text:
# Кукраук (хутор)
Кук-Караук (баш. Күк кәрәүек), Кукраук —  упразднённый хутор (бывшая деревня) в Макаровском сельсовете Ишимбайском районе Башкирской ССР. Остатки домов видны с шоссе Стерлитамак — Магнитогорск.

## География
Находилось селение на реке Кук-Караук вблизи её впадения в реку Сикася, вблизи села Макарово.

## История
Ликвидировано официально в 1991 году, согласно Указу Президиума ВС Башкирской ССР от 17.05.91 № 6-2/142 «Об исключении из учетных данных хутора Кукраук Макаровского сельсовета Ишимбайского района»

## Инфраструктура
До 1970-х дети учились в Иргизлинской школе (образованная в 1911 году), также, как жители других близлежащих хуторов: Канырки, Кулламата, Тютюлиней, Проломска, Карагай-Елги.

## Достопримечательности
- Водопад Кук-Караук
- Пещера Зигановка

wikiname: ruwiki

title: Кукраук (хутор)

in_language: ru

wikitext:
{{Другие значения|Кук-Караук}}
{{Другие значения|Кукраук}}
{{НП+Россия
 | статус                   = упразднённый хутор
 | русское название         = Кукраук, Кук-Караук
 | оригинальное название    = {{lang-ba|Күк кәрәүек}}
 | герб                     =
 | флаг                     =
 | lat_deg                  = 53.609679|lat_min = |lat_sec =
 | lon_deg                  = 56.657087|lon_min = |lon_sec =
 | CoordAddon               = type:city_region:RU
 | CoordScale               = 30000
 | регион                   = Башкортостан
 | регион в таблице         = Республика Башкортостан
 | район                    = Ишимбайский район
 | район в таблице          = Ишимбайский район{{!}}Ишимбайский
 | вид поселения            = Сельсовет
 | поселение                = Макаровский сельсовет (Ишимбайский район){{!}}Макаровский
 | поселение в таблице      =
 | внутреннее деление       =
 | глава                    =
 | дата основания           =
 | первое упоминание        =
 | прежние имена            =
 | статус с                 =
 | площадь                  =
 | высота центра НП         =
 | население                =
 | год переписи             =
 | плотность                =
 | агломерация              =
 | национальный состав      =
 | конфессиональный состав  =
 | этнохороним              =
 | почтовый индекс          =
 | почтовые индексы         =
 | телефонный код           =
 | цифровой идентификатор   =
 | сайт                     =
}}
'''Кук-Караук''' ({{lang-ba|Күк кәрәүек}}), '''Кукраук''' —  упразднённый хутор (бывшая деревня) в [[Макаровский сельсовет (Ишимбайский район)|Макаровском сельсовете]] [[Ишимбайский район|Ишимбайском районе]] [[Башкортостан|Башкирской ССР]]. Остатки домов видны с [[Стерлитамак-Магнитогорск (автодорога)|шоссе]] [[Стерлитамак]] — [[Магнитогорск]].
== География ==
Находилось селение на реке [[Кукраук (приток Белой)|Кук-Караук]] вблизи её впадения в реку [[Сикася]], вблизи села [[Макарово (Ишимбайский район)|Макарово]]<ref>{{Cite web |url=http://www.etomesto.ru/map-genshtab_n-40/?x=56.657602&y=53.611312 |title=Советские карты N-40 - Уфа, Златоуст, Магнитогорск<!-- Заголовок добавлен ботом --> |archive-date=2024-11-12 |access-date=2024-11-12 |archive-url=https://web.archive.org/web/20241112114509/http://www.etomesto.ru/map-genshtab_n-40/?x=56.657602&y=53.611312 |url-status=live }}</ref>.

== История ==
Ликвидировано официально в 1991 году, согласно Указу Президиума ВС Башкирской ССР от 17.05.91 № 6-2/142 «Об исключении из учетных данных хутора Кукраук Макаровского сельсовета Ишимбайского района»<ref>{{Cite web |url=http://ufa.regionz.ru/index.php?ds=37813 |title=УКАЗ Президиума ВС Башкирской ССР от 17.05.91 № 6-2/142 «ОБ ИСКЛЮЧЕНИИ ИЗ УЧЕТНЫХ ДАННЫХ ХУТОРА КУКРАУК МАКАРОВСКОГО СЕЛЬСОВЕТА ИШИМБАЙСКОГО РАЙОНА»<!-- Заголовок добавлен ботом --> |access-date=2012-05-06 |archive-url=https://web.archive.org/web/20150415215850/http://ufa.regionz.ru/index.php?ds=37813 |archive-date=2015-04-15 |url-status=dead }}</ref>
<!--== Экономика ==-->

== Инфраструктура ==
До 1970-х дети учились в Иргизлинской школе (образованная в 1911 году), также, как жители других близлежащих хуторов: Канырки, Кулламата, Тютюлиней, Проломска, Карагай-Елги<ref>{{Cite web |url=http://schoolirgizla.ucoz.ru/index/istorija_shkoly/0-2 |title=МОБУ СОШ д. Иргизла — Информация о сайте<!-- Заголовок добавлен ботом --> |access-date=2012-05-06 |archive-date=2014-05-27 |archive-url=https://web.archive.org/web/20140527215106/http://schoolirgizla.ucoz.ru/index/istorija_shkoly/0-2 |url-status=live }}</ref>.

== Достопримечательности ==
* Водопад [[Кук-Караук (водопад)|Кук-Караук]]
* Пещера [[Зигановка]]

<!--== Знаменитые жители ==-->
<!--== Литература ==-->

== Примечания ==
{{примечания}}

== Ссылки ==
* [https://web.archive.org/web/20100810033057/http://ufagen.ru/places/ishimbayskiy Начальная страница Ишимбайского района портала «Генеалогия и Архивы»]

[[Категория:Населённые пункты, упразднённые в 1991 году]]
[[Категория:Исчезнувшие населённые пункты Ишимбайского района]]

title: Кукраук, Кук-Караук

Кукраук, Кук-Караук:
баш. Күк кәрәүек
53°36′35″ с. ш. 56°39′26″ в. д.

Страна: Россия

Субъект Федерации: Республика Башкортостан

Муниципальный район: Ишимбайский

Сельсовет: Макаровский

title: История и география

Официальный язык: башкирский, русский

История и география: Кукраук, Кук-Караук МоскваУфаИшимбай Кукраук, Кук-КараукИшимбай Кукраук, Кук-Караук


text:
# ناهیتان ناندس
ناهیتان میچل ناندس آکوستا (اسپانیایی: Nahitan Michel Nández Acosta؛ زادهٔ ۲۸ دسامبر ۱۹۹۵) بازیکن فوتبال اهل اروگوئه است که در باشگاه فوتبال القادسیه بازی می کند.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به پنیارول، بوکا جونیورز و کالیاری اشاره کرد.
وی همچنین در تیم ملی فوتبال اروگوئه بازی کرده‌است.

## ویژگی فنی
او قبل از عقب نشینی از موقعیت خود و انطباق با نقش بازیساز کم در مقابل خط دفاعی ، به عنوان یک هافبک تهاجمی کلاسیک متولد شد . با این حال ، او همچنین می تواند به عنوان هافبک یا وینگر راست استفاده شود .او به هیکلی كوچك اما جمع و جور مجهز است ، او دیدی عالی از بازی را با پویایی و پرخاشگری قابل توجهی تركیب می كند ،كه او را به هافبك خوبی تبدیل می كند تا در هر دو مرحله بازی مهارت در توپ و فرودهای زنجیره ای ،دریبل زدن خوب و یک پاس خوب دارد ، و همچنین یک شوت عالی از راه دور. بازیکنی با شخصیت عالی  حتی در صورت فشار ، در محافظت و مدیریت توپ نیز عالی عمل می کند. او همچنین در بازیابی توپ ها تبحر دارد. همچنین برای دویدن متمایز است ، این یک ورزشکار است که عادت دارد تعداد زیادی کیلومتر در هر بازی را طی کند.

## زندگی شخصی
وی به دلیل اصالت خود دارای گذرنامه ایتالیایی است.

## افتخارات
پنیارول
- لیگ برتر فوتبال اروگوئه(۱): ۲۰۱۶-۲۰۱۵

جونیورز
- لیگ برتر فوتبال آرژانتین(۱): ۲۰۱۸-۲۰۱۷

- سوپر جام فوتبال آرژانتین(۱): ۲۰۱۸

wikiname: fawiki

title: ناهیتان ناندس

in_language: fa

wikitext:
{{Infobox football biography
| name = ناهیتان ناندس
| fullname = ناهیتان میچل ناندس آکوستا
| image = Urug tren (3) - копия.jpg
| caption = ناندس با [[تیم ملی فوتبال اروگوئه|اروگوئه]] در سال ۲۰۱۸
| birth_date = {{تاریخ تولد و سن|df=yes|۱۹۹۵|۱۲|۲۸}}
| birth_place = [[پونتا دل استه]]، [[اروگوئه]]
| height = {{بلندی|m=۱٫۷۱}}
| position = [[هافبک]]
| currentclub = [[باشگاه فوتبال القادسیه|القادسیه]]
| clubnumber =
| youthyears1 = ۲۰۱۳–۲۰۱۴
| youthclubs1 = [[باشگاه فوتبال پنیارول|پنیارول]]
| years1 = ۲۰۱۴–۲۰۱۷
| clubs1 = [[باشگاه فوتبال پنیارول|پنیارول]]
| caps1 = ۷۵
| goals1 = ۸
| years2 = ۲۰۱۷–۲۰۱۹
| clubs2 = [[باشگاه فوتبال بوکا جونیورز|بوکا جونیورز]]
| caps2 = ۳۶
| goals2 = ۶
| years3 = ۲۰۱۹–۲۰۲۴
| clubs3 = [[باشگاه فوتبال کالیاری|کالیاری]]
| caps3 = ۶۷
| goals3 = ۴
| years4 = ۲۰۲۴–
| clubs4 = [[باشگاه فوتبال القادسیه|القادسیه]]
| caps4 = ۳۴
| goals4 = ۶
| nationalyears1 = ۲۰۱۴–۲۰۱۵
| nationalteam1 =[[نیم ملی فوتبال زیر ۲۱ سال اروگوئه|زیر ۲۱ سال اروگوئه]]
| nationalcaps1 = ۲۸
| nationalgoals1 = ۱
| nationalyears2 = ۲۰۱۵–
| nationalteam2 = [[تیم ملی فوتبال اروگوئه|اروگوئه]]
| nationalcaps2 = ۴۱
| nationalgoals2 = ۰
| club-update = ۹ اوت ۲۰۱۹
| nationalteam-update = ۲۹ ژوئن ۲۰۱۹
}}
'''ناهیتان میچل ناندس آکوستا''' ({{lang-es|Nahitan Michel Nández Acosta}}؛ زادهٔ {{birth date|1995|12|28|df=۲۲}}) [[بازیکن فوتبال]] اهل [[اروگوئه]] است که در [[باشگاه فوتبال القادسیه]] بازی می کند.

از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به [[باشگاه فوتبال پنیارول|پنیارول]]، [[باشگاه فوتبال بوکا جونیورز|بوکا جونیورز]] و [[باشگاه فوتبال کالیاری|کالیاری]] اشاره کرد.

وی همچنین در [[تیم ملی فوتبال اروگوئه]] بازی کرده‌است.

== ویژگی فنی ==
او قبل از عقب نشینی از موقعیت خود و انطباق با نقش بازیساز کم در مقابل خط دفاعی ، به عنوان یک هافبک تهاجمی کلاسیک متولد شد . با این حال ، او همچنین می تواند به عنوان هافبک یا وینگر راست استفاده شود .او به هیکلی كوچك اما جمع و جور مجهز است ، او دیدی عالی از بازی را با پویایی و پرخاشگری قابل توجهی تركیب می كند ،كه او را به هافبك خوبی تبدیل می كند تا در هر دو مرحله بازی مهارت در توپ و فرودهای زنجیره ای ،دریبل زدن خوب و یک پاس خوب دارد ، و همچنین یک شوت عالی از راه دور. بازیکنی با شخصیت عالی  حتی در صورت فشار ، در محافظت و مدیریت توپ نیز عالی عمل می کند. او همچنین در بازیابی توپ ها تبحر دارد. همچنین برای دویدن متمایز است ، این یک ورزشکار است که عادت دارد تعداد زیادی کیلومتر در هر بازی را طی کند.

== زندگی شخصی ==
وی به دلیل اصالت خود دارای گذرنامه ایتالیایی است.

== افتخارات ==
[[باشگاه فوتبال پنیارول|پنیارول]]

* [[لیگ برتر فوتبال اروگوئه]](۱): [[لیگ برتر فوتبال اروگوئه|۲۰۱۶-۲۰۱۵]]

[[باشگاه فوتبال بوکا جونیورز|جونیورز]]

* [[لیگ برتر فوتبال آرژانتین]](۱): [[لیگ برتر فوتبال آرژانتین|۲۰۱۸-۲۰۱۷]]

* [[سوپر جام فوتبال آرژانتین]](۱): [[سوپر جام فوتبال آرژانتین|۲۰۱۸]]

== منابع ==
{{پانویس|چپ‌چین=بله}}
* {{یادکرد-ویکی|پیوند =//en.wikipedia.org/w/index.php?title=Nahitan_Nández&oldid=841887292|عنوان = Nahitan Nández|زبان =انگلیسی|بازیابی =۲۳ مه ۲۰۱۸}}
{{-}}

== پیوند به بیرون ==
{{انبار-رده}}
{{الگوهای ناوبری
|title=ترکیب اروگوئه
|bg = #5CBFEB
|fg = black
|bordercolor= gold
|list1=
{{ترکیب تیم ملی فوتبال اروگوئه در جام جهانی فوتبال ۲۰۱۸}}
{{ترکیب تیم ملی فوتبال اروگوئه در کوپا آمریکا ۲۰۱۹}}
}}
{{ترکیب تیم ملی فوتبال اروگوئه درکوپا آمریکا ۲۰۲۱}}

{{بازیکن فوتبال-خرد}}

[[رده:افراد زنده]]
[[رده:بازیکنان باشگاه بوکاجونیورز]]
[[رده:بازیکنان باشگاه پنیارول]]
[[رده:بازیکنان باشگاه کالیاری]]
[[رده:بازیکنان تیم ملی فوتبال اروگوئه]]
[[رده:بازیکنان تیم ملی فوتبال زیر ۲۰ سال اروگوئه]]
[[رده:بازیکنان جام جهانی فوتبال ۲۰۱۸]]
[[رده:بازیکنان دسته برتر فوتبال اروگوئه]]
[[رده:بازیکنان سری آ]]
[[رده:بازیکنان فوتبال مرد اهل اروگوئه]]
[[رده:بازیکنان فوتبال دور از وطن در آرژانتین]]
[[رده:بازیکنان فوتبال دور از وطن در ایتالیا]]
[[رده:بازیکنان فوتبال مرد دور از وطن اهل اروگوئه]]
[[رده:بازیکنان کوپا آمریکا ۲۰۱۹]]
[[رده:بازیکنان کوپا آمریکا ۲۰۲۱]]
[[رده:بازیکنان لیگ برتر فوتبال آرژانتین]]
[[رده:زادگان ۱۹۹۵ (میلادی)]]
[[رده:ورزشکاران دور از وطن اهل اروگوئه در آرژانتین]]
[[رده:هافبک‌های فوتبال]]
[[رده:بازیکنان فوتبال سری بی]]
[[رده:ورزشکاران دور از وطن اهل اروگوئه در ایتالیا]]
[[رده:مدافعان کناری فوتبال]]

title: اطلاعات شخصی

نام کامل: ناهیتان میچل ناندس آکوستا

زادروز: ۲۸ دسامبر ۱۹۹۵ (۲۹ سال)

