR17&hl=pl&pg=PR17#v=onepage&q&f=false | tytuł = The Heights of Courage: A Tank Leader’s War on the Golan | data dostępu = 2015-05-21 | opublikowany = | język = en}}</ref>
* ''A Warrior’s Way'' (1989)

== Przypisy ==
{{Przypisy}}

== Bibliografia ==
* {{Kneset|108}}

{{Ministrowie bezpieczeństwa wewnętrznego Izraela}}
{{Dwudziesty siódmy rząd Izraela}}
{{Kontrola autorytatywna}}

{{SORTUJ:Kahalani, Awigdor}}
[[Kategoria:Izraelscy generałowie]]
[[Kategoria:Izraelscy ministrowie bezpieczeństwa wewnętrznego]]
[[Kategoria:Politycy Likudu]]
[[Kategoria:Politycy Izraelskiej Partii Pracy]]
[[Kategoria:Posłowie do Knesetu XIII kadencji]]
[[Kategoria:Posłowie do Knesetu XIV kadencji]]
[[Kategoria:Urodzeni w 1944]]
[[Kategoria:Ludzie urodzeni w Nes Cijjona]]
[[Kategoria:Absolwenci Uniwersytetu w Hajfie]]
[[Kategoria:Politycy Trzeciej Drogi (Izrael)]]

title: Awigdor Kahalaniאביגדור קהלני

Data i miejsce urodzenia: 26 czerwca 1944 · Nes Cijjona

Okres:
od 1992 · do 1999
od 18 czerwca 1996 · do 6 lipca 1999
od 1996 · do 1999

Przynależność polityczna:
Partii Pracy · Trzecia Droga
Trzecia Droga

Poprzednik:
Mosze Szachal
brak

Następca: Szelomo Ben Ammi


text:
# Nuncjatura Apostolska w Dominikanie
Nuncjatura Apostolska w Dominikanie – misja dyplomatyczna Stolicy Apostolskiej w Dominikanie. Siedziba nuncjusza apostolskiego mieści się w Santo Domingo.
Nuncjusz apostolski pełni tradycyjnie godność dziekana korpusu dyplomatycznego akredytowanego w Dominikanie od momentu przedstawienia listów uwierzytelniających.

## Historia
Delegatura Apostolska w Santo Domingo powstała w XIX wieku. W 1930 papież Pius XI podniósł ją do rangi nuncjatury, a w 1932 zmienił nazwę na obecną.
W latach 1930–1953 nuncjusze w Dominikanie pełnili funkcję nuncjusza również na Haiti.

## Szefowie misji dyplomatycznej Stolicy Apostolskiej w Dominikanie

### Delegaci apostolscy
- do 1874 brak danych
- abp Rocco Cocchia OFMCap (1875–1883) Włoch; także delegat apostolski Wenezueli
- abp Bernardino di Milia OFMCap (1884–1890) Włoch; także delegat apostolski Wenezueli i Haiti
- bp Spiridion-Salvatore-Costantino Buhadgiar (1890-1891) Grek; także delegat apostolski Wenezueli i Haiti
- abp Giulio Tonti (1892–1893) Włoch; także delegat apostolski Wenezueli i Haiti

### Nuncjusze apostolscy
- abp Giuseppe Fietta (1930–1936) Włoch
- abp Maurilio Silvani (1936–1942) Włoch
- abp Alfredo Pacini (1946–1949) Włoch
- abp Francesco Lardone (1949–1953) Włoch
- abp Salvatore Siino (1953–1959) Włoch
- abp Lino Zanini (1959–1961) Włoch
- abp Emanuele Clarizio (1961–1967) Włoch
- abp Antonio del Giudice (1967–1970) Włoch
- abp Luciano Storero (1970–1973) Włoch
- abp Giovanni Gravelli (1973–1981) Włoch
- abp Blasco Francisco Collaço (1982–1991) Hindus
- abp Fortunato Baldelli (1991–1994) Włoch
- abp François Bacqué (1994–2001) Francuz
- abp Timothy Broglio (2001–2007) Amerykanin
- abp Józef Wesołowski (2008–2013) Polak
- abp Jude Thaddeus Okolo (2013–2017) Nigeryjczyk
- abp Ghaleb Bader (2017–2023) Jordańczyk
- abp Piergiorgio Bertoldi (od 2023) Włoch

