text:
# Ánfora panzuda
El ánfora panzuda o ánfora ventruda es una de las dos formas básicas de las ánforas griegas antiguas, junto con el ánfora de cuello.
Las ánforas panzudas se desarrollaron por primera vez en unas pocas piezas, principalmente masivas, a finales del siglo VII a. C. Alrededor del 600 a. C. alcanzaron su típica forma canónica. Siguió siendo una forma popular entre las formas de vasos más grandes durante mucho tiempo.
La diferencia más llamativa entre las ánforas panzudas y de cuello es el diferente método de fabricación, que se expresa en un aspecto diferente. El cuerpo del ánfora panzuda se fabricaba en una sola pieza, a diferencia del ánfora de cuello, el cuello era fijado por separado. Como era necesaria una técnica de fabricación diferente, las ánforas panzudas con sus diferentes estáticas internas también parecen mucho más gruesas y masivas, son más robustas y curvadas. En la mayoría de los casos, las ánforas panzudas tienen una base abultada, las asas tienen una sección transversal redonda. En contraste con esto, el labio es angular en su característica como el extremo del vaso y el soporte para la tapa.
También hay diferencias en la decoración. En el caso de las ánforas panzudas, el fondo negro se interrumpe generalmente  solo se ve interrumpido por ventanas panorámicas en la parte delantera y trasera (lados A y B). Estos campos de imagen a menudo ocupan una buena parte del ancho y los dos tercios superiores del cuerpo del ánfora. Estas ventanillas a menudo ocupan una buena parte del ancho y los dos tercios superiores del cuerpo del ánfora.
Hay tres formas básicas de ánforas panzudas, que se distinguen simplemente en los tipos A, B y C. Las diferencias se encuentran principalmente en el pie, el asa y el labio de los vasos.
- Tipo A: normalmente las ánforas más grandes, labio recto, asas cuadradas con bordes salientes, pie escalonado (dos etapas, desde aproximadamente 520 a. C. el principio del pie sigue de tono arcilloso), ventanas con dibujos en la panza, aass decoradas (normalmente zarcillos de hiedra, un poco más tarde también palmetas debajo del asa); aparece alrededor de 550 a. C., usado varias veces para representaciones de vasos bilingües. Representaciones de los mismos temas pictóricos en los estilos de figuras negras y figuras rojas.
- Tipo B: normalmente las ánforas panzudas más pequeñas, labio recto, pie redondeado, asa cilíndrica, ventana en la panza; la más antigua y común de las formas canónicas, producida hasta principios del sigloV a. C.
- Tipo C: labios enrollados, pie simple, a menudo sin ventana abdominal extra limitada; introducido por Affecter que también tuvo su continuación en la técnica de las figuras rojas.

No hay consenso entre los investigadores en cuanto a si los pélices deben considerarse como una forma separada, o si son un tipo de ánfora panzuda. Una forma especial debido a la decoración es el ánfora de cabeza de caballo.
- Tipo A
Aquiles y Áyax el Grande jugando un juego de mesa; Exequias, c. 540/530 a. C., Museo Gregoriano Etrusco.
- Tipo B
carnero caminando a la derecha, girando la cabeza hacia atrás; Pintor de la Gorgona, c. 580 a. C.; Museo August Kestner.
- Tipo C
Partida de guerrero; Affecter; c. 540/530 a. C., museo del Louvre.
- Pélice
Bóreas secuestra a Oritía; Pintor del nacimiento de Atenea, ca. 460 a. C.; Museo de Arte y oficios de Hamburgo.

wikiname: eswiki

title: Ánfora panzuda

in_language: es

wikitext:
[[Archivo:Berlín Nessos Painter.TIF|miniaturadeimagen|Ánfora panzuda de Berlín del [[Pintor de Neso]], una de las ánforas panzudas más antiguas.]]
El '''ánfora panzuda''' o '''ánfora ventruda''' es una de las dos formas básicas de las [[ánfora]]s griegas antiguas, junto con el [[Ánfora#Ánfora de cuello|ánfora de cuello]].

Las ánforas panzudas se desarrollaron por primera vez en unas pocas piezas, principalmente masivas, a finales del {{siglo|VII|a|s}} Alrededor del 600 a. C. alcanzaron su típica forma canónica. Siguió siendo una forma popular entre las formas de vasos más grandes durante mucho tiempo.

La diferencia más llamativa entre las ánforas panzudas y de cuello es el diferente método de fabricación, que se expresa en un aspecto diferente. El cuerpo del ánfora panzuda se fabricaba en una sola pieza, a diferencia del ánfora de cuello, el cuello era fijado por separado. Como era necesaria una técnica de fabricación diferente, las ánforas panzudas con sus diferentes estáticas internas también parecen mucho más gruesas y masivas, son más robustas y curvadas. En la mayoría de los casos, las ánforas panzudas tienen una base abultada, las asas tienen una sección transversal redonda. En contraste con esto, el labio es angular en su característica como el extremo del vaso y el soporte para la tapa.

También hay diferencias en la decoración. En el caso de las ánforas panzudas, el fondo negro se interrumpe generalmente  solo se ve interrumpido por ventanas panorámicas en la parte delantera y trasera (lados A y B). Estos campos de imagen a menudo ocupan una buena parte del ancho y los dos tercios superiores del cuerpo del ánfora. Estas ventanillas a menudo ocupan una buena parte del ancho y los dos tercios superiores del cuerpo del ánfora.

Hay tres formas básicas de ánforas panzudas, que se distinguen simplemente en los tipos A, B y C. Las diferencias se encuentran principalmente en el pie, el asa y el labio de los vasos.

* Tipo A: normalmente las ánforas más grandes, labio recto, asas cuadradas con bordes salientes, pie escalonado (dos etapas, desde aproximadamente 520 a. C. el principio del pie sigue de tono arcilloso), ventanas con dibujos en la panza, aass decoradas (normalmente [[zarcillo]]s de [[Hedera|hiedra]], un poco más tarde también [[palmeta]]s debajo del asa); aparece alrededor de 550 a. C., usado varias veces para representaciones de vasos [[cerámica bilingüe|bilingües]]. Representaciones de los mismos temas pictóricos en los estilos de [[cerámica de figuras negras|figuras negras]] y [[cerámica de figuras rojas|figuras rojas]].
* Tipo B: normalmente las ánforas panzudas más pequeñas, labio recto, pie redondeado, asa cilíndrica, ventana en la panza; la más antigua y común de las formas canónicas, producida hasta principios del sigloV a. C.
* Tipo C: labios enrollados, pie simple, a menudo sin ventana abdominal extra limitada; introducido por [[Affecter]] que también tuvo su continuación en la técnica de las figuras rojas.

No hay consenso entre los investigadores en cuanto a si los [[pélice]]s deben considerarse como una forma separada, o si son un tipo de ánfora panzuda. Una forma especial debido a la decoración es el [[Ánforas de cabezas de caballo|ánfora de cabeza de caballo]].

<gallery>
 11908 - Vatican - Etruscan Museum (3482657480).jpg|Tipo A
[[Aquiles]] y [[Áyax el Grande]] jugando un juego de mesa; [[Exequias (pintor)|Exequias]], c. 540/530 a. C., [[Museos Vaticanos#|Museo Gregoriano Etrusco]].
 Greek Antiquities in the Museum August Kestner 269.JPG|Tipo B
carnero caminando a la derecha, girando la cabeza hacia atrás; [[Pintor de la Gorgona]], c. 580 a. C.; [[Museo August Kestner]].
 Warrior departure Louvre F22.jpg|Tipo C
Partida de guerrero; [[Affecter]]; c. 540/530 a. C., [[museo del Louvre]].
 Attic red-figure Pelikai MKG 1980.174.jpg|Pélice
[[Bóreas]] secuestra a [[Oritía (hija de Erecteo)|Oritía]]; [[Pintor del nacimiento de Atenea]], ca. 460 a. C.; Museo de Arte y oficios de Hamburgo.
</gallery>

== Véase también ==
*[[Ánfora panzuda del Pintor de Neso]]

== Bibliografía ==
* {{cita publicación|nombre= Wolfgang|apellido= Schiering]|capítulo= Die griechischen Tongefässe. Gestalt, Bestimmung und Formenwandel|publicación= Gebr.-Mann-Studio-Reihe|volumen= 2|otros=  Edición sustancialmente modificada y complementada|editorial= Mann|ubicación= Berlín|año= 1983|isbn= 3-7861-1325-4|páginas= 30–38|idioma= alemán}}
* {{cita libro|nombre= John|apellido= Boardman|enlaceautor= John Boardman|título= Schwarzfigurige Vasen aus Athen. Ein Handbuch|colección= Kulturgeschichte der Antiken Welt|volumen= 1)|edición= 4ª|editorial= Philipp von Zabern|ubicación= Maguncia|año= 1994|isbn= 3-8053-0233-9|página= 201|idioma= alemán}}
* {{cita libro|nombre1= Andrew J.|apellido1= Clark|nombre2= Maya|apellido2= Elston|nombre3= Mary Louise|apellido3= Hart|título= Understanding Greek Vases. A Guide to terms, styles, and techniques.|editorial= J. Paul Getty Museum|ubicación= Los Ángeles|año= 2002|isbn= 978-0-89236-599-9|página= 66|idioma= inglés}}.

== Enlaces externos ==
{{traducido ref|de|Bauchamphora|oldid=167103261|trad= total}}

{{control de autoridades}}
{{ORDENAR:Anfora panzuda}}
[[Categoría:Ánforas]]
[[Categoría:Alfarería y cerámica de la Antigua Grecia]]


text:
# عقلة الصقور
عقلة الصقور هي مدينة سعودية والمركز الإداري لمحافظة عقلة الصقور التابعة لمنطقة القصيم .

## سبب التسمية
(العقلة) هي البئر القريبة الماء والقصيرة الرشاء أخذت تسميتها من كونها يمكن أن يستقى بها بعقال (البعير) وسميت عقلة الصقور بهذا الاسم لقرب مائها من وجه الأرض والصقور نسبة إلى الصقور من قبيلة عنزة الشهيرة. وقد نزل في عقلة الصقور قبيلة الشعب من حرب وكبيرهم بدر الشطير وكانت حين نزلها ماءً لا زرعة فيه فغرسها هو وجماعته وخلفه على إمارتها ابنه صنهات بن بدر الشطير حيث أقطعه إياها عبد العزيز آل سعود في شهر شوال عام 1345هـ / 1927م  ثم خلفه على إمارتها عام 1405هـ ابنه متعب بن صنهات الشطير حتى توفي عام 1425هـ فخلفه أخوه جاسر بن صنهات الشطير حتى تقاعد عام 1439هـ فخلفه ابن أخيه سعد بن متعب بن صنهات الشطير إلى الآن، وفي التسعينات الهجرية عندما كان الأمير فهد بن محمد أميراً لمنطقة القصيم تم استحداث مركز إداري يبعد عن مركز هجرة عقلة الصقور ما يقارب 6 كيلومترات وسمّي بمركز عقلة الصقور وتم ربط المراكز القريبة به ومن ضمنها مركز هجرة عقلة الصقور الذي يتولى ولا زال أغلب ما يخص عقلة الصقور وأهلها، وفي العام 1434هـ تم ترقية مركز عقلة الصقور الإداري إلى محافظة وتم تعيين الأستاذ سليمان بن علي الفوزان محافظاً وبقي الوضع الإداري كما هو بالنسبة لاختصاص مركز هجرة عقلة الصقور بشئون البلد والأهالي مع تغيير المسمّى إلى مركز العقلة بدلاً من هجرة عقلة الصقور.

## الموقع الجغرافي
تقع عقلة الصقور على خط الطول 42.12.250 وخط العرض 25.49.400 في الجهة الغربية من منطقة القصيم وتبعد عن مدينة بريدة حوالي 220 كلم وترتفع عن سطح البحر بمقدار 731م وتقع على طريق القصيم- المدينة المنورة وتعتبر بوابة القصيم الغربية وتتميز بتوسطها بين مجموعة من المراكز والقرى والهجر وهي قريبة من حدود منطقة حائل وكذلك منطقة المدينة المنورة وتتميز بقربها من جبال قطن السياحية وقربها من منجم الذهب (الصخيبرات) وكذلك جبل طمية المشهور كما يخترقها وادي الرمة الذي يعتبر من أكبر أودية المملكة وتتميز بقدم تاريخها.

## أهميتها
تتميز عقلة الصقور بموقعها الهام وذلك لوقوعها في منتصف المسافة بين منطقة القصيم والمدينة على طريق الحجاج كما أن بعدها عن المدن الرئيسية جعلها إحدى أكبر المراكز في غرب القصيم _ ويمر بها الكثير من حجاج البر القادمين من دول الخليج العربي والدول المجاورة. وهي أكبر تجمع سكاني في غرب منطقة القصيم وعندها يقطع وادي الرمة طريق الملك عبد العزيز (القصيم / المدينة سابقاً).
وتقع على ارتفاع 795 متراً فوق مستوى سطح البحر وتقع الأودية على ارتفاع أقل.

## النشاط السكاني
نظراً لتميز موقع عقلة الصقور فقد أصبحت مركزاً تجارياً هاماً حيث يقصدها سكان القرى المجاورة لسد احتياجاتهم ومتطلباتهم الحياتية المختلفة وعدد القرى والهجر التابعة لخدمات عقلة الصقور 36 قرية وهجرة النشاط الزراعي محدود جداً نظراً لندرة المياه حيث تقع عقلة الصقور في الدرع العربي ويقتصر النشاط الزراعي على مزارع قليلة تقع على ضفاف وادي الرمة. ويزدهر النشاط الرعوي حيث يمتهن الكثير من أهالي المنطقة تربية الماشية.

## السكان
يبلغ عدد سكان عقلة الصقور حوالى "9717" ألف نسمة ويبلغ إجمالي عدد السكان بالمنطقة حوالى "20805" ألف نسمة سكانها يعملون في أنشطة مختلفة أهمها الوظائف الحكومية «العسكرية والمدنية» والنشاط التجاري وتربية الماشية.

