text:
# Jackson Villar
Jackson Villar é um empresário brasileiro e militante de extrema-direita. Foi candidato a deputado federal nas eleições gerais de 2022, pelo partido Republicanos. Villar ganhou notoriedade ao organizar manifestações de motociclistas, conhecidas como 'motociatas', em apoio a Jair Bolsonaro. Ele é dono de um loja de móveis na Zona Sul de São Paulo, Capão Redondo. É irmão do cantor gospel Jonas Villar.
Villar já teve episódios de desentendimento com o governismo bolsonarista, quando criticou o fundo eleitoral aprovado por deputados governistas, e especialmente após as manifestações de 7 de setembro de 2021, por perceber um recuo do presidente Bolsonaro, ao emitir um comunicado em que afirmava não ter intenção de "agredir quaisquer dos Poderes" da República. Jackson afirmou se sentir traído naquele momento. Não obstante, ele retornou logo após a organizar eventos bolsonaristas.
O militante conclamou seus seguidores, em diversos momentos, à cometer atos de violência contra pessoas de esquerda, como também contra cientistas políticos. Ele falou, além disso, sobre quebrar urnas eletrônicas.
Ele mostrou quem realmente era após o Lula vencer as eleições e propôs o Acelera para Cristo 3 em 2024 com o atual presidente, deu parabéns à ele, ao Haddad e ao Geraldo Alckmin. Depois em mais uma traição ainda disse que convidou a outra alma sebosa que nunca respeitou o nome de Jesus Cristo nas edições anteriores, referindo-se ao Jair Messias Bolsonaro. Vídeo do Jackson Villar sobre o Acelera para Cristo 3 em 2024 com o Lula.

## Motociatas
Jackson foi organizador das duas edições das manifestações de motociclistas pró-bolsonaro organizadas em São Paulo, o evento era também conhecido como 'Acelera para Cristo', e contava com um comício de pastores evangélicos ao final do trajeto - que contam com a presença de figuras como o Silas Malafaia, Estevam Hernandes e Claúdio Duarte. Villar nunca revelou o financiamento das motociadas, comentando apenas o apoio de empresários, como ele próprio, e o dono da marca de suplementos 'Black Skull', Marcello Bella.

## Ameaças a Jornlistas
Jackson fez diversas ameaças a jornalistas da Agência Pública devido a uma reportagem sobre os grupos de telegram mantidos pelo empresário. Ele ameaçou fisicamente e verbalmente o jornalista Thiago Domenici, e orquestrou ações para tentar derrubar as contas das agência em redes sociais.

## Participação nas manifestações golpistas
Jackson Villar é articulador de diversos grupos de extrema direita no Telegram que tem sido locais de organização dos bloqueios e movimentações golpistas desde a noite de encerramento das eleições presidenciais. Nesses grupos, Villar publicou várias gravações onde propõem ações para contestar os resultados das eleições, entre elas a organização de uma suposta 'eleição paralela'. Afirma, também, a necessidade de realizar atos de violência contra pessoas de esquerda. Dois de seus grupos do telegram foram banidos logo no dia 1 de novembro, por decisão do Tribunal Superior Eleitoral, em razão da proliferação de notícias falsas e articulação de apoio aos bloqueios que começavam a ser organizados. Villar buscava arrecadar valores via Pix, para uma conta sob o CNPJ da 'Associação Mensagem de Esperança Campinas', no nome de Celina do Carmo Vaz Quesada, sogra dele. A associação é a mesma que vendia ingressos nas motociatas e arrecadava valores entre os participantes, pertence a igreja Assembleia de Deus Bom Retiro, e chegou a ser investigada por caixa dois.
O militante tentou 'driblar' a determinação judicial, organizando outros grupos na mesma plataforma. Nesse espaço foi dado continuidade à divulgação dos pontos de bloqueios e articulação de apoio material, como também à circulação de vídeos com ameaças direcionadas, como ao ministro Alexandre de Moraes, que foi mencionado num vídeo que defendia “meter bala na cabeça do Xandão”.

## Arrependimento
Em vídeo publicado no dia 18 de julho de 2023, ao comparar preços atuais com os praticados no governo anteior,  Villar demonstra indignação e arrependimento por ter apoiado Bolsonaro e Paulo Guedes

title: Jackson Villar

wikitext:
{{Orphan|date=novembro 2024}}
'''Jackson Villar''' é um empresário brasileiro e militante de [[extrema-direita]]. Foi candidato a [[deputado federal]] nas [[Eleições gerais no Brasil em 2022|eleições gerais de 2022]], pelo partido [[Republicanos (partido político)|Republicanos]]. Villar ganhou notoriedade ao organizar manifestações de motociclistas, conhecidas como 'motociatas', em apoio a [[Jair Bolsonaro]].<ref name=oglobo1>{{Citar web|ultimo=|primeiro=|ultimo2=|primeiro2=|url=https://oglobo.globo.com/politica/quem-jackson-vilar-organizador-da-motociata-de-bolsonaro-pre-candidato-camara-25479130|título=Quem é Jackson Vilar, organizador da motociata de Bolsonaro e pré-candidato à Câmara|acessodata=2022-11-15|website=oglobo|lingua=pt-br}}</ref> Ele é dono de um loja de móveis na [[Zona Sul de São Paulo]], [[Capão Redondo]].<ref name=veja1>{{Citar web|ultimo=|primeiro=|ultimo2=|primeiro2=|url=https://veja.abril.com.br/coluna/maquiavel/quem-e-o-polemico-e-barulhento-organizador-da-motociata-de-bolsonaro/|título=Quem é o polêmico e barulhento organizador da motociata de Bolsonaro|acessodata=2022-11-15|website=Veja|lingua=pt-br}}</ref> É irmão do cantor gospel Jonas Villar.<ref name=bbc1/>

Villar já teve episódios de desentendimento com o governismo bolsonarista, quando criticou o fundo eleitoral aprovado por deputados governistas, e especialmente após as [[Protestos no Brasil em 7 de setembro de 2021|manifestações de 7 de setembro de 2021]], por perceber um recuo do presidente Bolsonaro, ao emitir um comunicado em que afirmava não ter intenção de "agredir quaisquer dos Poderes" da República.<ref name=veja1/> Jackson afirmou se sentir traído naquele momento. Não obstante, ele retornou logo após a organizar eventos bolsonaristas.<ref name=oglobo1/><ref name=veja1/><ref>{{Citar web|ultimo=|primeiro=|ultimo2=|primeiro2=|url=https://www.correiobraziliense.com.br/politica/2021/09/4948745-video-pastor-bolsonarista-jackson-vilar-chama-presidente-de-calca-frouxa.html|título=Vídeo: Pastor bolsonarista Jackson Vilar chama presidente de "calça frouxa"|acessodata=2022-11-15|website=Correio Brasiliense|lingua=pt-br}}</ref>

O militante conclamou seus seguidores, em diversos momentos, à cometer atos de violência contra pessoas de [[esquerda (política)|esquerda]], como também contra [[ciência política|cientistas políticos]]. Ele falou, além disso, sobre quebrar urnas eletrônicas.<ref name=folha1/>

Ele mostrou quem realmente era após o Lula vencer as eleições e propôs o Acelera para Cristo 3 em 2024 com o atual presidente, deu parabéns à ele, ao Haddad e ao Geraldo Alckmin. Depois em mais uma traição ainda disse que convidou a outra alma sebosa que nunca respeitou o nome de Jesus Cristo nas edições anteriores, referindo-se ao Jair Messias Bolsonaro. [https://www.instagram.com/reel/Cx2z4PLLlkn/?igsh=MTliczB2cXFsYjYydw== Vídeo do Jackson Villar sobre o Acelera para Cristo 3 em 2024 com o Lula.]

==Motociatas==
Jackson foi organizador das duas edições das manifestações de motociclistas pró-bolsonaro organizadas em [[São Paulo]], o evento era também conhecido como 'Acelera para Cristo', e contava com um comício de pastores evangélicos ao final do trajeto - que contam com a presença de figuras como o [[Silas Malafaia]], [[Estevam Hernandes]] e [[Cláudio Duarte (pastor)|Claúdio Duarte]].<ref name=veja1/> Villar nunca revelou o financiamento das motociadas, comentando apenas o apoio de empresários, como ele próprio, e o dono da marca de suplementos 'Black Skull', Marcello Bella.<ref name=bbc1>{{Citar web|ultimo=|primeiro=|ultimo2=|primeiro2=|url=https://www.bbc.com/portuguese/brasil-57436823|título='Acelera para Cristo': o empresário por trás da 'motociata' com Bolsonaro que terá até sorteio de moto|acessodata=2022-11-15|website=BBC|lingua=pt-br}}</ref>

==Ameaças a Jornlistas==
Jackson fez diversas ameaças a jornalistas da [[Agência Pública]] devido a uma reportagem sobre os grupos de [[telegram]] mantidos pelo empresário. Ele ameaçou fisicamente e verbalmente o jornalista Thiago Domenici, e orquestrou ações para tentar derrubar as contas das agência em redes sociais.<ref name=folha1>{{Citar web|ultimo=|primeiro=|ultimo2=|primeiro2=|url=https://www1.folha.uol.com.br/poder/2022/10/jornalista-da-agencia-publica-sofre-ameacas-de-bolsonarista-apos-reportagem-sobre-crimes-no-telegram.shtml|título=Jornalista da Agência Pública sofre ameaças de bolsonarista após reportagem sobre crimes no Telegram|acessodata=2022-11-15|website=Folha de S.Paulo|lingua=pt-br}}</ref>

==Participação nas manifestações golpistas==
{{AP|Manifestações golpistas no Brasil após as eleições de 2022}}

Jackson Villar é articulador de diversos grupos de extrema direita no [[Telegram]] que tem sido locais de organização dos bloqueios e movimentações golpistas desde a noite de encerramento das eleições presidenciais. Nesses grupos, Villar publicou várias gravações onde propõem ações para contestar os resultados das eleições, entre elas a organização de uma suposta 'eleição paralela'. Afirma, também, a necessidade de realizar atos de violência contra pessoas de esquerda.<ref name=uol13>{{Citar web|ultimo=|primeiro=|ultimo2=|primeiro2=|url=https://noticias.uol.com.br/ultimas-noticias/agencia-publica/2022/10/27/matar-e-quebrar-urnas-evangelico-lider-de-motociata-incentiva-crimes-no-telegram.htm|título='Matar e quebrar urnas': evangélico líder de motociata incentiva crimes no Telegram|acessodata=2022-11-15|website=Uol|lingua=pt-br}}</ref> Dois de seus grupos do telegram foram banidos logo no dia 1 de novembro, por decisão do [[Tribunal Superior Eleitoral]], em razão da proliferação de [[notícias falsas]] e articulação de apoio aos bloqueios que começavam a ser organizados. Villar buscava arrecadar valores via [[Pix]], para uma conta sob o CNPJ da 'Associação Mensagem de Esperança Campinas', no nome de Celina do Carmo Vaz Quesada, sogra dele. A associação é a mesma que vendia ingressos nas motociatas e arrecadava valores entre os participantes, pertence a igreja Assembleia de Deus Bom Retiro, e chegou a ser investigada por caixa dois.<ref name=g134>{{Citar web|ultimo=|primeiro=|ultimo2=|primeiro2=|url=https://g1.globo.com/politica/noticia/2022/05/04/moraes-manda-associacao-explicar-financiamento-de-motociata-com-bolsonaro-em-campinas.ghtml|título=Moraes manda associação de Campinas explicar financiamento de motociata com Bolsonaro|acessodata=2022-11-15|website=G1|lingua=pt-br}}</ref><ref name=apublica2>{{Citar web|ultimo=|primeiro=|ultimo2=|primeiro2=|url=https://apublica.org/2022/11/mais-dois-grupos-de-extrema-direita-de-jackson-villar-no-telegram-sao-banidos-pelo-tse/|título=Mais dois grupos de extrema direita de Jackson Villar no Telegram são banidos pelo TSE|acessodata=2022-11-15|website=apublica|lingua=pt-br}}</ref>

O militante tentou 'driblar' a determinação judicial, organizando outros grupos na mesma plataforma. Nesse espaço foi dado continuidade à divulgação dos pontos de bloqueios e articulação de apoio material, como também à circulação de vídeos com ameaças direcionadas, como ao ministro [[Alexandre de Moraes]], que foi mencionado num vídeo que defendia “meter bala na cabeça do Xandão”.<ref>{{Citar web|ultimo=|primeiro=|ultimo2=|primeiro2=|url=https://jornaldebrasilia.com.br/noticias/politica-e-poder/bolsonarista-tenta-driblar-veto-de-moraes-em-atos-golpistas-e-e-derrubado-de-novo/|título=MBolsonarista tenta driblar veto de Moraes em atos golpistas e é derrubado de novo|acessodata=2022-11-15|website=Jornal de Brasília|lingua=pt-br}}</ref>

== Arrependimento ==
Em vídeo publicado no dia 18 de julho de 2023, ao comparar preços atuais com os praticados no governo anteior,  Villar demonstra indignação e arrependimento por ter apoiado Bolsonaro e Paulo Guedes<ref>{{citar web|url=https://www.em.com.br/app/noticia/nacional/2023/07/17/interna_nacional,1520953/fui-trouxa-diz-lider-de-motociatas-bolsonaristas.shtml|titulo=}}</ref>

==Referências==
{{Reflist|2}}

[[Categoria:Empresários do estado de São Paulo]]
[[Categoria:Pessoas relacionadas ao bolsonarismo]]
[[Categoria:Extrema-direita no Brasil]]


text:
# Fatema Mernissi
Fatema Mernissi ou Fátima Mernissi (Fez, 27 de setembro de 1940 – Rabat, 30 de novembro de 2015) foi uma socióloga e feminista marroquina.

## Biografia
Fatema Mernissi nasceu em Fez, Marrocos. Ela cresceu no harém de sua avó paterna, juntamente com várias mulheres.  Ela recebeu sua educação primária em uma escola estabelecida pelo movimento nacionalista e educação de nível secundário em uma escola de mulheres financiada pelo protetorado francês. Em 1957, estudou Ciência Política em Sorbonne e na Universidade Brandeis (EUA), obtendo o título de doutorado. Regressou para trabalhar na Universidade Mohammed V, em Rabat, e ensinou na Faculdade das Letras entre 1974 e 1981 sobre temas como metodologia, sociologia familiar e psicossocial. Tornou-se conhecida internacionalmente principalmente como feminista islâmica.
Como feminista islâmica, Mernissi estava em grande parte preocupada com o Islã e os papéis das mulheres nela, analisando o desenvolvimento histórico do pensamento islâmico e as suas tendências atuais. Através de uma investigação detalhada sobre a natureza da sucessão de Maomé, ela lançou dúvidas sobre a validade de alguns hadices e, portanto, a subordinação das mulheres que ela vê no Islã, mas não no Corão. Na sua opinião, o ideal muçulmano da "mulher silenciosa, passiva e obediente" não tem nada a ver com a autêntica mensagem do Islã. Pelo contrário, é uma construção dos ulemás, os juristas-teólogos masculinos que manipularam e distorceram os textos religiosos para preservar o sistema patriarcal.

