text:
# (159339) 2006 EE14
(159339) 2006 EE14 es un asteroide perteneciente al cinturón exterior de asteroides, región del sistema solar que se encuentra entre las órbitas de Marte y Júpiter.
Fue descubierto el 2 de marzo de 2006 por el equipo del proyecto Spacewatch desde el observatorio Nacional de Kitt Peak.

## Designación y nombre
Designado provisionalmente como 2006 EE14.

## Características orbitales
(159339) 2006 EE14 está situado a una distancia media del Sol de 3,973 ua, pudiendo alejarse hasta 4,723 ua y acercarse hasta 3,224 ua. Su excentricidad es 0,189 y la inclinación orbital 2,943 grados. Emplea 2892,93 días en completar una órbita alrededor del Sol.
Los próximos acercamientos a la órbita de Júpiter ocurrirán el 13 de febrero de 2033, el 7 de febrero de 2057 y el 7 de marzo de 2081.

## Características físicas
La magnitud absoluta de (159339) 2006 EE14 es 14,83.

title: (159339) 2006 EE14

wikitext:
{{Ficha de cuerpo celeste
|nombre              = (159339) 2006 EE14
|imagen              =
|imagen_tamaño       =
|leyenda_imagen      =
<!-- Descubrimiento -->
|descubridor         = Spacewatch
|fecha_descubrimiento = 2 de marzo de 2006
|método_detección    =
|lugar               = Observatorio Nacional de Kitt Peak
|designaciones       = 2006 EE14
|nombre_provisional  = 2006 EE14
|categoría           = [[cinturón de asteroides|cinturón exterior de asteroides]]
|estado              =
<!-- Estrella madre -->
|estrella            =
|constelación        =
|AR                  =
|DEC                 =
|distancia_estelar   =
|tipo_espectral      =
|magnitud_aparente   =
|masa_estrella       =
|radio_estrella      =
|temperatura_estrella =
|metalicidad         =
|edad                =
<!-- Microlente -->
|m_separación        =
|m_radio_másico      =
|m_parámetro_impacto =
|m_tiempo_de_cruce   =
|m_tiempo_de_acercamiento =
|m_angulo_de_posición =
<!-- Elementos orbitales -->
|época               =  2459800.5 (2022-Aug-09.0) TDB<ref name="JPL 29 159339">{{cita web |idioma=en |url=http://ssd.jpl.nasa.gov/sbdb.cgi?sstr=159339 |título=(159339) 2006 EE14 |fechaacceso=28 de septiembre de 2022
|obra=Web de [[JPL]]}}</ref><ref name="MPC 159339">{{cita web |url=http://www.minorplanetcenter.net/db_search/show_object?object_id=159339 |título=159339 |fechaacceso=28 de septiembre de 2022
|obra=Web de [[Minor Planet Center]]|idioma=inglés}}</ref>
|nodo_ascendente     = 354.8832574969327 °
|inclinación         = 2.942644741161409 °
|argumento_perihelio = 358.4967807234574 °
|semieje_mayor       = 3.973380417498792 [[Unidad astronómica|ua]]
|excentricidad       = 0.1885536257058377
|anomalía_media      = 212.6443573706379 °
|perihelio           = 3.22418513347082 [[Unidad astronómica|ua]]
|afelio              = 4.722575701526764 [[Unidad astronómica|ua]]
|semi_amplitud       =
|distancia_angular   =
|periodo_orbital_sideral = 2892.934811247452 [[día]]s
|periodo_orbital_sinódico =
|longitud_perihelio  =
|último_perihelio    =
|próximo_perihelio   =
|velocidad_orbital_media =
|radio_orbital_medio =
|satélite_de         =
|número_satélites    =
|momento_de_tránsito =
|momento_de_conjunción =
|momento_de_aproximación_máxima =
|separación          =
|ángulo_de_posición  =
<!-- Características físicas -->
|masa                =
|volumen             =
|dimensiones         =
|densidad            =
|área_de_superficie  =
|radio               =
|diámetro            =
|diámetro_angular    =
|gravedad            =
|velocidad_escape    =
|periodo_rotación    =
|inclinación_axial   =
|clase_espectral     =
|magnitud_absoluta   = 14.83
|albedo              =
|composición_corteza =
|insolación          =
<!-- Características atmosféricas -->
|presión_atmosférica =
|temperatura         =
|composición_atmósfera=
<!-- pie de tabla -->
|anterior            = [[(159338) 2006 DG198]]
|siguiente           = [[(159340) 2006 EF14]]
|imagen_inferior     =
|leyenda_imagen_inferior =
|pie_de_tabla        =
}}
'''(159339) 2006 EE14''' es un [[asteroide]] perteneciente al [[cinturón de asteroides|cinturón exterior de asteroides]], región del [[sistema solar]] que se encuentra entre las órbitas de [[Marte (planeta)|Marte]] y [[Júpiter (planeta)|Júpiter]].

Fue descubierto el 2 de marzo de 2006 por el equipo del proyecto [[Spacewatch]] desde el [[observatorio Nacional de Kitt Peak]].

== Designación y nombre ==
Designado provisionalmente como 2006 EE14.

== Características orbitales ==
(159339) 2006 EE14 está situado a una [[Semieje mayor|distancia media]] del [[Sol]] de 3,973 [[Unidad astronómica|ua]], pudiendo alejarse hasta 4,723 ua y acercarse hasta 3,224 ua. Su [[excentricidad (matemática)|excentricidad]] es 0,189 y la inclinación orbital 2,943 [[Grado sexagesimal|grados]]. Emplea 2892,93 días en completar una órbita alrededor del Sol.<ref name="Diagrama órbita 159339">{{cita web |idioma=en |url=https://ssd.jpl.nasa.gov/tools/sbdb_lookup.html#/?sstr=159339&view=VOPDA |título=(159339) 2006 EE14 diagrama órbita|fechaacceso=28 de septiembre de 2022}}</ref>

Los próximos acercamientos a la órbita de Júpiter ocurrirán el 13 de febrero de 2033, el 7 de febrero de 2057 y el 7 de marzo de 2081.

== Características físicas ==
La magnitud absoluta de (159339) 2006 EE14 es 14,83.

== Véase también ==
* [[Anexo:Asteroides (159001)–(160000)#Asteroides del (159301) al (159400)|Lista de asteroides del (159301) al (159400)]]
* [[Cuerpo menor del sistema solar]]

== Referencias ==
{{Listaref}}

== Enlaces externos ==
* [http://www.minorplanetcenter.net/iau/lists/NumberedMPs100001.html Circunstancias de Descubrimiento: Planetas Menores Numerados]

{{ORDENAR:2006 EE14}}
{{Control de autoridades}}
[[Categoría:Asteroides del cinturón exterior de asteroides]]
[[Categoría:Objetos astronómicos descubiertos por el Spacewatch]]
[[Categoría:Objetos astronómicos descubiertos en 2006]]
[[Categoría:Objetos astronómicos descubiertos desde el Observatorio Nacional de Kitt Peak]]
[[Categoría:Wikiproyecto:Asteroides/Artículos de asteroides]]

title: Descubrimiento

Descubridor: Spacewatch

Fecha: 2 de marzo de 2006

Lugar: Observatorio Nacional de Kitt Peak

Categoría: cinturón exterior de asteroides

Orbita a: Sol

title: Elementos orbitales

title: Elementos orbitales derivados

title: Características físicas

title: Cuerpo celeste


text:
# Бондзёр, Кристиан
Кристиан Бондзёр (пол. Krystian Bondzior; род. 24 апреля 1999, Любин) — польский гандболист, правый крайний польского клуба Гурник Забже с сезона 2019/20. Выступает за сборной Польши.

## Карьера

### Клубная карьера
Кристиан Бондзёр начал профессиональную карьеру в 2016 году в клубе Zagłębie Lubin. В 2019 году Бондзёр перешёл в Гурник Забже.

## Статистика
Статистика Кристиана Бондзёра в сезоне 2018/19 указана на 01.06.2019
| Сезон        | Клуб           | Лига       | Матчи | Голы | 7-метр | Голы |
| ------------ | -------------- | ---------- | ----- | ---- | ------ | ---- |
| 2016/17      | Zagłębie Lubin | Экстралига | 10    | 22   |        |      |
| 2017/18      | Zagłębie Lubin | Экстралига | 10    | 23   |        |      |
| 2018/19      | Zagłębie Lubin | Экстралига | 23    | 80   |        |      |
| 2019/20      | Гурник Забже   | Экстралига |       |      |        |      |
| 2016—по н.в. | Итого          | Экстралига | 43    | 125  |        |      |

wikiname: ruwiki

title: Бондзёр, Кристиан

in_language: ru

wikitext:
{{Гандболист
|Имя = Кристиан Бондзёр
|Оригинал имени ={{lang-pl|Krystian Bondzior}}
|Изображение =
|Размер =
|Амплуа = правый крайний
|Рост = 185 см
|Вес =
|Клубы =
* 2016-2019: {{Флаг Польши}} 	Zagłębie Lubin
* 2019—{{н.в.}}: {{Флаг Польши}} Гурник Забже
|Гражданство = {{Флагификация|Польша}}
|Дата рождения = 24.4.1999
|Бросковая рука =
}}

'''Кристиан Бондзёр''' ({{lang-pl|Krystian Bondzior}}; род. [[24 апреля]] [[1999]], [[Любин]]) — [[Польша|польский]] [[гандбол]]ист, правый [[крайний (гандбол)|крайний]] польского клуба Гурник Забже с сезона 2019/20. Выступает за [[мужская сборная Польши по гандболу|сборной Польши]].