## الثروة المعدنية
يقع إلى الجنوب الغربي من عقلة الصقور وعلى مسافة 60 كم منجم الذهب الصخيبرات بالقرب من جبل طمية وتشير الآثار الموجودة إلى أن المنجم تم اكتشافه في عهد الخليفة العباسي هارون الرشيد ويوجد موقعين آخرين للذهب بالقرب من مركز النقرة ومركز الطرفاوي

## النشاط العمراني
تشهد عقلة الصقور نمواً عمراني واسعاً بفضل الدعم الذي تقدمه الحكومة للمواطنين عبر صندوق التنمية العقارية.

wikiname: arwiki

title: عقلة الصقور

in_language: ar

wikitext:
{{معلومات مدينة
| الاسم الرسمي = محافظة عقلة الصقور
| اسم2 =
| البلد = المملكة العربية السعودية
| صورة المدينة = Uqlatalsqur.jpg
| تعليق الصورة = الدوار الشرقي بعقلة الصقور
| حجم الصورة = 350
| علم = Flag_of_Saudi_Arabia.svg
| تعليق علم =
| شعار = Coat_of_arms_of_Saudi_Arabia.svg
| تعليق شعار =
| اللقب =
| تاريخ التأسيس = 1927م
| خريطة المدينة =
| تعليق على الخريطة =
| نوع المنطقة = محافظة
| اسم المنطقة = [[منطقة القصيم]]
| المحافظ = حسون الحسون
| رئيس المركز = سعد بن متعب الشطير
| مساحة الأرض =
| مساحة المياه =
| ارتفاع = 795(م)
| المساحة الكلية =
| التعداد السكاني = 20,805 ألف
| سنة التعداد = 2022
| إجمالي السكان =
| الكثافة السكانية =
| خط العرض = 25.8282459
| خط الطول = 42.1890022
| خريطة البلد = السعودية
| غرينتش توقيت صيفي = +3
| التوقيت = +3
| فرق التوقيت =
| الرمز البريدي = 51972
| الرمز الهاتفي =
| موقع = [https://web.archive.org/web/20200223141133/http://www.oqlla.gov.sa/ بلدية محافظة عقلة الصقور]
}}

'''عقلة الصقور''' هي مدينة سعودية والمركز الإداري [[محافظة عقلة الصقور|لمحافظة عقلة الصقور]] التابعة [[منطقة القصيم|لمنطقة القصيم]] .

== سبب التسمية ==
(العقلة) هي البئر القريبة الماء والقصيرة الرشاء أخذت تسميتها من كونها يمكن أن يستقى بها بعقال (البعير) وسميت عقلة الصقور بهذا الاسم لقرب مائها من وجه الأرض والصقور نسبة إلى الصقور من قبيلة [[عنزة (قبيلة)|عنزة]] الشهيرة.<ref>{{استشهاد ويب|عنوان=محافظة عقلة الصقور تتميز بتوسطها بين مجموعة من المراكز والقرى والهجر|مسار=https://news.qu.edu.sa/?p=6935|تاريخ الوصول=04-11-2018|صحيفة=صحيفة [[جامعة القصيم]]|تاريخ=04-11-2018}}</ref><ref>{{استشهاد ويب|عنوان=عقلة الصقور: الموقع والأهمية|مسار=https://www.al-jazirah.com/2007/20070404/fe6.htm|تاريخ الوصول=04-04-2007|صحيفة=[[الجزيرة (جريدة سعودية)]]|تاريخ=04-04-2007}}</ref> وقد نزل في عقلة الصقور قبيلة [[شعب|الشعب]] من [[حرب]] وكبيرهم بدر الشطير وكانت حين نزلها ماءً لا زرعة فيه فغرسها هو وجماعته وخلفه على إمارتها ابنه صنهات بن بدر الشطير حيث أقطعه إياها [[عبد العزيز آل سعود]] في شهر شوال عام [[1345 هـ|1345هـ]] / [[1927]]م <ref>العبودي ، محمد بن ناصر : معجم البلاد العربية السعودية – بلاد القصيم</ref> ثم خلفه على إمارتها عام 1405هـ ابنه متعب بن صنهات الشطير حتى توفي عام 1425هـ فخلفه أخوه جاسر بن صنهات الشطير حتى تقاعد عام 1439هـ فخلفه ابن أخيه سعد بن متعب بن صنهات الشطير إلى الآن، وفي [[عقد 1990|التسعينات]] الهجرية عندما كان الأمير فهد بن محمد أميراً لمنطقة القصيم تم استحداث مركز إداري يبعد عن مركز هجرة عقلة الصقور ما يقارب 6 كيلومترات وسمّي بمركز عقلة الصقور وتم ربط المراكز القريبة به ومن ضمنها مركز هجرة عقلة الصقور الذي يتولى ولا زال أغلب ما يخص عقلة الصقور وأهلها، وفي العام [[1434 هـ|1434هـ]] تم ترقية مركز عقلة الصقور الإداري إلى محافظة وتم تعيين الأستاذ سليمان بن علي الفوزان محافظاً وبقي الوضع الإداري كما هو بالنسبة لاختصاص مركز هجرة عقلة الصقور بشئون البلد والأهالي مع تغيير المسمّى إلى مركز العقلة بدلاً من هجرة عقلة الصقور.

== الموقع الجغرافي ==
تقع عقلة الصقور على خط الطول 42.12.250 وخط العرض 25.49.400 في الجهة الغربية من منطقة القصيم وتبعد عن مدينة [[بريدة]] حوالي 220 كلم وترتفع عن سطح البحر بمقدار 731م وتقع على طريق القصيم- المدينة المنورة وتعتبر بوابة [[منطقة القصيم|القصيم]] الغربية وتتميز بتوسطها بين مجموعة من المراكز والقرى والهجر وهي قريبة من حدود منطقة [[حائل]] وكذلك منطقة [[المدينة المنورة]] وتتميز بقربها من جبال قطن السياحية وقربها من منجم الذهب (الصخيبرات) وكذلك [[جبل طمية]] المشهور كما يخترقها [[وادي الرمة]] الذي يعتبر من أكبر أودية المملكة وتتميز بقدم تاريخها.

== أهميتها ==
تتميز عقلة الصقور بموقعها الهام وذلك لوقوعها في منتصف المسافة بين [[منطقة القصيم]] والمدينة على طريق [[حجاج (توضيح)|الحجاج]] كما أن بعدها عن المدن الرئيسية جعلها إحدى أكبر المراكز في غرب القصيم _ ويمر بها الكثير من حجاج البر القادمين من [[الدول العربية في الخليج العربي|دول الخليج العربي]] والدول المجاورة. وهي أكبر تجمع سكاني في غرب منطقة القصيم وعندها يقطع وادي الرمة طريق الملك عبد العزيز (القصيم / المدينة سابقاً).
وتقع على ارتفاع 795 متراً فوق مستوى سطح البحر وتقع الأودية على ارتفاع أقل.

== النشاط السكاني ==
نظراً لتميز موقع عقلة الصقور فقد أصبحت مركزاً تجارياً هاماً حيث يقصدها سكان القرى المجاورة لسد احتياجاتهم ومتطلباتهم الحياتية المختلفة وعدد القرى والهجر التابعة لخدمات عقلة الصقور 36 قرية وهجرة النشاط الزراعي محدود جداً نظراً لندرة المياه حيث تقع عقلة الصقور في الدرع العربي ويقتصر النشاط الزراعي على مزارع قليلة تقع على ضفاف [[وادي الرمة]]. ويزدهر النشاط الرعوي حيث يمتهن الكثير من أهالي [[منطقة|المنطقة]] تربية الماشية.

== السكان ==
يبلغ عدد سكان عقلة الصقور حوالى "9717" ألف نسمة ويبلغ إجمالي عدد السكان بالمنطقة حوالى "20805" ألف نسمة سكانها يعملون في أنشطة مختلفة أهمها الوظائف الحكومية «العسكرية والمدنية» والنشاط التجاري وتربية الماشية.

== الثروة المعدنية ==
يقع إلى الجنوب الغربي من عقلة الصقور وعلى مسافة 60 كم منجم الذهب [[منجم الصخيبرات|الصخيبرات]] بالقرب من [[جبل طمية]] وتشير الآثار الموجودة إلى أن المنجم تم اكتشافه في عهد الخليفة العباسي [[هارون الرشيد]] ويوجد موقعين آخرين للذهب بالقرب من مركز النقرة ومركز الطرفاوي

== النشاط العمراني ==
تشهد عقلة الصقور نمواً عمراني واسعاً بفضل الدعم الذي تقدمه [[حكومة|الحكومة]] للمواطنين عبر صندوق التنمية العقارية.

== مراجع ==
{{مراجع}}

{{منطقة القصيم}}
{{محافظة عقلة الصقور}}
{{شريط بوابات|السعودية|تجمعات سكانية}}

[[تصنيف:ديار قبيلة حرب]]
[[تصنيف:محافظة عقلة الصقور]]

title: محافظة عقلة الصقور

عقلة الصقور: عقلة الصقور

title: تقسيم إداري

البلد: السعودية

عاصمة لـ: محافظة عقلة الصقور

محافظة: منطقة القصيم

title: خصائص جغرافية

title: السكان

التعداد السكاني: 20,805 ألف نسمة (إحصاء 2022)

title: معلومات أخرى

التوقيت الصيفي: +3 غرينيتش

الموقع الرسمي: بلدية محافظة عقلة الصقور

معلومات أخرى: تعديل مصدري - تعديل


text:
# Fernão Pires de Andrade
O Capitão Fernão Pires de Andrade (também referido como Fernão Peres de Andrade) foi um navegador, guerreiro e mercador português do século XVI, farmacêutico e diplomata oficial sob ordens do governador de Malaca Afonso de Albuquerque e uma das personagens de maior relevo da História Oriental de Portugal.

## Biografia
Em Agosto de 1505 combateu na tomada de Mombaça sob as ordens de D. Francisco de Almeida, pelo qual, aos 16 anos, fora armado Cavaleiro. No ano seguinte encontramo-lo a servir na armada de D. Lourenço de Almeida. Sendo dedicado a D. Francisco de Almeida, tomou o partido deste nas contendas com Afonso de Albuquerque, nisso acompanhado por seu irmão Simão de Andrade. Os dois reconciliaram-se depois com Afonso de Albuquerque e os dois se acharam no mal sucedido ataque a Calicute, bem como nos combates com os Indianos de Goa. Ambos fizeram oposição a Afonso de Albuquerque a propósito das providências que este tomou para reprimir os abusos a bordo dos navios da frota; ambos foram a Malaca, em cuja tomada Fernão Peres de Andrade sofreu ferimentos sem importância, ao passo que seu irmão foi ferido com gravidade. Simão de Andrade regressou depois à Índia, partindo ao mesmo tempo que Afonso de Albuquerque, enquanto Fernão Peres de Andrade ficou em Malaca, com o cargo de Capitão-Mor do Mar. No exercício dessas funções derrotou e fez fugir para Java o Chefe Jau Pate Quetir, que pretendia tomar-lhes a cidade. Em fins de 1512 destruiu totalmente uma grande frota de juncos Malaios do Soberano de Japara, em Java, a quem os cronistas Portugueses dão o nome de Pate Unuz ou Pateonuz, a qual viera com o intuito de conquistar Malaca. E porque a fortaleza, depois dessa estrondosa vitótia, ficava segura, e se acabara o ano que prometera a Afonso de Albuquerque de ficar em Malaca, além de que estava descontente com o Governador da praça, Rui de Brito, partiu-se para a Índia em Janeiro de 1513.
Em 1516 foi encarregado de ir iniciar as relações comerciais com a China, devendo enviar à capital desse país um Embaixador do Rei de Portugal, que seria Tomé Pires, outrora Boticário do Príncipe Herdeiro D. Afonso de Portugal, homem curioso e investigador, desejoso de conhecer muitas drogas que lhe diziam haver na China, e que fora até aí encarregado de escolher, na Índia, as drogas medicinais que deviam ser enviadas para a metrópole. Várias contrariedades impediram Fernão Peres de Andrade de realizar esse ano a sua missão e, por isso, voltou a Malaca, donde partiu em Junho de 1517 com uma frota de oito navios. Quando começava a entrar pelas ilhas adjacentes ao porto da cidade de Cantão, encontrou-se com uma armada Chinesa de muitas velas, sob as ordens dum Capitão que, por ordenança da cidade, andava em guarda da costa, a fim de que os navios que demandassem o porto não fossem roubados pelos corsários que, às vezes, vinham andar naquela paragem. Atiraram-lhe os Chineses alguns tiros, para saberem se era homem de guerra, se de paz. Ele não respondeu com a sua artilharia, antes se deixou ir todo aquele dia embandeirado, mandando tocar as trombetas e fazer todos os sinais de paz, se bem que se achasse apercebido para combater, no caso de os Chineses passarem a mais que aquela simples demonstração. No dia seguinte, sempre seguido pela armada Chinesa, aportou na ilha Tamou, a que os Mouros chamavam da Veniaga. Conhecendo aí, pelo Português Duarte Coelho, de que natureza era aquela frota, mandou um recado ao Capitão dela, fazendo-lhe saber quem era, e como vinha com uma Embaixada do Rei de Portugal ao Imperador da China. Respondeu-lhe o Capitão que fosse bem vindo, e que se entendesse com o Almirante seu superior, que se achava em Nantó. Com calma firmeza, Fernão Peres de Andrade conseguiu, apesar das astúcias do Almirante, chegar a Cantão em fins de Setembro, com toda a galhardia e festa que pôde, salvando à terra. Aí assistiu à entrada pomposíssima dos três Governadores da cidade, que se achavam fora. Desembarcou o Embaixador Tomé Pires com mais sete Portugueses que o acompanhavam, fez negociar as mercadorias que trouxera e, no fim de Outubro, retirou para a ilha da Veniaga. Daí enviou Jorge Mascarenhas às ilhas dos Léquiós, e Duarte Coelho a Malaca, a dar novas de como fora recebido o Embaixador que levara. Antes de se fazer ao mar, Fernão Peres de Andrade mandou lançar pregões de que ia partir e que, se houvesse pessoa que dalgum Português tivesse recebido algum dano ou lhe devesse alguma coisa, viesse a ele para lhe mandar satisfazer tudo. Foi isto muito apreciado pelos naturais, que passaram a considerar os Portugueses como homens de muita verdade e de justiça. Partido Fernão Peres de Andrade com toda a sua frota no fim de Setembro de 1518, chegou finalmente a Malaca (diz João de Barros) mui próspero em honra e fazenda, coisas que poucas vezes juntamente se conseguem, porque há poucos homens que por seus trabalhos as mereçam pelo modo que Fernão Peres naquelas partes as ganhava.
O seu contacto com a Dinastia Ming em 1517 — após contactos iniciais por Jorge Álvares e Rafael Perestrelo em 1513 e 1516, respectivamente — marcou o início dos contactos directos comerciais e diplomáticos da Europa com a China. Apesar da missão ter sido inicialmente um sucesso, levando a Embaixada directamente a Pequim, as relações deterioraram-se devido a acontecimentos que geraram uma impressão muito negativa dos portugueses na China. Estes incluíram actos de seu irmão Simão de Andrade, e rumores sobre os Portugueses aliados a factos reais da conquista de Malaca, então um estado tributário da Dinastia Ming. O comércio e relações regulares entre Portugal e a dinastia Ming ocorreriam apenas no fim da década de 1540 e por fim com o estabelecimento do domínio português em Macau em 1557.
Regressado a Cochim, viveu ali principescamente, dando festas sumptuosas que excitavam a inveja e a cobiça dos outros Portugueses, os quais já não pensavam senão em ir à China. Veio, finalmente, para a metrópole e foi comandar uma nau da armada que transportou a Itália a Infanta D. Beatriz de Portugal, Duquesa de Saboia. Em 1535 tornou ao Oriente, como Comandante duma frota. Em 1538 já estava de novo em Portugal quando se divulgou a notícia de que uma poderosa esquadra Turca passara à Ásia com o objectivo de destruir o nosso domínio. D. João III de Portugal tratou de preparar gente em todo o Reino para socorro ao Governador da Índia, que era então Nuno da Cunha. Fernão Peres de Andrade foi enviado ao Porto. Esses preparativos foram, porém, interrompidos, por se vir a reconhecer que não eram precisos. Fernão Peres de Andrade voltou à Índia com uma frota de sete naus, indo a comandar uma delas seu filho Simão Peres de Andrade. Daí em diante nada se sabe dele, desconhecendo-se a data e o local da sua morte.
Fernão Pires de Andrade era referido como um "Folangji" (佛郎機) nos arquivos dinásticos Ming. Folangji, de Franques ou Francos, o nome genérico pelo qual os Muçulmanos se referiam aos Europeus desde as Cruzadas, que declinou no termo Indiano e Sul-Asiático Ferengi. Os Chineses adoptaram este termo.

wikiname: ptwiki

title: Fernão Pires de Andrade

in_language: pt

wikitext:
{{Não confundir com|Fernán Pérez de Andrade|Fernão Peres de Andrade, o Moço}}
O [[Capitão (militar)|Capitão]] '''Fernão Pires de Andrade''' (também referido como '''Fernão Peres de Andrade'''<ref name="williams 77">Williams, 77.</ref>) foi um navegador, guerreiro e mercador português do [[século XVI]], farmacêutico e diplomata oficial sob ordens do governador de [[Malaca]] [[Afonso de Albuquerque]] e uma das personagens de maior relevo da História Oriental de Portugal.