Conforme Isabelle Christine Somma de Castro, Fatema Mernissi desenvolveu, principalmente, duas dimensões:
Na primeira delas, questionou o discurso dominante, na medida em que se insurgiu contra a diferenciação entre os sexos proposta na legislação islâmica, subvertendo a interpretação tradicional dada a ela. Ainda que a religião conceda privilégios aos homens, argumentou, não há indicações inquestionáveis nos textos religiosos que justifiquem uma posição de subordinação às mulheres. A segunda dimensão empregada pela socióloga foi dar voz a quem ela se propôs a estudar. Por meio do trabalho de campo e de sua própria experiência como mulher muçulmana, esmiuçou costumes e atitudes de suas conterrâneas, sempre questionando premissas tradicionais com o objetivo de demonstrar que a igualdade não é apenas uma necessidade social, mas uma demanda da religião que se instalou na região há cerca de 14 séculos.

## Carreira e legado
Ela escreveu extensivamente sobre a vida dentro dos haréns, sobre as relações de gênero e das esferas pública e privada no Islã. Como socióloga, Mernissi realizou principalmente trabalhos de campo em Marrocos. Em várias ocasiões no final da década de 1970 e no início dos anos 80, ela realizou entrevistas para mapear as atitudes predominantes para as mulheres e o trabalho. Ela fez pesquisas sociológicas para a UNESCO e a OIT, bem como para as autoridades marroquinas. No mesmo período, Mernissi contribuiu com artigos para periódicos e outras publicações sobre mulheres em Marrocos e as mulheres e o islamismo de uma perspectiva contemporânea e histórica. Seu trabalho foi citado como uma inspiração por outras feministas muçulmanas, como aqueles que fundaram Musawah.

## Prêmios e distinções selecionados
Em 2003, Mernissi recebeu o Prêmio Príncipe das Astúrias juntamente com Susan Sontag.  Elas competiram entre 42 candidaturas apresentadas, entre elas as do escritor peruano Alfredo Bryce Echenique e do egípcio Nagib Mahfuz.
Em 2004, recebeu o Prêmio Erasmus, ao lado de Sadik Al-Asm e Abdolkarim Soroush.
Em 2017, Asma Lamrabet, médica e feminista marroquina, fundou a cadeira Fatéma Mernissi na Universidade Mohammed V em Rabat.

## Falecimento
Em 2015, veio a falecer em Rabat, Marrocos.

## Obras
- 1975: Beyond the Veil: Male-Female Dynamics in Modern Muslim Society (reeditado em 1987)
- 1983: Le Maroc raconté par ses femmes
- 1984: L'amour dans les pays musulmans
- 1985: Femmes du Gharb
- 1985ː Sexe, Idéologie, Islam, Éditions Maghrébines
- 1987: Le harem politique  : le Prophète et les femmes, Albin Michel, 1987
- 1988: Shahrazad n'est pas marocaine (reeditado em 1992)
- 1990: Sultanes oubliées : femmes chefs d'État en Islam, Albin Michel / Éditions Le Fennec
- 1991ː Le monde n'est pas un harem, Albin Michel, 1991
- 1992:  La Peur-Modernité: conflit islam démocratie, Albin Michel / Éditions Le Fennec
- 1993: Women's Rebellion and Islamic Memory
- 1994: Dreams of Trespass. Tales of a Harem Girlhood
- 1997: Les Aït-Débrouille
- 1998: Etes-vous vacciné contre le Harem?, Éditions Le Fennec, Casablanca, 1998
- 2001: Scheherazade Goes West
- 2004ː Les Sindbads marocains, Voyage dans le Maroc civique, Éditions Marsam, Rabat, 2004

### Obras publicadas em Portugal
- O Harém e o Ocidente
- Sonhos Proibidos - Memórias de um Harém em Fez
- Nasci num Harém

### Obras publicadas no Brasil
- 1996: Sonhos de transgressão

wikiname: ptwiki

title: Fatema Mernissi

in_language: pt

wikitext:
{{Info/Biografia/Wikidata
|nome            =Fatema Mernissi
|imagem          =2004 Al Azm Mernissi Soroush Mernissi laudatio.tif
|imagem_legenda  =Fatema Mernissi (2004)
|nascimento_data ={{dni|27|9|1940|si}}
|nacionalidade   =[[Marroquinos|marroquina]]
|nascimento_local=[[Fez]], [[Marrocos]]
|morte_data      ={{nowrap|{{morte|30|11|2015|27|9|1940}}}}
|morte_local     =[[Rabat]], [[Marrocos]]
|ocupação        =[[Sociologia|socióloga]], [[Feminismo|feminista]]
|obra-prima      =''Sonhos proibidos: memórias de um harém de Fez''
|prémios         =[[Prémio Princesa das Astúrias]] 2003
}}
'''Fatema Mernissi''' ou '''Fátima Mernissi''' ([[Fez]], [[27 de setembro]] de [[1940]] – [[Rabat]], [[30 de novembro]] de [[2015]]) foi uma [[Sociologia|socióloga]] e [[Feminismo|feminista]] [[Marrocos|marroquina]].

== Biografia ==
Fatema Mernissi nasceu em Fez, Marrocos.<ref name=":0">Castro, Isabelle Christine Somma de. FATEMA MERNISSI: UMA CONTESTADORA DO PATRIARCALISMO NO MUNDO ÁRABE-ISLÂMICO. In: NASCIMENTO, Washington Santos; CARVALHO FILHO, Silvio de Almeida (Org.). Intelectuais das Áfricas. 1. ed. eBook Kindle, 2020. </ref><ref name=":1">{{Citar web |url=https://www.britannica.com/biography/Fatema-Mernissi |titulo=Fatema Mernissi {{!}} Moroccan sociologist and writer |acessodata=2020-10-24 |website=Encyclopædia Britannica |lingua=en}}</ref> Ela cresceu no harém de sua avó paterna, juntamente com várias mulheres.  Ela recebeu sua educação primária em uma escola estabelecida pelo movimento nacionalista e educação de nível secundário em uma escola de mulheres financiada pelo protetorado francês. Em 1957, estudou Ciência Política em [[Sorbonne Université|Sorbonne]] e na Universidade [[Universidade Brandeis|Brandeis]] (EUA), obtendo o título de doutorado.<ref>{{citar web|url=http://www.brandeis.edu/departments/sociology/grad/alumni.html|titulo=Featured Alumni|acessodata=3 de Dezembro de 2017|publicado=Brandeis University}}</ref> Regressou para trabalhar na Universidade Mohammed V, em [[Rabat]],<ref>Mernissi, F. (2004) ‘The Satellite, the Prince, and Scheherazade: The Rise of Women as Communicators in Digital Islam,’ Transnational Broadcasting Studies 12. Recuperado: http://web.archive.org/web/20191119190723/http://www.mafhoum.com/press7/199T45.htm</ref> e ensinou na Faculdade das Letras entre 1974 e 1981 sobre temas como metodologia, sociologia familiar e psicossocial. Tornou-se conhecida internacionalmente principalmente como feminista islâmica.<ref>{{citar web|url=https://www.theguardian.com/world/2015/dec/18/fatima-mernissi-obituary|titulo=Fatima Mernissi obituary|data=18 de Dezembro de 2015|publicado=The Guardian|ultimo=Devi|primeiro=Gayatri}}</ref><ref>{{citar web|url=http://www.oxfordislamicstudies.com/Public/fatima_mernissi.html|titulo=Fatima Mernissi|acessodata=3 de Dezembro de 2017|publicado=Oxford Islamic Studies}}</ref>

Como feminista islâmica, Mernissi estava em grande parte preocupada com o Islã e os papéis das mulheres nela, analisando o desenvolvimento histórico do pensamento islâmico e as suas tendências atuais. Através de uma investigação detalhada sobre a natureza da sucessão de Maomé, ela lançou dúvidas sobre a validade de alguns [[Hádice|hadices]] e, portanto, a subordinação das mulheres que ela vê no Islã, mas não no Corão. Na sua opinião, o ideal muçulmano da "mulher silenciosa, passiva e obediente" não tem nada a ver com a autêntica mensagem do Islã. Pelo contrário, é uma construção dos [[ulemá]]s, os juristas-teólogos masculinos que manipularam e distorceram os textos religiosos para preservar o sistema patriarcal.

Conforme Isabelle Christine Somma de Castro, Fatema Mernissi desenvolveu, principalmente, duas dimensões:
Na primeira delas, questionou o discurso dominante, na medida em que se insurgiu contra a diferenciação entre os sexos proposta na legislação islâmica, subvertendo a interpretação tradicional dada a ela. Ainda que a religião conceda privilégios aos homens, argumentou, não há indicações inquestionáveis nos textos religiosos que justifiquem uma posição de subordinação às mulheres. A segunda dimensão empregada pela socióloga foi dar voz a quem ela se propôs a estudar. Por meio do trabalho de campo e de sua própria experiência como mulher muçulmana, esmiuçou costumes e atitudes de suas conterrâneas, sempre questionando premissas tradicionais com o objetivo de demonstrar que a igualdade não é apenas uma necessidade social, mas uma demanda da religião que se instalou na região há cerca de 14 séculos.<ref name=":0" />

== Carreira e legado ==
Ela escreveu extensivamente sobre a vida dentro dos haréns, sobre as relações de gênero e das esferas pública e privada no Islã. Como socióloga, Mernissi realizou principalmente trabalhos de campo em Marrocos. Em várias ocasiões no final da década de 1970 e no início dos anos 80, ela realizou entrevistas para mapear as atitudes predominantes para as mulheres e o trabalho. Ela fez pesquisas sociológicas para a UNESCO e a OIT, bem como para as autoridades marroquinas. No mesmo período, Mernissi contribuiu com artigos para periódicos e outras publicações sobre mulheres em Marrocos e as mulheres e o islamismo de uma perspectiva contemporânea e histórica. Seu trabalho foi citado como uma inspiração por outras feministas muçulmanas, como aqueles que fundaram Musawah.<ref>{{citar web|url=https://www.publico.pt/2015/11/30/culturaipsilon/noticia/morreu-a-feminista-marroquina-fatema-mernissi-1716055|titulo=Morreu a feminista marroquina Fatema Mernissi|data=30 de Novembro de 2015|publicado=Público|ultimo=Queirós|primeiro=Luís Miguel}}</ref><ref>Musawah Vision. Issue 20: March 2016. Special Issue: Honouring A Fierce Feminist Foremother. Available: <nowiki>http://arabic.musawah.org/sites/default/files/MusawahVision20EN.pdf</nowiki></ref>

== Prêmios e distinções selecionados ==
Em 2003, Mernissi recebeu o [[Prémios Princesa das Astúrias|Prêmio Príncipe das Astúrias]] juntamente com [[Susan Sontag]].<ref name=":2">{{Citar web |url=https://www1.folha.uol.com.br/folha/ilustrada/ult90u32778.shtml |titulo=Folha Online - Ilustrada - Mernissi e Sontag ganham prêmio Príncipe de Astúrias de Letras - 07/05/2003 |acessodata=2020-10-24 |website=www1.folha.uol.com.br}}</ref>  Elas competiram entre 42 candidaturas apresentadas, entre elas as do escritor peruano Alfredo Bryce Echenique e do egípcio Nagib Mahfuz.<ref name=":2" />

Em 2004, recebeu o [[Prêmio Erasmus]], ao lado de Sadik Al-Asm e Abdolkarim Soroush.<ref>{{Citar web |url=https://pt.linkfang.org/wiki/Pr%C3%AAmio_Erasmus#D%C3%A9cada_de_2000 |titulo=Prêmio Erasmus - pt.LinkFang.org |acessodata=2020-10-24 |website=pt.linkfang.org |lingua=pt}}</ref>

Em 2017, Asma Lamrabet, médica e feminista marroquina, fundou a cadeira Fatéma Mernissi na Universidade Mohammed V em Rabat.<ref>{{Citar web |url=https://www.musawah.org/blog/webinar-feminist-quest-for-quranic-justice-beauty-spiritual-care/ |titulo=Musawah WEBINAR: A Feminist Quest for Qur’anic Justice, Beauty and Spiritual Care |data=2020-04-24 |acessodata=2020-10-24 |website=Musawah |lingua=en-US}}</ref>

== Falecimento ==
Em 2015, veio a falecer em Rabat, Marrocos.<ref name=":1" /><ref>{{Citar periódico |titulo=Fatema Mernissi, a Founder of Islamic Feminism, Dies at 75 (Published 2015) |url=https://www.nytimes.com/2015/12/10/world/middleeast/fatema-mernissi-a-founder-of-islamic-feminism-dies-at-75.html |jornal=The New York Times |data=2015-12-09 |issn=0362-4331 |acessodata=2020-10-24 |lingua=en-US |primeiro=Margalit |ultimo=Fox}}</ref><ref name=":0" />

== Obras ==
* 1975: ''Beyond the Veil: Male-Female Dynamics in Modern Muslim Society'' (reeditado em 1987)
* 1983: ''Le Maroc raconté par ses femmes''
* 1984: ''L'amour dans les pays musulmans''
* 1985: ''Femmes du Gharb''
* 1985ː ''Sexe, Idéologie, Islam'', Éditions Maghrébines
* 1987: ''Le harem politique  : le Prophète et les femmes, Albin Michel, 1987''
* 1988: ''Shahrazad n'est pas marocaine'' (reeditado em 1992)
* 1990: ''Sultanes oubliées : femmes chefs d'État en Islam, Albin Michel / Éditions Le Fennec''
* 1991ː ''Le monde n'est pas un harem'', Albin Michel, 1991
* 1992:  ''La Peur-Modernité: conflit islam démocratie, Albin Michel / Éditions Le Fennec''
* 1993: ''Women's Rebellion and Islamic Memory''
* 1994: ''Dreams of Trespass. Tales of a Harem Girlhood''
* 1997: ''Les Aït-Débrouille''
* 1998: ''Etes-vous vacciné contre le Harem?'', Éditions Le Fennec, Casablanca, 1998
* 2001: ''Scheherazade Goes West''
* 2004ː ''Les Sindbads marocains'', Voyage dans le Maroc civique, Éditions Marsam, Rabat, 2004

