text:
# Dennis Glaser
Dennis Glaser (* 23.Oktober 1980 in Walsrode) ist ein deutscher Beachhandballtrainer und -funktionär. Er ist seit 2017 Trainer des Frauen-Beachhandballteams der Beach Unicorns Hannover und seit 2019 Beachhandballreferent des Handballverbands Niedersachsen-Bremen.

## Erfolge als Handballtrainer

### Erfolge im Hallenhandball
Im Jahr 2013 gewann Dennis Glaser mit dem Frauenteam der HSG Hannover-West den HVN-Pokal. 2016 gelang es ihm bei seinem Wiedereinstieg bei der HSG Hannover-West mit der ersten Frauenmannschaft, in der Rückrunde 5 Plätze aufzuholen und das Team vor dem Abstieg aus der Oberliga Niedersachsen zu retten.
Im Herbst 2003 erreichte Dennis die Handballtrainer C-Lizenz. Im März 2014 erweiterte er diese zur B-Lizenz.

### Erfolge im Beachhandball
Dennis Glaser gründete zusammen mit Stephanie Geffert die Beach Unicorns Hannover im Jahr 2017. Seitdem erreichte er mit den Beach Unicorns die folgenden nationalen und Internationalen Erfolge.
| Jahr | Deutsche Meisterschaft | German Beach Open | EHF Champions Cup   |
| ---- | ---------------------- | ----------------- | ------------------- |
| 2019 | 2. Platz               | 6. Platz          | 11. Platz           |
| 2020 | (ausgefallen)          | (ausgefallen)     | (ausgefallen)       |
| 2021 | 3.Platz                | 1.Platz           | 8. Platz            |
| 2022 | 6.Platz                | 3.Platz           | - keine Teilnahme - |
| 2023 | 8.Platz                | 3.Platz           | - keine Teilnahme - |
| 2024 | 2. Platz               | 1.Platz           | 8. Platz            |
| 2025 | 3. Platz               | 1.Platz           | (ausstehend)        |

Als zusätzliche Qualifikation erreichte Dennis Glaser im August 2024 das Beachhandball Trainer Zertifikat der Stufen 1+2 der EHF.

## Ehrenämter und Funktionärstätigkeiten im Beachhandball

### Beachhandballreferent im HVNB
Im Mai 2019 übernahm Dennis Glaser das Amt des Beachhandballreferenten im Handball-Verband Niedersachsen. Dieses Amt trägt er noch heute. In dieser Funktion leitet Dennis Glaser den Arbeitskreis Beachhandball und ist damit verantwortlich für den Aufbau des von Ausbildungen für Trainer und Schiedsrichter, sowie für den Aufbau der Talentförderung. Der Erfolg der Talentförderung gipfelte 2025, als sowohl das Jungen- als auch das Mädchenteam den 1. Platz bei den DHB Beach Championships, dem Länderpokal der Beachauswahlteams erreichten. Weiterhin implementierte Dennis Glaser die HVN Beach-Tour, die er 2020 an Miriam Horning übergab.

### Turnierveranstalter in der German Beach Open Serie[6]
Seit 2010 ist Dennis Glaser Cheforganisator des Herrenhäuser Beachcups und übernahm die Verantwortung von Otto Schmidt, damals noch als reines Spaß- und Breitensportturnier. Mit Start der Deutschen Beach Tour (DBT) im Jahr 2015, organisierte Glaser zunächst ein zusätzliches Turnier auf der Beachanlage des MTV Herrenhausen e.V. Nach dem Ausbau von 2 auf Plätze im Jahr 2017, den Glaser selbst organisierte und verantwortete, wurden das Leistungsturnier und das Fun-Turnier zusammengeführt. Das Turnier ist heute eines der höchst dotierten Turniere der German Beach Open (GBO) und wird als gemischte Veranstaltung mit einer Leistungsklasse (A-Turnier) und einer Breitensportklasse (B-Turnier) durchgeführt.

### Beachsportabteilung im MTV Herrenhausen e.V.
Dennis Glaser gründete im Frühjahr 2019 die Beachsportabteilung des MTV Herrenhausen und agiert seitdem als Abteilungsleiter. Zunächst startete die Abteilung mit den Beach Unicorns als einzige Mannschaft. Kurze Zeit später kam der BC Dreiviertelacht als Männerteam im Beachhandball hinzu. 2022 führte Dennis Glaser ein zweites Frauenteam unter dem Namen Beach Unicorns 2 ein. Im Frühjahr 2025 war Glaser treibende Kraft hinter dem Aufbau von einem weibl. B-Jugend und weibl. A-Jugendteam mit den Trainern Lars Dieckmann und Linn Jürgensen.

