text:
# Ентомофагія
Ентомофагія (з грец. ἔντομον éнтомон — «комаха», і грец. φᾰγεῖν фаґеін — «їсти») або комахоїдство — вживання людиною комах у їжу. Яйця, личинки, лялечки та дорослі особини певних видів комах вживаються людьми в якості їжі з доісторичних часів і до цього часу.

## Визначення
Поняттям ентомофагія часто визначають більш широке явище, яке включає й споживання інших членистоногих, зокрема павукоподібних і багатоніжок. До комах та павукоподібних, яких їдять по всьому світу, належать цвіркуни, цикади, коники, мурахи, різноманітні жуки (такі як борошняні кліщі, личинки чорнотілок), різні види гусениць, скорпіони й тарантули.

## Ентомофагія у різних культурах
Комахоїдство характерне для багатьох культур у різних частинах світу, таких як Північна, Центральна й Південна Америка, Африка, Азія, Австралія та Нова Зеландія. У понад 80 % країн світу вживають у їжу більше 1000 різних видів комах. Загальна кількість етнічних груп, у яких задокументоване комахоїдство, близька до трьох тисяч. Поряд з тим, у певних спільнотах вживання комах у їжу є нетиповим, або й прямо забороненим явищем. Насьогодні споживання комах є незвичним для країн Європи й України зокрема, але дуже популярне у багатьох регіонах Латинської Америки, Азії та Океанії. Деякі компанії намагаються ввести комах до західної кухні. ФАО зареєструвала близько 1900 харчових видів комах, 2005 року нараховувалося близько 2 мільярдів споживачів комах. Прихильники популяризації комахоїдства вбачають у ньому вирішення проблеми деградації навколишнього середовища, викликаного тваринництвом.

## Історія
До того, як люди винайшли знаряддя для полювання, тваринництва чи рільництва, комахи могли становити важливу частину їхнього раціону. Доказом на підтвердження цієї тези є аналіз копролітів з печер у США та Мексиці. Виявлено, що копроліти в печерах гір Озарк містять мурашок, личинок жуків, вошей та кліщів. Докази дозволяють припустити, що еволюційні попередники Homo sapiens були також ентомофагами.
На печерних малюнках у Альтамірській печері, що на півночі Іспанії, датованих приблизно з 30000 до 9000 р. до н. е., зображено колекцію їстівних комах та диких бджіл, що свідчить про можливе тогочасне ентомофагічне суспільство. Кокони дикого шовковичного черв'яка (Theophilia religiosae), що були знайдені на розкопках у китайській провінції Шаньсі з 2000 до 2500 років до н. е., мали великі отвори. Це свідчить про те, що лялечки були з'їдені.

## Потенціал
Останні оцінки потенціалу ентомофагії змусили деяких експертів запропонувати ентомофагію як потенційне альтернативне джерело білка на противагу тваринництву, зважаючи на такі переваги, як більшу ефективність, меншу кількість необхідних для отримання ресурсів, вищу продовольчу безпеку та екологічну й економічну стабільність.

## Використання

### Традиційні культури
Комахоїдство властиве багатьом культурам.
Люди їдять 235 видів метеликів і молі, 344 види жуків, 313 видів мурашок, бджіл та ос, 239 видів коників, цвіркунів і тарганів, 39 видів термітів та по 20 видів бабок і цикад.

### Західна культура
Практика вживання комах у їжу ще не поширена на Заході. Менше з тим, спостерігається тенденція до зростання популярності споживання комах. Зокрема, у Північній Америці ASPIRE Food Group стала першою великою індустріально розвиненою компанією, яка вирощує екологічно чистих цвіркунів для споживання людьми за допомоги автоматизованого обладнання на складі площею 25 000 квадратних метрів.

### Корм для тварин
Існує потенціал для використання комах як нового джерела білка у тваринних кормах. Такий корм корисний для домашніх тварин з чутливим шлунково-кишковим трактом або харчовою алергією. Були проведені дослідження, які оцінили якість білків часто використовуваних комах та їх поживні властивості у порівнянні з традиційним білком, який використовується у тваринних кормах.

wikiname: ukwiki

title: Ентомофагія

in_language: uk

wikitext:
[[Файл:Insect food stall.JPG|thumb|300px| Прилавок зі смаженими комахами у [[Бангкок]]у, [[Таїланд]]]]
'''Ентомофагія''' (з {{lang-el|ἔντομον}} ''éнтомон'' — «комаха», і {{lang-el|φᾰγεῖν}} ''фаґеін'' — «їсти») або '''комахоїдство''' — вживання людиною [[комахи|комах]] у їжу. Яйця, [[личинка|личинки]], [[лялечка|лялечки]] та дорослі особини певних видів комах вживаються людьми в якості їжі з доісторичних часів і до цього часу.<ref>{{cite web|url=http://cisr.ucr.edu/entomophagy.html|title=Entomophagy (Eating insects)|website=Center for Invasive Species Research, University of California (Research)|accessdate=27 січня 2014|archive-date=10 лютого 2014|archive-url=https://web.archive.org/web/20140210084321/http://cisr.ucr.edu/entomophagy.html}}</ref>

== Визначення ==

Поняттям ентомофагія часто визначають більш широке явище, яке включає й споживання інших [[членистоногі|членистоногих]], зокрема [[павукоподібні|павукоподібних]] і [[багатоніжки|багатоніжок]].<ref>{{cite web|url=http://www.insectsarefood.com/index.php |title=Insects Are Food |publisher=Insects Are Food |accessdate=26 вересня 2012 |deadurl=yes |archiveurl=https://web.archive.org/web/20120507155754/http://www.insectsarefood.com/index.php |archivedate=7 May 2012}}</ref> До комах та павукоподібних, яких їдять по всьому світу, належать [[Справжні цвіркуни|цвіркуни]], [[цикади]], [[Справжні коники|коники]], [[мурахи]], різноманітні [[жуки]] (такі як [[Борошняний кліщ|борошняні кліщі]], личинки [[чорнотілки|чорнотілок]]),<ref name="globalsteak">''[[Global Steak]] — Demain nos enfants mangeront des criquets'' (2010 French documentary)</ref> різні види [[гусениця|гусениць]], [[скорпіони]] й [[тарантули]].

== Ентомофагія у різних культурах ==

Комахоїдство характерне для багатьох культур у різних частинах світу, таких як [[Північна Америка|Північна]], [[Центральна Америка|Центральна]] й [[Південна Америка]], [[Африка]], [[Азія]], [[Австралія]] та [[Нова Зеландія]]. У понад 80 % країн світу вживають у їжу більше 1000 різних видів комах.<ref name="theguardian">Damian Carrington. «[https://www.theguardian.com/environment/2010/aug/01/insects-food-emissions Insects could be the key to meeting food needs of growing global population] {{Webarchive|url=https://web.archive.org/web/20180616203853/https://www.theguardian.com/environment/2010/aug/01/insects-food-emissions |date=16 червня 2018 }}», ''[[The Guardian]]'' 1 August 2010. Retrieved 27 February 2011.</ref> Загальна кількість [[етнічна група|етнічних груп]], у яких задокументоване комахоїдство, близька до трьох тисяч.<ref name="Ramos-Elorduy 1998 44">{{cite book |title=Creepy crawly cuisine: the gourmet guide to edible insects |last=Ramos-Elorduy |first=Julieta |author2=Menzel, Peter |year=1998 |publisher=Inner Traditions / Bear & Company |isbn=978-0-89281-747-4 |page=44 |url=https://books.google.com/?id=Q7f1LkFz11gC |accessdate=23 квітня 2014}}</ref> Поряд з тим, у певних спільнотах вживання комах у їжу є нетиповим, або й [[табу їжі|прямо забороненим]] явищем.<ref name="Weiss&Mann">{{cite book|title= Human Biology and Behaviour: An Anthropological Perspective.| year=1985 | publisher=Little Brown & Co. | location=Boston |isbn=0-673-39013-6 |author1=Weiss, M.L. |author2=Mann, A.E.}}</ref><ref>{{cite book |title=Medical Anthropology in Ecological Perspective |year=1989 |publisher=Westview Press |location=Boulder, Colorado |isbn=0-8133-0742-2 |author1=McElroy, A. |author2=Townsend, P.K. |url-access=registration |url=https://archive.org/details/medicalanthropol00mcel }}</ref><ref>{{cite book|title= Aboriginal Health & Society: The Traditional and Contemporary Aboriginal Struggle for Better Health.| year=1991 | publisher=Allen & Unwin | location=Sydney |isbn=1-86373-057-5 |author1=Saggers, S. |author2= Gray, D.}}</ref><ref>{{cite book | last=Gordon| first=David George| title=The Eat-A-Bug Cookbook | url=https://archive.org/details/eatabugcookbook0000gord| year=1998 | publisher=Ten Speed Press | location=Berkeley, California |isbn=0-89815-977-6}}</ref><ref>{{cite book | last=Wilson| first=Charles B.| title=All Cricket, No Bull... | year=2015 | publisher=CreateSpace | location=Portland, Oregon |isbn=1503079643}}</ref> Насьогодні споживання комах є незвичним для країн [[Європа|Європи]] й [[Україна|України]] зокрема, але дуже популярне у багатьох регіонах [[Латинська Америка|Латинської Америки]], [[Азія|Азії]] та [[Океанія|Океанії]]. Деякі компанії намагаються ввести комах до західної кухні.<ref>{{cite web|last=Thompson|first=Addie|title=Want To Help Solve The Global Food Crisis? Eat More Crickets|url=https://www.forbes.com/sites/ashoka/2013/07/31/want-to-help-solve-the-global-food-crisis-eat-more-crickets/|publisher=Forbes|date=7 липня 2013|accessdate=3 лютого 2018|archive-date=7 листопада 2017|archive-url=https://web.archive.org/web/20171107034005/https://www.forbes.com/sites/ashoka/2013/07/31/want-to-help-solve-the-global-food-crisis-eat-more-crickets/}}</ref> [[Продовольча та сільськогосподарська організація ООН|ФАО]] зареєструвала близько 1900 харчових видів комах, 2005 року нараховувалося близько 2 мільярдів споживачів комах. Прихильники популяризації комахоїдства вбачають у ньому вирішення проблеми деградації навколишнього середовища, викликаного [[тваринництво]]м<ref>{{Cite web |url=http://www.fao.org/forestry/edibleinsects/en/ |title=FAO: Insects to feed the world |accessdate=3 лютого 2018 |archive-date=17 квітня 2016 |archive-url=https://web.archive.org/web/20160417231330/http://www.fao.org/forestry/edibleinsects/en/ }}</ref>.

== Історія ==
[[Файл:Enlène, Grasshopper.jpg|thumb|Коник, вирізьблений на кістці тварини, знайденій у [[Мадленська культура|Магдаленському]] гроті печери [[Труа-Фрер]], свідчить про можливий зв'язок з чаклунством, пов'язаним із їжею.<ref name="Bodenheimer2013">{{cite book|last=Bodenheimer|first=F. S.|title=Insects as Human Food: A Chapter of the Ecology of Man|url=https://books.google.com/?id=sdboCAAAQBAJ&pg=PA351|accessdate=18 грудня 2015|date=27 листопада 2013|publisher=Springer|isbn=978-94-017-6159-8|page=16}}</ref>]]

До того, як люди винайшли знаряддя для полювання, тваринництва чи рільництва, комахи могли становити важливу частину їхнього раціону. Доказом на підтвердження цієї тези є аналіз [[копроліти|копролітів]] з печер у [[Сполучені Штати Америки|США]] та [[Мексика|Мексиці]]. Виявлено, що копроліти в печерах [[Озарк|гір Озарк]] містять мурашок, личинок жуків, [[воші|вошей]] та кліщів.<ref name=EofE>{{cite book |last=Capinera | first=John L. | title=Encyclopedia of Entomology | publisher=[[Kluwer Academic Publishers]] | year=2004 | isbn=0-7923-8670-1}}</ref> Докази дозволяють припустити, що еволюційні попередники ''Homo sapiens'' були також ентомофагами.

На печерних малюнках у [[Альтаміра (печера)|Альтамірській печері]], що на півночі Іспанії, датованих приблизно з 30000 до 9000 р. до н. е., зображено колекцію їстівних комах та диких бджіл, що свідчить про можливе тогочасне ентомофагічне суспільство. Кокони дикого шовковичного черв'яка (Theophilia religiosae), що були знайдені на розкопках у китайській провінції [[Шаньсі]] з 2000 до 2500 років до н. е., мали великі отвори. Це свідчить про те, що лялечки були з'їдені.

== Потенціал ==

Останні оцінки потенціалу ентомофагії змусили деяких експертів запропонувати ентомофагію як потенційне альтернативне джерело білка на противагу тваринництву, зважаючи на такі переваги, як більшу ефективність, меншу кількість необхідних для отримання ресурсів, вищу [[продовольча безпека|продовольчу безпеку]] та екологічну й економічну стабільність.