== Карьера ==

=== Клубная карьера ===
Кристиан Бондзёр начал профессиональную карьеру в 2016 году в клубе Zagłębie Lubin. В 2019 году Бондзёр перешёл в Гурник Забже.<ref>{{Cite web |url=https://sportowefakty.wp.pl/pilka-reczna/816941/gornik-sie-zbroi-krystian-bondzior-moze-zagrac-w-zabrzu |title=Górnik się zbroi. Krystian Bondzior może zagrać w Zabrzu - Sport WP SportoweFakty<!-- Заголовок добавлен ботом --> |access-date=2019-06-01 |archive-date=2019-04-22 |archive-url=https://web.archive.org/web/20190422071625/https://sportowefakty.wp.pl/pilka-reczna/816941/gornik-sie-zbroi-krystian-bondzior-moze-zagrac-w-zabrzu |url-status=live }}</ref>

== Статистика ==
Статистика Кристиана Бондзёра в сезоне 2018/19 указана на 01.06.2019
{| class="wikitable"
|- bgcolor="#C0C0C0"
! Сезон || Клуб|| Лига|| Матчи|| Голы|| 7-метр|| Голы
|-
| align="center" | 2016/17
| align="left"      | Zagłębie Lubin
| align="left"      | Экстралига
| align="center" | 10
| align="center" | 22
| align="center" |
| align="center" |
|-
| align="center" | 2017/18
| align="left"      | Zagłębie Lubin
| align="left"      | Экстралига
| align="center" | 10
| align="center" | 23
| align="center" |
| align="center" |
|-
| align="center" | 2018/19
| align="left"      | Zagłębie Lubin
| align="left"      | Экстралига
| align="center" | 23
| align="center" | 80
| align="center" |
| align="center" |
|-
| align="center" | 2019/20
| align="left"      | Гурник Забже
| align="left"      | Экстралига
| align="center" |
| align="center" |
| align="center" |
| align="center" |
|-
|- bgcolor="#D0D0D0"
| align="center" | 2016—по н.в.
| align="left"      | Итого
| align="left"      | Экстралига
| align="center" | 43
| align="center" | 125
| align="center" |
| align="center" |
|}

== Примечания ==
{{примечания}}

== Ссылки ==
* http://www.badboys-handball.com/news/blaz-janc{{ref-de}}
* https://www.facebook.com/people/Krystian-Bondzior/100002949227417
* http://rozgrywki.zprp.pl/?Sezon=186&Rozgrywki=9363&Tabela3=1
* http://rozgrywki.zprp.pl/?Sezon=185&Rozgrywki=9114&Tabela3=1
* https://web.archive.org/web/20170628083823/http://zprp.pl/zprp/rozgrywki/pgnig-superliga-mezczyzn-klasyfikacja-strzelcow
* https://web.archive.org/web/20190601184211/http://zaglebie.lubin.pl/player/krystian-bondzior/

{{rq|
{{изолированная статья|дата=2019-06-02}}
{{нет сносок|дата=2023-12-18}}
{{нет иллюстрации|дата=2023-12-18}}
}}

{{Внешние ссылки}}

[[Категория:Гандболисты Польши]]
[[Категория:Игроки сборной Польши по гандболу]]

title: Кристиан Бондзёр

Амплуа: правый крайний

Гражданство: Польша

Место рождения: - Любин, Нижнесилезское воеводство, Польша


text:
# Esteban Buján
Esteban Santiago Buján es un exfutbolista argentino. Producto de la cantera de Vélez, debutó en primera a los 19 años. Finalizó su carrera en Ferro, en el año 2013. Jugó 244 partidos y convirtió 8 goles a lo largo de su carrera.

## Clubes
| Club               | País      | Año       |
| ------------------ | --------- | --------- |
| Vélez Sársfield    | Argentina | 1998-2004 |
| Banfield           | Argentina | 2004-2005 |
| Independiente      | Argentina | 2005-2006 |
| Godoy Cruz         | Argentina | 2006-2007 |
| Banfield           | Argentina | 2007      |
| Albacete Balompié  | España    | 2008      |
| Pas Giannina       | Grecia    | 2009-2012 |
| Ferro Carril Oeste | Argentina | 2012-2013 |

wikiname: eswiki

title: Esteban Buján

in_language: es

wikitext:
{{Ficha de deportista
|nombre              = Esteban Buján
<!-- Sección de datos personales -->
|apodo               = Teté
|lugar nacimiento    = [[Buenos Aires]], [[Argentina]]
|fecha nacimiento    = {{Fecha|13|7|1979|edad}}
|nacionalidad        = [[Archivo:Flag of Argentina.svg|20px|argentino]]
|nac_deportiva       =
|altura              = {{altura|m=1.76}}
<!-- Sección de carrera -->
|deporte             = Fútbol
|inicio              = 1998
|equipo_debut        = [[Club Atlético Vélez Sársfield|Vélez Sársfield]]
|posición            = Mediocampista
|club                = [[Agente libre|Libre]]
|liga                =
<!-- Sección de trayectoria -->
|equipos             =
|torneos             =
|títulos             =
}}

'''Esteban Santiago Buján''' es un exfutbolista argentino. Producto de la cantera de [[Club Atlético Vélez Sarsfield|Vélez]], debutó en primera a los 19 años. Finalizó su carrera en [[Club Ferro Carril Oeste|Ferro]], en el año 2013. Jugó 244 partidos y convirtió 8 goles a lo largo de su carrera.

== Clubes ==

{| class="wikitable center" style="text-align:center"
!width="190"|Club
!width="170"|País
!width="120"|Año
|-
|[[Club Atlético Vélez Sársfield|Vélez Sársfield]]
|{{ARG}}
|1998-2004
|-
|[[Club Atlético Banfield|Banfield]]
|{{ARG}}
|2004-2005
|-
|[[Club Atlético Independiente|Independiente]]
|{{ARG}}
|2005-2006
|-
|[[Club Deportivo Godoy Cruz Antonio Tomba|Godoy Cruz]]
|{{ARG}}
|2006-2007
|-
|[[Club Atlético Banfield|Banfield]]
|{{ARG}}
|2007
|-
|[[Albacete Balompié]]
|{{ESP}}
|2008
|-
|[[Pas Giannina]]
|{{GRE}}
|2009-2012
|-
|[[Ferro Carril Oeste]]
|{{ARG}}
|2012-2013
|}

== Enlaces externos ==

* [http://www.transfermarkt.co.uk/en/esteban-santiago-bujan/profil/spieler_30754.html]

{{NF|1979||Bujan, Esteban Santiago}}
[[Categoría:Futbolistas de la Ciudad de Buenos Aires]]
[[Categoría:Futbolistas de las inferiores del Club Atlético Vélez Sarsfield]]
[[Categoría:Futbolistas del Club Atlético Vélez Sarsfield]]
[[Categoría:Futbolistas del Club Atlético Banfield]]
[[Categoría:Futbolistas del Club Atlético Independiente]]
[[Categoría:Futbolistas del Club Deportivo Godoy Cruz Antonio Tomba]]
[[Categoría:Futbolistas del Albacete Balompié]]
[[Categoría:Futbolistas del PAS Giannina]]
[[Categoría:Futbolistas del Club Ferro Carril Oeste en los años 2010]]

title: Datos personales

Apodo(s): Teté

Nacimiento: Buenos Aires, Argentina · 13 de julio de 1979 (45 años)

Nacionalidad(es): argentino

title: Carrera deportiva

Deporte: Fútbol

title: Club profesional

Debut deportivo: 1998 · (Vélez Sársfield)

Club: Libre

Posición: Mediocampista


text:
# Eenmalig wachtwoord
Een eenmalig wachtwoord of one-time password (OTP) is een wachtwoord dat bij elk gebruik wijzigt met doel het moeilijker te maken ongeautoriseerd toegang te krijgen tot vertrouwelijke digitale bronnen zoals een computeraccount. Een statisch wachtwoord, een wachtwoord dat nauwelijks wordt gewijzigd, is veel gemakkelijker te achterhalen door een indringer, als deze maar over genoeg tijd beschikt. Als het wachtwoord constant verandert, zoals bij een eenmalig wachtwoord, is dat risico aanzienlijk verminderd. Het is feitelijk alleen te misbruiken door een man-in-the-middle-aanval vanaf een phishing-site.

## Soorten OTP
Er zijn drie types eenmalige wachtwoorden:

### Eerste type
Het eerste type gebruikt een mathematisch algoritme om een nieuw wachtwoord gebaseerd op het vorige te genereren.

### Tweede type
Het tweede is gebaseerd op een tijd-synchronisatie-mechanisme tussen een authenticatie-server en een client, dat het wachtwoord verschaft.

### Derde type
Het derde type is ook een mathematisch algoritme waarbij het nieuwe wachtwoord is gebaseerd op een identiteitsvraag ( bijvoorbeeld een willekeurig getal gekozen door de authenticatieserver of afgeleid van de transactiedetails) en een tegenvraag gebaseerd op het vorige wachtwoord. Dit laatste type wordt ook wel challenge type OTP genoemd.

## Voorbeelden van OTP
- De meeste Nederlandse en Belgische banken maken gebruik van een calculator of kaartlezer die, in combinatie met een bankpasje, ter plekke een OTP genereert. Het OTP wordt als authenticatiemiddel en als digitale handtekening gebruikt.
- Applicaties die het Time-based One-time Password Algorithm implementeren kunnen een code genereren. Dit wordt veel gebruikt door applicaties op een mobiele telefoon, bijvoorbeeld Google Authenticator
- Bij de Postbank werd via een sms'je een OTP (TAN-code) aan een rekeninghouder verstrekt als die rekeninghouder een transactie wil uitvoeren. Nadat de Postbank in 2009 samen is gegaan met de ING bank heeft de ING bank dit systeem overgenomen.
- Ook DigiD kan gebruikmaken van sms-authenticatie.

wikiname: nlwiki

title: Eenmalig wachtwoord

in_language: nl

wikitext:
Een '''eenmalig wachtwoord''' of '''one-time password''' (OTP) is een wachtwoord dat bij elk gebruik wijzigt met doel het moeilijker te maken [[Autorisatie|ongeautoriseerd]] toegang te krijgen tot vertrouwelijke [[digitale bron]]nen zoals een computeraccount. Een ''statisch'' wachtwoord, een [[wachtwoord]] dat nauwelijks wordt gewijzigd, is veel gemakkelijker te achterhalen door een [[Hacker|indringer]], als deze maar over genoeg tijd beschikt. Als het wachtwoord constant verandert, zoals bij een eenmalig wachtwoord, is dat risico aanzienlijk verminderd. Het is feitelijk alleen te misbruiken door een [[man-in-the-middle]]-aanval vanaf een [[phishing]]-site.

== Soorten OTP ==
Er zijn drie types eenmalige wachtwoorden:

=== Eerste type ===
Het eerste type gebruikt een [[mathematisch]] [[algoritme]] om een nieuw wachtwoord gebaseerd op het vorige te genereren.

=== Tweede type ===
Het tweede is gebaseerd op een [[Synchronisatie|tijd-synchronisatie-mechanisme]] tussen een authenticatie-[[server]] en een [[Client (applicatie)|client]], dat het wachtwoord verschaft.

===Derde type ===
Het derde type is ook een mathematisch algoritme waarbij het nieuwe wachtwoord is gebaseerd op een identiteitsvraag ( bijvoorbeeld een willekeurig getal gekozen door de authenticatieserver of afgeleid van de transactiedetails) en een tegenvraag gebaseerd op het vorige wachtwoord. Dit laatste type wordt ook wel challenge type [[One-time pad|OTP]] genoemd.