## Persönliches
Dennis Glaser ist konfessionslos und verheiratet. Er hat zwei Kinder und lebt in Lehrte, einem Vorort von Hannover.

## Berufliches
Dennis Glaser hat von 2001 bis 2007 Diplom-Wirtschaftsingenieurwesen an der Leibniz-Universität Hannover studiert und arbeitet seitdem in der Automobilindustrie. Von 2007 bis 2016 arbeitete Dennis Glaser bei Faurecia im Projektmanagement für Autositze. Im Jahr 2016 stieg Dennis beim Joint Venture EM-motive ein, das 2019 von der Robert Bosch GmbH übernommen wurde. Seitdem arbeitet Dennis als Senior Project Manager im Bereich für Elektroantriebsmotoren für Hybrid-Fahrzeuge und Vollelektrische Fahrzeuge.

title: Dennis Glaser

wikitext:
'''Dennis Glaser''' (* [[23. Oktober|23.Oktober]] [[1980]] in [[Walsrode]]) ist ein deutscher Beachhandballtrainer und -funktionär. Er ist seit 2017 Trainer des Frauen-Beachhandballteams der [[Beach Unicorns Hannover]] und seit 2019 Beachhandballreferent des [[Handballverband Niedersachsen-Bremen|Handballverbands Niedersachsen-Bremen]].

== Erfolge als Handballtrainer ==

=== Erfolge im Hallenhandball ===
Im Jahr 2013 gewann Dennis Glaser mit dem Frauenteam der HSG Hannover-West den HVN-Pokal. 2016 gelang es ihm bei seinem Wiedereinstieg bei der HSG Hannover-West mit der ersten Frauenmannschaft, in der Rückrunde 5 Plätze aufzuholen und das Team vor dem Abstieg aus der [[Handball-Oberliga Niedersachsen|Oberliga Niedersachsen]] zu retten.

Im Herbst 2003 erreichte Dennis die Handballtrainer C-Lizenz. Im März 2014 erweiterte er diese zur B-Lizenz.

=== Erfolge im Beachhandball ===
Dennis Glaser gründete zusammen mit Stephanie Geffert die Beach Unicorns Hannover im Jahr 2017. Seitdem erreichte er mit den Beach Unicorns die folgenden nationalen und Internationalen Erfolge.
{| class="wikitable"
|+Erfolge mit den Beach Unicorns Hannover<ref>{{Internetquelle |url=https://german-beach-open.app/ |titel=GBO |sprache=en |abruf=2025-08-04}}</ref><ref>{{Internetquelle |url=https://beach.eurohandball.com/beach-competitions/club-competitions/women/beach-handball-champions-cup-2024/ |titel=Beach Handball Champions Cup 2024 |sprache=en |abruf=2025-08-04}}</ref><ref>{{Internetquelle |url=http://history.eurohandball.com/chcb/women/2019/round/1/Final+Tournament |titel=European Handball Federation - 2019 Women's Beach Handball Champions Cup / Final Tournament |sprache=en |abruf=2025-08-04}}</ref><ref>{{Internetquelle |url=http://history.eurohandball.com/chcb/women/2021/round/1/Final+Tournament |titel=European Handball Federation - 2021 Women's Beach Handball Champions Cup / Final Tournament |sprache=en |abruf=2025-08-04}}</ref>
!Jahr
!Deutsche Meisterschaft
!German Beach Open
!EHF Champions Cup
|-
|2019
|2. Platz
|6. Platz
|11. Platz
|-
|2020
|(ausgefallen)
|(ausgefallen)
|(ausgefallen)
|-
|2021
|3.Platz
|1.Platz
|8. Platz
|-
|2022
|6.Platz
|3.Platz
|''- keine Teilnahme -''
|-
|2023
|8.Platz
|3.Platz
|''- keine Teilnahme -''
|-
|2024
|2. Platz
|1.Platz
|8. Platz
|-
|2025
|3. Platz
|1.Platz
|''(ausstehend)''
|}
Als zusätzliche Qualifikation erreichte Dennis Glaser im August 2024 das Beachhandball Trainer Zertifikat der Stufen 1+2 der EHF.