==Biografia==
Em Agosto de [[1505]] combateu na tomada de [[Mombaça]] sob as ordens de D. [[Francisco de Almeida]], pelo qual, aos 16 anos, fora armado [[Cavaleiro]]. No ano seguinte encontramo-lo a servir na [[armada]] de D. [[Lourenço de Almeida]]. Sendo dedicado a D. Francisco de Almeida, tomou o partido deste nas contendas com [[Afonso de Albuquerque]], nisso acompanhado por seu irmão [[Simão de Andrade]]. Os dois reconciliaram-se depois com Afonso de Albuquerque e os dois se acharam no mal sucedido ataque a [[Calicute]], bem como nos combates com os [[Indianos]] de [[Goa]]. Ambos fizeram oposição a Afonso de Albuquerque a propósito das providências que este tomou para reprimir os abusos a bordo dos [[navio]]s da [[frota]]; ambos foram a [[Malaca]], em cuja tomada Fernão Peres de Andrade sofreu ferimentos sem importância, ao passo que seu irmão foi ferido com gravidade. Simão de Andrade regressou depois à [[Estado Português da Índia|Índia]], partindo ao mesmo tempo que Afonso de Albuquerque, enquanto Fernão Peres de Andrade ficou em Malaca, com o cargo de [[Capitão-Mor]] do Mar. No exercício dessas funções derrotou e fez fugir para [[Java]] o [[Chefe]] [[Jau]] [[Pate Quetir]], que pretendia tomar-lhes a cidade. Em fins de [[1512]] destruiu totalmente uma grande frota de [[junco]]s [[Malaios]] do [[Soberano]] de [[Japara]], em Java, a quem os [[cronista]]s [[Portugueses]] dão o nome de [[Pate Unuz]] ou [[Pateonuz]], a qual viera com o intuito de conquistar Malaca. E porque a [[fortaleza]], depois dessa estrondosa vitótia, ficava segura, e se acabara o ano que prometera a Afonso de Albuquerque de ficar em Malaca, além de que estava descontente com o [[Governador]] da [[Praça de guerra|praça]], [[Rui de Brito]], partiu-se para a Índia em Janeiro de [[1513]].<ref>{{citar livro|autor=Vários|título=[[Grande Enciclopédia Portuguesa e Brasileira]]|editora=Editorial Enciclopédia, L.da|ano=|páginas=Volume 2|id=533}}</ref>

Em [[1516]] foi encarregado de ir iniciar as relações comerciais com a [[Dinastia Ming|China]], devendo enviar à capital desse país um [[Embaixador]] do [[Rei]] de [[Reino de Portugal|Portugal]], que seria [[Tomé Pires]], outrora [[Boticário]] do [[Príncipe]] Herdeiro D. [[Afonso, Príncipe de Portugal (1475-1491)|Afonso de Portugal]], homem curioso e investigador, desejoso de conhecer muitas [[Medicamento|drogas]] que lhe diziam haver na China, e que fora até aí encarregado de escolher, na Índia, as drogas medicinais que deviam ser enviadas para a [[metrópole]]. Várias contrariedades impediram Fernão Peres de Andrade de realizar esse ano a sua missão e, por isso, voltou a Malaca, donde partiu em Junho de [[1517]] com uma frota de oito navios. Quando começava a entrar pelas [[ilha]]s adjacentes ao [[Porto (transporte)|porto]] da cidade de [[Cantão]], encontrou-se com uma armada Chinesa de muitas velas, sob as ordens dum Capitão que, por ordenança da cidade, andava em guarda da costa, a fim de que os navios que demandassem o porto não fossem roubados pelos [[corsário]]s que, às vezes, vinham andar naquela paragem. Atiraram-lhe os Chineses alguns tiros, para saberem se era homem de guerra, se de paz. Ele não respondeu com a sua [[artilharia]], antes se deixou ir todo aquele dia embandeirado, mandando tocar as [[trombeta]]s e fazer todos os sinais de paz, se bem que se achasse apercebido para combater, no caso de os Chineses passarem a mais que aquela simples demonstração. No dia seguinte, sempre seguido pela armada Chinesa, aportou na ilha [[Tamou]], a que os Mouros chamavam ''da [[Veniaga]]''. Conhecendo aí, pelo Português [[Duarte Coelho]], de que natureza era aquela frota, mandou um recado ao Capitão dela, fazendo-lhe saber quem era, e como vinha com uma Embaixada do Rei de Portugal ao [[Imperador]] da China. Respondeu-lhe o Capitão que fosse bem vindo, e que se entendesse com o [[Almirante]] seu superior, que se achava em [[Nantó]]. Com calma firmeza, Fernão Peres de Andrade conseguiu, apesar das astúcias do Almirante, chegar a Cantão em fins de Setembro, com toda a galhardia e festa que pôde, salvando à terra. Aí assistiu à entrada pomposíssima dos três Governadores da cidade, que se achavam fora. Desembarcou o Embaixador Tomé Pires com mais sete Portugueses que o acompanhavam, fez negociar as [[mercadoria]]s que trouxera e, no fim de Outubro, retirou para a ilha da Veniaga. Daí enviou [[Jorge Mascarenhas]] às ilhas dos [[Léquiós]], e Duarte Coelho a Malaca, a dar novas de como fora recebido o Embaixador que levara. Antes de se fazer ao mar, Fernão Peres de Andrade mandou lançar pregões de que ia partir e que, se houvesse pessoa que dalgum Português tivesse recebido algum dano ou lhe devesse alguma coisa, viesse a ele para lhe mandar satisfazer tudo. Foi isto muito apreciado pelos naturais, que passaram a considerar os Portugueses como homens de muita verdade e de justiça. Partido Fernão Peres de Andrade com toda a sua frota no fim de Setembro de [[1518]], chegou finalmente a Malaca (diz [[João de Barros]]) ''mui próspero em honra e fazenda, coisas que poucas vezes juntamente se conseguem, porque há poucos homens que por seus trabalhos as mereçam pelo modo que Fernão Peres naquelas partes as ganhava''.<ref>{{citar livro|autor=Vários|título=[[Grande Enciclopédia Portuguesa e Brasileira]]|editora=Editorial Enciclopédia, L.da|ano=|páginas=Volume 2|id=533-4}}</ref>

O seu contacto com a Dinastia Ming em [[1517]] — após contactos iniciais por [[Jorge Álvares]] e [[Rafael Perestrelo]] em [[1513]] e [[1516]], respectivamente — marcou o início dos contactos directos comerciais e diplomáticos da [[Europa]] com a [[China]]. Apesar da missão ter sido inicialmente um sucesso, levando a Embaixada directamente a [[Pequim]], as relações deterioraram-se devido a acontecimentos que geraram uma impressão muito negativa dos portugueses na China. Estes incluíram actos de seu irmão Simão de Andrade, e rumores sobre os Portugueses aliados a factos reais da conquista de Malaca, então um estado tributário da Dinastia Ming. O comércio e relações regulares entre Portugal e a dinastia Ming ocorreriam apenas no fim da década de [[1540]] e por fim com o estabelecimento do domínio português em [[Macau]] em [[1557]].

Regressado a Cochim, viveu ali principescamente, dando festas sumptuosas que excitavam a inveja e a cobiça dos outros Portugueses, os quais já não pensavam senão em ir à China. Veio, finalmente, para a metrópole e foi comandar uma [[nau]] da armada que transportou a [[Itália]] a [[Infanta]] D. [[Beatriz de Portugal, Duquesa de Saboia|Beatriz de Portugal]], [[Duquesa]] de [[Saboia]]. Em [[1535]] tornou ao [[Oriente]], como [[Comandante]] duma frota. Em [[1538]] já estava de novo em Portugal quando se divulgou a notícia de que uma poderosa [[esquadra]] [[Império Otomano|Turca]] passara à [[Ásia]] com o objectivo de destruir o nosso domínio. D. [[João III de Portugal]] tratou de preparar gente em todo o Reino para socorro ao Governador da Índia, que era então [[Nuno da Cunha]]. Fernão Peres de Andrade foi enviado ao [[Porto]]. Esses preparativos foram, porém, interrompidos, por se vir a reconhecer que não eram precisos. Fernão Peres de Andrade voltou à Índia com uma frota de sete naus, indo a comandar uma delas seu filho [[Simão Peres de Andrade]]. Daí em diante nada se sabe dele, desconhecendo-se a data e o local da sua morte.<ref>{{citar livro|autor=Vários|título=[[Grande Enciclopédia Portuguesa e Brasileira]]|editora=Editorial Enciclopédia, L.da|ano=|páginas=Volume 2|id=534}}</ref>

Fernão Pires de Andrade era referido como um "Folangji" (佛郎機) nos arquivos dinásticos Ming. ''Folangji'', de ''Franques'' ou [[Francos]], o nome genérico pelo qual os Muçulmanos se referiam aos Europeus desde as [[Cruzadas]], que declinou no termo Indiano e Sul-Asiático ''Ferengi''. Os Chineses adoptaram este termo.

==Ver também==
* [[História de Hong Kong]]
* [[História de Macau]]

{{Referências}}

==Notas==
{{reflist|2}}

==Bibliografia==
* Brook, Timothy. (1998). ''The Confusions of Pleasure: Commerce and Culture in Ming China''. Berkeley: University of California Press. ISBN 0-520-22154-0 (Paperback).
* Dames, Mansel Longworth. (2002) ''The Book of Duarte Barbosa''. New Delhi: J. Jelley; Asian Educational Services. ISBN 81-206-0451-2
* Dion, Mark. "Sumatra through Portuguese Eyes: Excerpts from João de Barros' 'Decadas da Asia'," ''Indonesia'' (Volume 9, 1970): 128–162.
* Douglas, Robert Kennaway. (2006). ''Europe and the Far East''. Adamant Media Corporation. ISBN 0-543-93972-3.
* Madureira, Luis. "Tropical Sex Fantasies and the Ambassador's Other Death: The Difference in Portuguese Colonialism," ''Cultural Critique'' (Number 28; Fall of 1994): 149–173.
* Needham, Joseph (1986). ''Science and Civilization in China: Volume 5, Chemistry and Chemical Technology, Part 7, Military Technology; the Gunpowder Epic''. Taipei: Caves Books Ltd.
* Nowell, Charles E. "The Discovery of the Pacific: A Suggested Change of Approach," ''The Pacific Historical Review'' (Volume XVI, Number 1; February, 1947): 1–10.
* Williams, S. Wells. (1897). ''A History of China: Being the Historical Chapters From "The Middle Kingdom"''. New York: Charles Scribner's Sons.
* Wills, John E., Jr. (1998). "Relations with Maritime Europe, 1514–1662," in ''The Cambridge History of China: Volume 8, The Ming Dynasty, 1368–1644, Part 2'', 333–375. Edited by Denis Twitchett, John King Fairbank, and Albert Feuerwerker. New York: Cambridge University Press. ISBN 0521243335.
* Wolff, Robert S. "Da Gama's Blundering: Trade Encounters in Africa and Asia during the European 'Age of Discovery,' 1450-1520," ''The History Teacher'' (Volume 31, Number 3; May of 1998): 297–318.

==Ligações externas==
* [https://web.archive.org/web/20021121214356/http://88.1911encyclopedia.org/P/PO/PORTUGAL.htm Fernão Pires de Andrade]
* [http://inquiryunlimited.org/timelines/histSpPortAf.html Contactos de Portugal, Espanha, África e Ásia]

{{esboço-biografia}}
{{NF|||Fernao Pires Andrade}}

{{Navegadores portugueses|estado=autocollapse}}

[[Categoria:Navegadores de Portugal]]
[[Categoria:Farmacêuticos de Portugal]]
[[Categoria:Exploradores da Ásia]]
[[Categoria:Portugueses na Ásia]]
[[Categoria:Diplomatas de Portugal]]
[[Categoria:História de Macau]]
[[Categoria:História de Hong Kong]]
[[Categoria:Nobres de Portugal do século XVI]]


text:
# Fame (soundtrack)
Fame is de originele soundtrack van de gelijknamige film uit 1980, uitgebracht door RSO Records. In 2003 werd het album opnieuw uitgebracht op cd met drie bonustracks, die vervolgens in 2009 en 2012 opnieuw werd uitgebracht.

## Achtergrond
Het originele album bevat negen nummers, die allemaal in verschillende scènes in de film voorkomen. De meeste nummers zijn geschreven door Michael Gore in samenwerking met Dean Pitchford en Lesley Gore.
In de Verenigde Staten werd de titelsong "Fame" van Irene Cara in mei 1980 als single uitgebracht en bereikte de 4e plaats in de Billboard Hot 100-hitlijst, terwijl het album de 7e plaats bereikte in de Billboard 200-hitlijst. Een tweede single, "Out Here on My Own", ook van Cara, werd in augustus uitgebracht en bereikte de 19e plaats in de Hot 100-hitlijst, terwijl de derde single "Red Light" van Linda Clifford plaats 41 was.
In Nederland behaalde de titelsong de eerste plaats in de Nederlandse Top 40 en Nationale Hitparade (Top 50), terwijl het album de tweede plaats bereikte in de Nationale Hitparade LP Top 50-hitlijst.
De muziek uit de film won twee Academy Awards (Oscars) voor beste originele nummer (Michael Gore (muziek) en Dean Pitchford (tekst) voor "Fame") en beste originele muziek (Michael Gore), en een Golden Globe voor beste originele nummer ("Fame").