title: Nuncjatura Apostolska w Dominikanie

wikitext:
{{Instytucja państwowa infobox
 |nazwa                  = Nuncjatura Apostolska w Dominikanie
 |nazwa oryginalna       =
 |logo                   =
 |opis logo              =
 |grafika                =
 |opis grafiki           =
 |alt grafiki            =
 |państwo                =
 |data utworzenia        = [[XIX wiek]]
 |data likwidacji        =
 |siedziba               =
 |tytuł szefa            = Nuncjusz apostolski
 |szef                   = [[Piergiorgio Bertoldi]]
 |tytuł zastępcy         =
 |zastępca               =
 |budżet                 =
 |zatrudnienie           =
 |adres                  = Avenida Máximo Gómez 27, Apartado Postal 312, Santo Domingo
 |plan obszaru działania =
 |opis planu             =
 |kod mapy               =
 |współrzędne            =
 |commons                =
 |www                    =
}}
'''Nuncjatura Apostolska w Dominikanie''' – [[misja dyplomatyczna]] [[Stolica Apostolska|Stolicy Apostolskiej]] w [[Dominikana|Dominikanie]]. Siedziba nuncjusza apostolskiego mieści się w [[Santo Domingo]].

Nuncjusz apostolski pełni tradycyjnie godność dziekana korpusu dyplomatycznego akredytowanego w Dominikanie od momentu przedstawienia listów uwierzytelniających.

== Historia ==
Delegatura Apostolska w Santo Domingo powstała w XIX wieku. W 1930 papież [[Pius XI]] podniósł ją do rangi nuncjatury, a w 1932 zmienił nazwę na obecną.

W latach 1930–1953 nuncjusze w Dominikanie pełnili funkcję nuncjusza również na Haiti.

== Szefowie misji dyplomatycznej Stolicy Apostolskiej w Dominikanie ==
=== Delegaci apostolscy ===
* ''do 1874 brak danych''
* abp [[Rocco Cocchia]] [[kapucyni|OFMCap]] (1875–1883) ''Włoch; także [[Nuncjatura Apostolska w Wenezueli|delegat apostolski Wenezueli]]''
* abp [[Bernardino di Milia]] OFMCap (1884–1890) ''Włoch; także delegat apostolski Wenezueli i [[Nuncjatura Apostolska na Haiti|Haiti]]''
* bp [[Spiridion-Salvatore-Costantino Buhadgiar]] (1890-1891) ''Grek; także delegat apostolski Wenezueli i Haiti''
* abp [[Giulio Tonti]] (1892–1893) ''Włoch; także delegat apostolski Wenezueli i Haiti''

=== Nuncjusze apostolscy ===
* abp [[Giuseppe Fietta]] (1930–1936) ''Włoch''
* abp [[Maurilio Silvani]] (1936–1942) ''Włoch''
* abp [[Alfredo Pacini]] (1946–1949) ''Włoch''
* abp [[Francesco Lardone]] (1949–1953) ''Włoch''
* abp [[Salvatore Siino]] (1953–1959) ''Włoch''
* abp [[Lino Zanini]] (1959–1961) ''Włoch''
* abp [[Emanuele Clarizio]] (1961–1967) ''Włoch''
* abp [[Antonio del Giudice]] (1967–1970) ''Włoch''
* abp [[Luciano Storero]] (1970–1973) ''Włoch''
* abp [[Giovanni Gravelli]] (1973–1981) ''Włoch''
* abp [[Blasco Francisco Collaço]] (1982–1991) ''Hindus''
* abp [[Fortunato Baldelli]] (1991–1994) ''Włoch''
* abp [[François Bacqué]] (1994–2001) ''Francuz''
* abp [[Timothy Broglio]] (2001–2007) ''Amerykanin''
* abp [[Józef Wesołowski]] (2008–2013) ''Polak''
* abp [[Jude Thaddeus Okolo]] (2013–2017) ''Nigeryjczyk''
* abp [[Ghaleb Bader]] (2017–2023) ''Jordańczyk''
* abp [[Piergiorgio Bertoldi]] (od 2023) ''Włoch''

== Bibliografia ==
* [http://www.gcatholic.org/dioceses/nunciature/nunc139.htm Giga-Catholic Information]
* [http://catholic-hierarchy.org/diocese/dxxdo.html Catholic-hierarchy]

[[Kategoria:Misje dyplomatyczne Stolicy Apostolskiej|Dominikana]]
[[Kategoria:Polityka Dominikany]]
[[Kategoria:Kościół rzymskokatolicki w Dominikanie]]
[[Kategoria:Stosunki międzynarodowe Dominikany]]
[[Kategoria:Religia w Santo Domingo]]

title: Nuncjatura Apostolska w Dominikanie

Państwo: Dominikana

Data utworzenia: XIX wiek

Nuncjusz apostolski: Piergiorgio Bertoldi


text:
# Холмова (Калузька область)
Холмова (рос. Холмовая) — присілок в Спас-Деменському районі Калузької області Російської Федерації.
Населення становить 0 осіб. Входить до складу муніципального утворення Село Павлиново.