== Ehrenämter und Funktionärstätigkeiten im Beachhandball ==

=== Beachhandballreferent im HVNB ===
Im Mai 2019 übernahm Dennis Glaser das Amt des Beachhandballreferenten im Handball-Verband Niedersachsen. Dieses Amt trägt er noch heute. In dieser Funktion leitet Dennis Glaser den Arbeitskreis Beachhandball und ist damit verantwortlich für den Aufbau des von Ausbildungen für Trainer und Schiedsrichter, sowie für den Aufbau der Talentförderung. Der Erfolg der Talentförderung gipfelte 2025, als sowohl das Jungen- als auch das Mädchenteam den 1. Platz bei den DHB Beach Championships, dem Länderpokal der Beachauswahlteams erreichten. Weiterhin implementierte Dennis Glaser die HVN Beach-Tour, die er 2020 an Miriam Horning übergab.<ref>{{Internetquelle |url=https://hvnb-online.de/ |titel=Home {{!}} Handballverband Niedersachsen-Bremen |datum=2021-07-07 |sprache=de |abruf=2025-08-04}}</ref>

=== Turnierveranstalter in der German Beach Open Serie<ref>{{Internetquelle |url=https://beachhandball-herrenhausen.de/ |titel=Beachhandball Herrenhausen |datum=2025-03-26 |sprache=de |abruf=2025-08-04}}</ref> ===
Seit 2010 ist Dennis Glaser Cheforganisator des Herrenhäuser Beachcups und übernahm die Verantwortung von Otto Schmidt, damals noch als reines Spaß- und Breitensportturnier. Mit Start der Deutschen Beach Tour (DBT) im Jahr 2015, organisierte Glaser zunächst ein zusätzliches Turnier auf der Beachanlage des MTV Herrenhausen e.V. Nach dem Ausbau von 2 auf Plätze im Jahr 2017, den Glaser selbst organisierte und verantwortete, wurden das Leistungsturnier und das Fun-Turnier zusammengeführt. Das Turnier ist heute eines der höchst dotierten Turniere der German Beach Open (GBO) und wird als gemischte Veranstaltung mit einer Leistungsklasse (A-Turnier) und einer Breitensportklasse (B-Turnier) durchgeführt.

=== Beachsportabteilung im MTV Herrenhausen e.V. ===
Dennis Glaser gründete im Frühjahr 2019 die Beachsportabteilung des MTV Herrenhausen und agiert seitdem als Abteilungsleiter. Zunächst startete die Abteilung mit den Beach Unicorns als einzige Mannschaft. Kurze Zeit später kam der BC Dreiviertelacht als Männerteam im Beachhandball hinzu. 2022 führte Dennis Glaser ein zweites Frauenteam unter dem Namen Beach Unicorns 2 ein. Im Frühjahr 2025 war Glaser treibende Kraft hinter dem Aufbau von einem weibl. B-Jugend und weibl. A-Jugendteam mit den Trainern Lars Dieckmann und Linn Jürgensen.<ref>{{Internetquelle |url=https://beachhandball-herrenhausen.de/ |titel=Beachhandball Herrenhausen |datum=2025-03-26 |sprache=de |abruf=2025-08-04}}</ref>

== Persönliches ==
Dennis Glaser ist konfessionslos und verheiratet. Er hat zwei Kinder und lebt in [[Lehrte]], einem Vorort von [[Hannover]].

== Berufliches ==
Dennis Glaser hat von 2001 bis 2007 Diplom-Wirtschaftsingenieurwesen an der [[Gottfried Wilhelm Leibniz Universität Hannover|Leibniz-Universität Hannover]] studiert und arbeitet seitdem in der Automobilindustrie. Von 2007 bis 2016 arbeitete Dennis Glaser bei Faurecia im Projektmanagement für Autositze. Im Jahr 2016 stieg Dennis beim Joint Venture [[EM-motive]] ein, das 2019 von der [[Robert Bosch GmbH]] übernommen wurde. Seitdem arbeitet Dennis als Senior Project Manager im Bereich für Elektroantriebsmotoren für Hybrid-Fahrzeuge und Vollelektrische Fahrzeuge.
== Einzelnachweise ==
<references />
{{SORTIERUNG:Glaser, Dennis}}
[[Kategorie:Beachhandballtrainer (Deutschland)]]
[[Kategorie:Deutscher]]
[[Kategorie:Geboren 1980]]
[[Kategorie:Mann]]

{{Personendaten
|NAME=Glaser, Dennis
|ALTERNATIVNAMEN=
|KURZBESCHREIBUNG=deutscher Beachhandballtrainer und Funktionär
|GEBURTSDATUM=23. Oktober 1980
|GEBURTSORT=[[Walsrode]]
|STERBEDATUM=
|STERBEORT=
}}