## Tracklijst
| 1.                 | Fame                                  | Irene Cara                                                            | 5:14 |
| 2.                 | Out Here on My Own                    | Irene Cara                                                            | 3:11 |
| 3.                 | Hot Lunch Jam                         | Irene Cara                                                            | 4:10 |
| 4.                 | Dogs in the Yard                      | Paul McCrane                                                          | 3:13 |
| 5.                 | Red Light                             | Linda Clifford                                                        | 6:10 |
| 6.                 | Is It Okay If I Call You Mine?        | Paul McCrane                                                          | 2:40 |
| 7.                 | Never Alone                           | Contemporary Gospel Chorus of the High School of Music and Art        | 3:23 |
| 8.                 | Ralph and Monty (Dressing Room Piano) | Michael Gore                                                          | 1:49 |
| 9.                 | I Sing the Body Electric              | Laura Dean, Irene Cara, Paul McCrane, Traci Parnell, Eric Brockington | 4:59 |
| Totale duur: 35:08 |                                       |                                                                       |      |

| 10.                | Miles From Here (eerder niet uitgegeven) | Paul McCrane | 3:01 |
| 11.                | Out Here On My Own (Instrumental)        | Michael Gore | 3:12 |
| 12.                | Fame (Instrumental)                      | Michael Gore | 5:21 |
| Totale duur: 46:44 |                                          |              |      |

## Prijzen en nominaties
De muziek van Fame werd genomineerd bij de volgende prijsuitreikingen:
| Jaar | Prijs                   | Categorie                                                                         | Genomineerde(n)                                                                               | Uitslag     |
| ---- | ----------------------- | --------------------------------------------------------------------------------- | --------------------------------------------------------------------------------------------- | ----------- |
| 1981 | Academy Awards (Oscars) | beste originele muziek                                                            | Michael Gore                                                                                | Gewonnen    |
| 1981 | Academy Awards (Oscars) | Beste originele nummer                                                            | Michael Gore (muziek) & Dean Pitchford (tekst) voor "Fame"                                    | Gewonnen    |
| 1981 | BAFTA Awards            | Beste originele muziek                                                            | Michael Gore                                                                                | Genomineerd |
| 1981 | Golden Globe Awards     | Beste originele muziek                                                            | Michael Gore                                                                                | Genomineerd |
| 1981 | Golden Globe Awards     | Beste originele nummer                                                            | Michael Gore (muziek) en Dean Pitchford (tekst) voor "Fame"                                   | Gewonnen    |
| 1981 | Grammy Awards           | Best Album of Original Score Written for a Motion Picture or a Television Special | Michael Gore, Anthony Evans, Paul McCrane, Dean Pitchford, Lesley Gore & Robert F. Colesberry | Genomineerd |

wikiname: nlwiki

title: Fame (soundtrack)

in_language: nl

wikitext:
{{Infobox muziekalbum
| titel           = Fame
| ondertitel      = The Original Soundtrack from the Motion Picture
| cover           =
| cover-op-enwp   = Fame Soundtrack cover.jpg
| soort           = [[Soundtrack]]
| artiest         = Michael Gore
| opname          =
| master          =
| mix             =
| datum           = [[mei]]
| jaar            = [[1980]]
| genre           = [[Disco (muziekgenre)|Disco]], [[popmuziek]], [[Gospelmuziek|gospel]], [[singer-songwriter]], [[Koor (zang)|koor]], [[instrumentale muziek]], [[orkest]]
| duur            = 35:08
| label           = [[RSO Records]]
| producer        = Michael Gore
| componist       =
| hoesontwerp     =
| hitlijsten      =
* Nr. 1 ([[UK Albums Chart|Verenigd Koninkrijk]])
* Nr. 2 ([[Album Top 100|Nederland]], [[Sverigetopplistan|Zweden]])
* Nr. 4 ([[Kent Music Report|Australië]])
* Nr. 7 ([[Billboard 200|Verenigde Staten]])
* Nr. 11 ([[VG-lista|Noorwegen]])
* Nr. 13 ([[Productores de Música de España|Spanje]])
* Nr. 14 ([[Syndicat national de l'édition phonographique|Frankrijk]])
* Nr. 20 ([[Canadian Albums Chart|Canada]])
* Nr. 22 ([[Suomen virallinen lista|Finland]], [[Recorded Music NZ|Nieuw-Zeeland]])
| hitlijsten_bron =
| review          = [[All Music Guide]] {{Beoordeling|5}} [https://www.allmusic.com/album/fame-original-soundtrack--mw0000189830 link]
| chronologie     =
| vorige album    =
| volgende album  =
| single1         = "[[Fame (Irene Cara)|Fame]]"
| datum1          = mei 1980
| single2         = "Out Here on My Own"
| datum2          = augustus 1980
| single3         = "Red Light"
| datum3          = augustus 1980
}}
'''''Fame''''' is de originele soundtrack van de [[Fame (1980)|gelijknamige film]] uit 1980, uitgebracht door [[RSO Records]]. In 2003 werd het album opnieuw uitgebracht op [[Compact disc|cd]] met drie bonustracks, die vervolgens in 2009 en 2012 opnieuw werd uitgebracht.

== Achtergrond ==
Het originele album bevat negen nummers, die allemaal in verschillende scènes in de film voorkomen. De meeste nummers zijn geschreven door Michael Gore in samenwerking met Dean Pitchford en [[Lesley Gore]].<ref>{{en}} [https://www.discogs.com/fr/release/5720006-Various-Fame-Original-Soundtrack-From-The-Motion-Picture Various – Fame - Original Soundtrack From The Motion Picture] [[Discogs]], geraadpleegd op 19 september 2023</ref>

In de Verenigde Staten werd de titelsong "[[Fame (Irene Cara)|Fame]]" van [[Irene Cara]] in mei 1980 als single uitgebracht en bereikte de 4e plaats in de [[Billboard Hot 100]]-hitlijst, terwijl het album de 7e plaats bereikte in de [[Billboard 200]]-hitlijst. Een tweede single, "Out Here on My Own", ook van Cara, werd in augustus uitgebracht en bereikte de 19e plaats in de Hot 100-hitlijst, terwijl de derde single "Red Light" van Linda Clifford plaats 41 was.

In Nederland behaalde de titelsong de eerste plaats in de [[Nederlandse Top 40]] en [[Nationale Hitparade]] (Top 50), terwijl het album de tweede plaats bereikte in de [[Album Top 100|Nationale Hitparade LP Top 50]]-hitlijst.<ref>[https://dutchcharts.nl/showitem.asp?interpret=Soundtrack&titel=Fame&cat=a Soundtrack - Fame] [[Dutch Charts]], geraadpleegd op 19 september 2023</ref>

De muziek uit de film won twee [[Oscar (filmprijs)|Academy Awards]] (Oscars) voor [[Oscar voor beste originele nummer|beste originele nummer]] (Michael Gore (muziek) en Dean Pitchford (tekst) voor "Fame") en [[Oscar voor beste originele muziek|beste originele muziek]] (Michael Gore), en een [[Golden Globe]] voor beste originele nummer ("Fame").

== Tracklijst ==
{{Track listing
| total_length    = 35:08
| extra_column    = Originele artiest
| title1          = [[Fame (Irene Cara)|Fame]]
| extra1          = [[Irene Cara]]
| length1         = 5:14
| title2          = Out Here on My Own
| extra2          = Irene Cara
| length2         = 3:11
| title3          = Hot Lunch Jam
| extra3          = Irene Cara
| length3         = 4:10
| title4          = Dogs in the Yard
| extra4          = [[Paul McCrane]]
| length4         = 3:13
| title5          = Red Light
| extra5          = [[Linda Clifford]]
| length5         = 6:10
| title6          = Is It Okay If I Call You Mine?
| extra6          = Paul McCrane
| length6         = 2:40
| title7          = Never Alone
| extra7          = Contemporary Gospel Chorus of the High School of Music and Art
| length7         = 3:23
| title8          = Ralph and Monty (Dressing Room Piano)
| extra8          = Michael Gore
| length8         = 1:49
| title9          = I Sing the Body Electric
| extra9          = Laura Dean, Irene Cara, Paul McCrane, Traci Parnell, Eric Brockington
| length9         = 4:59
}}
{{track listing
| headline        = 2003 heruitgave / bonustracks
| extra_column    = Originele artiest
| total_length    = 46:44
| title10         = Miles From Here
| note10          = eerder niet uitgegeven
| extra10         = Paul McCrane
| length10        = 3:01
| title11         = Out Here On My Own (Instrumental)
| extra11         = Michael Gore
| length11        = 3:12
| title12         = Fame (Instrumental)
| extra12         = Michael Gore
| length12        = 5:21
}}

== Prijzen en nominaties ==
De muziek van ''Fame'' werd genomineerd bij de volgende prijsuitreikingen:
{| class="wikitable"
|-
! Jaar !! Prijs !! Categorie !! Genomineerde(n) !! Uitslag
|-
| rowspan="6"|1981 || rowspan="2"|''[[53ste Oscaruitreiking|Academy Awards]] (Oscars)'' || [[Oscar voor beste originele muziek|beste originele muziek]] || Michael Gore || {{Tabelcel gewonnen}}
|-
| [[Oscar voor beste originele nummer|Beste originele nummer]] || Michael Gore (muziek) & Dean Pitchford (tekst) voor "Fame" || {{Tabelcel gewonnen}}
|-
| ''[[British Academy of Film and Television Arts|BAFTA Awards]]'' || [[BAFTA Award for Best Film Music|Beste originele muziek]] || Michael Gore || {{Tabelcel genomineerd}}
|-
| rowspan="2"|''[[Golden Globe|Golden Globe Awards]]'' || Beste originele muziek || Michael Gore || {{Tabelcel genomineerd}}
|-
| Beste originele nummer || Michael Gore (muziek) en Dean Pitchford (tekst) voor "Fame" || {{Tabelcel gewonnen}}
|-
| ''[[23e Grammy Awards|Grammy Awards]]'' || Best Album of Original Score Written for a Motion Picture or a Television Special || Michael Gore, Anthony Evans, Paul McCrane, Dean Pitchford, Lesley Gore & Robert F. Colesberry || {{Tabelcel genomineerd}}
|}

{{Appendix}}

[[Categorie:Muziekalbum uit 1980]]
[[Categorie:Soundtrackalbum]]

title: Fame

Genre: Disco, popmuziek, gospel, singer-songwriter, koor, instrumentale muziek, orkest

Label(s): RSO Records

Producent(en): Michael Gore

title: Positie(s) in de hitlijsten

Positie(s) in de hitlijsten: - Nr. 1 (Verenigd Koninkrijk) - Nr. 2 (Nederland, Zweden) - Nr. 4 (Australië) - Nr. 7 (Verenigde Staten) - Nr. 11 (Noorwegen) - Nr. 13 (Spanje) - Nr. 14 (Frankrijk) - Nr. 20 (Canada) - Nr. 22 (Finland, Nieuw-Zeeland)

title: Professionele recensie

Professionele recensie: All Music Guide link

title: Singles van Fame

Singles van Fame: 1. "Fame" · Uitgebracht: mei 1980 2. "Out Here on My Own" · Uitgebracht: augustus 1980 3. "Red Light" · Uitgebracht: augustus 1980

Singles van Fame: (en) Allmusic-pagina · (en) Discogs-pagina · (en) MusicBrainz-pagina ·

Portaal: Muziek


text:
# Apeirogon (roman)
Apeirogon est un roman, publié en 2020, par l'écrivain irlandais Colum McCann. La même année, le roman est traduit en français par Clément Baude pour le compte des éditions Belfond.
Se basant sur histoire réelle, l'ouvrage traite du conflit israélo-palestinien et du travail de réconciliation de deux pères, un Palestinien et un Israélien, qui ont chacun perdu une fille dans le conflit. Tant le titre – dénomination d'une forme géométrique complexe – que la structure du roman divisé en 1001 fragments, appellent à voir cette confrontation avec des yeux ouverts à la complexité.

## Titre et structure
Le titre reprend celui d'une forme géométrique appelé apeirogone (du « grec ancien : ἄπειρος » apeiros : infini, sans bornes, et « γωνία » gonia : angle), qui désigne une figure géométrique au nombre indéfini de côtés (voir chapire 181 de la première partie et chapitre 95 de la seconde partie) ; L'auteur s'en sert pour proposer une nouvelle façon de penser le conflit israélo-arabe, qui laisse la place à la complexité, et pas seulement aux oppositions et confrontations trop simples.
Le roman est divisé en 1001 « chapitres-fragments » numérotés 1 à 500, puis 1001, puis 500 à 1, qui peuvent aller d'une ligne à une dizaine de pages. Une quinzaine de ces fragments sont des photos sans légende, un peu sur le modèle pratiqué par l'écrivain allemand W. G. Sebald, et même, parfois, un simple cadre vide (chapitres 284 des deux parties) — ce qui reflète un des théorèmes mathématiques qui sous-tendent le roman. Les deux chapitres centraux, portant chacun le numéro 500 et séparés par le numéro 1001 se fondent sur plusieurs entretiens avec les deux protagonistes. En revanche, déclare l'auteur dans une note préliminaire, « partout ailleurs, Bassam et Rami m'ont autorisé à transformer leurs mots et leurs mondes. »
Certaines phrases sont répétées à plusieurs endroits du livre, faisant écho à des éléments déjà décrits. Par exemple, le chapitre 220 de la seconde partie reprend une partie du chapitre 220 de la première partie. Dans la seconde partie, les chapitres 340 et 49 (« Votre oasis vous attend »), ainsi que les chapitres 177 et 23 (« Je suis navré de vous le dire, monsieur le sénateur, mais vous avez assassiné ma fille »).

## Thématique
Le roman est en fait le récit de l'histoire croisée de deux pères, l'un Israélien et juif, l'autre Palestinien et musulman, dont la vie a été brisée par la mort d'une de leurs enfants.
Ces deux personnages sont réels. Il s'agit de Rami Elhanan (né en 1950) un graphiste israélien, et de Bassam Aramin,, Palestinien, devenu spécialiste de la Shoah. L'un et l'autre ont perdu une fille: Smadar Elhanan, née en 1983, décédée le 4 septembre 1997, victime d'un attentat palestinien, rue Ben Yehuda (Jérusalem), et Abir Aramin, née en 1997 et le 20 janvier 2007 devant son école, victime d'un tir de militaire israélien.
Leur histoire est réelle. Le récit est basé sur la difficulté à continuer à vivre pour ces deux hommes, individuellement, en famille et dans des associations. Ils finissent par se rencontrer, avec d'autres, au monastère salésien de Crémisan (Beit Jala). Avec le temps, une amitié se crée, et ils parcourent le monde à raconter leur vécu, à proposer, comme unique début de solution au conflit, d'écouter l'autre, en visant la paix. Le discours est bien reçu dans les pays occidentaux, beaucoup moins dans les diverses communautés en Israël.
On y croise les ombres de François Mitterrand, Benyamin Netanyahou, Mahmoud Darwich, et de beaucoup d'autres personnes moins célèbres, mais aussi les très nombreux passages d'oiseaux, puisque la région d'Israël demeure un lieu important de passage d'oiseaux en migration, alors que la circulation (en moto ou en auto) est nettement plus difficile pour les êtres humains dans les alentours de Jérusalem, même avant la construction du Mur (ou barrière de séparation israélienne).