=== Obras publicadas em Portugal ===
*''O Harém e o Ocidente''
*''Sonhos Proibidos - Memórias de um Harém em Fez''
*''Nasci num Harém''

=== Obras publicadas no Brasil ===
* 1996: ''Sonhos de transgressão''

== Ver também ==
*[[Leila Ahmed]]

{{Referências}}

{{Prêmio Princesa das Astúrias de Letras}}
{{Controle de autoridade}}
{{Portal3|Biografias|Feminismo|Sociologia|Marrocos}}

{{DEFAULTSORT:Mernissi, Fatema}}
[[Categoria:Feministas de Marrocos]]
[[Categoria:Sociólogos de Marrocos]]
[[Categoria:Escritores de Marrocos]]
[[Categoria:Islamólogos]]
[[Categoria:Ensaístas]]
[[Categoria:Alunos da Universidade de Paris]]
[[Categoria:Alunos da Universidade Brandeis]]
[[Categoria:Prémio Princesa de Astúrias de Letras]]
[[Categoria:Mulheres na literatura]]

title: Fatema Mernissi

Nascimento: 27 de setembro de 1940 · Fez, Marrocos

Morte: 30 de novembro de 2015 (75 anos) · Rabat, Marrocos

Nacionalidade: marroquina

Cidadania: Marrocos

Alma mater: - Sorbonne - Universidade Brandeis

Ocupação: socióloga, feminista

Distinções: Prémio Princesa das Astúrias 2003

Empregador(a): Mohammed V University

Religião: islamismo


text:
# Ölkörper
Ölkörper (international häufig Elaioplast von altgriechisch ἔλαιον élaion „Öl“, „Salböl“, „Olivenöl“ und altgriechisch πλαστός plastós „geformt“) sind Zellorganellen, die nur bei Lebermoosen vorkommen. Ölkörper sind eine Untergruppe der Leukoplasten und photosynthetisch inaktiv, da sie chlorophylllos sind.
Ölkörper sind von einer Membran (Endoplasmatisches Reticulum) umgeben und enthalten Terpene (Sesquiterpene und Monoterpene). Sie treten bei rund 90 % der Lebermoosarten auf und kommen sonst nirgends im Pflanzenreich vor. Die Ölkörper unterscheiden sich hinsichtlich Form, Größe und Farbe sehr stark von Art zu Art und stellen ein wichtiges Bestimmungsmerkmal dar. Das alleinige Vorkommen von Ölkörpern bei den Lebermoosen ist ein starkes Indiz für die monophyletische Abstammung dieser Gruppe. Ölkörper werden aus Proplastiden gebildet und gehören somit zu den Plastiden.
Die bei manchen Laubmoosen vorkommenden „Ölkörper“ besitzen keine Membran und bestehen aus Lipiden, die als Reservestoffe dienen. Es sind also keine Ölkörper im eigentlichen Sinn.

wikiname: dewiki

title: Ölkörper

in_language: de

wikitext:
{{DEFAULTSORT:Olkorper}}
{{Infobox GO-Terminus
| Typ = C
| GO = 0009545
| Eltern = [[Plastid]]
| Kinder = Ölkörper-Stroma
}}

'''Ölkörper''' (international häufig '''Elaioplast''' von {{grcS|ἔλαιον}} ''élaion'' „Öl“, „Salböl“, „Olivenöl“ und {{grcS|πλαστός}} ''plastós'' „geformt“) sind [[Zellorganell]]en, die nur bei [[Lebermoose]]n vorkommen. Ölkörper sind eine Untergruppe der [[Leukoplasten]] und [[Photosynthese|photosynthetisch]] inaktiv, da sie [[chlorophyll]]los sind.

Ölkörper sind von einer Membran ([[Endoplasmatisches Reticulum]]) umgeben und enthalten [[Terpene]] (Sesquiterpene und Monoterpene). Sie treten bei rund 90 % der Lebermoosarten auf und kommen sonst nirgends im Pflanzenreich vor. Die Ölkörper unterscheiden sich hinsichtlich Form, Größe und Farbe sehr stark von Art zu Art und stellen ein wichtiges Bestimmungsmerkmal dar. Das alleinige Vorkommen von Ölkörpern bei den Lebermoosen ist ein starkes Indiz für die monophyletische Abstammung dieser Gruppe. Ölkörper werden aus [[Proplastid]]en gebildet und gehören somit zu den [[Plastiden]].

Die bei manchen [[Laubmoose]]n vorkommenden „Ölkörper“ besitzen keine Membran und bestehen aus [[Lipide]]n, die als [[Reservestoffe]] dienen. Es sind also keine Ölkörper im eigentlichen Sinn.

== Literatur ==
* Jan-Peter Frahm: ''Biologie der Moose''. Spektrum Akademischer Verlag, Heidelberg und Berlin 2001, ISBN 3-8274-0164-X
* Stichwort „Elaioplasten.“ In: Herder-Lexikon der Biologie. Spektrum Akademischer Verlag GmbH, Heidelberg 2003. ISBN 3-8274-0354-5

[[Kategorie:Zellorganell|Olkorper]]


text:
# ネトワクネトラル カレマチカノジョ
『ネトワクネトラル カレマチカノジョ』は2012年6月15日にTEATIMEより発売されたアダルトゲームである。

## 概要
たむたむす〜るで作成したヒロインを登録し、そのヒロインとの恋愛を楽しむゲーム。
"御園 心愛"と"姫椿 咲姫"の2名のうちから一人選び、ヒロインを作成していく。また、カスタムによっては男性を作ることも可能である。なお、TEATIMEは、Teatime側から提供されたもの以外のツールの使用を禁じている。
オンライン接続にも対応しており、ヒロインを「カノジョサーバー」にアップロードすることも可能である。「カノジョサーバー」を利用すると、他プレイヤーのヒロインを攻略することが可能になる他、自分の作成したヒロインも他プレイヤーに攻略されるようになる。

## あらすじ[1]
ある日、主人公は幼馴染の心愛が「恋愛の神様」によって突然モテモテになり、しまいに見知らぬ男と恋人になってどこかへ行ってしまう夢を見る。その翌日から心愛は周囲の異性にモテはじめる。「恋愛の神様」は主人公の夢にも毎晩現れるようになり、可愛い女の子の紹介をしていく。主人公は戸惑いながらもいつも通りの生活を送ろうとする。

## 登場人物[1]
御園 心愛 （みその ここあ）
身長：152cm / 43kg / 3サイズ：81-53-80 / 誕生日：6月6日 / 血液型：O型
好きなもの：ねこ　花　携帯電話　おかし　お菓子作り　カブトムシ
嫌いなもの：なれなれしい男性　命令されること
いつも主人公と一緒にいる明るい性格の女の子。男性が少し苦手であるため、主人公以外の男性とはあまり喋ろうとしない。なぜか最近モテはじめたため、突然知らない男に話しかけられることが増えて戸惑っている。
姫椿 咲姫 （ひめつばき さき）
身長：155cm / 43kg / 3サイズ：82-53-82 / 誕生日：6月6日 / 血液型：A型
好きなもの：ハムスター　カラオケ　ゲームセンター　料理が得意
嫌いなもの：真っ暗な場所　不真面目な人　カブトムシ
躾の厳しい家庭で育った礼儀正しい女の子。一見するとお淑やかだが、笑ったりはしゃぎだしたりすると元気な性格が表に出てくる。幼少時は心愛を恋のライバルと公言しており、現在はそれを口に出す事はないものの、心愛が主人公と一緒にいるのを見ると思わず二人の間に入って邪魔をしてしまう。

## スタッフ
- シナリオ - 木立あろ
- 音楽 - きくお、CowMan
- 声優
  - 御園心愛 - 桜川未央
  - 年下タイプ - 香澄りょう
  - たむたむ - 東かりん
  - 年上タイプ - 雪村とあ
  - 同い年タイプ - 白月かなめ

wikiname: jawiki

title: ネトワクネトラル カレマチカノジョ

in_language: ja

wikitext:
{{美少女ゲーム系
|タイトル=ネトワクネトラル カレマチカノジョ
|対応機種=WinXP/Vista/7
|発売元=[[TEATIME]]
|発売日=[[2012年]][[6月15日]]
|価格=9,240円 (税抜\8,800円)
|ジャンル=リアルタイム3Dポリゴンオンライン恋愛シミュレーター
|レイティング=18禁
|コンテンツアイコン=
|キャラクター名設定=
|エンディング数=
|セーブファイル数=
|メディア=DVD-ROM
|画面サイズ=800×600必須、1280×960推奨
|BGMフォーマット=
|キャラクターボイス=
|CGモード=
|音楽モード=
|回想モード=
|メッセージスキップ=
|オートモード=
|備考=
|}}
『'''ネトワクネトラル カレマチカノジョ'''』は[[2012年]][[6月15日]]に[[TEATIME]]より発売された[[アダルトゲーム]]である。

== 概要 ==
[[たむたむす〜る]]で作成したヒロインを登録し、そのヒロインとの恋愛を楽しむゲーム。
"御園 心愛"と"姫椿 咲姫"の2名のうちから一人選び、ヒロインを作成していく。また、カスタムによっては男性を作ることも可能である。なお、[[TEATIME]]は、Teatime側から提供されたもの以外のツールの使用を禁じている<ref name=":0">[http://www.teatime.ne.jp/infor/karekano/karekano_top.html オフィシャルホームページ]</ref>。
オンライン接続にも対応しており、ヒロインを「カノジョサーバー」にアップロードすることも可能である。「カノジョサーバー」を利用すると、他プレイヤーのヒロインを攻略することが可能になる他、自分の作成したヒロインも他プレイヤーに攻略されるようになる。

== あらすじ<ref name=":0" /> ==
ある日、主人公は幼馴染の心愛が「恋愛の神様」によって突然モテモテになり、しまいに見知らぬ男と恋人になってどこかへ行ってしまう夢を見る。その翌日から心愛は周囲の異性にモテはじめる。「恋愛の神様」は主人公の夢にも毎晩現れるようになり、可愛い女の子の紹介をしていく。主人公は戸惑いながらもいつも通りの生活を送ろうとする。

== 登場人物<ref name=":0" /> ==
;御園 心愛 （みその ここあ）
:身長：152cm / 43kg / 3サイズ：81-53-80 / 誕生日：[[6月6日]] / 血液型：O型
:好きなもの：ねこ　花　携帯電話　おかし　お菓子作り　[[カブトムシ]]
:嫌いなもの：なれなれしい男性　命令されること
:いつも主人公と一緒にいる明るい性格の女の子。男性が少し苦手であるため、主人公以外の男性とはあまり喋ろうとしない。なぜか最近モテはじめたため、突然知らない男に話しかけられることが増えて戸惑っている。
;姫椿 咲姫 （ひめつばき さき）
:身長：155cm / 43kg / 3サイズ：82-53-82 / 誕生日：6月6日 / 血液型：A型
:好きなもの：[[ハムスター]]　カラオケ　ゲームセンター　料理が得意
:嫌いなもの：真っ暗な場所　不真面目な人　カブトムシ
:躾の厳しい家庭で育った礼儀正しい女の子。一見するとお淑やかだが、笑ったりはしゃぎだしたりすると元気な性格が表に出てくる。幼少時は心愛を恋のライバルと公言しており、現在はそれを口に出す事はないものの、心愛が主人公と一緒にいるのを見ると思わず二人の間に入って邪魔をしてしまう。
== スタッフ ==
* シナリオ - [[木立あろ]]
* 音楽 - [[きくお]]、[[CowMan]]
* 声優
** 御園心愛 - [[桜川未央]]
** 年下タイプ - [[香澄りょう]]
** たむたむ - [[東かりん]]
** 年上タイプ - [[雪村とあ]]
** 同い年タイプ - [[白月かなめ]]

== 脚注 ==
{{reflist}}

== 外部リンク ==
* [https://web.archive.org/web/20130714214848/http://www.teatime.ne.jp/infor/karekano/karekano_top.html オフィシャルホームページ](2013年7月14日時点のアーカイブ)

{{Adultgame-substub}}
{{DEFAULTSORT:ねとわくねとらるかれまちかのしよ}}

[[Category:美少女ゲーム]]
[[Category:2012年のアダルトゲーム]]
[[Category:恋愛シミュレーションゲーム]]

title: ネトワクネトラル カレマチカノジョ

ジャンル: リアルタイム3Dポリゴンオンライン恋愛シミュレーター

発売元: TEATIME

メディア: DVD-ROM


text:
# Ma Chengyuan
Ma Chengyuan (ur. 3 listopada 1927, zm. 25 września 2004) – chiński historyk sztuki, muzealnik, zasłużony dla ratowania starożytnych eksponatów w okresie rewolucji kulturalnej.
W pracy naukowej koncentrował się na starożytnych chińskich brązach i był uznanym autorytetem w tej dziedzinie; opublikował ponad 80 książek i artykułów.

## Życiorys
Od 1952 roku był związany z Muzeum w Szanghaju; do 1966 zgromadzono tam ponad 13 tysięcy eksponatów: starożytnych brązów chińskich, malowideł, porcelany, kaligrafii, wyrobów z jadeitu oraz mebli i wytworów rzemiosła artystycznego. Pracując niemal od początku istnienia muzeum Ma Chengyuan pracował nad stworzeniem i uporządkowaniem zbioru.
W okresie rewolucji kulturalnej zbiory Muzeum – podobnie jak zbiory prywatnych kolekcjonerów – zostały narażone na zniszczenie; członkowie Czerwonej Gwardii niszczyli wszelkie pozostałości kultury z epoki przed powstaniem ChRL. Dla ratowania kolekcji muzealnej Ma Chengyuan spędzał w muzeum większość czasu, a także uciekł się do podstępu – nakazał obwiesić muzeum rewolucyjnymi sloganami, a jego pracownikom przebrać się w mundury Czerwonej Gwardii; interweniował też w przypadkach rabunku prywatnych zbiorów.
Ostatecznie został pojmany przez hunwejbinów. Próbowano wymusić na nim przyznanie się do handlowania muzealnymi eksponatami w celu uzyskania osobistych korzyści. Ma nie przyznał się jednak do winy; ostatecznie skazano go na zesłanie do obozu pracy. W 1972 roku z okazji wizyty Richarda Nixona w Chinach został uwolniony i sprowadzony z powrotem do muzeum celem przygotowania wystawy, którą będzie zwiedzał amerykański prezydent.
Od 1985 roku był dyrektorem szanghajskiego muzeum. Doprowadził do wybudowania nowego budynku dla instytucji, otwartego w 1996 roku. Jednocześnie zbiory muzeum pod dyrekcją Ma Chengyuana wzrosły do ponad 200 tysięcy eksponatów.

wikiname: plwiki

title: Ma Chengyuan

in_language: pl

wikitext:
{{Nazwisko chińskie|Ma}}
{{Nazwa wschodnioazjatycka infobox
 |nazwa                        = Ma Chengyuan
 |rodzaj                       = nazwisko
 |grafika                      =
 |opis grafiki                 =
 |zh:pismo uproszczone         = 马承源
 |zh:pismo tradycyjne          = 馬承源
 |zh:transkrypcja hanyu pinyin = Mǎ Chéngyuán
 |zh:transkrypcja Wade-Giles   = Ma Ch’eng-yüan
 |zh:transkrypcja jyutping     =
 |zh:transkrypcja poj          =
 |zh:nazwa skrócona            =
 |zh:IPA                       =
 |zh:audio                     =
 |commons                      =
}}
'''Ma Chengyuan''' (ur. [[3 listopada]] [[1927]], zm. [[25 września]] [[2004]]) – [[Chińska Republika Ludowa|chiński]] historyk sztuki, muzealnik, zasłużony dla ratowania starożytnych eksponatów w okresie [[rewolucja kulturalna|rewolucji kulturalnej]].