text:
# Edward Sullivan Murphy

Edward Sullivan Murphy PC(NI) KC (3 February 1880 – 3 December 1945) was an Irish barrister, judge and politician.  He was brother-in-law to the first Lord Chief Justice of Northern Ireland, Sir Denis Henry, Bt. (they both married daughters of Lord Justice Hugh Holmes).
He was the fourth son of James Murphy (1823-1901), judge of the High Court of Justice in Ireland, and Mary Keogh, daughter of William Keogh, judge of the Court of Common Pleas (Ireland) and Kate Rooney.
He was educated at Charterhouse School, Surrey, and Trinity College, Dublin where he studied Classics. He was called to the Irish Bar in 1903 and the English Bar in 1921.
He was elected to the Northern Ireland Senate as an Ulster Unionist Party member on 22 March 1929, but resigned on 11 April of the same year in order to contest the City of Londonderry seat at the 1929 Northern Ireland general election. He thus had the shortest term of any Senator in Northern Ireland.
Murphy won the seat, and held it at subsequent elections. He served as Attorney General for Northern Ireland from 1937–1939, and resigned from the office and from Parliament upon appointment as a Lord Justice of Appeal in Northern Ireland in 1939, as which he served until his death.
His first wife Alice Holmes died in 1942; he remarried Mary Craig Buchanan.

wikiname: enwiki

title: Edward Sullivan Murphy

in_language: en

wikitext:
{{Short description|Irish barrister, judge and politician (1880–1945)}}
{{Use dmy dates|date=July 2017}}
'''Edward Sullivan Murphy''' [[Privy Council (Northern Ireland)|PC(NI)]] [[King's Counsel|KC]] (3 February 1880 – 3 December 1945) was an [[Ireland|Irish]] [[barrister]], [[judge]] and politician.  He was brother-in-law to the first [[Lord Chief Justice of Northern Ireland]], Sir [[Denis Henry]], Bt. (they both married daughters of Lord Justice [[Hugh Holmes]]).<ref>''Thom's Irish Who's Who'' Dublin Alexander Thom and Co 1923</ref>

He was the fourth son of [[James Murphy (Irish judge)|James Murphy]] (1823-1901), judge of the [[High Court of Justice in Ireland]], and Mary Keogh, daughter of [[William Keogh]], judge of the [[Court of Common Pleas (Ireland)]] and Kate Rooney.

He was educated at [[Charterhouse School]], [[Surrey]], and [[Trinity College, Dublin]] where he studied Classics.<ref>[http://www.newulsterbiography.co.uk/index.php/home/viewPerson/1221 Edward Sullivan Murphy] New Ulster Biography.</ref> He was called to the Irish Bar in 1903 and the English Bar in 1921.<ref name="demon">{{Cite web |url=http://www.election.demon.co.uk/stormont/biographies.html |title=Northern Ireland Parliamentary Elections Results: Biographies |access-date=3 February 2009 |archive-date=26 February 2019 |archive-url=https://web.archive.org/web/20190226144802/http://www.election.demon.co.uk/stormont/biographies.html |url-status=dead }}</ref>

He was elected to the [[Senate of Northern Ireland|Northern Ireland Senate]] as an [[Ulster Unionist Party]] member on 22 March 1929, but resigned on 11 April of the same year in order to contest the [[City of Londonderry (Northern Ireland Parliament constituency)|City of Londonderry]] seat at the [[1929 Northern Ireland general election]]. He thus had the shortest term of any Senator in Northern Ireland.<ref>John F. Harbinson, ''The Ulster Unionist Party, 1882–1973'', p.207</ref>

Murphy won the seat, and held it at subsequent elections. He served as [[Attorney General for Northern Ireland]] from 1937–1939, and resigned from the office and from Parliament upon appointment as a [[Lord Justice of Appeal in Northern Ireland]] in 1939, as which he served until his death.<ref name="demon" />

His first wife Alice Holmes died in 1942; he remarried Mary Craig Buchanan.

==References==
{{reflist}}

==External links==
* {{cite TIWW |article=Murphy, Edward Sullivan |page=173 }}

{{s-start}}
{{s-par|ni}}
{{s-new | constituency }}
{{s-ttl
 | title  = [[Member of Parliament]] for [[Londonderry City (Northern Ireland Parliament constituency)|Londonderry City]]
 | years = 1929–1939
}}
{{s-aft | after = [[William Lowry]] }}
{{s-off}}
{{succession box
  | title  = [[Attorney General for Northern Ireland]]
  | before = [[Anthony Babington (died 1972)|Anthony Babington]]
  | after = [[Arthur Black (unionist politician)|Arthur Black]]
  | years = 1937–1939
}}
{{s-end}}