زادگاه: پونتا دل استه، اروگوئه

قد: ۱٫۷۱ متر (۵ فوت ۷ ۱⁄۲ اینچ)

پست: هافبک

title: اطلاعات باشگاهی

باشگاه کنونی: القادسیه

title: باشگاه‌های جوانان

پنیارول

title: باشگاه‌های حرفه‌ای*

سالها: باشگاه‌ها · بازی† · (گل)†

پنیارول · ۷۵ · (۸)

بوکا جونیورز · ۳۶ · (۶)

کالیاری · ۶۷ · (۴)

القادسیه · ۳۴ · (۶)

title: تیم ملی‡

زیر ۲۱ سال اروگوئه · ۲۸ · (۱)

اروگوئه · ۴۱ · (۰)

title: ترکیب تیم اروگوئه – جام جهانی فوتبال ۲۰۱۸

اروگوئه

title: ترکیب تیم اروگوئه – کوپا آمریکا ۲۰۱۹

title: ترکیب تیم اروگوئه – کوپا آمریکا ۲۰۲۱


text:
# ヴァージン・ビューティー
『ヴァージン・ビューティー』（Virgin Beauty）は、アメリカ合衆国のフリー・ジャズ・ミュージシャン、オーネット・コールマンが1988年に自身のリーダー・バンド「プライム・タイム」との連名で発表したスタジオ・アルバム。

## 背景
グレイトフル・デッドのギタリスト、ジェリー・ガルシアが3曲にゲスト参加しており、ガルシアはコールマンとの共演に関して「オーネットの音楽は、驚くほどシンプルであると同時に難解でもある。フレーズ自体は難しくないけど、その後ろにあるハーモニーの関係性が実に深いんだ」とコメントしている。なお、コールマンは1993年2月13日、グレイトフル・デッドのオークランド・コロシアム公演の第2部にゲスト参加した。

## 反響・評価
『ビルボード』のジャズ・アルバム・チャートでは2位に達し、発売から1年足らずのうちに、コールマンのリーダー・アルバムとしては過去最高の売り上げを記録した。
スコット・ヤナウはオールミュージックにおいて5点満点中3.5点を付け「少々とっ散らかっているとはいえ、かなりエキサイティングな場面が多い」と評している。また、ロバート・クリストガウは本作にAを付け「脈動が波打っており、ガルシアの演奏も決して派手ではないが、適切に馴染んでいる」と評している。

## 収録曲
全曲ともオーネット・コールマン作曲。
1. 3ウィッシーズ - "3 Wishes" - 4:23
2. ブルジョワ・ブギ - "Bourgeois Boogie" - 5:11
3. ハッピー・アワー - "Happy Hour" - 4:49
4. ヴァージン・ビューティー - "Virgin Beauty" - 3:34
5. ヒーリング・ザ・フィーリング - "Healing the Feeling" - 5:21
6. シンギング・イン・ザ・シャワー - "Singing in the Shower" - 4:26
7. デザート・プレイヤーズ - "Desert Players" - 4:24
8. ハネムーナーズ - "Honeymooners" - 4:24
9. チャンティング - "Chanting" - 3:01
10. スペリング・ジ・アルファベット - "Spelling the Alphabet" - 1:30
11. アンノウン・アーティスト - "Unknown Artist" - 4:13

## 参加ミュージシャン
- オーネット・コールマン - アルト・サクソフォーン、ヴァイオリン、トランペット
- ジェリー・ガルシア - ギター(on #1, #6, #7)
- バーン・ニックス - ギター
- チャールス・エラービー - ギター
- アル・マクドウェル - エレクトリックベース
- クリス・ウォーカー - エレクトリックベース
- デナード・コールマン - ドラムス、キーボード、パーカッション
- カルヴィン・ウェストン - ドラムス

wikiname: jawiki

title: ヴァージン・ビューティー

in_language: ja

wikitext:
{{Infobox Album
| Name                  = ヴァージン・ビューティー
| Type                  = [[スタジオ・アルバム]]
| Artist                = [[オーネット・コールマン]]&{{仮リンク|プライム・タイム (バンド)|label=プライム・タイム|en|Prime Time (band)}}
| Released              = [[1988年]][[6月14日]]
| Recorded              =
| Genre                 = [[フリー・ジャズ]]、[[ジャズ・ファンク]]
| Length                = 45分22秒
| Label                 = ポートレイト・レコード
| Producer              = [[デナード・コールマン]]
| Reviews               = *[[オールミュージック|AllMusic]] {{Rating-5|3.5}} [https://www.allmusic.com/album/virgin-beauty-mw0000195815 link]
*[[ロバート・クリストガウ|Robert Christgau]] A [https://www.robertchristgau.com/get_artist.php?id=1840&name=Ornette+Coleman+and+Prime+Time link]
| Chart position =
| Chronology            = [[オーネット・コールマン]]
| Last album            = イン・オール・ランゲージズ
(1987年)
| This album            = '''ヴァージン・ビューティー'''
(1988年)
| Next album            = 裸のランチ
(1991年)
}}
『'''ヴァージン・ビューティー'''<ref group="注釈">1995年再発CD (ESCA-7587)、1998年再発CD (ESCA-7709)、2013年再発CD (SICP-30318)の帯に準拠。日本初回盤CD (28･8P-5029)の帯の表記は『'''ヴァージン・ビューティ'''』だった。</ref>』（Virgin Beauty）は、[[アメリカ合衆国]]の[[フリー・ジャズ]]・ミュージシャン、[[オーネット・コールマン]]が[[1988年]]に自身のリーダー・バンド「{{仮リンク|プライム・タイム (バンド)|label=プライム・タイム|en|Prime Time (band)}}」との連名で発表した[[スタジオ・アルバム]]。

== 背景 ==
[[グレイトフル・デッド]]のギタリスト、[[ジェリー・ガルシア]]が3曲にゲスト参加しており、ガルシアはコールマンとの共演に関して「オーネットの音楽は、驚くほどシンプルであると同時に難解でもある。フレーズ自体は難しくないけど、その後ろにあるハーモニーの関係性が実に深いんだ」とコメントしている<ref name=fricke>{{Cite web |url=https://www.rollingstone.com/music/music-news/ornette-colemans-time-64196/ |last=Fricke |first=David |title=Ornette Coleman's Time |publisher=Rolling Stone |date=1989-03-09 |accessdate=2019-12-13}}</ref>。なお、コールマンは1993年2月13日、グレイトフル・デッドの[[リングセントラル・コロシアム|オークランド・コロシアム]]公演の第2部にゲスト参加した<ref>{{Cite web |url=https://ultimateclassicrock.com/ornette-coleman-grateful-dead/ |last=Djarum |first=Ben |title=The Night Ornette Coleman Joined the Grateful Dead |publisher=Loudwire Network |work=Ultimate Classic Rock |date=2015-06-11 |accessdate=2019-12-13}}</ref>。

== 反響・評価 ==
『[[ビルボード]]』のジャズ・アルバム・チャートでは2位に達し、発売から1年足らずのうちに、コールマンのリーダー・アルバムとしては過去最高の売り上げを記録した<ref name=fricke />。

[[スコット・ヤナウ]]は[[オールミュージック]]において5点満点中3.5点を付け「少々とっ散らかっているとはいえ、かなりエキサイティングな場面が多い」と評している<ref>{{Cite web |url=https://www.allmusic.com/album/virgin-beauty-mw0000195815 |last=Yanow |first=Scott |title=Virgin Beauty - Ornette Coleman, Ornette Coleman & Prime Time |publisher=AllMusic |accessdate=2019-12-13}}</ref>。また、[[ロバート・クリストガウ]]は本作にAを付け「脈動が波打っており、ガルシアの演奏も決して派手ではないが、適切に馴染んでいる」と評している<ref>{{Cite web |url= https://www.robertchristgau.com/get_artist.php?id=1840&name=Ornette+Coleman+and+Prime+Time |last=Christgau |first=Robert |title=CG: Ornette Coleman and Prime Time |accessdate=2019-12-13}}</ref>。

== 収録曲 ==
全曲ともオーネット・コールマン作曲。
#3ウィッシーズ - "3 Wishes" - 4:23
#ブルジョワ・ブギ - "Bourgeois Boogie" - 5:11
#ハッピー・アワー - "Happy Hour" - 4:49
#ヴァージン・ビューティー - "Virgin Beauty" - 3:34
#ヒーリング・ザ・フィーリング - "Healing the Feeling" - 5:21
#シンギング・イン・ザ・シャワー - "Singing in the Shower" - 4:26
#デザート・プレイヤーズ - "Desert Players" - 4:24
#ハネムーナーズ - "Honeymooners" - 4:24
#チャンティング - "Chanting" - 3:01
#スペリング・ジ・アルファベット - "Spelling the Alphabet" - 1:30
#アンノウン・アーティスト - "Unknown Artist" - 4:13

== 参加ミュージシャン ==
*オーネット・コールマン - アルト・[[サクソフォーン]]、[[ヴァイオリン]]、[[トランペット]]
*[[ジェリー・ガルシア]] - [[ギター]](on #1, #6, #7)
*[[バーン・ニックス]] - ギター
*チャールス・エラービー - ギター
*アル・マクドウェル - [[エレクトリックベース]]
*クリス・ウォーカー - エレクトリックベース
*[[デナード・コールマン]] - [[ドラムセット|ドラムス]]、[[キーボード (楽器)|キーボード]]、[[パーカッション]]
*カルヴィン・ウェストン - ドラムス

== 脚注 ==
{{脚注ヘルプ}}

=== 注釈 ===
{{Reflist|group="注釈"}}

=== 出典 ===
{{Reflist}}

== 外部リンク ==
*{{discogs master|master=18590}}

{{Normdaten}}
{{デフォルトソート:うああしんひゆうていい}}
[[Category:オーネット・コールマンのアルバム]]
[[Category:1988年のアルバム]]

title: オーネット・コールマン&プライム・タイム の スタジオ・アルバム

ジャンル: フリー・ジャズ、ジャズ・ファンク

レーベル: ポートレイト・レコード

プロデュース: デナード・コールマン

title: 専門評論家によるレビュー

専門評論家によるレビュー: - AllMusic link - Robert Christgau A link

title: オーネット・コールマン アルバム 年表

イン・オール・ランゲージズ · (1987年): ヴァージン・ビューティー · (1988年) · 裸のランチ · (1991年)


text:
# جاون لانداو
جاون لانداو (انگلیسی: Jon Landau؛ زادهٔ ۱۴ مهٔ ۱۹۴۷) یک تهیه‌کننده موسیقی، و قاضی اهل ایالات متحده آمریکا است.

title: جاون لانداو

wikitext:
{{infobox person
| name= جاون لانداو
| image=
| birth_date= {{birth date and age|1947|5|14}}
| death_date=
| nationality =
}}
'''جاون لانداو''' ({{lang-en|Jon Landau}}؛ زادهٔ {{birth date|1947|5|14}}) یک [[تهیه‌کننده موسیقی]]، و [[قاضی]] اهل [[ایالات متحده آمریکا]] است.

== منابع ==
{{پانویس|چپ‌چین=بله}}
* {{یادکرد-ویکی|پیوند =https://en.wikipedia.org/w/index.php?title=Jon_Landau&redirect=no&oldid=621974955|عنوان = Jon Landau|زبان =انگلیسی|بازیابی =۲۴ اوت ۲۰۱۴}}
* {{یادکرد وب| نشانی= http://www.freebase.com/m/078rtl| عنوان= Jon Landau| بازبینی= ۲۴ اوت ۲۰۱۴| archiveurl= https://web.archive.org/web/20160327182405/http://www.freebase.com/m/078rtl| archivedate= ۲۷ مارس ۲۰۱۶| dead-url= yes}}
== پیوند به بیرون ==
* [https://musicbrainz.org/artist/4530bdd0-9707-442e-b37e-578def6a0926 فهرست آثار جاون لانداو] در [[موزیک‌برینز]]

{{تهیه‌کننده موسیقی-خرد}}

{{ترتیب‌پیش‌فرض:لانداو، جاون}}

[[رده:افراد در مجله رولینگ استون]]
[[رده:افراد زنده]]
[[رده:بروس اسپرینگستین]]
[[رده:تهیه‌کنندگان موسیقی اهل ایالات متحده آمریکا]]
[[رده:دانش‌آموختگان دانشگاه برندایس]]
[[رده:زادگان ۱۹۴۷ (میلادی)]]
[[رده:منتقدان موسیقی اهل ایالات متحده آمریکا]]
[[رده:اهالی لکسینگتون، ماساچوست]]
[[رده:تهیه‌کنندگان موسیقی اهل ماساچوست]]
[[رده:تهیه‌کنندگان موسیقی اهل نیویورک (ایالت)]]
[[رده:منتقدان موسیقی راک]]

title: جاون لانداو

زادهٔ: ۱۴ مهٔ ۱۹۴۷ (۷۷ سال)


text:
# لطيفة باقا
لطيفة باقا (ولدت في سلا سنة 1964) هي روائية وقاصة مغربية.

## من أعمالها

### مجموعات قصصية
- ما الذي نفعله؟ (منشورات اتحاد كتاب المغرب 1992): حازت جائزة الأدباء الشباب (دورة 92)[2]
- منذ تلك الحياة (منشورات وزارة الثقافة المغربية، 2005)[2]
- غرفة فرجينيا وولف (دار توبقال، 2015)[3]

## جوائز
- جائزة القراء الشباب للكتاب المغربي في صنف القصة القصيرة، عن مجموعتها القصصية «غرفة فرجينيا وولف» (2017).[3]

wikiname: arwiki

title: لطيفة باقا

in_language: ar

wikitext:
{{صندوق معلومات شخص
|سابقة تشريفية	=
|الاسم 	=لطيفة باقا
|لاحقة تشريفية	=
|الاسم الأصلي	=
|الصورة	=
| الاسم عند الولادة	=

|تاريخ الولادة   ={{تاريخ الميلاد والعمر|1964}}
|مكان الولادة    =[[سلا]]، [[المغرب|المملكة المغربية]]
|تاريخ الوفاة	=
|مكان الوفاة	=
|سبب الوفاة	=
|مكان الدفن	=
| معالم	=
| العرقية	=
| منشأ	=
|الإقامة	=
|الجنسية	=[[المغرب|مغربية]]
|المدرسة الأم	=
|المهنة	=روائية وقاصة
|سنوات النشاط	=
|أعمال بارزة	=منذ تلك الحياة (2005)
|تأثر بـ	=
|أثر في	=
|التلفزيون	=
|المنصب	=
|مؤسسة منصب	=
|بداية منصب	=
|نهاية منصب	=
|المدة	=
|سبقه	=
|خلفه	=
|الحزب 	=
|الديانة	=
|الزوج 	=
|الأبناء	=
|الأب	=
|الأم	=
|الجوائز	=جائزة الأدباء الشباب (دورة 92)<br/>جائزة القراء الشباب للكتاب المغربي في صنف القصة القصيرة (2017)
|التوقيع	=
|الموقع الرسمي	=
}}
'''لطيفة باقا''' (ولدت في [[سلا]] سنة 1964)<ref name="latifa">العين الإخبارية: [https://al-ain.com/article/latifa-baka-moroccan-author-interview المغربية لطيفة باقا: الجوائز الأدبية مهمة.. لكن أي جوائز؟] {{Webarchive|url=https://web.archive.org/web/20191109184424/https://al-ain.com/article/latifa-baka-moroccan-author-interview |date=9 نوفمبر 2019}}</ref> هي روائية وقاصة مغربية.