== Voorbeelden van OTP ==
* De meeste Nederlandse en Belgische banken maken gebruik van een calculator of [[kaartlezer]] die, in combinatie met een bankpasje, ter plekke een OTP genereert. Het OTP wordt als [[authenticatie]]middel en als [[digitale handtekening]] gebruikt.
* Applicaties die het Time-based One-time Password Algorithm implementeren kunnen een code genereren. Dit wordt veel gebruikt door applicaties op een mobiele telefoon, bijvoorbeeld Google Authenticator
* Bij de [[Postbank N.V.|Postbank]] werd via een [[sms]]'je een OTP ([[TAN-code]]) aan een rekeninghouder verstrekt als die rekeninghouder een transactie wil uitvoeren. Nadat de Postbank in 2009 samen is gegaan met de [[ING_(bank)|ING bank]] heeft de ING bank dit systeem overgenomen.
* Ook [[DigiD]] kan gebruikmaken van sms-authenticatie.

[[Bestand:RSA-SecurID-Tokens.jpg|thumb|right|[[RSA (cryptografie)|RSA]]-[[SecurID]]-tokens.]]

== Zie ook ==
* [[Initiative For Open Authentication]]

[[Categorie:Code]]
[[Categorie:Cryptografie]]
[[Categorie:Identity and access management]]


text:
# Poecilimon thoracicus
Poecilimon thoracicus, also known as the bellied bright bush-cricket, is a species of bush cricket, family Tettigoniidae. It occurs on the southern Balkan Peninsula.
The species is nocturnal. It inhabits meadows, forest edges, and clearings.

wikiname: enwiki

title: Poecilimon thoracicus

in_language: en

wikitext:
{{Short description|Species of bush cricket}}
{{Speciesbox
| image = Bellied bright bush-cricket (Poecilimon thoracicus) female.jpg
| status = LC | status_system = IUCN3.1
| status_ref = <ref name=IUCN>{{cite iucn |author=Hochkirch, A. |author2=Lemonnier-Darcemont, M. |author3=Iorgu, I.S. |author4=Chobanov, D.P. |author5=Ivkovic, S. |author6=Willemse, L.P.M. |author7=Szovenyi, G. |author8=Sirin, D. |author9=Nieto, A. |author10=Kristin, A. |author11=Heller, K.-G. |author12=Kranz, M. |author13=Pushkar, T. |author14=Skejo, J. Skejo. |author15=Vedenina, V. |year=2016 |title=''Poecilimon thoracicus'' |volume=2016 |page=e.T68459410A74529086 |doi=10.2305/IUCN.UK.2016-3.RLTS.T68459410A74529086.en |access-date=1 September 2023}}</ref>
| taxon = Poecilimon thoracicus
| authority = ([[Franz Xaver Fieber|Fieber]], 1853)
| synonyms =
*''Barbitistes thoracicus'' Fieber, 1853
*''Odontura thoracica'' (Fieber, 1853)
| synonyms_ref = <ref>{{GBIF |id=1688093 |taxon=''Poecilimon thoracicus'' |accessdate=9 October 2021}}</ref>
}}

'''''Poecilimon thoracicus''''', also known as the '''bellied bright bush-cricket''',<ref name=IUCN/> is a species of bush cricket, family [[Tettigoniidae]].<ref name=IUCN/><ref name="Fauna Europaea"/><ref>{{cite web |url=http://orthoptera.speciesfile.org/Common/basic/Taxa.aspx?TaxonNameID=1137962 |title=''Poecilimon'' (''Poecilimon'') ''thoracicus'' |website=orthoptera.speciesfile.org |publisher=OSF Online |access-date= 9 October 2021}}</ref> It occurs on the southern [[Balkan Peninsula]].<ref name=IUCN/><ref name="Fauna Europaea"/>

The species is [[Nocturnality|nocturnal]].<ref>{{eol|497677|''Poecilimon'' (''Poecilimon'') ''thoracicus''}}</ref> It inhabits meadows, forest edges, and clearings.<ref name=IUCN/>

==References==
{{Reflist|refs=
<ref name="Fauna Europaea">{{cite web |url=https://fauna-eu.org/cdm_dataportal/taxon/8205783c-2638-4477-9853-b9f1a2bc5206 |title=''Poecilimon (Poecilimon) thoracicus'' (Fieber, 1853) |work=[[Fauna Europaea]] |publisher=Fauna Europaea Secretariat, Museum für Naturkunde, Berlin |access-date=1 September 2023}}</ref>
}}

{{Taxonbar|from=Q10635485}}

[[Category:Phaneropterinae]]
[[Category:Orthoptera of Europe]]
[[Category:Insects described in 1853]]
[[Category:Taxa named by Franz Xaver Fieber]]

{{Orthoptera-stub}}

title: Conservation status

Conservation status: · Least Concern (IUCN 3.1)

title: Scientific classification

Domain: Eukaryota

Kingdom: Animalia

Phylum: Arthropoda

Class: Insecta

Order: Orthoptera

Suborder: Ensifera

Family: Tettigoniidae

Subfamily: Phaneropterinae

Genus: Poecilimon

Species: P. thoracicus

title: Binomial name

Binomial name: Poecilimon thoracicus · (Fieber, 1853)

title: Synonyms

Synonyms: - Barbitistes thoracicus Fieber, 1853 - Odontura thoracica (Fieber, 1853)


text:
# Sulak Sivaraksa
Sulak Sivaraksa (Thai สุลักษณ์ ศิวรักษ์, Aussprache [sùlák sìwárák]; * 27. März 1933 in Bangkok) ist ein thailändischer Soziologieprofessor, Autor, Organisator, Berater sowie Gründer und Leiter verschiedener NGOs, Institute und Bewegungen. Als Ajahn (Meister, Lehrer) Sulak Sivaraksa 1995 den Right Livelihood Award („Alternativer Nobelpreis“) erhielt, wurde er auch im Westen und im deutschen Sprachraum vermehrt wahrgenommen. Zudem ist er Ratsmitglied des World Future Councils, der, wie der Right Livelihood Award, von Jakob von Uexküll gegründet wurde.

## Leben und Werk
Sulak Sivaraksa studierte in Wales sowie in England und schloss in London mit dem Examen als Rechtsanwalt ab. Zuerst arbeitete er bei der BBC, als Lehrer und als Übersetzer. Schon kurze Zeit nach seiner Rückkehr in die Heimat war er als Herausgeber eines Magazins für Intellektuelle (Social Science Review) in den gebildeten Kreisen des Landes bekannt. Zunehmend wandte er sich humanitären, sozialen und ökologischen Projekten zu, um nachhaltige Modelle für eine Gesellschaft im Wandel zu entwickeln. Der Militärputsch von 1976 zwang ihn für zwei Jahre ins Exil. In dieser Zeit hielt er zahlreiche Vorträge in Europa, Kanada und den USA. Er nutzte die Zeit auch für ein weiterführendes Studium am Social Science Research Council in New York City.
Die Kontakte von damals erwiesen sich als wichtig, als ihm internationaler Protest 1984 zu Hilfe kam und seinen Aufenthalt in thailändischem Arrest verkürzte, der ihm wegen angeblicher Beleidigung des Königs auferlegt wurde. 1991 wieder ins Exil vertrieben, gelang es Sulak 1995 schließlich nach einem längeren Weg durch die Gerichte, wieder ein freier Mann im eigenen Land zu sein. Kurz vor dem „Krönungstag“ am 5. Mai 2007 wurde ein weiteres Verfahren wegen unterstellter Majestätsbeleidigung eingestellt, das noch aus der Regierungszeit von Thaksin Shinawatra stammte, den er öffentlich sehr direkt angriff. Am Abend des 6. November 2008 wurde Sulak aufs Neue wegen Lèse Majèsté verhaftet. Diese Anklagen, die nicht vom König ausgehen, sondern von der Polizei ermittelt und von der Staatsanwaltschaft erhoben werden, sind der wiederholte Versuch, den unbequemen Denker einzuschüchtern und in seiner Redefreiheit zu behindern.
Sulak Sivaraksa ist unter den Intellektuellen seines Landes und bei internationalen Gremien eine moralische Autorität, jedoch wegen seiner zupackenden Logik und manchmal kompromisslosen Schlussfolgerungen auch ein Enfant terrible der thailändischen Politik. Er war wesentlich an der Gründung mehrerer thailändischer und internationaler NGOs, Vereine, Stiftungen und Initiativen beteiligt und ist sowohl in mehreren asiatischen Ländern als auch in Europa und in den USA ein willkommener Berater und Redner an Kongressen und an Universitäten, wo er vorübergehend auch Gastprofessuren innehatte (darunter Berkeley und Harvard). Unter den von ihm gegründeten, mitbegründeten, geleiteten oder als Schirmherr betreuten sozialen, ökologischen und spirituellen Bewegungen und Organisationen sind folgende hervorzuheben: die thailändische Nichtregierungsorganisation „Sathirakoses-Nagapradeepa Foundation“, das Alternativ-College SEM (Spirit in Education Movement) in Thailand, die PBI (Peace Brigades International), der Weltzukunftsrat und insbesondere das auch im Westen bekannte INEB (International Network of Engaged Buddhists). Letzteres war 1989 von ihm, zusammen mit weiteren buddhistischen Leitfiguren, dem 14. Dalai Lama, Thich Nhat Hanh sowie Maha Ghosananda ins Leben gerufen worden und hat Mitwirkende in über 20 auf den Globus verteilten Ländern.
Als praktizierender Buddhist gilt Sulak Sivaraksa als herausragender Vertreter eines weltzugewandten und engagierten Buddhismus. In seiner konsequenten Auslegung buddhistischer Einsichten auf konkrete politische, soziale, pädagogische, ökonomische und ökologische Probleme zeigt er die Aktualität dieser Lehre zur Lösung auch heutiger Konflikte auf. Er sucht die Wurzel von menschlichem Leid, von Missständen und Ungerechtigkeit, verweist dabei auf die einfachsten Prinzipien der buddhistischen Lehre und bringt anstehende Fragen pragmatisch auf den Punkt. Seine Kritik an den herrschenden Strukturen und deren verantwortlichen Repräsentanten ist fundamental, seine Vorschläge sind schlicht und sowohl wertekonservativ als auch utopisch. Somit ist es naheliegend, dass er sich beispielsweise für Menschenrechte, ethnische Minderheiten, Friedenserziehung sowie für die Bhikkhuni-Ordination und den interreligiösen Dialog einsetzt und sich gegen Korruption, Machtmissbrauch, Unterdrückung, Globalisierung, Konsumismus, Weltbank, IWF und Großkonzerne sehr pointiert äußert oder sich als Aktivist an Sitzblockaden gegen regenwaldvernichtende Gaspipelines beteiligt. Ebenso setzt er sich ein für asiatische Künstler und – als Freund des Dalai Lama – für Themen zu Tibet. Seine Rolle als unermüdlicher Mahner erfüllt er auch, indem er das Andenken an demokratische Vorbilder der jüngeren Geschichte Thailands pflegt oder die Erinnerung an bedeutende Mönche wachhält. Zu diesen Themenkreisen veröffentlichte er mehrere Bücher in Thai und in Englisch, sei es als Autor oder als Herausgeber.
Neben dem schwedischen Right Livelihood Award wurde Sulak 1998 auch mit dem Preis der UNPO (Organisation der nicht in der UNO repräsentierten Völker) und 2001 mit dem indischen Millennium Gandhi Award ausgezeichnet. Seit März 2009 engagiert er sich auch für das neu gegründete Russell-Tribunal zur Palästinafrage. 2011 erhielt er den Niwano-Friedenspreis.