W pracy naukowej koncentrował się na starożytnych chińskich brązach i był uznanym autorytetem w tej dziedzinie; opublikował ponad 80 książek i artykułów{{r|nytimes}}.

== Życiorys ==
Od 1952 roku był związany z Muzeum w [[Szanghaj]]u; do 1966 zgromadzono tam ponad 13 tysięcy eksponatów: starożytnych brązów chińskich, malowideł, porcelany, kaligrafii, wyrobów z [[jadeit]]u oraz mebli i wytworów rzemiosła artystycznego. Pracując niemal od początku istnienia muzeum Ma Chengyuan pracował nad stworzeniem i uporządkowaniem zbioru<ref name="nytimes">{{cytuj stronę | url = http://www.nytimes.com/2004/10/15/arts/15ma.html | tytuł = Ma Chengyuan, 77, President of Shanghai Museum, Dies | opublikowany = New York Times | data dostępu = 2010-06-20 | język = en}}</ref>.

W okresie rewolucji kulturalnej zbiory Muzeum – podobnie jak zbiory prywatnych kolekcjonerów – zostały narażone na zniszczenie; członkowie [[hunwejbini|Czerwonej Gwardii]] niszczyli wszelkie pozostałości kultury z epoki przed powstaniem ChRL. Dla ratowania kolekcji muzealnej Ma Chengyuan spędzał w muzeum większość czasu, a także uciekł się do podstępu – nakazał obwiesić muzeum rewolucyjnymi sloganami, a jego pracownikom przebrać się w mundury Czerwonej Gwardii; interweniował też w przypadkach rabunku prywatnych zbiorów<ref name = nytimes />.

Ostatecznie został pojmany przez hunwejbinów. Próbowano wymusić na nim przyznanie się do handlowania muzealnymi eksponatami w celu uzyskania osobistych korzyści. Ma nie przyznał się jednak do winy; ostatecznie skazano go na zesłanie do obozu pracy<ref name = latimes>{{cytuj stronę | url = http://articles.latimes.com/2004/oct/11/local/me-ma11 | tytuł = Ma Chengyuan, 77; Protected Art From Red Guards | opublikowany = Los Angeles Times | data dostępu = 2010-06-20 | język = en}}</ref>. W 1972 roku z okazji [[Wizyta Richarda Nixona w Chinach|wizyty Richarda Nixona w Chinach]] został uwolniony i sprowadzony z powrotem do muzeum celem przygotowania wystawy, którą będzie zwiedzał amerykański prezydent<ref name = latimes />.

Od 1985 roku był dyrektorem szanghajskiego muzeum<ref name = nytimes />. Doprowadził do wybudowania nowego budynku dla instytucji, otwartego w 1996 roku<ref name = latimes />. Jednocześnie zbiory muzeum pod dyrekcją Ma Chengyuana wzrosły do ponad 200 tysięcy eksponatów<ref name = nytimes />.

== Przypisy ==
{{Przypisy}}

{{Kontrola autorytatywna}}

[[Kategoria:Chińscy historycy]]
[[Kategoria:Historycy sztuki]]
[[Kategoria:Urodzeni w 1927]]
[[Kategoria:Zmarli w 2004]]

title: Ma Chengyuan

Pismo uproszczone: 马承源

Pismo tradycyjne: 馬承源

Hanyu pinyin: Mǎ Chéngyuán

Wade-Giles: Ma Ch’eng-yüan


text:
# Сакада
Сакади (від французького saccade; «ривок», «поштовх») — швидкі, суворо узгоджені рухи очей, що відбуваються одночасно і в одному напрямку. На електроокулограмі мають вигляд вертикальних прямих тонких ліній.
Фахівці нерідко застосовують термін «мікросакади» до швидких рухів очей, кутова амплітуда яких не перевищує 1°.
А швидкі рухи очей амплітудою більше 1° називає «макросакадами». З точки зору В А. Філіна цей поділ чисто умовний, бо припускає, що ці два види швидких рухів очей мають різний механізм походження.
В наш час[коли?] вважається, що будь-які швидкі рухи очей мають одну природу виникнення і тому їх доцільно називати одним словом — «сакада».

## Автоматія сакад
Автоматія сакад — це властивість окорухового апарату здійснювати швидкі рухи очей мимоволі в певному ритмі. Сакади можуть виконуватися в безсонному стані за наявності зорових об'єктів (у цьому випадку за допомогою сакад відбувається зміна точки фіксації погляду, завдяки чому здійснюється розглядання зорового об'єкта), за відсутності зорових об'єктів, а також під час парадоксальної стадії сну (Філін В. А., 1987). Характер проходження сакад обумовлений діяльністю центральної нервової системи, відповідні структури якої здатні генерувати сигнал за типом автоматії, тобто здатні до ритмогенезу. Кожній людині притаманний власний патерн проходження сакад, який визначається трьома параметрами: інтервалом між сакадами, їх амплітудою і орієнтацією. Найбільше число сакад слідує через 0,2—0,6 секунд, амплітуда сакад змінюється у великому кутовому діапазоні від 2 до 15°, орієнтовані сакади практично у всіх напрямках (вправо, вліво, вгору, вниз), але зазвичай їх число більше в горизонтальній площині.

## Довільні сакади
Сакади можуть здійснюватися і довільно. Однією з найпоширеніших методик дослідження сакадичних рухів очей є «антисакадична задача». В умовах цієї задачі від випробовуваного вимагається придушити рефлекторну сакаду в бік зорового стимулу і зробити сакаду в протилежну сторону.

## Програмування сакад
Сакадичні рухи є балістичними — почавшись, сакада буде закінчена незалежно від того, чи змінила своє положення точка фіксації за час, що минув після початку сакади. Тобто сакади програмуються заздалегідь. Система, що бере участь в програмуванні сакад, ієрархічно організована і включає в себе чотири рівні.
Перший рівень сакадної системи забезпечує безпосереднє виконання сакад і включає зовнішні м'язи ока і ядра III, IV і VI пар черепних нервів (Подвигін та ін, 1986).
Другий рівень сакадної системи об'єднує стовбурові структури над'ядерного контролю рухів очей. До них відносять ядра ретикулярної формації стовбура, структури мосту і деякі ядра покришки середнього мозку (Подвигін та ін, 1986; Шульговський, 1993). Структури другого рівня керують цілісними координованими рухами обох очей.
Третій рівень окорухової системи представлений структурами, що контролють роботу стовбурового генератора сакад. До цього рівня відносять верхні горбки (ВГ), базальні ганглії, мозочок, мозолисте тіло, бічне колінчасте тіло, область внутрішньої капсули, комплекс подушки і ряд інших ядер таламуса (Подвигін та ін, 1986).
До четвертого рівня окорухової системи відносять різні зони кори великих півкуль, серед яких найважливіше місце займають фронтальне окорухове поле і задньотім'яні поля (5, 7 за Бродманом). Крім цього, у підготовці сакадичних рухів очей беруть участь додаткове окорухове поле, дорсолатеральна префронтальна кора (поле 46) тощо. Цей рівень необхідний для здійснення довільних сакад(Шульговський, 2004).

## Сакади у психофізіологічних і клінічних дослідженнях
Сакади відіграють суттєву роль у цілеспрямованій поведінці, зоровому сприйнятті, дослідженні навколишнього світу і повною мірою розвинені тільки у приматів (зокрема людини) (Шульговський, 1993). З ними пов'язане явище сакадичного пригнічення[прояснити], коли суб'єкт не сприймає зорової інформації під час здійснення сакад. Крім того, порушення сакадичних рухів очей об'єктивно відображають нейродегенеративні процеси під час фізіологічного старіння, психічних і рухових розладів. В останньому випадку сакади можуть випереджати прояв інших рухових симптомів і служити одним зі специфічних маркерів захворювання.

wikiname: ukwiki

title: Сакада

in_language: uk

wikitext:
'''Сакади''' (від французького [https://fr.wiktionary.org/wiki/saccade saccade]; ''«ривок»'', ''«поштовх»''<ref>{{Стаття|автор=Ciuffreda KJ|тип=|том=|номер=10(3)|issn=}}</ref>) — швидкі, суворо узгоджені рухи очей, що відбуваються одночасно і в одному напрямку. На електроокулограмі мають вигляд вертикальних прямих тонких ліній.
Фахівці нерідко застосовують термін «мікросакади» до швидких рухів очей, кутова [[амплітуда]] яких не перевищує 1°.
А швидкі рухи очей амплітудою більше 1° називає «макросакадами». З точки зору [http://www.videoecology.com/author.html В А. Філіна] цей поділ чисто умовний, бо припускає, що ці два види швидких рухів очей мають різний механізм походження.
В наш час{{Коли}} вважається, що будь-які швидкі рухи очей мають одну природу виникнення і тому їх доцільно називати одним словом — «сакада».

== Автоматія сакад ==
Автоматія сакад — це властивість окорухового апарату здійснювати швидкі рухи очей мимоволі в певному ритмі. Сакади можуть виконуватися в безсонному стані за наявності зорових об'єктів (у цьому випадку за допомогою сакад відбувається зміна точки фіксації погляду, завдяки чому здійснюється розглядання зорового об'єкта), за відсутності зорових об'єктів, а також під час парадоксальної стадії [[Сон|сну]] (Філін В. А., 1987). Характер проходження сакад обумовлений діяльністю [[Центральна нервова система|центральної нервової системи]], відповідні структури якої здатні генерувати сигнал за типом автоматії, тобто здатні до ритмогенезу. Кожній людині притаманний власний [[патерн]] проходження сакад, який визначається трьома параметрами: інтервалом між сакадами, їх амплітудою і орієнтацією. Найбільше число сакад слідує через 0,2—0,6 секунд, амплітуда сакад змінюється у великому кутовому діапазоні від 2 до 15°, орієнтовані сакади практично у всіх напрямках (вправо, вліво, вгору, вниз), але зазвичай їх число більше в горизонтальній площині.

== Довільні сакади ==
Сакади можуть здійснюватися і довільно. Однією з найпоширеніших методик дослідження сакадичних рухів очей є «антисакадична задача». В умовах цієї задачі від випробовуваного вимагається придушити рефлекторну сакаду в бік зорового стимулу і зробити сакаду в протилежну сторону.

== Програмування сакад ==
Сакадичні рухи є балістичними — почавшись, сакада буде закінчена незалежно від того, чи змінила своє положення точка фіксації за час, що минув після початку сакади. Тобто сакади програмуються заздалегідь. Система, що бере участь в програмуванні сакад, ієрархічно організована і включає в себе чотири рівні.

Перший рівень сакадної системи забезпечує безпосереднє виконання сакад і включає зовнішні м'язи ока і ядра III, IV і VI пар [[Черепні нерви|черепних нервів]] (Подвигін та ін, 1986).

Другий рівень сакадної системи об'єднує стовбурові структури над'ядерного контролю рухів очей. До них відносять ядра ретикулярної формації стовбура, структури [[Міст (мозок)|мосту]] і деякі ядра покришки [[Середній мозок|середнього мозку]]<ref>Sparks DL.(2002).''The brainstem control of saccadic eye movements''Nat Rev Neurosci.,12,952-64</ref> (Подвигін та ін, 1986; Шульговський, 1993). Структури другого рівня керують цілісними координованими рухами обох очей.

Третій рівень окорухової системи представлений структурами, що контролють роботу стовбурового генератора сакад. До цього рівня відносять верхні горбки (ВГ), [[базальні ганглії]], [[мозочок]], [[мозолисте тіло]], [[Бічне колінчасте ядро|бічне колінчасте тіло]], область внутрішньої капсули, комплекс подушки і ряд інших ядер [[Таламус|таламуса]]<ref>Hikosaka O, Takikawa Y, Kawagoe R. (2000).''Role of the basal ganglia in the control of purposive saccadic eye movements'' Physiol Rev.,80, 953-78</ref> (Подвигін та ін, 1986).

До четвертого рівня окорухової системи відносять різні зони [[Кора головного мозку|кори великих півкуль]], серед яких найважливіше місце займають фронтальне окорухове поле і задньотім'яні поля (5, 7 за Бродманом). Крім цього, у підготовці сакадичних рухів очей беруть участь додаткове окорухове поле, дорсолатеральна префронтальна кора (поле 46) тощо. Цей рівень необхідний для здійснення довільних сакад<ref>Munoz DP, Everling S. (2004).''. Look away: the anti-saccade task and the voluntary control of eye movement.'' Nat Rev Neurosci.,5,218-28</ref><ref>Pierrot-Desseilligny Ch, Muri RM, Nyffeler T, Milea D. (2005).''The role of the human dorsolateral prefrontal cortex in ocular motor behavior.'' Ann N Y Acad Sci.,1039,218-28</ref>(Шульговський, 2004).