== من أعمالها ==
=== مجموعات قصصية ===
* ما الذي نفعله؟ (منشورات [[اتحاد كتاب المغرب]] 1992): حازت جائزة الأدباء الشباب (دورة 92)<ref name="Baka">عز الدين بوركة: الكتابة عند المغربية لطيفة باقا: مداعبة اللغة وأثر مفتوح. [[القدس العربي]].</ref>
* منذ تلك الحياة (منشورات وزارة الثقافة المغربية، 2005)<ref name="Baka" />
* غرفة فرجينيا وولف (دار توبقال، 2015)<ref name="elaph">إيلاف: [https://elaph.com/Web/News/2017/12/1180627.html لطيفة باقا تفوز بجائزة شبكة القراء لسنة 2017]. {{Webarchive|url=https://web.archive.org/web/20180228161946/http://elaph.com/Web/News/2017/12/1180627.html |date=28 فبراير 2018}}</ref>

== <nowiki/>جوائز ==
* [[جائزة القراء الشباب للكتاب المغربي]] في صنف القصة القصيرة، عن مجموعتها القصصية «غرفة فرجينيا وولف» (2017).<ref name="elaph" />

== المراجع ==
{{مراجع}}
{{شريط بوابات|أدب|أدب عربي|أعلام|المرأة|المغرب}}

{{ضبط استنادي}}

{{بذرة كاتب مغربي}}
{{بذرة روائي مغربي}}

[[تصنيف:أشخاص أحياء]]
[[تصنيف:أشخاص من سلا]]
[[تصنيف:روائيات مغربيات]]
[[تصنيف:روائيون مغاربة]]
[[تصنيف:كاتبات قصة قصيرة مغربيات]]
[[تصنيف:كاتبات مغربيات في القرن 20]]
[[تصنيف:كاتبات مغربيات في القرن 21]]
[[تصنيف:كتاب قصة قصيرة مغاربة]]
[[تصنيف:كتاب مغاربة فرانكفونيون]]
[[تصنيف:كتاب مغاربة في القرن 20]]
[[تصنيف:كتاب مغاربة في القرن 21]]
[[تصنيف:مواليد 1964]]
[[تصنيف:مواليد في سلا]]

title: معلومات شخصية

الميلاد: 1964 · سلا، المملكة المغربية

الجنسية: مغربية

title: الحياة العملية

المدرسة الأم: جامعة محمد الخامس

المهنة: روائية وقاصة

اللغة الأم: الأمازيغية

اللغات: الأمازيغية، والعربية

أعمال بارزة: منذ تلك الحياة (2005)

title: الجوائز

الجوائز: جائزة الأدباء الشباب (دورة 92) · جائزة القراء الشباب للكتاب المغربي في صنف القصة القصيرة (2017)

الجوائز: تعديل مصدري - تعديل


text:
# Sather Tower
Sather Tower is a bell tower with clocks on its four faces on the campus of the University of California, Berkeley. It is more commonly known as The Campanile (/ˌkæmpəˈniːli, -leɪ/ KAMP-ə-NEE-lee, -lay, also US: /ˌkɑːm-/ KAHMP-) for its resemblance to the Campanile di San Marco in Venice. It is a recognizable symbol of the university.
Given by Jane K. Sather in memory of her husband, banker Peder Sather, it is the second-tallest bell-and-clock-tower in the world.
Its current 61-bell carillon, built around a nucleus of 12 bells also given by Jane Sather, can be heard for many miles and supports an extensive program of education in campanology.
Sather Tower also houses many of the Department of Integrative Biology's fossils (mainly from the La Brea Tar Pits) because its cool, dry interior is suited for their preservation.

## Overview
At 307 feet (94 m) tall, it is the second-tallest free-standing bell-and-clock-tower in the world. It includes seven principal floors and an eighth-floor observation deck 200 feet (61 m) above the base.
Designed by John Galen Howard, founder of the Department of Architecture at the university, Sather Tower was completed in 1915 and opened to the public in 1916. It marked a secondary axis in Howard's original Beaux-Arts campus plan and has been a major point of orientation in almost every campus master plan since.
Sather Tower houses a full concert carillon, enlarged from the original 12-bell chime installed in October 1917 to 48 bells in 1979 and the current 61 bells in 1983.
During the Fall and Spring semesters, the carillon is performed for ten minutes at 7:50 a.m., noon, and 6:00 p.m. during weekdays, from 12:00–12:15 p.m. and 6:00–6:10 p.m. on Saturdays, and from 2:00–2:45 p.m. on Sundays and intermittently at other times of the year. The bells also toll the hour 7 days a week between the hours of 8 a.m. and 10 p.m. At noon on the last day of instruction each semester, "They're Hanging Danny Deever in the Morning" is played. (The song employs only the original set of bells installed in 1917.) Following that, the carillon is silent until the end of finals.
A gift by Evelyn and Jerry Chambers in 1983 endowed the position of University Carillonist as well as practice rooms, practice keyboards, a campanology library, and international Carillon Festivals every five years from the anniversary of the Class of 1928. Private and group lessons are offered in carillon through the Department of Music, subject to auditions and with Music majors receiving priority. Students work on one of Sather Tower's two practice keyboards until they are ready to perform on the carillon itself.
An elevator takes visitors 200 feet (61 m) up to an observation deck with sweeping views of the campus, the surrounding hills, San Francisco, and the Golden Gate. Admission is free for UC Berkeley students, staff, and faculty, four dollars for seniors, Cal Alumni Association members, and persons age 17 and under, and five dollars for everyone else.
The trumpets of the California Marching Band every year play Cal spirit songs during Big Game week from the top of the tower. Known as the Campanile Concert, the music can be heard throughout the campus and Berkeley, and in some cases, all the way to Oakland.
The surrounding promenade features a grid of pollarded London Plane trees, frequently enjoyed for the sport of slacklining.
On April 16, 1959, a 67-year-old retired attorney jumped to his death, prompting a daily patrol to guard the platform. On January 4, 1961, a 19-year-old undergraduate student committed suicide. Following this second suicide, the university installed glass panes to enclose the viewing platform. These panes were removed in 1979 due to complaints that the panes were muffling the sound of the expanded carillon. In 1981, metal bars were installed. Nevertheless, in 1982, an undergraduate student managed to scale the newly installed bars but was talked down from the ledge.
In 2017, a pair of peregrine falcons began nesting on top of Sather Tower. They were followed by webcams and the Cal Falcons social media project.

## Carillon and its history
The Berkeley Carillon originated as a twelve bell chime, cast in 1915 by John Taylor & Co of Loughborough, England. The original bells were a gift of Jane K. Sather, who also gave the university the Sather Tower (in which the bells were housed), Sather Gate (named for her husband the Norwegian-born banker Peder Sather), and endowed chairs in History and Classics. The original bells were installed in 1917 and played for the first time on November 3, 1917, to mark California's Big Game against Washington. The delay between the founding and the installation of the bells was caused by World War I, as well as the US Customs Service in San Francisco.
The original bells all bear the inscription "Gift of Jane K. Sather 1914," acknowledging the benefactress for whom the Tower is named. The largest of the original bells bears an inscription by Isaac Flagg, Professor of Greek, emeritus, "We ring, we chime, we toll, / Lend ye the silent part / Some answer in the heart, / Some echo in the soul." The current bells range from small 19 pound bells to the 10,500 pound "Great Bear Bell," which tolls on the hour and features bas-relief carvings of bears as well as the constellation Ursa Major.
It was soon discovered that these twelve bells (one octave) were insufficient to play many popular tunes, including the national anthem (which requires a range of a twelfth, and thus a bare minimum of twenty bells for chromaticity throughout the range). During the following decades there were a number of discussions about enlarging the instrument, but nothing came of this need.
A thirteenth bell was installed along with a clock in 1926 to strike the hours. This clock and bell had originally been installed in 1899 in Bacon Hall and were named for William Ashburner, a university regent.
In 1978, the Class of 1928 decided, as a fiftieth anniversary gift to the university, to add some bells. They began a campaign among their members, hoping to raise around $45,000 for a few new bells. In several days they managed to raise over $150,000 and decided at that point to enlarge the chime to a full carillon of forty-eight bells. Bids were sought, and the Fonderie Paccard of Annecy, France, was awarded the contract. The new Class of 1928 Carillon, which incorporated the original twelve bells, was installed and inaugurated in 1979. An article about the new instrument in The Guild of Carillonneurs in North America's publication The Bulletin ended by suggesting that perhaps another class might at some future date consider adding additional bells and making this concert carillon into a grand carillon.
In 1983, Jerry Chambers, a wealthy member of the class of 1928, and his wife Evelyn (class of 1932 and honorary member of the class of 1928), along with the class of 1928, gave a handsome endowment for the carillon. These funds were used to enlarge the instrument to a fully chromatic, five-octave instrument beginning with G2, renovation of two floors of Sather Tower for two practice keyboards, a campanology collection, and a studio for the University Carillonist. In addition, the Chambers Carillon funds, which is the sole source of support for the carillon program at Berkeley, endowed a full-time position for the University Carillonist (one of only five full-time positions in North America), and a carillon festival to be held every five years honoring the Class of 1928, counting from that year.
As of 2008, the carillon program is one of the most active in the world. It offers an instructional program which attracts about thirty students each semester, a performance program of seventeen ten-minute recitals and one forty-five-minute recital each week. There is additionally a professional staff of eight artist performers, and a part-time maintenance person. The carillon program remains fully funded by the generous endowment of Jerry and Evelyn Chambers.

wikiname: enwiki

title: Sather Tower

in_language: en

wikitext:
{{short description|Bell tower in Berkeley, California, US}}
{{use mdy dates|date=July 2019}}
{{Infobox NRHP
| name                     = Sather Tower
| nrhp_type                =
| designated_other1        = Berkeley Landmark
| designated_other1_date   = February 25, 1991<ref name="BAHA">{{cite web|title=Berkeley Landmarks|publisher=Berkeley Architectural Heritage Association|url=http://www.berkeleyheritage.com/berkeley_landmarks/landmarks.html|access-date=2013-03-04}}</ref>
| designated_other1_number = 158
| image                    = File:Campanile Hi-Res - reduced file size.jpg
| caption                  = Sather Tower, photographed from ground level at midday
| location                 = [[Berkeley, California]]
| coordinates              = {{coord|37|52|19|N|122|15|28|W|display=inline,title}}
| area                     =
| built                    = 1914
| architect                = [[John Galen Howard]]
| architecture             = [[Gothic Revival architecture|Gothic Revival]]
| added                    = March 25, 1982
| mpsub                    = Berkeley, University of California MRA
| refnum                   = 82004650<ref name="nris">{{NRISref|2006a}}</ref>
}}
'''Sather Tower''' is a bell tower with clocks on its four faces on the campus of the [[University of California, Berkeley]]. It is more commonly known as '''The Campanile''' ({{IPAc-en|ˌ|k|æ|m|p|ə|ˈ|n|iː|l|i|,_|-|l|eɪ}} {{respell|KAMP|ə|NEE|lee|,_-|lay}}, <small>also</small> {{IPAc-en|US|ˌ|k|ɑː|m|-}} {{respell|KAHMP|-}}) for its resemblance to the [[St Mark's Campanile|Campanile di San Marco]] in [[Venice]]. It is a recognizable symbol of the university.

Given by [[Jane K. Sather]] in memory of her husband, banker [[Peder Sather]], it is the second-tallest bell-and-clock-tower in the world.
Its current 61-bell [[carillon]], built around a nucleus of 12 bells also given by Jane Sather, can be heard for many miles and supports an extensive program of education in [[campanology]].

Sather Tower also houses many of the Department of Integrative Biology's fossils (mainly from the [[La Brea Tar Pits]]) because its cool, dry interior is suited for their preservation.<ref>{{cite web|url=http://seismo.berkeley.edu/seismo/geotour/campanile_fog.html |title=Geological Tour of UC – Berkeley: Sather Tower (the Campanile), in fog |publisher=Seismo.berkeley.edu |access-date=2015-05-14}}</ref>

== Overview ==
[[File:Berkeley campanile study.jpg|thumb|upright=1|left|Building apartments into the new tower was considered. (Preliminary drawing, 1903, John Galen Howard.)]]

At {{convert|307|ft|m}} tall, it is the second-tallest free-standing bell-and-[[List of tallest clock towers|clock-tower in the world]]. It includes seven principal floors and an eighth-floor observation deck {{convert|200|ft|m}} above the base.<ref>{{cite web|title=The Campanile (Sather Tower)|url=https://visit.berkeley.edu/the-campanile/|work=UC Berkeley Visitor Services|access-date=2021-07-22}}</ref>

Designed by [[John Galen Howard]], founder of the [[UC Berkeley College of Environmental Design|Department of Architecture at the university]], Sather Tower was completed in 1915 and opened to the public in 1916.<ref>{{cite web|title=Campanile historical timeline - The Campanile|url=https://campanile.berkeley.edu/campanile-historical-timeline|access-date=September 4, 2019}}</ref> It marked a secondary axis in Howard's original [[Beaux-Arts architecture|Beaux-Arts]] campus plan and has been a major point of orientation in almost every campus master plan since.

Sather Tower houses a full concert [[carillon]], enlarged from the original 12-bell chime installed in October 1917 to 48 bells in 1979 and the current 61 bells in 1983.

During the Fall and Spring semesters, the carillon is performed for ten minutes at 7:50 a.m., noon, and 6:00 p.m. during weekdays, from 12:00–12:15 p.m. and 6:00–6:10 p.m. on Saturdays, and from 2:00–2:45 p.m. on Sundays and intermittently at other times of the year.<ref name="schedule">{{cite web|title=Sather Tower Carillon|url=https://music.berkeley.edu/sather-tower-carillon/|website=Department of Music|access-date=22 July 2021|date=2021-07-22}}</ref> The bells also toll the hour 7 days a week between the hours of 8 a.m. and 10 p.m. At noon on the last day of instruction each semester, "[[They're Hanging Danny Deever in the Morning]]" is played. (The song employs only the original set of bells installed in 1917.) Following that, the carillon is silent until the end of [[final examination|finals]].

