text:
# CEN/CENELEC Guide 6
CEN/CENELEC Guide 6: Guidelines for standards developers to address the needs of older persons and persons with disabilities is een document met richtlijnen voor het opstellen van standaarden en andere specificaties die zorgen voor een grotere toegankelijkheid van producten en diensten. Het document is bedoeld voor deelnemers van technische commissies, workshops en andere groepen die bij CEN en CENELEC Europese standaarden en aanverwante documenten opstellen.
Het document is een "Guide" (gids), en dus geen Europese standaard (EN). Het document werd na goedkeuring door de CEN Technical Board en de CENELEC Technical Board gepubliceerd in januari 2002. CEN/CENELEC Guide 6 kwam voort uit een mandaat van de Europese Commissie aan de Europese standaardisatie-organisaties en de Commissie financiert projecten om het gebruik van de richtlijnen te promoten.
Een herziene versie werd in december 2014 gepubliceerd; deze versie is identiek aan ISO/IEC Guide 71: 2014.

## Achtergrond
In 2000 publiceerden ISO en IEC de beleidsverklaring "Addressing the needs of older persons and people with disabilities in standardization work". Deze verklaring erkende dat het nodig was om bij het opstellen of herzien van standaarden rekening te houden met de noden van oudere mensen en personen met een functiebeperking. Volgens deze verklaring kon men dit bereiken door rekening te houden met de volgende basisprincipes:
- Universal Design of toegankelijk ontwerp,
- vertegenwoordiging van oudere mensen en personen met een functiebeperking, en
- uitwisseling van relevante informatie.[2]

De beleidsverklaring beviel ook het gebruik van ISO/IEC Guide 71 aan, een document dat in 2001 gepubliceerd zou worden. ISO/IEC Guide 71: "Guidelines for standardization to address the needs of older persons and people with disabilities" werd in 2001 gepubliceerd en werd breed aanvaard: het wordt gebruikt in Japan en werd door CEN en CENELEC aanvaard als CEN/CENELEC Guide 6. ISO/IEC Guide 71 werd ook beschikbaar gesteld in een Braille-versie en was de eerste publicatie van ISO die in dit formaat gepubliceerd werd.
De aanvaarding van CEN/CENELEC Guide 6 door CEN en CENELEC is een resultaat van Mandaat M/283, dat de Europese Commissie en de Europese Vrijhandelsassociatie (EVA) aan de drie officiële Europese standardisatieorganisaties CEN, CENELEC en ETSI gaven. De tekst van dit mandaat wees erop dat standaarden in verband met hulpmiddelen voor gehandicapten (Engels: assistive technologies) wel rekening hielden met de noden van personen met een functiebeperking, maar dat dit niet gebeurt in standaardisatieprocessen in het algemeen:
there is no formal structure or procedure ensuring that the needs of all consumers of all ages, with or without disabilities or special abilities, are catered for in the entire standardisation process. Individual standardisation committees do not spontaneously take into account safety and usability for people with disabilities and for elderly people, except if they draft specific standards for assistive products. If general standards for consumer products do not meet the requirements of these consumers with special needs, this means that many products and services cannot be used by a large part of the European population.

ISO/IEC Guide 71 en CEN/CENELEC Guide 6 zijn bedoeld als onderdelen van een groter plan dat ervoor moet zorgen dat standaardisatieorganisaties tegemoetkomen aan de nood aan meer toegankelijke diensten en producten. De beginselverklaring van ISO/IEC uit 2000, "Addressing the Needs of Older Persons and People with Disabilities in Standardization Work", legde reeds een aantal principes en overwegingen vast die ervoor moeten zorgen dat standaardisatieprocessen rekening houden met de noden van oudere mensen en personen met een functiebeperking.
ETSI, de derde Europese standaardisatieorganisatie tot wie Mandaat M/283 gericht was, aanvaardde CEN/CENELEC Guide 6 niet maar bleef ISO/IEC Guide 71 als referentie gebruiken. Sinds 2008 bestaat er voor ISO/IEC Guide 71 ook een aanvullend document: ISO/TR 22411:2008: Ergonomics data and guidelines for the application of ISO/IEC Guide 71 to products and services to address the needs of older persons and persons with disabilities.
In december 2014 besloten CEN en CENELEC om de herziene versie van ISO/IEC Guide 71: 2014 over te nemen als CEN-CENELEC Guide 6:2014. Deze nieuwe versie van Guide 6 is vrij beschikbaar op de website van CEN en CENELEC.

## Inhoud
CEN/CENELEC Guide 6 is een document voor deelnemers in allerlei soorten commissies in CEN en CENELEC: Technical Committees of TCs, Working Groups of WGs, Task Forces, Workshops enzovoort. Deze commissies zijn verantwoordelijk voor het tegemoetkomen aan de noden van oudere personen en personen met een functiebeperking in de standaarden, specificaties, rapporten en andere documenten die ze produceren.
CEN/CENELEC Guide 6 heeft drie bedoelingen:
1. informatie verstrekken over hoe verschillende functiebeperkingen het gebruik van producten, diensten en gebouwen beïnvloeden,
2. de relatie beschrijven tussen technische eisen in standaarden enerzijds en de toegankelijkheid en bruikbaarheid van producten en diensten anderzijds,
3. lezers sensibiliseren in verband met de voordelen van toegankelijk ontwerp van producten en diensten.

Het document bestaat uit enkele inleidende delen die gevolgd worden door 10 andere hoofdstukken die "clauses" (clausules, bepalingen) genoemd worden. De belangrijkste hoofdstukken worden in de volgende lijst beschreven.
1. Clausule 6 beschrijft kort een proces dat technische commissies kunnen gebruiken om rekening te houden met de noden van oudere personen en personen met een functiebeperking.
2. Clausules 7 en 8 bevatten tabellen die verbanden tonen tussen verschillende types van clausules die in een standaard kunnen voorkomen (bijvoorbeeld in verband met verpakking, een gebruikersinterface of architecturale aspecten) en factoren waarmee men rekening moet houden bij een functiebeperking.
3. Clausule 9 geeft beschrijvingen van lichaamsfuncties en functiebeperkingen en hun implicaties voor het gebruik van producten en diensten.
4. Het laatste hoofdstuk is een bibliografie met verwijzingen naar meer specifiek advies.

## Implementatie en gebruik
In december 2001 publiceerden CEN en CENELEC "CEN/CENELEC Guide 2: Consumer interests and the preparation of standards", een heruitgave van CEN/CENELEC Memorandum 2 uit 1977. Dit document raadt leden van CEN en CENELEC aan om consumentenverenigingen te raadplegen bij het opstellen van standaarden die belang hebben voor consumenten. CEN/CENELEC Guide 2 is ouder dan Guide 6 en verwijst daarom ook niet naar dit document.
Eind 2004 aanvaardde CEN een "Mechanism on the use of the CEN/CENELEC Guide 6" Volgens de consumentenvereniging ANEC duurde het twee jaar om dit mechanisme op te stellen en ging er "intens lobbywerk van ANEC" aan de aanvaarding vooraf. Het implementatiemechanisme heeft verschillende implicaties:
1. technische groepen in CEN (bijvoorbeeld Technical Committees en Working Groups) moeten ervoor zorgen dat hun standaarden of specificaties tegemoetkomen aan de noden van oudere personen en personen met een functiebeperking. Ze mogen dit doen door een optioneel document op te stellen dat geen deel uitmaakt van de standaard. (Het implementatiemechanisme is niet relevant voor elke standaard.)
2. Wanneer een bestaande standaard herzien wordt kan de groep indien nodig tegemoetkomen aan de noden van oudere personen en personen met een functiebeperking. Wanneer een nieuwe standaard opgesteld wordt, kan men aan deze noden voldoen tijdens het standardisatiewerk.
3. Indien van toepassing kan een groep een verklaring in het voorwoord van een standaard invoegen waarin vermeld wordt welke delen van de standaard tegemoetkomen aan de noden van oudere personen en personen met een functiebeperking.
4. Het basisdocument dat standaardisatiegroepen in hun werk zouden moeten gebruiken om tegemoet te komen aan de noden van oudere personen en personen met een functiebeperking is CEN/CENELEC Guide 6.

CEN/CENELEC Guide 11: "Product information relevant to consumers - Guidelines for standard developers" werd in 2006 gepubliceerd en verwijst naar CEN/CENELEC Guide 6 voor advies over de informatienoden van oudere personen en personen met een functiebeperking.
Uit een bevraging van CEN in 2006 bleek dat 3 van de 275 CEN-commissies gebruik maakten van Guide 6. ANEC besloot daarom aan CEN een initiatief voor te stellen om deze situatie te verbeteren. In 2007-2008 voerden NEN - het Nederlandse standaardisatie-instituut - en Standard Norge een haalbaarheidsstudie uit in het kader van het Europese Mandaat M/371. Een van de bevindingen was dat de implementatie van Guide 6 moeizaam verliep. Om deze reden startten NEN en CEN een initiatief om het gebruik van Guide 6 te promoten; in december 2007 stelde NEN voor om een CEN/CENELEC/BT/WG Accessibility for All op te richten. ANEC steunde de oprichting van deze werkgroep. Dit leidde tot de oprichting van CEN/CENELEC/BT/WG CEN/CENELEC Guide 6 Implementation Mechanism. De werkgroep hield een voorbereidende vergadering op 29 oktober 2008 en een eerste officiële vergadering op 8 april 2009.
In augustus 2008 publiceerde de Europese Commissie een aanbesteding met als titel: "Training of Stakeholders on consultations on standardisation" Het hoofddoel van deze aanbesteding is de promotie van Guide 6:
A guide for standardisers to address the needs of older persons and persons with disabilities (CEN/CENELEC Guide 6), has been developed and is available since 2003 but its use is not widespread. The use of Guide 6 in a more systematic way can certainly help to address the needs of people with disabilities and older persons from a "design for all" perspective.
Om dit doel te bereiken moet men opleidingen geven aan twee soorten groepen die belangen hebben in standardisatieprocessen:
1. de traditionele deelnemers aan standardisatieprocessen hebben opleiding nodig in verband met toegankelijkheid en het gebruik van Guide 6;
2. vertegenwoordigers of verenigingen van oudere personen en personen met een functiebeperking hebben opleiding nodig over standaardisatie (en Guide 6).

Het Europees project USEM (User Empowerment in Standardisation) maakte gebruik van CEN/CENELEC Guide 6 in zijn opleiding voor vertegenwoordigers van oudere personen en personen met een functiebeperking.
CEN/CENELEC Guide 6 is ook beschikbaar in enkele andere talen, gewoonlijk als een vertaling van ISO/IEC Guide 71:
- Duits: DIN-Fachbericht 131: Leitlinien für Normungsgremien zur Berücksichtigung der Bedürfnisse von älteren Menschen und von Menschen mit Behinderungen; Deutsche und englische Fassung des CEN/CENELEC-Leitfadens 6,
- Frans: FD ISO/CEI GUIDE 71 Août 2002: Principes directeurs pour les normalisateurs afin de répondre aux besoins des personnes âgées et de celles ayant des incapacités[31],
- Nederlands: NPR-ISO/IEC Guide 71:2002 nl: Richtlijnen voor normontwikkelaars voor de aanpak van de behoeftes van oudere personen en personen met een handicap[32],
- Noors: SN-ISO/IEC Guide 71:2001: Retningslinjer for å ta hensyn til eldres og funksjonshemmedes behov ved utarbeidelse av standarder[33],
- Zweeds: Riktlinjer för att i standardiseringsarbetet tillgodose behoven hos äldre och personer med funktionsnedsättningar[34],
- Japans: JIS Z 8071:2003[35].

wikiname: nlwiki

title: CEN/CENELEC Guide 6

in_language: nl

wikitext:
'''{{lang|en|CEN/CENELEC Guide 6: Guidelines for standards developers to address the needs of older persons and persons with disabilities}}''' is een document met richtlijnen voor het opstellen van standaarden en andere specificaties die zorgen voor een grotere toegankelijkheid van producten en diensten. Het document is bedoeld voor deelnemers van technische commissies, {{lang|en|workshops}} en andere groepen die bij CEN en CENELEC Europese standaarden en aanverwante documenten opstellen.
Het document is een "{{lang|en|Guide}}" (gids), en dus geen Europese standaard (EN)<ref>De afkorting EN is afgeleid van de Duitse term {{lang|de|Europäische Norm}}. Zie de terminologie in de Duitstalige {{lang|de|[http://www.cen.eu/boss/Documents/ir2de2004.pdf Geschäftsordnung, Teil 2: Gemeinsame Regeln für die Normungsarbeit (2002), p. 51]}}. Geraadpleegd op 24 juni 2010.</ref>. Het document werd na goedkeuring door de {{lang|en|CEN Technical Board}} en de {{lang|en|CENELEC Technical Board}} gepubliceerd in januari 2002. {{lang|en|CEN/CENELEC Guide 6}} kwam voort uit een mandaat van de Europese Commissie aan de Europese standaardisatie-organisaties en de Commissie financiert projecten om het gebruik van de richtlijnen te promoten.