== Використання ==

=== Традиційні культури ===

[[Файл:Botoktawon.jpg|thumb|[[Індонезія|Індонезійська]] страва ''[[боток]] тавон'', приготована з личинок бджіл, пропарених у пакетиках з бананового листя.]]
Комахоїдство властиве багатьом культурам.
Люди їдять 235 видів [[метелики|метеликів]] і молі, 344 види жуків, 313 видів мурашок, бджіл та ос, 239 видів коників, цвіркунів і тарганів, 39 видів термітів та по 20 видів бабок і цикад.<ref>{{cite book |title=Creepy crawly cuisine: the gourmet guide to edible insects |last=Ramos-Elorduy |first=Julieta |authorlink= |author2=Menzel, Peter |year=1998 |publisher=Inner Traditions / Bear & Company |isbn=978-0-89281-747-4 |page=150 |url=https://books.google.com/?id=Q7f1LkFz11gC |accessdate=2 квітня 2010}}</ref>

=== Західна культура ===

Практика вживання комах у їжу ще не поширена на Заході. Менше з тим, спостерігається тенденція до зростання популярності споживання комах. Зокрема, у Північній Америці ASPIRE Food Group стала першою великою індустріально розвиненою компанією, яка вирощує екологічно чистих цвіркунів для споживання людьми за допомоги автоматизованого обладнання на складі площею 25 000 квадратних метрів.<ref>https://www.cnet.com/news/edible-insects-crickets-mealworms-farm-protein/ {{Webarchive|url=https://web.archive.org/web/20181010090810/https://www.cnet.com/news/edible-insects-crickets-mealworms-farm-protein/ |date=10 жовтня 2018 }} You're going to be eating crickets, so just get over it</ref>

=== Корм для тварин ===

Існує потенціал для використання комах як нового джерела білка у тваринних кормах. Такий корм корисний для домашніх тварин з чутливим шлунково-кишковим трактом або харчовою алергією. Були проведені дослідження, які оцінили якість білків часто використовуваних комах та їх поживні властивості у порівнянні з традиційним білком, який використовується у тваринних кормах.<ref>{{Cite journal|last=Bosch|first=Guido|last2=Zhang|first2=Sheng|last3=Oonincx|first3=Dennis G. A. B.|last4=Hendriks|first4=Wouter H.|date=2014-09-25|title=Protein quality of insects as potential ingredients for dog and cat foods|journal=Journal of Nutritional Science|volume=3|doi=10.1017/jns.2014.23|issn=2048-6790|pmc=4473158|pmid=26101598}}</ref>

== Див. також ==
* [[Табу їжі]]
* [[Комахи в культурі]]

== Примітки ==
{{reflist}}

[[Категорія:Ентомологія]]
[[Категорія:Комахи]]
[[Категорія:Їжа]]


text:
# Weiler bei Monzingen
Weiler bei Monzingen es un municipio situado en el distrito de Bad Kreuznach, en el estado federado de Renania-Palatinado (Alemania). Su población estimada a finales de 2016 era de 450 habitantes.
Se encuentra ubicado en el centro del estado, al oeste de la ciudad de Maguncia —la capital del estado— a poca distancia de la orilla del río Nahe, un afluente del Rin por la izquierda.

wikiname: eswiki

title: Weiler bei Monzingen

in_language: es

wikitext:
{{ficha de entidad subnacional|mapa_loc=Renania-Palatinado|tipo_superior_1= [[Estado federado (Alemania)|Estado]]|superior_1 = [[Renania-Palatinado]]
|tipo_superior_2= [[Renania Palatinado#Distritos rurales|Distrito]]|país=[[Alemania]]|pie_mapa=Ubicación en el distrito
|superior_2=[[distrito de Bad Kreuznach|Bad Kreuznach]]|unidad=Municipio|pie_mapa_loc=Ubicación en el estado de [[Renania-Palatinado]]
|imagen=}}
'''Weiler bei Monzingen''' es un municipio situado en el [[Renania Palatinado#Distritos rurales|distrito]] de [[distrito de Bad Kreuznach|Bad Kreuznach]], en el [[Estado federado (Alemania)|estado federado]] de [[Renania-Palatinado]] (Alemania). Su población estimada a finales de 2016 era de {{unidad|450|habitantes}}.<ref>[https://www.citypopulation.de/php/germany-niedersachsen.php?cityid=07133111 Citypopulation.de] Estadísticas del municipio. Consultado el 19 de junio de 2018</ref>

Se encuentra ubicado en el centro del estado, al oeste de la ciudad de [[Maguncia]] —la capital del estado— a poca distancia de la orilla del [[río Nahe]], un afluente del [[Rin]] por la izquierda.

==Referencias==
{{listaref}}

==Enlaces externos==
{{Commonscat}}

{{Control de autoridades}}
[[Categoría:Localidades del distrito de Bad Kreuznach]]

title: Weiler bei Monzingen

Entidad: Municipio

• País: Alemania

• Estado: Renania-Palatinado

• Distrito: Bad Kreuznach

Matrícula: KH


text:
# Benoitinus elegans
Benoitinus elegans – gatunek kosarza z podrzędu Laniatores i rodziny Samoidae. Jedyny znany przedstawiciel monotypowego rodzaju Benoitinus.

## Występowanie
Gatunek jest endemiczny dla Seszeli.

wikiname: plwiki

title: Benoitinus elegans

in_language: pl

wikitext:
{{Zwierzę infobox
 |nazwa łacińska         = ''Benoitinus elegans''
 |TSN                    =
 |zoolog                 = M. Rambla, 1983
 |okres istnienia        =
 |grafika                =
 |opis grafiki           =
 |typ                    = [[stawonogi]]
 |gromada                = [[pajęczaki]]
 |rząd                   = [[kosarze]]
 |podrząd                = [[Laniatores]]
 |infrarząd              = [[Grassatores]]
 |nadrodzina             = [[Samooidea]]
 |rodzina                = [[Samoidae]]
 |rodzaj                 = '''''Benoitinus'''''
 |autor rodzaj           = M. Rambla, 1983
 |gatunek                = '''''Benoitinus elegans'''''
 |synonimy               =
 |status IUCN            = CR
 |IUCN id                = 196781
 |wikispecies            =
 |commons                =
}}
'''''Benoitinus elegans''''' – gatunek [[kosarze|kosarza]] z podrzędu [[Laniatores]] i rodziny [[Samoidae]]. Jedyny znany przedstawiciel [[takson monotypowy|monotypowego]] rodzaju '''''Benoitinus'''''<ref name="jh">{{cytuj stronę| url=http://web.archive.org/web/20160305095351/http://bug.tamu.edu/research/collection/hallan/Acari/Family/Samoidae.txt |tytuł = Joel Hallan's Biology Catalog: Samoidae |data dostępu =2012-07-28}}</ref>.

== Występowanie ==
Gatunek jest [[endemit|endemiczny]] dla [[Seszele|Seszeli]]<ref name="jh" />.

== Przypisy ==
{{Przypisy}}

{{Kontrola autorytatywna}}

[[Kategoria:Samoidae]]
[[Kategoria:Gatunki i podgatunki zwierząt nazwane w 1983 roku]]
[[Kategoria:Fauna endemiczna Seszeli]]

Domena: eukarionty

Królestwo: zwierzęta

Typ: stawonogi

Gromada: pajęczaki

Rząd: kosarze

Podrząd: Laniatores

Infrarząd: Grassatores

Nadrodzina: Samooidea

Rodzina: Samoidae

Rodzaj: Benoitinus · M. Rambla, 1983

Gatunek: Benoitinus elegans


text:
# Bój pod Huciskiem
Bój pod Huciskiem – starcie pomiędzy Oddziałem Wydzielonym Wojska Polskiego majora „Hubala” a 51. batalionem niemieckiej policji porządkowej, stoczone 30 marca 1940 roku w pobliżu wsi Hucisko na Kielecczyźnie.
Bój trwał ponad dwie godziny. Mimo liczebnej i technicznej przewagi przeciwnika polscy żołnierze zmusili Niemców do odwrotu i zadali im ciężkie straty. Starcie pod Huciskiem było pierwszym dużym zwycięstwem „hubalczyków”, a zarazem pierwszą poważną walką partyzancką stoczoną w czasie II wojny światowej. W odwecie za poniesioną porażkę Niemcy dwukrotnie spacyfikowali Hucisko oraz dokonali licznych zbrodni w sąsiednich wsiach.

## Geneza
W ostatnich dniach kampanii wrześniowej mjr Henryk Dobrzański ze 110. rezerwowego pułku ułanów zebrał wokół siebie grupę oficerów i żołnierzy zdecydowanych kontynuować walkę z Niemcami. Początkowo Dobrzański zamierzał przyjść z odsieczą oblężonej Warszawie, a gdy dotarła do niego wiadomość o jej kapitulacji, postanowił przedrzeć się na Węgry i stamtąd przedostać się do odbudowywanej we Francji Armii Polskiej. Podobny zamiar powzięło kilkudziesięciu jego podkomendnych. W pierwszych dniach października 1939 roku oddział przedostał się w Góry Świętokrzyskie, gdzie entuzjastyczne przyjęcie ze strony miejscowej ludności przekonało majora, że wrześniowa klęska nie złamała woli oporu polskiego społeczeństwa. Pomysł marszu na Węgry został wówczas porzucony na rzecz koncepcji kontynuowania walki zbrojnej w okupowanym kraju. Niedługo później mjr Dobrzański przybrał pseudonim „Hubal”. Począwszy od lutego 1940 roku jego oddział nosił natomiast nazwę Oddziału Wydzielonego Wojska Polskiego.
Obszarem działalności oddziału „Hubala” stała się Kielecczyzna. Major zamierzał doczekać tam spodziewanej na wiosnę 1940 roku ofensywy francusko-angielskiej, a następnie wesprzeć działania aliantów intensywnymi akcjami zbrojnymi na niemieckich tyłach. W tym celu podjął próbę utworzenia zakonspirowanej organizacji wojskowej (tzw. Okręg Bojowy Kielce), która stanowić miała zaplecze dla jego oddziału oraz służyć organizowaniu społeczeństwa i przygotowywaniu przyszłego wystąpienia zbrojnego. W pierwszej dekadzie marca 1940 roku w szeregach oddziału znajdowało się już 320 żołnierzy. „Hubal” zyskał wielką popularność i autorytet wśród miejscowej ludności, a jego działalność przyczyniła się do przełamania nastrojów apatii i zniechęcenia panujących w polskim społeczeństwie.
Tymczasem w połowie marca 1940 roku kierownictwo Związku Walki Zbrojnej, którego koncepcje walki z okupantem pozostawały skrajnie odmienne od planów „Hubala”, podjęło próbę rozwiązania oddziału. Na rozkaz komendanta Okręgu Łódzkiego ZWZ, ppłk. Leopolda Okulickiego ps. „Miller”, szeregi opuściła znaczna liczba oficerów i żołnierzy (13 marca). Przy „Hubalu”, który zdecydowany był kontynuować otwartą walkę, pozostało 70 żołnierzy. Jeszcze tego samego wieczora zredukowany oddział opuścił swą dotychczasową kwaterę we wsi Gałki i przeszedł do wsi Hucisko, gdzie zatrzymał się na ponad dwa tygodnie. Na skutek napływu ochotników jego liczebność wzrosła wkrótce do ponad 100 żołnierzy.
Mimo iż mjr Dobrzański starał się unikać poważniejszych starć z Niemcami, sam fakt istnienia jego oddziału stanowił dla okupantów powód do niepokoju, zwłaszcza w kontekście spodziewanego wybuchu walk na froncie zachodnim. W marcu 1940 roku Niemcy rozpoczęli przygotowania do rozprawy z „Hubalem”, jednakże spory kompetencyjne pomiędzy Wehrmachtem a władzami policyjnymi Generalnego Gubernatorstwa chwilowo opóźniły rozpoczęcie obławy.

## Pierwsze potyczki
30 marca 1940 roku oddziały SS i policji niemieckiej skoncentrowane w okolicach Skarżyska-Kamiennej, Szydłowca, Chlewisk i Przysuchy, przystąpiły do obławy na oddział „Hubala”. O rozmachu tej operacji świadczyć może fakt, że wzięło w niej udział około 5 tys. esesmanów i policjantów, nad którymi dowództwo sprawował osobiście Wyższy Dowódca SS i Policji w Generalnym Gubernatorstwie (HSSPF „Ost”), SS-Obergruppenführer Friedrich Wilhelm Krüger. Ze względu na fakt, iż władze policyjne nie chciały się z nikim dzielić spodziewanym sukcesem, plan obławy i termin jej rozpoczęcia zatajono przed dowództwem miejscowych struktur Wehrmachtu.
Niemiecki wywiad nie dysponował precyzyjnymi informacjami na temat miejsca pobytu oddziału „Hubala”, stąd okupanci postanowili jednocześnie zaatakować obie wsie, o których wiedzieli, iż stanowiły jego kwaterę – Gałki i Hucisko. Owo uderzenie przeprowadzić miały dwa bataliony policji porządkowej pod ogólnym dowództwem SS-Oberführera Fritza Katzmanna. Oddziałem, który otrzymał zadanie zdobycia Huciska, był 51. batalion policji (niem. Polizei-Bataillon 51).
Oba niemieckie bataliony zajęły pozycje wyjściowe 29 marca, a do działań ofensywnych przystąpiły o świcie następnego dnia. Do pierwszej potyczki doszło już w nocy z 29 na 30 marca, kiedy to czołowe ubezpieczenie 51. batalionu zostało ostrzelane przez polską czujkę, wkrótce po wyjściu za opłotki Chlewisk. Niedługo później czteroosobowy polski patrol pod dowództwem plut. Adolfa Bączewskiego został zaatakowany przez Niemców pod Stefankowem. Bączewski podjął nierówną walkę z całą niemiecką kompanią, zamierzając w ten sposób opóźnić marsz nieprzyjaciela i dać „Hubalowi” dodatkowy czas na przygotowanie obrony. W potyczce poległ jeden z „hubalczyków”, a dwóch innych zostało ciężko rannych. Niemcy również ponieśli straty, m.in. został ranny dowódca 4. kompanii 51. batalionu.
Informacje o działaniach Niemców początkowo nie wzbudziły niepokoju mjr. „Hubala”, który przewidywał, że przed nastaniem świtu nieprzyjaciel nie zdecyduje się na generalne natarcie. Niemniej major wysłał silny patrol w kierunku Stefankowa z zadaniem przeprowadzenia rozpoznania i ewakuacji rannych. O świcie patrol wdał się w potyczkę z przeważającymi siłami przeciwnika, w której wyniku został zmuszony do odwrotu na Skłoby. Ostatecznie do głównych sił zdołało powrócić tylko dwóch rannych żołnierzy.
W tym samym czasie, gdy 51. batalion podążał w kierunku Huciska, drugi niemiecki batalion zajął niebronione Gałki. Policjanci aresztowali we wsi 40 mężczyzn, których wywieźli do więzienia w Radomiu.