A gift by Evelyn and Jerry Chambers in 1983 endowed the position of University Carillonist as well as practice rooms, practice keyboards, a campanology library, and international Carillon Festivals every five years from the anniversary of the Class of 1928. Private and group lessons are offered in carillon through the Department of Music, subject to auditions and with Music majors receiving priority. Students work on one of Sather Tower's two practice keyboards until they are ready to perform on the carillon itself.

[[File:Campanile-bells.jpg|thumb|right|upright=1|The bell chamber/{{zwsp}}{{shy|ob|ser|va|tion}} deck, showing a portion of the carillon]]
[[File:Venice02.jpg|thumb|right|upright=1|[[St Mark's Campanile]], Venice]]

An elevator takes visitors 200 feet (61 m) up to an observation deck with sweeping views of the campus, the surrounding hills, [[San Francisco, California|San Francisco]], and the [[Golden Gate]]. Admission is free for UC Berkeley students, staff, and faculty, four dollars for seniors, [[Cal Alumni Association]] members, and persons age 17 and under, and five dollars for everyone else.<ref>{{cite web |url=https://visit.berkeley.edu/the-campanile/ |title=The Campanile (Sather Tower)|website=UC Berkeley Visitor Services|date=2021-07-22}}</ref>

The trumpets of the California Marching Band every year play Cal spirit songs during Big Game week from the top of the tower. Known as the Campanile Concert, the music can be heard throughout the campus and Berkeley, and in some cases, all the way to Oakland.

The surrounding promenade features a grid of pollarded London Plane trees, frequently enjoyed for the sport of [[slacklining]].

On April 16, 1959, a 67-year-old retired attorney jumped to his death, prompting a daily patrol to guard the platform. On January 4, 1961, a 19-year-old undergraduate student committed suicide. Following this second suicide, the university installed glass panes to enclose the viewing platform. These panes were removed in 1979 due to complaints that the panes were muffling the sound of the expanded carillon. In 1981, metal bars were installed. Nevertheless, in 1982, an undergraduate student managed to scale the newly installed bars but was talked down from the ledge.

In 2017, a pair of [[peregrine falcon]]s began nesting on top of Sather Tower. They were followed by webcams and the [[Cal Falcons]] social media project.<ref>{{cite news |last1=Bercovici |first1=Jeff |title=The avian soap opera unfolding atop this Berkeley bell tower has humans riveted |url=https://www.latimes.com/california/story/2022-04-05/the-avian-soap-opera-unfolding-atop-this-berkeley-clock-tower-has-humans-riveted |access-date=8 April 2022 |publisher=La Times |date=5 April 2022}}</ref>

== Carillon and its history ==
The Berkeley Carillon originated as a twelve bell chime, cast in 1915 by [[John Taylor & Co]] of [[Loughborough]], [[England]]. The original bells were a gift of Jane K. Sather, who also gave the university the Sather Tower (in which the bells were housed), [[Sather Gate]] (named for her husband the Norwegian-born banker [[Peder Sather]]), and endowed chairs in History and Classics. The original bells were installed in 1917 and played for the first time on November 3, 1917, to mark [[California Golden Bears football|California]]'s [[Big Game (American football)|Big Game]] against [[Washington Huskies football|Washington]]. The delay between the founding and the installation of the bells was caused by [[World War I]], as well as the [[US Customs Service]] in [[San Francisco]].

The original bells all bear the inscription "Gift of [[Jane K. Sather]] 1914," acknowledging the benefactress for whom the Tower is named. The largest of the original bells bears an inscription by Isaac Flagg, Professor of Greek, emeritus, "''We ring, we chime, we toll, / Lend ye the silent part / Some answer in the heart, / Some echo in the soul.''" The current bells range from small 19 pound bells to the 10,500 pound "Great Bear Bell," which tolls on the hour and features [[bas-relief]] carvings of bears as well as the constellation [[Ursa Major]].{{Citation needed|reason=source for inscriptions?|date=July 2017}}

It was soon discovered that these twelve bells (one octave) were insufficient to play many popular tunes, including the [[The Star-Spangled Banner|national anthem]] (which requires a range of a twelfth, and thus a bare minimum of twenty bells for chromaticity throughout the range). During the following decades there were a number of discussions about enlarging the instrument, but nothing came of this need.

A thirteenth bell was installed along with a clock in 1926 to strike the hours. This clock and bell had originally been installed in 1899 in Bacon Hall and were named for William Ashburner, a university regent.<ref name="ashburner">{{cite book|last1=Helfand|first1=Harvey|title=University of California, Berkeley : an architectural tour and photographs|date=2002|publisher=Princeton Architectural Press|location=New York|isbn=978-1-56898-293-9|pages=48–49|edition=1st}}</ref>

In 1978, the Class of 1928 decided, as a fiftieth anniversary gift to the university, to add some bells. They began a campaign among their members, hoping to raise around $45,000 for a few new bells. In several days they managed to raise over $150,000 and decided at that point to enlarge the chime to a full carillon of forty-eight bells. Bids were sought, and the [[Fonderie Paccard]] of [[Annecy]], France, was awarded the contract. The new Class of 1928 Carillon, which incorporated the original twelve bells, was installed and inaugurated in 1979. An article about the new instrument in [[The Guild of Carillonneurs in North America]]'s publication ''The Bulletin'' ended by suggesting that perhaps another class might at some future date consider adding additional bells and making this concert carillon into a grand carillon.

In 1983, Jerry Chambers, a wealthy member of the class of 1928, and his wife Evelyn (class of 1932 and honorary member of the class of 1928), along with the class of 1928, gave a handsome endowment for the carillon. These funds were used to enlarge the instrument to a fully chromatic, five-octave instrument beginning with [[scientific pitch notation|G2]], renovation of two floors of Sather Tower for two practice keyboards, a [[campanology]] collection, and a studio for the University Carillonist. In addition, the Chambers Carillon funds, which is the sole source of support for the carillon program at Berkeley, endowed a full-time position for the University Carillonist (one of only five full-time positions in North America), and a carillon festival to be held every five years honoring the Class of 1928, counting from that year.

As of 2008, the carillon program is one of the most active in the world. It offers an instructional program which attracts about thirty students each semester, a performance program of seventeen ten-minute recitals and one forty-five-minute recital each week. There is additionally a professional staff of eight artist performers, and a part-time maintenance person. The carillon program remains fully funded by the generous endowment of Jerry and Evelyn Chambers.<ref>{{cite web|url=http://music.berkeley.edu:80/about/facilities/carillon/|title=Sather Tower Carillon|archive-url=https://web.archive.org/web/20091113171338/http://music.berkeley.edu/about/facilities/carillon/|url-status=dead|archive-date=2009-11-13}}</ref><ref>{{cite web|url=http://music.berkeley.edu/about/facilities/carillon/festival.php|archive-url=https://web.archive.org/web/20110609172620/http://music.berkeley.edu/about/facilities/carillon/festival.php|url-status=dead|archive-date=2011-06-09|title=The Seventh Berkeley Carillon Festival & The Sixty-Sixth Congress of the Guild of Carillonneurs in North America}}</ref><ref>{{cite web|url=http://www.waymarking.com/waymarks/WM5MY7|title=Sather Tower Carillon – Berkeley, CA}}</ref><ref>{{cite web|url=http://music.berkeley.edu:80/about/facilities/carillon/history.php|archive-url=https://web.archive.org/web/20091113172940/http://music.berkeley.edu/about/facilities/carillon/history.php|url-status=dead|archive-date=2009-11-13|title=Carillon History}}</ref>

==See also==
{{Portal|San Francisco Bay Area}}
* [[List of carillons in the United States]]

== References ==
{{Reflist|30em}}

== External links ==
{{Commons category|Sather Tower}}
* [https://visit.berkeley.edu/the-campanile Visitor Services – The Campanile at Berkeley]
* [https://music.berkeley.edu/sather-tower-carillon/ Sather Tower Carillon (Music Dept. Page)]
* [http://www.debevec.org/Campanile/ The Campanile Movie]
* [https://web.archive.org/web/20031228235635/http://www.hermenaut.com/a17.shtml Campanile Free-Fall]
* [http://berkeleyheritage.com/berkeley_landmarks/campanile.html Berkeley Landmarks: Sather Tower]

{{University of California, Berkeley}}

[[Category:1914 establishments in California]]
[[Category:Bell towers in the United States]]
[[Category:California Historical Landmarks]]
[[Category:Carillons]]
[[Category:Clock towers in California]]
[[Category:Gothic Revival architecture in California]]
[[Category:History of Alameda County, California]]
[[Category:John Galen Howard buildings]]
[[Category:Landmarks in the San Francisco Bay Area]]
[[Category:National Register of Historic Places in Berkeley, California]]
[[Category:Tourist attractions in Berkeley, California]]
[[Category:Towers completed in 1914]]
[[Category:Towers in California]]
[[Category:University and college buildings on the National Register of Historic Places in California]]
[[Category:University of California, Berkeley buildings]]
[[Category:Berkeley landmarks in Berkeley, California]]

title: Significant dates

Designated BERKL: February 25, 1991


text:
# ماريا إريتش
ماريا إريتش مواليد 2 مايو 1983 في بلغراد، جمهورية يوغوسلافيا الاشتراكية الاتحادية، هي لاعبة كرة سلة صربية. بدأت مسيرتها الاحترافية في سنة 2002. اعتزلت اللعب في 2016. لعبت مع دينامو كورسك ونادي ليبرتاس تروجيلوس لكرة السلة.

## روابط خارجية
- ماريا إريتش على موقع الاتحاد الدولي لكرة السلة (الإنجليزية)
- ماريا إريتش على موقع كرة السلة الأوروبية.كوم (الإنجليزية)
- ماريا إريتش على موقع بروبوليرز (الإنجليزية)

title: ماريا إريتش

wikitext:
{{يتيمة|تاريخ=يونيو 2017}}

{{صندوق معلومات لاعب كرة سلة
|اسم=
|صورة=
|الرقم=
|المركز=لاعب هجوم خلفي
|الطول=
|البلد={{علم|صربيا}}
|الدوري=
|الفريق=
|تاريخ الولادة={{تاريخ الميلاد والعمر|1983|05|02}}
|مكان الولادة=[[بلغراد]]، [[جمهورية يوغوسلافيا الاشتراكية الاتحادية]]
|تاريخ الوفاة=
|مكان الوفاة=
|المدرسة الثانوية=
|الجامعة=
|أعوام الاحتراف=2002 - 2016
|أعوام1=2002–2004
|فريق1=
|أعوام2=2004–2005
|فريق2=
|أعوام3=2005–2006
|فريق3=
|أعوام4=2006–2008
|فريق4=
|أعوام5=2008–2009
|فريق5=[[دينامو كورسك]]
|أعوام6=2009–2010
|فريق6=
|أعوام7=2010–2011
|فريق7=
|أعوام8=2011
|فريق8=[[نادي ليبرتاس تروجيلوس لكرة السلة]]
|أعوام9=2011–2012
|فريق9=
|أعوام10=2012–2013
|فريق10=[[نادي ليبرتاس تروجيلوس لكرة السلة]]
}}
'''ماريا إريتش''' مواليد [[2 مايو]] [[1983]] في [[بلغراد]]، [[جمهورية يوغوسلافيا الاشتراكية الاتحادية]]، هي لاعبة [[كرة السلة|كرة سلة]] صربية. بدأت مسيرتها الاحترافية في سنة 2002. اعتزلت اللعب في 2016. لعبت مع دينامو كورسك ونادي ليبرتاس تروجيلوس لكرة السلة.<ref>[https://basketball.eurobasket.com/player/Marija_Eric/81466?Women=1 Profile] {{Webarchive|url=https://web.archive.org/web/20160304040109/http://basketball.eurobasket.com/player/Marija_Eric/81466?Women=1 |date=04 مارس 2016}}</ref>

== روابط خارجية ==
* {{روابط رياضية}}
== مراجع ==
{{مراجع}}
{{شريط بوابات|أعلام|المرأة|صربيا|كرة السلة}}

{{بذرة لاعب كرة سلة صربي}}

[[تصنيف:أشخاص أحياء]]
[[تصنيف:أعلام كرة سلة صرب مغتربون في إيطاليا]]
[[تصنيف:أعلام كرة سلة صرب مغتربون في روسيا]]
[[تصنيف:أعلام كرة سلة صرب مغتربون في فرنسا]]
[[تصنيف:رياضيات صربيات في القرن 21]]
[[تصنيف:رياضيون من بلغراد]]
[[تصنيف:فائزون بميداليات الألعاب الجامعية في كرة السلة]]
[[تصنيف:فائزون بميداليات فضية في الألعاب الجامعية من صربيا والجبل الأسود]]
[[تصنيف:فائزون بميداليات في الألعاب الجامعية الصيفية 2005]]
[[تصنيف:لاعبات كرة سلة صربيات]]
[[تصنيف:لاعبو كرة سلة من بلغراد]]
[[تصنيف:لاعبو نادي ريد ستار لكرة السلة للسيدات]]
[[تصنيف:لاعبو هجوم خلفي (كرة السلة)]]
[[تصنيف:مواليد 1983]]
[[تصنيف:مواليد في بلغراد]]

title: معلومات شخصية

الميلاد: 2 مايو 1983 · بلغراد، جمهورية يوغوسلافيا الاشتراكية الاتحادية

الجنسية: صربيا

مركز اللعب: لاعب هجوم خلفي

الطول: 164 سنتيمتر

title: الحياة العملية

دينامو كورسك

نادي ليبرتاس تروجيلوس لكرة السلة

نادي ليبرتاس تروجيلوس لكرة السلة

الحياة العملية: تعديل مصدري - تعديل


text:
# Hollywood Boulevard (programa de televisão)
Hollywood Boulevard era um magazine semanal do canal AXN sobre os mundos do cinema, televisão, música e moda, estreado no dia 10 de Novembro de 2006 e apresentado por Liliana Neves. Na versão espanhola era apresentado por Ainhoa Arbizu e Vanesa Rubio.
A jornalista Liliana Neves guia-nos semanalmente pelas actualidades em torno dos famosos da indústria do entretenimento. Todas as semanas daremos uma volta pelo Passeio das Estrelas, o conhecido Hollywood Boulevard em Los Angeles, para conhecer mais de perto essas pessoas de carne e osso que nos fazem sonhar através do cinema e da televisão.
É um exclusivo do AXN Portugal conjuntamente com os programas Insert Coin e Zappo.