{{authority control}}

{{DEFAULTSORT:Murphy, Edward Sullivan}}
[[Category:1880 births]]
[[Category:1945 deaths]]
[[Category:People educated at Charterhouse School]]
[[Category:Alumni of Trinity College Dublin]]
[[Category:Irish barristers]]
[[Category:Ulster Unionist Party members of the House of Commons of Northern Ireland]]
[[Category:Members of the Senate of Northern Ireland 1925–1929]]
[[Category:Members of the House of Commons of Northern Ireland 1929–1933]]
[[Category:Members of the House of Commons of Northern Ireland 1933–1938]]
[[Category:Members of the House of Commons of Northern Ireland 1938–1945]]
[[Category:Members of the Privy Council of Northern Ireland]]
[[Category:Attorneys general for Northern Ireland]]
[[Category:Northern Ireland junior government ministers (Parliament of Northern Ireland)]]
[[Category:Lords Justice of Appeal of Northern Ireland]]
[[Category:Members of the House of Commons of Northern Ireland for County Londonderry constituencies]]
[[Category:Ulster Unionist Party members of the Senate of Northern Ireland]]


text:
# Syndroom van Morquio
Het syndroom van Morquio, ook wel het syndroom van Morquio-Brailsford of mucopolysacharidose IV (MPS IV) genoemd, is een zeldzame aangeboren en erfelijke stofwisselingsziekte die valt onder de lysosomale stapelingsziekten. Lysosomale stapelingsziekten zijn (genetische en aangeboren) aandoeningen waarbij er door een verandering in het erfelijk materiaal een stoornis is in de lysosomen. Lysosomen zijn kleine organen (organellen) in een cel, die met behulp van enzymen – enzymen begeleiden chemische reacties – zorgen voor de afbraak en het hergebruik van veel stoffen. Het ontbreken of niet volledig functioneren van een van deze enzymen zorgt ervoor dat (afval)stoffen zich opstapelen in het lysosoom. Deze opeenstapeling is giftig voor de cel en bemoeilijkt daardoor het functioneren van het lysosoom, en uiteindelijk ook van de hele cel. Dit veroorzaakt ten slotte schade in weefsels en organen. Vanwege het ophopen van (afval)stoffen wordt over lysosomale stapelingsziekten gesproken. Sommige complicaties kunnen in de vroege kinderjaren optreden, terwijl andere dit pas veel later of nooit zullen doen.
De naam stamt van de kinderarts L. Morquio uit Montevideo, Uruguay, die in 1929 een gezin beschreef waarin vier kinderen waren aangedaan. Omdat de aandoening in datzelfde jaar ook beschreven werd door de orthopeed J.F. Brailsford in Birmingham, wordt soms ook gesproken van de ziekte van Morquio-Brailsford.
MPS IV wordt veroorzaakt door stapeling van bepaalde suikers, mucopolysachariden. Deze suikers maken normaal deel uit van een beschermingslaag die om cellen heen zit. De stapeling ontstaat door een gebrek aan activiteit van een van twee verschillende enzymen, die elk een ander type MPS IV geven (A en B). Beide worden gekenmerkt door dezelfde symptomen: verschillende afwijkingen aan het skelet, een slecht ontwikkeld gebit, een kleine lichaamslengte, ander gestalte, en oogproblemen (glaucoom). De leeftijd waarop deze tot uiting komen ligt tussen de 18 en 24 maanden. De ernst van de symptomen kan van geval tot geval zeer verschillen.

## Diagnose
De diagnose wordt gesteld op grond van bovenstaande kenmerken en kan bevestigd worden door middel van een urinetest. Ook is het mogelijk om de aanwezigheid en activiteit van de betrokken enzymen te bepalen in een stukje aangedaan weefsel (biopt).

## Behandeling
Voor MPS IV is geen genezing mogelijk. De behandeling richt zich zo veel mogelijk op verlichting van klachten. De aandoening kan zeer wisselend in ernst zijn; ook bij kinderen uit één gezin.
Sinds 2014 is er een weesgeneesmiddel elosulfase alfa op de markt waarmee het syndroom van Morquio behandeld kan worden. De resultaten zijn vooralsnog beperkt (verbetering op de zesminutenlooptest) en de kosten bijzonder hoog.

## Voorkomen (frequentie)
MPS IV is een zeer zeldzame aandoening. Het voorkomen van MPS IV type A wordt geschat op 1 op 216.000 pasgeborenen. Type B komt nog minder vaak voor.