## Bój pod Huciskiem
Nad ranem „Hubal” zarządził pogotowie bojowe, lecz stanowiska obronne obsadził dopiero wówczas, gdy wysłane patrole potwierdziły, że Niemcy zajęli Skłoby, a polskim tyłom nie zagraża atak od strony szosy Końskie–Przysucha. Plan obrony przewidywał, że główne uderzenie Niemców przyjmą na siebie dwa trzydziestoosobowe plutony piechoty, rozlokowane na skraju lasu w odległości około dwóch kilometrów od Huciska. Lewego skrzydła bronił 1. pluton pod dowództwem plut. Antoniego Kisielewskiego, podczas gdy na prawym skrzydle stanął 2. pluton pod dowództwem plut. Antoniego Bilskiego. W odwodzie „Hubal” pozostawił pluton kawalerii pod dowództwem wachm. Józefa Alickiego oraz drużynę ciężkich karabinów maszynowych. Linia polskiej obrony była rozrzedzona, gdyż strzelcy byli rozstawieni mniej więcej co 10 metrów. Na korzyść obrońców przemawiał natomiast fakt, że piechota dysponowała aż czternastoma ręcznymi karabinami maszynowymi.
Niemieckie natarcie rozpoczęło się około godziny 11:00. Polscy piechurzy dopuścili przeciwnika na odległość ok. 60–80 metrów, a następnie otworzyli gwałtowny ogień z broni ręcznej i maszynowej. Ostrzał spowodował zamieszanie i duże straty w niemieckich szeregach, aczkolwiek policjanci wkrótce ochłonęli z zaskoczenia i odpowiedzieli gęstym, choć niecelnym ogniem. W pewnym momencie Niemcom udało się nawet zepchnąć część 2. plutonu ze stanowisk obronnych. „Hubal” skierował tam wówczas dziesięciu piechurów z lewego skrzydła, co pozwoliło przywrócić pierwotne położenie. Następnie major wysłał na skraj lewego skrzydła trzyosobowy patrol konny pod dowództwem kpr. Brzozowskiego, polecając mu obejść Niemców od strony północno-wschodniej, a następnie ostrzelać ich flankę. Akcja ta spowodowała chwilowe zamieszanie w niemieckich szeregach i tym samym zmniejszyła nieprzyjacielski nacisk na pozycje 1. plutonu. Zachęcony powodzeniem Brzozowski kontynuował wypad na niemieckie tyły, wpadł jednak w zasadzkę i poległ, a jego dwóch podkomendnych odniosło rany (obaj zdołali powrócić do głównych sił oddziału).
W międzyczasie inny patrol został wysłany na południe, gdzie ustalił, że z tego kierunku nie grozi atak przeciwnika. Informacja ta pozwoliła „Hubalowi” na swobodne dysponowanie niewykorzystanym dotąd odwodem. Kawaleryjskie patrole zaobserwowały ponadto, że na nieukończonej szosie Skłoby–Hucisko stoi słabo strzeżona kolumna niemieckich samochodów. Na wieść o tym „Hubal” rozkazał wachm. Alickiemu obejść niemieckie pozycje pod osłoną lasu, a następnie zniszczyć nieubezpieczone samochody. Zaskakujący wypad został uwieńczony całkowitym powodzeniem. Kawalerzyści zlikwidowali lub zmusili do ucieczki przebywających przy samochodach Niemców, po czym przystąpili do podpalania porzuconych pojazdów. Gdy od strony Skłobów nadjechał niemiecki samochód osobowy, Polacy obrzucili go granatami i wybili stawiającą opór załogę.
Odgłosy toczącej się na tyłach walki wywołały zamieszanie w niemieckich szeregach. Policjanci przerwali natarcie i przystąpili do odwrotu. Sytuację tę wykorzystał plut. Kisielewski, który poderwał swój pluton do ataku na bagnety i zmusił Niemców do ucieczki. Mniej zdecydowanie nacierał 2. pluton, na skutek czego walcząca na jego odcinku niemiecka kompania zdołała się wycofać we względnym porządku. Jej manewry zagroziły odcięciem pozbawionemu już amunicji plutonowi Alickiego. Kawalerzyści musieli się wycofać z szosy, zanim zdążyli zniszczyć wszystkie samochody.
Bój trwał ponad dwie godziny. Pokonany niemiecki batalion wycofał się w kierunku Chlewisk. Wysłany w ślad za nim patrol pod dowództwem wachm. Romualda Rodziewicza nie zdołał nawiązać kontaktu bojowego z przeciwnikiem.

### Bilans
Bój pod Huciskiem był pierwszym dużym zwycięstwem oddziału „Hubala”, a zarazem pierwszą poważną walką partyzancką stoczoną w czasie II wojny światowej. Mimo liczebnej i technicznej przewagi przeciwnika polscy żołnierze zmusili Niemców do odwrotu i zadali im ciężkie straty, sięgające 100 zabitych i rannych. „Hubalczycy” zniszczyli także sześć niemieckich samochodów, w tym cztery ciężarowe, a kilka innych uszkodzili.
Oddział Wydzielony Wojska Polskiego poniósł mniejsze, aczkolwiek odczuwalne straty. Z szeregów ubyło bowiem jedenastu poległych, dwóch zaginionych, dziesięciu rannych i jeden dezerter.
Po zakończeniu walki „Hubal” w uznaniu zasług awansował kilku żołnierzy, w tym Franciszka Głowacza do stopnia plutonowego, a Mariannę Cel do stopnia starszego ułana.

## Epilog
Mimo odniesionego zwycięstwa „Hubal” zdawał sobie sprawę, że jego oddział nie będzie w stanie sprostać głównym siłom obławy. Ponadto rozpoczęcie regularnych walk z Niemcami uważał za przedwczesne i nadal zamierzał oszczędzać swój oddział do czasu spodziewanej alianckiej ofensywy. Z tych powodów podjął decyzję o rozpoczęciu odwrotu w Góry Świętokrzyskie.
Wieczorem 30 marca polscy żołnierze opuścili Hucisko i pokonawszy 25-kilometrową marszrutę, stanęli następnego ranka we wsi Szałas. 1 kwietnia Niemcy podjęli kolejną próbę rozbicia oddziału, lecz „hubalczycy” zdołali odeprzeć atak i oderwać się od przeciwnika. Następnie major skierował swój oddział na wschód, lecz próba przekroczenia szosy Skarżysko-Kamienna – Kielce zakończyła się niepowodzeniem. W tej sytuacji postanowił zawrócić na zachód, dzieląc jednocześnie oddział na dwie części. W nocy z 1 na 2 kwietnia pododdział kawalerii z „Hubalem” na czele przebił się przez pozycje 8. pułku SS-Totenkopfverbände, rozłożone wzdłuż szosy między Odrowążem a Samsonowem. Następnie kawalerzyści ukrywali się przez cały dzień w gęstym zagajniku, a po zapadnięciu zmroku wyruszyli w kierunku Podchyby, gdzie niepostrzeżenie przekroczyli zewnętrzny pierścień niemieckiej blokady. Niemieckiego kordonu nie zdołał natomiast sforsować pododdział piechoty. Dowodzący nim ppor. Marek Szymański ps. „Sęp” był zmuszony zezwolić żołnierzom, aby na własną rękę wychodzili z okrążenia.
„Hubal” przez dwa dni nadaremnie oczekiwał na piechurów we wsi Kamienna Wola, po czym wznowił odwrót w kierunku południowo-zachodnim. Niedługo później zredukowany do 23 żołnierzy oddział stanął na kwaterach we wsi Mały Węgrzyn. Niemcy, straciwszy kontakt bojowy z „hubalczykami”, ogłosili 2 kwietnia zakończenie akcji i rozbicie polskiego oddziału (co „Hubal” zdementował później w odezwie skierowanej do polskiej ludności).
W odwecie za doznane niepowodzenia Niemcy przeprowadzili zakrojoną na szeroką skalę akcję pacyfikacyjną, wymierzoną we wsie, w których pobliżu operowali „hubalczycy”. Między 30 marca a 11 kwietnia różnymi formami represji dotkniętych zostało 31 miejscowości w przedwojennych powiatach koneckim, kieleckim i opoczyńskim. Cztery wsie doszczętnie spalono, a w piątej zniszczono większą część zabudowy. Niemcy zamordowali 712 osób cywilnych, w tym dwie kobiety i sześcioro dzieci.
Hucisko zostało spacyfikowane dwukrotnie. 31 marca Niemcy aresztowali tam 33 mężczyzn, spośród których większość wywieźli później do KL Sachsenhausen. Z kolei 11 kwietnia niemiecka ekspedycja karna doszczętnie spaliła wieś i rozstrzelała 22 mężczyzn. W wyniku obu pacyfikacji zginęło łącznie 43 mieszkańców Huciska.

title: Bój pod Huciskiem

wikitext:
{{wyróżnienie|DA}}
{{nie mylić z|[[Potyczka na polanie Huciska]]}}
{{Wojna infobox
 |nazwa        = Bój pod Huciskiem
 |epoka        = czasy najnowsze
 |konflikt     = [[II wojna światowa]]
 |grafika      =
 |opis grafiki =
 |czas         = 30 marca 1940
 |miejsce      = okolice wsi [[Hucisko (powiat przysuski)|Hucisko]]
 |terytorium   = [[II Rzeczpospolita|Polska]] [[Okupacja niemiecka ziem polskich (1939–1945)|pod okupacją niemiecką]] ([[Generalne Gubernatorstwo]])
 |przyczyna    = niemiecka próba rozbicia oddziału „Hubala”
 |wynik        = zwycięstwo Polaków
 |strona1      = {{państwo|2RP}}
 |strona2      = {{państwo|DEU|wariant=III Rzesza}}
 |dowódca1     = [[Henryk Dobrzański]]
 |dowódca2     = [[Friedrich Wilhelm Krüger]]
[[Fritz Katzmann]]
 |siły1        = ok. 100 żołnierzy
 |siły2        = kilkuset policjantów
 |straty1      = 11 poległych,
2 zaginionych,
10 rannych,
1 dezerter
 |straty2      = ok. 100 zabitych i rannych,
6 zniszczonych samochodów
 |kod mapy     = POL
 |wariant mapy = 1939-41
 |współrzędne  = 51°15′01″N 20°36′32″E
 |commons      =
}}
'''Bój pod Huciskiem''' – starcie pomiędzy [[Oddział Wydzielony Wojska Polskiego|Oddziałem Wydzielonym Wojska Polskiego]] majora „[[Henryk Dobrzański|Hubala]]” a 51. batalionem niemieckiej [[Ordnungspolizei|policji porządkowej]], stoczone 30 marca 1940 roku w pobliżu wsi [[Hucisko (powiat przysuski)|Hucisko]] na Kielecczyźnie.

Bój trwał ponad dwie godziny. Mimo liczebnej i technicznej przewagi przeciwnika polscy żołnierze zmusili [[III Rzesza|Niemców]] do odwrotu i zadali im ciężkie straty. Starcie pod Huciskiem było pierwszym dużym zwycięstwem „hubalczyków”, a zarazem pierwszą poważną walką partyzancką stoczoną w czasie [[II wojna światowa|II wojny światowej]]. W odwecie za poniesioną porażkę Niemcy dwukrotnie [[Pacyfikacja|spacyfikowali]] Hucisko oraz dokonali [[Pacyfikacje „hubalowskie”|licznych zbrodni w sąsiednich wsiach]].

== Geneza ==
[[Plik:Hubal3.png|thumb|Żołnierze majora „[[Henryk Dobrzański|Hubala]]”. Rok 1940]]
W ostatnich dniach [[Kampania wrześniowa|kampanii wrześniowej]] mjr [[Henryk Dobrzański]] ze [[110 Rezerwowy Pułk Ułanów|110. rezerwowego pułku ułanów]] zebrał wokół siebie grupę oficerów i żołnierzy zdecydowanych kontynuować walkę z [[III Rzesza|Niemcami]]{{odn|Kosztyła|1987|s=44–46}}. Początkowo Dobrzański zamierzał przyjść z odsieczą [[Obrona Warszawy (1939)|oblężonej Warszawie]], a gdy dotarła do niego wiadomość o jej [[Kapitulacja Warszawy (1939)|kapitulacji]], postanowił przedrzeć się na [[Węgry]] i stamtąd przedostać się do [[Wojsko Polskie we Francji (1939–1940)|odbudowywanej we Francji Armii Polskiej]]. Podobny zamiar powzięło kilkudziesięciu jego podkomendnych{{odn|Kosztyła|1987|s=46–51}}. W pierwszych dniach października 1939 roku oddział przedostał się w [[Góry Świętokrzyskie]], gdzie entuzjastyczne przyjęcie ze strony miejscowej ludności przekonało majora, że wrześniowa klęska nie złamała woli oporu polskiego społeczeństwa. Pomysł marszu na Węgry został wówczas porzucony na rzecz koncepcji kontynuowania walki zbrojnej w [[Okupacja niemiecka ziem polskich (1939–1945)|okupowanym kraju]]. Niedługo później mjr Dobrzański przybrał pseudonim „Hubal”{{odn|Kosztyła|1987|s=82–84}}. Począwszy od lutego 1940 roku jego oddział nosił natomiast nazwę [[Oddział Wydzielony Wojska Polskiego|Oddziału Wydzielonego Wojska Polskiego]]{{odn|Kosztyła|1987|s=135}}.

Obszarem działalności oddziału „Hubala” stała się Kielecczyzna. Major zamierzał doczekać tam spodziewanej na wiosnę 1940 roku ofensywy francusko-angielskiej, a następnie wesprzeć działania [[alianci (II wojna światowa)|aliantów]] intensywnymi akcjami zbrojnymi na niemieckich tyłach{{odn|Kosztyła|1987|s=84}}. W tym celu podjął próbę utworzenia zakonspirowanej organizacji wojskowej (tzw. Okręg Bojowy Kielce), która stanowić miała zaplecze dla jego oddziału oraz służyć organizowaniu społeczeństwa i przygotowywaniu przyszłego wystąpienia zbrojnego{{odn|Kosztyła|1987|s=85 i 92–95}}. W pierwszej dekadzie marca 1940 roku w szeregach oddziału znajdowało się już 320 żołnierzy{{odn|Kosztyła|1987|s=149}}. „Hubal” zyskał wielką popularność i autorytet wśród miejscowej ludności{{odn|Kosztyła|1987|s=132}}, a jego działalność przyczyniła się do przełamania nastrojów apatii i zniechęcenia panujących w polskim społeczeństwie{{odn|Kosztyła|1987|s=242}}.