## Entrevistas
No Hollywood Boulevard já se entrevistaram as seguintes personalidades:
- Kate Beckinsale
- Adam Sandler
- Paul Guilfoyle (de CSI)
- O director Frank Coraci
- O grupo The Gift
- O compositor Rodrigo Leão

wikiname: ptwiki

in_language: pt

wikitext:
{{Info/Televisão
|título  = Hollywood Boulevard
|imagem  =
|tamanho  =
|legenda  =
|formato  = variedades
|genero  = Magazine semanal
|class etária =
|duração  =
|criador  =
|país = {{PRT}}
|idioma  = [[Língua portuguesa|Português]]
|diretor  =
|produtor  =
|apresentador = [[Liliana Neves]]
|narrador  =
|elenco  =
|abertura  =
|encerramento =
|emissora orig = [[AXN]]
|emissora luso =
|form_exibição =
|transmissão = [[10 de Novembro]] de [[2006]] - [[28 de março]] de [[2009]]
|temporadas =
|episódios  =
|precedida_por =
|seguida_por =
|relacionados =
}}
'''''Hollywood Boulevard''''' era um magazine semanal do canal [[AXN]] sobre os mundos do cinema, televisão, música e moda, estreado no dia [[10 de Novembro]] de [[2006]]<ref>{{citar web|url=http://www.jn.pt/paginainicial/interior.aspx?content_id=578197&página=2 |título=AXN reforça aposta na produção própria |autor=Luís Garcia |publicado=[[Jornal de Notícias]] |data=9 de novembro de 2006 |acessodata=6 de maio de 2011}}</ref> e apresentado por [[Liliana Neves]]. Na versão espanhola era apresentado por [[Ainhoa Arbizu]] e [[Vanesa Rubio]].

A jornalista [[Liliana Neves]] guia-nos semanalmente pelas actualidades em torno dos famosos da indústria do entretenimento. Todas as semanas daremos uma volta pelo Passeio das Estrelas, o conhecido [[Hollywood Boulevard]] em Los Angeles, para conhecer mais de perto essas pessoas de carne e osso que nos fazem sonhar através do cinema e da televisão.

É um exclusivo do AXN Portugal conjuntamente com os programas [[Insert Coin]] e '''Zappo'''.

==Entrevistas==
No Hollywood Boulevard já se entrevistaram as seguintes personalidades:

*[[Kate Beckinsale]]
*[[Adam Sandler]]
*[[Paul Guilfoyle]] (de CSI)
*O director Frank Coraci
*O grupo [[The Gift (banda)|The Gift]]
*O compositor [[Rodrigo Leão]]

{{referências}}

==Ligações externas==
*{{link|pt|2=http://www.axn.pt |3=AXN Portugal}}
*[http://jn.sapo.pt/2006/11/09/televisao/axn_reforca_aposta_producao_propria.html Jornal de Noticias - Hollywood Blvd]
*[http://jn.sapo.pt/2007/02/09/televisao/axn_exibe_premiosgrammy_directo.html Jornal de Noticias - Grammy]
*[https://web.archive.org/web/20070929175852/http://noticias.portugalmail.pt/artigo/20061108/axn-vai-aumentar-conteudos-especificos-para-portugal Portugalmail - Hollywood Blvd]
*[https://web.archive.org/web/20070928095649/http://www.satellites.co.uk/satellite/assuntos-gerais/86548-globos-de-ouro-no-axn.html Satellites - Golden Globe]
*[http://revistafim.blogspot.com/2007/01/axn-transmite-em-directo-globos-de-ouro.html F.I.M. - Golden Globe]

{{esboço-tv-pt}}

[[Categoria:Programas de variedades de Portugal]]
[[Categoria:Programas de televisão de Portugal que estrearam em 2006]]
[[Categoria:Programas de televisão de Portugal encerrados em 2009]]
[[Categoria:Programas do AXN (Portugal)]]
[[Categoria:Programas de televisão em língua portuguesa]]

title: Informações gerais

Formato: programa de variedades

Apresentado por: Liliana Neves

País de origem: Portugal

Idioma original: Português

title: Exibição original

Emissora: AXN

Transmissão: 10 de Novembro de 2006 - 28 de março de 2009


text:
# Scharreveld
Het Scharreveld is een ruim 275 ha groot natuurgebied, eigendom van Het Drentse Landschap. Het ligt in een sterk agrarische omgeving bij Westerbork in Drenthe. Het Scharreveld bestaat uit een aantal apart gelegen heidegebieden, waaronder de gebieden Holterzand en Boekweitenplas die onlangs door aankoop en omvorming van tussenliggende landbouwgronden aan elkaar zijn verbonden. De heidevelden zijn aantrekkelijk door een golvend karakter en het voorkomen van enkele vennen.

## Geschiedenis
De ontginningen Scharrebroek en het Kerkestuk stammen uit de negentiende eeuw. Hiermee zijn dit binnen het Scharreveld de oudste ontginningen. Het Scharrebroek wordt gevormd door de bovenloop van de noordelijke Sint-Niklaasbeek. Het Kerkestuk wordt omzoomd door een houtsingel en bestaat uit een oud hooiland met enkele poelen. Het brongebied van de Sint-Niklaasbeek is gelegen nabij het Kerkestuk. Door grootschalige ontginningsactiviteiten in de twintigste eeuw werd het uitgestrekte Scharreveld erg verkleind tot uiteindelijk nog een viertal van elkaar los liggende stukken heide overbleven. Deze gebieden waren afzonderlijk zeer klein waardoor verschillende kritische dier- en plantensoorten dreigden te verdwijnen. Daarnaast had ook de ontwatering van de ontgonnen gebieden ten voordele van de landbouw een grote invloed op de nog aanwezige natuur.
Door de aankoop van de gronden van twee volledige ruilverkavelingsboerderijen in de jaren negentig werd het gebied tussen de heiderestanten verkregen. Door de verworven grond terug om te zetten in natuur kon de versnippering gedeeltelijk teruggedraaid worden. De ingrepen bestonden onder andere uit het verwijderen van de voedselrijke bovenlaag, het herstellen van enkele verdwenen vennen en een markante dekzandrug. Door het omleggen van sloten werd de verdroging in het gebied tegengegaan.

## Fauna
Door het herstel van de natuur is de vogelrijkdom ondertussen erg toegenemen. Ook amfibieën zoals de groene kikker en de heikikker zijn in grote aantallen terug te vinden in de waterpartijen in het gebied. Daarnaast komt ook een kleine populatie adders voor die stilaan in aantal toeneemt. Ook voor vlinders is het belangrijk: rond de Klokjesgentianen leeft nog een populatie Gentiaanblauwtjes. Andere vlindersoorten die hier voorkomen zijn de Kommavlinder, de Kleine vuurvlinder en de Heivlinder.

## Flora
De heide was oorspronkelijk sterk venig van karakter, maar is door de ontginningen en ruilverkavelingen sterk verdroogd, zodat veel van de karakteristieke planten en dieren verdwenen. Toch komen ook nog zeldzame soorten van natte en venige heide voor: Heidekartelblad, Klokjesgentiaan, Kleine veenbes, Pilvaren Zonnedauw, Lavendelhei en Veenpluis.

wikiname: nlwiki

title: Scharreveld

in_language: nl

wikitext:
{{Infobox natuurgebied
| naam = Scharreveld
| mapname = Nederland
| lat_deg = 52
| lat_min = 50
| lat_sec = 2
| lat_dir = N
| lon_deg = 6
| lon_min = 35
| lon_sec = 9
| lon_dir = E
| km2 = 2,75
| locatie = [[Drenthe]]
| dichtbij =[[Westerbork (dorp)|Westerbork]]
| opgericht =
| bezoekers =
| jaar =
| beheer = [[Het Drentse Landschap]]
| afbeelding = 20211008 Scharreveld2.jpg
| onderschrift = Het Scharreveld anno 2021
| afbeelding2 = Boekweitenplas_in_het_Scharreveld.jpg
| onderschrift2 = De Boekweitenplas in het Scharreveld
}}
Het '''Scharreveld''' is een ruim 275 ha groot natuurgebied, eigendom van [[Het Drentse Landschap]]. Het ligt in een sterk agrarische omgeving bij [[Westerbork (dorp)|Westerbork]] in [[Drenthe]]. Het Scharreveld bestaat uit een aantal apart gelegen heidegebieden, waaronder de gebieden Holterzand en Boekweitenplas die onlangs door aankoop en omvorming van tussenliggende landbouwgronden aan elkaar zijn verbonden. De heidevelden zijn aantrekkelijk door een golvend karakter en het voorkomen van enkele vennen.

==Geschiedenis==
De ontginningen Scharrebroek en het Kerkestuk stammen uit de negentiende eeuw. Hiermee zijn dit binnen het Scharreveld de oudste ontginningen. Het Scharrebroek wordt gevormd door de bovenloop van de noordelijke Sint-Niklaasbeek. Het Kerkestuk wordt omzoomd door een houtsingel en bestaat uit een oud hooiland met enkele poelen. Het brongebied van de Sint-Niklaasbeek is gelegen nabij het Kerkestuk. Door grootschalige ontginningsactiviteiten in de twintigste eeuw werd het uitgestrekte Scharreveld erg verkleind tot uiteindelijk nog een viertal van elkaar los liggende stukken heide overbleven. Deze gebieden waren afzonderlijk zeer klein waardoor verschillende kritische dier- en plantensoorten dreigden te verdwijnen. Daarnaast had ook de ontwatering van de ontgonnen gebieden ten voordele van de landbouw een grote invloed op de nog aanwezige natuur.

Door de aankoop van de gronden van twee volledige ruilverkavelingsboerderijen in de jaren negentig werd het gebied tussen de heiderestanten verkregen. Door de verworven grond terug om te zetten in natuur kon de versnippering gedeeltelijk teruggedraaid worden. De ingrepen bestonden onder andere uit het verwijderen van de voedselrijke bovenlaag, het herstellen van enkele verdwenen vennen en een markante dekzandrug. Door het omleggen van sloten werd de verdroging in het gebied tegengegaan.<ref>[https://www.drentslandschap.nl/natuurgebied/scharreveld Scharreveld (Het Drentsche Landschap)]</ref>

==Fauna==
Door het herstel van de natuur is de vogelrijkdom ondertussen erg toegenemen. Ook amfibieën zoals de groene kikker en de heikikker zijn in grote aantallen terug te vinden in de waterpartijen in het gebied. Daarnaast komt ook een kleine populatie adders voor die stilaan in aantal toeneemt. Ook voor vlinders is het belangrijk: rond de Klokjesgentianen leeft nog een populatie [[Gentiaanblauwtje]]s. Andere vlindersoorten die hier voorkomen zijn de [[Kommavlinder]], de [[Kleine vuurvlinder]] en de [[Heivlinder]].

==Flora==
De heide was oorspronkelijk sterk venig van karakter, maar is door de ontginningen en ruilverkavelingen sterk verdroogd, zodat veel van de karakteristieke planten en dieren verdwenen. Toch komen ook nog zeldzame soorten van natte en venige heide voor: [[Heidekartelblad]], [[Klokjesgentiaan]], [[Kleine veenbes]], [[Pilvaren]] [[Zonnedauw]], [[Lavendelhei]] en [[Veenpluis]].

{{Appendix|1=alles|2=
{{References}}}}
{{Coor title dms|52|50|3.48|N|6|35|14.4|E|region:NL_scale:25000}}

[[Categorie:Natuurgebied in Drenthe]]
[[Categorie:Heide in Nederland]]

title: Natuurgebied

Natuurgebied: Scharreveld (Nederland) · Scharreveld

title: Situering

Locatie: Drenthe

Coördinaten: 52° 50′ NB, 6° 35′ OL

Dichtstbijzijnde plaats: Westerbork

title: Informatie

Beheer: Het Drentse Landschap

title: Foto's

Foto's:
Het Scharreveld anno 2021
De Boekweitenplas in het Scharreveld


text:
# Piotr Klimuk
Piotr Ilicz Klimuk (biał. Пётр Ільіч Клімук, ros. Пётр Ильич Климук; ur. 10 lipca 1942 w Komarówce) – radziecki wojskowy i kosmonauta narodowości białoruskiej. Generał pułkownik lotnictwa. Dwukrotny Bohater Związku Radzieckiego. Lotnik Kosmonauta ZSRR.

## Wykształcenie i służba wojskowa
- 1959 – w rodzinnej Komarówce ukończył szkołę średnią (chodził do jednej klasy z Piotrem Prokopowiczem, politykiem, prezesem NBRB).
- 1960 – rozpoczął służbę wojskową w lotnictwie.
- 1964 – został absolwentem Czernihowskiej Wojskowej Szkoły Lotniczej im. Leninowskiego Komsomołu (ВАУЛ).
- 1964 – październik 1965 – był starszym pilotem w 57 Gwardyjskim Pułku Lotnictwa Myśliwskiego stacjonującym w obwodzie Leningradzkim. Latał na samolotach: MiG-21U, Ił-14 i UTIMiG-15.
- czerwiec 1977 – zaocznie ukończył Akademię Sił Powietrznych im. J.A. Gagarina.
- czerwiec 1983 – w systemie zaocznym ukończył z wyróżnieniem Wojskową Akademię Polityczną im. W.I. Lenina (Военно-политическая академия (ВПА) им.В.И.Ленина).
- listopad 1991 – członek rzeczywisty Rosyjskiej Akademii Kosmonautyki im. K. E. Ciołkowskiego.
- grudzień 2000 – obronił pracę doktorską i otrzymał tytuł doktora nauk technicznych.
- 22 lipca 2003 – przeniesiony do rezerwy z uwagi na osiągnięcie górnego limitu wieku dla czynnej służby wojskowej. Po opuszczeniu armii pracował w ambasadzie Białorusi w Moskwie.
- 2005 – został profesorem Państwowego Białoruskiego Uniwersytetu Rolniczego.

## Kariera kosmonauty i służba w Centrum Wyszkolenia Kosmonautów
- 28 października 1965 – został przyjęty do oddziału kosmonautów radzieckich (grupa WWS 3).
- 1965–1967 – przeszedł ogólny kurs przygotowawczy do lotów w kosmos.
- styczeń 1967 – 1969 – wraz z innymi kosmonautami przygotowywał się do lotu na statku kosmicznym Ł-1. Był dowódcą jednej z załóg, którym wyznaczono zadanie polegające na dotarciu na orbitę księżycową.
- wrzesień 1968 – został rezerwowym kosmonautą dla jednej z załóg programu Ł-1 (Walerija Bykowskiego i Nikołaja Rukawisznikowa).
- 1969 – maj 1971 – przygotowywał się do lotu na statku kosmicznym 7K-OK w ramach programu „Kontakt” (loty ostatecznie zostały odwołane). Początkowo razem z Klimukiem był Wiktor Pacajew, a później Jurij Artiuchin.
- maj 1971 – rozpoczyna wraz z innymi kosmonautami szkolenie do długotrwałych lotów na stacji kosmicznej.
- 1971–1972 – razem z Witalijem Siewastjanowem przygotowuje się do lotu na stację kosmiczną DOS-2 (ros. Dołgowriemiennaja Orbitalnaja Stancija – Długotrwała Stacja Orbitalna). Był dowódcą czwartego, rezerwowego zespołu kosmonautów. Przygotowania zostały przerwane z chwilą, gdy wystrzelona 29 lipca 1972 stacja DOS-2 nie osiągnęła zaplanowanej orbity.
- 1972–1973 – w tym samym charakterze oraz składzie załogi przygotowywał się do lotu na stację DOS-3. Z powodu awarii stacji na orbicie (otrzymała oficjalną nazwę Kosmos 557) loty na nią zostały odwołane.
- maj – grudzień 1973 – razem z Walentinem Lebiediewem był w załodze dublerów przygotowujących się do lotu na statku Sojuz 13. Na kilka dni przed startem załoga ta zastąpiła załogę podstawową w składzie Lew Worobjow i Walerij Jazdowskij.
- 18–26 grudnia 1973 – jako dowódca misji odbył lot na pokładzie statku Sojuz 13.
- styczeń 1974 – maj 1975 – razem z Witalijem Siewastjanowem zostali wyznaczeni do jednej z załóg przygotowujących się do lotu na pokładzie stacji kosmicznej Salut 4.
- Białoruski znaczek pocztowy z 2002 z wizerunkami kosmonautów Piotra Klimuka i Władimira Kowalonoka

5 kwietnia 1975 – był dublerem Wasilija Łazariewa podczas zakończonego nieudanym startem lotu oznaczonym jako Sojuz 18-1.
- 24 maja – 26 lipca 1975 – wziął udział, jako dowódca, w locie statku Sojuz 18.
- 1976 – 30 marca został zastępcą dowódcy oddziału kosmonautów (ds. politycznych) oraz starszym kosmonautą-instruktorem.
- sierpień 1977 – czerwiec 1978 – razem z polskim kosmonautą Mirosławem Hermaszewskim przygotowywał się do lotu na pokładzie statku kosmicznego Sojuz 30. Lot odbył się w dniach 27 czerwca – 5 lipca 1978.
- 1978 – 24 stycznia został zastępcą naczelnika Centrum Wyszkolenia Kosmonautów im. J. Gagarina oraz naczelnikiem tamtejszego wydziału politycznego.
- Kosmonauci Klimuk i Lebiediew na znaczku poczty ZSRR z 1974

1982 – 3 marca opuścił oddział kosmonautów w związku z powierzeniem mu nowych obowiązków.
- 1991 – 3 kwietnia w związku z rozwiązaniem wydziałów politycznych w armii radzieckiej powierzono mu obowiązki naczelnika wydziału wojskowo-politycznego.
- 1991–2003 – był naczelnikiem Centrum Wyszkolenia Kosmonautów im. J. Gagarina.