## Werke
- Saat des Friedens – Vision einer buddhistischen Gesellschaftsordnung. Freiburg im Breisgau 1995, ISBN 3-591-08357-7.
- Im Angesicht der Macht, Pridi Banomyong, Aufstieg und Untergang der Demokratie in Siam (Thailand). Bangkok 2005, ISBN 974-93403-4-5.
- Buddhist Perception for Desirable Societies in the Future. (Papers prepared for the United Nations University). 1993.
- A Buddhist Vision for Renewing Society (Collected articles by a concerned Thai intellectual). Thai Watana Panich Co. Ltd., Bangkok 1981, ISBN 974-07-5095-8.
- Loyalty Demands Dissent (Autobiography of a Socially Engaged Buddhist). ISBN 1-888375-10-8.
- Religion and Development. 1987.
- Seeds of Peace (A Buddhist Vision for Renewing Society). 1991, ISBN 0-938077-78-3.
- Siam in crisis. (A Collection of Articles by Sulak Sivaraksa). Second edition 1990.
- A Socially Engaged Buddhism. Sathirakoses-Nagapradipa Foundation, Bangkok 1999, ISBN 974-260-154-2.
- Global Healing (Essays and interviews on structural violence, social development and spiritual transformation). Thai Inter-Religious Commission for Development, Bangkok 1999.
- Powers That Be : Pridi Banomyong through the rise and fall of Thai democracy. 1999.
- Conflict, Culture, Change. Engaged Buddhism in a Globalizing World. 2005, ISBN 0-86171-498-9.
- The Wisdom of Sustainability: Buddhist Economics for the 21st Century. 2010. ISBN 0982165617.

wikiname: dewiki

title: Sulak Sivaraksa

in_language: de

wikitext:
[[Datei:Sulak.Sivaraksa 3-small.jpg|mini|Sulak Sivaraksa (2007)]]
'''Sulak Sivaraksa''' ([[Thailändische Schrift|Thai]] {{lang|th|สุลักษณ์ ศิวรักษ์}}, {{IPA2|sùlák sìwárák}}; * [[27. März]] [[1933]] in [[Bangkok]]) ist ein [[Thailand|thailändischer]] [[Soziologie]]professor, Autor, Organisator, Berater sowie Gründer und Leiter verschiedener [[Nichtregierungsorganisation|NGOs]], Institute und Bewegungen. Als Ajahn (Meister, Lehrer) Sulak Sivaraksa [[1995]] den [[Right Livelihood Award]] („Alternativer Nobelpreis“) erhielt, wurde er auch im Westen und im deutschen Sprachraum vermehrt wahrgenommen. Zudem ist er Ratsmitglied des [[World Future Council]]s, der, wie der Right Livelihood Award, von [[Carl Wolmar Jakob von Uexküll|Jakob von Uexküll]] gegründet wurde.

== Leben und Werk ==
[[Datei:Sulak.jpg|mini|Sulak Sivaraksa (1999)]]
Sulak Sivaraksa studierte in [[Wales]] sowie in [[England]] und schloss in [[London]] mit dem Examen als Rechtsanwalt ab. Zuerst arbeitete er bei der [[BBC]], als Lehrer und als Übersetzer. Schon kurze Zeit nach seiner Rückkehr in die Heimat war er als Herausgeber eines Magazins für Intellektuelle ''(Social Science Review)'' in den gebildeten Kreisen des Landes bekannt. Zunehmend wandte er sich humanitären, sozialen und ökologischen Projekten zu, um [[Nachhaltigkeit|nachhaltige]] Modelle für eine Gesellschaft im Wandel zu entwickeln. Der [[Militärputsch]] von 1976 zwang ihn für zwei Jahre ins [[Exil]]. In dieser Zeit hielt er zahlreiche Vorträge in Europa, [[Kanada]] und den [[USA]]. Er nutzte die Zeit auch für ein weiterführendes Studium am Social Science Research Council in [[New York City]].

Die Kontakte von damals erwiesen sich als wichtig, als ihm internationaler Protest 1984 zu Hilfe kam und seinen Aufenthalt in thailändischem Arrest verkürzte, der ihm wegen angeblicher [[Majestätsbeleidigung in Thailand|Beleidigung des Königs]] auferlegt wurde. 1991 wieder ins Exil vertrieben, gelang es Sulak 1995 schließlich nach einem längeren Weg durch die Gerichte, wieder ein freier Mann im eigenen Land zu sein. Kurz vor dem „Krönungstag“ am 5. Mai 2007 wurde ein weiteres Verfahren wegen unterstellter Majestätsbeleidigung eingestellt, das noch aus der Regierungszeit von [[Thaksin Shinawatra]] stammte, den er öffentlich sehr direkt angriff. Am Abend des 6. November 2008 wurde Sulak aufs Neue wegen Lèse Majèsté verhaftet.<ref name="Schönes Thailand">[https://www.presseportal.de/pm/69154/1302767/world_future_council Sulak Sivaraksa verhaftet – Majestätsbeleidigung] Schönes Thailand, Nov. 7, 2008; abgerufen am 9. Dezember 2008.</ref> Diese Anklagen, die nicht vom König ausgehen, sondern von der Polizei ermittelt und von der Staatsanwaltschaft erhoben werden, sind der wiederholte Versuch, den unbequemen Denker einzuschüchtern und in seiner Redefreiheit zu behindern.

Sulak Sivaraksa ist unter den Intellektuellen seines Landes und bei internationalen Gremien eine moralische Autorität, jedoch wegen seiner zupackenden Logik und manchmal kompromisslosen Schlussfolgerungen auch ein [[Enfant terrible]] der thailändischen Politik. Er war wesentlich an der Gründung mehrerer thailändischer und internationaler NGOs, Vereine, Stiftungen und Initiativen beteiligt und ist sowohl in mehreren asiatischen Ländern als auch in Europa und in den USA ein willkommener Berater und Redner an Kongressen und an Universitäten, wo er vorübergehend auch Gastprofessuren innehatte (darunter [[University of California, Berkeley|Berkeley]] und [[Harvard]]). Unter den von ihm gegründeten, mitbegründeten, geleiteten oder als Schirmherr betreuten sozialen, ökologischen und spirituellen Bewegungen und Organisationen sind folgende hervorzuheben: die thailändische [[Nichtregierungsorganisation]] „Sathirakoses-Nagapradeepa Foundation“, das Alternativ-College SEM (Spirit in Education Movement) in Thailand, die [[Peace Brigades International|PBI]] (Peace Brigades International), der [[World Future Council|Weltzukunftsrat]] und insbesondere das auch im Westen bekannte [[INEB]] (International Network of Engaged Buddhists). Letzteres war 1989 von ihm, zusammen mit weiteren buddhistischen Leitfiguren, dem 14. [[Tendzin Gyatsho (Dalai Lama)|Dalai Lama]], [[Thich Nhat Hanh]] sowie [[Maha Ghosananda]] ins Leben gerufen worden und hat Mitwirkende in über 20 auf den Globus verteilten Ländern.

Als praktizierender [[Buddhist]] gilt Sulak Sivaraksa als herausragender Vertreter eines weltzugewandten und [[Engagierter Buddhismus|engagierten Buddhismus]]. In seiner konsequenten Auslegung buddhistischer Einsichten auf konkrete politische, soziale, pädagogische, ökonomische und ökologische Probleme zeigt er die Aktualität dieser Lehre zur Lösung auch heutiger Konflikte auf. Er sucht die Wurzel von menschlichem Leid, von Missständen und Ungerechtigkeit, verweist dabei auf die einfachsten Prinzipien der buddhistischen Lehre und bringt anstehende Fragen pragmatisch auf den Punkt. Seine Kritik an den herrschenden Strukturen und deren verantwortlichen Repräsentanten ist fundamental, seine Vorschläge sind schlicht und sowohl [[Wertkonservatismus|wertekonservativ]] als auch [[utopisch]]. Somit ist es naheliegend, dass er sich beispielsweise für [[Menschenrecht]]e, [[ethnische Minderheit]]en, [[Friedenserziehung]] sowie für die [[Bhikkhuni]]-Ordination und den [[Interreligiöser Dialog|interreligiösen Dialog]] einsetzt und sich gegen [[Korruption]], [[Machtmissbrauch]], Unterdrückung, [[Globalisierung]], [[Konsumismus]], [[Weltbank]], [[IWF]] und Groß[[konzern]]e sehr pointiert äußert oder sich als [[Aktivismus|Aktivist]] an [[Sitzblockade]]n gegen [[Tropischer Regenwald|regenwaldvernichtende]] Gas[[pipeline]]s beteiligt. Ebenso setzt er sich ein für asiatische Künstler und – als Freund des Dalai Lama – für Themen zu [[Tibet]]. Seine Rolle als unermüdlicher Mahner erfüllt er auch, indem er das Andenken an [[Demokratie|demokratische]] Vorbilder der jüngeren Geschichte Thailands pflegt oder die Erinnerung an bedeutende Mönche wachhält. Zu diesen Themenkreisen veröffentlichte er mehrere Bücher in Thai und in Englisch, sei es als Autor oder als Herausgeber.

Neben dem schwedischen [[Right Livelihood Award]] wurde Sulak 1998 auch mit dem Preis der [[UNPO]] (Organisation der nicht in der [[UNO]] repräsentierten Völker) und 2001 mit dem indischen Millennium [[Mahatma Gandhi|Gandhi]] Award ausgezeichnet. Seit März 2009 engagiert er sich auch für das neu gegründete [[Russell-Tribunal zu Palästina|Russell-Tribunal zur Palästinafrage]]. 2011 erhielt er den [[Niwano-Friedenspreis]].