Een herziene versie werd in december 2014 gepubliceerd; deze versie is identiek aan ISO/IEC Guide 71: 2014.

== Achtergrond ==
In 2000 publiceerden ISO en IEC de beleidsverklaring "{{lang|en|Addressing the needs of older persons and people with disabilities in standardization work}}".<ref name="copolco">ISO/IEC: [https://www.iso.org/iso/iso_iec_gen3_2000-en.pdf Policy Statement: Addressing the needs of older persons and people with disabilities in standardization work]. Geraadpleegd op 2009-07-23.</ref> Deze verklaring erkende dat het nodig was om bij het opstellen of herzien van standaarden rekening te houden met de noden van oudere mensen en personen met een functiebeperking. Volgens deze verklaring kon men dit bereiken door rekening te houden met de volgende basisprincipes:
* {{lang|en|Universal Design}} of toegankelijk ontwerp,
* vertegenwoordiging van oudere mensen en personen met een functiebeperking, en
* uitwisseling van relevante informatie.<ref name="copolco" />

De beleidsverklaring beviel ook het gebruik van ISO/IEC {{lang|en|Guide 71}} aan, een document dat in 2001 gepubliceerd zou worden<ref name="copolco" />. ISO/IEC {{lang|en|Guide 71: "Guidelines for standardization to address the needs of older persons and people with disabilities"}}<ref>ISO & IEC: [https://www.iso.org/iso/iso_catalogue/catalogue_tc/catalogue_detail.htm?csnumber=33987 ISO/IEC {{lang|en|Guide 71}}:2001]. {{lang|en|[http://www.cettico.fi.upm.es/aenor/BTWG101-5(Sec)22.pdf Draft ISO/IEC Guide 71]}}. Geconsulteerd op 2009-04-07.</ref> werd in 2001 gepubliceerd en werd breed aanvaard<ref name="ferguson">{{lang|en|Anne Ferguson: "User Needs in Standards—Older People and People With Disabilities"}}, in ''{{lang|en|Handbook on Standards and Guidelines in Ergonomics and Human Factors}}'', Waldemar Karwowski (ed.), {{lang|en|Routledge/CRC Press}}, 2006, ISBN 978-0805841299, p. 535. Geraadpleegd op 2009-07-23.</ref><ref>Ken Sagawa: "{{lang|en|Accessible Design in Light and Lighting Guidelines for Lighting for the Elderly and People with Disabilities}}", [http://www.cie.org.au/news88.pdf {{lang|en|CIE News}}, 88 (April 2009)]. Geraadpleegd op 2009-09-29. [https://web.archive.org/web/20091024054938/http://www.cie.org.au/news88.pdf Gearchiveerd] op 24 oktober 2009.</ref>: het wordt gebruikt in Japan<ref name="ferguson" /><ref>{{Citeer web
| last = Ito
| first = Akira
| title = ISO/IEC Guide 71 and Information Accessibility
| date = 2004-11-24
| year = 2004
| url = http://www.women.or.kr/data/20041124/%5BS3-1%5DAkira%20ITO.pdf
| accessdate = 2009-07-23}}</ref> en werd door CEN en CENELEC aanvaard als {{lang|en|CEN/CENELEC Guide 6}}. ISO/IEC {{lang|en|Guide 71}} werd ook beschikbaar gesteld in een Braille-versie en was de eerste publicatie van ISO die in dit formaat gepubliceerd werd<ref name="ferguson" /><ref>ISO: "[https://web.archive.org/web/20110606194327/http://www.iso.org/iso/fr/pressrelease.htm?refid=Ref820 {{lang|fr|Le Guide pour répondre aux besoins des personnes âgées et des personnes handicapées est maintenant disponible en Braille}}]" / "[https://web.archive.org/web/20110918174021/http://www.iso.org/iso/pressrelease.htm?refid=Ref820 {{lang|en|Guide to address the needs of the elderly and disabled now available in Braille}}]", persbericht 2002-04-29. Geraadpleegd op 2009-07-29.</ref>.

De aanvaarding van {{lang|en|CEN/CENELEC Guide 6}}<ref>CEN/CENELEC: {{lang|en|[ftp://ftp.cen.eu/BOSS/Reference_Documents/Guides/CEN_CLC/CEN_CLC_6.pdf CEN/CENELEC Guide 6: Guidelines for standards developers to address the needs of older persons and persons with disabilities]}}. Geconsulteerd op 2009-04-07.</ref><ref>[https://www.tiresias.org/research/guidelines/CEN%20guide%206/index.htm HTML-versie van {{lang|en|CEN/CENELEC Guide 6}}] op tiresias.org. Geconsulteerd op 2009-04-07.</ref> door CEN en CENELEC is een resultaat van Mandaat M/283<ref>M/283: {{lang|en|Mandate to the European Standards Bodies for a guidance document in the field of safety and usability of products by people with special needs (e.g. elderly and disabled}}. Beschikbaar op de website van [https://web.archive.org/web/20120218204233/http://www.etsi.org/WebSite/document/aboutETSI/EC_Mandates/M283.pdf ETSI]. Geconsulteerd op 2009-04-07.</ref>, dat de [[Europese Commissie]] en de [[Europese Vrijhandelsassociatie|Europese Vrijhandelsassociatie (EVA)]] aan de drie officiële Europese standardisatieorganisaties [[CEN]], [[CENELEC]] en [[Europees Telecommunicatie en Standaardisatie Instituut|ETSI]] gaven. De tekst van dit mandaat wees erop dat standaarden in verband met [[Hulpmiddel voor gehandicapten|hulpmiddelen voor gehandicapten]] (Engels: {{lang|en|assistive technologies}}) wel rekening hielden met de noden van personen met een functiebeperking, maar dat dit niet gebeurt in standaardisatieprocessen in het algemeen:

{{Citaat|there is no formal structure or procedure ensuring that the needs of all consumers of all ages, with or without disabilities or special abilities, are catered for in the entire standardisation process. Individual standardisation committees do not spontaneously take into account safety and usability for people with disabilities and for elderly people, except if they draft specific standards for assistive products. If general standards for consumer products do not meet the requirements of these consumers with special needs, this means that many products and services cannot be used by a large part of the European population.
}}

ISO/IEC {{lang|en|Guide}} 71 en {{lang|en|CEN/CENELEC Guide 6}} zijn bedoeld als onderdelen van een groter plan dat ervoor moet zorgen dat standaardisatieorganisaties tegemoetkomen aan de nood aan meer [[Toegankelijkheid|toegankelijke diensten en producten]]. De beginselverklaring van [[International Organization for Standardization|ISO]]/IEC uit 2000, "{{lang|en|Addressing the Needs of Older Persons and People with Disabilities in Standardization Work}}", legde reeds een aantal principes en overwegingen vast die ervoor moeten zorgen dat standaardisatieprocessen rekening houden met de noden van oudere mensen en personen met een functiebeperking.<ref>Een voorlopige versie van deze beginselverklaring is beschikbaar in een rapport van ANEC: {{lang|en|[http://www.anec.eu/attachments/Sn08-99.pdf Report from the COPOLCO WG on the Elderly and People with Disabilities]}}. Maart 1999. Geconsulteerd op 2009-04-07.</ref>

ETSI, de derde Europese standaardisatieorganisatie tot wie Mandaat M/283 gericht was, aanvaardde CEN/CENELEC {{lang|en|Guide 6}} niet maar bleef ISO/IEC {{lang|en|Guide}} 71 als referentie gebruiken<ref name="ferguson" />. Sinds 2008 bestaat er voor ISO/IEC {{lang|en|Guide 71}} ook een aanvullend document: {{lang|en|ISO/TR 22411:2008: Ergonomics data and guidelines for the application of ISO/IEC Guide 71 to products and services to address the needs of older persons and persons with disabilities}}<ref>[https://www.iso.org/iso/iso_catalogue/catalogue_tc/catalogue_detail.htm?csnumber=40933 {{lang|en|ISO/TR 22411:2008: Ergonomics data and guidelines for the application of ISO/IEC Guide 71 to products and services to address the needs of older persons and persons with disabilities}}]. Geconsulteerd op 2009-04-07.</ref>.

In december 2014 besloten CEN en CENELEC om de herziene versie van ISO/IEC Guide 71: 2014 over te nemen als CEN-CENELEC Guide 6:2014. Deze nieuwe versie van Guide 6 is vrij beschikbaar op de website van CEN en CENELEC.<ref>CEN; CENELEC: "[https://web.archive.org/web/20141206162048/http://www.cencenelec.eu/news/brief_news/Pages/TN-2014-026.aspx NEW Guide for addressing accessibility in standards]", 1 december 2014.</ref><ref>European Committee for Standardization (CEN); European Committee for Electrotechnical Standardization (CENELEC): [ftp://ftp.cencenelec.eu/EN/EuropeanStandardization/Guides/6_CENCLCGuide6.pdf CEN-CENELEC GUIDE 6: Guide for addressing accessibility in standards]{{Dode link}}. Edition 2, 2014-12.</ref>

== Inhoud ==
CEN/CENELEC {{lang|en|Guide 6}} is een document voor deelnemers in allerlei soorten commissies in CEN en CENELEC: {{lang|en|Technical Committees}} of TCs, {{lang|en|Working Groups}} of WGs, {{lang|en|Task Forces}}, {{lang|en|Workshops}} enzovoort. Deze commissies zijn verantwoordelijk voor het tegemoetkomen aan de noden van oudere personen en personen met een functiebeperking in de standaarden, specificaties, rapporten en andere documenten die ze produceren.

CEN/CENELEC {{lang|en|Guide 6}} heeft drie bedoelingen:
# informatie verstrekken over hoe verschillende functiebeperkingen het gebruik van producten, diensten en gebouwen beïnvloeden,
# de relatie beschrijven tussen technische eisen in standaarden enerzijds en de toegankelijkheid en bruikbaarheid van producten en diensten anderzijds,
# lezers sensibiliseren in verband met de voordelen van toegankelijk ontwerp van producten en diensten.

Het document bestaat uit enkele inleidende delen die gevolgd worden door 10 andere hoofdstukken die "{{lang|en|clauses}}" (clausules, bepalingen) genoemd worden. De belangrijkste hoofdstukken worden in de volgende lijst beschreven.
# Clausule 6 beschrijft kort een proces dat technische commissies kunnen gebruiken om rekening te houden met de noden van oudere personen en personen met een functiebeperking.
# Clausules 7 en 8 bevatten tabellen die verbanden tonen tussen verschillende types van clausules die in een standaard kunnen voorkomen (bijvoorbeeld in verband met verpakking, een gebruikersinterface of architecturale aspecten) en factoren waarmee men rekening moet houden bij een functiebeperking.
# Clausule 9 geeft beschrijvingen van lichaamsfuncties en functiebeperkingen en hun implicaties voor het gebruik van producten en diensten.
# Het laatste hoofdstuk is een bibliografie met verwijzingen naar meer specifiek advies.

== Implementatie en gebruik ==
In december 2001 publiceerden CEN en CENELEC {{lang|en|"CEN/CENELEC Guide 2: Consumer interests and the preparation of standards"}}, een heruitgave van CEN/CENELEC Memorandum 2 uit 1977<ref>CEN/CENELEC: {{lang|en|[http://www.cen.eu/boss/supporting/reference+documents/cclcgd002.pdf CEN/CENELEC Guide 2: Consumer interests and the preparation of standards]}}. Geconsulteerd op 2009-06-24.</ref>. Dit document raadt leden van CEN en CENELEC aan om [[consumentenvereniging]]en te raadplegen bij het opstellen van standaarden die belang hebben voor consumenten. CEN/CENELEC {{lang|en|Guide 2}} is ouder dan {{lang|en|Guide 6}} en verwijst daarom ook niet naar dit document.