## Loty załogowe
- Sojuz 13

18 – 26 grudnia 1973 – był dowódcą dwuosobowej załogi statku Sojuz 13. Funkcję inżyniera pokładowego pełnił podczas lotu Walentin Lebiediew. Statek kosmiczny posiadał na pokładzie kamerę do prowadzenia obserwacji astrofizycznych. Kosmonauci przy jej użyciu wykonali spektroskopowe zdjęcia różnych rejonów Ziemi oraz prowadzili obserwację gwiazd w ultrafioletowym zakresie promieniowania. Ponadto załoga testowała nowy statek kosmiczny. Sprawdzano systemy ręcznego i automatycznego sterowania pojazdem oraz metody automatycznej nawigacji w różnych warunkach lotu. 26 grudnia 1973 kosmonauci pomyślnie wylądowali w odległości ok. 200 km od Karagandy.
- Sojuz 18

24 maja 1975 z kosmodromu Bajkonur wystartował w kosmos statek Sojuz 18. Na jego pokładzie znajdowała się dwuosobowa załoga: dowódca – Piotr Klimuk oraz inżynier pokładowy – Witalij Siewastjanow. 25 maja statek przycumował do stacji kosmicznej Salut 4. Jednym z podstawowych celów misji było zbadanie skutków długotrwałego przebywania człowieka w kosmosie. Poza tym program lotu przewidywał również eksperymenty biomedyczne (kosmonauci wyhodowali na orbicie rośliny), kompleksowe obserwacje zórz polarnych, Słońca, planet i gwiazd oraz struktur geologicznych powierzchni Ziemi. Załoga prowadziła także testy konstrukcji stacji, jej systemów pokładowych i aparatury.
Podczas tego długotrwałego lotu kosmonauci podejmowali najróżniejsze przedsięwzięcia profilaktyczne dla zminimalizowania wpływu nieważkości na ich organizmy. Przyniosły one spodziewane rezultaty, ponieważ np. Witalij Siewastjanow po zakończonym locie znajdował się w lepszej kondycji fizycznej niż 6 lat wcześniej po 18-dniowym locie na pokładzie Sojuza 9. 26 lipca 1975 statek Sojuz 18 odłączył się od stacji kosmicznej i jeszcze tego samego dnia wylądował w odległości około 50 km od miejscowości Arkałyk.
- Sojuz 30

27 czerwca 1978 w ramach międzynarodowego programu badań kosmicznych Interkosmos wyniesiono na orbitę statek kosmiczny Sojuz 30 pilotowany przez radziecko-polską załogę – dowódcę Piotra Klimuka oraz inżyniera badacza z Polski – Mirosława Hermaszewskiego. Był to drugi lot międzynarodowy (w pierwszym wziął udział kosmonauta z ówczesnej Czechosłowacji Vladimír Remek) i zarazem trzecia misja krótkotrwała do stacji kosmicznej Salut.
28 czerwca statek Sojuz przycumował do stacji kosmicznej Salut 6, na której pracowała odbywająca długotrwały lot dwuosobowa załoga Władimir Kowalonok i Aleksandr Iwanczenkow.
Podczas 7-dniowego pobytu na pokładzie stacji kosmicznej kosmonauci przeprowadzili szereg badań i eksperymentów medyczno-biologicznych, obserwacje powierzchni Ziemi oraz badania zorzy polarnej. 5 lipca 1978 Sojuz 30 odłączył się od Saluta 6 i po 3 godzinach wylądował w odległości około 300 km od Celinogradu.

## Ordery, odznaczenia i nagrody

### Radzieckie, białoruskie i rosyjskie
- Złota Gwiazda Bohatera Związku Radzieckiego – dwukrotnie (1973, 1975)
- Order Lenina – trzykrotnie (1973, 1975, 1978)
- Order „Za zasługi dla Ojczyzny” III klasy (2000)[1]
- Order „Za zasługi dla Ojczyzny” IV klasy (1996)
- Order „Za służbę Ojczyźnie w Siłach Zbrojnych ZSRR” III klasy (1984)
- Medal „Za zasługi w podboju kosmosu” (2011)[2]
- Medal jubileuszowy „W upamiętnieniu 100-lecia urodzin Władimira Iljicza Lenina”
- Medal jubileuszowy „Dwudziestolecia zwycięstwa w Wielkiej Wojnie Ojczyźnianej 1941–1945”
- Medal Żukowa
- Medal 850-lecia Moskwy
- Medal „Weteran Sił Zbrojnych ZSRR”
- Medal jubileuszowy „50 lat Sił Zbrojnych ZSRR”
- Medal jubileuszowy „60 lat Sił Zbrojnych ZSRR”
- Medal jubileuszowy „70 lat Sił Zbrojnych ZSRR”
- Medal „Za nienaganną służbę” I klasy
- Medal „Za nienaganną służbę” II klasy
- Medal „Za nienaganną służbę” III klasy
- Nagroda Państwowa ZSRR (1978)
- Państwowa Nagroda Federacji Rosyjskiej (2002)
- Złoty Medal Akademii Nauk ZSRR im. Konstantina E. Ciołkowskiego
- Honorowy Dyplom FAI im. Władimira M. Komarowa
- Nagroda Stowarzyszenia Dziennikarzy ZSRR (1975)
- Nagroda Leninowskiego Komsomoła (1978)
- Order „Za służbę Ojczyźnie” II klasy (2002)[3]
- Order Przyjaźni Narodów (2007)[4]

### Pozostałe
- Wielki Oficer Legii Honorowej (Francja, 2004)
- Order Krzyża Grunwaldu I klasy (Polska, 1978)
- Odznaka Braterstwa Broni (Polska, 1978)
- Złoty Medal Polskiej Akademii Nauk (1978)
- Order Parasat (Kazachstan, 1995)
- Medal „Za umocnienie braterstwa broni” (Czechosłowacja)
- Medal "Zasłużonemu dla Lotnictwa" (Polska, 1978)[5]
- Honorowy obywatel Radomia
- Honorowy obywatel Krzemieńczuka (2013)
- Honorowy obywatel Czernihowa[6]
- Universal Astronaut Insignia za lot orbitalny (nr 69) – Stowarzyszenie Uczestników Lotów Kosmicznych (Association of Space Explorers(inne języki))[7]

## Upamiętnienie
- W 1979 w Brześciu odsłonięto popiersie Piotra Klimuka. Został on wpisany na państwową listę historyczno-kulturowego dziedzictwa Republiki Białorusi[8].

## Wykaz lotów
| Loty kosmiczne, w których uczestniczył Piotr I. Klimuk                   | Loty kosmiczne, w których uczestniczył Piotr I. Klimuk | Loty kosmiczne, w których uczestniczył Piotr I. Klimuk | Loty kosmiczne, w których uczestniczył Piotr I. Klimuk | Loty kosmiczne, w których uczestniczył Piotr I. Klimuk | Loty kosmiczne, w których uczestniczył Piotr I. Klimuk |
| №                                                                        | Data startu                                            | Data lądowania                                         | Statek kosmiczny                                       | Funkcja                                                | Czas trwania                                           |
| ------------------------------------------------------------------------ | ------------------------------------------------------ | ------------------------------------------------------ | ------------------------------------------------------ | ------------------------------------------------------ | ------------------------------------------------------ |
| 1                                                                        | 18 grudnia 1973                                        | 26 grudnia 1973                                        | «Sojuz 13»                                             | Dowódca                                                | 7 dni 20 godzin 55 minut i 35 sekund                   |
| 2                                                                        | 24 maja 1975                                           | 26 lipca 1975                                          | «Sojuz 18»                                             | Dowódca                                                | 62 dni 23 godziny 20 minut i 8 sekund                  |
| 3                                                                        | 27 czerwca 1978                                        | 5 lipca 1978                                           | «Sojuz 30»                                             | Dowódca                                                | 7 dni 22 godziny 2 minuty i 59 sekund                  |
| Łączny czas spędzony w kosmosie – 78 dni 18 godzin 18 minut i 42 sekundy |                                                        |                                                        |                                                        |                                                        |                                                        |

## Ciekawostki
Piotr Klimuk złożył oficjalną wizytę w Polsce w 1978 r. (przy okazji powrotu Mirosława Hermaszewskiego i Zenona Jankowskiego do kraju); gdzie m.in. odwiedził grób swojego ojca, Ilji Fiodorowicza, który poległ w II wojnie światowej, podczas walk na przedpolach Radomia (grudzień 1944) i został pochowany na tamtejszym cmentarzu żołnierzy radzieckich.

## Książki
- Клімук П. Зоры – побач. Кніга аднаго палёту. Мн.: Маст. літ., 1977.
- Piotr Klimuk, Szturm na nieważkość. Z kroniki kosmicznej, Książka i Wiedza, Warszawa 1983 ISBN 83-05-11222-5.

## Filmy dokumentalne
- Wita was Polska, scenariusz i reżyseria: Bohdan Świątkiewicz, Czołówka 1978, 41 min.[10]

wikiname: plwiki

title: Piotr Klimuk

in_language: pl

wikitext:
{{Astronauta infobox
 |imię i nazwisko             = Piotr Klimuk
 |imię i nazwisko org         = {{k|ru|Пётр Ільіч Клімук}}
 |grafika                     = Klimuk.jpg
 |opis grafiki                =
 |data urodzenia              = 10 lipca 1942
 |miejsce urodzenia           = [[Komarówka (obwód brzeski)|Komarówka]], [[Białoruska Socjalistyczna Republika Radziecka]]
 |data śmierci                =
 |miejsce śmierci             =
 |narodowość                  = [[Białorusini|białoruska]]
 |funkcja                     = dowódca
 |czas spędzony w kosmosie    = 78 dni 18 godzin 18 minut i 42 sekundy
 |liczba spacerów kosmicznych =
 |czas spacerów kosmicznych   =
 |misje                       = [[Sojuz 13]], [[Sojuz 18]], [[Sojuz 30]]
 |stopień wojskowy            = [[generał pułkownik lotnictwa]]
 |wyuczony zawód              = pilot
 |odznaczenia                 = {{order|RU-NPNIT||20}} {{order|BZR||20}} {{order|BZR||20}} {{order|SU-NP||20}} {{order|LKZSRR||20}}<br />{{order|ZdO|3}} {{order|ZdO|4}} {{order|RU-MŻ}} {{order|ZPK}} {{order|OL (ZSRR)}} {{order|OL (ZSRR)}} {{order|OL (ZSRR)}} {{order|OSOSZ|3}} {{order|SU-MWSZZSRR}} {{order|SU-M100UL}} {{order|SU-M20ZWWO}} {{order|SU-M50SZ}} {{order|SU-M60SZ}} {{order|SU-M70SZ}} {{order|SU-MzNS|1}} {{order|SU-MzNS|2}} {{order|SU-MzNS|3}} {{order|BY-OZSO|2}} {{order|BY-OPN}} {{order|LH|WO}} {{order|OKG|1}} {{order|OBB}}
 |commons                     = Category:Piotr Klimuk
 |wikicytaty                  =
 |www                         =
}}
[[Plik:Бульвар Касманаўтаў. Бюст. П. І. Клімука.jpg|mały|299x299px|Popiersie Piotra Klimuka w [[Brześć|Brześciu]]]]
'''Piotr Ilicz Klimuk''' ([[Język białoruski|biał.]] Пётр Ільіч Клімук, [[Język rosyjski|ros.]] Пётр Ильич Климук; ur. [[10 lipca]] [[1942]] w [[Komarówka (obwód brzeski)|Komarówce]]) – radziecki wojskowy i [[kosmonauta]] narodowości [[Białorusini|białoruskiej]]. [[Generał pułkownik lotnictwa]]. Dwukrotny [[Bohater Związku Radzieckiego]]. [[Lotnik Kosmonauta ZSRR]].
[[Plik:Пётр Клімук.jpg|mały|240x240px|Białoruski znaczek pocztowy z 2014 z wizerunkiem Piotra Klimuka]]

== Wykształcenie i służba wojskowa ==
* 1959 – w rodzinnej [[Komarówka (obwód brzeski)|Komarówce]] ukończył szkołę średnią (chodził do jednej klasy z [[Piotr Prakapowicz|Piotrem Prokopowiczem]], politykiem, prezesem [[Narodowy Bank Republiki Białorusi|NBRB]]).
* 1960 – rozpoczął służbę wojskową w lotnictwie.
* 1964 – został absolwentem Czernihowskiej Wojskowej Szkoły Lotniczej im. Leninowskiego Komsomołu (ВАУЛ).
* 1964 – [[październik]] 1965 – był starszym pilotem w 57 Gwardyjskim Pułku Lotnictwa Myśliwskiego stacjonującym w [[Obwód leningradzki|obwodzie Leningradzkim]]. Latał na samolotach: [[MiG-21]]U, [[Ił-14]] i UTI[[MiG-15]].
* czerwiec 1977 – zaocznie ukończył [[Akademia Sił Powietrznych|Akademię Sił Powietrznych im. J.A. Gagarina]].
* czerwiec 1983 – w systemie zaocznym ukończył z wyróżnieniem Wojskową Akademię Polityczną im. W.I. Lenina (Военно-политическая академия (ВПА) им.В.И.Ленина).
* [[listopad]] 1991 – członek rzeczywisty Rosyjskiej Akademii Kosmonautyki im. [[Konstantin Ciołkowski|K. E. Ciołkowskiego]].
* grudzień 2000 – obronił pracę doktorską i otrzymał tytuł doktora nauk technicznych.
* 22 lipca 2003 – przeniesiony do rezerwy z uwagi na osiągnięcie górnego limitu wieku dla czynnej służby wojskowej. Po opuszczeniu armii pracował w ambasadzie [[Białoruś|Białorusi]] w [[Moskwa|Moskwie]].
* 2005 – został profesorem Państwowego Białoruskiego Uniwersytetu Rolniczego.