Tymczasem w połowie marca 1940 roku kierownictwo [[Związek Walki Zbrojnej|Związku Walki Zbrojnej]], którego koncepcje walki z okupantem pozostawały skrajnie odmienne od planów „Hubala”, podjęło próbę rozwiązania oddziału. Na rozkaz komendanta [[Okręg Łódź AK|Okręgu Łódzkiego ZWZ]], ppłk. [[Leopold Okulicki|Leopolda Okulickiego]] ps. „Miller”, szeregi opuściła znaczna liczba oficerów i żołnierzy (13 marca){{odn|Kosztyła|1987|s=154–160}}. Przy „Hubalu”, który zdecydowany był kontynuować otwartą walkę, pozostało 70 żołnierzy. Jeszcze tego samego wieczora zredukowany oddział opuścił swą dotychczasową kwaterę we wsi [[Gałki (gmina Gielniów)|Gałki]] i przeszedł do wsi [[Hucisko (powiat przysuski)|Hucisko]], gdzie zatrzymał się na ponad dwa tygodnie{{odn|Kosztyła|1987|s=158}}. Na skutek napływu ochotników jego liczebność wzrosła wkrótce do ponad 100 żołnierzy{{odn|Kosztyła|1987|s=163}}.

Mimo iż mjr Dobrzański starał się unikać poważniejszych starć z Niemcami, sam fakt istnienia jego oddziału stanowił dla okupantów powód do niepokoju, zwłaszcza w kontekście spodziewanego wybuchu walk na [[Front zachodni (II wojna światowa)|froncie zachodnim]]. W marcu 1940 roku Niemcy rozpoczęli przygotowania do rozprawy z „Hubalem”, jednakże spory kompetencyjne pomiędzy [[Wehrmacht]]em a władzami policyjnymi [[Generalne Gubernatorstwo|Generalnego Gubernatorstwa]] chwilowo opóźniły rozpoczęcie obławy{{odn|Kosztyła|1987|s=151–153}}.

== Pierwsze potyczki ==
30 marca 1940 roku oddziały [[Schutzstaffel|SS]] i [[Ordnungspolizei|policji niemieckiej]] skoncentrowane w okolicach [[Skarżysko-Kamienna|Skarżyska-Kamiennej]], [[Szydłowiec|Szydłowca]], [[Chlewiska (powiat szydłowiecki)|Chlewisk]] i [[Przysucha|Przysuchy]], przystąpiły do obławy na oddział „Hubala”. O rozmachu tej operacji świadczyć może fakt, że wzięło w niej udział około 5 tys. esesmanów i policjantów{{odn|Kosztyła|1987|s=172}}, nad którymi dowództwo sprawował osobiście [[Dowódca SS i Policji|Wyższy Dowódca SS i Policji]] w [[Generalne Gubernatorstwo|Generalnym Gubernatorstwie]] (''HSSPF „Ost”''), [[Obergruppenführer|SS-Obergruppenführer]] [[Friedrich Wilhelm Krüger]]{{odn|Terror na wsi kieleckiej|1988|s=40 i 46}}. Ze względu na fakt, iż władze policyjne nie chciały się z nikim dzielić spodziewanym sukcesem{{odn|Kosztyła|1987|s=153}}, plan obławy i termin jej rozpoczęcia zatajono przed dowództwem [[Ober-Ost (1939)|miejscowych struktur Wehrmachtu]]{{odn|Kosztyła|1987|s=172}}.

Niemiecki wywiad nie dysponował precyzyjnymi informacjami na temat miejsca pobytu oddziału „Hubala”, stąd okupanci postanowili jednocześnie zaatakować obie wsie, o których wiedzieli, iż stanowiły jego kwaterę – [[Gałki (gmina Gielniów)|Gałki]] i [[Hucisko (powiat przysuski)|Hucisko]]. Owo uderzenie przeprowadzić miały dwa bataliony policji porządkowej pod ogólnym dowództwem [[Oberführer|SS-Oberführera]] [[Fritz Katzmann|Fritza Katzmanna]]{{u|uwaga1}}{{odn|Kosztyła|1987|s=172–173}}. Oddziałem, który otrzymał zadanie zdobycia Huciska, był 51. batalion policji ([[Język niemiecki|niem]]. ''Polizei-Bataillon 51''){{odn|Kosztyła|1987|s=174}}.

Oba niemieckie bataliony zajęły pozycje wyjściowe 29 marca, a do działań ofensywnych przystąpiły o świcie następnego dnia{{odn|Kosztyła|1987|s=173}}. Do pierwszej potyczki doszło już w nocy z 29 na 30 marca, kiedy to czołowe ubezpieczenie 51. batalionu zostało ostrzelane przez polską [[Czujka (wojsko)|czujkę]], wkrótce po wyjściu za opłotki Chlewisk. Niedługo później czteroosobowy polski patrol pod dowództwem plut. Adolfa Bączewskiego został zaatakowany przez Niemców pod [[Stefanków (powiat szydłowiecki)|Stefankowem]]{{u|uwaga2}}. Bączewski podjął nierówną walkę z całą niemiecką kompanią, zamierzając w ten sposób opóźnić marsz nieprzyjaciela i dać „Hubalowi” dodatkowy czas na przygotowanie obrony. W potyczce poległ jeden z „hubalczyków”, a dwóch innych zostało ciężko rannych. Niemcy również ponieśli straty, m.in. został ranny dowódca 4. kompanii 51. batalionu{{odn|Kosztyła|1987|s=174}}.

Informacje o działaniach Niemców początkowo nie wzbudziły niepokoju mjr. „Hubala”, który przewidywał, że przed nastaniem świtu nieprzyjaciel nie zdecyduje się na generalne natarcie. Niemniej major wysłał silny patrol w kierunku Stefankowa z zadaniem przeprowadzenia rozpoznania i ewakuacji rannych. O świcie patrol wdał się w potyczkę z przeważającymi siłami przeciwnika, w której wyniku został zmuszony do odwrotu na [[Skłoby]]. Ostatecznie do głównych sił zdołało powrócić tylko dwóch rannych żołnierzy{{odn|Kosztyła|1987|s=174–175}}.

W tym samym czasie, gdy 51. batalion podążał w kierunku Huciska, drugi niemiecki batalion zajął niebronione Gałki. Policjanci aresztowali we wsi 40 mężczyzn, których wywieźli do więzienia w [[Radom]]iu{{u|uwaga3}}{{odn|Kosztyła|1987|s=173}}.

== Bój pod Huciskiem ==
Nad ranem „Hubal” zarządził pogotowie bojowe, lecz stanowiska obronne obsadził dopiero wówczas, gdy wysłane patrole potwierdziły, że Niemcy zajęli Skłoby, a polskim tyłom nie zagraża atak od strony szosy [[Końskie]]–[[Przysucha]]{{odn|Kosztyła|1987|s=175}}. Plan obrony przewidywał, że główne uderzenie Niemców przyjmą na siebie dwa trzydziestoosobowe plutony piechoty, rozlokowane na skraju lasu w odległości około dwóch kilometrów od Huciska. Lewego skrzydła bronił 1. pluton pod dowództwem plut. Antoniego Kisielewskiego, podczas gdy na prawym skrzydle stanął 2. pluton pod dowództwem plut. Antoniego Bilskiego. W odwodzie „Hubal” pozostawił pluton kawalerii pod dowództwem wachm. [[Józef Alicki|Józefa Alickiego]] oraz drużynę [[Ciężki karabin maszynowy|ciężkich karabinów maszynowych]]. Linia polskiej obrony była rozrzedzona, gdyż strzelcy byli rozstawieni mniej więcej co 10 metrów. Na korzyść obrońców przemawiał natomiast fakt, że piechota dysponowała aż czternastoma [[Ręczny karabin maszynowy|ręcznymi karabinami maszynowymi]]{{odn|Kosztyła|1987|s=175–176}}.

Niemieckie natarcie rozpoczęło się około godziny 11:00. Polscy piechurzy dopuścili przeciwnika na odległość ok. 60–80 metrów, a następnie otworzyli gwałtowny ogień z broni ręcznej i maszynowej. Ostrzał spowodował zamieszanie i duże straty w niemieckich szeregach, aczkolwiek policjanci wkrótce ochłonęli z zaskoczenia i odpowiedzieli gęstym, choć niecelnym ogniem. W pewnym momencie Niemcom udało się nawet zepchnąć część 2. plutonu ze stanowisk obronnych. „Hubal” skierował tam wówczas dziesięciu piechurów z lewego skrzydła, co pozwoliło przywrócić pierwotne położenie{{odn|Kosztyła|1987|s=176}}. Następnie major wysłał na skraj lewego skrzydła trzyosobowy patrol konny pod dowództwem kpr. Brzozowskiego, polecając mu obejść Niemców od strony północno-wschodniej, a następnie ostrzelać ich flankę. Akcja ta spowodowała chwilowe zamieszanie w niemieckich szeregach i tym samym zmniejszyła nieprzyjacielski nacisk na pozycje 1. plutonu. Zachęcony powodzeniem Brzozowski kontynuował wypad na niemieckie tyły, wpadł jednak w zasadzkę i poległ, a jego dwóch podkomendnych odniosło rany (obaj zdołali powrócić do głównych sił oddziału){{odn|Kosztyła|1987|s=176–177}}.

W międzyczasie inny patrol został wysłany na południe, gdzie ustalił, że z tego kierunku nie grozi atak przeciwnika. Informacja ta pozwoliła „Hubalowi” na swobodne dysponowanie niewykorzystanym dotąd odwodem. Kawaleryjskie patrole zaobserwowały ponadto, że na nieukończonej szosie Skłoby–Hucisko stoi słabo strzeżona kolumna niemieckich samochodów. Na wieść o tym „Hubal” rozkazał wachm. Alickiemu obejść niemieckie pozycje pod osłoną lasu, a następnie zniszczyć nieubezpieczone samochody. Zaskakujący wypad został uwieńczony całkowitym powodzeniem. Kawalerzyści zlikwidowali lub zmusili do ucieczki przebywających przy samochodach Niemców, po czym przystąpili do podpalania porzuconych pojazdów. Gdy od strony Skłobów nadjechał niemiecki samochód osobowy, Polacy obrzucili go granatami i wybili stawiającą opór załogę{{u|uwaga4}}{{odn|Kosztyła|1987|s=177–179}}.

Odgłosy toczącej się na tyłach walki wywołały zamieszanie w niemieckich szeregach. Policjanci przerwali natarcie i przystąpili do odwrotu. Sytuację tę wykorzystał plut. Kisielewski, który poderwał swój pluton do ataku na bagnety i zmusił Niemców do ucieczki. Mniej zdecydowanie nacierał 2. pluton, na skutek czego walcząca na jego odcinku niemiecka kompania zdołała się wycofać we względnym porządku. Jej manewry zagroziły odcięciem pozbawionemu już amunicji plutonowi Alickiego. Kawalerzyści musieli się wycofać z szosy, zanim zdążyli zniszczyć wszystkie samochody{{odn|Kosztyła|1987|s=179–180}}.

Bój trwał ponad dwie godziny. Pokonany niemiecki batalion wycofał się w kierunku Chlewisk. Wysłany w ślad za nim patrol pod dowództwem wachm. [[Romuald Rodziewicz|Romualda Rodziewicza]] nie zdołał nawiązać kontaktu bojowego z przeciwnikiem{{odn|Kosztyła|1987|s=180}}.

=== Bilans ===
Bój pod Huciskiem był pierwszym dużym zwycięstwem oddziału „Hubala”, a zarazem pierwszą poważną walką partyzancką stoczoną w czasie [[II wojna światowa|II wojny światowej]]. Mimo liczebnej i technicznej przewagi przeciwnika polscy żołnierze zmusili Niemców do odwrotu i zadali im ciężkie straty, sięgające 100 zabitych i rannych. „Hubalczycy” zniszczyli także sześć niemieckich samochodów, w tym cztery [[Samochód ciężarowy|ciężarowe]], a kilka innych uszkodzili{{odn|Kosztyła|1987|s=180}}.

Oddział Wydzielony Wojska Polskiego poniósł mniejsze, aczkolwiek odczuwalne straty. Z szeregów ubyło bowiem jedenastu poległych, dwóch zaginionych, dziesięciu rannych i jeden dezerter{{u|uwaga5}}{{odn|Kosztyła|1987|s=180}}.

Po zakończeniu walki „Hubal” w uznaniu zasług awansował kilku żołnierzy, w tym [[Franciszek Głowacz|Franciszka Głowacza]] do stopnia plutonowego, a [[Marianna Cel|Mariannę Cel]] do stopnia starszego ułana{{odn|Kosztyła|1987|s=181}}.

== Epilog ==
Mimo odniesionego zwycięstwa „Hubal” zdawał sobie sprawę, że jego oddział nie będzie w stanie sprostać głównym siłom obławy. Ponadto rozpoczęcie regularnych walk z Niemcami uważał za przedwczesne i nadal zamierzał oszczędzać swój oddział do czasu spodziewanej alianckiej ofensywy. Z tych powodów podjął decyzję o rozpoczęciu odwrotu w [[Góry Świętokrzyskie]]{{odn|Kosztyła|1987|s=180–181}}.

Wieczorem 30 marca polscy żołnierze opuścili Hucisko i pokonawszy 25-kilometrową [[Droga marszu|marszrutę]], stanęli następnego ranka we wsi [[Szałas (powiat kielecki)|Szałas]]{{odn|Kosztyła|1987|s=182}}. 1 kwietnia Niemcy podjęli kolejną próbę rozbicia oddziału, lecz „hubalczycy” zdołali odeprzeć atak i oderwać się od przeciwnika{{odn|Kosztyła|1987|s=185–191}}. Następnie major skierował swój oddział na wschód, lecz próba przekroczenia szosy [[Skarżysko-Kamienna]] – [[Kielce]] zakończyła się niepowodzeniem. W tej sytuacji postanowił zawrócić na zachód, dzieląc jednocześnie oddział na dwie części. W nocy z 1 na 2 kwietnia pododdział kawalerii z „Hubalem” na czele przebił się przez pozycje 8. pułku [[SS-Totenkopfverbände]], rozłożone wzdłuż szosy między [[Odrowąż (województwo świętokrzyskie)|Odrowążem]] a [[Samsonów|Samsonowem]]. Następnie kawalerzyści ukrywali się przez cały dzień w gęstym zagajniku, a po zapadnięciu zmroku wyruszyli w kierunku [[Podchyby]], gdzie niepostrzeżenie przekroczyli zewnętrzny pierścień niemieckiej blokady{{odn|Kosztyła|1987|s=192–196}}. Niemieckiego kordonu nie zdołał natomiast sforsować pododdział piechoty. Dowodzący nim ppor. [[Marek Szymański (oficer)|Marek Szymański]] ps. „Sęp” był zmuszony zezwolić żołnierzom, aby na własną rękę wychodzili z okrążenia{{odn|Kosztyła|1987|s=196–200}}.