Eind 2004 aanvaardde CEN een "{{lang|en|Mechanism on the use of the CEN/CENELEC Guide 6}}"<ref name="Guide6Mechanism">CEN: [https://web.archive.org/web/20091027191326/http://www.cen.eu/boss/supporting/guidance+documents/gd+-+mechanism+on+the+use+of+guide+6/index.asp {{lang|en|Guidance - Mechanism on the use of the CEN/CENELEC Guide 6 'Guidelines for standards developers to address the needs of older persons and persons with disabilities'}}]. Versie 1 (januari 2005). Geconsulteerd op 2009-04-24.</ref><ref>CEN: [https://web.archive.org/web/20090726031517/http://www.cen.eu/boss/supporting/reference+documents/bt+resolutions+taken+in+2004.asp#58_2004 {{lang|en|Resolution BT 58/2004: CEN/CLC Guide 6 - Mechanism}}]. {{lang|en|Resolution applicable as from 2004-12-14}}. Geconsulteerd op 2009-04-24.</ref> Volgens de consumentenvereniging [[ANEC]] duurde het twee jaar om dit mechanisme op te stellen en ging er "intens lobbywerk van ANEC" aan de aanvaarding vooraf.<ref>Gottlobe Fabisch: "[http://www.iso.org/sites/ConsumersStandards/en/pdf/ISO%20Focus%20July-August%202005-2-%20Giving%20more%20to%20older%20and%20disabled%20people.pdf {{lang|en|ISO/IEC Guide 71 - Progress in Europe}}]" in ''ISO Focus'' juli-augustus 2005, p. 24. Geconsulteerd op 2009-06-26.</ref> Het implementatiemechanisme heeft verschillende implicaties<ref name="Guide6Mechanism"/>:
# technische groepen in CEN (bijvoorbeeld {{lang|en|Technical Committees}} en {{lang|en|Working Groups}}) moeten ervoor zorgen dat hun standaarden of specificaties tegemoetkomen aan de noden van oudere personen en personen met een functiebeperking. Ze mogen dit doen door een optioneel document op te stellen dat geen deel uitmaakt van de standaard. (Het implementatiemechanisme is niet relevant voor elke standaard.)
# Wanneer een bestaande standaard herzien wordt kan de groep indien nodig tegemoetkomen aan de noden van oudere personen en personen met een functiebeperking. Wanneer een nieuwe standaard opgesteld wordt, kan men aan deze noden voldoen tijdens het standardisatiewerk.
# Indien van toepassing kan een groep een verklaring in het voorwoord van een standaard invoegen waarin vermeld wordt welke delen van de standaard tegemoetkomen aan de noden van oudere personen en personen met een functiebeperking.
# Het basisdocument dat standaardisatiegroepen in hun werk zouden moeten gebruiken om tegemoet te komen aan de noden van oudere personen en personen met een functiebeperking is CEN/CENELEC {{lang|en|Guide 6}}.

CEN/CENELEC {{lang|en|Guide 11: "Product information relevant to consumers - Guidelines for standard developers"}} werd in 2006 gepubliceerd en verwijst naar CEN/CENELEC {{lang|en|Guide 6}} voor advies over de informatienoden van oudere personen en personen met een functiebeperking.<ref>CEN/CENELEC: [https://web.archive.org/web/20081209023251/http://www.cen.eu/boss/supporting/reference+documents/cenclcguide11version1august2006.pdf CEN/CENELEC {{lang|en|Guide 11: Product information relevant to consumers - Guidelines for standard developers}}]. Geconsulteerd op 2009-06-24.</ref>

Uit een bevraging van CEN in 2006 bleek dat 3 van de 275 CEN-commissies gebruik maakten van {{lang|en|Guide 6}}. ANEC besloot daarom aan CEN een initiatief voor te stellen om deze situatie te verbeteren.<ref>ANEC: [http://doksenter.custompublish.com/getfile.php/545555.951.edspuwfqsc/15th+ANEC+Design+for+All+Working+group+meeting+18th+September+2007..doc {{lang|en|15th ANEC Design for All Working group meeting 18th September 2007}}]{{dode link|datum=september 2017 |bot=InternetArchiveBot }}. Geraadpleegd 2009-09-14.</ref> In 2007-2008 voerden NEN - het Nederlandse standaardisatie-instituut - en Standard Norge een haalbaarheidsstudie uit in het kader van het Europese Mandaat M/371. Een van de bevindingen was dat de implementatie van {{lang|en|Guide 6}} moeizaam verliep. Om deze reden startten NEN en CEN een initiatief om het gebruik van {{lang|en|Guide 6}} te promoten; in december 2007 stelde NEN voor om een CEN/CENELEC/BT/WG {{lang|en|Accessibility for All}} op te richten.<ref>Nederlands Normalisatie-instituut (NEN), {{lang|no|Standard Norge}} (SN), {{lang|it|Ente nazional Italiano de Unificazione}} (UNI), {{lang|sl|Slovenski Institut za standardizacijo}} (SIST): [http://www.cen.eu/CENORM/sectors/business+development/value/project11smarthouseservices.pdf M/371 - {{lang|en|Project 11: Smart House Services for Elderly and Disabled People - Final report}} 2008-09-30]{{dode link|datum=september 2017 |bot=InternetArchiveBot }}. Geconsulteerd op 2009-06-26.</ref> [[ANEC]] steunde de oprichting van deze werkgroep.<ref>ANEC: [http://www.anec.org/anec.asp?rd=7747&ref=02-01.01-01&lang=en&ID=226 {{lang|en|Newsletter Number 94 – February 2008}}] (zoek naar "{{lang|en|ANEC supports creation of CEN/BT Working Group ‘Accessibility for All’}}"). Geconsulteerd op 2009-06-26.</ref> Dit leidde tot de oprichting van CEN/CENELEC/BT/WG ''CEN/CENELEC {{lang|en|Guide 6 Implementation Mechanism}}''. De werkgroep hield een voorbereidende vergadering op 29 oktober 2008<ref>{{lang|en|Richard Hodgkinson: [https://www.tiresias.org/research/standards/report_9.htm 9th Report on International ICT Accessibility Standards Proposed, Being Developed and Recently Published], 2nd April 2009}}. Geconsulteerd op 2009-06-26.</ref><ref>ANEC: [http://www.anec.org/anec.asp?rd=453&ref=02-01.01-01&lang=en&ID=236 {{lang|en|Newsletter Number 98 –November 2008}}] (zoek naar "{{lang|en|Accessibility for All and CEN/CENELEC Guide 6}}"). Geconsulteerd op 2009-06-26.</ref> en een eerste officiële vergadering op 8 april 2009<ref>CEN: [http://www.cen.eu/CENORM/Sectors/news/archive/censectornews200903.pdf CEN {{lang|en|Sector News}}], maart 2009. De werkgroep wordt hier "CEN/CENELEC/BT/WG ''CEN/CENELEC {{lang|en|Guide 6 Implementation Mechanism}}''" genoemd. Geconsulteerd op 2009-06-26.</ref><ref>CEN: [http://www.cen.eu/cenorm/sectors/news/archive/censectornews200904.pdf CEN {{lang|en|Sector News}}], april 2009. De werkgroep wordt hier "CEN/CENELEC/BT/WG ''CEN/CENELEC {{lang|en|Guide 6: Guidelines for standards developers to address the needs of older persons and persons with disabilities - Implementation Mechanism}}''" genoemd. Geconsulteerd op 2009-06-26.</ref>.

In augustus 2008 publiceerde de Europese Commissie een aanbesteding met als titel: "{{lang|en|Training of Stakeholders on consultations on standardisation}}"<ref>{{lang|en|European Commission: Employment, Social Affairs and Equal Opportunities}}: [http://ec.europa.eu/social/main.jsp?catId=626&langId=en&callId=173&furtherCalls=yes {{lang|en|Call for Tenders VT/ 2008/002: Training of Stakeholders on consultations on standardisation]. Published in Official Journal no. 2008/S 161-216866 on 21/08/2008}}. Geconsulteerd op 2009-04-24.</ref> Het hoofddoel van deze aanbesteding is de promotie van {{lang|en|Guide 6}}:

{{lang|en|A guide for standardisers to address the needs of older persons and persons with disabilities (CEN/CENELEC Guide 6), has been developed and is available since 2003 but its use is not widespread. The use of Guide 6 in a more systematic way can certainly help to address the needs of people with disabilities and older persons from a "design for all" perspective}}.<ref name="callVT2008002Spec">{{lang|en|European Commission: Employment, Social Affairs and Equal Opportunities}}: [http://ec.europa.eu/social/BlobServlet?docId=1331&langId=en {{lang|en|Call for Tenders VT/ 2008/002: Tender Specifications}} (PDF)]. Geconsulteerd op 2009-04-24.</ref>

Om dit doel te bereiken moet men opleidingen geven aan twee soorten groepen die belangen hebben in standardisatieprocessen:<ref name="callVT2008002Spec"/>
# de traditionele deelnemers aan standardisatieprocessen hebben opleiding nodig in verband met toegankelijkheid en het gebruik van {{lang|en|Guide 6}};
# vertegenwoordigers of verenigingen van oudere personen en personen met een functiebeperking hebben opleiding nodig over standaardisatie (en {{lang|en|Guide 6}}).

Het Europees project [[USEM]] ({{lang|en|User Empowerment in Standardisation}})<ref>[http://www.usem-net.eu/ {{lang|en|USEM: User Empowerment in Standardisation}}]. Project gecofinancierd door de Europese Commissie in het Zesde Kaderprogramma. Geconsulteerd op 2009-04-24. [https://web.archive.org/web/20221014054217/http://www.usem-net.eu/ Gearchiveerd] op 14 oktober 2022.</ref> maakte gebruik van CEN/CENELEC {{lang|en|Guide 6}} in zijn opleiding voor vertegenwoordigers van oudere personen en personen met een functiebeperking<ref>{{lang|de|Christian Bühler}}: "[http://www.springerlink.com/content/f5672058j25xg806/ {{lang|en|Users with Disabilities and Standards}}]{{Dode link|datum=februari 2020 |bot=InternetArchiveBot }}". ''{{lang|en|Computers Helping People with Special Needs. Proceedings of}} ICCHP 2008.'' {{lang|en|Lecture Notes in Computer Science}} (LNCS) 4061. {{lang|en|Edited by}} {{lang|de|Miesenberger}} et al. Berljin: Springer, 2008. P. 162-165.</ref>.

CEN/CENELEC {{lang|en|Guide 6}} is ook beschikbaar in enkele andere talen, gewoonlijk als een vertaling van ISO/IEC {{lang|en|Guide 71}}:
* Duits: {{lang|de|DIN-Fachbericht 131: Leitlinien für Normungsgremien zur Berücksichtigung der Bedürfnisse von älteren Menschen und von Menschen mit Behinderungen; Deutsche und englische Fassung des CEN/CENELEC-Leitfadens 6}},
* Frans: {{lang|fr|FD ISO/CEI GUIDE 71 Août 2002: Principes directeurs pour les normalisateurs afin de répondre aux besoins des personnes âgées et de celles ayant des incapacités}}<ref>AFNOR: [https://www.boutique.afnor.org/NEL5DetailNormeEnLigne.aspx?&nivCtx=NELZNELZ1A10A101A107&ts=2162122&CLE_ART=FA123851 {{lang|fr|FD ISO/CEI GUIDE 71 Août 2002: Principes directeurs pour les normalisateurs afin de répondre aux besoins des personnes âgées et de celles ayant des incapacités}}]. Geraadpleegd op 2009-09-29.</ref>,
* Nederlands: NPR-ISO/IEC {{lang|en|Guide}} 71:2002 nl: Richtlijnen voor normontwikkelaars voor de aanpak van de behoeftes van oudere personen en personen met een handicap<ref>NEN: [https://archive.today/20120530183657/http://www2.nen.nl/nen/servlet/dispatcher.Dispatcher?id=BIBLIOGRAFISCHEGEGEVENS&contentID=157832 Richtlijnen voor normontwikkelaars voor de aanpak van de behoeftes van oudere personen en personen met een handicap]. Geraadpleegd op 2009-09-29.</ref>,
* Noors: SN-ISO/IEC {{lang|en|Guide}} 71:2001: {{lang|no|Retningslinjer for å ta hensyn til eldres og funksjonshemmedes behov ved utarbeidelse av standarder}}<ref>Standard.no: [http://www.standard.no/no/Sok-og-kjop/produktkatalogen/Produktpresentasjon/?ProductId=146089 SN-ISO/IEC {{lang|en|Guide}} 71:2001: {{lang|no|Retningslinjer for å ta hensyn til eldres og funksjonshemmedes behov ved utarbeidelse av standarder}}]. Geraadpleegd op 2009-09-16. [https://web.archive.org/web/20110725001643/http://www.standard.no/no/Sok-og-kjop/produktkatalogen/Produktpresentasjon/?ProductId=146089 Gearchiveerd] op 25 juli 2011.</ref>,
* Zweeds: {{lang|sv|Riktlinjer för att i standardiseringsarbetet tillgodose behoven hos äldre och personer med funktionsnedsättningar}}<ref>{{lang|en|Swedish Standards Institute}} (SIS): [https://web.archive.org/web/20130325024439/http://hi.se/Global/pdf/2006/Guide6.pdf SIS-CEN/CENELEC {{lang|en|Guide 6}}:2006]. Geraadpleegd op 2009-06-26.</ref>,
* Japans: JIS Z 8071:2003<ref>Volgens ISO/IEC JTC 1/SC 7/WG 2: [http://www.incits.org/tc_home/ia/ia050043.pdf {{lang|en|Contribution from JTC 1/SC 7/WG 2 on Current IT Accessibility Standards Activities}}] ([https://web.archive.org/web/20100729082443/http://www.jtc1access.org/documents/J1N7751.pdf alternatieve locatie]). Geconsulteerd op 2009-06-26.</ref>.