== Сакади у психофізіологічних і клінічних дослідженнях ==
Сакади відіграють суттєву роль у цілеспрямованій поведінці, зоровому сприйнятті, дослідженні навколишнього світу і повною мірою розвинені тільки у приматів (зокрема людини) (Шульговський, 1993). З ними пов'язане явище {{Прояснити|сакадичного пригнічення}}, коли суб'єкт не сприймає зорової інформації під час здійснення сакад. Крім того, порушення сакадичних рухів очей об'єктивно відображають нейродегенеративні процеси під час фізіологічного старіння, психічних і рухових розладів<ref>Ratmanov PO, Napalkov DA, Bogdanov RR, Latanov AV, Turbina LG, Shul'govskiĭ VV.(2006).''Effect of dopamine deficiency on the preparation of visually guided saccadic eye movements'' Zh Vyssh Nerv Deiat Im I P Pavlova.,56, 590—596, PMID 17147199</ref><ref>Litvinova AS, Ratmanova PO, Evina EI, Bogdanov RR, Kunitsyna AN, Napalkov DA.(2011).''Age-related changes in saccadic eye movements in healthy subjects and patients with Parkinson's disease'' Fiziol Cheloveka.,37, 40-47, PMID 21542316</ref><ref>Karoumi B, Ventre-Dominey J, Vighetto A, Dalery J, d'Amato T.(1998).''Saccadic eye movements in schizophrenic patients.'' Psychiatry Res. ,77, 9-19, PMID 10710170</ref>. В останньому випадку сакади можуть випереджати прояв інших рухових симптомів і служити одним зі специфічних маркерів захворювання<ref>Blekher T, Weaver M, Rupp J, Nichols WC, Hui SL, Gray J, Yee RD, Wojcieszek J, Foroud T. (2009).''Multiple step pattern as a biomarker in Parkinson disease.'' Parkinsonism Relat Disord.,15, 506-10, PMID 19211293</ref>.

== Див. також ==

* [[Ністагм]]

== Література ==
# Гиппенрейтер Ю. Б. Движения человеческого глаза / Ю. Б. Гиппенрейтер. — М.: Изд-во Моск. ун-та, 1978. — 256 с.
# Марр Д. Зрение. Информационный подход к изучению представления и обработки зрительных образов / Д. Марр; Пер. с англ. Н. Г. Гуревич. — М.: «Радио и связь», 1987.- 400 с.
# Подвигин Н. Ф., Макаров Ф. Н., Шелепин Ю. Е. Элементы структурно-функциональной организации зрительно-глазодвигательной системы./ Л.: Наука, 1986. — 252 с.
# Филин В. А. Закономерности саккадической деятельности глазодвигательного аппарата // Автореф. дис. д-ра биол. наук, М.: 1987 б. 44 с.
# Филин В. А. Автоматия саккад. М.: Изд-во МГУ. 2002. 240 с 113 илл.
# Филин В. А., Филина Т. Ф. Автоматия саккад у младенцев в быстром сне // Журнал высшей нервной деятельности. М.: Наука, 1989. Т.39. Вып. 4. С.603-608
# Шульговский В. В. Физиология целенаправленного поведения млекопитающих. — М.:Изд-во МГУ, 1993. — 224 с.
# Шульговский В. В. Психофизиология пространственного зрительного внимания у человека. // Соросовский образовательный журнал. — 2004. — Т. 8. — № 1. — С. 17-23.

== Примітки ==
{{Reflist|2}}
[[Категорія:Око]]
[[Категорія:Фізіологія]]


text:
# Talbot (motoryzacja)
Talbot – marka samochodów produkowanych we Francji, Wielkiej Brytanii i Hiszpanii.

## Historia
Początkowo nazwa Talbot była używana w odniesieniu do francuskich samochodów Clément-Bayard sprowadzanych od 1903 do Wielkiej Brytanii. Przedsięwzięcie to sfinansował Charles Chetwynd-Talbot – XX Hrabia Shrewsbury, który użyczył firmie swojego nazwiska. W 1905 spółka zaczęła importować samochody pod marką Clément-Talbot oraz montować sprowadzone z Francji części w fabryce w Londynie w dzielnicy Notting Hill. Rozpoczęto też sprzedaż aut pod marką Talbot. W 1906 firma rozpoczęła wytwarzanie własnych pojazdów na Wyspach. Połączyła się z firmą Sunbeam i Darracq. We Francji sprzedawano auta pod marką Talbot-Darracq. W 1954 produkcję zawieszono.
Dwadzieścia cztery lata później markę reaktywował francuski koncern PSA Peugeot Citroën, po przejęciu europejskich filii koncernu Chrysler. Osobowe modele marki zostały zastąpione w połowie lat 80. modelem Peugeot 309. Ostatnim modelem Talbota dotępnym na rynku był dostawczy Talbot Express wycofany w 1992.

## Niektóre modele
- Talbot 105
- Talbot 1510
- Talbot Alpine
- Talbot Horizon
- Talbot Sunbeam
- Talbot Samba
- Talbot Solara
- Talbot Tagora
- Talbot Express
- Talbot Matra

title: Talbot (motoryzacja)

wikitext:
{{Przedsiębiorstwo infobox
 |nazwa             = Talbot
 |nazwa oryginalna  =
 |grafika           = Talbot Logo.png
 |opis grafiki      = Logo przedsiębiorstwa
 |państwo           = Anglia
 |siedziba          = [[Londyn]]
 |adres             =
 |data założenia    = 1903{{r|wpmotoryzacja1}}
 |data likwidacji   = 1994{{r|wpmotoryzacja1}}
 |forma prawna      = filia [[Groupe PSA|PSA]]
 |prezes            =
 |dyrektor          =
 |przewodniczący RN =
 |udziałowcy        = [[Groupe PSA|PSA Peugeot Citroën]]{{r|wpmotoryzacja1}}
 |rejestr           =
 |numer rejestru    =
 |zatrudnienie      =
 |giełda            =
 |ISIN              =
 |symbol akcji      =
 |rok               =
 |przychody         =
 |wynik operacyjny  =
 |wynik netto       =
 |aktywa            =
 |kapitał własny    =
 |kapitał zakładowy =
 |współrzędne       =
 |commons           = Category:Talbot vehicles
 |www               = https://talbot.fr/
}}
[[Plik:1984 Talbot Samba Cabriolet.jpg|thumb|200px|Talbot Samba (1981–1986)]]
[[Plik:1989 Talbot Express 1000P van (15378321141) (cropped).jpg|thumb|200px|Talbot Express z 1989]]
'''Talbot''' – marka samochodów produkowanych we [[Francja|Francji]], [[Wielka Brytania|Wielkiej Brytanii]] i [[Hiszpania|Hiszpanii]].

== Historia ==
Początkowo nazwa ''Talbot'' była używana w odniesieniu do francuskich samochodów [[Clément-Bayard]] sprowadzanych od 1903 do [[Wielka Brytania|Wielkiej Brytanii]]{{r|wpmotoryzacja1}}. Przedsięwzięcie to sfinansował [[Charles Chetwynd-Talbot]] – XX [[Hrabia Shrewsbury]], który użyczył firmie swojego nazwiska. W 1905 spółka zaczęła importować samochody pod marką Clément-Talbot{{r|wpmotoryzacja1}} oraz montować sprowadzone z Francji części w fabryce w [[Londyn]]ie w dzielnicy [[Notting Hill]]. Rozpoczęto też sprzedaż aut pod marką Talbot. W 1906 firma rozpoczęła wytwarzanie własnych pojazdów na Wyspach. Połączyła się z firmą [[Sunbeam]] i [[Darracq]]. We Francji sprzedawano auta pod marką [[Talbot-Darracq]]{{r|wpmotoryzacja1}}. W 1954 produkcję zawieszono.

Dwadzieścia cztery lata później markę reaktywował francuski koncern [[Groupe PSA|PSA Peugeot Citroën]]{{r|wpmotoryzacja1}}, po przejęciu europejskich filii koncernu [[Chrysler]]. Osobowe modele marki zostały zastąpione w połowie lat 80. modelem [[Peugeot 309]]. Ostatnim modelem Talbota dotępnym na rynku był dostawczy [[Peugeot J5|Talbot Express]]{{r|wpmotoryzacja1}} wycofany w 1992.

== Niektóre modele ==
* [[Talbot 105]]
* [[Simca 1307|Talbot 1510]]
* [[Simca 1307|Talbot Alpine]]
* [[Talbot Horizon]]
* [[Talbot Sunbeam]]
* [[Talbot Samba]]
* [[Simca 1307|Talbot Solara]]
* [[Talbot Tagora]]
* [[Peugeot J5|Talbot Express]]
* [[Matra Rancho|Talbot Matra]]

== Zobacz też ==
* [[Peugeot]]
* [[Peugeot 309]]
* [[Groupe PSA]]
* [[Sevel]]

== Przypisy ==
{{Przypisy|<ref name="wpmotoryzacja1">{{Cytuj |tytuł = Słynne marki, które zniknęły z rynku |czasopismo = moto.wp.pl |data dostępu = 2021-03-26 |url = https://moto.wp.pl/slynne-marki-ktore-zniknely-z-rynku-6062062277260417g?amp=1 |język = pl}}</ref>}}

== Bibliografia ==
* {{Cytuj|autor = [[Zdzisław Podbielski]] |tytuł = Pojazdy francuskie |seria = Poznajemy Samochody Osobowe Świata |data = 1986 |isbn = 83-206-0568-7 |miejsce = Warszawa |wydawca = WKiŁ |s = 223 }}

{{Kontrola autorytatywna}}

[[Kategoria:Francuscy producenci samochodów]]
[[Kategoria:Zlikwidowane marki samochodów]]
[[Kategoria:Dostawcy silników Formuły 1]]
[[Kategoria:Samochody Talbot|!]]

title: Talbot

Państwo: Wielka Brytania

Kraj: Anglia

Siedziba: Londyn

Forma prawna: filia PSA

Udziałowcy: PSA Peugeot Citroën

title: brak współrzędnych

brak współrzędnych: Strona internetowa


text:
# آساشینا، ناگانو
آساشینا، ناگانو (به لاتین: Asashina) یک منطقهٔ مسکونی در ژاپن است که در Kitasaku District, Nagano واقع شده‌است. آساشینا ۶٬۴۲۳ نفر جمعیت دارد.

wikiname: fawiki

title: آساشینا، ناگانو

in_language: fa

wikitext:
{{Infobox city Japan
|name=آساشینا، ناگانو
|JapaneseName=浅科村
|settlement_type=Village
|official_name=آساشینا، ناگانو
|image_skyline=Asashina Oike 2.jpg
|imagesize=
|image_caption=Asashina Ōike
|image_map=Map.Asashina-Vill.Nagano.PNG
|map_alt=Map of Asashina, Nagano
|prefecture=[[استان ناگانو]]
|coordinates=|district=[[Kitasaku District, Nagano|Kitasaku]]
|merged=April 1, 2005
|merged_into=[[ساکو، ناگانو]]
|area_km2=۱۹٫۵۲
|population_as_of=۲۰۰۳
|population=۶٬۴۲۳
|density_km2=۳۲۹٫۰۵
|website=
}}
'''آساشینا، ناگانو''' (به [[خط لاتین|لاتین]]: Asashina) یک منطقهٔ مسکونی در [[ژاپن]] است که در [[Kitasaku District, Nagano]] واقع شده‌است.<ref>{{یادکرد-ویکی| |نشانی=https://en.wikipedia.org/w/index.php?title=Asashina,_Nagano&redirect=no&oldid=760074986 |عنوان=Asashina, Nagano|بازبینی =۵ اکتبر ۲۰۱۷}}</ref> آساشینا ۶٬۴۲۳ نفر جمعیت دارد.

== نگارخانه ==
<gallery>
File:Michinoeki-Hotpark-Asashina.JPG|<!--Hotpark Asashina-->
</gallery>

== جستارهای وابسته ==
* [[فهرست شهرهای ژاپن]]

== منابع ==
{{پانویس}}

== پیوند به بیرون ==
{{رده انبار|Asashina, Nagano}}

{{ژاپن-خرد}}

{{ترتیب‌پیش‌فرض:آساشینا}}
[[رده:بازبینی گمر شهرهای ژاپن]]
[[رده:شهرداری‌های منحل‌شده در استان ناگانو]]
[[رده:مقاله‌های که ابهام‌زدایی آنها به‌اشتباه به‌جای پرانتز با کاما صورت گرفته]]

title: آساشینا، ناگانو 浅科村

استان: استان ناگانو

ناحیه: Kitasaku

Merged: April 1, 2005 · (امروزه بخشی از ساکو، ناگانو)

title: مساحت

• کل: ۱۹٫۵۲ کیلومتر مربع (۷٫۵۴ مایل مربع)

title: جمعیت (۲۰۰۳)

• کل: ۶۴۲۳

• تراکم: ۳۲۹٫۰۵/کیلومتر مربع (۸۵۲٫۲/مایل مربع)

منطقهٔ زمانی: یوتی‌سی +۹ (زمان)


text:
# 18 (Nana Kitade album)
18: Eighteen is the debut studio album by Nana Kitade.  It was originally released on August 24, 2005 in Japan. The album peaked at #16 on the Oricon chart and charted for five weeks. On September 7, Kitade held a special one-man live show, which was titled Nana Kitade Live Showcase '18: Eighteen', in Shibuya-Ax. The first press editions of the album included a ticket to the live show and handshake event. On December 7, she released a DVD called Nana Kitade: 18Movies. The DVD consists of all her music videos up until this point, clips from her one-man live show, commercials for her releases, and a studio recording of "Kesenai Tsumi". The album was released in the United States on July 11, 2006 through Tofu Records due to increased popularity overseas.

## Track listing
| No.           | Title                                                | Length |
| ------------- | ---------------------------------------------------- | ------ |
| 1.            | "Kiss or Kiss"                                       | 4:00   |
| 2.            | "Kesenai Tsumi (消せない罪, Indelible Sin)"          | 4:16   |
| 3.            | "Rasen (螺旋, Spiral)"                               | 4:12   |
| 4.            | "Pureness"                                           | 3:51   |
| 5.            | "Hold Heart"                                         | 4:02   |
| 6.            | "Alice"                                              | 4:47   |
| 7.            | "Kanashimi no Kizu (悲しみのキズ, Scars of Sadness)" | 4:26   |
| 8.            | "Utareru Ame (撃たれる雨, Striking Rain)"            | 4:03   |
| 9.            | "Fake"                                               | 4:30   |
| 10.           | "Shunkan (瞬間, Instant)"                            | 4:56   |
| 11.           | "Eighteen Sky"                                       | 4:19   |
| Total length: | Total length:                                        | 55:22  |

| No.           | Title                            | Length |
| ------------- | -------------------------------- | ------ |
| 12.           | "Kiss or Kiss" (English Version) | 4:00   |
| Total length: | Total length:                    | 59:22  |

Notes
- "Utareru Ame" is titled "Break Out" on the U.S. Edition of the album.
- "Kesenai Tsumi" is titled "Guilty" on some rereleases and promotional content.