== Werke ==
* ''Saat des Friedens – Vision einer buddhistischen Gesellschaftsordnung''. Freiburg im Breisgau 1995, ISBN 3-591-08357-7.
* ''Im Angesicht der Macht, Pridi Banomyong, Aufstieg und Untergang der Demokratie in Siam (Thailand)''. Bangkok 2005, ISBN 974-93403-4-5.
* ''Buddhist Perception for Desirable Societies in the Future.'' (Papers prepared for the United Nations University). 1993.
* ''A Buddhist Vision for Renewing Society (Collected articles by a concerned Thai intellectual)''. Thai Watana Panich Co. Ltd., Bangkok 1981, ISBN 974-07-5095-8.
* ''Loyalty Demands Dissent (Autobiography of a Socially Engaged Buddhist)''. ISBN 1-888375-10-8.
* ''Religion and Development''. 1987.
* ''Seeds of Peace (A Buddhist Vision for Renewing Society)''. 1991, ISBN 0-938077-78-3.
* ''Siam in crisis''. (A Collection of Articles by Sulak Sivaraksa). Second edition 1990.
* ''A Socially Engaged Buddhism''. Sathirakoses-Nagapradipa Foundation, Bangkok 1999, ISBN 974-260-154-2.
* ''Global Healing (Essays and interviews on structural violence, social development and spiritual transformation)''. Thai Inter-Religious Commission for Development, Bangkok 1999.
* ''Powers That Be : Pridi Banomyong through the rise and fall of Thai democracy''. 1999.
* ''Conflict, Culture, Change. Engaged Buddhism in a Globalizing World''. 2005, ISBN 0-86171-498-9.
* ''The Wisdom of Sustainability: Buddhist Economics for the 21st Century''. 2010. ISBN 0982165617.

== Literatur ==
* ''Socially Engaged Spirituality. (Essays in Honor of Sulak Sivaraksa on His 70th Birthday)''. Edited by David W. Chappell, 2003, ISBN 974-260-203-4.

== Weblinks ==
* {{DNB-Portal|119428989}}
* [http://www.rightlivelihood.org/recip/sulak.htm Sulak Sivaraksa, Träger des Alternativen Nobelpreises 1995: Seite in englischer Sprache]
{{commonscat|Sulak Sivaraksa}}
* [http://www.worldfuturecouncil.org/sulak_sivaraksa0.html Ratsmitglied des World Future Council]

== Einzelnachweise ==
<references />

{{Normdaten|TYP=p|GND=119428989|LCCN=n/81/18065|NDL=00458048|VIAF=79424245}}

{{SORTIERUNG:Sivaraksa, Sulak}}
[[Kategorie:Person des Theravada-Buddhismus]]
[[Kategorie:Träger des Right Livelihood Award]]
[[Kategorie:Siam Society]]
[[Kategorie:Thailänder]]
[[Kategorie:Geboren 1933]]
[[Kategorie:Mann]]

{{Personendaten
|NAME=Sivaraksa, Sulak
|ALTERNATIVNAMEN=Ajahn Sulak
|KURZBESCHREIBUNG=thailändischer Buddhist, Preisträger des Alternativen Nobelpreises
|GEBURTSDATUM=27. März 1933
|GEBURTSORT=[[Bangkok]], Siam, heute Thailand
|STERBEDATUM=
|STERBEORT=
}}


text:
# Ratyszcze
Ratyszcze (ukr. Ратищі) – wieś na Ukrainie w rejonie tarnopolskim należącym do obwodu tarnopolskiego.
Do 2020 w rejonie zborowskim.

## Historia
Właścicielem dóbr ziemskich Ratyszcze był m.in. hrabia Włodzimierz Dzieduszycki.
W czasie okupacji niemieckiej mieszkające tutaj ukraińskie małżeństwo Bakaiów ukrywało Żydów. W 1998 roku Instytut Jad Waszem uhonorował za to Juzefa i Katerynę Bakaiów tytułami Sprawiedliwych wśród Narodów Świata.

wikiname: plwiki

title: Ratyszcze

in_language: pl

wikitext:
{{Miejscowość infobox
 |nazwa                        = Ratyszcze
 |nazwa oryginalna             =
 |zdjęcie                      = Село Ратищі. Свято-Успенський храм.jpg
 |opis zdjęcia                 = Widok na cerkiew
 |alt zdjęcia                  =
 |herb                         =
 |flaga                        =
 |dopełniacz nazwy             =
 |państwo                      = UA-61
 |2. jednostka administracyjna = [[rejon tarnopolski|tarnopolski]]
 |powierzchnia                 = 0,87
 |wysokość                     =
 |rok                          = 2001
 |liczba ludności              = 315<ref name=spis>{{Cytuj stronę | url = http://pop-stat.mashke.org/ukraine-census-perm/ternopilska.htm | tytuł = Liczby ludności miejscowości obwodu tarnopolskiego na podstawie spisu ludności wg stanu na dzień 5 grudnia 2001 roku | data dostępu = | język = uk}}</ref>
 |gęstość zaludnienia          =
 |numer kierunkowy             = +380 3540
 |kod pocztowy                 = 47234
 |tablice rejestracyjne        =
 |kod mapy                     = obwód tarnopolski
 |współrzędne                  = 49°50′7″N 25°18′31″E
 |commons                      =
 |www                          =
}}
'''Ratyszcze''' ([[język ukraiński|ukr.]] Ратищі) – wieś na [[Ukraina|Ukrainie]] w [[Rejon tarnopolski|rejonie tarnopolskim]]<ref>{{Cytuj |tytuł = Про утворення та ліквідацію районів |data dostępu = 2023-03-16 |opublikowany = Офіційний вебпортал парламенту України |url = https://zakon.rada.gov.ua/go/807-20 |język = uk}}</ref> należącym do [[obwód tarnopolski|obwodu tarnopolskiego]].

Do 2020 w [[Rejon zborowski|rejonie zborowskim]]<ref>Розпорядження Кабінету Міністрів України від 12 червня 2020 року № 724-р «[https://www.kmu.gov.ua/npas/pro-viznachennya-administrativnih-a724r Про визначення адміністративних центрів та затвердження територій територіальних громад Тернопільської області]»</ref>.

== Historia ==
Właścicielem dóbr ziemskich Ratyszcze był m.in. hrabia [[Włodzimierz Dzieduszycki (1825-1899)|Włodzimierz Dzieduszycki]]<ref>[[Maurycy Dzieduszycki]]: ''[https://polona.pl/item/kronika-domowa-dzieduszyckich-odbita-w-200-exemplarzach-dla-wlasnego-uzytku,NTEzNTM/232/#item Kronika domowa Dzieduszyckich].'' Lwów : Drukarnia Zakładu narodowego im. Ossolińskich, 1865, s. 455.</ref>.

W czasie [[Okupacja niemiecka ziem polskich (1939–1945)|okupacji niemieckiej]] mieszkające tutaj ukraińskie małżeństwo Bakaiów ukrywało [[Żydzi|Żydów]]. W 1998 roku [[Jad Waszem|Instytut Jad Waszem]] uhonorował za to Juzefa i Katerynę Bakaiów tytułami [[Sprawiedliwy wśród Narodów Świata|Sprawiedliwych wśród Narodów Świata]]<ref>{{cytuj stronę| url = https://collections.yadvashem.org/en/righteous/4035588 | tytuł = Bakai Jozef & Yekaterina | data dostępu = 2024-09-08 | autor = | opublikowany = collections.yadvashem.org | data = | język = en}}</ref><ref>{{cytuj stronę| url = https://righteous.jew.org.ua/id/1246 | tytuł = Бакаі Юзеф | data dostępu = 2024-09-08 | autor = | opublikowany = righteous.jew.org.ua | data = | język = uk}}</ref><ref>{{cytuj stronę| url = https://righteous.jew.org.ua/id/1245 | tytuł = Бакаі Катерина | data dostępu = 2024-09-08 | autor = | opublikowany = righteous.jew.org.ua | data = | język = uk}}</ref>.

== Przypisy ==
{{Przypisy}}

== Linki zewnętrzne ==
* {{SgKP|IX|546}}
* [http://www.olejow.pl/readarticle.php?article_id=349 Ratyszcze - plan]

[[Kategoria:Wsie w rejonie tarnopolskim]]
[[Kategoria:Załoźce (hromada)]]

title: Ratyszcze

Państwo: Ukraina

Obwód: tarnopolski

Rejon: tarnopolski


text:
# Radunek
Radunek – osada w Polsce położona w województwie kujawsko-pomorskim, w powiecie mogileńskim, w gminie Jeziora Wielkie.
W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa bydgoskiego.

title: Radunek

wikitext:
{{Polska miejscowość infobox
 |nazwa                  = Radunek
 |rodzaj miejscowości    = osada
 |zdjęcie                =
 |opis zdjęcia           =
 |alt zdjęcia            =
 |województwo            = kujawsko-pomorskie
 |powiat                 = [[Powiat mogileński|mogileński]]
 |gmina                  = [[Jeziora Wielkie (gmina)|Jeziora Wielkie]]
 |sołectwo               =
 |miejscowość podstawowa =
 |wysokość               =
 |liczba ludności        = 30
 |rok                    = 2006
 |strefa numeracyjna     = 52
 |kod pocztowy           = 88-324<ref>{{Poczta Polska|2022-10|s=1085}}</ref>
 |tablice rejestracyjne  = CMG
 |SIMC                   = 0086817
 |kod mapy               = Jeziora Wielkie (gmina)
 |współrzędne            = 52°34'11"N 18°15'39"E<ref name="prng">{{PRNG Miejscowości|114137|data=2023-11-05}}</ref>
 |commons                =
 |www                    =
}}
'''Radunek''' – [[osada]] w [[Polska|Polsce]] położona w [[województwo kujawsko-pomorskie|województwie kujawsko-pomorskim]], w [[powiat mogileński|powiecie mogileńskim]], w [[Jeziora Wielkie (gmina)|gminie Jeziora Wielkie]].

[[Podział administracyjny Polski (1975–1998)|W latach 1975–1998]] miejscowość administracyjnie należała do [[Województwo bydgoskie (1975–1998)|województwa bydgoskiego]].
== Przypisy ==
{{Przypisy}}

== Linki zewnętrzne ==
* {{SgKP|IX|451}}
{{Gmina Jeziora Wielkie}}

[[Kategoria:Jeziora Wielkie (gmina)]]

title: Radunek

Państwo: Polska

Województwo: kujawsko-pomorskie

Powiat: mogileński

Gmina: Jeziora Wielkie

Tablice rejestracyjne: CMG


text:
# Derdas I z Elimei
Derdas I (stgr. Δέρδας) – król Elimei w latach ok. 435–405 p.n.e.
Syn Machatasa, syna króla Elimei Arridajosa, ojciec Sirrasa, również króla Elimei.