== Zie ook ==
* [[Inclusie]]
* [[Handicap (medisch)]]

{{Appendix}}

[[Categorie:Standaard]]
[[Categorie:Toegankelijkheid]]


text:
# International Football Conference
A International Football Conference foi uma reunião das quatro associações de futebol das Home Nations - Associação de Futebol da Inglaterra (FA), Associação Escocesa de Futebol (SFA), Associação de Futebol do País de Gales (FAW) e a Associação Irlandesa de Futebol (IFA) - realizada no Queen's Hotel, em Manchester, em 6 de dezembro de 1882. Precursora da International Football Association Board (IFAB), o principal objetivo da reunião era abordar as inconsistências entre as leis das várias associações, principalmente entre a Inglaterra e a Escócia. Entre as mudanças resultantes da conferência foram:
1. a cobrança de lateral deveria ser feita por cima da cabeça com as duas mãos (a FA já havia permitido que a bola fosse lançada com uma mão)
2. o uso de uma barra transversal na baliza tornou-se obrigatória (a FA já havia permitido o uso de uma fita ou barra transversal)
3. o chute inicial deveria ser dado para frente (não exigido anteriormente pela FA)
4. a atribuição de um gol automático para uma mão na bola por um adversário que impediu um gol (adotado pela FA no início daquele ano) foi eliminada
5. não era mais possível estar impedido em uma cobrança de escanteio (anteriormente permitido pela FA)
6. o limite do campo de jogo deve ser marcado por uma linha lateral, bem como por bandeiras
7. As novas leis foram usadas nas partidas internacionais da temporada 1882-83 (com exceção da primeira, Inglaterra x País de Gales, que ainda usava as regras antigas).[3] Eles entraram em vigor nas Leis do Jogo no início da temporada de 1883-84.

## Lista de delegados
- Francis Marindin (presidente da FA, representando a Inglaterra)
- William Peirce Dix (vice-presidente da FA e tesoureiro da Sheffield Football Association , representando a Inglaterra)
- John Wallace (membro do Comitê da SFA, representando a Escócia)
- Thomas Laurie (vice-presidente da SFA, representando a Escócia)
- Llewellyn Kendrick (representando o País de Gales)
- WR Owen (representando o País de Gales)
- John Sinclair (vice-presidente da IFA, representando a Irlanda)
- JM McCallery (secretário da IFA, representando a Irlanda)

wikiname: ptwiki

title: International Football Conference

in_language: pt

wikitext:
[[File:Queen's Hotel Manchester (1888).png|thumb|upright=1.5|Queen's Hotel, em Manchester, local da conferência]]
A '''International Football Conference''' foi uma reunião das quatro associações de futebol das [[Home Nations]] - [[The Football Association|Associação de Futebol da Inglaterra (FA)]], [[Associação Escocesa de Futebol|Associação Escocesa de Futebol (SFA)]], [[Associação de Futebol do País de Gales|Associação de Futebol do País de Gales (FAW)]] e a [[Associação Norte-Irlandesa de Futebol|Associação Irlandesa de Futebol (IFA)]] - realizada no Queen's Hotel, em [[Manchester]], em 6 de dezembro de 1882.<ref>{{cite journal |title=National Football Conference in Manchester |work= Glasgow Herald |volume= 100 |issue=292 |page=5 |date=1882-12-07 |url=https://commons.wikimedia.org/wiki/File:National_Football_Conference_In_Manchester_(Glasgow_Herald)_1887-12-07.png }}</ref><ref>{{cite journal |work=Leeds Mercury |title=International Football Conference |date=1882-12-07 |page=8}}</ref> Precursora da [[International Football Association Board|International Football Association Board (IFAB)]], o principal objetivo da reunião era abordar as inconsistências entre as leis das várias associações, principalmente entre a Inglaterra e a Escócia. Entre as mudanças resultantes da conferência foram:

# a cobrança de lateral deveria ser feita por cima da cabeça com as duas mãos (a [[The Football Association|FA]] já havia permitido que a bola fosse lançada com uma mão)
# o uso de uma barra transversal na baliza tornou-se obrigatória (a [[The Football Association|FA]] já havia permitido o uso de uma fita ou barra transversal)
# o chute inicial deveria ser dado para frente (não exigido anteriormente pela [[The Football Association|FA]])
# a atribuição de um gol automático para uma mão na bola por um adversário que impediu um gol (adotado pela [[The Football Association|FA]] no início daquele ano) foi eliminada
# não era mais possível estar impedido em uma cobrança de escanteio (anteriormente permitido pela [[The Football Association|FA]])
# o limite do campo de jogo deve ser marcado por uma linha lateral, bem como por bandeiras
# As novas leis foram usadas nas partidas internacionais da temporada 1882-83 (com exceção da primeira, Inglaterra x País de Gales, que ainda usava as regras antigas).<ref>{{cite journal |url=https://commons.wikimedia.org/wiki/File:Football_Association_(Sporting_Life)_1883_02_08.png |title=The Football Association |work=The Sporting Life |issue=2704 |page=4 |date=1883-02-08}}</ref> Eles entraram em vigor nas Leis do Jogo no início da temporada de 1883-84.

== Lista de delegados ==
* [[Francis Marindin]] (presidente da FA, representando a Inglaterra)
* [[William Peirce Dix]] (vice-presidente da FA e tesoureiro da Sheffield Football Association , representando a Inglaterra)
* John Wallace (membro do Comitê da SFA, representando a Escócia)
* Thomas Laurie (vice-presidente da SFA, representando a Escócia)
* Llewellyn Kendrick (representando o País de Gales)
* WR Owen (representando o País de Gales)
* John Sinclair (vice-presidente da IFA, representando a Irlanda)
* JM McCallery (secretário da IFA, representando a Irlanda)

{{referências}}

[[Categoria:Regras de futebol]]
[[Categoria:História do futebol]]


text:
# 紀元前360年
紀元前360年（きげんぜん360ねん）は、ローマ暦の年である。
当時は、「マルクス・ファビウス・アンブストゥスとガイウス・ポエテリウス・リボ・ウィソルスが共和政ローマ執政官に就任した年」として知られていた（もしくは、それほど使われてはいないが、ローマ建国紀元394年）。紀年法として西暦（キリスト紀元）がヨーロッパで広く普及した中世時代初期以降、この年は紀元前360年と表記されるのが一般的となった。

## 他の紀年法
- 干支 : 辛酉
- 日本
  - 皇紀301年
  - 孝安天皇33年
- 中国
  - 周 - 顕王9年
  - 秦 - 孝公2年
  - 楚 - 宣王10年
  - 斉 - 桓公15年
  - 燕 - 文公2年
  - 趙 - 成侯15年
  - 魏 - 恵王10年
  - 韓 - 昭侯3年
- 朝鮮
  - 檀紀1974年
- ベトナム :
- 仏滅紀元 : 185年
- ユダヤ暦 :

## できごと

### エジプト
- スパルタ王アゲシラオス2世の支援を得て、ナクトホルエブはジェドホルを退位させてエジプトのファラオとなった。ジェドホルはスーサに逃れ、アケメネス朝ペルシアと和平を結んだ。ナクトホルエブはスパルタの支援に対して、230タラントを支払った。

### ギリシア
- スパルタ王アゲシラオス2世は、エジプトからギリシアへの帰途、キュレネで死亡した。アルキダモス3世が後を継いだ。
- イリュリアがモロシア人を攻撃すると、モロシア人の王アリュバスは、非戦闘民を安全な場所に導いた。イリュリアの略奪が終わると、彼らは略奪品を負っており、容易にモロシア人に敗れた。

### 共和政ローマ
- ガリアは再びローマの門に達したが、打ち負かされた。

### 中国
- 魏の恵王が黄河と淮河を連結する運河であるzh:鴻溝を開削する。
- 商鞅が李克の法経を携えて秦に投じる。

### 文学
- プラトンは、初めてアトランティス大陸に言及した対話篇『ティマイオス』と『クリティアス』を書いた。

## 誕生
- カッリステネス - ギリシアの歴史家（紀元前328年没）
- ピュロン - ギリシアの哲学者（紀元前270年没）

## 死去
- アゲシラオス2世 - スパルタ王（紀元前444年生）
- zh:公叔痤 - 魏の相国

wikiname: jawiki

title: 紀元前360年

in_language: ja

wikitext:
{{Yearbox| 前世紀= {{紀元前/世紀|5}} | 世紀= {{紀元前/世紀|4}} | 次世紀= {{紀元前/世紀|3}} |
 前10年紀2= {{紀元前/年代|380}} | 前10年紀1= {{紀元前/年代|370}} | 10年紀= {{紀元前/年代|360}} |
 次10年紀1= {{紀元前/年代|350}} | 次10年紀2= {{紀元前/年代|340}} |
 3年前= {{紀元前/年|363}} | 2年前= {{紀元前/年|362}} | 1年前= {{紀元前/年|361}} |
 1年後= {{紀元前/年|359}} | 2年後= {{紀元前/年|358}} | 3年後= {{紀元前/年|357}} |}}
'''紀元前360年'''（きげんぜん360ねん）は、[[ローマ暦]]の年である。

当時は、「[[マルクス・ファビウス・アンブストゥス]]と[[ガイウス・ポエテリウス・リボ・ウィソルス]]が[[執政官|共和政ローマ執政官]]に就任した年」として知られていた（もしくは、それほど使われてはいないが、[[ローマ建国紀元]]394年）。[[紀年法]]として[[西暦]]（キリスト紀元）がヨーロッパで広く普及した中世時代初期以降、この年は紀元前360年と表記されるのが一般的となった。

== 他の紀年法 ==
* [[干支]] : [[辛酉]]
* [[日本]]
** [[皇紀]]301年
** [[孝安天皇]]33年
* [[中国]]
** [[周]] - [[顕王]]9年
** [[秦]] - [[孝公 (秦)|孝公]]2年
** [[楚 (春秋)|楚]] - [[宣王 (楚)|宣王]]10年
** [[田斉|斉]] - [[桓公 (田斉)|桓公]]15年
** [[燕 (春秋)|燕]] - [[文公 (戦国燕)|文公]]2年
** [[趙 (戦国)|趙]] - [[成侯 (趙)|成侯]]15年
** [[魏 (戦国)|魏]] - [[恵王 (魏)|恵王]]10年
** [[韓 (戦国)|韓]] - [[釐侯 (韓)|昭侯]]3年
* [[朝鮮]]
** [[檀君紀元|檀紀]]1974年
* [[ベトナム]] :
* [[仏滅紀元]] : 185年
* [[ユダヤ暦]] :
{{Clear}}

== できごと ==
=== エジプト ===
* [[スパルタ王]][[アゲシラオス2世]]の支援を得て、[[ナクトホルエブ]]は[[ジェドホル]]を退位させてエジプトの[[ファラオ]]となった。ジェドホルは[[スーサ]]に逃れ、[[アケメネス朝]]ペルシアと和平を結んだ。ナクトホルエブはスパルタの支援に対して、230[[タラント]]を支払った。