## Overerving
De overerving van MPS IV verloopt autosomaal recessief.

wikiname: nlwiki

title: Syndroom van Morquio

in_language: nl

wikitext:
{{Disclaimer medisch lemma}}
{{Infobox aandoening
| naam            = Syndroom van Morquio
| latijn          = Mucopolysacharidose IV
| afbeelding      =
| caption         =
| DiseasesDB      = 30807
| DiseasesDB_mult = {{DiseasesDB2|30806}}
| ICD10           = {{ICD10|E|76|2|e|70}}
| ICD9            = {{ICD9|277.5}}
| ICDO            =
| OMIM            = 253000
| OMIM_mult       = {{OMIM2|253010}}
| MedlinePlus     = 001206
| eMedicineSubj   = ped
| eMedicineTopic  = 1477
| MeshID          = D009085
}}
Het '''syndroom van Morquio''', ook wel het '''syndroom van Morquio-Brailsford''' of '''[[mucopolysacharidose]] IV (MPS IV)''' genoemd, is een zeldzame [[aangeboren aandoening|aangeboren]] en [[erfelijke aandoening|erfelijke]] [[stofwisselingsziekte]] die valt onder de [[lysosomale stapelingsziekten]]. Lysosomale stapelingsziekten zijn (genetische en aangeboren) aandoeningen waarbij er door een verandering in het erfelijk materiaal een stoornis is in de [[lysosomen]]. Lysosomen zijn kleine organen ([[organel]]len) in een cel, die met behulp van enzymen – enzymen begeleiden chemische reacties – zorgen voor de afbraak en het hergebruik van veel stoffen. Het ontbreken of niet volledig functioneren van een van deze enzymen zorgt ervoor dat (afval)stoffen zich opstapelen in het lysosoom. Deze opeenstapeling is giftig voor de cel en bemoeilijkt daardoor het functioneren van het lysosoom, en uiteindelijk ook van de hele cel. Dit veroorzaakt ten slotte schade in weefsels en organen. Vanwege het ophopen van (afval)stoffen wordt over lysosomale stapelingsziekten gesproken. Sommige complicaties kunnen in de vroege kinderjaren optreden, terwijl andere dit pas veel later of nooit zullen doen.

De naam stamt van de kinderarts L. Morquio uit [[Montevideo (stad)|Montevideo]], [[Uruguay]], die in 1929 een gezin beschreef waarin vier kinderen waren aangedaan. Omdat de aandoening in datzelfde jaar ook beschreven werd door de orthopeed J.F. Brailsford in [[Birmingham (Engeland)|Birmingham]], wordt soms ook gesproken van de ziekte van Morquio-Brailsford.

MPS IV wordt veroorzaakt door stapeling van bepaalde suikers, [[mucopolysachariden]]. Deze suikers maken normaal deel uit van een beschermingslaag die om cellen heen zit. De stapeling ontstaat door een gebrek aan activiteit van een van twee verschillende enzymen, die elk een ander type MPS IV geven (A en B). Beide worden gekenmerkt door dezelfde symptomen: verschillende afwijkingen aan het skelet, een slecht ontwikkeld gebit, een kleine lichaamslengte, ander gestalte, en oogproblemen ([[glaucoom]]). De leeftijd waarop deze tot uiting komen ligt tussen de 18 en 24 maanden. De ernst van de symptomen kan van geval tot geval zeer verschillen.

== Diagnose ==
De diagnose wordt gesteld op grond van bovenstaande kenmerken en kan bevestigd worden door middel van een urinetest. Ook is het mogelijk om de aanwezigheid en activiteit van de betrokken enzymen te bepalen in een stukje aangedaan weefsel (biopt).

== Behandeling ==
Voor MPS IV is geen genezing mogelijk. De behandeling richt zich zo veel mogelijk op verlichting van klachten. De aandoening kan zeer wisselend in ernst zijn; ook bij kinderen uit één gezin.

Sinds 2014 is er een [[weesgeneesmiddel]] [[elosulfase alfa]] op de markt waarmee het syndroom van Morquio behandeld kan worden.<ref>[http://www.fda.gov/NewsEvents/Newsroom/PressAnnouncements/ucm386008.htm U.S. Food and Drug Administration, ''FDA approves Vimizim to treat rare congenital enzyme disorder'', 14 februari 2014]</ref> De resultaten zijn vooralsnog beperkt (verbetering op de zesminutenlooptest) en de kosten bijzonder hoog.

== Voorkomen (frequentie) ==
MPS IV is een zeer zeldzame aandoening. Het voorkomen van MPS IV type A wordt geschat op 1 op 216.000 pasgeborenen. Type B komt nog minder vaak voor.

== Overerving ==
De overerving van MPS IV verloopt [[autosomaal recessief]].

{{Appendix}}

{{DEFAULTSORT:Morquio}}
[[Categorie:Genetische aandoening]]
[[Categorie:Stofwisselingsstoornis]]
[[Categorie:Syndroom]]

title: Coderingen

ICD-11: 5C56.32 Eerdere versies · ICD-10: E76.2 · ICD-9: 277.5

Portaal: Geneeskunde


text:
# Тбилисский коньячный завод
Тбилисский коньячный завод (ныне Коньячный завод Сараджишвили) (груз. თბილისის კონიაკის ქარხანა) — предприятие, является старейшим и крупнейшим производителем бренди в Грузии. Сегодня полное наименование этого производителя — АО «Давид Сараджишвили и Энисели».