== Kariera kosmonauty i służba w Centrum Wyszkolenia Kosmonautów ==
* 28 października 1965 – został przyjęty do oddziału kosmonautów radzieckich (grupa [[WWS 3]]).
* 1965–1967 – przeszedł ogólny kurs przygotowawczy do lotów w kosmos.
* styczeń 1967 – 1969 – wraz z innymi kosmonautami przygotowywał się do lotu na statku kosmicznym Ł-1. Był dowódcą jednej z załóg, którym wyznaczono zadanie polegające na dotarciu na orbitę księżycową.
* wrzesień 1968 – został rezerwowym kosmonautą dla jednej z załóg programu Ł-1 ([[Walerij Bykowski|Walerija Bykowskiego]] i [[Nikołaj Rukawisznikow|Nikołaja Rukawisznikowa]]).
* 1969 – maj 1971 – przygotowywał się do lotu na statku kosmicznym [[Sojuz 7K-OK|7K-OK]] w ramach programu „Kontakt” (loty ostatecznie zostały odwołane). Początkowo razem z Klimukiem był [[Wiktor Pacajew]], a później [[Jurij Artiuchin]].
* maj 1971 – rozpoczyna wraz z innymi kosmonautami szkolenie do długotrwałych lotów na [[Stacja kosmiczna|stacji kosmicznej]].
* 1971–1972 – razem z [[Witalij Siewastjanow|Witalijem Siewastjanowem]] przygotowuje się do lotu na stację kosmiczną [[DOS-2]] ([[Język rosyjski|ros.]] ''Dołgowriemiennaja Orbitalnaja Stancija'' – Długotrwała Stacja Orbitalna). Był dowódcą czwartego, rezerwowego zespołu kosmonautów. Przygotowania zostały przerwane z chwilą, gdy wystrzelona 29 lipca 1972 stacja DOS-2 nie osiągnęła zaplanowanej orbity.
* 1972–1973 – w tym samym charakterze oraz składzie załogi przygotowywał się do lotu na stację DOS-3. Z powodu awarii stacji na orbicie (otrzymała oficjalną nazwę [[Kosmos 557]]) loty na nią zostały odwołane.
* maj – grudzień 1973 – razem z [[Walentin Lebiediew|Walentinem Lebiediewem]] był w załodze dublerów przygotowujących się do lotu na statku Sojuz 13. Na kilka dni przed startem załoga ta zastąpiła załogę podstawową w składzie [[Lew Worobjow]] i [[Walerij Jazdowskij]].
* 18–26 grudnia 1973 – jako dowódca misji odbył lot na pokładzie statku [[Sojuz 13]].
* styczeń 1974 – maj 1975 – razem z Witalijem Siewastjanowem zostali wyznaczeni do jednej z załóg przygotowujących się do lotu na pokładzie stacji kosmicznej [[Salut 4]].
* [[Plik:Uladzimier Kavalonak, Piotar Klimuk (2002).jpg|mały|240x240px|Białoruski znaczek pocztowy z 2002 z wizerunkami kosmonautów Piotra Klimuka i [[Władimir Kowalonok|Władimira Kowalonoka]]]]
5 kwietnia 1975 – był dublerem [[Wasilij Łazariew|Wasilija Łazariewa]] podczas zakończonego nieudanym startem lotu oznaczonym jako [[Sojuz 18-1]].
* 24 maja – 26 lipca 1975 – wziął udział, jako dowódca, w locie statku [[Sojuz 18]].
* 1976 – 30 marca został zastępcą dowódcy oddziału kosmonautów (ds. politycznych) oraz starszym kosmonautą-instruktorem.
* sierpień 1977 – czerwiec 1978 – razem z polskim kosmonautą [[Mirosław Hermaszewski|Mirosławem Hermaszewskim]] przygotowywał się do lotu na pokładzie statku kosmicznego [[Sojuz 30]]. Lot odbył się w dniach 27 czerwca – 5 lipca 1978.
* 1978 – 24 stycznia został zastępcą naczelnika [[Centrum Wyszkolenia Kosmonautów im. J. Gagarina]] oraz naczelnikiem tamtejszego wydziału politycznego.
* [[Plik:Климук.jpg|mały|240x240px|Kosmonauci Klimuk i [[Walentin Lebiediew|Lebiediew]] na znaczku poczty ZSRR z 1974]]
1982 – 3 marca opuścił oddział kosmonautów w związku z powierzeniem mu nowych obowiązków.
* 1991 – 3 kwietnia w związku z rozwiązaniem wydziałów politycznych w armii radzieckiej powierzono mu obowiązki naczelnika wydziału wojskowo-politycznego.
* 1991–2003 – był naczelnikiem Centrum Wyszkolenia Kosmonautów im. J. Gagarina.

== Loty załogowe ==
* [[Sojuz 13]]
[[Plik:Vladimir Putin 2 March 2000-4.jpg|mały|240x240px|Piotr Klimuk wraz z prezydentem Federacji Rosyjskiej [[Władimir Putin|Władimirem Putinem]]]]
18 – 26 grudnia 1973 – był dowódcą dwuosobowej załogi statku Sojuz 13. Funkcję inżyniera pokładowego pełnił podczas lotu Walentin Lebiediew. Statek kosmiczny posiadał na pokładzie kamerę do prowadzenia obserwacji astrofizycznych. Kosmonauci przy jej użyciu wykonali spektroskopowe zdjęcia różnych rejonów Ziemi oraz prowadzili obserwację gwiazd w ultrafioletowym zakresie promieniowania. Ponadto załoga testowała nowy statek kosmiczny. Sprawdzano systemy ręcznego i automatycznego sterowania pojazdem oraz metody automatycznej nawigacji w różnych warunkach lotu. 26 grudnia 1973 kosmonauci pomyślnie wylądowali w odległości ok. 200 km od [[Karaganda|Karagandy]].

* [[Sojuz 18]]
24 maja 1975 z [[kosmodrom]]u [[Bajkonur]] wystartował w kosmos statek Sojuz 18. Na jego pokładzie znajdowała się dwuosobowa załoga: dowódca – Piotr Klimuk oraz inżynier pokładowy – Witalij Siewastjanow. 25 maja statek przycumował do stacji kosmicznej Salut 4. Jednym z podstawowych celów misji było zbadanie skutków długotrwałego przebywania człowieka w kosmosie. Poza tym program lotu przewidywał również eksperymenty biomedyczne (kosmonauci wyhodowali na orbicie rośliny), kompleksowe obserwacje [[Zorza polarna|zórz polarnych]], [[Słońce|Słońca]], planet i gwiazd oraz struktur geologicznych powierzchni Ziemi. Załoga prowadziła także testy konstrukcji stacji, jej systemów pokładowych i aparatury.

Podczas tego długotrwałego lotu kosmonauci podejmowali najróżniejsze przedsięwzięcia profilaktyczne dla zminimalizowania wpływu [[Nieważkość|nieważkości]] na ich organizmy. Przyniosły one spodziewane rezultaty, ponieważ np. Witalij Siewastjanow po zakończonym locie znajdował się w lepszej kondycji fizycznej niż 6 lat wcześniej po 18-dniowym locie na pokładzie [[Sojuz 9|Sojuza 9]]. 26 lipca 1975 statek Sojuz 18 odłączył się od stacji kosmicznej i jeszcze tego samego dnia wylądował w odległości około 50 km od miejscowości [[Arkałyk]].

* [[Sojuz 30]]
27 czerwca 1978 w ramach międzynarodowego programu badań kosmicznych [[Program Interkosmos|Interkosmos]] wyniesiono na orbitę statek kosmiczny Sojuz 30 pilotowany przez radziecko-polską załogę – dowódcę Piotra Klimuka oraz inżyniera badacza z [[Polska|Polski]] – Mirosława Hermaszewskiego. Był to drugi lot międzynarodowy (w pierwszym wziął udział kosmonauta z ówczesnej [[Czechosłowacja|Czechosłowacji]] [[Vladimír Remek]]) i zarazem trzecia misja krótkotrwała do stacji kosmicznej [[Program Salut|Salut]].
28 czerwca statek [[Sojuz (pojazd kosmiczny)|Sojuz]] przycumował do stacji kosmicznej [[Salut 6]], na której pracowała odbywająca długotrwały lot dwuosobowa załoga [[Władimir Kowalonok]] i [[Aleksandr Iwanczenkow]].
Podczas 7-dniowego pobytu na pokładzie stacji kosmicznej kosmonauci przeprowadzili szereg badań i eksperymentów medyczno-biologicznych, obserwacje powierzchni Ziemi oraz badania zorzy polarnej. 5 lipca 1978 Sojuz 30 odłączył się od Saluta 6 i po 3 godzinach wylądował w odległości około 300 km od [[Astana|Celinogradu]].

== Ordery, odznaczenia i nagrody ==
=== Radzieckie, białoruskie i rosyjskie ===
* [[Złota Gwiazda]] [[Bohater Związku Radzieckiego|Bohatera Związku Radzieckiego]] – dwukrotnie (1973, 1975)
* [[Order Lenina]] – trzykrotnie (1973, 1975, 1978)
* [[Order „Za zasługi dla Ojczyzny”]] III klasy (2000)<ref>{{Cytuj |tytuł = Указ Президента Российской Федерации от 02.03.2000 г. № 457 |data dostępu = 2021-05-03 |opublikowany = Президент России |url = http://kremlin.ru/acts/bank/15226 |język = ru}}</ref>
* Order „Za zasługi dla Ojczyzny” IV klasy (1996)
* [[Order „Za służbę Ojczyźnie w Siłach Zbrojnych ZSRR”]] III klasy (1984)
* [[Medal „Za zasługi w podboju kosmosu”]] (2011)<ref>{{cytuj stronę |url = http://news.kremlin.ru/media/events/files/41d36902b3a8cbf794c5.pdf |tytuł = Указ Президента Российской Федерации № 436 «О награждении медалью „За заслуги в освоении космоса” иностранных граждан» |data = 12 kwietnia 2011 |język = ru |opublikowany = kremlin.ru |data dostępu = 2011-07-09}}</ref>
* [[Medal jubileuszowy „W upamiętnieniu 100-lecia urodzin Władimira Iljicza Lenina”]]
* [[Medal jubileuszowy „Dwudziestolecia zwycięstwa w Wielkiej Wojnie Ojczyźnianej 1941–1945”]]
* [[Medal Żukowa]]
* Medal 850-lecia Moskwy
* [[Medal „Weteran Sił Zbrojnych ZSRR”]]
* [[Medal jubileuszowy „50 lat Sił Zbrojnych ZSRR”]]
* [[Medal jubileuszowy „60 lat Sił Zbrojnych ZSRR”]]
* [[Medal jubileuszowy „70 lat Sił Zbrojnych ZSRR”]]
* [[Medal „Za nienaganną służbę”]] I klasy
* Medal „Za nienaganną służbę” II klasy
* Medal „Za nienaganną służbę” III klasy
* [[Nagroda Państwowa ZSRR]] (1978)
* [[Państwowa Nagroda Federacji Rosyjskiej]] (2002)
* Złoty Medal [[Rosyjska Akademia Nauk|Akademii Nauk ZSRR]] im. [[Konstantin Ciołkowski|Konstantina E. Ciołkowskiego]]
* Honorowy Dyplom [[Międzynarodowa Federacja Lotnicza|FAI]] im. [[Władimir Komarow (kosmonauta)|Władimira M. Komarowa]]
* Nagroda Stowarzyszenia Dziennikarzy ZSRR (1975)
* Nagroda Leninowskiego Komsomoła (1978)
* [[Order „Za służbę Ojczyźnie”]] II klasy (2002)<ref>{{Cytuj |tytuł = Аб узнагароджаннi У.В.Кавалёнка i П.I.Клiмука ордэнам „За службу Радзiме” II ступенi |data = 2015-02-06 |data dostępu = 2021-05-03 |opublikowany = web.archive.org |url = http://web.archive.org/web/20150206133455/http://old.bankzakonov.com/d2008/time43/lav43815.htm}}</ref>
* [[Order Przyjaźni Narodów (Białoruś)|Order Przyjaźni Narodów]] (2007)<ref>{{Cytuj |tytuł = Аб узнагароджаннi П.I.Клiмука ордэнам Дружбы народаў |data = 2015-02-06 |data dostępu = 2021-05-03 |opublikowany = web.archive.org |url = http://web.archive.org/web/20150206134435/http://old.bankzakonov.com/d2008/time07/lav07984.htm}}</ref>

=== Pozostałe ===
* Wielki Oficer [[Legia Honorowa|Legii Honorowej]] ([[Francja]], 2004)
* [[Order Krzyża Grunwaldu]] I klasy ([[Polska]], 1978)
* [[Odznaka Braterstwa Broni]] (Polska, 1978)
* Złoty Medal [[Polska Akademia Nauk|Polskiej Akademii Nauk]] (1978)
* Order Parasat ([[Kazachstan]], 1995)
* Medal „Za umocnienie braterstwa broni” ([[Czechosłowacka Republika Socjalistyczna|Czechosłowacja]])
* Medal "Zasłużonemu dla Lotnictwa" (Polska, 1978)<ref>''Wielkopolska gościła pilotów - kosmonautów'', "Żołnierz Wolności", nr 178, 29 lipca 1978, s. 4.</ref>
* Honorowy obywatel [[Radom]]ia
* Honorowy obywatel [[Krzemieńczuk]]a (2013)
* Honorowy obywatel [[Czernihów|Czernihowa]]<ref>{{Cytuj |tytuł = Серед випускників ЧВВАУЛ – десятий космонавт |data dostępu = 2020-06-03 |opublikowany = chernigiv-rada.gov.ua |url = https://chernigiv-rada.gov.ua/news/id-18066/ |język = uk}}</ref>
* ''Universal Astronaut Insignia'' za [[lot orbitalny]] (nr 69) – Stowarzyszenie Uczestników Lotów Kosmicznych ({{link-interwiki|Association of Space Explorers|Q=Q744007}})<ref>{{Cytuj stronę|url=https://ase-astronauts.paperturn-view.com/registry-of-space-travelers?pid=MzA304084&v=59.1 |tytuł=Registry of Space Travelers |opublikowany=ase-astronauts.paperturn-view.com |data dostępu=2025-06-30 |język=en }}</ref>

== Upamiętnienie ==
* W 1979 w [[Brześć|Brześciu]] odsłonięto popiersie Piotra Klimuka. Został on wpisany na państwową listę historyczno-kulturowego dziedzictwa Republiki Białorusi<ref>{{Cytuj |tytuł = Дзяржаўны спiс гiсторыка-культурных каштоўнасцей Рэспублiкi Беларусь |data dostępu = 2021-05-03 |opublikowany = Міністэрства культуры Рэспублікі Беларусь |url = http://gosspisok.gov.by/}}</ref>.