=== ギリシア ===
* スパルタ王アゲシラオス2世は、エジプトからギリシアへの帰途、[[キュレネ]]で死亡した。[[アルキダモス3世]]が後を継いだ。
* [[イリュリア]]が[[モロシア人]]を攻撃すると、モロシア人の王[[アリュバス (エピロス王)|アリュバス]]は、非戦闘民を安全な場所に導いた。イリュリアの略奪が終わると、彼らは略奪品を負っており、容易にモロシア人に敗れた。

=== 共和政ローマ ===
* [[ガリア]]は再びローマの門に達したが、打ち負かされた。

=== 中国 ===
* [[魏 (戦国)|魏]]の[[恵王 (魏)|恵王]]が[[黄河]]と[[淮河]]を連結する[[運河]]である[[:zh:鴻溝]]を開削する。
* [[商鞅]]が[[李克]]の[[法経]]を携えて[[秦]]に投じる。

=== 文学 ===
* [[プラトン]]は、初めて[[アトランティス大陸]]に言及した対話篇『[[ティマイオス]]』と『[[クリティアス (三十人僭主)|クリティアス]]』を書いた。

== 誕生 ==
{{see also|Category:紀元前360年生}}
<!--世界的に著名な人物のみ項内に記入-->
* [[カッリステネス]] - ギリシアの歴史家（[[紀元前328年]]没）
* [[ピュロン]] - ギリシアの哲学者（[[紀元前270年]]没）

== 死去 ==
{{see also|Category:紀元前360年没}}
<!--世界的に著名な人物のみ項内に記入-->
* [[アゲシラオス2世]] - スパルタ王（[[紀元前444年]]生）
* [[:zh:公叔痤]] - [[魏 (戦国)|魏]]の[[相国]]

== 脚注 ==
'''注釈'''
{{Reflist|group="注"}}
'''出典'''
{{脚注ヘルプ}}
{{Reflist}}
<!-- == 参考文献 == -->

== 関連項目 ==
{{Commonscat|360 BC}}
* [[年の一覧]]
* [[年表]]
* [[年表一覧]]
<!-- == 外部リンク == -->

{{十年紀と各年|世紀=4|年代=300|BC=1}}

{{デフォルトソート:きけんせん360ねん}}
[[Category:紀元前360年|*]]

title: 世紀

世紀: 前5世紀 - 前4世紀 - 前3世紀

十年紀: 前380年代 前370年代 · 前360年代 · 前350年代 前340年代


text:
# Melba Liston
Melba Doretta Liston (Kansas City, 13 januari 1926 – Inglewood, 23 april 1999) was een Afro-Amerikaanse componiste, muziekpedagoge, jazz-tromboniste en arrangeur.

## Levensloop
Liston speelde al vroeg trombone in verschillende jeugdharmonieorkesten onder anderen in de Junior High-School Band van de "Polytechnical High School". Verder werkte zij in een band van haar muzieklerares Alma Hightower mee ("Miss Hightower and the Melodic Dots"). Straks daarna speelde zij in de band van het Los Angeles Lincoln Theater onder leiding van Bardu Ali. In deze periode begon zij ook te arrangeren. In 1943 werd zij lid van de bigband van Gerald Wilson en speelde onder anderen met de bekende saxofonist Dexter Gordon samen. In het midden van de jaren 1940 werkte zij met bekende artiesten vanuit de bebop scène samen. In 1947 ontstond een plaatopname met Dexter Gordon. In 1948 werkte zij voor korte tijd met Count Basie en in 1949 slot zij zich de "All-Star-Band" van Dizzy Gillespie in New York voor een bepaalde tijd aan, nadat Wilson zijn orkest had opgelost. In 1949 speelde zij in de bigband van Billie Holiday en maakte met hen een uitgebreide concertreis door de Zuidelijke Staten, die echter is uitgemond in een fiasco, omdat men aldaar slechts eenvoudige dansmuziek wilde luisteren en geen moderne jazz. Dat waren redenen waarom zij zich voor een bepaalde tijd terug trok vanuit de muziekscene. Van 1950 tot 1954 werkte zij voor het Amerikaanse ministerie van educatie en opleiding, maar zij acteerde ook in films The Prodigal (1955) en The Ten Commandments (1956). Vanaf het seizoen 1956/1957 werkte zij opnieuw met Dizzy Gillespie samen gedurende de concerttournee door het Midden-Oosten en een optreden tijdens het Newport Jazz Festival. Vervolgens werkte zij ook met Art Blakey en zijn Jazz Messengers en daarnaar richtte zij haar eigen "All-Women-Band" in 1958 op.
Met het Musical Free and Easy en de Quincy Jones Big Band was zij van 1959 tot 1960 op bezoek in Europa. Vanaf 1960 begon zij in samenwerking met Randy Weston te arrangeren en te componeren. Zij werkte voor een groot aantal artiesten bijvoorbeeld Charles Mingus, Duke Ellington, Milt Jackson, Count Basie, Clark Terry, Dinah Washington en Johnny Griffin en arrangeerde veel voor platenmaatschappijen onder anderen voor Motown records, zoals voor albums van Ray Charles en voor Eddie Fisher, Diana Ross en anderen. Zij werkte ook met jeugdorkesten in Los Angeles en New York.
In 1973 laste ze in haar Amerikaanse muzikale projecten echter opnieuw een pauze in. Ze verhuisde naar Jamaica en doceerde aldaar van 1973 tot 1979 aan de Jamaica School of Music in Kingston. Gedurende haar tijd in Jamaica arrangeerde en componeerde zij de filmmuziek voor Smile Orange (1975), waar zij voor het eerste keer reggae muziek componeerde. Vervolgens keerde zij naar de Verenigde Staten terug en verzorgde een succesrijk optreden tijdens het Kansas City Woman´s Jazz Festival. In 1980 richtte zij een eigen band ("Melba Liston and Company"; "Melba Liston and Her 'Bones") op. Verder speelde zij in de nieuwe Gillespie-bigband mee.
Na een beroerte in 1985 werd zij gedeeltelijk verlamd en daardoor gedwongen het spelen op te geven, maar ze bleef aan werk muziek te arrangeren en te componeren, vooral met Randy Weston. In 1987 werd zij onderscheiden met de Jazz Masters Fellowship van de National Endowment for the Arts. Na verdere beroerten overleed zij in 1999 in Los Angeles, een paar dagen na een groot huldefestival voor de muziek van haar en Randy Weston aan de Harvard-universiteit in Cambridge.

## Composities (selectie)

### Werken voor harmonieorkest
- 1982 African Joys

### Werken voor bigband/jazzensemble
- 1956 Insomnia
- 1957 Annie's dance
- 1958 Ba dut du dat
- 1958-1962 Ballad: To the East, suite
  1. Ballad: To the East
  2. Have you A Love like mine?
  3. Everybody loves her
  4. Love planted a garden
  5. Wistful
  6. Warm moods
  7. Supplication
  8. The moors
- 1958 If I could rule my heart (I'd go on without you)
- 1958 Pow!
- 1959 Everyone loves her so
- 1959 Late date
- 1960 The spinner
- 1961 Just waiting
- 1961 Tone Poem
- 1962 A love story
- 1963 Now ain't it
- 1964 Have you A Love like mine?
- 1964 Just waiting (Dear, for you)
- 1964 Len-Sirrah
- 1965 All deliberate speed
- 1965 Coat of laughter
- 1965 Elvin 'elpus
- 1966 How sweet it is
- 1966 You won't be sorry
- 1972 There's a rainbow out the window
- 1972 Uh-huh, yeah baby, I know
- African Lady
- Blues Melba
- Late date
- Zagred This

### Filmmuziek
- 1975 Smile Orange

title: Melba Liston

wikitext:
{{Infobox componist
| naam           = Melba Liston
| afbeelding     =
| onderschrift   =
| volledige naam = Melba Doretta Liston
| bijnaam        =
| geboren        = [[13 januari]] [[1926]]
| overleden      = [[23 april]] [[1999]]
| land           = {{US}}
| jaren actief   =
| stijl          = jazz
| nevenberoep    = [[muziekpedagoog]], [[trombonist]] en [[arrangeur]]
| instrument     = [[trombone]]
| leraren        =
| leerlingen     =
| werken         = ''African Joys'', ''Insomnia'', ''Just waiting'', ''Smile Orange''
| website        =
}}
'''Melba Doretta Liston''' ([[Kansas City (Missouri)|Kansas City]], [[13 januari]] [[1926]] – [[Inglewood (Californië)|Inglewood]], [[23 april]] [[1999]]) was een [[Afro-Amerikanen|Afro-Amerikaanse]] [[componist]]e, [[muziekpedagoog|muziekpedagoge]], [[jazz]]-[[trombonist]]e en [[arrangeur]].

== Levensloop ==
Liston speelde al vroeg trombone in verschillende jeugdharmonieorkesten onder anderen in de ''Junior High-School Band'' van de "Polytechnical High School". Verder werkte zij in een band van haar muzieklerares Alma Hightower mee ("Miss Hightower and the Melodic Dots"). Straks daarna speelde zij in de band van het Los Angeles Lincoln Theater onder leiding van [[Bardu Ali]]. In deze periode begon zij ook te arrangeren. In 1943 werd zij lid van de bigband van [[Gerald Wilson]] en speelde onder anderen met de bekende saxofonist [[Dexter Gordon]] samen. In het midden van de jaren 1940 werkte zij met bekende artiesten vanuit de [[Bop|bebop]] scène samen. In 1947 ontstond een plaatopname met Dexter Gordon. In 1948 werkte zij voor korte tijd met [[Count Basie]] en in 1949 slot zij zich de "All-Star-Band" van [[Dizzy Gillespie]] in [[New York (stad)|New York]] voor een bepaalde tijd aan, nadat Wilson zijn orkest had opgelost. In 1949 speelde zij in de bigband van [[Billie Holiday]] en maakte met hen een uitgebreide concertreis door de [[Zuidelijke Verenigde Staten|Zuidelijke Staten]], die echter is uitgemond in een fiasco, omdat men aldaar slechts eenvoudige dansmuziek wilde luisteren en geen moderne jazz. Dat waren redenen waarom zij zich voor een bepaalde tijd terug trok vanuit de muziekscene. Van 1950 tot 1954 werkte zij voor het Amerikaanse ministerie van educatie en opleiding, maar zij acteerde ook in films ''The Prodigal'' (1955) en ''The Ten Commandments'' (1956). Vanaf het seizoen 1956/1957 werkte zij opnieuw met Dizzy Gillespie samen gedurende de concerttournee door het [[Midden-Oosten]] en een optreden tijdens het [[Newport Jazz Festival]]. Vervolgens werkte zij ook met [[Art Blakey]] en zijn ''Jazz Messengers'' en daarnaar richtte zij haar eigen "All-Women-Band" in 1958 op.

Met het Musical ''Free and Easy'' en de ''[[Quincy Jones]] Big Band'' was zij van 1959 tot 1960 op bezoek in [[Europa (werelddeel)|Europa]]. Vanaf 1960 begon zij in samenwerking met [[Randy Weston]] te arrangeren en te componeren. Zij werkte voor een groot aantal artiesten bijvoorbeeld [[Charles Mingus]], [[Duke Ellington]], [[Milt Jackson]], [[Count Basie]], [[Clark Terry]], [[Dinah Washington]] en [[Johnny Griffin]] en arrangeerde veel voor platenmaatschappijen onder anderen voor [[Motown|Motown records]], zoals voor albums van [[Ray Charles]] en voor [[Eddie Fisher]], [[Diana Ross (zangeres)|Diana Ross]] en anderen. Zij werkte ook met jeugdorkesten in [[Los Angeles]] en New York.

In 1973 laste ze in haar Amerikaanse muzikale projecten echter opnieuw een pauze in. Ze verhuisde naar [[Jamaica]] en doceerde aldaar van 1973 tot 1979 aan de ''Jamaica School of Music'' in [[Kingston (Jamaica)|Kingston]]. Gedurende haar tijd in Jamaica arrangeerde en componeerde zij de filmmuziek voor ''Smile Orange'' (1975), waar zij voor het eerste keer [[reggae]] muziek componeerde. Vervolgens keerde zij naar de Verenigde Staten terug en verzorgde een succesrijk optreden tijdens het ''Kansas City Woman´s Jazz Festival''. In 1980 richtte zij een eigen band ("Melba Liston and Company"; "Melba Liston and Her 'Bones") op. Verder speelde zij in de nieuwe Gillespie-bigband mee.