„Hubal” przez dwa dni nadaremnie oczekiwał na piechurów we wsi [[Kamienna Wola (gmina Stąporków)|Kamienna Wola]], po czym wznowił odwrót w kierunku południowo-zachodnim{{odn|Kosztyła|1987|s=196 i 200}}. Niedługo później zredukowany do 23 żołnierzy oddział stanął na kwaterach we wsi Mały Węgrzyn{{odn|Kosztyła|1987|s=200 i 207}}. Niemcy, straciwszy kontakt bojowy z „hubalczykami”, ogłosili 2 kwietnia zakończenie akcji i rozbicie polskiego oddziału{{odn|Kosztyła|1987|s=200}} (co „Hubal” zdementował później w odezwie skierowanej do polskiej ludności){{odn|Kosztyła|1987|s=207}}.

W odwecie za doznane niepowodzenia Niemcy przeprowadzili zakrojoną na szeroką skalę akcję pacyfikacyjną, wymierzoną we wsie, w których pobliżu operowali „hubalczycy”{{odn|Kosztyła|1987|s=202–203}}. Między 30 marca a 11 kwietnia różnymi formami represji dotkniętych zostało 31 miejscowości w przedwojennych powiatach [[Powiat konecki|koneckim]], [[Powiat kielecki|kieleckim]] i [[Powiat opoczyński|opoczyńskim]]. Cztery wsie doszczętnie spalono, a w piątej zniszczono większą część zabudowy. Niemcy zamordowali 712 osób cywilnych, w tym dwie kobiety i sześcioro dzieci{{odn|Terror na wsi kieleckiej|1988|s=13 i 44–45}}.
{{osobny artykuł|Pacyfikacje „hubalowskie”}}
Hucisko zostało spacyfikowane dwukrotnie. 31 marca Niemcy aresztowali tam 33 mężczyzn, spośród których większość wywieźli później do [[Sachsenhausen (KL)|KL Sachsenhausen]]{{odn|Terror na wsi kieleckiej|1988|s=41 i 44}}. Z kolei 11 kwietnia niemiecka ekspedycja karna doszczętnie spaliła wieś i rozstrzelała 22 mężczyzn{{odn|Terror na wsi kieleckiej|1988|s=23 i 43}}. W wyniku obu pacyfikacji zginęło łącznie 43 mieszkańców Huciska{{odn|Terror na wsi kieleckiej|1988|s=45}}.

== Uwagi ==
{{Uwagi|
<ref name="uwaga1">[[Fritz Katzmann|Katzmann]] pełnił funkcję [[Dowódca SS i Policji|Dowódcy SS i Policji]] w [[Dystrykt radomski|dystrykcie radomskim]] (''SSPF Radom'').</ref>
<ref name="uwaga2">Patrol ten wracał z Wandowa po zakończeniu misji zaopatrzeniowej. Patrz: {{odn|ref=nie|Kosztyła|1987|s=174}}.</ref>
<ref name="uwaga3">Wszystkich czterdziestu rozstrzelano 4 kwietnia 1940 roku na [[Firlej (Radom)|Firleju]] pod [[Radom]]iem. W egzekucji tej zginęło łącznie 145 mężczyzn aresztowanych podczas obławy na [[Oddział Wydzielony Wojska Polskiego|oddział „Hubala”]]. Patrz: {{odn|ref=nie|Terror na wsi kieleckiej|1988|s=23 i 41}}.</ref>
<ref name="uwaga4">Ocalał jedynie pasażer ubrany w [[Mundur Wojska Polskiego II RP|polski mundur wojskowy]], który zdołał przekonać kawalerzystów, że jest ochotnikiem, którego [[III Rzesza|Niemcy]] aresztowali, gdy zmierzał do oddziału „Hubala”. Dopiero później wyszło na jaw, że mężczyzna był niemieckim agentem. Patrz: {{odn|ref=nie|Kosztyła|1987|s=179}}.</ref>
<ref name="uwaga5">W tych wyliczeniach ujęto również straty poniesione przez polski oddział w trakcie potyczek poprzedzających właściwe starcie. Patrz: {{odn|ref=nie|Kosztyła|1987|s=180}}.</ref>
}}

== Przypisy ==
{{Przypisy}}

== Bibliografia ==
* {{Cytuj książkę|nazwisko = Kosztyła|imię = Zygmunt|tytuł = Oddział Wydzielony Wojska Polskiego Majora „Hubala”|wydawca = Wydawnictwo MON|miejsce = Warszawa|rok = 1987|isbn=83-11-07345-7|odn=tak}}
* {{Cytuj pismo|tytuł = Terror hitlerowski na wsi kieleckiej. Wybór dokumentów źródłowych |czasopismo = Rocznik Świętokrzyski |wolumin =XV |data = 1988 |miejsce = Warszawa-Kraków|issn = 0485-3261|odn={{odn/id|Terror na wsi kieleckiej|1988}}}}

[[Kategoria:1940 w Generalnym Gubernatorstwie]]
[[Kategoria:Bitwy polskiej partyzantki|Hucisko]]
[[Kategoria:Bitwy w 1940|Hucisko]]
[[Kategoria:Oddział Wydzielony Wojska Polskiego mjr. „Hubala”]]

title: Bój pod Huciskiem

Miejsce: okolice wsi Hucisko

Terytorium: Polska pod okupacją niemiecką (Generalne Gubernatorstwo)

Wynik: zwycięstwo Polaków

title: Strony konfliktu

Polska: III Rzesza

title: Dowódcy

Henryk Dobrzański: Friedrich Wilhelm Krüger · Fritz Katzmann

title: Siły

ok. 100 żołnierzy: kilkuset policjantów

title: Straty

11 poległych, · 2 zaginionych, · 10 rannych, · 1 dezerter: ok. 100 zabitych i rannych, · 6 zniszczonych samochodów

Straty: Położenie na mapie Okupowanej Polski w latach 1939-1941miejsce bitwy


text:
# Gunnar Nordholm
Oscar Gunnar Nordholm, född 7 januari 1902 i Stockholm, död 14 november 1992 i Lund, var en svensk jurist.
Gunnar Nordholm var son till telegrafkommissarien Per Adolf Eugene Nordholm. Efter studentexamen i Karlskrona 1920, juris kandidatexamen vid Uppsala universitet 1924 och tingstjänstgöring 1925–1927 blev Nordholm fiskalaspirant i Svea hovrätt 1928. Han var amanuens och tillförordnad kanslisekreterare i Kommunikations- och Justitiedepartementet samt extra notarie vid Domänstyrelsen och på domänfiskalkontoret 1928–1930. När Järnhandlareorganisationens garantiförening bildades 1930 blev Nordholm dess ombudsman, och 1932 utsågs han till föreningens verkställande direktör. År 1936 bildades på Nordholms initiativ Handelns arbetsgivarorganisation (HAO) med uppgift att biträda sina medlemmar vid kollektivavtalsförhandlingar och arbetstvister. Nordholm var från början organisationens verkställande direktör. Därutöver var Nordholm bland annat verkställande direktör i Svenska bokhandlarföreningens samarbetsorganisation från 1937, för Svenska film- och biografföreningen från 1945, för Teatrarnas riksförbund från 1947 och för Sveriges tandläkares arbetsgivareförening från 1947. År 1939 blev han ledamot av Arbetsrådet och 1949 av Arbetarskyddsstyrelsen. Nordholm var från 1942 ledamot av de svenska arbetsgivarföreningarnas förtroenderåd och Svenska personalpensionskassans överstyrelse, samt från 1947 ledamot av pensionsutredningen. Från 1945 tillhörde han Svenska institutets råd. Från 1947 var han president i Handelns internationella arbetsgivarorganisation, samt ledamot av Centre d'Études du Commerce i Paris.

wikiname: svwiki

title: Gunnar Nordholm

in_language: sv

wikitext:
'''Oscar ''Gunnar'' Nordholm''', född [[7 januari]] [[1902]] i [[Stockholm]], död [[14 november]] [[1992]] i [[Lund]]<ref>''[[Sveriges dödbok]] 1860–2016'', DVD-ROM</ref>, var en svensk [[jurist]].

Gunnar Nordholm var son till telegrafkommissarien Per Adolf Eugene Nordholm. Efter [[studentexamen]] i [[Karlskrona]] 1920, [[juris kandidatexamen]] vid [[Uppsala universitet]] 1924 och [[tingstjänstgöring]] 1925–1927 blev Nordholm fiskalaspirant i [[Svea hovrätt]] 1928. Han var [[amanuens]] och [[tillförordnad]] [[kanslisekreterare]] i [[Kommunikationsdepartementet|Kommunikations-]] och [[Justitiedepartementet]] samt extra notarie vid [[Domänstyrelsen]] och på domänfiskalkontoret 1928–1930. När Järnhandlareorganisationens garantiförening bildades 1930 blev Nordholm dess [[ombudsman]], och 1932 utsågs han till föreningens [[verkställande direktör]]. År 1936 bildades på Nordholms initiativ [[Handelns arbetsgivarorganisation]] (HAO) med uppgift att biträda sina medlemmar vid kollektivavtalsförhandlingar och arbetstvister. Nordholm var från början organisationens verkställande direktör. Därutöver var Nordholm bland annat verkställande direktör i Svenska bokhandlarföreningens samarbetsorganisation från 1937, för Svenska film- och biografföreningen från 1945, för Teatrarnas riksförbund från 1947 och för Sveriges tandläkares arbetsgivareförening från 1947. År 1939 blev han ledamot av [[Arbetsrådet]] och 1949 av [[Arbetarskyddsstyrelsen]]. Nordholm var från 1942 ledamot av de svenska arbetsgivarföreningarnas förtroenderåd och Svenska personalpensionskassans överstyrelse, samt från 1947 ledamot av pensionsutredningen. Från 1945 tillhörde han [[Svenska institutet]]s råd. Från 1947 var han president i Handelns internationella arbetsgivarorganisation, samt ledamot av [[Centre d'Études du Commerce]] i [[Paris]].

== Källor ==
* {{runeberg.org|smok|5|0563.html Nordholm, Gunnar}}

=== Noter ===
<references/>

{{STANDARDSORTERING:Nordholm, Gunnar}}

[[Kategori:Svenska jurister under 1900-talet]]
[[Kategori:Jurister från Stockholm]]
[[Kategori:Födda 1902]]
[[Kategori:Avlidna 1992]]
[[Kategori:Män]]


text:
# سيمون زينك
سيمون زينك (بالإنجليزية: Simon Zenke) (24 ديسمبر 1988 بكادونا في نيجيريا - ) هو لاعب كرة قدم نيجيري في مركز الهجوم. لعب مع سامسون سبور وشانلي أورفا سبور ونادي إسطنبول باشاكشهر ونادي ستراسبورغ ونادي كارديمير كارابوك سبور ونادي نانسي ونيجر تورنادو.

## روابط خارجية
- سيمون زينك على موقع اتحاد تركيا (لاعب) (الإنجليزية)
- سيمون زينك على موقع قاعدة بيانات كرة القدم.إي يو (الإنجليزية)
- سيمون زينك على موقع Soccerway.com (الإنجليزية)
- سيمون زينك على موقع عالم كرة القدم.نت (الإنجليزية)
- سيمون زينك على موقع AS.com (الإسبانية)

wikiname: arwiki

title: سيمون زينك

in_language: ar

wikitext:
{{يتيمة|تاريخ=سبتمبر 2018}}
{{صندوق معلومات سيرة كرة قدم
| تاريخ_الميلاد = {{تاريخ الميلاد والعمر|1988|12|24|df=yes}}
| طول = {{الارتفاع|m=1.77}}
| مركز = [[مهاجم (كرة القدم)|مهاجم]]
| سنوات_الشباب1 =
| أندية_الشباب1 = [[كادونا يونايتد]]
| سنوات1 = 2005
| أندية1 = [[نيجر تورنادو]]
| مباريات1 =
| أهداف1 =
| سنوات10 = 2018–2019
| أندية10 = [[دينامو بوخارست]]
| مباريات10 = 22
| أهداف10 = 1
| سنوات11 = 2020
| أندية11 = {{Ill-WD2|id=Q1554303|en=true}}
| مباريات11 = 4
| أهداف11 = 0
| سنوات2 = 2005–2010
| أندية2 = [[نادي ستراسبورغ|ستراسبورغ]]
| مباريات2 = 59
| أهداف2 = 11
| سنوات3 = 2007–2010
| أندية3 = [[نادي ستراسبورغ|ستراسبورغ]]<ref>[http://www.racingstub.com/fiche/pe/637-simon-zenke/fiche Simon Zenke - Racing Club de Strasbourg - racingstub.com] {{Webarchive|url=https://web.archive.org/web/20140201185207/http://www.racingstub.com/fiche/pe/637-simon-zenke/fiche |date=1 فبراير 2014}}</ref>
| مباريات3 = 37
| أهداف3 = 3
| سنوات4 = 2010–2012
| أندية4 = [[سامسون سبور]]
| مباريات4 = 53
| أهداف4 = 17
| سنوات5 = 2012–2013
| أندية5 = [[إي أس نانسي]]
| مباريات5 = 11
| أهداف5 = 1
| سنوات6 = 2013–2014
| أندية6 = [[نادي إسطنبول باشاكشهر|إسطنبول باشاكشهر]]
| مباريات6 = 19
| أهداف6 = 2
| سنوات7 = 2014–2015
| أندية7 = [[شانلي أورفا سبور]]
| مباريات7 = 22
| أهداف7 = 3
| سنوات8 = 2015–2016
| أندية8 = [[نادي كارديمير كارابوك سبور|كارديمير كارابوك سبور]]
| مباريات8 = 29
| أهداف8 = 3
| سنوات9 = 2016–2018
| أندية9 = {{Ill-WD2|id=Q291937|en=true}}
| مباريات9 = 50
| أهداف9 = 5
| تحديث-نادي = 2 يناير 2021
}}
'''سيمون زينك''' {{إنج|Simon Zenke}} ([[24 ديسمبر]] [[1988]] ب[[كادونا]] في [[نيجيريا]] - ) هو [[لاعب كرة قدم]] [[نيجيريا|نيجيري]] في [[مركز (كرة القدم)|مركز]] [[مهاجم (كرة قدم)|الهجوم]].<ref>[https://racingstub.com/persons/637/ Simon Zenke - Racing Club de Strasbourg - racingstub.com] {{Webarchive|url=https://web.archive.org/web/20140201185207/http://www.racingstub.com/fiche/pe/637-simon-zenke/fiche |date=01 فبراير 2014}}</ref><ref>{{استشهاد ويب|مسار=http://www.yeniasir.com.tr/Spor/2012/06/29/akhisarin-gozu-simon-zenkede |عنوان=AKHİSAR'IN GÖZÜ SİMON ZENKE'DE|ناشر=yeniasir.com.tr|تاريخ الوصول=23 August 2014|لغة=tr| مسار أرشيف = https://web.archive.org/web/20161226060019/http://www.yeniasir.com.tr/spor/2012/06/29/akhisarin-gozu-simon-zenkede | تاريخ أرشيف = 26 ديسمبر 2016 }}</ref> لعب مع [[سامسون سبور]] و[[شانلي أورفا سبور]] و[[نادي إسطنبول باشاكشهر]] و[[نادي ستراسبورغ]] و[[نادي كارديمير كارابوك سبور]] و[[نادي نانسي]] و[[نيجر تورنادو]].
== روابط خارجية ==
* {{روابط رياضية}}
== مراجع ==
{{مراجع}}
{{شريط بوابات|أعلام|كرة القدم|نيجيريا}}
{{بذرة مهاجم كرة قدم نيجيري}}