## Reception

### Charts
| Chart (2005)        | Peak position |
| ------------------- | ------------- |
| Japan Oricon Albums | #16           |

### Sales and certifications
| Chart                                | Amount |
| ------------------------------------ | ------ |
| Oricon physical sales                | 25,000 |
| RIAJ physical shipping certification | -      |

wikiname: enwiki

title: 18 (Nana Kitade album)

in_language: en

wikitext:
{{Infobox album
| name       = 18: Eighteen
| type       = studio
| artist     = [[Nana Kitade]]
| cover      = Nana Kitade 18 Cover.png
| border     = yes
| alt        =
| released   = August 24, 2005 (Japan)
July 11, 2006 (United States)
| recorded   =
| venue      =
| studio     =
| genre      = [[Rock music|Rock]], [[punk rock]], [[Pop music|pop]]
| length     = 55:22
| label      = [[Sony Music Japan]]
| producer   =
| prev_title =
| prev_year  =
| next_title = [[Slave of Kiss]]
| next_year  = 2006
| misc       = {{Singles
 | name        = 18: Eighteen
 | type        = studio
 | single1     = [[Kesenai Tsumi]]
 | single1date = October 28, 2003
 | single2     = [[Utareru Ame]]
 | single2date = February 4, 2004
 | single3     = Hold Heart
 | single3date = July 22, 2003
 | single4     = [[Pureness/Nanairo|Pureness / Nanairo]]
 | single4date = November 17, 2004
 | single5     = [[Kiss or Kiss]]
 | single5date = June 1, 2005
 | single6     = [[Kanashimi no Kizu]]
 | single6date = July 20, 2005
}}
}}

'''''18: Eighteen''''' is the debut studio album by [[Nana Kitade]].  It was originally released on August 24, 2005 in Japan. The album peaked at #16 on the [[Oricon]] chart and charted for five weeks.<ref name="oricon">[http://www.oricon.co.jp/music/release/d/610062/1/ Nana Kitade - 18: Eighteen] Oricon Style</ref> On September 7, Kitade held a special one-man live show, which was titled ''Nana Kitade Live Showcase '18: Eighteen''', in Shibuya-Ax. The first press editions of the album included a ticket to the live show and handshake event. On December 7, she released a DVD called ''Nana Kitade: 18Movies''. The DVD consists of all her music videos up until this point, clips from her one-man live show, commercials for her releases, and a studio recording of "Kesenai Tsumi". The album was released in the [[United States]] on July 11, 2006 through [[Tofu Records]] due to increased popularity overseas.

==Track listing ==
{{Track listing
| headline        = Japan Edition
| total_length    = 55:22
| title1          = [[Kiss or Kiss]]
| length1         = 4:00
| title2          = {{nihongo|[[Kesenai Tsumi]]|消せない罪|Indelible Sin}}
| length2         = 4:16
| title3          = {{nihongo|Rasen|螺旋|Spiral}}
| length3         = 4:12
| title4          = [[Pureness/Nanairo|Pureness]]
| length4         = 3:51
| title5          = Hold Heart
| length5         = 4:02
| title6          = Alice
| length6         = 4:47
| title7          = {{nihongo|[[Kanashimi no Kizu]]|悲しみのキズ|Scars of Sadness}}
| length7         = 4:26
| title8          = {{nihongo|[[Utareru Ame]]|撃たれる雨|Striking Rain}}
| length8         = 4:03
| title9          = Fake
| length9         = 4:30
| title10         = {{nihongo|Shunkan|瞬間|Instant}}
| length10        = 4:56
| title11         = Eighteen Sky
| length11        = 4:19
}}
{{Track listing
| headline        = U.S. Edition Bonus Track
| total_length    = 59:22
| title12         = Kiss or Kiss
| note12          = English Version
| length12        = 4:00
}}

;Notes
* "Utareru Ame" is titled "Break Out" on the U.S. Edition of the album.
* "Kesenai Tsumi" is titled "Guilty" on some rereleases and promotional content.

==Reception==

===Charts===
{|class="wikitable"
!align="left"|Chart (2005)
!align="center"|Peak
position
|-
|Japan ''Oricon'' Albums
|align="center"|#16
|-
|}

===Sales and certifications===
{| class="wikitable"
|-
!Chart
!Amount
|-
|''Oricon'' physical sales
| style="text-align:center;"|25,000
|-
|''[[RIAJ]]'' physical shipping certification
| style="text-align:center;"|-
|}

==References==
{{Reflist}}

==External links==
* [http://www.sonymusic.co.jp/Music/Info/nanakitade/ Official Website] Sony Music Japan

{{Nana Kitade |state=expanded}}

{{Authority control}}

[[Category:Nana Kitade albums]]
[[Category:2005 albums]]

title: Studio album by Nana Kitade

Released: August 24, 2005 (Japan) · July 11, 2006 (United States)

Genre: Rock, punk rock, pop

Label: Sony Music Japan

title: Singles from 18: Eighteen

Singles from 18: Eighteen: 1. "Kesenai Tsumi" · Released: October 28, 2003 2. "Utareru Ame" · Released: February 4, 2004 3. "Hold Heart" · Released: July 22, 2003 4. "Pureness / Nanairo" · Released: November 17, 2004 5. "Kiss or Kiss" · Released: June 1, 2005 6. "Kanashimi no Kizu" · Released: July 20, 2005

title: Nana Kitade

Albums: 18: Eighteen I Scream Berry Berry Singles Bondage Violet Blaze

EPs: Slave of Kiss Cutie Bunny Ai to Hate

Singles: Kesenai Tsumi Utareru ame Hold Heart Pureness/Nanairo Kiss or Kiss Kanashimi no Kizu Kibou no Kakera Antoinette Blue Suicides Love Story Siren Punk&Baby's Tsukihana Bad Babe's Dreamer Last Snowdome

See Also: The Teenage Kissers


text:
# Тітовщина
Тіто́вщина (рос. Титовщина) — присілок у складі Кічменгсько-Городецького району Вологодської області, Росія. Входить до складу Єнангського сільського поселення.

## Населення
Населення — 70 осіб (2010; 83 у 2002).
Національний склад (станом на 2002 рік):
- росіяни — 100 %

title: Тітовщина

wikitext:
{{Населений пункт Росії
 | тип             = присілок
 | тип_род         = присілка
 | назва           = Тітовщина
 | назва ін.       = {{lang-ru|Титовщина}}
 | карта розташування1 = Росія Вологодська область
 | зображення         =
 | зображення_розмір  =
 | зображення_підпис  =
 | суб'єкт РФ      = [[Вологодська область]]
 | район           = [[кічменгсько-Городецький район|Кічменгсько-Городецький]]
 | міський округ   =
 | поселення       = [[єнангське сільське поселення|Єнангське]]
 | код ЗКАТУ       =
 | засноване       =
 | статус          =
 | поділ           =
 | населення       = 70 осіб ([[2010]]{{RUS-VLG-census-2010}})
 | поштові індекси =
 | код             =
 | lat=
 | long=
 | lat_dir=N
 | lat_deg= 59
 | lat_min= 57
 | lat_sec= 45
 | lon_dir=E
 | lon_deg= 46
 | lon_min= 39
 | lon_sec= 10
 | висота          =
 | водойма         =
 | станція         =
 | відстань о      =
 | відстань р      =
 | схема           =
 | міста-побратими =
 | день міста      =
 | адреса          =
 | вебсторінка     =
 | мер             =
 }}

'''Тіто́вщина''' ({{lang-ru|Титовщина}}) — [[присілок]] у складі [[кічменгсько-Городецький район|Кічменгсько-Городецького району]] [[вологодська область|Вологодської області]], [[Росія]]. Входить до складу [[єнангське сільське поселення|Єнангського сільського поселення]].

== Населення ==
Населення — 70 осіб ([[2010]]; 83 у [[2002]]<ref>[http://lingvarium.org/russia/BD/02c_Vologodskaya.xls Дані перепису населення Росії 2002 року]</ref>).

Національний склад (станом на 2002 рік):
* [[росіяни]] — 100 %

== Джерела ==
* {{Карта|O-38-10}}

== Примітки ==
{{reflist}}

== Посилання ==
* [http://wikimapia.org/#lang=ru&lat=59.964463&lon=46.652412&z=12&show=/18705304/ru/ На Вікімапії]

{{vologda-obl-stub}}
{{кічменгсько-Городецький район}}

[[Категорія:Населені пункти Кічменгсько-Городецького району]]
[[Категорія:Присілки Вологодської області]]

title: присілок Тітовщина

Країна: Росія

Суб'єкт Російської Федерації: Вологодська область

Муніципальний район: Кічменгсько-Городецький

Поселення: Єнангське

title: Основні дані

Основні дані:
Мапа
· Тітовщина · Тітовщина


text:
# E-hälsomyndigheten
E-hälsomyndigheten är en svensk statlig myndighet, som sorterar under Socialdepartementet, och ansvarar för register och it-funktioner som öppenvårdsapotek och vårdgivare behöver ha tillgång till för en patientsäker och kostnadseffektiv läkemedelshantering. Myndigheten bildades den 1 januari 2014.
Myndigheten är från 1 oktober 2022 beredskapsmyndighet och ingår i beredskapssektorn hälsa, vård och omsorg. Generaldirektör sedan 1 juli 2022 är Gunilla Nordlöf.

## Verksamhet
E-hälsomyndigheten ansvarar för register och it-funktioner som öppenvårdsapotek och vårdgivare behöver ha tillgång till för en patientsäker och kostnadseffektiv läkemedelshantering. Myndigheten ska vidare samordna regeringens satsningar på e-hälsa samt övergripande följa utvecklingen på e-hälsoområdet.

## Organisation
E-hälsomyndigheten leds av en styrelse, som består av högst nio ledamöter och generaldirektören är myndighetschef. Enligt ett regeringsbeslut 2016/04275 skall myndigheten ha större delen av sin verksamhet i Kalmar. Myndigheten ligger på Södra Långgatan 60 i Kalmar, samt Sankt Eriksgatan 117 i Stockholm. Personalstyrkan har ökat gradvis från 270 anställda 2019 till 400 anställda 2024 i takt med att myndigheten fått ett mer omfattande uppdrag.

## Tjänster
E-hälsomyndigheten ansvarar för ett antal e-tjänster, bland annat:
- Läkemedelskollen där användaren kan finna uppgifter om sina recept, uthämtade läkemedel och högkostnadsskydd
- Elektroniskt expertstöd (EES), en tjänst som apotekspersonal kan använda för att se hur det aktuella receptet passar in med kundens övriga mediciner
- Fullmakter för personer att företräda någon i vissa apoteksärenden
- Nationella e-recepttjänster
- Läkemedelsstatistik[7]
- Vaccinintyget covidbevis.se[8][9]

## E-hälsomyndighetens uppgifter i krig
E-hälsomyndigheten är en av Sveriges beredskapsmyndigheter och ingår i sektorn för hälsa, vård och omsorg. Under krig och höjd beredskap ansvarar E-hälsomyndigheten för att säkerställa att digitala hälso- och sjukvårdstjänster fungerar effektivt och säkert. Detta inkluderar att upprätthålla och skydda system som möjliggör elektroniska recept, patientjournaler och andra digitala tjänster som är avgörande för vård och omsorg.
E-hälsomyndigheten ansvarar för register och IT-funktioner som privatpersoner, vårdgivare och apotek använder. Myndigheten samordnar regeringens satsningar på e-hälsa och följer utvecklingen på e-hälsoområdet. Myndigheten använder sin kunskap om digitaliseringens möjligheter för att bidra till ett bättre informationsutbyte inom vård och omsorg.
E-hälsomyndigheten samarbetar också med andra myndigheter och aktörer för att stärka den nationella beredskapen inom hälso- och sjukvården. Detta inkluderar att säkerställa att digitala lösningar är robusta och motståndskraftiga mot potentiella hot och störningar som kan uppstå under krig och krissituationer.

wikiname: svwiki

title: E-hälsomyndigheten

in_language: sv

wikitext:
{{Myndighetsfakta
|  myndighetsnamn=E-hälsomyndigheten
|  logobild=
|  logostorlek=
|  logotext=
|  myndighetschef= [[Gunilla Nordlöf]]
|  chefstitel= Generaldirektör
|  departement=Socialdepartementet
|  län=[[Stockholms län|Stockholm]]
|  kommun=[[Stockholms kommun|Stockholm]]
|  organisationstyp=
|  ledning=
|  organisationsnummer= 202100-6552
|  instruktion= [http://rkrattsbaser.gov.se/sfst?bet=2013:1031 SFS 2013:1031]
|  hemsida= [https://www.ehalsomyndigheten.se/ www.ehalsomyndigheten.se]
}}
'''E-hälsomyndigheten''' är en svensk statlig [[myndighet]], som sorterar under [[Socialdepartementet]], och ansvarar för register och it-funktioner som öppenvårdsapotek och vårdgivare behöver ha tillgång till för en patientsäker och kostnadseffektiv läkemedelshantering. Myndigheten bildades den 1 januari 2014.