## Описание
Основан в 1888 году предпринимателем и учёным Давидом Захарьевичем Сараджишвили, затем был значительно расширен и приобрёл большую известность во времена СССР.
За годы существования Тбилисского коньячного завода на нём была собрана коллекция из 500 тысяч декалитров многолетних коньячных спиртов и купажированного бренди, которые выдерживаются в 16 тысячах дубовых бочек.
На заводе по сей день хранится коньячный спирт, выкуренный из виноматериалов села Дигоми под непосредственным руководством Давида Сараджишвили и заложенный на хранение ещё в 1893 году. В наземных спиртохранилищах, где созданы благоприятные условия для выдержки коньячных спиртов в дубовых бочках, хранятся и настаиваются спирты, выкуренные в 1905, 1915, 1918, 1925, 1932, 1941 годах и так далее, практически без перерыва.
Сегодня предприятие выпускает бренди в основном под марками «Сараджишвили» и «Ивериони». Ранее выпускалась продукция под марками «Арагви», «Варцихе», «Греми», «ОС», «Энисели», «Тбилиси».
Из-за винного скандала в 2006 году был полностью прекращён ввоз грузинского бренди в Россию, но в октябре 2011 года грузинская компания «Сараджишвили» обратилась в Роспотребнадзор с просьбой разрешить поставлять производимый ею бренди на российский рынок.

## Известные сотрудники
- Цицишвили, Вахтанг Давидович (1888—1965) — Лауреат Сталинской премии (третьей степени, 1947 год[5]) за создание новых марок грузинского бренди «Юбилейный XX», «Энисели» и «КС».

wikiname: ruwiki

title: Тбилисский коньячный завод

in_language: ru

wikitext:
{{Карточка предприятия
|тип=коньячный завод
  |lat_dir =N |lat_deg =41.79
  |lon_dir =E |lon_deg =44.80
  |CoordScale = 20000
  |region =GE
}}
'''Тбилисский коньячный завод''' (ныне '''Коньячный завод Сараджишвили''') ({{lang-ka|თბილისის კონიაკის ქარხანა}}) — предприятие, является старейшим и крупнейшим производителем [[бренди]] в [[Грузия|Грузии]]. Сегодня полное наименование этого производителя — [[Акционерное общество|АО]] «Давид Сараджишвили и Энисели».

== Описание ==
[[File:Eniseli brandy made in Tbilisi in 1980s.jpg|thumb|upright=0.5|Коньяк «Энисели», выпускавшийся в 1980-е годы]]
Основан в [[1888 год]]у предпринимателем и учёным [[Сараджишвили, Давид Захарьевич|Давидом Захарьевичем Сараджишвили]]<ref>[http://pey.narod.ru/drink/ruscog/ruscog03.html Статья о коньяках Грузии] {{Wayback|url=http://pey.narod.ru/drink/ruscog/ruscog03.html |date=20111117115214 }}.</ref>, затем был значительно расширен и приобрёл большую известность во времена [[СССР]].

За годы существования Тбилисского коньячного завода на нём была собрана коллекция из 500 тысяч декалитров многолетних коньячных спиртов и купажированного бренди, которые выдерживаются в 16 тысячах дубовых бочек<ref name ="georg_1">[http://pey.narod.ru/drink/ruscog/rcog0301.html Статья о заводе АО «Давид Сараджишвили и Энисели»] {{Wayback|url=http://pey.narod.ru/drink/ruscog/rcog0301.html |date=20111116000351 }}.</ref>.

На заводе по сей день хранится [[коньячный спирт]], выкуренный из виноматериалов села [[Дигоми]] под непосредственным руководством [[Сараджишвили, Давид Захарьевич|Давида Сараджишвили]] и заложенный на хранение ещё в [[1893 год]]у. В наземных спиртохранилищах, где созданы благоприятные условия для выдержки коньячных спиртов в дубовых бочках, хранятся и настаиваются спирты, выкуренные в 1905, 1915, 1918, 1925, 1932, 1941 годах и так далее, практически без перерыва<ref name ="georg_1" />.

Сегодня предприятие выпускает бренди в основном под марками «Сараджишвили» и «Ивериони». Ранее выпускалась продукция под марками «Арагви», «Варцихе», «Греми», «ОС», «Энисели», «Тбилиси».