## Réception francophone
La presse française a bien accueilli l'ouvrage. Pour Florence Noiville (Le Monde), dans ce « livre monumental », Colum McCann « recolle les morceaux du Proche-Orient. ». Christine Ferniot (Télérama) y voit un récit « bouleversant » dans lequel « [e]n deuil de leurs filles, un Israélien et un Palestinien choisissent de s’unir. La vie, la mort, même manège. » Quant à  Philippe Chevilley (Les Échos), il écrit : « Construit autour des figures héroïques de deux combattants de la paix, l'un juif israélien, l'autre musulman palestinien, le nouveau roman composite de l'écrivain irlandais est un prodige d'écriture et une leçon d'humanisme. Colum McCann signe son chef-d'œuvre. ».

## Distinctions francophones
- Prix du Meilleur Livre étranger 2020
- Grand prix des lectrices de Elle 2021

## Éditions en français
- Colum McCann (trad. de l'anglais (Irlande) par Clément Baude), Apeirogon, Paris, Belfond, 2020, 509 p. (ISBN 978-2-714-45008-1)Rééd. 10/18, 2021 et 2022, 645 p.  (ISBN 978-2-264-08124-7)

wikiname: frwiki

title: Apeirogon (roman)

in_language: fr

wikitext:
{{ébauche|roman|Irlande}}
{{Infobox Livre
 | auteur             = [[Colum McCann]]
 | préface            =
 | directeur          =
 | genre              =
 | titre_orig         = {{lang|en|Apeirogon}}
 | pays               =
 | lieuparution_orig  = [[New York]]
 | langue             = Anglais
 | éditeur_orig       = [[Random House]]
 | collection_orig    =
 | dateparution_orig  = 2020
 | isbn_orig          =
 | traducteur         = Clément Baude
 | titre              = Apeirogon
 | lieuparution       = [[Paris]]
 | éditeur            = [[Éditions Belfond|Belfond]]
 | collection         =
 | dateparution       = 2020
 | image              =
 | légende            =
 | dessinateur        =
 | artiste_couverture =
 | série              =
 | type_média         =
 | pages              =
 | isbn               = 978-2-7144-5008-1
 | précédent          =
 | suivant            =
}}
'''''Apeirogon''''' est un roman, publié en 2020, par l'écrivain irlandais [[Colum McCann]]. La même année, le roman est traduit en français par Clément Baude pour le compte des [[éditions Belfond]].

Se basant sur histoire réelle, l'ouvrage traite du conflit israélo-palestinien et du travail de réconciliation de deux pères, un Palestinien et un Israélien, qui ont chacun perdu une fille dans le conflit. Tant le titre – dénomination d'une forme géométrique complexe – que la structure du roman divisé en 1001 fragments, appellent à voir cette confrontation avec des yeux ouverts à la complexité.

== Titre et structure ==
Le titre reprend celui d'une forme [[Géométrie|géométrique]] appelé ''[[apeirogone]]'' (du « {{lang-grc|ἄπειρος}} » apeiros : infini, sans bornes, et « {{lang|grc|γωνία}} » gonia : angle), qui désigne une figure géométrique au nombre indéfini de côtés (voir chapire 181 de la première partie et chapitre 95 de la seconde partie) ; L'auteur s'en sert pour proposer une nouvelle façon de penser le [[conflit israélo-arabe]], qui laisse la place à la complexité, et pas seulement aux oppositions et confrontations trop simples<ref name=":0">{{Lien web |langue=en |auteur=Alex Preston |titre=''Apeirogon'' by Colum McCann review. A beautifully observed masterpiece |url=https://www.theguardian.com/books/2020/feb/24/apeirogon-a-novel-by-colum-mccann-book-review |site=theguardian.com |périodique=[[The Guardian]] |date=24 février 2020 |consulté le=4 février 2024}}</ref>.

Le roman est divisé en 1001 « chapitres-fragments » numérotés 1 à 500, puis 1001, puis 500 à 1, qui peuvent aller d'une ligne à une dizaine de pages. Une quinzaine de ces fragments sont des photos sans légende, un peu sur le modèle pratiqué par l'écrivain allemand [[W. G. Sebald]], et même, parfois, un simple cadre vide (chapitres 284 des deux parties) — ce qui reflète un des théorèmes mathématiques qui sous-tendent le roman<ref name=":0" />. Les deux chapitres centraux, portant chacun le numéro 500 et séparés par le numéro 1001 se fondent sur plusieurs entretiens avec les deux protagonistes. En revanche, déclare l'auteur dans une note préliminaire, {{Citation|partout ailleurs, Bassam et Rami m'ont autorisé à transformer leurs mots et leurs mondes.}}

Certaines phrases sont répétées à plusieurs endroits du livre, faisant écho à des éléments déjà décrits. Par exemple, le chapitre 220 de la seconde partie reprend une partie du chapitre 220 de la première partie. Dans la seconde partie, les chapitres 340 et 49 (« Votre oasis vous attend »), ainsi que les chapitres 177 et 23 (« Je suis navré de vous le dire, monsieur le sénateur, mais vous avez assassiné ma fille »).

== Thématique ==
Le roman est en fait le récit de l'histoire croisée de deux pères, l'un [[Israël|Israélien]] et [[Juifs|juif]], l'autre [[Palestiniens|Palestinien]] et [[musulman]], dont la vie a été brisée par la mort d'une de leurs enfants.

Ces deux personnages sont réels. Il s'agit de ''Rami Elhanan'' (né en 1950) un graphiste israélien, et de ''Bassam Aramin''<ref>https://www.theforgivenessproject.com/stories/bassam-aramin/</ref>{{,}}<ref>{{Lien web |langue=fr-FR |prénom=La Paix |nom=Maintenant |titre=Le monologue de Bassam Aramin, père d'Abir et Combattant pour la Paix |url=https://www.lapaixmaintenant.org/le-monologue-de-bassam-aramin-pere/ |site=La Paix Maintenant |date=2007-01-31 |consulté le=2024-02-04}}</ref>, Palestinien, devenu spécialiste de la [[Shoah]]. L'un et l'autre ont perdu une fille: ''Smadar Elhanan,'' née en 1983, décédée le {{date|4|septembre|1997}}, victime d'un attentat palestinien, [[rue Ben Yehuda (Jérusalem)]]<ref>{{Article |auteur1=Nourit Peled-Elhanan |titre=« Bibi, qu'as-tu fait ? » |périodique=[[Le Monde diplomatique]] |date=01-10-1997 |lire en ligne=https://www.monde-diplomatique.fr/1997/10/PELED_ELHANAN/4971 |consulté le=15-11-2023}}.</ref>, et ''[[Abir Aramin]]'', née en 1997 et le {{date|20|janvier|2007}} devant son école, victime d'un tir de militaire israélien.
Leur histoire est réelle. Le récit est basé sur la difficulté à continuer à vivre pour ces deux hommes, individuellement, en famille et dans des associations. Ils finissent par se rencontrer, avec d'autres, au monastère [[Salésiens|salésien]] de [[Crémisan]] ([[Beit Jala]]). Avec le temps, une amitié se crée, et ils parcourent le monde à raconter leur vécu, à proposer, comme unique début de solution au conflit, d'écouter l'autre, en visant la paix. Le discours est bien reçu dans les pays occidentaux, beaucoup moins dans les diverses communautés en Israël.

On y croise les ombres de [[François Mitterrand]], [[Benyamin Netanyahou]], [[Mahmoud Darwich]], et de beaucoup d'autres personnes moins célèbres, mais aussi les très nombreux passages d'oiseaux, puisque la région d'Israël demeure un lieu important de passage d'oiseaux en migration, alors que la circulation (en moto ou en auto) est nettement plus difficile pour les êtres humains dans les alentours de Jérusalem, même avant la construction du Mur (ou [[barrière de séparation israélienne]]).

== Réception francophone ==
La presse française a bien accueilli l'ouvrage. Pour Florence Noiville (''[[Le Monde]]'')<ref>{{lien web |auteur1=Florence Noiville |titre=Dans ''Apeirogon'', l’écrivain Colum McCann recolle les morceaux du Proche-Orient |url=https://www.lemonde.fr/livres/article/2020/08/19/dans-apeirogon-l-ecrivain-colum-mccann-recolle-les-morceaux-du-proche-orient_6049353_3260.html |site=lemonde.fr |date=19-08-2020 |consulté le=19-07-2021}}.</ref>, dans ce {{Citation|livre monumental}}, Colum McCann {{citation|recolle les morceaux du Proche-Orient.}}. Christine Ferniot (''[[Télérama]]'')<ref>{{lien web |titre=Apeirogon |url=https://www.telerama.fr/livres/apeirogon,n6689818.php |site=telerama.fr |auteur1=Christine Ferniot |date=01-07-2020 |consulté le=19-07-2021}}.</ref> y voit un récit {{Citation|bouleversant}} dans lequel {{citation|[e]n deuil de leurs filles, un Israélien et un Palestinien choisissent de s’unir. La vie, la mort, même manège.}} Quant à  Philippe Chevilley (''[[Les Échos]]'')<ref>{{lien web |titre=« Apeirogon » : le livre de paix de Colum McCann |url=https://www.lesechos.fr/weekend/livres-expositions/apeirogon-le-livre-de-paix-de-colum-mccann-1240117 |site=lesechos.fr |auteur1=Philippe Chevilley |date=07-09-2020 |consulté le=19-07-2021}}.</ref>, il écrit : {{citation|Construit autour des figures héroïques de deux combattants de la paix, l'un juif israélien, l'autre musulman palestinien, le nouveau roman composite de l'écrivain irlandais est un prodige d'écriture et une leçon d'humanisme. Colum McCann signe son chef-d'œuvre.}}.

== Distinctions francophones ==
* [[Prix du Meilleur Livre étranger]] 2020
* [[Grand prix des lectrices de Elle|Grand prix des lectrices de ''Elle'']] 2021

== Éditions en français ==
* {{Ouvrage|auteur1=Colum McCann|traducteur=de l'anglais (Irlande) par Clément Baude|titre=Apeirogon|lieu=Paris|éditeur=Belfond|année=2020|pages totales=509|isbn=978-2-714-45008-1|commentaire=Rééd. [[10/18]], 2021 et 2022, 645 p. {{ISBN|978-2-264-08124-7}}}}

== Références ==
{{Références}}

== Annexes ==
{{Autres projets|commons=|wikiquote= Colum McCann}}

=== Articles connexes ===
* [[Apeirogone]] (géométrie), polygone à nombre indéfini de côtés
* [[Nurit Peled-Elhanan]], épouse de Rami Elhanan, mère de Smadar, universitaire, co-[[Prix Sakharov]] 2001
* [[Abir Aramin]], fille de Bassam Aramin
* [[Guerre des mots dans le conflit israélo-palestinien]]
* [[Processus de paix israélo-palestinien]]
* [[:Catégorie:Organisation non gouvernementale impliquée dans le conflit israélo-palestinien|Organisations non gouvernementales impliquées dans le conflit israélo-palestinien]], dont :
** [[La Paix maintenant]],
** {{Lien
   | fr   = Combattants pour la paix
   | lang = en
   | trad = Combatants for Peace
}}
** {{Lien
   | fr   = Enfants de paix
   | lang = en
   | trad = Children of Peace
}}

=== Liens externes ===
{{liens}}
* {{en}} [https://www.theparentscircle.org/en/stories/rami-elhanan_eng/ The Parents Circle.org]
* {{Vidéo}} [http://www.rts.ch/emissions/religion/dieu-sait-quoi/4827530-les-combattants-de-la-paix.html Les combattants de la paix]

{{Portail|littérature|Irlande|conflit israélo-arabe}}

[[Catégorie:Roman irlandais du XXIe siècle]]
[[Catégorie:Roman paru en 2020]]
[[Catégorie:Roman se déroulant à Jérusalem]]
[[Catégorie:Conflit israélo-palestinien]]
[[Catégorie:Prix du Meilleur Livre étranger]]

title: Version originale

Langue: Anglais

Titre: Apeirogon

Éditeur: Random House

Lieu de parution: New York

title: Version française

Traducteur: Clément Baude

Éditeur: Belfond

Lieu de parution: Paris

Version française: modifier


text:
# HD 91056
HD 91056 è una stella gigante rossa di magnitudine 5,31 situata nella costellazione della Carena. Dista 3136 anni luce dal sistema solare.

## Osservazione
Si tratta di una stella situata nell'emisfero celeste australe. La sua posizione è fortemente australe e ciò comporta che la stella sia osservabile prevalentemente dall'emisfero sud, dove si presenta circumpolare anche da gran parte delle regioni temperate; dall'emisfero nord la sua visibilità è invece limitata alle regioni temperate inferiori e alla fascia tropicale. La sua magnitudine pari a 5,3 fa sì che possa essere scorta solo con un cielo sufficientemente libero dagli effetti dell'inquinamento luminoso.
Il periodo migliore per la sua osservazione nel cielo serale ricade nei mesi compresi fra febbraio e giugno; nell'emisfero sud è visibile anche per buona parte dell'inverno, grazie alla declinazione australe della stella, mentre nell'emisfero nord può essere osservata limitatamente durante i mesi primaverili boreali.

wikiname: itwiki

title: HD 91056

in_language: it

wikitext:
{{Corpo celeste
|tipo=Stella
|nome_stella=HD 91056
|nome=HD 91056
|distanza_anniluce=3136 [[anno luce|anni luce]]
|sigla_costellazione=Car
|categoria=[[gigante rossa]]
|ar={{RA|10|28|52,5757}}
|declinaz={{DEC|-64|10|20,200}}
|epoca=[[J2000.0]]
|lat_galattica=-05,4700°
|long_galattica=288,1570°
|classe_spettrale=M0III D ~
|designazioni_alternative_stellari=[[Catalogo Hipparcos|HIP]] 51313, GCRV 6584, HIC 51313, [[Catalogo PPM|PPM]] 358020, CPD -63 1440, GSC 08964-00860, [[Catalogo HR|HR]] 4120, [[Catalogo SAO|SAO]] 250979, DENIS -P J102852.4-641019, [[Catalogo Henry Draper|HD]] 91056, [[2MASS]] J10285256-6410203, TYC 8964-860-1
|redshift=
|magn_app=5,31
|magn_ass=-4,6
|parallasse=1,04 ± 0,51 [[Milliarcosecondo|mas]]
|moto_proprio={{moto proprio|ar= -15,90 ± 0,66|dec= 2,83 ± 0,47}}
|velocità_radiale=
|metallicità=|accel_gravità=|massa_sole=|raggio_sole=|temp_med=|}}

'''[[Catalogo Henry Draper|HD]] 91056''' è una [[stella gigante]] [[gigante rossa|rossa]] di [[magnitudine apparente|magnitudine]] 5,31 situata nella [[Carena (costellazione)|costellazione della Carena]]. Dista 3136 [[anno luce|anni luce]] dal [[sistema solare]].