Myndigheten är från 1 oktober 2022 [[beredskapsmyndighet]] och ingår i beredskapssektorn hälsa, vård och omsorg.<ref>{{lagref|2013|1031|text=förordningen|p=3a}} med instruktion för E-hälsomyndigheten och {{lagref|2022|524|text=förordningen|paragrafer=18, 23|bilaga=1-2}} om statliga myndigheters beredskap</ref> Generaldirektör sedan 1 juli 2022 är [[Gunilla Nordlöf]].<ref>{{Webbref|url=https://www.regeringen.se/pressmeddelanden/2022/06/ny-generaldirektor-for-e-halsomyndigheten/|titel=Ny generaldirektör för E-hälsomyndigheten|hämtdatum=2022-08-19|utgivare=Regeringen|datum=2022-06-07|arkivurl=https://web.archive.org/web/20220804014305/https://www.regeringen.se/pressmeddelanden/2022/06/ny-generaldirektor-for-e-halsomyndigheten/|arkivdatum=2022-08-04}}</ref>

== Verksamhet ==
E-hälsomyndigheten ansvarar för register och it-funktioner som öppenvårdsapotek och vårdgivare behöver ha tillgång till för en patientsäker och kostnadseffektiv läkemedelshantering. Myndigheten ska vidare samordna regeringens satsningar på e-hälsa samt övergripande följa utvecklingen på e-hälsoområdet.<ref name="SFS2013:1031"/>

== Organisation ==
E-hälsomyndigheten leds av en styrelse, som består av högst nio ledamöter och [[generaldirektör]]en är myndighetschef.<ref name="SFS2013:1031"/> Enligt ett regeringsbeslut 2016/04275 skall myndigheten ha större delen av sin verksamhet i Kalmar.<ref name="SVT160614"/> Myndigheten ligger på Södra Långgatan 60 i Kalmar, samt [[Sankt Eriksgatan]] 117 i Stockholm.<ref name="EHM-om"/> Personalstyrkan har ökat gradvis från 270 anställda 2019 till 400 anställda 2024 i takt med att myndigheten fått ett mer omfattande uppdrag.<ref name="LT-JC">{{Webbref|titel=»Vi är utmanade – men det är roligt när det händer mycket«|url=https://lakartidningen.se/aktuellt/nyheter/2024/09/vi-ar-utmanade-men-det-ar-roligt-nar-det-hander-mycket/|verk=Läkartidningen|datum=2024-09-04|hämtdatum=2024-11-13|författare=Cederberg, Jesper}}</ref>

== Tjänster ==
E-hälsomyndigheten ansvarar för ett antal [[e-tjänster]], bland annat:

* Läkemedelskollen där användaren kan finna uppgifter om sina [[recept (läkemedel)|recept]], uthämtade läkemedel och högkostnadsskydd
* Elektroniskt expertstöd (EES), en tjänst som apotekspersonal kan använda för att se hur det aktuella receptet passar in med kundens övriga mediciner
* [[Fullmakt]]er för personer att företräda någon i vissa apoteksärenden
* Nationella e-recepttjänster
* Läkemedelsstatistik<ref name="EHM-tjänster" />
* Vaccinintyget covidbevis.se<ref>{{Webbref|url=https://www.ehalsomyndigheten.se/tjanster/covidbevis/senaste-nytt-om-covidbevis/|titel=Den kommande e-tjänsten Gröna beviset byter namn till Covidbevis|hämtdatum=28 januari 2022|datum=20 maj 2021|arkivurl=https://web.archive.org/web/20220128144150/https://www.ehalsomyndigheten.se/tjanster/covidbevis/senaste-nytt-om-covidbevis/|arkivdatum=28 januari 2022}}</ref><ref>{{Webbref|url=https://www.ehalsomyndigheten.se/covidbevis/|titel=Covidbevis ska underlätta vid resor och evenemang|hämtdatum=28 jan 2022}}</ref>

== E-hälsomyndighetens uppgifter i krig ==
E-hälsomyndigheten är en av Sveriges [[Beredskapsmyndighet|beredskapsmyndigheter]] och ingår i sektorn för hälsa, vård och omsorg. Under krig och höjd beredskap ansvarar E-hälsomyndigheten för att säkerställa att digitala hälso- och sjukvårdstjänster fungerar effektivt och säkert. Detta inkluderar att upprätthålla och skydda system som möjliggör elektroniska recept, patientjournaler och andra digitala tjänster som är avgörande för vård och omsorg. <ref>{{Webbref|titel=Beredskap • E-hälsomyndigheten|url=https://www.ehalsomyndigheten.se/om-oss/beredskap/|verk=www.ehalsomyndigheten.se|hämtdatum=2025-01-22}}</ref>

E-hälsomyndigheten ansvarar för register och IT-funktioner som privatpersoner, vårdgivare och apotek använder. Myndigheten samordnar regeringens satsningar på e-hälsa och följer utvecklingen på e-hälsoområdet. Myndigheten använder sin kunskap om digitaliseringens möjligheter för att bidra till ett bättre informationsutbyte inom vård och omsorg.<ref>{{Webbref|titel=E-hälsomyndigheten|url=https://www.krisinformation.se/detta-gor-samhallet/mer-om-sveriges-krishanteringssystem/samhallets-ansvar/tio-beredskapssektorer/e-halsomyndigheten|verk=www.krisinformation.se|datum=2023-10-10|hämtdatum=2025-01-22|språk=sv}}</ref>

E-hälsomyndigheten samarbetar också med andra myndigheter och aktörer för att stärka den nationella beredskapen inom hälso- och sjukvården. Detta inkluderar att säkerställa att digitala lösningar är robusta och motståndskraftiga mot potentiella hot och störningar som kan uppstå under krig och krissituationer.<ref>{{Webbref|titel=Uppdrag att etablera en nationell samverkansstruktur för hälso- och sjukvårdens försörjningsberedskap|url=https://www.regeringen.se/regeringsuppdrag/2024/05/uppdrag-att-etablera-en-nationell-samverkansstruktur-for-halso--och-sjukvardens-forsorjningsberedskap/|verk=Regeringskansliet|datum=2024-05-31|hämtdatum=2025-01-22|språk=sv|författare=Regeringen och Regeringskansliet}}</ref>

== Referenser ==
<references>
<ref name="SFS2013:1031">{{webbref|titel=Förordning (2013:1031) med instruktion för E-hälsomyndigheten|url=http://rkrattsbaser.gov.se/sfst?bet=2013:1031|verk=Regeringskansliets rättsdatabaser |utgivare=Socialdepartementet |datum=2013-12-05|hämtdatum=3 november 2016}}</ref>
<ref name="SVT160614">{{webbref|titel=E-hälsomyndigheten flyttar till Kalmar |url=http://www.svt.se/nyheter/lokalt/smaland/lofven-haller-presskonferens-i-kalmar|utgivare=Sveriges Television|datum=14 juni 2016|hämtdatum=3 november 2016}}</ref>
<ref name="EHM-om">{{webbref|titel=E-hälsomyndigheten: Om oss|url=https://www.ehalsomyndigheten.se/om-oss/|utgivare=E-hälsomyndigheten|hämtdatum=3 november 2016}}</ref>
<ref name="EHM-tjänster">{{webbref|titel=Våra tjänster|url=https://www.ehalsomyndigheten.se/tjanster/|utgivare=E-hälsomyndigheten|hämtdatum=3 november 2016}}</ref>

</references>

== Externa länkar ==
* [http://www.ehalsomyndigheten.se/ Officiell webbplats]
* [http://www.riksdagen.se/sv/Dokument-Lagar/Forslag/Propositioner-och-skrivelser/Ny-myndighet-for-halso--och-va_H003128/ Regeringens proposition 2012/13:128 Ny myndighet för hälso- och vårdinfrastruktur]

{{Socialdepartementet}}

[[Kategori:Myndigheter under Socialdepartementet]]
[[Kategori:Svenska statliga myndigheter bildade 2014]]
[[Kategori:Myndigheter i Stockholm]]
[[Kategori:Apoteksverksamhet]]
[[Kategori:Läkemedel]]
[[Kategori:Folkhälsa i Sverige]]

Departement: Socialdepartementet

Kommun: Stockholm

Län: Stockholm

Generaldirektör: Gunilla Nordlöf


text:
# Hans von Bülow
Hans Guido Freiherr von Bülow (Dresden, 8 de janeiro de 1830 – Cairo, 12 de fevereiro de 1894) foi um regente alemão, virtuoso pianista e compositor da era romântica. Como um dos condutores mais ilustres do século XIX, sua atividade foi fundamental para estabelecer os sucessos de vários dos principais compositores da época, especialmente Richard Wagner e Johannes Brahms. Ao lado de Carl Tausig, Bülow foi talvez o mais proeminente dos primeiros estudantes do virtuoso pianista, maestro e compositor húngaro Franz Liszt - fez a primeira apresentação pública da Sonata em Si menor em 1857 de Liszt. Ele se familiarizou, se apaixonou e eventualmente casou-se com a filha de Liszt, Cosima, que mais tarde o deixou para Wagner.  Conhecido por sua interpretação das obras de Ludwig van Beethoven, ele foi um dos primeiros músicos europeus a visitar os Estados Unidos.

## Vida
Foi aluno de Friedrich Wieck, mostrando um notável talento para o piano. Em 1848 entrou para a Universidade de Leipzig para estudar Direito. Porém, ao assistir a uma representação da ópera Lohengrin, de Richard Wagner, na ocasião regida por Liszt, decidiu tornar-se um músico profissional. Foi para Zurique, onde encontrou Wagner, de quem recebeu conselhos essenciais sobre regência orquestral. Entre 1851 e 1853 estudou piano sob a orientação de Liszt em Weimar. Bülow foi o primeiro pianista a tocar a Sonata em si menor de Liszt em Berlim. Foi também o solista na primeira execução do Totentanz.
Seu repertório era formado principalmente por composições de Beethoven. O amplo conhecimento que tinha da música para piano de Beethoven, aliado a um rigoroso senso pedagógico, permitiu-lhe ser o revisor de uma edição completa das 32 sonatas de Beethoven publicada à sua época. Mais tarde, acrescentaria ao seu extenso repertório composições de Brahms.
Casou-se com Cósima, filha de Liszt, em 1857. Cósima deu-lhe duas filhas. A presença da música de Wagner na vida de Bülow era constante e Cosima passou a admirar profundamente os dramas musicados wagnerianos, que influenciariam toda uma geração de músicos. Mas a adoração que Cosima tinha pela música de Wagner transformou-se em paixão pelo próprio compositor. Mesmo sabendo da traição de sua esposa, Bülow continuou regendo as obras de Wagner.
Entre 1855 e 1864 ocupou a cátedra principal de piano no Conservatório Stern em Berlim.
Em 1865, foi o maestro na primeira representação de Tristan und Isolde. Em 1868, regeu Die Meistersinger von Nürnberg. Em 1867, assumiu a direção do Conservatório da Baviera.
Finalmente, Cosima, que já tinha sido mãe de três filhos sem ser casada com Wagner, divorciou-se de Bülow em 1869 para poder casar-se com Wagner. Em 1882, Bülow casou-se com a atriz Maria Schanzer.
Bülow, que construíra fama como pianista e também como maestro, foi o solista na primeira execução do Concerto nº 1 para piano e orquestra de Tchaikovsky, em 1875, em Boston. Entre 1875 e 1876 apresentou 139 concertos, apenas nos Estados Unidos.
Esperando uma melhora em sua saúde, viaja para o Egito no começo de 1894, tendo vindo a falecer apenas tendo transcorrido poucos dias desde a sua chegada.
Compôs o poema sinfônico Nirvana, música incidental para a peça Júlio César de Shakespeare e, para piano, o Il Carnovale di Milano, a Rêverie Fantastique, uma tarantela e uma balada, além de paráfrases e transcrições de óperas de Gluck, Verdi, e Wagner, incluindo a primeira transcrição para piano de Tristan und Isolde. É de sua autoria a conhecida frase: "Os três grandes "Bs" da música", que faz referência a Bach, Beethoven e Brahms.

## Estreias notáveis

### Como maestro
- Wagner, Tristão e Isolda, Munique, 10 de junho de 1865
- Wagner, Die Meistersinger von Nürnberg, Hofoper, Munique, 21 de junho de 1868

### Como pianista
- Beethoven, ciclo completo de sonatas para piano
- Liszt, Sonata em Si menor, Berlim, 22 de janeiro de 1857
- Liszt, Totentanz para Piano e Orquestra
- Tchaikovsky, Concerto para piano nº 1, Boston, 25 de outubro de 1875

## Composições
- 6 Lieder, op. 1
- Rigoletto -Arabesken, op. 2
- Mazurka-Impromptu. Op. 4
- 5 Lieder, op. 5
- Convite à la Polka, Op. 6
- Rêverie fantastique, op. 7
- Ciclo de canções Die Entsagende, Op. 8
- Abertura e março para Júlio César de Shakespeare, op. 10
- Ballade, op. 11
- Cante polonais (após FH Truhn), op. 12
- Mazurka-Fantasie, op. 13
- Elfenjagd. Impromptu, Op. 14
- Des Sängers Fluch, Balada para orquestra, op. 16
- Rimembranze dell'opera Un ballo in maschera, Op. 17
- Trois Valses caractéristiques, op. 18
- Tarantella, op. 19
- Nirvana: symphonisches Stimmungsbild, Op. 20
- Il Carnevale di Milano, piano, op. 21
- Vier Charakterstücke, orquestra, op. 23
- Dois romances, op. 26
- Lacerta. Impromptu, Op. 27
- Königsmarsch, Op 28
- 5 Gesänge para coro misto, op. 29
- 3 Lieder von August Freiherrn von Loen, op. 30

## Transcrições de piano
- Christoph Willibald Gluck – Iphigenie in Aulis
- Richard Wagner:
  - Tristão e Isolda
  - Abertura do Die Meistersinger von Nürnberg
  - Paráfrase do quinteto do Ato III de Die Meistersinger
  - Faust Overture

- Weber:
  - Konzertstück in F minor
  - dois concertos para piano

title: Hans von Bülow

wikitext:
{{Info/Biografia/Wikidata}}
'''Hans Guido Freiherr von Bülow''' ([[Dresden]], [[8 de janeiro]] de [[1830]] – [[Cairo]], [[12 de fevereiro]] de [[1894]]) foi um regente alemão, virtuoso pianista e compositor da era [[Romantismo|romântica]].<ref>{{Citar web|titulo=Hans von Bulow {{!}} Biography, Music, & Facts|url=https://www.britannica.com/biography/Hans-von-Bulow|obra=Encyclopedia Britannica|acessodata=2019-07-27|lingua=en}}</ref> Como um dos condutores mais ilustres do século XIX, sua atividade foi fundamental para estabelecer os sucessos de vários dos principais compositores da época, especialmente [[Richard Wagner]] e [[Johannes Brahms]]. Ao lado de Carl Tausig, Bülow foi talvez o mais proeminente dos primeiros estudantes do virtuoso pianista, maestro e compositor húngaro [[Franz Liszt]] - fez a primeira apresentação pública da Sonata em Si menor em 1857 de Liszt. Ele se familiarizou, se apaixonou e eventualmente casou-se com a filha de Liszt, [[Cosima]], que mais tarde o deixou para Wagner.  Conhecido por sua interpretação das obras de [[Ludwig van Beethoven]], ele foi um dos primeiros músicos europeus a visitar os [[Estados Unidos]].