[[تصنيف:لاعبو كرة قدم رجالية مغتربون في رومانيا]]
[[تصنيف:أشخاص أحياء]]
[[تصنيف:رياضيون من كادونا]]
[[تصنيف:رياضيون نيجيريون مغتربون في بلجيكا]]
[[تصنيف:رياضيون نيجيريون مغتربون في تركيا]]
[[تصنيف:رياضيون نيجيريون مغتربون في رومانيا]]
[[تصنيف:رياضيون نيجيريون مغتربون في فرنسا]]
[[تصنيف:لاعبو الدوري التركي الدرجة الأولى]]
[[تصنيف:لاعبو الدوري التركي الممتاز]]
[[تصنيف:لاعبو الدوري الفرنسي]]
[[تصنيف:لاعبو الدوري الفرنسي الدرجة الثانية]]
[[تصنيف:لاعبو الدوري الفرنسي الدرجة الرابعة]]
[[تصنيف:لاعبو دوري الدرجة الأولى الروماني]]
[[تصنيف:لاعبو سامسون سبور]]
[[تصنيف:لاعبو ستراسبورغ]]
[[تصنيف:لاعبو شانلي أورفا سبور]]
[[تصنيف:لاعبو شيلتيغيم]]
[[تصنيف:لاعبو كادونا يونايتد]]
[[تصنيف:لاعبو كرة قدم مغتربون في بلجيكا]]
[[تصنيف:لاعبو كرة قدم مغتربون في تركيا]]
[[تصنيف:لاعبو كرة قدم مغتربون في رومانيا]]
[[تصنيف:لاعبو كرة قدم مغتربون في فرنسا]]
[[تصنيف:لاعبو كرة قدم من كادونا]]
[[تصنيف:لاعبو كرة قدم نيجيريون]]
[[تصنيف:لاعبو كرة قدم نيجيريون مغتربون]]
[[تصنيف:لاعبو منتخب نيجيريا لكرة القدم للشباب]]
[[تصنيف:لاعبو نادي إسطنبول باشاكشهر]]
[[تصنيف:لاعبو نادي دينامو بوخارست]]
[[تصنيف:لاعبو نانسي]]
[[تصنيف:لاعبو نيجر تورنادو]]
[[تصنيف:مهاجمو كرة قدم رجالية]]
[[تصنيف:مواليد 1988]]

title: معلومات شخصية

الميلاد: 24 ديسمبر 1988 · كادونا

مواطنة: نيجيريا

مركز اللعب: مهاجم

title: مسيرة الشباب

سنوات: فريق

title: المسيرة الاحترافية1

سنوات: فريق · م. · (هـ.)

نيجر تورنادو

ستراسبورغ · 59 · (11)

ستراسبورغ · 37 · (3)

سامسون سبور · 53 · (17)

إي أس نانسي · 11 · (1)

إسطنبول باشاكشهر · 19 · (2)

شانلي أورفا سبور · 22 · (3)

كارديمير كارابوك سبور · 29 · (3)

Royale Union Tubize-Braine  · 50 · (5)

دينامو بوخارست · 22 · (1)

SC Schiltigheim  · 4 · (0)

المسيرة الاحترافية1: 1 عدد مرات الظهور مع الأندية وعدد الأهداف تحسب للدوري المحلي فقط وهو محدث في 2 يناير 2021.

المسيرة الاحترافية1: تعديل مصدري - تعديل


text:
# Ruines du donjon de la Motte
Les ruines du donjon de la Motte sont des ruines d'un ancien donjon datant du XIe siècle situé sur le lieu-dit "la Motte", petite colline arpenté au cœur du village de Saint-Gondon, dans le Loiret en France.

## Protection
Elles sont inscrites aux Monuments historiques depuis le 27 octobre 1971.

wikiname: frwiki

title: Ruines du donjon de la Motte

in_language: fr

wikitext:
{{infobox}}

Les '''ruines du donjon de la Motte''' sont des ruines d'un ancien [[donjon]] datant du {{s|XI}} situé sur le lieu-dit "la Motte", petite colline arpenté au cœur du village de [[Saint-Gondon]], dans le Loiret en France.

== Protection ==
Elles sont inscrites aux Monuments historiques depuis le {{date|27|octobre|1971}}<ref>{{Base Mérimée|PA00099007|Les ruines du donjon de la Motte}}.</ref>.

== Références ==
{{Références}}

== Articles connexes ==
* [[Liste des monuments historiques protégés en 1971]]
* [[Liste des monuments historiques du Loiret]]

== Liens externes ==
{{Liens}}

{{Portail|Loiret|Monuments historiques}}

[[Catégorie:Monument historique à Saint-Gondon]]
[[Catégorie:Monument historique inscrit en 1971]]

title: Présentation

Type: Donjon

Patrimonialité: Inscrit MH (1971)

title: Localisation

Localisation: Saint-Gondon, Loiret · France

title: Coordonnées


text:
# Gianluca (cantante)
Gianluca Antonio Abarza Caro (Santiago, 3 de octubre de 1996), conocido monónimamente como Gianluca, es un cantante, compositor y productor musical chileno, también conocido por.

## Biografía

### Primeros años
Nacido en Santiago, Gianluca vivió su infancia en la Ciudad Satélite de Maipú, para luego residir en la comuna de San Miguel.[cita requerida] Su entorno familiar cercano tuvo gran influencia musical: su padre tiene una banda de rock llamada Jekyll and Hyde y uno de sus hermanos también.
Sus influencias musicales partieron a temprana edad, de la mano de Deep Purple principalmente y otras bandas de rock y metal. En su preadolescencia conoció el rap, gustando de grupos como Tiro de Gracia, Panteras Negras y Salvaje Decibel.

### Carrera musical
Gianluca Abarza producía sus propios beats en el programa FL Studio desde el año 2012, donde, según sus palabras, hacía cosas 'más raras y experimentales' para más adelante fusionarlo con el trap. Estudió Arte en la Universidad Diego Portales, retirándose alrededor de 2016 del programa de estudios para dedicarse únicamente a la música. Es así como ese año presentó en su canal de YouTube su primer tema musical, Quemando Billetes. Previo al advenimiento de su popularidad y de posicionarse como uno de los grandes referentes del trap chileno, Gianluca había lanzado una serie de canciones y videos de producción independiente, algunos incluso producidos musicalmente por el propio artista. De este periodo, se desprenden algunos cortes como '11', 'Batman' y 'Wanna Know' (un remix de una canción de Drake), que luego sería incluido en el mixtape 'SSR'. Estos primeros trabajos estarían muy influenciados por una ola de trap adolescente más melancólica liderada por artistas como Yung Lean y la estética 'Sadboy'.
En marzo del 2017, se estrenó el videoclip de Siempre triste, que se convertiría en un fenómeno viral a lo largo del año, y que actualmente supera las dos millones de visualizaciones en YouTube. Éste también fue incluido en su primer mixtape. La popularidad de esta canción, y sus primeros show en vivo ayudarían a Gianluca a convertirse en un artista revelación en el underground nacional.
En mayo del 2018 fue lanzado vía bandcamp el mixtape G Love, con doce canciones que incluyen samples de The Smiths y Björk. Este fue presentado previamente en vivo en Matucana 100, en diciembre del 2018.
En el ciclo #14 de Sesiones Piola de septiembre del 2018, Gianluca interpretó junto a su banda de apoyo los temas Bart, Amor Platónico y Eres mi hogar de Los Prisioneros. El 10 de noviembre participó en el festival Primavera Fauna, compartiendo cartel con artistas y bandas como Lorde, MGMT, Death Cab For Cutie y At The Drive In; y cerrando el año con una colaboración con Princesa Alba: Summer Love.
En 2019, Gianluca firmó con el sello discográfico Quemasucabeza. El 15 de marzo fue lanzado el sencillo Sismo, junto a Pablo Chill-e . A fin de mes, fue parte de la edición anual del Lollapalooza Chile.
Fue nominado a los Premios Pulsar 2019, como Mejor artista de música urbana. La celebración se llevó a cabo el 9 de julio, siendo Ceaese el ganador, ambos artistas ya han colaborado juntos.
Su álbum debut Yin Yang fue estrenado el 4 de octubre, producido y mezclado por Pablo Stipicic y masterizado por Kevin Peterson (The Mastering Palace, Nueva York) y Gonzalo “Chalo” González (CHT Estudios, Chile). También contó con la participación de Gepe, Javiera Mena, Pablo Chill-e y Pedro LaDroga. El mismo fin de semana del lanzamiento, Gianluca se presentó gratis en Concepción y Chillán respectivamente, en el marco del Día Nacional de la Música.
Desde el 30 de octubre al 22 de noviembre de 2019, Gianluca se enmarcó en su primera gira internacional, visitando ciudades de España, México, Estados Unidos y Canadá.
En enero de 2020, sacaría Flotando Remix junto a Princesa Alba. Ese mismo año colaboró con Greenpeace Chile para hacer la canción "Agua", como parte de una campaña contra el acaparamiento de agua realizado por la industria minera.

## Discografía
- SSR (mixtape, 2017)
- Vortex (EP, 2017)[40]
- G Love (mixtape, 2018)
- Yin Yang (álbum de estudio, 2019)[41]
- G Love 2 (mixtape, 2020) [42]

| Año  | Nombre                      | Detalles                                                                                | Canciones                                                                                | Referencias |
| ---- | --------------------------- | -------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------- | ----------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------- | ----------- |
| 2017 | SSR (mixtape)               | - Publicación: 17 de mayo de 2017 - Formato: Descarga digital - Duración: 32 minutos, 56 segundos - Productores: Gianluca        | - Intro - Ganar (ft. Rehm) - Siempre Triste - Google Maps - Rosas - No te vayas (ft. Rehm) - Modelame (ft. mlsbts) - Wanna Know - Que te vaya bien (ft. mlsbts, Ea$y Kid) - 4 AM (ft. Tytokush) - Avignon (ft. Tytokush) (11 canciones)               |             |
| 2017 | Vortex (EP)                 | - Publicación: 27 de noviembre de 2017 - Formato: Descarga digital - Duración: 11 minutos, 25 segundos - Productores: Gianluca   | - No tengo dirección - Calma - Pk me odias? - Vortex (ft. Baby J, D Allen) (4 canciones)                                                                                | [ 40 ]      |
| 2018 | G Love (mixtape)            | - Publicación: 18 de mayo de 2018 - Formato: Descarga digital - Duración 42 minutos, 13 segundos - Productores: Gianluca         | - G luv - Lucifer - Luces Rojas - Step Position - Morir a tu lado - Libre - Clonazepam - Bart - Rehm Interlude - Estoy Bien (ft. Big Soto) - Amor Platónico (ft. Orodembow) - A tu manera - Última vez (ft. Ea$y Kid) (13 canciones)                  |             |
| 2019 | Yin Yang (álbum de estudio) | - Publicación: 4 de octubre de 2019 - Formato: Descarga digital - Duración: 38 minutos, 41 segundos - Productores: Quemasucabeza | - Desapegarme - Sismo (ft. Pablo Chill-E) - Quemando millones - Felicidad deshecha (ft. Pedro LaDroga) - Serenata - Solo - Yin Yang (ft. Javiera Mena) - Flotando - Tú (pt. 1) - Tú (pt. 2) - Express - La Lluvia (ft. Gepe) - Hábitat (13 canciones) | [ 41 ]      |
| 2020 | G love 2 (mixtape)          | - Publicación:12 de agosto de 2020 - Formato: Descarga digital - Duración: 32 minutos, 24 segundos - Productores: Quemasucabeza  | - UNO (CONTEO) - CHAINZ (ft. Jaegen) - ZOOM (ft. Young Cister) - XANDER FREESTYLE - D VDD - MÁS - TLNH (ft. Ramriddlz) - NO CAMBIA NA' (ft. Tommy Boysen) - BANANA (ft. Pedro LaDroga, Limabeatz) - VACÍO (10 canciones)                              | [ 40 ]      |
| 2021 | inéditas 2016-2021 (EP)     | - Publicación:20 de julio de 2021 - Formato: Descarga digital - Duración: 24 minutos, 59 segundos - Productores: independiente   | - Rosas OG - 22 - Toi Cansao - Wanna know OG - Tight Demo - Quemando Billetes - Batman - Durazno Sangrante (8 canciones)                                                                                | [ 42 ]      |

### Sencillos
- No Me Canso ft. Love Yi, MYGAL (2020)
- invierno (2021)
- triste y vacía (2021)
- historias pasadas (2021)
- Sigo aquí (2021)
- Nike en mis pies (2021)

### Otras canciones
- Ronaldinho (2016)
- 11 (2017)
- Self Control (Frank Ocean Cover) (2017)
- Inolvidable (Spanish Remix) (2017)
- Freak In You ft. T Ferent (Spanish Remix) (2017)
- Habitación del Tiempo (2017)
- Wake Up (Spanish Remix) (2018)
- Lemonade (Spanish Remix) (2021)
- Redemption (Spanish Remix) (2021)