## Rządy
Około 435 p.n.e. zawarł przymierze z Atenami i Filipem, władcą górnomacedońskim w Aksios oraz bratem króla Perdikkasa II Macedońskiego. Derdas I walczył z Perdikkasem II w latach 435–431 p.n.e. Prowadził bezkarne działania wojenne, pomimo pozbawionej łączności z siłami ateńskimi i zwolennikami Filipa w Amfaksitis. W późniejszym okresie Derdas I stał się sojusznikiem Perdikkasa II. Częściowo zachowana inskrypcja z Aten (najpewniej z 415 p.n.e.) przekazała nam tekst traktatu między trzema stronami: Atenami, „Perdikkasem i jego sojusznikami” i „Arrabajosem i jego sojusznikami”. Wśród sojuszników króla macedońskiego został wymieniony Derdas, władca Elimei.

title: Derdas I z Elimei

wikitext:
{{Władca infobox
 |władca            = Derdas
 |imiona            = Δέρδας
 |grafika           =
 |opis grafiki      =
 |herb              =
 |opis herbu        =
 |faksymile         =
 |opis faksymile    =
 |dewiza            =
 |1. tytuł          = król [[Elimeja|Elimei]]
 |1. sukcesja       =
 |1. od             = ~[[435 p.n.e.]]
 |1. do             = ~[[405 p.n.e.]]
 |1. koronacja      =
 |1. poprzednik     =
 |1. następca       = [[Sirras]]
 |dynastia          =
 |data urodzenia    =
 |miejsce urodzenia =
 |data śmierci      =
 |miejsce śmierci   =
 |przyczyna śmierci =
 |miejsce spoczynku =
 |ojciec            = Machatas
 |matka             =
 |rodzeństwo        =
 |1. związek z      =
 |1. związek od     =
 |1. związek do     =
 |1. dzieci         = [[Sirras]]
 |moneta            =
 |opis monety       =
 |odznaczenia       =
 |commons           =
 |wikiźródła        =
 |wikicytaty        =
}}
'''Derdas I''' ({{greka|Δέρδας}}) – król [[Elimeja|Elimei]] w latach ok. [[435 p.n.e.|435]]–[[405 p.n.e.]]

Syn Machatasa, syna króla [[Elimeja|Elimei]] [[Arridajos z Elimei|Arridajosa]], ojciec [[Sirras]]a, również króla [[Elimeja|Elimei]].

== Rządy ==
Około [[435 p.n.e.]] zawarł przymierze z [[Ateny|Atenami]] i Filipem, władcą górnomacedońskim w Aksios oraz bratem króla [[Perdikkas II Macedoński|Perdikkasa II Macedońskiego]]. Derdas I walczył z [[Perdikkas II Macedoński|Perdikkasem II]] w latach [[435 p.n.e.|435]]–[[431 p.n.e.]] Prowadził bezkarne działania wojenne, pomimo pozbawionej łączności z siłami [[Ateny|ateńskimi]] i zwolennikami Filipa w Amfaksitis. W późniejszym okresie Derdas I stał się sojusznikiem [[Perdikkas II Macedoński|Perdikkasa II]]. Częściowo zachowana inskrypcja z [[Ateny|Aten]] (najpewniej z [[415 p.n.e.]]) przekazała nam tekst traktatu między trzema stronami: Atenami, „Perdikkasem i jego sojusznikami” i „Arrabajosem i jego sojusznikami”. Wśród sojuszników króla macedońskiego został wymieniony Derdas, władca Elimei.

== Bibliografia ==
* Hammond N.G.L., ''Starożytna Macedonia. Początki, instytucje, dzieje'', przeł. A. S. Chankowski, PIW, Warszawa 1999, s. 80, 90, 96-97, {{ISBN|83-06-02691-8}}.
* Truhart P., ''Regents of Nations. Systematic Chronology of States and Their Political Representatives in Past and Present. A Biographical Reference Book'', Part 1: ''Antiquity Worldwide'', München 2000, s. 304-305, {{ISBN|3-598-21543-6}}.

[[Kategoria:Władcy Elimei]]
[[Kategoria:Urodzeni w V wieku p.n.e.]]

title: DerdasΔέρδας

Następca: Sirras

Ojciec: Machatas

Dzieci: Sirras


text:
# Varberg (comuna)
Varberg ou Varberga (em sueco: Varberg kommun) é uma comuna da Suécia localizada no condado de Halândia. Sua capital é a cidade de Varberg. Possui 869 quilômetros quadrados e segundo censo de 2018, havia 63 630 habitantes.

wikiname: ptwiki

title: Varberg (comuna)

in_language: pt

wikitext:
{{Info/Assentamento/Suécia|comuna
|nome           = Varberg
|imagens_tamanho= 300px
|imagem         = Varberg Municipality in Halland County.png
|mapa_alfinete  = Suécia
|imagem_escudo  = Varberg vapen.svg
|região         = [[Gotalândia]]
|província      =
* [[Halândia]]
* [[Gotalândia Ocidental]]
|condado        = [[Halândia (condado)|Halândia]]
|capital        = [[Varberg]]
|área_total_km2 = 869
|população_total= 63630
|população_em   = 2018
|sítio          = {{URL|http://www.Varberg.se}}
}}
'''Varberg''' ou '''Varberga''' ({{langx|sv|''Varberg kommun''}}) é uma [[comuna sueca|comuna]] da [[Suécia]] localizada no [[condados da Suécia|condado]] de [[Halândia (condado)|Halândia]]. Sua [[capital]] é a [[lista de cidades na Suécia|cidade]] de [[Varberg]]. Possui 869 quilômetros quadrados e segundo censo de 2018, havia {{fmtn|63630}} habitantes.{{sfn|CP|2018}}

{{referências}}

== Bibliografia ==

* {{Citar web|ref={{harvid|CP|2018}}|ano=2018|url=https://www.citypopulation.de/php/sweden-halland.php?adm2id=1383|título=Varberg|publicado= City Population }}

{{Suécia/Comunas}}

[[Categoria:Comunas da Halândia (condado)]]

title: Comuna

Comuna: Brasão de armas

title: Localização

Região: Gotalândia

Província: - Halândia - Gotalândia Ocidental

Condado: Halândia

title: Administração

Capital: Varberg

title: Características geográficas

Área total: 869 km²

Densidade: 73,2 hab./km²


text:
# Amerykanie pochodzenia ormiańskiego
Amerykanie pochodzenia ormiańskiego – obywatele lub rezydenci Stanów Zjednoczonych, których przodkowie pochodzą z Armenii, imigranci z tego kraju i osoby wywodzące się od Ormian przybyłych do Ameryki z różnych krajów.
Ocenia się, że w USA żyje około 1 500 000 Amerykanów pochodzenia ormiańskiego. Inne dane, zależnie od przyjętych kryteriów są różne. W spisie ludności z 2000 roku 385 488 Amerykanów zadeklarowało pochodzenie ormiańskie. American Community Survey podawał iż w 2007 w USA żyło 446 032 osób pochodzenia ormiańskiego.

## Historia

### Pierwsi Ormianie
Pierwszym znanym Ormianinem który wyemigrował do Ameryki był mężczyzna o imieniu Martin. Przybył on do Jamestown w Wirginii w 1618, gdy osada ta liczyła sobie zaledwie 11 lat. Następne wzmianki o Ormianach przybywających do Ameryki pojawiają się w wieku XVII i XVIII, ale były to zazwyczaj pojedyncze osoby co sprawiło, że nie uformowały własnej społeczności. Pewna liczba Ormian służyła w wojsku Unii w czasie wojny secesyjnej. Trzech doktorów służących w szpitalach wojskowych w Filadelfii było Ormianami: Simeon Minasian, Garabed Galstian i Baronig Matesovian. Informacje o ich służbie dotarły do ojczyzny, znajdującej się pod władzą Rosji oraz Turcji i pojawiły się w tamtejszej prasie.

### Pierwsza fala migracji
W 1870 Stany Zjednoczone zamieszkiwało jedynie 69 Ormian. Pierwszymi przybyszami z Armenii w XIX wieku byli studenci z zachodniej części (zajmowanej przez Imperium Osmańskie) tego kraju. Przyjeżdżali oni do USA aby uczyć się na tutejszych uniwersytetach, ale część z nich zdecydowała się osiąść tu na stałe- jak na przykład Khachadour Vosganian który później został nawet przewodniczącym New York Press Club.
Większe fale migracji przypadają na końcówkę XIX wieku. Były one spowodowane głównie Masakrami Hamidińskimi, czyli pogromami wymierzonymi w Ormian żyjących w Imperium Osmańskim. Miały one miejsce w latach 1894–1896 i spowodowały falę migracji trwającą aż do 1920. Ich kontynuacją były masakry dokonywane na rozkaz Młodoturków, na początku XX wieku. Nowo przybyli byli na tyle liczni ich powstały pierwsze społeczności ormiańskie ze swoimi organizacjami. Powstały wówczas również pierwsze parafie Apostolskiego Kościoła Ormiańskiego na terenie USA.

### Podział
Po wybuchu i zakończeniu I wojny światowej wśród Ormian Amerykańskich doszło do rozłamu na tle poglądów co do losów tej społeczności i opuszczonej niedawno ojczyzny. Rozpadło się Imperium Osmańskie co chcieli wykorzystać zamieszkujący jego ziemie Ormianie i utworzyć na wschodzie Republiki Tureckiej własne państwo. Rozpadło się również Imperium Rosyjskie a podległa carom część Armenii ogłosiła niepodległość. Ta jednak nie trwała długo, gdyż wkrótce Armenia została podporządkowana bolszewikom jako Armeńska SRR. Część diaspory amerykańskiej chciało pozostać w USA, ci którzy chcieli wracać dzielili się na trzy obozy- jedni planowali wracać na ziemie zajmowane przez Turków i walczyć o niepodległość, inni zamierzali osiedlić się w Armeńskiej SRR a inni również chcieli wrócić do dawnej rosyjskiej Amreni, ale w celu walki o wyzwolenie spod władzy bolszewików. Najsilniejsza ormiańska organizacja działająca w USA- Armenian Revolutionaty Federation popierała plany uzyskania niepodległości przez Armeńską SRR.
Wiele innych ormiańskich organizacji politycznych i społecznych przeciwstawiało się pomysłom ARF, uważając że należy zaakceptować istniejący stan rzeczy. Podział odbijał się nie tylko na organizacjach istniał również wśród zwykłych Ormian. W jego wyniku doszło nawet do podziały Kościoła Ormiańskiego w USA, którego część polityków i działaczy chciała wykorzystać do propagowania swoich poglądów. W 1933 powstały w jego łonie dwie rywalizujące frakcje jedną zwano Diecezją, drugą zaś Episkopatem. Zwolennicy Diecezji uznawali zwierzchność patriarchy ormiańskiego, zaś Episkopat odrzucał ją, uważając iż patriarchat kontrolowany jest przez bolszewików. Podział kościelny przyczynił się do jeszcze większego rozłamu wśród społeczności i wzrostu wrogości między zwolennikami różnych opcji.