== Vida ==
Foi aluno de [[Friedrich Wieck]], mostrando um notável talento para o [[piano]]. Em 1848 entrou para a Universidade de [[Leipzig]] para estudar [[Direito]]. Porém, ao assistir a uma representação da [[ópera]] ''[[Lohengrin (ópera)|Lohengrin]]'', de [[Richard Wagner]], na ocasião regida por [[Liszt]], decidiu tornar-se um músico profissional. Foi para [[Zurique]], onde encontrou Wagner, de quem recebeu conselhos essenciais sobre regência orquestral. Entre 1851 e 1853 estudou piano sob a orientação de Liszt em [[Weimar]]. Bülow foi o primeiro pianista a tocar a [[Sonata em si menor (Liszt)|Sonata em si menor]] de Liszt em [[Berlim]]. Foi também o solista na primeira execução do ''Totentanz.''<ref name=":0">{{Citar web|titulo=Hans von Bulow (Composer, Arranger) - Short Biography|url=https://www.bach-cantatas.com/Lib/Bulow-Hans.htm|obra=www.bach-cantatas.com|acessodata=2019-07-27}}</ref><ref name=":1">Walker, Alan (2009). ''Hans von Bülow: A Life and Times''. Oxford, England: Oxford University Press. ISBN 978-0-19-536868-0</ref>

Seu repertório era formado principalmente por composições de [[Beethoven]]. O amplo conhecimento que tinha da música para piano de Beethoven, aliado a um rigoroso senso pedagógico, permitiu-lhe ser o revisor de uma edição completa das 32 sonatas de Beethoven publicada à sua época. Mais tarde, acrescentaria ao seu extenso repertório composições de [[Brahms]].<ref name=":0" /><ref name=":1" />

Casou-se com [[Cosima Wagner|Cósima]], filha de Liszt, em 1857. Cósima deu-lhe duas filhas. A presença da música de Wagner na vida de Bülow era constante e Cosima passou a admirar profundamente os dramas musicados wagnerianos, que influenciariam toda uma geração de músicos. Mas a adoração que Cosima tinha pela música de Wagner transformou-se em paixão pelo próprio compositor. Mesmo sabendo da traição de sua esposa, Bülow continuou regendo as obras de Wagner.<ref name=":0" /><ref name=":1" />

Entre 1855 e 1864 ocupou a cátedra principal de piano no Conservatório [[Stern]] em Berlim.<ref name=":0" /><ref name=":1" />

Em [[1865]], foi o maestro na primeira representação de ''[[Tristan und Isolde]]''. Em [[1868]], regeu ''[[Die Meistersinger von Nürnberg]]''. Em 1867, assumiu a direção do Conservatório da Baviera.<ref name=":0" /><ref name=":1" />

Finalmente, Cosima, que já tinha sido mãe de três filhos sem ser casada com Wagner, divorciou-se de Bülow em 1869 para poder casar-se com Wagner. Em 1882, Bülow casou-se com a atriz Maria Schanzer.<ref name=":0" /><ref name=":1" />

Bülow, que construíra fama como pianista e também como maestro, foi o solista na primeira execução do [[Concerto para piano e orquestra n.º 1 (Tchaikovsky)|Concerto nº 1 para piano e orquestra]] de [[Tchaikovsky]], em [[1875]], em [[Boston]]. Entre 1875 e 1876 apresentou 139 concertos, apenas nos [[Estados Unidos]].<ref name=":0" /><ref name=":1" />

Esperando uma melhora em sua saúde, viaja para o [[Egito]] no começo de [[1894]], tendo vindo a falecer apenas tendo transcorrido poucos dias desde a sua chegada.<ref name=":0" /><ref name=":1" />

Compôs o [[Poema Sinfônico|poema sinfônico]] ''Nirvana'', [[música incidental]] para a peça ''Júlio César'' de [[Shakespeare]] e, para piano, o ''Il Carnovale di Milano'', a ''Rêverie Fantastique'', uma ''[[tarantela]]'' e uma [[Balada (música)|balada]], além de paráfrases e transcrições de óperas de [[Gluck]], [[Giuseppe Verdi|Verdi]], e Wagner, incluindo a primeira transcrição para piano de ''Tristan und Isolde''. É de sua autoria a conhecida frase: ''"Os três grandes "Bs" da música"'', que faz referência a [[Johan Sebastian Bach|Bach]], [[Beethoven]] e [[Brahms]].<ref name=":0" /><ref name=":1" />

== Estreias notáveis ==

=== Como maestro ===

* Wagner, [[Tristan und Isolde|''Tristão e Isolda'']], Munique, 10 de junho de 1865
* Wagner, ''Die Meistersinger von Nürnberg'', Hofoper, Munique, 21 de junho de 1868

=== Como pianista ===

* Beethoven, ciclo completo de sonatas para piano
* Liszt, Sonata em Si menor, Berlim, 22 de janeiro de 1857
* Liszt, Totentanz para Piano e Orquestra
* Tchaikovsky, Concerto para piano nº 1, Boston, 25 de outubro de 1875

== Composições ==

* 6 Lieder, op. 1
* ''Rigoletto'' -Arabesken, op. 2
* Mazurka-Impromptu. Op. 4
* 5 Lieder, op. 5
* Convite à la Polka, Op. 6
* ''Rêverie fantastique'', op. 7
* Ciclo de canções ''Die Entsagende'', Op. 8
* Abertura e março para ''Júlio César de'' Shakespeare, op. 10
* Ballade, op. 11
* Cante polonais (após FH Truhn), op. 12
* Mazurka-Fantasie, op. 13
* Elfenjagd. Impromptu, Op. 14
* ''Des Sängers Fluch'', Balada para orquestra, op. 16
* Rimembranze dell'opera ''Un ballo in maschera'', Op. 17
* ''Trois Valses caractéristiques'', op. 18
* ''Tarantella'', op. 19
* ''Nirvana: symphonisches Stimmungsbild'', Op. 20
* Il Carnevale di Milano, piano, op. 21
* ''Vier Charakterstücke'', orquestra, op. 23
* Dois romances, op. 26
* ''Lacerta''. Impromptu, Op. 27
* Königsmarsch, Op 28
* 5 Gesänge para coro misto, op. 29
* 3 Lieder von August Freiherrn von Loen, op. 30

== Transcrições de piano ==

* [[Christoph Willibald Gluck]] – ''[[Iphigénie en Aulide|Iphigenie in Aulis]]''
* [[Richard Wagner]]:
** ''[[Tristan und Isolde|Tristão e Isolda]]''
** Abertura do ''[[Die Meistersinger von Nürnberg]]''
** Paráfrase do quinteto do Ato III de ''Die Meistersinger''
** ''Faust Overture''

* [[Carl Maria von Weber|Weber]]:
** ''Konzertstück in F minor''
** dois concertos para piano

{{Referências}}

==Ligações externas==
* {{Commons category-inline|Hans von Bülow}}{{Wikiquote-inline}}
* {{Internet Archive author |sname=Hans von Bülow}}
* {{IMSLP|id=Bülow, Hans von}}

{{Começa caixa}}
{{Caixa de sucessão|
|título = [[Ópera Estatal Bávara|Diretor musical da Ópera Estatal Bávara]]
|anos   = 1867–1869
|antes  = [[Franz Lachner]]
|depois = [[Franz Wüllner]]
}}
{{Caixa de sucessão|
|título = [[Orquestra Filarmônica de Berlim|Diretor artístico da Orquestra Filarmônica de Berlim]]
|anos   = 1887–1892
|antes  = [[Ludwig von Brenner]]
|depois = [[Arthur Nikisch]]
}}
{{Termina caixa}}

{{Portal3|Música Clássica|Alemanha}}

{{DEFAULTSORT:Bulow, Hans}}

{{controle de autoridade}}
[[Categoria:Compositores da Alemanha]]
[[Categoria:Pianistas da Alemanha]]
[[Categoria:Maestros da Alemanha]]
[[Categoria:Naturais de Dresden]]
[[Categoria:Família Bülow]]

title: Hans von Bülow

Nascimento: Hans Guido von Bülow · 8 de janeiro de 1830 · Dresden

Morte: 12 de fevereiro de 1894 (64 anos) · Cairo

Sepultamento: Cemitério de Ohlsdorf

Cidadania: Reino da Saxônia

Progenitores: - Karl Eduard von Bülow - Franciska Stoll

Cônjuge: Cosima Wagner, Marie von Bülow

Filho(a)(s): Daniela von Bülow, Blandine Gravina

Irmão(ã)(s): Isidora von Bojanowski

Alma mater: - Universidade de Leipzig

Ocupação: compositor, pianista, maestro, professor de música

Distinções: - Medalha de ouro da Royal Philharmonic Society (1873)

Empregador(a): Klindworth-Scharwenka Conservatory

Instrumento: piano

Título: barão


text:
# Niedersächsisches Jahrbuch für Landesgeschichte
Das Niedersächsische Jahrbuch für Landesgeschichte bildet laut seinem Untertitel die „Neue Folge der Zeitschrift des Historischen Vereins für Niedersachsen“. Herausgeberin des seit 1930 herausgegebenen Jahrbuchs ist die Historische Kommission für Niedersachsen und Bremen; anfangs war es die Historische Kommission für Hannover, Oldenburg, Braunschweig, Schaumburg-Lippe und Bremen. Zeitweilig lautete der Zusatz auch „Organ des Historischen Vereins für Niedersachsen in Hannover“.
Sämtliche Bände, inklusive der ab 1924 erschienenen Vorgängerzeitschrift Niedersächsisches Jahrbuch, stellt die Historische Kommission bis zum drittletzten erschienenen Band zum Download des jeweiligen Jahrgangs auf ihrer Seite (siehe Abschnitt Weblinks)
Dem Jahrbuch waren die Beilagen Nachrichtenblatt für Niedersachsens Vorgeschichte und die Nachrichten aus Niedersachsens Urgeschichte zugegeben.

wikitext:
{{Infobox Publikation
|titel              = Niedersächsisches Jahrbuch für Landesgeschichte
„Neue Folge der Zeitschrift des Historischen Vereins für Niedersachsen“
herausgegeben von der Historischen Kommission für Niedersachsen und Bremen
|bild               =
|beschreibung       = landeskundliche Fachzeitschrift für [[Niedersachsen]]
|fachgebiet         =
|sprache            = Deutsch
|verlag             = anfangs: [[August Lax Verlagsbuchhandlung]], Hildesheim
bis 2012: [[Hahnsche Buchhandlung]], Hannover
seitdem: [[Wallstein-Verlag]], Göttingen
|land               = Deutschland
|hauptsitz          =
|erstausgabe_tag    =
|erstausgabe_jahr   = 1930
|einstellung_tag    =
|einstellung_jahr   =
|gründer            =
|erscheint          = jährlich (außer 1943–1946)
|auflage_quelle     =
|auflage_zahl       =
|verbreitung_quelle =
|verbreitung_zahl   =
|reichweite_quelle  =
|reichweite_zahl    =
|chefred            =
|chefredin          =
|herausgeber        = anfangs: Historische Kommission für Hannover, Oldenburg, Braunschweig, Schaumburg-Lippe und Bremen
später: [[Historische Kommission für Niedersachsen und Bremen]]
|herausgeberin      =
|geschäftsführer    =
|geschäftsführerin  =
|weblink            = [https://www.historische-kommission.niedersachsen.de/startseite/onlineangebote/niedersaechsisches_jahrbuch_landesgeschichte_online/niedersaechsisches-jahrbuch-online-113570.html ''Niedersächsisches Jahrbuch online'']; alle Bände (ab 1924) bis zum drittletzten erschienenen Band downloadbar
|archiv             =
|issn-print         = 0078-0561
|issn-online        =
}}

Das '''Niedersächsische Jahrbuch für Landesgeschichte''' bildet laut seinem Untertitel die „Neue Folge der [[Zeitschrift des Historischen Vereins für Niedersachsen]]“. Herausgeberin des seit 1930 herausgegebenen [[Almanach|Jahrbuchs]] ist die [[Historische Kommission für Niedersachsen und Bremen]]; anfangs war es die ''Historische Kommission für Hannover, Oldenburg, Braunschweig, Schaumburg-Lippe und Bremen''. Zeitweilig lautete der Zusatz auch „Organ des [[Historischer Verein für Niedersachsen|Historischen Vereins für Niedersachsen]] in [[Hannover]]“.<ref name="ZDB">[https://zdb-katalog.de/title.xhtml?idn=01008536X&view=full ''Niedersächsisches Jahrbuch ...''] in der Zeitschriftendatenbank</ref>

Sämtliche Bände, inklusive der ab 1924 erschienenen Vorgängerzeitschrift ''[[Niedersächsisches Jahrbuch]]'', stellt die Historische Kommission bis zum drittletzten erschienenen Band zum Download des jeweiligen Jahrgangs auf ihrer Seite<ref name="ZDB" /> (siehe Abschnitt ''Weblinks'')

Dem Jahrbuch waren die Beilagen ''[[Nachrichtenblatt für Niedersachsens Vorgeschichte]]'' und die ''[[Nachrichten aus Niedersachsens Urgeschichte]]'' zugegeben.<ref name="ZDB" />

== Weblinks ==
* [https://www.historische-kommission.niedersachsen.de/startseite/onlineangebote/niedersaechsisches_jahrbuch_landesgeschichte_online/niedersaechsisches-jahrbuch-online-113570.html ''Niedersächsisches Jahrbuch online'']; alle Bände (ab 1924) bis zum drittletzten erschienenen Band downloadbar
* [https://zdb-katalog.de/title.xhtml?idn=01008536X&view=full ''Niedersächsisches Jahrbuch ...''] in der [[Zeitschriftendatenbank]]
* [https://www.niedersaechsische-bibliographie.de/REL?PPN=129090530 Aufsätze aus dem Niedersächsischen Jahrbuch für Landesgeschichte] in der [[Niedersächsische Bibliographie|Niedersächsischen Bibliographie]]
* [https://www.recensio-regio.net/rezensionen/zeitschriften/njblg/index Niedersächsisches Jahrbuch für Landesgeschichte] bei [[Recensio.net|Recensio.regio]]

== Einzelnachweise ==
<references />

{{SORTIERUNG:Niedersachsisches Jahrbuch fur Landesgeschichte}}
[[Kategorie:Geschichtswissenschaftliche Zeitschrift (Deutschland)]]
[[Kategorie:Niedersächsische Geschichte]]
[[Kategorie:Geschichte Bremens]]
[[Kategorie:Ersterscheinen 1930]]
[[Kategorie:Medien (Hildesheim)]]
[[Kategorie:Zeitschrift (Hannover)]]
[[Kategorie:Medien (Göttingen)]]
[[Kategorie:Deutschsprachiges Jahrbuch]]

title: Niedersächsisches Jahrbuch für Landesgeschichte · „Neue Folge der Zeitschrift des Historischen Vereins für Niedersachsen“ · herausgegeben von der Historischen Kommission für Niedersachsen und Bremen

Beschreibung: landeskundliche Fachzeitschrift für Niedersachsen

Sprache: Deutsch

Verlag: anfangs: August Lax Verlagsbuchhandlung, Hildesheim · bis 2012: Hahnsche Buchhandlung, Hannover · seitdem: Wallstein-Verlag, Göttingen (Deutschland)

Erscheinungsweise: jährlich (außer 1943–1946)

Herausgeber: anfangs: Historische Kommission für Hannover, Oldenburg, Braunschweig, Schaumburg-Lippe und Bremen · später: Historische Kommission für Niedersachsen und Bremen

Weblink: Niedersächsisches Jahrbuch online; alle Bände (ab 1924) bis zum drittletzten erschienenen Band downloadbar