Из-за [[Винный скандал (2006)|винного скандала в 2006 году]] был полностью прекращён ввоз грузинского бренди в [[Россия|Россию]], но в октябре 2011 года грузинская компания «Сараджишвили» обратилась в [[Роспотребнадзор]] с просьбой разрешить поставлять производимый ею бренди на российский рынок<ref>{{cite news|url=http://lenta.ru/news/2011/10/26/back/|title=Производитель грузинского коньяка попросил доступ в Россию|date=2011-10-26|publisher=Лента.Ру|lang=ru|accessdate=2012-04-07|archivedate=2012-04-14|archiveurl=https://web.archive.org/web/20120414183839/http://www.lenta.ru/news/2011/10/26/back/}}</ref>.

== Известные сотрудники ==
* [[Цицишвили, Вахтанг Давидович]] (1888—1965) — Лауреат [[Сталинская премия|Сталинской премии]] (третьей степени, 1947 год<ref>Постановление СМ СССР о присуждении Сталинских премий за выдающиеся изобретения и коренные усовершенствования методов производственной работы за 1946 год // Известия. — 7 июня 1947 года</ref>) за создание новых марок грузинского бренди «Юбилейный XX», «Энисели» и «КС».

== См. также ==
* [[Музей истории коньяка]]
* [[Виноделие в Грузии]]
* [[Армянский коньяк]]
* [[Ереванский коньячный завод]]

== Примечания ==
{{Примечания}}

== Ссылки ==
* [https://web.archive.org/web/20111116000351/http://pey.narod.ru/drink/ruscog/rcog0301.html Статья о заводе АО «Давид Сараджишвили и Энисели»].
* [https://web.archive.org/web/20111117115214/http://pey.narod.ru/drink/ruscog/ruscog03.html Статья о коньяках Грузии].
* [http://cognac.eniw.ru/konyachnoe-proizvodstvo.html Коньячное производство].

[[Категория:Предприятия Тбилиси]]
[[Категория:Виноделие Грузии]]
[[Категория:Производители алкогольных напитков]]
[[Категория:Винодельческие предприятия СССР]]

title: Тбилисский коньячный завод

Тип: коньячный завод

Основатели: Сараджишвили, Давид Захарьевич

Расположение: - Тбилиси, Грузия

Продукция: алкогольный напиток


text:
# Monasterio de Salin
El monasterio de Salin (en birmano: စလင်းကျောင်း) es un monasterio budista real en Mandalay, Birmania, conocido por sus tallas de madera indígenas. Fue construido bajo el patrocinio de la Princesa Salin y estaba ubicado al norte del Palacio de Mandalay, cerca de la pista de carreras.

wikiname: eswiki

title: Monasterio de Salin

in_language: es

wikitext:
{{Ficha de edificio religioso
| nombre =
| imagen = SalinMonastery 1903.jpg
| tamaño_imagen = 250px
| tamaño_mapa3 =
| mapa_loc =
| coordinates =
| país = [[Mandalay]], [[Mandalay Region]], [[Burma]]
| website =
}}
[[Archivo:Salin_Monastery.jpg|miniaturadeimagen| Monasterio de Salín]]
El '''monasterio de Salin''' ({{Lang-my|စလင်းကျောင်း}}) es un monasterio budista real en [[Mandalay (Birmania)|Mandalay]], Birmania, conocido por sus tallas de madera indígenas.{{Harvnp|Mandalay|1910|p=6}}{{Harvnp|Mahbubad|1908|p=143}} Fue construido bajo el patrocinio de la Princesa Salin{{Harvnp|Mandalay|1910|p=6}} y estaba ubicado al norte del [[Palacio de Mandalay]], cerca de la pista de carreras.{{Harvnp|Mahbubad|1908|p=143}}

== Referencias ==
{{Listaref}}

== Bibliografía ==
* {{Cita libro|ref={{harvid|Mandalay|1910}}|título=List of Ancient Monuments in Burma (I. Mandalay Division)|editorial=Office of the Superintendent, Government Printing, Burma|ubicación=Rangoon|fecha=1910|volumen=1|url=https://archive.org/details/listofancientmon01burm}}
* {{Cita libro|ref={{harvid|Mahbubad|1908}}|título=Mahbubad to Moradabad|editorial=Clarendon Press|ubicación=London|fecha=1908|serie=Imperial Gazetteer of India|volumen=XVII}}
* Tilly, Harry L.; ''[[iarchive:WoodCarvingOfBurma1903|Wood-carving of Burma]];'' Rangoon 1903 (Gov. Pr., Burma), photographs P. Klier

{{Control de autoridades}}
[[Categoría:Edificios religiosos terminados en 1859]]
[[Categoría:Monasterios de Birmania]]
[[Categoría:Wikipedia:Artículos con texto en birmano]]

title: Localización

País: Mandalay, Mandalay Region, Burma