## Історія
Від 2004 року входить до складу муніципального утворення Село Павлиново

## Населення
| 2002 | 2007 | 2010 |
| ---- | ---- | ---- |
| 4    | ↘1   | ↘0   |

wikiname: ukwiki

title: Холмова (Калузька область)

in_language: uk

wikitext:
{{Населений пункт Росії
|тип             = [[присілок]]
|тип_род         = присілка
|назва           = Холмова
|назва ін.       = Холмовая
|прапор          =
|опис прапора    =
|герб            =
|опис герба      =
|розташування    =
|опис розташування  =
|зображення         =
|зображення_розмір  =
|зображення_підпис  =
|mapx            =
|mapy            =
|суб'єкт РФ      = [[Калузька область]]
|район           = [[Спас-Деменський район]]
|міський округ   =
|поселення       = [[Село Павлиново]]
|рада            =
|код ЗКАТУ       =
|засноване       =
|перша згадка    =
|завойоване      =
|попередні назви =
|статус          =
|поділ           =
|населення       = {{зменшення}} 0
|ref-населення   =
|площа           =
|ref-площа       =
|густота         =
|поштові індекси = <!--або поштовий індекс-->
|телефонний код  = <!--телефонний код-->
|часовий пояс    = [[Московський час|MSK]] ([[UTC+3]])
|висота          =
|водойма         =
|станція         =
|відстань        = <!--відстань до станції-->
<!--До центру муніципального району/міського округу-->
|залізниця р     =
|ref-залізниця р =
|автошлях р      =
|ref-автошлях р  =
|фізична р       = <!--або відстань р-->
|ref-фізична р   =
|залізниця о     =
|ref-залізниця о =
|автошлях о      =
|ref-автошлях о  =
|фізична о       = <!--або відстань о-->
|ref-фізична о   =
<!--До Москви-->
|залізниця с     =
|ref-залізниця с =
|автошлях с      =
|ref-автошлях с  =
|фізична с       = <!--або відстань с-->
|ref-фізична с   =
|схема           =
|міста-побратими =
|день міста      =
|катойконіми     =
|адреса          =
|вебсторінка    =
|мер             = <!--або голова, або губернатор-->
|ремарки         =
|карта розташування1   =Росія Калузька область
}}
'''Холмова''' ({{lang-ru|Холмовая}}) — [[присілок]] в [[Спас-Деменський район|Спас-Деменському районі]] [[Калузька область|Калузької області]] [[Росія|Російської Федерації]].

Населення становить 0 осіб. Входить до складу муніципального утворення [[Село Павлиново]].

== Історія ==

Від 2004 року входить до складу муніципального утворення Село Павлиново<ref>{{Cite web |url=http://docs.cntd.ru/document/972212328 |title=Закон Калужской области от 04 октября 2004 года N 354-ОЗ «Об установлении границ муниципальных образований, расположенных на территории административно-территориальных единиц «Барятинский район», «Куйбышевский район», «Людиновский район», «Мещовский район», «Спас-Деменский район», «Ульяновский район», и наделении их статусом городского поселения, сельского поселения, муниципального района» |access-date=2018-09-19 |archive-date=2018-09-19 |archive-url=https://web.archive.org/web/20180919133004/http://docs.cntd.ru/document/972212328 |deadlink=no }}</ref>

== Населення ==

{{Населення РФ | Холмовая (Калужская область) }}

== Примітки ==

{{reflist|1}}

{{Спас-Деменський район}}
{{Географія Калуга-доробити}}

{{Портали|Росія|Географія}}

[[Категорія:Населені пункти Спас-Деменського району]]

title: присілок Холмова

Країна: Росія

Суб'єкт Російської Федерації: Калузька область

Муніципальний район: Спас-Деменський район

Поселення: Село Павлиново

title: Основні дані

Населення: ▼ 0

Часовий пояс: MSK (UTC+3)

Основні дані:
Мапа
· Холмова · Холмова


text:
# ريج أوف ذا دراغونز
ريج أوف ذا دراغونز (بالإنجليزية: Rage of the Dragons) ، هي لعبة فيديو إلكترونية من نوع منافسة قتالية بين لاعبان، أنتجها ونشرها شركة إس إن كاي بلاي مور اليابانية سنة 2002م.