### Featurings
- Nunca te había visto (de Ablusión) (2017)
- En la ciudad (de Big Soto, Trainer, Big Angelo) (2017)

- Paco de Lucía (de Gabriel Rammsy) (2018)
- Kinki (de Tytokush) (2018)
- Crash Bandicoot (de Gremnlin Shawty) (2018)
- 21 12 (de Tytokush) (2018)
- Amoríos Pasajeros (de Gepe) (2018)
- La llamada (de Rubio) (2018)
- Joven y famoso (de Young J Star, Polimá Westcoast, Jay Ferragamo) (2019)
- El viento (de Polimá Westcoast) (2019)
- No yores remix (de Pikette23) (2019)
- De a dos (de nfx) (2019)
- Esto no es una canción de amor (de Polimá Westcoast, Young Cister) (2019)
- El derecho de vivir en paz (de musicxs chilenos) (2019)
- Drama (de Easykid, Ceaese, Taiko) (2019)
- No puedo volver (de Harry Nach) (2020)
- Pa Ti (de Pepe:Vizio, Innercut, Itchy & Buco Sounds) (2021)
- Rewind (de Paul Marmota) (2021)v
- teoría del tiempo (de AKRIILA)

title: Gianluca (cantante)

wikitext:
{{Ficha de persona
| nombre = Gianluca
| imagen = Gianluca.jpg
| pie de imagen = Gianluca en 2020
|fecha de nacimiento = {{fecha|3|10|1996|e}}
|lugar de nacimiento = [[Santiago de Chile]] ([[Chile]])
| años activo = 2016-presente
| ocupación = {{hlist|
* [[Cantante]]
* [[Compositor de canciones|compositor]]
* [[productor musical]]
}}
| género = {{hlist|
* [[Trap latino]]
* [[reguetón]]
* [[R&B latino]]
}}
}}
'''Gianluca Antonio Abarza Caro''' ([[Santiago de Chile|Santiago]], 3 de octubre de 1996),<ref>{{Cita web|url=http://www.musicapopular.cl/artista/gianluca/|título=Gianluca|fechaacceso=30 de septiembre de 2019|sitioweb=Gianluca {{!}} MusicaPopular.cl|idioma=es}}</ref> conocido monónimamente como '''Gianluca''', es un cantante, compositor y productor musical chileno, también conocido por.<ref name="REVISTAPAULA1">{{Cita web |url=http://www.paula.cl/reportajes-y-entrevistas/gianluca |título=''"Gianluca es más que trap"'' en Revista Paula. 30 de noviembre de 2018. |fechaacceso=11 de julio de 2019 |fechaarchivo=11 de julio de 2019 |urlarchivo=https://web.archive.org/web/20190711041308/http://www.paula.cl/reportajes-y-entrevistas/gianluca/ |deadurl=yes }}</ref>

== Biografía ==
=== Primeros años ===
Nacido en Santiago, Gianluca vivió su infancia en la [[Ciudad Satélite Maipú|Ciudad Satélite de Maipú]], para luego residir en la comuna de [[San Miguel (Chile)|San Miguel]].{{cr}} Su entorno familiar cercano tuvo gran influencia musical: su padre tiene una banda de rock llamada Jekyll and Hyde y uno de sus hermanos también.<ref name="Sin_nombre-p6dU-1">{{Cita web|url=https://www.theclinic.cl/2017/10/12/gianluca-principe-del-trap-chileno-trap-super-capitalista/|título=Gianluca, el príncipe del trap chileno: “El trap es súper capitalista”|fechaacceso=2021-03-21|sitioweb=www.theclinic.cl}}</ref>

Sus influencias musicales partieron a temprana edad, de la mano de [[Deep Purple]] principalmente y otras bandas de rock y metal. En su preadolescencia conoció el rap, gustando de grupos como [[Tiro de Gracia (banda)|Tiro de Gracia]], [[Panteras Negras (banda)|Panteras Negras]] y Salvaje Decibel.<ref name="Sin_nombre-p6dU-1"/>

=== Carrera musical ===
Gianluca Abarza producía sus propios beats en el programa FL Studio desde el año 2012, donde, según sus palabras, hacía cosas 'más raras y experimentales' para más adelante fusionarlo con el trap.<ref>https://loud.cl/65157/conversamos-con-gianluca-en-la-previa-de-la-final-de-la-u-acerca-de-sus-decisiones-y-sintomas-de-conviccion</ref> Estudió Arte en la [[Universidad Diego Portales]], retirándose alrededor de 2016 del programa de estudios para dedicarse únicamente a la música.<ref name="Sin_nombre-p6dU-1"/><ref>{{Cita web|url=https://www.eldesconcierto.cl/tendencias/2017/10/14/gianluca-la-promesa-del-trap-chileno-la-escena-musical-chilena-es-super-machista.html|título=Gianluca, la promesa del trap chileno: «La escena musical chilena es súper machista»|fechaacceso=2021-03-21|sitioweb=El Desconcierto - Prensa digital libre|idioma=es}}</ref> Es así como ese año presentó en su canal de [[YouTube]] su primer tema musical, ''Quemando Billetes''. Previo al advenimiento de su popularidad y de posicionarse como uno de los grandes referentes del trap chileno, Gianluca había lanzado una serie de canciones y videos de producción independiente, algunos incluso producidos musicalmente por el propio artista. De este periodo, se desprenden algunos cortes como '11', 'Batman' y 'Wanna Know' (un remix de una canción de Drake), que luego sería incluido en el mixtape 'SSR'. Estos primeros trabajos estarían muy influenciados por una ola de trap adolescente más melancólica liderada por artistas como [[Yung Lean]] y la estética 'Sadboy'.

En marzo del 2017, se estrenó el videoclip de ''Siempre triste'',<ref>{{Cita web|url=https://los40.com/los40/2019/10/11/musica/1570809332_491377.html|título=Conoce a Gianluca, la sensación chilena que está reinventando el trap|fechaacceso=2021-03-21|apellido=LOS40|fecha=2019-10-11|sitioweb=LOS40|idioma=es}}</ref> que se convertiría en un fenómeno viral a lo largo del año, y que actualmente supera las dos millones de visualizaciones en [[YouTube]]. Éste también fue incluido en su primer mixtape.<ref>{{Cita web|url=http://www.quepasa.cl/articulo/guia-del-ocio/2017/10/130616.shtml/|título=Gianluca: una fórmula para el éxito|fechaacceso=2021-03-21|fecha=2017-10-06|sitioweb=Revista Qué Pasa}}</ref><ref>{{Cita web|url=https://joiamagazine.com/joiaplaylist-gianluca/|título=JOIAPLAYLIST: GIANLUCA {{!}} JOIA Magazine|fechaacceso=2021-03-21|sitioweb=joiamagazine.com|idioma=es|fechaarchivo=17 de diciembre de 2019|urlarchivo=https://web.archive.org/web/20191217095823/https://joiamagazine.com/joiaplaylist-gianluca/|deadurl=yes}}</ref> La popularidad de esta canción, y sus primeros show en vivo ayudarían a Gianluca a convertirse en un artista revelación en el underground nacional.

En mayo del 2018 fue lanzado vía [[bandcamp]] el mixtape ''G Love'',<ref>{{Cita web|url=http://diariodeanafunk.cl/gianluca-estrena-g-love-su-mixtape-mas-complejo/|título=Gianluca estrena "G Love", su mixtape más complejo|fechaacceso=2021-03-21|fecha=2018-05-07|sitioweb=DIARIOdeANAFUNK|idioma=es-CL}}</ref> con doce canciones que incluyen samples de [[The Smiths]] y [[Björk]].<ref name="Sin_nombre-p6dU-2">{{Cita web|url=https://www.m100.cl/archivo/gianluca-lanza-g-love/|título=Gianluca lanza G Love » Matucana 100|fechaacceso=2021-03-21|idioma=es-ES}}</ref> Este fue presentado previamente en vivo en Matucana 100, en diciembre del 2018.<ref name="Sin_nombre-p6dU-2"/>

En el ciclo #14 de ''Sesiones Piola'' de septiembre del 2018, Gianluca interpretó junto a su banda de apoyo los temas ''Bart'', ''Amor Platónico'' y ''[[Eres mi hogar]]'' de [[Los Prisioneros]].<ref>{{Cita web|url=https://soloartistaschilenos.cl/sesiones-piola-14-en-la-cima-con-gianluca/|título=Sesiones Piola #14: En la cima con Gianluca|fechaacceso=2021-03-21|apellido=Palavecino|nombre=Valentina|fecha=2018-09-14|sitioweb=SACH|idioma=es|fechaarchivo=17 de diciembre de 2019|urlarchivo=https://web.archive.org/web/20191217095826/https://soloartistaschilenos.cl/sesiones-piola-14-en-la-cima-con-gianluca/|deadurl=yes}}</ref> El 10 de noviembre participó en el festival [[Primavera Fauna]], compartiendo cartel con artistas y bandas como [[Lorde]], [[MGMT]], [[Death Cab For Cutie]] y [[At The Drive In]];<ref>{{Cita web|url=https://picnictv.cl/primavera-fauna-cuco-gianluca/|título=Fauna Primavera 2018: sale Cuco y entra Gianluca|fechaacceso=2021-03-21|fecha=2018-10-23|sitioweb=Picnictv|idioma=es-CL|fechaarchivo=17 de diciembre de 2019|urlarchivo=https://web.archive.org/web/20191217102839/https://picnictv.cl/primavera-fauna-cuco-gianluca/|deadurl=yes}}</ref><ref>{{Cita web|url=https://soloartistaschilenos.cl/cuco-cancela-su-concierto-en-fauna-primavera-y-gianluca-lo-reemplaza/|título=Cuco cancela su concierto en Fauna Primavera y Gianluca lo reemplaza|fechaacceso=2021-03-21|apellido=Galleguillos|nombre=Cristobal|fecha=2018-10-19|sitioweb=SACH|idioma=es|fechaarchivo=17 de diciembre de 2019|urlarchivo=https://web.archive.org/web/20191217095839/https://soloartistaschilenos.cl/cuco-cancela-su-concierto-en-fauna-primavera-y-gianluca-lo-reemplaza/|deadurl=yes}}</ref> y cerrando el año con una colaboración con [[Princesa Alba]]: ''Summer Love''.<ref>{{Cita web|url=https://www.cnnchile.com/cultura/princesa-alba-gianluca-entrevista_20190328/|título=El loco amor de verano de Princesa Alba y Gianluca|fechaacceso=2021-03-21|apellido=Chile|nombre=C. N. N.|sitioweb=CNN Chile|idioma=es}}</ref><ref>{{Cita web|url=https://www.adnradio.cl/tiempo-libre/2018/12/07/princesa-alba-y-gianluca-presentan-su-nuevo-sencillo-summer-love-3834840.html|título=Princesa Alba y Gianluca presentan su nuevo sencillo “Summer Love”|fechaacceso=2021-03-21|apellido=ADN|sitioweb=ADN|idioma=es}}</ref>

En 2019, Gianluca firmó con el sello discográfico [[Quemasucabeza]].<ref>{{Cita web|url=https://quemasucabeza.com/gianluca-firma-con-quemasucabeza-y-anuncia-nuevo-single-junto-a-pablo-chill-e|título=Gianluca firma con Quemasucabeza y anuncia nuevo single junto a Pablo Chill-E|fechaacceso=2021-03-21|sitioweb=Quemasucabeza}}</ref><ref>{{Cita web|url=https://www.larata.cl/noticias/gianluca-quemasucabeza/|título=Gianluca se une al catálogo de Quemasucabeza|fechaacceso=2021-03-21|fecha=2019-03-05|sitioweb=La Rata|idioma=es-CL}}</ref> El 15 de marzo fue lanzado el sencillo ''Sismo'', junto a [[Pablo Chill-e]] .<ref>{{Cita web|url=https://disonantes.cl/gianluca-estrena-sismo-junto-a-pablo-chill-e/|título=Gianluca estrena "Sismo" junto a Pablo Chill-E|fechaacceso=2021-03-21|fecha=2019-03-15|sitioweb=Disonantes.cl|idioma=es}}</ref><ref>{{Cita web|url=https://picnictv.cl/sismo-gianluca-pablochille/|título=Siente el "Sismo" de Gianluca junto a Pablo Chill-E|fechaacceso=2021-03-21|fecha=2019-03-15|sitioweb=Picnictv|idioma=es-CL|fechaarchivo=18 de diciembre de 2019|urlarchivo=https://web.archive.org/web/20191218144056/https://picnictv.cl/sismo-gianluca-pablochille/|deadurl=yes}}</ref><ref>{{Cita web|url=https://www.adnradio.cl/tiempo-libre/2019/03/15/gianluca-estreno-sismo-su-nueva-cancion-junto-a-pablo-chille-3877353.html|título=Gianluca estrenó “Sismo”, su nueva canción junto a Pablo Chill-E|fechaacceso=2021-03-21|apellido=ADN|sitioweb=ADN|idioma=es}}</ref> A fin de mes, fue parte de la edición anual del [[Lollapalooza Chile 2019|Lollapalooza Chile]].<ref>{{Cita web|url=https://www.publimetro.cl/cl/entretenimiento/2019/03/30/lollapalooza-chile-2019-gianluca-trap.html|título=Lollapalooza Chile 2019: Gianluca consolida la popularidad del trap nacional|fechaacceso=2021-03-21|apellido=publimetro|sitioweb=Publimetro Test|idioma=en}}</ref><ref>https://www.culto.latercera.com/2019/03/31/gianluca-trap-lollapalooza/amp/</ref>

Fue nominado a los [[Anexo:Premios Pulsar 2019|Premios Pulsar 2019]], como ''Mejor artista de música urbana''.<ref>{{Cita web|url=https://www.latercera.com/culto/2019/04/24/trap-competir-premios-pulsar/?outputType=amp|título=El trap entra a competir en los Premios Pulsar - La Tercera|fechaacceso=2021-03-21|sitioweb=www.latercera.com}}</ref><ref>https://www.premiospulsar.cl/2016/postulantes-musica-urbana/</ref> La celebración se llevó a cabo el 9 de julio, siendo [[Ceaese]] el ganador,<ref>{{Cita web|url=https://www.cnnchile.com/lodijeronencnn/entrevista-ceaese-trap-es-inclusion_20190719/|título=Ceaese: “El trap es inclusión, invitar a la gente del sexo que sea, si viene de arriba, de abajo o de afuera”|fechaacceso=2021-03-21|apellido=Chile|nombre=C. N. N.|sitioweb=CNN Chile|idioma=es}}</ref> ambos artistas ya han colaborado juntos.