Na een [[Cerebrovasculair accident|beroerte]] in 1985 werd zij gedeeltelijk verlamd en daardoor gedwongen het spelen op te geven, maar ze bleef aan werk muziek te arrangeren en te componeren, vooral met Randy Weston. In 1987 werd zij onderscheiden met de ''[[NEA Jazz Masters|Jazz Masters Fellowship]]'' van de ''National Endowment for the Arts''. Na verdere beroerten overleed zij in 1999 in Los Angeles, een paar dagen na een groot huldefestival voor de muziek van haar en Randy Weston aan de [[Harvard-universiteit]] in [[Cambridge (Massachusetts)|Cambridge]].

== Composities (selectie) ==
=== Werken voor harmonieorkest ===
* [[1982]] ''African Joys''

=== Werken voor bigband/jazzensemble ===
* [[1956]] ''Insomnia''
* [[1957]] ''Annie's dance''
* [[1958]] ''Ba dut du dat''
* [[1958]]-[[1962]] ''Ballad: To the East'', suite
*# Ballad: To the East
*# Have you A Love like mine?
*# Everybody loves her
*# Love planted a garden
*# Wistful
*# Warm moods
*# Supplication
*# The moors
* [[1958]] ''If I could rule my heart (I'd go on without you)''
* [[1958]] ''Pow!''
* [[1959]] ''Everyone loves her so''
* [[1959]] ''Late date''
* [[1960]] ''The spinner''
* [[1961]] ''Just waiting''
* [[1961]] ''Tone Poem''
* [[1962]] ''A love story''
* [[1963]] ''Now ain't it''
* [[1964]] ''Have you A Love like mine?
* [[1964]] ''Just waiting (Dear, for you)''
* [[1964]] ''Len-Sirrah''
* [[1965]] ''All deliberate speed''
* [[1965]] ''Coat of laughter''
* [[1965]] ''Elvin 'elpus''
* [[1966]] ''How sweet it is''
* [[1966]] ''You won't be sorry''
* [[1972]] ''There's a rainbow out the window''
* [[1972]] ''Uh-huh, yeah baby, I know''
* ''African Lady''
* ''Blues Melba''
* ''Late date''
* ''Zagred This''

=== Filmmuziek ===
* [[1975]] ''Smile Orange''

== Bibliografie ==
* [[Francis Pieters]]: ''Lady Composers and the Wind Band/Ensemble'', in: WASBE World – Official Magazine of the World Association for Symphonic Bands and Ensembles, December 2011, pp. 15-23, {{ISSN|2192-5127}}
* Michael Votta: ''The Wind Band and Its Repertoire: Two Decades of Research as Published in the College Band Directors National Association Journal'', Alfred Music Publishing, 2003. 251 p., {{ISBN|978-1-457-44996-3}}
* Charles Eugene Claghorn: ''Women Composers and Songwriters. A Concise Biographical Dictionary'', Lanham, Md: Scarecrow Press, 1996, 247 p., {{ISBN|978-0-810-83130-8}}
* Leslie Gourse: ''Madame Jazz: Contemporary Women Instrumentalists''. New York: Oxford University Press. 1990. {{ISBN|0-19-508696-1}}
* Sally Placksin: ''Frauen im Jazz. Von der Jahrhundertwende bis zur Gegenwart''. Wien: Hannibal. 1989. {{ISBN|3-85445-044-3}}
* Barry Dean Kernfeld: ''The new Grove Dictionary of Jazz'', London: Macmillan Press, 1988. 1360 p., {{ISBN|978-0-333-39846-3}}
* Jan Leder: ''Women in Jazz. A Discography of Instrumentalists 1913-1968'', Westport, Connecticut: Greenwood Press, 1985, 305 p., {{ISBN|978-0-313-24790-3}}

== Externe links ==
* {{en}} [http://www.randyweston.info/randy-weston-sidemen-pages/melba-liston.html Biografie op de internetpagina van "Randy Weston African Rhythms"]
* {{en}} [https://myspace.com/melbaliston Melba Liston Tribute Page]
* {{en}} [https://www.npr.org/2008/07/09/92349036/melba-liston-bones-of-an-arranger Melba Liston op "NPR's Jazz Profiles"]
* {{en}} [https://www.independent.co.uk/arts-entertainment/obituary-melba-liston-1089881.html Necrologie op de internetpagina van het dagblad "The Independent"]
* {{en}} [https://articles.latimes.com/1999/apr/28/news/mn-31919 Necrologie door Myrna Oliver op de internetpagina van het dagblad "The Los Angeles Times"]
* {{Link IMDb naam|id=0514285}}

{{Bibliografische informatie}}

{{DEFAULTSORT:Liston, Melba}}
[[Categorie:Amerikaans componist]]
[[Categorie:Amerikaans muziekpedagoog]]
[[Categorie:Amerikaans trombonist]]
[[Categorie:20e-eeuws componist]]
[[Categorie:Amerikaans arrangeur]]

title: Melba Liston

Volledige naam: Melba Doretta Liston

Geboren: 13 januari 1926

Land: Verenigde Staten

Stijl: jazz

Nevenberoep: muziekpedagoog, trombonist en arrangeur

Instrument: trombone

Belangrijkste werken: African Joys, Insomnia, Just waiting, Smile Orange


text:
# Келлеровка
Ке́ллеровка (каз. Келлеров) — село у складі Тайиншинського району Північноказахстанської області Казахстану. Адміністративний центр Келлеровського сільського округу, раніше було центром ліквідованого Келлеровського району.
Населення — 2487 осіб (2021; 2663 у 2009, 3356 у 1999, 5087 у 1989).
Національний склад станом на 1989 рік:
- німці — 50 %.

wikiname: ukwiki

title: Келлеровка

in_language: uk

wikitext:
{{Населений пункт Казахстану
| тип                    = село
| назва                  = Келлеровка
| місцева назва          = {{Lang-kk|Келлеров}}
| прапор                 =
| опис прапора           =
| герб                   =
| опис герба             =
| зображення             =
| зображення_розмір      = <!--300px -->
| зображення_підпис      =
| область                = [[Північноказахстанська область|Північноказахстанська]]
| район                  = [[тайиншинський район|Тайиншинський]]
| округ                  = [[келлеровський сільський округ|Келлеровський]]
| адміністрація          =
| засноване              =
| перша згадка           =
| статус                 =
| поділ                  =
| населення              = 2487 осіб ([[2021]]{{KAZ-pop-stat-2021}})
| площа                  =
| ref-площа              =
| густота                =
| поштові індекси        =
| код                    =
|lat=
|long48
|lat_dir=N | lat_deg= 53 | lat_min= 50
           | lat_sec= 21
|lon_dir=E | lon_deg= 69 | lon_min= 17
           | lon_sec= 47
| карта розташування1    = Казахстан Північно-Казахстанська область
| висота                 =
| водойма                =
| етнікон                =
| станція                =
| міста-побратими        =
| день населеного пункту =
| адреса                 =
| вебсторінка            =
| голова                 =
| ремарки                =
}}

'''Ке́ллеровка''' ({{Lang-kk|Келлеров}}) — [[село]] у складі [[тайиншинський район|Тайиншинського району]] [[Північноказахстанська область|Північноказахстанської області]] [[Казахстан]]у. Адміністративний центр [[келлеровський сільський округ|Келлеровського сільського округу]], раніше було центром ліквідованого '''[[келлеровський район|Келлеровського району]]'''.

Населення — 2487 осіб ([[2021]]; 2663 у [[2009]], 3356 у [[1999]], 5087 у [[1989]]<ref>[https://books.google.com.ua/books?id=qTHtAAAAMAAJ&hl=uk&pg=PA170#v=onepage&q&f=false Итоги Всесоюзной переписи населения 1989 года по Казахской ССР. Том 3] {{Webarchive|url=https://web.archive.org/web/20180525204737/https://books.google.com.ua/books?id=qTHtAAAAMAAJ&hl=uk&pg=PA170#v=onepage&q&f=false |date=25 травня 2018 }} {{ref-ru}}</ref>).

Національний склад станом на 1989 рік:
* [[німці]] — 50 %.

== Примітки ==
{{reflist}}

== Джерела ==
* {{Карта|N-42-79}}

== Посилання ==
* [http://wikimapia.org/#lang=uk&lat=53.839868&lon=69.295921&z=14&m=b&show=/1953358/ru/ На Вікімапії] {{Webarchive|url=https://web.archive.org/web/20151227115125/http://wikimapia.org/#lang=uk&lat=53.839868&lon=69.295921&z=14&m=b&show=/1953358/ru/ |date=27 грудня 2015 }}

{{тайиншинський район}}

{{Kazakhstan-geo-stub}}

[[Категорія:Населені пункти Тайиншинського району]]
[[Категорія:Села Північноказахстанської області]]

title: Основні дані

Країна: Казахстан

Область: Північноказахстанська

Район: Тайиншинський

Округ: Келлеровський

Основні дані:
Карта
· Келлеровка · Келлеровка
Келлеровка у Вікісховищі


text:
# Michail Aleksandrovič Menzbir
Michail Aleksandrovič Menzbir (in russo Михаил Александрович Мензбир?; Tula, 4 novembre 1855 – Mosca, 10 ottobre 1935) è stato uno zoologo russo; rettore dell'università di Mosca dal 1917 al 1919, fu uno dei padri dell'ornitologia russa.

## Biografia
Menzbir si laureò all'università di Mosca nel 1878 e divenne professore nel 1886. Nel 1911 lasciò l'università come segno di protesta contro le politiche reazionarie di Lev Aristidovič Kasso, il ministro della pubblica istruzione. Dal 1911 al 1917 fu professore dei corsi avanzati femminili di Mosca. Fece ritorno all'università di Mosca nel 1917, della quale fu rettore dal 1917 al 1919. Si occupò soprattutto di ornitologia, zoogeografia e anatomia comparata. Le sue opere Uccelli della Russia (in due volumi, 1893-95) e Uccelli di interesse commerciale e oggetto di caccia della Russia europea e del Caucaso (in due volumi, con atlante, 1900-02) furono i primi lavori completi sulla tassonomia e la biologia degli uccelli della Russia. La sua tesi di laurea Geografia ornitologica della Russia europea (1882) divenne un classico della zoogeografia teorica. Menzbir suddivise il Paleartico in sei zone zoogeografiche (tundra, taiga, isole forestali, steppe, coste e isole, e deserti). Scrisse anche una serie di opere sullo sviluppo e la divulgazione del darwinismo: già nel 1882 pubblicò un articolo sui problemi e la condizione della teoria evoluzionistica. Dal 1925 al 1929 fu curatore della raccolta completa delle opere di Charles Darwin (in quattro volumi). Nel 1927 pubblicò il libro In difesa di Darwin. Menzbir fu presidente della Società dei Naturalisti di Mosca dal 1915 al 1935. Fondò inoltre le scuole di ornitologia, zoogeografia e anatomia di Mosca.

wikiname: itwiki

title: Michail Aleksandrovič Menzbir

in_language: it

wikitext:
{{Bio
|Nome = Michail Aleksandrovič
|Cognome = Menzbir
|Sesso = M
|PreData = {{russo|Михаил Александрович Мензбир}}
|LuogoNascita = Tula
|LuogoNascitaLink = Tula (Russia)
|GiornoMeseNascita = 4 novembre
|AnnoNascita = 1855
|NoteNascita = <ref>23 ottobre nel [[calendario Giuliano]] allora utilizzato in Russia.</ref>
|LuogoMorte = Mosca
|LuogoMorteLink = Mosca (Russia)
|GiornoMeseMorte = 10 ottobre
|AnnoMorte = 1935
|Epoca = 1800
|Epoca2 = 1900
|Attività = zoologo
|Attività2 =
|AttivitàAltre =
|Nazionalità = russo
|PostNazionalità = ; rettore dell'[[Università statale di Mosca|università di Mosca]] dal 1917 al 1919, fu uno dei padri dell'[[ornitologia]] russa
|Immagine = Мензбир.jpg
}}