==Osservazione==
Si tratta di una stella situata nell'[[emisfero celeste]] australe. La sua posizione è fortemente australe e ciò comporta che la stella sia osservabile prevalentemente dall'emisfero sud, dove si presenta [[circumpolare]] anche da gran parte delle regioni temperate; dall'emisfero nord la sua visibilità è invece limitata alle regioni temperate inferiori e alla fascia tropicale. La sua magnitudine pari a 5,3 fa sì che possa essere scorta solo con un cielo sufficientemente libero dagli effetti dell'[[inquinamento luminoso]].

Il periodo migliore per la sua osservazione nel cielo serale ricade nei mesi compresi fra febbraio e giugno; nell'emisfero sud è visibile anche per buona parte dell'inverno, grazie alla declinazione australe della stella, mentre nell'emisfero nord può essere osservata limitatamente durante i mesi primaverili boreali.

==Voci correlate==
*[[Stelle principali della costellazione della Carena]]

==Collegamenti esterni==
*{{cita web|url=http://simbad.u-strasbg.fr/simbad/sim-id?Ident=HD+91056&submit=display+all+measurements|titolo=Dati della stella dall'archivio Simbad}}

{{Portale|stelle}}

[[Categoria:Stelle di classe spettrale M]]
[[Categoria:Giganti rosse]]

title: HD 91056

Classificazione: gigante rossa

Classe spettrale: M0III D ~

Distanza dal Sole: 3136 anni luce

Costellazione: Carena

title: Coordinate

Coordinate: (all'epoca J2000.0)

title: Dati osservativi

Moto proprio: AR: -15,90 ± 0,66 mas/anno · Dec: 2,83 ± 0,47 mas/anno

title: Nomenclature alternative


text:
# Переселення
Пересе́лення — зміна, добровільна або примусова, постійного житла чи місця проживання. Переселення може здійснюватися як і на невеликі відстані — у місцевість неподалік старого житла, так і в нову країну (еміграція). Особа, що переселяється називається переселенцем або пересельцем.
Згідно з соціологічними дослідженнями, переселення часто важко сприймаються дітьми і вимагають тривалого часу для адаптації.

wikiname: ukwiki

title: Переселення

in_language: uk

wikitext:
{{Otheruses|Переселення (значення)}}
[[Файл:Mayflower moving truck.JPG|250px|right|thumb|Вантажівка для переселення]]

'''Пересе́лення''' — зміна, добровільна або примусова, постійного житла чи місця проживання. Переселення може здійснюватися як і на невеликі відстані — у місцевість неподалік старого житла, так і в нову країну ([[еміграція]]). Особа, що переселяється називається переселенцем або пересельцем<ref>Великий тлумачний словник сучасної української мови / Голов. ред. В. Т. Бусел, редактори-лексикографи: В. Т. Бусел, М. Д. Василега-Дерибас, О. В. Дмитрієв, Г. В. Латник, Г. В. Степенко. — К.: Ірпінь: ВТФ «Перун», 2005. 2-ге вид. — стор. 926</ref>.

Згідно з соціологічними дослідженнями, переселення часто важко сприймаються дітьми і вимагають тривалого часу для адаптації<ref name="NITLC Brief Report">{{cite web|url=http://www.tlcinst.org/Moving.html|title=Moving Can Become Traumatic|last=Sheppard|first=Caroline H.|coauthors=William Steele|year=2003|work=Trauma and Loss: Research and Interventions|publisher=Nat'l Inst for Trauma and Loss in Children|accessdate=2010-01-22|archiveurl=https://www.webcitation.org/6I7f8dzNG?url=http://www.tlcinst.org/Moving.html|archivedate=2013-07-15|deadurl=no}}</ref><ref name="Sociologist B Pettit (U Washington) Working Paper">{{cite web|url=http://crcw.princeton.edu/workingpapers/WP98-04-Pettit.pdf|title=Moving and Children's Social Connections: the critical importance of context|last=Pettit|first=Becky|date=March 2000|work=Center for Research on Child Wellbeing Working Papers|publisher=CRCW, Princeton University|accessdate=2010-01-22|archiveurl=https://www.webcitation.org/6I7f9GBLZ?url=http://crcw.princeton.edu/workingpapers/WP98-04-Pettit.pdf|archivedate=2013-07-15|deadurl=yes}}</ref><ref name="Iowa State University paper by Lesia Oesterreich">{{cite web|url=http://www.extension.iastate.edu/Publications/PM1529G.pdf|title=Understanding children: moving to a new home|last=Oesterreich|first=Lesia|date=April 2004|publisher=Iowa State University|accessdate=2010-01-22|archiveurl=https://www.webcitation.org/6I7f9rkJu?url=http://www.extension.iastate.edu/Publications/PM1529G.pdf|archivedate=2013-07-15|deadurl=no}}</ref><ref>{{cite web|last=Roman|first=Beverly D.|title=Relocating Our Smallest Movers|url=http://www.figt.org/smallest_movers|work=Families in Global Transition|publisher=Families in Global Transition|archiveurl=https://www.webcitation.org/6I7fATTh6?url=http://www.figt.org/smallest_movers|archivedate=2013-07-15|accessdate=2011-10-03|deadurl=no}}</ref>.

== Див. також ==
; Означення осіб
* [[Переселенець]]
* [[Біженець]]
* [[Колоніст]] та [[колонізатор]]. ''Див. ще:'' [[Колонізаторська політика]]
* [[Кольорове населення]], [[расизм]], [[соціальне неприйняття]]
;Процеси
* [[Еміграція]]
* [[Репатріація]]
* [[Велике переселення народів]]
; Колонізаторська політика. [[Коренізація]]. Геополітика
* [[Західноукраїнська еміграція в УСРР 1920–1930-х років]]
* [[Операція «Вісла»]]
* [[Виселення судетських німців]]
* [[Колонізація Сибіру]]
* [[Смуга осілості]]
* [[П'ята колона]]
; Юридичний статус
* [[Переміщені особи]]
* [[Переселенський пункт]] та [[фільтраційна політика]]
* [[Зона переселення]]
* [[Окуповані землі]]
* [[Мандат]] та [[мандатна територія]]
; Економічні аспекти
* [[Заохочення переселення]]
* [[Земленаділи для переселенців]]
* [[Програма переселення співвітчизників в Росію]]
; Історія українського питання
* [[Переселення українців у Російській імперії]]
* [[Проект переселення козаків для захисту російських границь|Проєкт переселення козаків для захисту російських границь]][http://telegrafua.com/country/13042/print/ відштовх]
* [[Проект переселення галичан до Сибіру|Проєкт переселення галичан до Сибіру]]
* [[Репресії в Галичині]]. «[[Золотий вересень]]» [[1939]]-го.
* [[:Категорія:Зелена Україна]], [[Зелений Клин]], [[Українці в Сибіру]]
;Державотворче значення
* [[Переселенство в історії Ізраїля]]

== Примітки ==
{{reflist}}
== Посилання ==
* [http://leksika.com.ua/14190416/legal/pereselennya Переселення] // {{Юридична енциклопедія|4}}
* {{УМЕ11|частина=Переселювання|сторінки=1333-1334}}
* [https://web.archive.org/web/20160708202534/http://unhcr.org.ua/uk/publikatsiji/2011-10-24-13-09-56 УВКБ ООН. Переселення до третьої країни.]
{{soc-stub}}

== Література ==
* Переселенський рух в Україні: друга половина XVI ст.- 1930-ті роки : [монографія] : до 180-річниці заснування Київ. нац. ун-ту ім. Т. Шевченка / Д. Ф. Розовик, О. Д. Розовик ; Київ. нац. ун-т ім. Т. Шевченка. – К. : [б. в.], 2013. – 406 с. : табл. – Бібліогр.: с. 322-349 (359 назв). – ISBN 978-966-2770-41-4

[[Категорія:Міграція]]
[[Категорія:Міграційна політика]]
[[Категорія:Переселення| ]]


text:
# シンドラーグループ
シンドラーグループ（The Schindler Group, Schindler Aufzüge AG）は、スイスに本社を置くエレベーターとエスカレーターのメーカーである。世界100か国に展開する国際的なメーカーである。

## 歴史
1874年、ロバート・シンドラー (Robert Schindler) とエドゥアート・ヴィリガー (Eduard Villiger) が、スイスのルツェルンにシンドラー&ヴィリガー (Schindler & Villiger) を設立した。
1889年、エレベータの製造を開始した。
1892年、ヴィリガーが去り、会社はロバート・シンドラー機械製造 (Robert Schindler Machinery Manufacturer) となった（以後の社名の変遷の記載は不完全）。
1901年、ロバート・シンドラーは甥のアルフレート・シンドラーに会社を売却した。
1920年、社名を Kommandit-AG Schindler & Cie., Aufzüge- und Maschinenfabrik mit Giesserei とした（Cie. は会社 Compagnie の意）。
1925年、社名を Kommanditaktiengesellschaft Schindler & Cie., Aufzüge und Maschinenfabrik とした。
1929年、持株会社 Pars Finanz AG (Pars Finance AG) が設立され、シンドラーの全ての子会社が Pars に売却された。
1945年、鉄道車両製造会社 Schindler Wagon AG を設立した。
1970年、持株会社 Pars Finanz AG がシンドラーホールディングス (Schindler Honding AG) に社名を変えた。
1971年、Schindler Management AG を設立した。
2006年、新しいロゴを採用した。

## 国際展開
主に公式サイトの社史からの抜粋。国外での事業を網羅するものではない。持株会社化後はシンドラーグループと直接の資本関係があるとは限らない。

### ヨーロッパ
ドイツ
1906年、最初の海外子会社 Schindler & Cie. o.H.G. をベルリンに設立した。この会社はヨーロッパの事業を統括するようになった。
1911年、ベルリンの Severin Senator GmbH を買収した。1926年には Schindler Aufzüge GmbH とした。
1922年、カールスルーエのHUMUGを買収した。
1955年、デュッセルドルフの Rosenhausen を買収した。
1978年、ITT (ITT Corporation) の子会社でシュトゥットガルトにある Standard Electric Lorenz AG (SEL) のマテリアルハンドリング事業を買収した。
1998年、シュトゥットガルトのハウスハーングループ (Haushahn Aufzüge) を買収した。
 フランス
1909年、Schindler & Houplin をフランスに設立した。
1923年、ミュルーズに Le Lift S.r.l. を設立した。1925年には Sociítí Schindler & Cie. と社名を変えた。
1954年、Gervais‐Schindler を設立した。
 ベルギー
1927年、ブリュッセルに Schindler & Cie., S.r.l. を設立した。
1983年、Gelicom SA を獲得した。
 イタリア
1948年、ジェノヴァに Schindler Ascensori e Montacarichi を設立した。
 オランダ
1967年、Westdijk の関連事業を買収した。
1970年、ハーグの会社を買収し Shindler Liften B.V. とした。
 オーストリア
1969年、Wertheim‐Werke を買収した。1991年には、Schindler Aufzüge und Fahrtreppen AG と社名を変えた。
 ルクセンブルク
1976年、AMLUX Schindler S.à.r.l. を獲得した。
 ノルウェー
1977年、ヴェンネスラに Reber‐Schindler Heis A/S を獲得/設立した。
 スペイン
1979年、サラゴサの Guiral Industrias Electricas SA (GIESA) の該当事業を獲得した。
 イギリス
1982年、マンチェスターの O+K Ltd. を獲得した。
1992年、複数の子会社を再建し Schindler Ltd. とした。
 デンマーク
1986年、コペンハーゲンに Schindler Elevator A/S を設立した。
 フィンランド
1987年、Schindler Hissi Oy を設立した。
 スウェーデン
1989年、Devehissar Alvesta AB を買収した。
 アイスランド
1989年、Bioergvin Kristofersson を買収した。
 ロシア
1990年、モスクワに51%出資の合弁会社 Schindler Mosmontash Lift を設立した。
 アイルランド
1992年、ダブリンの Donohoe Lifts を完全子会社化した。
 ポーランド
1996年、オーストリアの Schindler Aufzüge und Fahrtreppen AG がワルシャワの代理店を買収し、Schindler Polska Sp.z.o.o. とした。

### 米州
ブラジル
1937年、リオデジャネイロに Elevadores Schindler do Brasil S.A. を設立した。
1952年、Fundiçao Barra do Pirai SA を設立した。
 ベネズエラ
1949年、カラカスに Corporacion Venezolana Schindler, Sociedad Anonima を設立した。
 アメリカ合衆国
1979年、オハイオ州トリードの1865年創設のメーカー、ホートン・エレベータ・カンパニー (Haughton Elevator Company) を買収し、シンドラー・ホートン・エレベータ・カンパニー (Schindler Haughton Elevator Company) とした。1985年にはシンドラー・エレベータ・コーポレーション (Schindler Elevator Corporation) に名を変えた。
1989年、ウェスティングハウス・エレクトリックのエレベータ/エスカレータ部門を買収し、シェアを大きく広げた。またこの年、持株会社 Schindler Enterprise Inc. を設立した。
1990年、シンドラー・エレベータ・コーポレーションは本社をニュージャージー州モーリスタウンへ移転した。
2010年、カリフォルニア州の Reliable Elevator Inc. を獲得した。
 カナダ
1982年、トロントの Armor Elevator Canada Ltd を獲得した。
1986年、Western Elevator Limited を獲得した。
 チリ
1989年、旧代理店の関連事業の大半を買収し、Harnecker Schindler Ascensores SA とした。

### アフリカ
南アフリカ共和国
1949年、ヨハネスブルクに Schindler Lifts (SA) Ltd を設立した。
 ケニア
1989年、旧代理店の Listo Ltd を買収し、Schindler Ltd を再建した。

### アジア
レバノン
1971年、ベイルートに Michaca Schindler S.à.r.l. を設立した。
 中国
1980年、北京に合弁会社、迅達（中国）電梯有限公司 (迅达（中国）电梯有限公司・China Schindler Elevator Co) を設立した。工業分野では初となる西側と中国の合弁会社である。
1988年、江蘇省に2番目の合弁会社 Suzhou Elevator Company を設立した。2000年には完全子会社化した。
2011年、合弁会社 Xuchang Xiji Elevator Co. Ltd を設立した。
 日本
1985年、東京の日本エレベーター工業に30%出資した。1991年にはシンドラーエレベータに社名変更、1995年には出資率を96.7%に上げた。2006年にエレベーターでの死亡事故が発生して以来規模を縮小し、2016年限りでエレベーター・エスカレーター事業から撤退。2021年7月に解散、同年12月に清算結了し法人格が消滅した。
 トルコ
1992年、Türkeli Ticaret S.A. を買収した。
 香港
1994年、ジャーディン・マセソンとの合弁会社、怡和迅達公司 (Jardine-Schindler Lifts Company) を設立した。
 イスラエル
1997年、Nechusthan Elevator Company を獲得した。
 インド
1998年、それまでの合弁会社に代えて、Schindler India Pvt. Ltd を設立した。
 韓国
2006年、Hyundai Elevator Co. の25.5%の株を取得した。