### Druga fala migracji
W latach 40. i 50. XX wieku do USA przybywali głównie Ormianie żyjący w sowieckiej część Armenii- byli to uwolnieni z obozów niemieckich jeńcy wojenni, którzy jako DPs mogli osiedlać się w Stanach. Prawdziwa fala migracji ruszyła jednak w latach 60, kiedy to dokonano zmian w przepisach dotyczących przyjmowania imigrantów. Ormianie migrowali wówczas z niemal wszystkich diaspor Starego Świata. Czynnikami wzmacniającymi migracje były wydarzenia społeczne i polityczne jakie zachodziły wówczas na Bliskim Wschodzie. Wojna domowa w Libanie (1975) i wybuch rewolucji irańskiej (1979) spowodowały wzrost ekstremizmów islamskich i niechęci wobec chrześcijan Bliskiego Wschodu, między innymi Ormian. Największy ich napływ do USA przypada na lata 70. i 80. XX wieku. Wielu migrowało również z ZSRR w poszukiwaniu lepszych warunków życia. Migracja z Sowietów nasiliła się pod koniec XX wieku, kiedy to doszło do rozpadu tego państwa.
Amerykańscy Ormianie są często bardzo mocno zaangażowani w działalność na rzecz swojej dawnej ojczyzny. Na przykład w czasie wojny w Górskim Karabachu lobbowali za dostarczaniem Armenii niezbędnych jej surowców i zapasów a wielu zgłaszało się nawet na ochotnika do wojsk i brało udział w walkach po stronie swoich rodaków. Organizacje ormiańskie przyczyniły się również do uznania za ludobójstwo masakr dokonywanych przez Turków na początku XX stulecia, przez 43 amerykańskie stany (rząd federalny nie uznaje tej zbrodni za ludobójstwo). Duży wpływ na takie postępowanie Amerykańskich Ormian ma fakt iż wielu członków tej społeczności to ocaleni z masakry i ich potomkowie.

## Rozmieszczenie
Stany Zjednoczone zamieszkuje największa liczba Ormian poza granicami Armenii. Amerykanie Ormiańscy zamieszkują na całym obszarze USA jednak największa ich liczba zamieszkuje zachodnią część kraju w Kalifornii.

### Kalifornia i zachodnie stany
Kalifornia jest stanem posiadającym największą populację ormiańską w USA. Pierwszym znanym Ormianinem który przybył do Kalifornii był Ruben Minasian, zwany również Normartem (po armeńsku Normart oznacza „nowego człowieka”. W 1874 osiedlił się on we Fresno. W 1881 w Kalifornii, również we Fresno, osiadła pierwsza rodzina ormiańska- Serobian. W 1897 ormiańska populacja Fresno liczyła już 329 członków. W latach 20. XX wieku Ormianie zaczęli przenosić się z prowincji do miast, takich jak na przykład Los Angeles. W latach 30. to właśnie tam zamieszkiwała ich największa liczba spośród wszystkich miast stanu. Obecnie najwięcej Ormian zamieszkuje Glendale, wchodzące w skład zespołu miejskiego Los Angeles. Według spisu z 2000 roku stanowią oni 26,2% mieszkańców Glendale.
Lista miast kalifornijskich zamieszkiwanych przez duże społeczności ormiańskie (według spisu z 2000 roku)
- Los Angeles 64 997
- Glendale 53 840
- Burbank 8312
- Fresno 6024
- Pasadena 4400
- Montebello 2736
- San Francisco 2528
- Altadena 2134
- San Diego 1839
- La Crescenta-Montrose 1382
- San Jose 1197

### Wschodnie i środkowe stany
Lista miast we wschodnich i środkowych stanach zamieszkiwanych przez duże społeczności ormiańskie (według cenzusu z 2000 roku)
- Obszar Metropolitarny Nowego Jorku 31 867
- Obszar Metropolitarny Bostonu 21 709
- Obszar Metropolitarny Detroit 11 986
- Obszar Metropolitarny Filadelfia 7562
- Obszar Metropolitarny Chicago 6991
- Providence 6575
- Obszar Metropolitarny Miami 3357
- Obszar Metropolitarny Worcester 3256
- Obszar Metropolitarny Albany 1958
- Obszar Metropolitarny Atlanta 1662

title: Amerykanie pochodzenia ormiańskiego

wikitext:
{{Grupa etniczna infobox
 |nazwa                = Amerykanie pochodzenia ormiańskiego
 |nazwa oryginalna     =
 |grafika              = Armenian Americans collage.png
 |opis grafiki         = {{small|1='''1. rząd''': [[Rouben Mamoulian]], [[Arshile Gorky]], [[William Saroyan]], [[Ross Bagdasarian, Sr.]]
'''2. rząd''': [[Paul Ignatius]], [[Jack Kevorkian]], [[George Deukmejian]], [[Alex Manoogian]]
'''3. rząd''': [[Cher]], [[Monte Melkonian]], [[James P. Bagian]], [[Vartan Gregorian]]
'''4. rząd''': [[Andre Agassi]], [[Raffi Hovannisian]], [[Serj Tankian]], [[Kim Kashkashian]]}}
 |alt grafiki          =
 |populacja            = Od 385 488 do 1 500 000 osób (zależnie od danych i kryteriów)
 |miejsce zamieszkania = [[Nowy Jork (stan)|Nowy Jork]] · [[Kalifornia]] · [[Michigan]] · [[Massachusetts]]
 |język                = [[Amerykańska odmiana języka angielskiego|angloamerykański]] · [[język rosyjski|rosyjski]] · [[język turecki|turecki]] · [[język ormiański|armeński]]
 |religia              = [[katolicyzm]] · [[protestantyzm]] · [[Apostolski Kościół Ormiański|Ormiański Kościół Apostolski]]
 |grupa                =
 |pokrewne             =
[[Ormianie]]
 |mapa                 =
 |opis mapy            =
 |commons              =
}}
'''Amerykanie pochodzenia ormiańskiego''' – obywatele lub rezydenci Stanów Zjednoczonych, których przodkowie pochodzą z Armenii, imigranci z tego kraju i osoby wywodzące się od Ormian przybyłych do Ameryki z różnych krajów.

Ocenia się, że w USA żyje około 1 500 000<ref>{{Cytuj stronę | url = http://www.armeniansforobama.com/armenian_issues.php | tytuł = Armenian Americans for Obama | opublikowany = armeniansforobama.com | archiwum = https://web.archive.org/web/20081208033915/http://www.armeniansforobama.com/armenian_issues.php | zarchiwizowano = 2008-12-08}}.</ref> Amerykanów pochodzenia ormiańskiego. Inne dane, zależnie od przyjętych kryteriów są różne. W spisie ludności z 2000 roku 385 488<ref>{{Cytuj stronę | url = http://factfinder.census.gov/servlet/QTTable?_bm=y | tytuł = US Census Bureau | opublikowany = factfinder.census.gov | archiwum = https://web.archive.org/web/20120120115224/http://factfinder.census.gov/servlet/QTTable?_bm=y | zarchiwizowano = 2012-01-20}}.</ref> Amerykanów zadeklarowało pochodzenie ormiańskie. American Community Survey podawał iż w 2007 w USA żyło 446 032<ref>{{Cytuj stronę | url = http://factfinder.census.gov/servlet/DTTable?_bm=y | tytuł = US Community Survey | opublikowany = factfinder.census.gov | archiwum = https://web.archive.org/web/20111222155604/http://factfinder.census.gov/servlet/DTTable?_bm=y | zarchiwizowano = 2011-12-22}}.</ref> osób pochodzenia ormiańskiego.

== Historia ==
=== Pierwsi Ormianie ===
Pierwszym znanym Ormianinem który wyemigrował do Ameryki był mężczyzna o imieniu Martin<ref>{{Cytuj stronę | url = http://www.umd.umich.edu/dept/armenian/papazian/america.html | tytuł = ARMENIANS IN AMERICA | opublikowany = umd.umich.edu | archiwum = https://web.archive.org/web/20131105220532/http://www.umd.umich.edu/dept/armenian/papazian/america.html | zarchiwizowano = 2013-11-05}}.</ref>. Przybył on do Jamestown w Wirginii w 1618, gdy osada ta liczyła sobie zaledwie 11 lat. Następne wzmianki o Ormianach przybywających do Ameryki pojawiają się w wieku XVII i XVIII, ale były to zazwyczaj pojedyncze osoby co sprawiło, że nie uformowały własnej społeczności. Pewna liczba Ormian służyła w wojsku Unii w czasie wojny secesyjnej. Trzech doktorów służących w szpitalach wojskowych w Filadelfii było Ormianami: Simeon Minasian, Garabed Galstian i Baronig Matesovian. Informacje o ich służbie dotarły do ojczyzny, znajdującej się pod władzą Rosji oraz Turcji i pojawiły się w tamtejszej prasie.

=== Pierwsza fala migracji ===
W 1870 Stany Zjednoczone zamieszkiwało jedynie 69 Ormian. Pierwszymi przybyszami z Armenii w XIX wieku byli studenci z zachodniej części (zajmowanej przez Imperium Osmańskie) tego kraju. Przyjeżdżali oni do USA aby uczyć się na tutejszych uniwersytetach, ale część z nich zdecydowała się osiąść tu na stałe- jak na przykład Khachadour Vosganian który później został nawet przewodniczącym New York Press Club.

Większe fale migracji przypadają na końcówkę XIX wieku. Były one spowodowane głównie Masakrami Hamidińskimi, czyli pogromami wymierzonymi w Ormian żyjących w Imperium Osmańskim. Miały one miejsce w latach 1894–1896 i spowodowały falę migracji trwającą aż do 1920. Ich kontynuacją były masakry dokonywane na rozkaz Młodoturków, na początku XX wieku. Nowo przybyli byli na tyle liczni ich powstały pierwsze społeczności ormiańskie ze swoimi organizacjami. Powstały wówczas również pierwsze parafie Apostolskiego Kościoła Ormiańskiego na terenie USA.