== Biografia ==
Menzbir si laureò all'[[Università statale di Mosca|università di Mosca]] nel 1878 e divenne professore nel 1886. Nel 1911 lasciò l'università come segno di protesta contro le politiche reazionarie di Lev Aristidovič Kasso, il ministro della pubblica istruzione. Dal 1911 al 1917 fu professore dei corsi avanzati femminili di Mosca. Fece ritorno all'università di Mosca nel 1917, della quale fu rettore dal 1917 al 1919. Si occupò soprattutto di [[ornitologia]], [[zoogeografia]] e [[anatomia comparata]]. Le sue opere ''Uccelli della Russia'' (in due volumi, 1893-95) e ''Uccelli di interesse commerciale e oggetto di caccia della Russia europea e del Caucaso'' (in due volumi, con atlante, 1900-02) furono i primi lavori completi sulla tassonomia e la biologia degli uccelli della Russia. La sua tesi di laurea ''Geografia ornitologica della Russia europea'' (1882) divenne un classico della zoogeografia teorica. Menzbir suddivise il [[Ecozona paleartica|Paleartico]] in sei zone zoogeografiche (tundra, taiga, isole forestali, steppe, coste e isole, e deserti). Scrisse anche una serie di opere sullo sviluppo e la divulgazione del [[darwinismo]]: già nel 1882 pubblicò un articolo sui problemi e la condizione della teoria evoluzionistica. Dal 1925 al 1929 fu curatore della raccolta completa delle opere di [[Charles Darwin]] (in quattro volumi). Nel 1927 pubblicò il libro ''In difesa di Darwin''. Menzbir fu presidente della Società dei Naturalisti di Mosca dal 1915 al 1935. Fondò inoltre le scuole di ornitologia, zoogeografia e anatomia di Mosca.<ref name=BSE>{{ru}} [http://bse.sci-lib.com/article075495.html ''Михаил Александрович Мензбир''] In [[Grande enciclopedia sovietica]], 1969-1978.</ref>

== Note ==
<references/>

== Altri progetti ==
{{interprogetto}}

== Collegamenti esterni ==
* {{Collegamenti esterni}}

{{Controllo di autorità}}
{{portale|biografie|zoologia}}


text:
# Casa Porro-Lambertenghi
Palazzo Porro-Lambertenghi è un palazzo ottocentesco di Milano, in stile neoclassico. Storicamente appartenuto al sestiere di Porta Comasina, si trova in via Monte di Pietà al civico 15.

## Storie e architettura
Il palazzo, realizzato nei primissimi anni dell'Ottocento su progetto del Canonica, si sviluppa su quattro piani fuori terra, dei quali il pian terreno è caratterizzato per il rivestimento a bozze di granito rosa. All'interno è presente un portico con doppio colonnato, nel cui cortile si sarebbe trovato al tempo un monumento, realizzato dal Thorvaldsen.
L'edificio è particolarmente noto a Milano per diversi aspetti: nel 1818 il palazzo venne illuminato grazie ad un'apparecchiatura importata dall'Inghilterra dallo stesso Luigi Porro Lambertenghi, a riguardo della quale l'anno precedente l'amico Silvio Pellico aveva tradotto in italiano il trattato pratico sopra il gas illuminante di Friedrich Accum. Tale sperimentazione - nelle intenzioni del Porro-Lambertenghi - avrebbe dovuto trovare applicazione su vasta scala a Milano, in modo da garantire un vero e proprio servizio pubblico; tuttavia il progetto venne stroncato dalle autorità austriache.
Sempre qui, nel 1818, venne redatta la prima copia del Conciliatore. Casa Porro-Lambertenghi in quegli anni era diventata infatti il luogo di ritrovo di una cerchia di intellettuali e pensatori del tempo, fra cui il Silvio Pellico (primo precettore del figli di Luigi Porro Lambertenghi) e il Confalonieri (vicino e amico). Oltre a questi altri nomi illustri che ruotavano attorno a questa casa furono il Berchet, il Thorvaldsen e lo stesso Lord Byron. A partire dal 1819 la casa diventa inoltre la sede di una scuola di mutuo insegnamento, detta di Sant'Agostino, volta all'alfabetizzazione delle masse in vista di un possibile risveglio di una coscienza nazionale.
Questo forte attivismo politico da parte del Porro-Lambertenghi gli costò la condanna a morte da parte delle autorità austriache, poi evitata con l'esilio: in questa casa, fra le altre cose, il 13 ottobre 1820 era stato arrestato proprio l'amico Silvio Pellico, come ricordato ancora oggi da una lapide.
Il palazzo venne danneggiato lievemente nel corso dei bombardamenti della Seconda guerra mondiale, ma subito restaurato al termine del conflitto.

title: Casa Porro-Lambertenghi

wikitext:
{{Edificio civile
|nome edificio = Palazzo Porro-Lambertenghi
|immagine = 8329 - Milano - Via Monte di Pietà Palazzo Porro-Lambertenghi - Foto Giovanni Dall'Orto 14-Apr-2007.jpg
|didascalia = Palazzo Porro-Lambertenghi
|paese = ITA
|indirizzo = via Monte di Pietà, 15
|città = Milano
|cittàlink = <!-- valorizzare tale campo se la città è disambigua -->
|latitudine = 45.469909
|longitudine = 9.191026
|stato =
|periodo costruzione = [[XIX secolo]]
|inaugurazione =
|stato completamento = <!-- di default è "in uso" -->
|demolito =
|distrutto =
|uso =
|stile = [[Neoclassicismo a Milano|Neoclassico]]
|ingegnere =
|appaltatore = [[Porro (famiglia)|famiglia Porro]]
|costruttore =
|proprietario =
}}

'''Palazzo Porro-Lambertenghi''' è un [[Ville e palazzi di Milano|palazzo]] ottocentesco di [[Milano]], in stile [[Neoclassicismo a Milano|neoclassico]]. Storicamente appartenuto al [[sestiere di Porta Comasina]], si trova in via Monte di Pietà al civico 15.

==Storie e architettura==
Il palazzo, realizzato nei primissimi anni dell'[[Ottocento]] su progetto del [[Luigi Canonica|Canonica]], si sviluppa su quattro piani fuori terra, dei quali il pian terreno è caratterizzato per il rivestimento a bozze di granito rosa. All'interno è presente un portico con doppio colonnato, nel cui cortile si sarebbe trovato al tempo un monumento, realizzato dal [[Bertel Thorvaldsen|Thorvaldsen]].

L'edificio è particolarmente noto a [[Milano]] per diversi aspetti: nel [[1818]] il palazzo venne illuminato grazie ad un'apparecchiatura importata dall'[[Inghilterra]] dallo stesso [[Luigi Porro Lambertenghi]], a riguardo della quale l'anno precedente l'amico [[Silvio Pellico]] aveva tradotto in italiano il trattato pratico sopra il gas illuminante di [[Friedrich Accum]]. Tale sperimentazione - nelle intenzioni del [[Luigi Porro Lambertenghi|Porro-Lambertenghi]] - avrebbe dovuto trovare applicazione su vasta scala a [[Milano]], in modo da garantire un vero e proprio servizio pubblico; tuttavia il progetto venne stroncato dalle autorità austriache.

Sempre qui, nel [[1818]], venne redatta la prima copia del [[Il Conciliatore|Conciliatore]]. Casa Porro-Lambertenghi in quegli anni era diventata infatti il luogo di ritrovo di una cerchia di intellettuali e pensatori del tempo, fra cui il [[Silvio Pellico]] (primo precettore del figli di [[Luigi Porro Lambertenghi]]) e il [[Federico Confalonieri|Confalonieri]] (vicino e amico). Oltre a questi altri nomi illustri che ruotavano attorno a questa casa furono il [[Giovanni Berchet|Berchet]], il [[Bertel Thorvaldsen|Thorvaldsen]] e lo stesso [[George Gordon Byron|Lord Byron]]. A partire dal [[1819]] la casa diventa inoltre la sede di una scuola di mutuo insegnamento, detta ''di Sant'Agostino'', volta all'alfabetizzazione delle masse in vista di un possibile risveglio di una coscienza nazionale.

Questo forte attivismo politico da parte del [[Luigi Porro Lambertenghi|Porro-Lambertenghi]] gli costò la condanna a morte da parte delle autorità austriache, poi evitata con l'esilio: in questa casa, fra le altre cose, il 13 ottobre [[1820]] era stato arrestato proprio l'amico [[Silvio Pellico]], come ricordato ancora oggi da una lapide.<ref>{{maiuscoletto|«Il Marchese Luigi Porro Lambertenghi / Illustre Per Iniziative / E Per Opere Umanitarie E Patriottiche / Abitò In Questa Casa / Prima Di Sottrarsi Con L'Esilio / Ai Processi Politici Del 1821 / Nei Quali Veniva Condannato A Morte / - / Qui Fu Arrestato Silvio Pellico Il 13 Ottobre 1820 / Questo Ricordo Fu Posto Per Voto Del Comune»}}</ref>

Il palazzo venne danneggiato lievemente nel corso dei bombardamenti della [[Seconda guerra mondiale]], ma subito restaurato al termine del conflitto.

==Note==
<references/>

==Bibliografia==
* [[Giacomo Carlo Bascapè]], ''I palazzi della vecchia Milano'', Hoepli, Milano, 1945 - p. 193
* [[Paolo Mezzanotte]], [[Giacomo Carlo Bascapè]], ''Milano, nell'arte e nella storia'', Bestetti, Milano, 1968 (1948) - p. 439
* Livia Negri, ''I palazzi di Milano'', Newton & Compton, Milano, 1998 - pp. 247–248

==Voci correlate==
* [[Ville e palazzi di Milano]]
* [[Sestiere di Porta Comasina]]
* [[Luigi Porro Lambertenghi]]
* [[Silvio Pellico]]

==Altri progetti==
{{interprogetto}}

==Collegamenti esterni==
* {{cita web|http://www.comune.milano.it/dseserver/WebCity/documenti.nsf/0/96418ffdd704d4d9c1257576003fc6fc/$FILE/01_Porta%20Comasina.pdf|Comune di Milano - Sestiere di Porta Comasina (palazzi)}}
* {{cita web|http://www.lombardiabeniculturali.it/architetture/schede/LMD80-00290/|LombardiaBeniCulturali - Casa Porro-Lambertenghi, Milano}}

{{Ville e palazzi di Milano del XIX secolo}}
{{Storia dell'arte di Milano}}
{{Portale|Architettura|Milano}}

[[Categoria:Palazzi di Milano|Porro-Lambertenghi]]
[[Categoria:Architetture neoclassiche di Milano|Porro]]

title: Localizzazione

Stato: Italia

Località: Milano

Indirizzo: via Monte di Pietà, 15

title: Informazioni generali

Condizioni: In uso

Costruzione: XIX secolo

Stile: Neoclassico

title: Realizzazione

Architetto: Luigi Canonica

Appaltatore: famiglia Porro

Committente: Casato dei Porro


text:
# James K. Branch
James K. „Jim“ Branch (* 19. Juni 1925 in Roswell, New Mexico; † 14. September 2007) war ein US-amerikanischer Ingenieur und Manager. Branch war über 40 Jahre für das Unternehmen Photo Research tätig, zuletzt als Präsident des Unternehmens. 1986 gründete er mit Nasir J. Zaidi das Unternehmen Spectra Cine, Inc. Er wurde zweimal mit dem Oscar für technische Verdienste ausgezeichnet.