### オセアニア
オーストラリア
1984年、Precision Elevator Pty Ltd を獲得した。
 ニュージーランド
1989年、Electric Construction Company のエレベーター事業を買収し、T. L. Jones Ltd を獲得した。

## シンドラー賞
2003年、「シンドラー賞」(The Schindler Award) が、シンドラー社の出資により創設された。ヨーロッパの大学の学士課程最終年度または修士課程の学生が対象となる。応募作から、全年齢・バリアフリーな輸送を実現し、生活の革新を予感させる設計が審査される。

wikiname: jawiki

title: シンドラーグループ

in_language: ja

wikitext:
{{基礎情報 会社
|社名 = シンドラーグループ
|英文社名 = {{de|Schindler Aufzüge AG}}
|ロゴ =
|画像 =
|画像説明 =
|種類 = [[Aktiengesellschaft]]
|市場情報 = {{SWX|SCHN}}
{{上場情報|[[:en:OTC Markets Group|OTC]] Pink|SHLAF}}
|略称 = シンドラー
|国籍 = {{CHE}}
|本社郵便番号 =
|本社所在地 = [[ルツェルン州]]{{仮リンク|エビコン|en|Ebikon}}
|本店郵便番号 =
|本店所在地 =
|設立 = [[1874年]]
|業種 = 機械
|統一金融機関コード =
|SWIFTコード =
|事業内容 = [[エレベーター]]、[[エスカレーター]]
|代表者 = Jürgen Tinggren [[最高経営責任者|CEO]]
|資本金 =
|発行済株式総数 =
|売上高 =
|経常利益 =
|営業利益 =
|純利益 =
|純資産 =
|総資産 =
|従業員数 = 4万4387人 (2011)<ref name="SCH_gb_2011">{{cite web2|title=Konzernübersicht 2011|periodical=|publisher=Schindler Aufzüge|url=http://www.schindler.com/doc/2011AnnualReport/schindler_GR_2011_d.pdf|url-status=|format=PDF, 2,44 MB|access-date=2012-05-19|archive-url=|archive-date=|last=|date=2012|year=|language=|pages=59|quote=}}</ref>
|支店舗数 =
|決算期 =
|主要株主 = {{仮リンク|シンドラーホールディング|de|Schindler Holding}}
|主要子会社 =
|関係する人物 =
|外部リンク = https://www.schindler.com/
|特記事項 =
}}
{{基礎情報 会社
|社名 = シンドラーホールディングAG
|英文社名 = {{de|Schindler Holding AG}}
|ロゴ =
|画像 =
|画像説明 =
|種類 = [[Aktiengesellschaft]]
|市場情報 =
|略称 =
|国籍 = {{CHE}}
|本社郵便番号 =
|本社所在地 = [[ニトヴァルデン準州]]{{仮リンク|ヘルギスヴィール|en|Hergiswil}}
|本店郵便番号 =
|本店所在地 =
|設立 = [[1929年]]
|業種 = 機械
|統一金融機関コード =
|SWIFTコード =
|事業内容 = [[持株会社]]
|代表者 = {{de|Alfred N. Schindler}} [[:de:Verwaltungsrat (Schweiz)|取締役会]]会長
{{de|Jürgen Tinggren}} CEO
|資本金 =
|発行済株式総数 =
|売上高 =
|経常利益 =
|営業利益 =
|純利益 =
|純資産 =
|総資産 =
|従業員数 =
|支店舗数 =
|決算期 =
|主要株主 =
|主要子会社 = シンドラーグループ
{{Flagicon|JPN}} [[シンドラーエレベータ]]
|関係する人物 =
|外部リンク =
|特記事項 =
}}
[[File:Schindler test tower head office.jpg|thumb|スイス・エビコンの本社]]
'''シンドラーグループ'''（{{en|The Schindler Group}}, {{de|Schindler Aufzüge AG}}）は、[[スイス]]に本社を置く[[エレベーター]]と[[エスカレーター]]のメーカーである。世界100か国に展開する国際的なメーカーである。

== 歴史 ==
1874年、ロバート・シンドラー ({{de|Robert Schindler}}) とエドゥアート・ヴィリガー ({{de|Eduard Villiger}}) が、スイスの[[ルツェルン]]にシンドラー&ヴィリガー ({{en|Schindler & Villiger}}) を設立した。

1889年、エレベータの製造を開始した。

1892年、ヴィリガーが去り、会社はロバート・シンドラー機械製造 ({{en|Robert Schindler Machinery Manufacturer}}) となった（以後の社名の変遷の記載は不完全）。

1901年、ロバート・シンドラーは[[甥]]のアルフレート・シンドラーに会社を売却した。

1920年、社名を {{de|Kommandit-AG Schindler & Cie., Aufzüge- und Maschinenfabrik mit Giesserei}} とした（{{de|Cie.}} は会社 {{de|Compagnie}} の意）。

1925年、社名を {{de|Kommanditaktiengesellschaft Schindler & Cie., Aufzüge und Maschinenfabrik}} とした。

1929年、[[持株会社]] {{de|Pars Finanz AG}} ({{en|Pars Finance AG}}) が設立され、シンドラーの全ての子会社が {{de|Pars}} に売却された。

1945年、[[鉄道車両]]製造会社 {{de|Schindler Wagon AG}} を設立した。

1970年、持株会社 {{de|Pars Finanz AG}} がシンドラーホールディングス ({{de|Schindler Honding AG}}) に社名を変えた。

1971年、{{de|Schindler Management AG}} を設立した。

[[File:SchindlerTestTowerHeadOfficeEbikon.jpg|thumb|新しいロゴが掲げられたエレベータ試験棟]]
2006年、新しいロゴを採用した。

== 国際展開 ==
主に公式サイトの社史<ref>[http://www.schindler.com/com/internet/en/about-schindler/schindler-history.html Sindler History]</ref>からの抜粋。国外での事業を網羅するものではない。持株会社化後はシンドラーグループと直接の資本関係があるとは限らない。

=== ヨーロッパ ===
; {{DEU}}
: 1906年、最初の海外子会社 {{de|Schindler & Cie. o.H.G.}} を[[ベルリン]]に設立した。この会社は[[ヨーロッパ]]の事業を統括するようになった。
: 1911年、ベルリンの {{de|Severin Senator GmbH}} を買収した。1926年には {{de|Schindler Aufzüge GmbH}} とした。
: 1922年、[[カールスルーエ]]のHUMUGを買収した。
: 1955年、[[デュッセルドルフ]]の {{de|Rosenhausen}} を買収した。
: 1978年、[[ITTコーポレーション|ITT]] ({{interlang|en|ITT Corporation}}) の子会社で[[シュトゥットガルト]]にある {{de|Standard Electric Lorenz AG (SEL)}} の[[マテリアルハンドリング]]事業を買収した。
: 1998年、シュトゥットガルトの[[ハウスハーングループ]] ({{interlang|de|Haushahn Aufzüge}}) を買収した。
; {{FRA}}
: 1909年、{{fr|Schindler & Houplin}} を[[フランス]]に設立した。
: 1923年、[[ミュルーズ]]に {{fr|Le Lift S.r.l.}} を設立した。1925年には {{fr|Sociítí Schindler & Cie.}} と社名を変えた。
: 1954年、{{fr|Gervais‐Schindler}} を設立した。
; {{BEL}}
: 1927年、[[ブリュッセル]]に {{fr|Schindler & Cie., S.r.l.}} を設立した。
: 1983年、{{fr|Gelicom SA}} を獲得した。
; {{ITA}}
: 1948年、[[ジェノヴァ]]に {{it|Schindler Ascensori e Montacarichi}} を設立した。
; {{NLD}}
: 1967年、{{nl|Westdijk}} の関連事業を買収した。
: 1970年、[[デン・ハーグ|ハーグ]]の会社を買収し {{nl|Shindler Liften B.V.}} とした。
; {{AUT}}
: 1969年、{{de|Wertheim‐Werke}} を買収した。1991年には、{{de|Schindler Aufzüge und Fahrtreppen AG}} と社名を変えた。
; {{LUX}}
: 1976年、{{de|AMLUX Schindler S.à.r.l.}} を獲得した。
; {{NOR}}
: 1977年、{{仮リンク|ヴェンネスラ|en|Vennesla}}に {{lang|no|Reber‐Schindler Heis A/S}} を獲得/設立した。
; {{ESP}}
: 1979年、[[サラゴサ]]の {{es|Guiral Industrias Electricas SA (GIESA)}} の該当事業を獲得した。
; {{GBR}}
: 1982年、[[マンチェスター]]の {{en|O+K Ltd.}} を獲得した。
: 1992年、複数の子会社を再建し {{en|Schindler Ltd.}} とした。
; {{DEN}}
: 1986年、[[コペンハーゲン]]に {{lang|da|Schindler Elevator A/S}} を設立した。
; {{FIN}}
: 1987年、{{lang|fi|Schindler Hissi Oy}} を設立した。
; {{SWE}}
: 1989年、{{lang|sv|Devehissar Alvesta AB}} を買収した。
; {{ICE}}
: 1989年、{{lang|is|Bioergvin Kristofersson}} を買収した。
; {{RUS}}
: 1990年、[[モスクワ]]に51%出資の[[合弁会社]] {{en|Schindler Mosmontash Lift}} を設立した。
; {{IRE}}
: 1992年、[[ダブリン]]の {{en|Donohoe Lifts}} を完全子会社化した。
; {{POL}}
: 1996年、オーストリアの {{de|Schindler Aufzüge und Fahrtreppen AG}} が[[ワルシャワ]]の代理店を買収し、{{lang|pl|Schindler Polska Sp.z.o.o.}} とした。

=== 米州 ===
; {{BRA}}
: 1937年、[[リオデジャネイロ]]に {{pt|Elevadores Schindler do Brasil S.A.}} を設立した。
: 1952年、{{pt|Fundiçao Barra do Pirai SA}} を設立した。
; {{VEN}}
: 1949年、[[カラカス]]に {{es|Corporacion Venezolana Schindler, Sociedad Anonima}} を設立した。
; {{USA}}
: 1979年、[[オハイオ州]][[トリード]]の1865年創設のメーカー、ホートン・エレベータ・カンパニー ({{en|Haughton Elevator Company}}) を買収し、シンドラー・ホートン・エレベータ・カンパニー ({{en|Schindler Haughton Elevator Company}}) とした。1985年には[[シンドラー・エレベータ・コーポレーション]] ({{interlang|en|Schindler Elevator Corporation}}) に名を変えた。
: 1989年、[[ウェスティングハウス・エレクトリック]]のエレベータ/エスカレータ部門を買収し、シェアを大きく広げた。またこの年、[[持株会社]] {{en|Schindler Enterprise Inc.}} を設立した。
: 1990年、シンドラー・エレベータ・コーポレーションは本社を[[ニュージャージー州]]{{仮リンク|モーリスタウン|en|Morristown, New Jersey}}へ移転した。
: 2010年、[[カリフォルニア州]]の {{en|Reliable Elevator Inc.}} を獲得した。
; {{CAN}}
: 1982年、[[トロント]]の {{en|Armor Elevator Canada Ltd}} を獲得した。
: 1986年、{{en|Western Elevator Limited}} を獲得した。
; {{CHI}}
: 1989年、旧代理店の関連事業の大半を買収し、{{es|Harnecker Schindler Ascensores SA}} とした。

=== アフリカ ===
; {{RSA}}
: 1949年、[[ヨハネスブルク]]に {{en|Schindler Lifts (SA) Ltd}} を設立した。
; {{KEN}}
: 1989年、旧代理店の {{en|Listo Ltd}} を買収し、{{en|Schindler Ltd}} を再建した。

=== アジア ===
; {{LBN}}
: 1971年、[[ベイルート]]に {{en|Michaca Schindler S.à.r.l.}} を設立した。
; {{CHN}}
: 1980年、[[北京市|北京]]に[[合弁会社]]、迅達（中国）電梯有限公司 ({{zh|迅达（中国）电梯有限公司}}・{{en|China Schindler Elevator Co}}) を設立した。工業分野では初となる[[西側諸国|西側]]と中国の合弁会社である。
: 1988年、[[江蘇省]]に2番目の合弁会社 {{zh|Suzhou Elevator Company}} を設立した。2000年には完全子会社化した。
: 2011年、合弁会社 {{en|Xuchang Xiji Elevator Co. Ltd}} を設立した。
; {{JPN}}
: 1985年、[[東京都|東京]]の日本エレベーター工業に30%出資した。1991年には[[シンドラーエレベータ]]に社名変更、1995年には出資率を96.7%に上げた。2006年にエレベーターでの死亡事故が発生して以来規模を縮小し、2016年限りでエレベーター・エスカレーター事業から撤退。2021年7月に解散、同年12月に清算結了し法人格が消滅した<ref group="*">2016年秋から2021年7月までは捜査・訴訟に対応する企業として残っていた。また、日本におけるシンドラー社製（旧・日本エレベーター工業製も含む）の製品の保守点検・修理・改修は、[[オーチス・エレベータサービス]]を経て、現在は[[日本オーチス・エレベータ]]が担当している。</ref>。
; {{TUR}}
: 1992年、{{lang|tr|Türkeli Ticaret S.A.}} を買収した。
; {{HKG}}
: 1994年、[[ジャーディン・マセソン]]との合弁会社、怡和迅達公司 ({{en|Jardine-Schindler Lifts Company}}) を設立した。
; {{ISR}}
: 1997年、{{en|Nechusthan Elevator Company}} を獲得した。
; {{IND}}
: 1998年、それまでの合弁会社に代えて、{{en|Schindler India Pvt. Ltd}} を設立した。
; {{KOR}}
: 2006年、{{en|[[現代グループ|Hyundai]] Elevator Co.}} の25.5%の株を取得した。

=== オセアニア ===
; {{AUS}}
: 1984年、{{en|Precision Elevator Pty Ltd}} を獲得した。
; {{NZL}}
: 1989年、{{en|Electric Construction Company}} のエレベーター事業を買収し、{{en|T. L. Jones Ltd}} を獲得した。