=== Podział ===
Po wybuchu i zakończeniu [[I wojna światowa|I wojny światowej]] wśród Ormian Amerykańskich doszło do rozłamu na tle poglądów co do losów tej społeczności i opuszczonej niedawno ojczyzny. Rozpadło się Imperium Osmańskie co chcieli wykorzystać zamieszkujący jego ziemie Ormianie i utworzyć na wschodzie Republiki Tureckiej własne państwo. Rozpadło się również [[Imperium Rosyjskie]] a podległa carom część Armenii ogłosiła niepodległość. Ta jednak nie trwała długo, gdyż wkrótce Armenia została podporządkowana bolszewikom jako Armeńska SRR. Część diaspory amerykańskiej chciało pozostać w USA, ci którzy chcieli wracać dzielili się na trzy obozy- jedni planowali wracać na ziemie zajmowane przez Turków i walczyć o niepodległość, inni zamierzali osiedlić się w Armeńskiej SRR a inni również chcieli wrócić do dawnej rosyjskiej Amreni, ale w celu walki o wyzwolenie spod władzy bolszewików. Najsilniejsza ormiańska organizacja działająca w USA- Armenian Revolutionaty Federation popierała plany uzyskania niepodległości przez Armeńską SRR.

Wiele innych ormiańskich organizacji politycznych i społecznych przeciwstawiało się pomysłom ARF, uważając że należy zaakceptować istniejący stan rzeczy. Podział odbijał się nie tylko na organizacjach istniał również wśród zwykłych Ormian. W jego wyniku doszło nawet do podziały Kościoła Ormiańskiego w USA, którego część polityków i działaczy chciała wykorzystać do propagowania swoich poglądów. W 1933 powstały w jego łonie dwie rywalizujące frakcje jedną zwano Diecezją, drugą zaś Episkopatem. Zwolennicy Diecezji uznawali zwierzchność patriarchy ormiańskiego, zaś Episkopat odrzucał ją, uważając iż patriarchat kontrolowany jest przez bolszewików. Podział kościelny przyczynił się do jeszcze większego rozłamu wśród społeczności i wzrostu wrogości między zwolennikami różnych opcji.

=== Druga fala migracji ===
W latach 40. i 50. XX wieku do USA przybywali głównie Ormianie żyjący w sowieckiej część Armenii- byli to uwolnieni z obozów niemieckich jeńcy wojenni, którzy jako DPs mogli osiedlać się w Stanach. Prawdziwa fala migracji ruszyła jednak w latach 60, kiedy to dokonano zmian w przepisach dotyczących przyjmowania imigrantów. Ormianie migrowali wówczas z niemal wszystkich diaspor Starego Świata. Czynnikami wzmacniającymi migracje były wydarzenia społeczne i polityczne jakie zachodziły wówczas na [[Bliski Wschód|Bliskim Wschodzie]]. Wojna domowa w Libanie (1975) i wybuch rewolucji irańskiej (1979) spowodowały wzrost ekstremizmów islamskich i niechęci wobec chrześcijan Bliskiego Wschodu, między innymi Ormian. Największy ich napływ do USA przypada na lata 70. i 80. XX wieku. Wielu migrowało również z ZSRR w poszukiwaniu lepszych warunków życia. Migracja z Sowietów nasiliła się pod koniec XX wieku, kiedy to doszło do rozpadu tego państwa.

Amerykańscy Ormianie są często bardzo mocno zaangażowani w działalność na rzecz swojej dawnej ojczyzny. Na przykład w czasie wojny w Górskim Karabachu lobbowali za dostarczaniem Armenii niezbędnych jej surowców i zapasów a wielu zgłaszało się nawet na ochotnika do wojsk i brało udział w walkach po stronie swoich rodaków. Organizacje ormiańskie przyczyniły się również do uznania za ludobójstwo masakr dokonywanych przez Turków na początku XX stulecia, przez 43 amerykańskie stany (rząd federalny nie uznaje tej zbrodni za ludobójstwo). Duży wpływ na takie postępowanie Amerykańskich Ormian ma fakt iż wielu członków tej społeczności to ocaleni z masakry i ich potomkowie.

== Rozmieszczenie ==
Stany Zjednoczone zamieszkuje największa liczba Ormian poza granicami Armenii. Amerykanie Ormiańscy zamieszkują na całym obszarze USA jednak największa ich liczba zamieszkuje zachodnią część kraju w Kalifornii.

=== Kalifornia i zachodnie stany ===
Kalifornia jest stanem posiadającym największą populację ormiańską w USA. Pierwszym znanym Ormianinem który przybył do Kalifornii był Ruben Minasian, zwany również Normartem (po armeńsku Normart oznacza „nowego człowieka”. W 1874 osiedlił się on we Fresno. W 1881 w Kalifornii, również we Fresno, osiadła pierwsza rodzina ormiańska- Serobian. W 1897 ormiańska populacja Fresno liczyła już 329 członków. W latach 20. XX wieku Ormianie zaczęli przenosić się z prowincji do miast, takich jak na przykład Los Angeles. W latach 30. to właśnie tam zamieszkiwała ich największa liczba spośród wszystkich miast stanu. Obecnie najwięcej Ormian zamieszkuje Glendale, wchodzące w skład zespołu miejskiego Los Angeles. Według spisu z 2000 roku stanowią oni 26,2% mieszkańców Glendale<ref>[http://www.epodunk.com/ancestry/Armenian.html Armenian Ancestry Search].</ref>.

'''Lista miast kalifornijskich zamieszkiwanych przez duże społeczności ormiańskie (według spisu z 2000 roku)'''
* [[Los Angeles]] 64 997
* [[Glendale (Kalifornia)|Glendale]] 53 840
* [[Burbank (hrabstwo Los Angeles)|Burbank]] 8312
* [[Fresno (Kalifornia)|Fresno]] 6024
* [[Pasadena (Kalifornia)|Pasadena]] 4400
* [[Montebello (Kalifornia)|Montebello]] 2736
* [[San Francisco]] 2528
* [[Altadena]] 2134
* [[San Diego]] 1839
* [[La Crescenta-Montrose]] 1382
* [[San Jose (Kalifornia)|San Jose]] 1197

=== Wschodnie i środkowe stany ===
'''Lista miast we wschodnich i środkowych stanach zamieszkiwanych przez duże społeczności ormiańskie (według cenzusu z 2000 roku)'''
* Obszar Metropolitarny [[Nowy Jork|Nowego Jorku]] 31 867
* Obszar Metropolitarny [[Boston]]u 21 709
* Obszar Metropolitarny [[Detroit]] 11 986
* Obszar Metropolitarny [[Filadelfia]] 7562
* Obszar Metropolitarny [[Chicago]] 6991
* [[Providence]] 6575
* Obszar Metropolitarny [[Miami]] 3357
* Obszar Metropolitarny [[Worcester (Massachusetts)|Worcester]] 3256
* Obszar Metropolitarny [[Albany]] 1958
* Obszar Metropolitarny [[Atlanta]] 1662

== Przypisy ==
{{Przypisy}}

[[Kategoria:Amerykanie pochodzenia ormiańskiego| ]]

title: Amerykanie pochodzenia ormiańskiego

Miejsce zamieszkania: Nowy Jork · Kalifornia · Michigan · Massachusetts

Język: angloamerykański · rosyjski · turecki · armeński

Religia: katolicyzm · protestantyzm · Ormiański Kościół Apostolski

Pokrewne: · Ormianie


text:
# Капрая-Изола
Капра́я-И́зола (итал. Capraia Isola) — коммуна в Италии, располагается в регионе Тоскана, в провинции Ливорно. Население 386 человек (31 декабря 2004).
Покровителем города считается святитель Николай Чудотворец. Праздник города 6 декабря.

title: Капрая-Изола

wikitext:
{{НП
|статус=
|русское название=Капрая-Изола
|оригинальное название=Capraia Isola
|страна=Италия
|вид региона=Административное деление Италии{{!}}регион
|регион=Тоскана
|регион в таблице=
|вид района=провинция
|район=Ливорно
|район в таблице=
|вид общины=
|община=
|община в таблице=
|остров=
|подчинение=
|герб=Capraia Isola-Stemma.png
|флаг=
|ширина герба=
|ширина флага=
|lat_dir=N
|lat_deg=43
|lat_min=2
|lat_sec=
|lon_dir=E
|lon_deg=9
|lon_min=50
|lon_sec=
|CoordAddon=
|CoordScale=
|ЯндексКарта=
|карта страны=
|карта региона=
|карта района=
|размер карты страны=
|размер карты региона=
|размер карты района=
|внутреннее деление=
|вид главы=Бургомистр
|глава=
|дата основания=
|первое упоминание=
|прежние имена=
|статус с=
|площадь=19
|высота центра НП=52
|вид высоты=
|климат=
|официальный язык=итальянский
|официальный язык-ref=
|население=386
|год переписи=2004
|плотность=20
|агломерация=
|национальный состав=
|конфессиональный состав=
|этнохороним=
|часовой пояс=+1
|DST=есть
|телефонный код=0586
|почтовый индекс=57032
|почтовые индексы=
|автомобильный код=
|вид идентификатора=ISTAT
|цифровой идентификатор=049005
|сайт=
|язык сайта=it
|язык сайта 2=
|язык сайта 3=
|язык сайта 4=
|язык сайта 5=
|add1n=
|add1=
|add2n=
|add2=
|add3n=
|add3=
}}

'''Капра́я-И́зола''' ({{lang-it|Capraia Isola}}) — коммуна в [[Италия|Италии]], располагается в регионе [[Тоскана]], в провинции [[Ливорно (провинция)|Ливорно]]. Население 386 человек (31 декабря 2004).
Покровителем города считается [[святитель]] [[Николай Чудотворец]]. Праздник города [[6 декабря]].

== Ссылки ==
* [http://www.isoladicapraia.it/ Информация для туристов] {{ref-it}}
{{Нет источников |дата=2024-10-20}}
{{Провинция Ливорно}}

[[Категория:Города Италии]]
[[Категория:Коммуны провинции Ливорно]]

title: Капрая-Изола

Капрая-Изола:
Capraia Isola
43°02′ с. ш. 9°50′ в. д.

Флаг: Герб

Страна: Италия

регион: Тоскана

Провинция: Ливорно

title: История и география

Площадь: 19 км²

Часовой пояс: UTC+1:00, летом UTC+2:00

title: Население

Плотность: 20 чел./км²

Официальный язык: итальянский

title: Цифровые идентификаторы

Автомобильный код: LI

Цифровые идентификаторы: Капрая-Изола