## Leben
James K. Branch wurde 1925 in Roswell, New Mexico, geboren. Er ging vorzeitig von der Schule ab und trat der US Navy bei, wo er als Pharmacist’s Mate unter anderem auf Guam eingesetzt wurde. Nach dem Kriegsdienst arbeitete er zunächst in einem Veteranenkrankenhaus und begann dann eine Ausbildung im Bereich der Fluginstrumente.
Der Kameramann Karl Freund engagierte ihn dann für sein Messgeräte-Unternehmen Photo Research, zunächst um eine Produktionsstätte für die Messgeräte aufzubauen. Freund und Branch entwickelten in den Folgejahren mehrere Produkte, um die Qualität der Fotografie in der Film- und Fernsehindustrie zu verbessern. Branch blieb über 40 Jahre für Photo Research tätig und stieg dort bis zum Präsidenten des Unternehmens auf. 1978 stieß Nasir J. Zaidi zum Unternehmen, mit dem Branch in den folgenden Jahren weitere Produkte entwickelte. Branch und Zaidi erwarben 1986 die Foto-Produktlinie der Photo Research Corp. und gründeten mit Spectra Cine, Inc. ein eigenständiges Unternehmen.
Das von ihm geleitete Unternehmen Photo Research wurde zwischen 1952 und 1979 mehrfach mit dem Oscar für technische Verdienste (Class III) für Produktentwicklungen und Verbesserungen auf dem Gebiet der Fototechnik ausgezeichnet. Branch selbst wurde 1989 gemeinsam mit Nasir J. Zaidi und William L. Blowers mit dem Oscar für technische Verdienste (Class III) für den Entwurf und die Entwicklung des Spectra Cine-spot 1-Grad-Spotmeters zur Messung der Helligkeit von Kinoleinwänden („For the design and development of the Spectra Cine-spot 1-degree spotmeter for measuring the brightness of motion picture screens“) ausgezeichnet. 1999 erhielt er gemeinsam mit Zaidi und Remy Smith eine zweite Auszeichnung mit dem Oscar für technische Verdienste (Class III) für das Design und die Entwicklung des digitalen Belichtungsmessers Spectra Professional IV-A („For the design and development of the Spectra Professional IV-A digital exposure meter“).
Er war Mitglied der American Society of Cinematographers.
James K. Branch starb 2007. Er hinterließ seine Frau Leona, mit der er 55 Jahre verheiratet war, sowie zwei Kinder, vier Enkelkinder und zwei Urenkel.

wikiname: dewiki

title: James K. Branch

in_language: de

wikitext:
'''James K. „Jim“ Branch''' (* [[19. Juni]] [[1925]] in [[Roswell (New Mexico)|Roswell]], [[New Mexico]]; † [[14. September]] [[2007]]) war ein [[Vereinigte Staaten|US-amerikanischer]] [[Ingenieur]] und [[Manager (Wirtschaft)|Manager]]. Branch war über 40 Jahre für das Unternehmen [[Photo Research]] tätig, zuletzt als Präsident des Unternehmens. 1986 gründete er mit Nasir J. Zaidi das Unternehmen [[Spectra Cine, Inc.]] Er wurde zweimal mit dem [[Oscar für technische Verdienste]] ausgezeichnet.

== Leben ==
James K. Branch wurde 1925 in Roswell, New Mexico, geboren.<ref name="LEGACY">''[https://www.legacy.com/us/obituaries/ladailynews/name/james-branch-obituary?id=24477520 James Branch Obituary]''. In: legacy.com, zuvor publiziert in Los Angeles Daily News, 21. Oktober 2007, abgerufen am 1. Februar 2025.</ref> Er ging vorzeitig von der Schule ab und trat der [[US Navy]] bei, wo er als [[Hospital Corpsman|Pharmacist’s Mate]] unter anderem auf [[Guam]] eingesetzt wurde.<ref name="LEGACY" /> Nach dem Kriegsdienst arbeitete er zunächst in einem Veteranenkrankenhaus und begann dann eine Ausbildung im Bereich der [[Fluginstrument]]e.<ref name="LEGACY" />

Der Kameramann [[Karl Freund (Kameramann)|Karl Freund]] engagierte ihn dann für sein Messgeräte-Unternehmen [[Photo Research]], zunächst um eine Produktionsstätte für die Messgeräte aufzubauen.<ref name="SPECTRA">''[https://www.spectracine.com/history.html Company History]''. In: spectracine.com (Archiv-Version), abgerufen am 1. Februar 2025.</ref> Freund und Branch entwickelten in den Folgejahren mehrere Produkte, um die Qualität der Fotografie in der Film- und Fernsehindustrie zu verbessern.<ref name="SPECTRA" /> Branch blieb über 40 Jahre für Photo Research tätig und stieg dort bis zum Präsidenten des Unternehmens auf. 1978 stieß [[Nasir J. Zaidi]] zum Unternehmen, mit dem Branch in den folgenden Jahren weitere Produkte entwickelte.<ref name="SPECTRA" /> Branch und Zaidi erwarben 1986 die Foto-Produktlinie der Photo Research Corp. und gründeten mit [[Spectra Cine, Inc.]] ein eigenständiges Unternehmen.<ref name="SPECTRA" />

Das von ihm geleitete Unternehmen Photo Research wurde zwischen 1952 und 1979 mehrfach mit dem [[Oscar für technische Verdienste]] (Class III) für Produktentwicklungen und Verbesserungen auf dem Gebiet der Fototechnik ausgezeichnet.<ref name="ADB">''[https://awardsdatabase.oscars.org/search/getresults?query=%7B%22Nominee%22%3A%22%5C%22Photo%20Research%20Corporation%5C%22%22%2C%22Sort%22%3A%221-Nominee-Alpha%22%2C%22AwardShowNumberFrom%22%3A0%2C%22AwardShowNumberTo%22%3A0%2C%22Search%22%3A30%7D Photo Research Corporation]''. In: awardsdatabase.oscars.org, abgerufen am 1. Februar 2025.</ref> Branch selbst wurde 1989 gemeinsam mit Nasir J. Zaidi und [[William L. Blowers]] mit dem Oscar für technische Verdienste (Class III) für den Entwurf und die Entwicklung des Spectra Cine-spot 1-Grad-Spotmeters zur Messung der Helligkeit von Kinoleinwänden („For the design and development of the Spectra Cine-spot 1-degree spotmeter for measuring the brightness of motion picture screens“) ausgezeichnet.<ref name="ADB2">''[https://awardsdatabase.oscars.org/search/getresults?query=%7B%22Nominee%22%3A%22James%20K.%20Branch%22%2C%22Sort%22%3A%221-Nominee-Alpha%22%2C%22AwardShowNumberFrom%22%3A0%2C%22AwardShowNumberTo%22%3A0%2C%22Search%22%3A30%7D James K. Branch]''. In: awardsdatabase.oscars.org, abgerufen am 1. Februar 2025.</ref> 1999 erhielt er gemeinsam mit Zaidi und [[Remy Smith]] eine zweite Auszeichnung mit dem Oscar für technische Verdienste (Class III) für das Design und die Entwicklung des digitalen Belichtungsmessers Spectra Professional IV-A („For the design and development of the Spectra Professional IV-A digital exposure meter“).<ref name="ADB2" />

Er war Mitglied der [[American Society of Cinematographers]].<ref name="SPECTRA" />

James K. Branch starb 2007.<ref name="LEGACY" /><ref>''[https://academycollection.org/web/arena/search#/entity/academy/people%3A7913/james-k.-branch James K. Branch]''. In: academycollection.org, abgerufen am 1. Februar 2025.</ref> Er hinterließ seine Frau Leona, mit der er 55 Jahre verheiratet war, sowie zwei Kinder, vier Enkelkinder und zwei Urenkel.<ref name="LEGACY" />

== Weblinks ==
* [https://www.spectracine.com/index.html Website von Spectra Cine]

== Einzelnachweise ==
<references />

{{SORTIERUNG:Branch, James K}}
[[Kategorie:Industriemanager]]
[[Kategorie:Oscarpreisträger]]
[[Kategorie:US-Amerikaner]]
[[Kategorie:Geboren 1925]]
[[Kategorie:Gestorben 2007]]
[[Kategorie:Mann]]

{{Personendaten
|NAME=Branch, James K.
|ALTERNATIVNAMEN=Branch, James; Branch, Jim
|KURZBESCHREIBUNG=US-amerikanischer Ingenieur und Manager
|GEBURTSDATUM=19. Juni 1925
|GEBURTSORT=[[Roswell (New Mexico)|Roswell]], [[New Mexico]], [[Vereinigte Staaten]]
|STERBEDATUM=14. September 2007
|STERBEORT=
}}


text:
# فرودگاه پسکوف
فرودگاه پسکوف (به روسی: Аэропорт Псков) فرودگاهی عمومی نظامی واقع در پسکوف در کشور روسیه است که توسط Pskovavia اداره می‌شود.

## شرکت‌های هواپیمایی و مقصدهای پروازی
| شرکت‌های هواپیمایی | مقصدهای پروازی    |
| ----------------- | ----------------- |
| پسکوف‌اویا         | دوموده‌دوو، پالکوو |
| ساراتوف ایرلاینز  | فصلی: سیمفروپول   |

wikiname: fawiki

title: فرودگاه پسکوف

in_language: fa

wikitext:
{{Infobox Airport
| name         = فرودگاه پسکوف
| nativename-a = Аэропорт Псков
| image = Pskov asv07-2018 airport img1.jpg
| IATA         = PKV
| ICAO         = ULOO
| type         = نظامی/عمومی
| owner        =
| operator     = Pskovavia
| city-served  =
| location     = [[Pskov, روسیه]]
| elevation-f  = ۱۵۴
| elevation-m  = ۴۷
| coordinates  = {{coord|۵۷|۴۷|۶|N|۰۲۸|۲۳|۵۴|E|type:airport}}
| website      =
| metric-rwy   = y
| r1-number    = ۰۱/۱۹
| r1-length-f  = ۸,۲۴۸
| r1-length-m  = ۲,۵۱۴<ref>[http://www.pskov.ru/ru/news/presscenter/۸۵۴۳ Length of runway was increased to ۲۵۱۴ m.]{{پیوند مرده|date=اکتبر ۲۰۱۹ |bot=InternetArchiveBot }} Official site of Pskov region</ref>
| r1-surface   = [[بتن]]
| footnotes    =
}}
'''فرودگاه پسکوف''' {{به روسی|Аэропорт Псков}} فرودگاهی عمومی نظامی واقع در [[پسکوف]] در کشور [[روسیه]] است که توسط Pskovavia اداره می‌شود.
== شرکت‌های هواپیمایی و مقصدهای پروازی ==
{{Airport-dest-list
|[[پسکوف‌اویا]] | [[فرودگاه بین‌المللی دوموده‌دوو|دوموده‌دوو]]، [[فرودگاه پالکوو|پالکوو]]<ref>{{cite web|title=Действующее расписание регулярных пассажирских рейсов ОАО «Псковавиа» в летний период 2013 года|url=http://www.pskovavia.ru/jsc/page_5/|publisher=JSC “Pskovavia”|accessdate=۲۵ ژوئیه ۲۰۱۳|archiveurl=https://web.archive.org/web/20130802080517/http://www.pskovavia.ru/jsc/page_5|archivedate=۲ اوت ۲۰۱۳|dead-url=yes}}</ref><ref>{{cite news|title=Псков и Петербург спустя 20 лет возобновляют авиасообщение|url=http://ria.ru/spb/20130620/944653221.html|accessdate=۲۱ ژوئن ۲۰۱۳|newspaper=ФГУП РАМИ «РИА Новости»|date=۲۰ ژوئن ۲۰۱۳}}</ref>
|[[ساراتوف ایرلاینز]]|'''فصلی:''' [[فرودگاه بین‌المللی سیمفروپول|سیمفروپول]]
}}
[[پرونده:Pskovavia Antonov An-26.jpg|بندانگشتی|فرودگاه پسکوف]]

== جستارهای وابسته ==
{{جستارهای وابسته
| درگاه = هوانوردی | درگاه۲ = روسیه
| فهرست فرودگاه‌های روسیه |
}}

== منابع ==
{{پانویس|چپ‌چین=بله}}
* {{یادکرد-ویکی | پیوند = http://en.wikipedia.org/w/index.php?title=Pskov_Airport&oldid=434669256 | عنوان = Pskov Airport | زبان = انگلیسی |بازیابی = ۸ اوت ۲۰۱۱}}
{{فرودگاه‌های روسیه}}
{{فرودگاه-روسیه-خرد}}
{{فرودگاه‌های ساخته‌شده در اتحاد شوروی}}

{{روسیه-نظامی-خرد}}

[[رده:پایگاه‌های نیروی هوایی روسیه]]
[[رده:پایگاه‌های نیروی هوایی اتحاد شوروی]]
[[رده:فرودگاه‌های استان پسکوف]]
[[رده:فرودگاه‌های ساخته شده در اتحاد شوروی]]
[[رده:فرودگاه‌های نظامی روسیه]]

title: خلاصه

نوع فرودگاه: نظامی/عمومی

گرداننده: Pskovavia

مکان: Pskov, روسیه

ارتفاع از سطح دریا: ۱۵۴ فوت / ۴۷ متر

مختصات: ۵۷°۴۷′۶″ شمالی ۰۲۸°۲۳′۵۴″ شرقی / ۵۷٫۷۸۵۰۰°شمالی ۲۸٫۳۹۸۳۳°شرقی

title: باندهای فرود

جهت: درازا · سطح

متر: فوت

۲,۵۱۴ · ۸,۲۴۸ · بتن