## وصلات خارجية
- Rage of the Dragons at SNK Playmore
- Rage of the Dragons at Noise Factory
- ريج أوف ذا دراغونز على موقع القائمة القاتلة لألعاب الفيديو
- Review of Rage of the Dragons at Neo-Geo.com

wikiname: arwiki

title: ريج أوف ذا دراغونز

in_language: ar

wikitext:
{{يتيمة|تاريخ=ديسمبر 2015}}

{{معلومات لعبة فيديو
|title= ريج أوف ذا دراغونز
|image=[[ملف:Rage of the Dragons cover.jpg|لاإطار]]
|developer=[[إس إن كي|بريزاسوفت]] / [[نويز فاكتوري]]
|publisher=إس إن كاي بلاي مور
|designer=إيفوغا
|released = 20 سبتمبر 2002
|genre=[[لعبة قتال]]
|modes=لاعبان كحد أقصد
|cabinet=
|arcade system=[[نيو جيو]] ([[خرطوشة روم|خرطوشاً]])
|display=[[رسوميات نقطية]], 304 x 224 بكسل (أفقي), 4096 لون
|platforms=[[نيو جيو]]
}}
'''ريج أوف ذا دراغونز''' {{إنج|Rage of the Dragons}} ، هي لعبة فيديو إلكترونية من نوع منافسة قتالية بين لاعبان، أنتجها ونشرها شركة إس إن كاي بلاي مور اليابانية سنة 2002م.<ref>{{Progetto EMMA|rotd}}</ref><ref>{{System16|869||18431}}</ref><ref>{{Gaming-History|2161}}</ref>

== مراجع ==
{{مراجع}}

== وصلات خارجية ==
* [http://game.snkplaymore.co.jp/official/rod/rod_top.html ''Rage of the Dragons''] at SNK Playmore
* [https://web.archive.org/web/20161004142020/http://www.noise.co.jp/game/rod/ ''Rage of the Dragons''] at Noise Factory
* {{KLOV game|id=10858}}
* [http://www.neo-geo.com/reviews/neo-reviews/rotd/rotd.html Review of ''Rage of the Dragons'' at Neo-Geo.com]
{{شريط بوابات|ألعاب فيديو|المكسيك|اليابان|عقد 2000}}
{{بذرة لعبة فيديو}}

[[تصنيف:ألعاب فيديو لأجهزة ألعاب الصالات]]
[[تصنيف:ألعاب إس إن كاي بلاي مور]]
[[تصنيف:ألعاب إكس بوكس ون]]
[[تصنيف:ألعاب بلاي ستيشن 4]]
[[تصنيف:ألعاب فيديو 2002]]
[[تصنيف:ألعاب فيديو فردية وجماعية]]
[[تصنيف:ألعاب فيديو قتالية]]
[[تصنيف:ألعاب فيديو مطورة في المكسيك]]
[[تصنيف:ألعاب فيديو مطورة في اليابان]]
[[تصنيف:ألعاب قتال]]
[[تصنيف:ألعاب نينتندو سويتش]]
[[تصنيف:ألعاب نيو جيو]]

title: ريج أوف ذا دراغونز

المطور: بريزاسوفت / نويز فاكتوري

الناشر: إس إن كاي بلاي مور

المصمم: إيفوغا

النظام: نيو جيو

تاریخ الإصدار: 20 سبتمبر 2002

نوع اللعبة: لعبة قتال

النمط: لاعبان كحد أقصد

نظام صندوق الألعاب: نيو جيو (خرطوشاً)

نظام الشاشة: رسوميات نقطية, 304 x 224 بكسل (أفقي), 4096 لون

مدخلات: عصا قيادة

الموقع الرسمي: الموقع الرسمي (اليابانية)


text:
# L'io, il potere, le opere
L'io, il potere, le opere (sottotitolato Contributi da un'esperienza) è un saggio antologico del sacerdote cattolico e teologo Luigi Giussani, fondatore del movimento Comunione e Liberazione, pubblicato nel 2000.