== Wykaz lotów ==
{| class="wikitable"
|- bgcolor="#efefef"
!colspan="6"| Loty kosmiczne, w których uczestniczył Piotr I. Klimuk
|- bgcolor="#efefef"
! №
! Data startu
! Data lądowania
! Statek kosmiczny
! Funkcja
! Czas trwania
|-
! 1
|align=center| 18 grudnia 1973
|align=center| 26 grudnia 1973
|align=center| «Sojuz 13»
|align=center| Dowódca
|align=center| 7 dni 20 godzin 55 minut i 35 sekund
|-
! 2
|align=center| 24 maja 1975
|align=center| 26 lipca 1975
|align=center| «Sojuz 18»
|align=center| Dowódca
|align=center| 62 dni 23 godziny 20 minut i 8 sekund
|-
! 3
|align=center| 27 czerwca 1978
|align=center| 5 lipca 1978
|align=center| «Sojuz 30»
|align=center| Dowódca
|align=center| 7 dni 22 godziny 2 minuty i 59 sekund
|- bgcolor="#efefef"
!colspan="6"| Łączny czas spędzony w kosmosie – 78 dni 18 godzin 18 minut i 42 sekundy
|}

== Ciekawostki ==
Piotr Klimuk złożył oficjalną wizytę w Polsce w 1978 r. (przy okazji powrotu [[Mirosław Hermaszewski|Mirosława Hermaszewskiego]] i [[Zenon Jankowski|Zenona Jankowskiego]] do kraju); gdzie m.in. odwiedził grób swojego ojca, Ilji Fiodorowicza, który poległ w [[II wojna światowa|II wojnie światowej]], podczas walk na przedpolach [[Radom]]ia (grudzień 1944) i został pochowany na tamtejszym cmentarzu żołnierzy radzieckich<ref>{{Cytuj stronę |url = http://www.radom.pl/data/other/spacerkiem_po_radomiu_pol.pdf |tytuł = ''Spacerkiem po Radomiu. Informator turystyczny'' (s. 74) |opublikowany = radom.pl |data dostępu = 2012-03-16}}</ref>.

== Książki ==
* Клімук П. Зоры – побач. Кніга аднаго палёту. Мн.: Маст. літ., 1977.
* Piotr Klimuk, ''Szturm na nieważkość. Z kroniki kosmicznej'', [[Książka i Wiedza]], Warszawa 1983 {{ISBN|83-05-11222-5}}.

== Filmy dokumentalne ==
* ''Wita was Polska'', scenariusz i reżyseria: [[Bohdan Świątkiewicz]], [[Wytwórnia Filmowa „Czołówka”|Czołówka]] 1978, 41 min.<ref>[http://www.filmpolski.pl/fp/index.php/4215503 filmpolski.pl: WITA WAS POLSKA].</ref>

== Zobacz też ==
* [[Alfabetyczna lista astronautów|alfabetyczna lista kosmonautów]]
* [[grupy i oddziały kosmonautów]]
* [[Tomaszówka (obwód brzeski)|Tomaszówka]] – miejscowość w sąsiedztwie Komarówki, gdzie w miejscowej szkole średniej mieści się [[muzeum]] [[Astronautyka|kosmonautyki]] poświęcone Piotrowi Klimukowi

== Przypisy ==
{{Przypisy}}

== Linki zewnętrzne ==
* [http://www.spacefacts.de/bios/cosmonauts/english/klimuk_pyotr.htm Biogram na stronie Spacefacts] {{lang|en}}
* {{Cytuj stronę |url = http://astronautix.com/k/klimuk.html |tytuł = Klimuk, Pyotr Iliyich |nazwisko = Wade |imię = Mark |praca = Encyclopedia Astronautica |język = en |data dostępu = 2017-04-13}}
* {{Cytuj stronę |url = http://www.astronaut.ru/register/515.htm |tytuł = Петр Ильич Климук |praca = astronaut.ru |język = ru |data dostępu = 2017-04-13}}

{{Kontrola autorytatywna}}

{{SORTUJ:Klimuk, Piotr}}
[[Kategoria:Absolwenci Akademii Sił Powietrznych]]
[[Kategoria:Radzieccy generałowie pułkownicy lotnictwa]]
[[Kategoria:Białoruscy Bohaterowie Związku Radzieckiego]]
[[Kategoria:Laureaci Nagrody Państwowej ZSRR]]
[[Kategoria:Białoruscy lotnicy]]
[[Kategoria:Radzieccy kosmonauci]]
[[Kategoria:Radzieccy piloci]]
[[Kategoria:Nagrodzeni tytułem Lotnik Kosmonauta ZSRR]]
[[Kategoria:Odznaczeni Medalem „Za zasługi w podboju kosmosu”]]
[[Kategoria:Odznaczeni Medalem Żukowa]]
[[Kategoria:Odznaczeni Orderem „Za Służbę Ojczyźnie w Siłach Zbrojnych ZSRR”]]
[[Kategoria:Odznaczeni Odznaką Braterstwa Broni]]
[[Kategoria:Odznaczeni Medalem 100-lecia urodzin Lenina]]
[[Kategoria:Odznaczeni Medalem Jubileuszowym „70 Lat Sił Zbrojnych ZSRR”]]
[[Kategoria:Odznaczeni Medalem „Za nienaganną służbę”]]
[[Kategoria:Odznaczeni Orderem Lenina]]
[[Kategoria:Odznaczeni Orderem „Za zasługi dla Ojczyzny”]]
[[Kategoria:Laureaci Nagrody Państwowej Federacji Rosyjskiej]]
[[Kategoria:Wielcy Oficerowie Legii Honorowej]]
[[Kategoria:Cudzoziemcy odznaczeni Orderem Krzyża Grunwaldu I klasy]]
[[Kategoria:Honorowi obywatele Czernihowa]]
[[Kategoria:Honorowi obywatele Radomia]]
[[Kategoria:Urodzeni w 1942]]
[[Kategoria:Radzieccy wojskowi narodowości białoruskiej]]

title: Piotr KlimukПётр Ільіч Клімук

Data i miejsce urodzenia: 10 lipca 1942 · Komarówka, Białoruska Socjalistyczna Republika Radziecka

Narodowość: białoruska

Funkcja: dowódca

Łączny czas misji kosmicznych: 78 dni 18 godzin 18 minut i 42 sekundy

Misje: Sojuz 13, Sojuz 18, Sojuz 30

Stopień wojskowy: generał pułkownik lotnictwa

Wyuczony zawód: pilot


text:
# 石黒佑希子
石黒 佑希子（いしぐろ ゆきこ、1988年8月5日 - ）は、神奈川県出身の女優。フリー。

## 人物
以前は宝映テレビプロダクションに所属していた。
身長153cm。体重40kg。血液型AB型。
趣味はカラオケ。特技は坂東流日本舞踊。

## 出演作品

### テレビドラマ
- フレーフレー人生! 第3話（2002年、読売テレビ）
- 仮面ライダー剣 第11話（2004年、テレビ朝日） - 一之瀬仁のファン
- プロポーズ大作戦（2007年、フジテレビ）
- 土曜時代劇 / 陽炎の辻2〜居眠り磐音 江戸双紙〜 第1話（2008年、NHK） - おはま

### 再現ドラマ
- ザ!世界仰天ニュース（日本テレビ）
- やぐちひとり（テレビ朝日）
- アートエンターテインメント 迷宮美術館（NHK） - 相馬黒光

### 映画
- 17才 〜旅立ちのふたり〜（2003年、東映） - 立花直美
- ワルボロ（2007年、東映）

### 舞台
- オムニー
- オムニー2
- 運命のディスク
- 太ったやつほど よく笑う〜裁く奴、裁かれる奴ら〜
- 気分はスウィートルーム
- 眉山（明治座）

### DVD
- 美少女戦騎ソウルガーディアン - 山城マキ

### ビデオ
- 学研ホールディングス「病気に負けない体」
- 国立国語研究所「ことばビデオ」 - 太田純子

### VP
- サークルKサンクス
- カーメイト「elf添加剤」
- 日大芸術学部「カガミモチ」 - 加賀美ナミ、ケイ

### WEB
- 不二家 - 店員
- 任天堂 ニンテンドーDS「マジック大全」（2006年）

title: 石黒佑希子

wikitext:
{{複数の問題
|特筆性=2023年9月12日 (火) 13:20 (UTC)|分野=人物
|存命人物の出典明記=2023年9月12日 (火) 13:20 (UTC)
|一次資料=2023年9月12日 (火) 13:20 (UTC)
|単一の出典=2023年9月12日 (火) 13:20 (UTC)
}}
{{ファンサイト的|date=2023年9月12日 (火) 13:20 (UTC)}}
'''石黒 佑希子'''（いしぐろ ゆきこ、[[1988年]][[8月5日]]<ref name="ブログ">[https://profile.ameba.jp/ameba/yukik0410/ 石黒佑希子 - プロフィールページ]</ref> - ）は、[[神奈川県]]出身の[[俳優|女優]]。[[フリーランス|フリー]]。

== 人物 ==
以前は[[宝映テレビプロダクション]]に所属していた。

身長153cm<ref name="ブログ"/>。体重40kg。血液型AB型<ref name="ブログ"/>。

趣味は[[カラオケ]]。特技は[[坂東流]][[日本舞踊]]。

== 出演作品 ==
=== テレビドラマ ===
* [[フレーフレー人生!]] 第3話（2002年、[[讀賣テレビ放送|読売テレビ]]）
* [[仮面ライダー剣]] 第11話（2004年、[[テレビ朝日]]） - 一之瀬仁のファン
* [[プロポーズ大作戦 (テレビドラマ)|プロポーズ大作戦]]（2007年、[[フジテレビジョン|フジテレビ]]）
* [[特選!時代劇|土曜時代劇]] / [[陽炎の辻〜居眠り磐音 江戸双紙〜|陽炎の辻2〜居眠り磐音 江戸双紙〜]] 第1話（2008年、[[日本放送協会|NHK]]） - おはま

=== 再現ドラマ ===
* [[ザ!世界仰天ニュース]]（[[日本テレビ放送網|日本テレビ]]）
* [[やぐちひとり]]（テレビ朝日）
* [[アートエンターテインメント 迷宮美術館]]（NHK） - [[相馬黒光]]

=== 映画 ===
* [[17才 〜旅立ちのふたり〜]]（2003年、[[東映]]） - 立花直美
* [[ワルボロ#映画|ワルボロ]]（2007年、東映）

=== 舞台 ===
* オムニー
* オムニー2
* 運命のディスク
* 太ったやつほど よく笑う〜裁く奴、裁かれる奴ら〜
* 気分はスウィートルーム
* 眉山（[[明治座]]）

=== DVD ===
* 美少女戦騎ソウルガーディアン - 山城マキ

=== ビデオ ===
* [[学研ホールディングス]]「病気に負けない体」
* [[国立国語研究所]]「ことばビデオ」 - 太田純子

=== VP ===
* [[サークルKサンクス]]
* [[カーメイト]]「elf添加剤」
* [[日本大学芸術学部・大学院芸術学研究科|日大芸術学部]]「カガミモチ」 - 加賀美ナミ、ケイ

=== WEB ===
* [[不二家]] - 店員
* [[任天堂]] [[ニンテンドーDS]]「[[マジック大全]]」（2006年）

== 脚注 ==
<references />

== 外部リンク ==
* {{Ameba ブログ|yukik0410|石黒佑希子 ゆっこブログ}}
* {{Twitter|yu_k1_k0_|佑希子}}
* [https://www.facebook.com/yukiko.ishiguro.1/ 石黒 佑希子] - [[Facebook]]

{{DEFAULTSORT:いしくろ ゆきこ}}
[[Category:20世紀日本の女優]]
[[Category:過去の宝映テレビプロダクション所属者]]
[[Category:神奈川県出身の人物]]
[[Category:1988年生]]
[[Category:存命人物]]


text:
# Diecezja Legazpi
Diecezja Legazpi – diecezja rzymskokatolicka na Filipinach. Powstała w 1951 z terenu archidiecezji Caceres.

## Lista biskupów
- Flaviano Ariola † (1952–1968)
- Teotimo C. Pacis † (1969–1980)
- Concordio Maria Sarte † (1980–1991)
- José Sorra † (1993–2005)
- Nestor Celestial Cariño † (2005–2007)
- Joel Zamudio Baylon, od 2009

title: Diecezja Legazpi

wikitext:
{{Administratura kościelna infobox
 |nazwa                          = Diecezja Legazpi
 |nazwa oryginalna               =
 |typ administratury             = Diecezja
 |grafika                        =
 |opis grafiki                   =
 |alt grafiki                    =
 |państwo                        = PHL
 |miejscowość                    =
 |adres                          =
 |data powołania                 = 1951
 |data zamknięcia                =
 |wyznanie                       = [[Kościół katolicki|katolickie]]
 |kościół                        = [[Kościół łaciński|rzymskokatolicki]]
 |nadrzędna administratura typ   = [[Metropolia (religia)|Metropolia]]
 |nadrzędna administratura nazwa = [[Metropolia Caceres]]
 |obiekt sakralny typ            = [[Katedra|Archikatedra]]
 |obiekt sakralny nazwa          =
 |administrator                  = [[Joel Zamudio Baylon]]
 |administrator pomocniczy       =
 |administrator senior           =
 |rok danych statystycznych      =
 |procent wiernych               =
 |liczba wiernych                =
 |liczba kapłanów diecezjalnych  =
 |liczba kapłanów zakonnych      =
 |liczba kapłanów                =
 |liczba osób zakonnych          =
 |liczba diecezji                =
 |liczba dekanatów               =
 |liczba parafii                 =
 |liczba klasztorów              =
 |powierzchnia                   =
 |mapa                           =
 |opis mapy                      =
 |alt mapy                       =
 |współrzędne                    =
 |commons                        =
 |www                            =
}}
'''Diecezja Legazpi''' – diecezja rzymskokatolicka na [[Filipiny|Filipinach]]. Powstała w 1951 z terenu archidiecezji Caceres.

== Lista biskupów ==
* Flaviano Ariola † ([[1952]]–[[1968]])
* Teotimo C. Pacis † ([[1969]]–[[1980]])
* Concordio Maria Sarte † ([[1980]]–[[1991]])
* [[José Sorra]] † ([[1993]]–[[2005]])
* [[Nestor Celestial Cariño]] † ([[2005]]–[[2007]])
* Joel Zamudio Baylon, od [[2009]]

== Bibliografia ==
* [http://www.gcatholic.org/dioceses/diocese/lega0.htm Gcatholic]

[[Kategoria:Diecezje rzymskokatolickie na Filipinach|Legazpi]]
[[Kategoria:Legazpi]]

title: Diecezja Legazpi

Państwo: Filipiny

Wyznanie: katolickie

Kościół: rzymskokatolicki

Metropolia: Metropolia Caceres

Biskup diecezjalny: Joel Zamudio Baylon