Su álbum debut ''Yin Yang'' fue estrenado el 4 de octubre, producido y mezclado por Pablo Stipicic y masterizado por Kevin Peterson (The Mastering Palace, Nueva York) y Gonzalo “Chalo” González (CHT Estudios, Chile).<ref name="Sin_nombre-p6dU-3">{{Cita web|url=https://www.latercera.com/culto/2019/10/03/gianluca-yin-yang/?outputType=amp|título=Gianluca en las vueltas del Yin Yang ☯ - La Tercera|fechaacceso=2021-03-21|sitioweb=www.latercera.com}}</ref> También contó con la participación de [[Gepe]], [[Javiera Mena]], Pablo Chill-e y Pedro LaDroga.<ref>{{Cita web|url=https://www.redbull.com/cl-es/music/gianluca-estrena-yin-yang|título=Gianluca estrena su disco "Yin Yang"|fechaacceso=2021-03-21|sitioweb=www.redbull.com}}</ref><ref>{{Cita web|url=https://www.cnnchile.com/cultura/gianluca-nueva-cancion-javiera-mena_20190927/|título=Gianluca se pasa del trap al pop en “Yin Yang”, su nueva canción junto a Javiera Mena|fechaacceso=2021-03-21|apellido=Chile|nombre=C. N. N.|sitioweb=CNN Chile|idioma=es}}</ref> El mismo fin de semana del lanzamiento, Gianluca se presentó gratis en [[Concepción (Chile)|Concepción]] y [[Chillán]] respectivamente, en el marco del Día Nacional de la Música.<ref name="Sin_nombre-p6dU-3"/><ref>{{Cita web|url=https://www.diarioconcepcion.cl/cultura-y-espectaculos/2019/10/04/gianluca-cerrara-celebracion-del-dia-de-la-musica-en-concepcion.html?amp=1|título=Gianluca cerrará celebración del Día de la Música en Concepción|fechaacceso=2021-03-21|sitioweb=www.diarioconcepcion.cl}}</ref><ref>{{Cita web |url=http://www.ladiscusion.cl/chillan-sera-una-de-las-tres-sedes-del-dia-de-la-musica/ |título=Copia archivada |fechaacceso=17 de diciembre de 2019 |urlarchivo=https://web.archive.org/web/20191217095824/http://www.ladiscusion.cl/chillan-sera-una-de-las-tres-sedes-del-dia-de-la-musica/ |fechaarchivo=17 de diciembre de 2019 }}</ref>

Desde el 30 de octubre al 22 de noviembre de 2019, Gianluca se enmarcó en su primera gira internacional, visitando ciudades de España, México, Estados Unidos y Canadá.<ref>{{Cita web|url=https://www.carolina.cl/musica/2019/10/16/gianluca-anuncia-gira-por-espana-mexico-eeuu-y-canada.html|título=Gianluca anuncia gira por España, México, EEUU y Canadá|fechaacceso=2021-03-21|apellido=Digitalproserver|sitioweb=Radio Carolina|idioma=es}}</ref><ref>{{Cita web|url=https://www.adnradio.cl/tiempo-libre/2019/10/16/muy-feliz-y-orgulloso-gianluca-anuncia-su-primera-gira-internacional-3966746.html|título=“Muy feliz y orgulloso”: Gianluca anuncia su primera gira internacional|fechaacceso=2021-03-21|apellido=ADN|sitioweb=ADN|idioma=es}}</ref><ref>{{Cita web|url=https://www.sonidoradar.com/post/gianluca-anuncia-gira-de-yin-yang-por-españa-méxico-eeuu-y-canadá|título=Gianluca anuncia gira de Yin Yang por España, México, EEUU y Canadá|fechaacceso=2021-03-21|apellido=Radar|nombre=Sonido|fecha=2019-10-17|sitioweb=sonidoradar|idioma=es}}</ref><ref>{{Cita web|url=https://www.potq.net/noticias/gianluca-gira-yin-yang/|título=Gianluca anuncia gira por Norteamérica y Europa|fechaacceso=2021-03-21|apellido=Silva|nombre=Manuel|fecha=2019-10-16|sitioweb=POTQ Magazine|idioma=es-CL}}</ref><ref>{{Cita web|url=https://www.redbull.com/cl-es/music/gianluca-anuncia-gira-internacional|título=Gianluca anuncia gira internacional|fechaacceso=2021-03-21|sitioweb=www.redbull.com}}</ref><ref>{{Cita web|url=https://www.discoslibres.cl/2019/10/yin-yang-la-conquista-mundial-gianluca.html|título=“Yin Yang” a la conquista mundial: Gianluca anuncia gira por España, México, EEUU y Canadá|fechaacceso=2021-03-21|apellido=vínculo|nombre=Obtener}}</ref>

En enero de 2020, sacaría ''Flotando Remix'' junto a [[Princesa Alba]].<ref>{{Cita web|url=https://www.cooperativa.cl/noticias/entretencion/musica/musica-chilena/gianluca-estreno-su-ep-flotando-remix/2020-01-31/073933.html|título=Gianluca estrenó su EP "Flotando Remix"|fechaacceso=10 de mayo de 2020|apellido=Cooperativa.cl|sitioweb=Cooperativa.cl|idioma=español}}</ref><ref>{{Obra citada|título=Flotando (Remix)|idioma=es-ES|url=https://www.youtube.com/watch?v=6-g2F0_bD2g|fechaacceso=2021-03-21}}</ref> Ese mismo año colaboró con [[Greenpeace]] Chile para hacer la canción "Agua", como parte de una campaña contra el acaparamiento de agua realizado por la [[minería|industria minera]].<ref>{{cita web |título=“Agua” el Nuevo hit musical de Gianluca que habla del problema de agua |url=https://www.greenpeace.org/chile/noticia/uncategorized/agua-el-nuevo-hit-musical-de-gianluca-que-habla-del-problema-de-agua/ |obra=Greenpeace Chile |fecha=9 de septiembre de 2020 |fechaacceso=10 de septiembre de 2020 }}</ref>

== Discografía ==
*''SSR'' (mixtape, 2017)
*''Vortex'' (EP, 2017)<ref name=":0">{{Cita web|url=http://www.musicapopular.cl/artista/gianluca/|título=Gianluca|fechaacceso=2021-03-21|sitioweb=Gianluca {{!}} MusicaPopular.cl|idioma=es}}</ref>
*''G Love'' (mixtape, 2018)
*''Yin Yang'' (álbum de estudio, 2019)<ref name=":1">{{Cita web|url=https://quemasucabeza.com/son-las-vueltas-del-yin-yang-gianluca-explota-el-pop-junto-a-javiera-mena|título=ying yang canción junto a javiera mena}}</ref>
*''G Love 2 (mixtape, 2020)'' <ref name=":2">{{Cita web|url=https://los40.com/los40/2020/08/03/musica/1596467450_546461.html|título=Gianluca lanza ‘G LOVE 2’, su nuevo disco que tiene como objetivo hacernos sentir bien|fechaacceso=2021-03-21|apellido=LOS40|fecha=2020-08-03|sitioweb=LOS40|idioma=es}}</ref>
{| class="wikitable sortable"
|+
!Año
!Nombre
!Detalles
!Canciones
!Referencias
|-
|2017
|''SSR (mixtape)''
|
* Publicación: 17 de mayo de 2017
* Formato: [[Descarga digital]]
* Duración: 32 minutos, 56 segundos
* Productores: Gianluca
|
* Intro
* Ganar ''(ft. Rehm)''
* Siempre Triste
* Google Maps
* Rosas
* No te vayas ''(ft. Rehm)''
* Modelame ''(ft. mlsbts)''
* Wanna Know
* Que te vaya bien ''(ft. mlsbts, Ea$y Kid)''
* 4 AM ''(ft. Tytokush)''
* Avignon ''(ft. Tytokush)''

(11 canciones)
|
|-
|2017
|''Vortex (EP)''
|
* Publicación: 27 de noviembre de 2017
* Formato: [[Descarga digital]]
* Duración: 11 minutos, 25 segundos
* Productores: Gianluca
|
* No tengo dirección
* Calma
* Pk me odias?
* Vortex ''(ft. Baby J, D Allen)''

(4 canciones)
|<ref name=":0" />
|-
|2018
|''G Love (mixtape)''
|
* Publicación: 18 de mayo de 2018
* Formato: [[Descarga digital]]
* Duración 42 minutos, 13 segundos
* Productores: Gianluca
|
* G luv
* Lucifer
* Luces Rojas
* Step Position
* Morir a tu lado
* Libre
* Clonazepam
* Bart
* Rehm Interlude
* Estoy Bien ''(ft. Big Soto)''
* Amor Platónico ''(ft. Orodembow)''
* A tu manera
* Última vez ''(ft. Ea$y Kid)''

(13 canciones)
|
|-
|2019
|''Yin Yang (álbum de estudio)''
|
* Publicación: 4 de octubre de 2019
* Formato: [[Descarga digital]]
* Duración: 38 minutos, 41 segundos
* Productores: [[Quemasucabeza]]
|
* Desapegarme
* Sismo (ft. [[Pablo Chill-E]])
* Quemando millones
* Felicidad deshecha ''(ft. Pedro LaDroga)''
* Serenata
* Solo
* Yin Yang ''(ft. [[Javiera Mena]])''
* Flotando
* Tú (pt. 1)
* Tú (pt. 2)
* Express
* La Lluvia (ft. [[Gepe]])
* Hábitat

(13 canciones)
|<ref name=":1" />
|-
|2020
|''G love 2 (mixtape)''
|
* Publicación:12 de agosto de 2020
* Formato: [[Descarga digital]]
* Duración: 32 minutos, 24 segundos
* Productores: [[Quemasucabeza]]
|
* UNO (CONTEO)
* CHAINZ ''(ft. Jaegen)''
* ZOOM ''(ft. [[Young Cister]])''
* XANDER FREESTYLE
* D VDD
* MÁS
* TLNH ''(ft. Ramriddlz)''
* NO CAMBIA NA' ''(ft. Tommy Boysen)''
* BANANA ''(ft. Pedro LaDroga, Limabeatz)''
* VACÍO

(10 canciones)
|<ref name=":0" />
|-
|2021
|''inéditas 2016-2021 (EP)''
|
* Publicación:20 de julio de 2021
* Formato: [[Descarga digital]]
* Duración: 24 minutos, 59 segundos
* Productores: [[independiente]]
|
* Rosas ''OG''
* 22
* Toi Cansao
* Wanna know ''OG''
* Tight ''Demo''
* Quemando Billetes
* Batman
* Durazno Sangrante

(8 canciones)
| <ref name=":2" />
|}

=== Sencillos ===

* No Me Canso'' ft. Love Yi, MYGAL (''2020)
* invierno (2021)
* triste y vacía (2021)
* historias pasadas (2021)
* Sigo aquí (2021)
* Nike en mis pies (2021)

=== Otras canciones ===

* Ronaldinho (2016)
* 11 (2017)
* Self Control ''(Frank Ocean Cover) (''2017)
* Inolvidable ''(Spanish Remix) (''2017)
* Freak In You ''ft. T Ferent (Spanish Remix) (''2017)
* Habitación del Tiempo (2017)
* Wake Up ''(Spanish Remix) (''2018)
* Lemonade ''(Spanish Remix) (''2021)
* Redemption ''(Spanish Remix) (''2021)

=== Featurings ===

* Nunca te había visto ''(de Ablusión)'' (2017)
* En la ciudad ''(de Big Soto, Trainer, Big Angelo)'' (2017)

* Paco de Lucía ''(de Gabriel Rammsy) (''2018)
* Kinki ''(de Tytokush)'' (2018)
* Crash Bandicoot ''(de Gremnlin Shawty)'' (2018)
* 21 12 ''(de Tytokush)'' (2018)
* Amoríos Pasajeros ''(de Gepe)'' (2018)
* La llamada ''(de Rubio)'' (2018)
* Joven y famoso ''(de Young J Star, Polimá Westcoast, Jay Ferragamo)'' (2019)
* El viento ''(de Polimá Westcoast)'' (2019)
* No yores remix ''(de Pikette23)'' (2019)
* De a dos ''(de nfx)'' (2019)
* Esto no es una canción de amor ''(de [[Polimá Westcoast]], [[Young Cister]])'' (2019)
* [[El derecho de vivir en paz (canción)|El derecho de vivir en paz]] ''(de musicxs chilenos)'' (2019)
* Drama ''(de Easykid, Ceaese, Taiko)'' (2019)
* No puedo volver ''(de Harry Nach)'' (2020)
* Pa Ti ''(de Pepe:Vizio, Innercut, Itchy & Buco Sounds)'' (2021)
* Rewind ''(de Paul Marmota)'' (2021)v
* teoría del tiempo ''''(de AKRIILA)

== Referencias ==
{{listaref|2}}

== Enlaces externos ==
*[https://gianluca.site Sitio web oficial]
* {{instagram|gianluca____11}}
* {{facebook|gxxnluca}}
* {{twitter|gianluca____11}}
* [http://www.musicapopular.cl/artista/gianluca Biografía de Gianluca en MusicaPopular.cl]

{{NF|1996||Gianluca}}
[[Categoría:Cantantes masculinos de Chile]]
[[Categoría:Cantantes de Santiago de Chile]]
[[Categoría:Cantantes de trap de Chile]]
[[Categoría:Cantantes de reguetón de Chile]]
[[Categoría:Personas de San Miguel (Chile)]]
[[Categoría:Productores discográficos de Chile]]

title: Información personal

Nombre de nacimiento: Gianluca Antonio Abarza Caro

Nacimiento: 3 de octubre de 1996 (28 años) · Santiago de Chile (Chile)

Nacionalidad: Chilena

Lengua materna: Español chileno

title: Educación

Educado en: Universidad Diego Portales (hasta 2016)

title: Información profesional

Ocupación: Cantante compositor productor musical

Seudónimo: Gianluca

Género: Trap latino reguetón R&B latino

Instrumento: Voz

Discográfica: Quemasucabeza

Distinciones: - Premio Índigo