## Storia editoriale
Pubblicato dall'editore Marietti, che da qualche anno realizzava volumi antologici di Giussani, il libro raccoglie interventi pubblici e lezioni del sacerdote brianzolo centrati sull'azione sociale del cristiano, suddivisi e ordinati secondo alcune categorie notevoli: potere, lavoro, opere e politica.
Molti dei testi, come di norma, erano già apparsi come inserti o redazionali dei mensile Tracce, organo ufficiale di Comunione e Liberazione, e 30 giorni nella Chiesa e nel mondo o in altre riviste e pubblicazioni.

## Contenuti
Il libro delinea il concetto di responsabilità, che secondo l'autore trova pieno compimento nella persona a partire dal senso religioso. Il senso di responsabilità spinge gli uomini a mettersi insieme, ad operare nella società alla ricerca di un bene più grande per tutti, e ad edificare, nel governo di un popolo, quel bene comune di tomistica memoria, ripreso dal magistero di papa Leone XIII.

## Edizioni
- Luigi Giussani, L'io, il potere, le opere, Genova-Milano, Marietti 1820, 2000,  p. 296, ISBN 88-211-6964-2.

wikiname: itwiki

title: L'io, il potere, le opere

in_language: it

wikitext:
{{Libro
|titolo = L'io, il potere, le opere: contributi da un'esperienza
|titoloorig =
|titoloalfa = Io, il potere, le opere
|annoorig = 2000
|genere = [[Saggio]]
|lingua = it
}}

'''''L'io, il potere, le opere''''' (sottotitolato ''Contributi da un'esperienza'') è un [[saggio]] antologico del [[presbitero|sacerdote cattolico]] e [[teologo]] [[Luigi Giussani]], fondatore del movimento [[Comunione e Liberazione]], pubblicato nel [[2000]].

== Storia editoriale ==
Pubblicato dall'editore [[Marietti Editore|Marietti]], che da qualche anno realizzava volumi antologici di Giussani, il libro raccoglie interventi pubblici e lezioni del sacerdote brianzolo centrati sull'azione sociale del cristiano, suddivisi e ordinati secondo alcune categorie notevoli: potere, lavoro, opere e politica.

Molti dei testi, come di norma, erano già apparsi come inserti o redazionali dei mensile ''Tracce'', organo ufficiale di Comunione e Liberazione, e ''30 giorni nella Chiesa e nel mondo'' o in altre riviste e pubblicazioni.<ref name=GFonti>{{cita|Giussani|pp. 277-281}}.</ref>

== Contenuti ==
Il libro delinea il concetto di responsabilità, che secondo l'autore trova pieno compimento nella persona a partire dal senso religioso. Il senso di responsabilità spinge gli uomini a mettersi insieme, ad operare nella società alla ricerca di un bene più grande per tutti, e ad edificare, nel governo di un popolo, quel ''bene comune'' di [[San Tommaso d'Aquino|tomistica]] memoria, ripreso dal magistero di [[papa Leone XIII]].

==Indice==
# Il potere
# Il lavoro
# Le opere
# La politica
# Appendice. Articoli e interviste

== Edizioni ==
*{{Cita libro
|autore= Luigi Giussani
|titolo= L'io, il potere, le opere
|anno= 2000
|città=Genova-Milano
|editore= [[Marietti Editore|Marietti 1820]]
|p= 296
|isbn= 88-211-6964-2
|cid=Giussani
}}

== Note ==
<references/>

== Collegamenti esterni ==
* {{Collegamenti esterni}}
* {{cita web|titolo=L'io, il potere, le opere|sito=Sito ufficiale di Comunione e Liberazione|editore=Fraternità di Comunione e Liberazione|url=https://www.clonline.org/it/pubblicazioni/libri/2000-01-31-l-io-il-potere-le-opere-2000|accesso=8 gennaio 2025|urlarchivio=https://web.archive.org/web/20160304091636/http://it.clonline.org/libri/default.asp?id=478&col=1&lan=1&elm=32|urlmorto=no}}
* {{cita web|titolo=L'io, il potere, le opere|sito=Luigi Giussani Scritti|editore=Fraternità di Comunione e Liberazione|url=https://www.scritti.luigigiussani.org/s/l-io-il-potere-le-opere-contributi-da-un-esperienza-20000915|accesso=8 gennaio 2025|urlarchivio=https://web.archive.org/web/20240722085740/https://www.scritti.luigigiussani.org/s/l-io-il-potere-le-opere-contributi-da-un-esperienza-20000915|urlmorto=no}}

{{portale|Letteratura}}
[[Categoria:Saggi di religione]]
[[Categoria:Saggi di Luigi Giussani]]

Autore: Luigi Giussani

Genere: Saggio

Lingua originale: italiano