== シンドラー賞 ==
2003年、「シンドラー賞」({{en|The Schindler Award}}) が、シンドラー社の出資により創設された。ヨーロッパの大学の[[学士]]課程最終年度または修士課程の学生が対象となる<ref>[http://www.schindler.com/com/internet/en/about-schindler/supported-initiatives/schindler-award.html Schindler Award]</ref>。応募作から、全年齢・[[バリアフリー]]な輸送を実現し、生活の革新を予感させる設計が審査される。

== 脚注 ==
=== 注釈 ===
{{reflist|group="*"}}
=== 出典 ===
{{Reflist|2}}

== 外部リンク ==
{{Commonscat|Schindler Group}}
*{{Official site|http://www.schindler.com/com/internet/en/home.html}}{{en icon}}
*{{Official site|http://www.schindler.com/jp/internet/ja/home.html}}{{ja icon}}
* {{Facebook|schindlergroup|Schindler}}{{en icon}}
* {{Twitter|schindlergroup|Schindler}}{{en icon}}
* {{Instagram|schindler_group|Schindler Group}}{{en icon}}
* {{YouTube|channel = UCCmrpkLAtG3_5Jv2iZN-6iw|Schindler}}{{en icon}}

{{SMIM}}
{{STOXX Europe}}
{{Normdaten}}
{{デフォルトソート:しんとらあくるうふ}}
[[Category:スイスの輸送機器メーカー]]
[[Category:エレベーターメーカー]]
[[Category:スイスの多国籍企業]]
[[Category:スイス証券取引所上場企業]]
[[Category:ルツェルン州]]
[[Category:1874年設立の企業]]

title: シンドラーグループ · Schindler Aufzüge AG

種類: Aktiengesellschaft

市場情報: SIX: SCHN · OTC Pink SHLAF

略称: シンドラー

本社所在地: スイス · ルツェルン州エビコン

業種: 機械

事業内容: エレベーター、エスカレーター

代表者: Jürgen Tinggren CEO

主要株主: シンドラーホールディング

title: シンドラーホールディングAG · Schindler Holding AG

本社所在地: スイス · ニトヴァルデン準州ヘルギスヴィール

事業内容: 持株会社

代表者: Alfred N. Schindler 取締役会会長 · Jürgen Tinggren CEO

主要子会社: シンドラーグループ · シンドラーエレベータ


text:
# Mingshui (ort)
Mingshui är en ort i Kina. Den ligger i provinsen Shandong, i den östra delen av landet, omkring 45 kilometer öster om provinshuvudstaden Jinan.
Runt Mingshui är det tätbefolkat, med 591 invånare per kvadratkilometer. Det finns inga andra samhällen i närheten. Trakten runt Mingshui består till största delen av jordbruksmark.
Genomsnittlig årsnederbörd är 818 millimeter. Den regnigaste månaden är juli, med i genomsnitt 300 mm nederbörd, och den torraste är januari, med 6 mm nederbörd.

wikiname: svwiki

title: Mingshui (ort)

in_language: sv

wikitext:
{{robotskapad|Lsjbot|Kina|datum=2016-05}}
{{för|Mingshui}}
{{geobox
| Settlement
<!-- *** Mallhuvud *** -->
| name                              = Mingshui
| native_name                       =
| other_name                        = Chang-ch’iu
| category                          = Ort
| etymology                         =
| official_name                     =
| motto                             =
| nickname                          =
<!-- *** Bild *** -->
| image                             =
| image_caption                     =
<!-- *** Symboler *** -->
| flag                              =
| symbol                            =
| symbol_type                       =
<!-- *** Länder, regioner mm *** -->
| country                           = Kina
| country_flag                      = true
| state                             = [[Shandong]]
| state_type                        = Provins
| region                            =
| region_type                       =
| district                          =
| district_type                     =
| municipality                      =
| municipality_type                 =
<!-- *** Delar, objekt inom området *** -->
| part                              =
| landmark                          =
| river                             =
<!-- *** Läge *** -->
| location                          =
| elevation                         = 73
| lat_d                             = 36.71667
| lat_m                             =
| lat_s                             =
| lat_NS                            =
| long_d                            = 117.5
| long_m                            =
| long_s                            =
| long_EW                           =
| highest                           =
| highest_note                      =
| highest_elevation                 =
| highest_elevation_note            =
| lowest                            =
| lowest_note                       =
| lowest_elevation                  =
| lowest_elevation_note             =
<!-- *** Dimensioner *** -->
| length                            =
| length_orientation                =
| width                             =
| width_orientation                 =
| area                              =
| area_decimals                     =
| area_land                         =
| area_land_decimals                =
| area_water                        =
| area_water_decimals               =
| area_urban                        =
| area_urban_decimals               =
| area_metro                        =
| area_metro_decimals               =
| area_municipal                    =
| area_municipal_decimals           =
<!-- *** Befolkning *** -->
| population                        = 114858
| population_date                   = 2012-01-18
| population_note                   = <ref name = "gn1800498"/>
| population_urban                  =
| population_urban_date             =
| population_urban_note             =
| population_metro                  =
| population_metro_date             =
| population_metro_note             =
| population_municipal              =
| population_municipal_date         =
| population_municipal_note         =
| population_density                =
| population_density_note           =
| population_urban_density          =
| population_urban_density_note     =
| population_metro_density          =
| population_metro_density_note     =
| population_municipal_density      =
| population_municipal_density_note =
<!-- *** Invånarnamn *** -->
| population1                       =
| population1_type                  =
| population2                       =
| population2_type                  =
| population3                       =
| population3_type                  =
<!-- *** Historia och administration *** -->
| established                       =
| established_type                  =
| date                              =
| date_type                         =
| government                        =
| government_location               =
| government_region                 =
| government_state                  =
| mayor                             =
| mayor_party                       =
| leader                            =
| leader_type                       =
<!-- *** Koder ***  -->
| timezone                          = [[China Time|CT]]
| utc_offset                        = +8
| timezone_DST                      =
| utc_offset_DST                    =
| postal_code                       =
| postal_code_type                  =
| area_code                         =
| area_code_type                    =
| code                              =
| code_type                         =
| code1                             =
| code1_type                        =
<!-- *** Fria fält *** -->
| free                              =
| free_type                         =
| free1                             =
| free1_type                        =
<!-- *** Kartor *** -->
| map                               = {{Kartposition Kina|reliefkarta_om_den_finns}}
| map_caption                       = Läge i Kina
| map_locator                       = Kina
| map_locator_x                     =
| map_locator_y                     =
<!-- *** Webbplatser *** -->
| website                           =
<!-- *** Fotnoter *** -->
| footnotes                         =
| other_name1                       = Ming-shui-chen
| other_name2                       = Zhangqiu
| timezone_label                    = Asia/Shanghai
| geonames                          = 1800498
}}

'''Mingshui''' är <!--P.PPL-->en [[ort]] i [[Kina]].<ref name = "gn1800498"/> Den ligger i provinsen <!--ADM1-->[[Shandong]], i den östra delen av landet, omkring 45 kilometer öster om provinshuvudstaden [[Jinan]].

Runt Mingshui är det tätbefolkat, med {{formatnum:591}} invånare per kvadratkilometer.<ref name = "nasapop"/> Det finns inga andra samhällen i närheten. Trakten runt Mingshui består till största delen av [[jordbruksmark]].<ref name = "nasalandcover"/>

Genomsnittlig [[årsnederbörd]] är {{formatnum:818}} millimeter. Den regnigaste månaden är juli, med i genomsnitt {{formatnum:300}} mm [[nederbörd]], och den torraste är januari, med {{formatnum:6}} mm nederbörd.<ref name = "nasarain"/>

== Källor ==
<references>
<ref name = "gn1800498">[{{Geonameslänk|gnid=1800498|name=mingshui}} Mingshui] hos [{{Geonamesabout}} Geonames.org (cc-by)]; post uppdaterad 2012-01-18; databasdump nerladdad 2016-03-31</ref>
<ref name = "nasapop">{{webbref|url= http://neo.sci.gsfc.nasa.gov/view.php?datasetId=SEDAC_POP|titel= NASA Earth Observations: Population Density|hämtdatum= 30 januari 2016|efternamn= |förnamn= |datum= |verk= |utgivare= NASA/SEDAC|arkivurl= https://web.archive.org/web/20160209064446/http://neo.sci.gsfc.nasa.gov/view.php?datasetId=SEDAC_POP|arkivdatum= 9 februari 2016}}</ref>
<ref name = "nasalandcover">{{webbref|url= http://neo.sci.gsfc.nasa.gov/view.php?datasetId=MCD12C1_T1|titel= NASA Earth Observations: Land Cover Classification|hämtdatum= 30 januari 2016|efternamn= |förnamn= |datum= |verk= |utgivare= NASA/MODIS|arkivurl= https://web.archive.org/web/20160228161657/http://neo.sci.gsfc.nasa.gov/view.php?datasetId=MCD12C1_T1|arkivdatum= 28 februari 2016}}</ref>
<ref name = "nasarain">{{webbref|url= http://neo.sci.gsfc.nasa.gov/view.php?datasetId=TRMM_3B43M&year=2014|titel= NASA Earth Observations: Rainfall (1 month - TRMM)|hämtdatum= 30 januari 2016|efternamn= |förnamn= |datum= |verk= |utgivare= NASA/Tropical Rainfall Monitoring Mission|arkivurl= https://web.archive.org/web/20190419091014/https://neo.sci.gsfc.nasa.gov/view.php?datasetId=TRMM_3B43M&year=2014|arkivdatum= 19 april 2019}}</ref>
</references>

[[Kategori:Orter i Shandong]]

[[Kategori:WP:Projekt Kina]]

Land: Kina

Provins: Shandong

Tidszon: CT (UTC+8)


text:
# 倪進賢
倪進賢（1445年—？），字秉忠，直隸徽州府婺源縣人，民籍，明朝政治人物。同進士出身。明朝政治人物。

## 生平
早年出身國子生，應天府鄉試第一百八名。成化十四年（1478年）戊戌科會試第一百六十一名，殿試登進士第三甲第一百一十七名。選庶吉士，十六年十二月选授四川道監察御史，巡按宣府。因被妻兄錢金咬断一指，二十一年十月被勒令致仕。弘治七年（1494年）五月潜至京师，向首辅萬安夤緣求起復，为科道所劾，逮下錦衣衛狱。既而赎杖，仍命致仕闲住，赶回家乡。

## 佚事
關於其為年老陽痿之首輔萬安進獻洗陰秘方之事，明清之際流傳甚廣。其遂有“洗鳥御史”之稱。

## 家族
曾祖倪世安。祖父倪以孚，曾任教諭。父倪憙。母劉氏。具慶下。

wikiname: zhwiki

title: 倪進賢

in_language: zh

wikitext:
{{明清人物信息框
| 姓名 = 倪進賢
| 原名 =
| 圖片名稱=
| 圖片大小 =
| 圖片說明 =
| 最高職務 = 監察御史
| 國家 = 大明
| 爵位 =
| 籍貫 = 直隸徽州府婺源縣
| 族裔 =
| 旗籍 =
| 字號 = 字秉忠
| 諡號 =
| 出生日期 = 三月二十六日
| 出生地點 =
| 逝世日期 = 卒年不詳
| 逝世地點 =
| 墓葬 =
| 配偶 = 娶王氏
| 親屬 =
| 出身 =
* 成化十四年戊戌科同進士出身
| 經歷 =
| 著作 =
}}

'''倪進賢'''（{{bd|1445年||？|}}），字'''秉忠'''，直隸[[徽州府]][[婺源縣]]人，民籍，[[明朝]]政治人物。同進士出身。明朝政治人物。

==生平==
早年出身國子生，應天府鄉試第一百八名。[[成化]]十四年（1478年）戊戌科[[會試]]第一百六十一名，[[殿試]]登[[進士]]第三甲第一百一十七名。選庶吉士，十六年十二月选授四川道監察御史，巡按宣府。因被妻兄錢金咬断一指，二十一年十月被勒令致仕。弘治七年（1494年）五月潜至京师，向首辅萬安夤緣求起復，为科道所劾，逮下錦衣衛狱。既而赎杖，仍命致仕闲住，赶回家乡。

==佚事==
關於其為年老[[陽痿]]之[[首輔]][[萬安_(正統進士)|萬安]]進獻洗陰秘方之事，明清之際流傳甚廣。其遂有“洗鳥御史”之稱。<ref>馮夢龍《古今譚概》：大學士萬安老而陰痿，徽人倪進賢以藥劑湯洗之，得為庶吉士，授御史，時人目為洗鳥御史。</ref><ref>萬曆野獲編 ,21卷 ,546-547：又若萬文康。以首揆久輔憲宗。初因年老病陰痿。得門生御史倪進賢祕方。洗之復起。世所傳為洗龫㶊中御史是也。萬以其方進之上。旁署臣萬安進。憲宗升遐。為司禮大璫覃昌所誚責。此其罪又浮於嘉靖朱、盛、顧諸人。即嚴分宜亦未必肯為。</ref><ref>李调元《制义科琐记·房术·卷2》：倪进贤，婺源人，素不读书，以房术进万安。安大喜，适成化戊戍科，安嘱考官刘吉、彭华取之，遂登进士，选庶吉士。</ref><ref>《坚瓠集》：御史职司风纪，中书供奉丝纶，任至隆也。成化戊戌，庶常安徽倪进贤，出入万安之门。安病阴痿，进贤自誉善医，具药为洗之，因改御史。又翼圣夫人之侄季通，以门荫宫中书。有同僚友，通以箧寄存之，甚重，友疑之，命启视，弗许，强视之，乃旧衣数件，下皆粪土墼。友大怒曰：“他日欲诬我家耶！”命殴之，通跪请，愿自挑其秽土去。时人为之语曰：“洗阴御史；挑秽中书。”同官为之丧气。</ref>

==家族==
曾祖倪世安。祖父[[倪以孚]]，曾任教諭。父倪憙。母劉氏。具慶下<ref>《天一阁藏明代科举录选刊·登科录》（《成化十四年戊戌科殿試金榜》）</ref>。

==参考==
{{reflist}}

{{明朝人物小作品}}
{{成化十四年戊戌科殿試金榜}}
{{Authority control}}
{{DEFAULTSORT:Ni倪}}

[[Category:明朝庶吉士]]
[[Category:明朝監察御史]]
[[Category:婺源人]]
[[Category:倪姓|J]]

title: 倪進賢

籍貫: 直隸徽州府婺源縣

字號: 字秉忠

出生: 三月二十六日

逝世: 卒年不詳

配偶: 娶王氏

title: 出身

出身: - 成化十四年戊戌科同進士出身


text:
# Euphorbia godana
Euphorbia godana es una especie fanerógama perteneciente a la familia de las euforbiáceas. Es endémica de Yibuti.

## Descripción
Es un arbusto suculento que alcanza un tamaño de 30 cm de alto y que forma cojines de 40 cm de diámetrlo; irregularmente y densamente ramificado, con raíces fibrosas; el tallo primario corto, de 25 mm Ø, las ramas horizontales ascendentes, glabras.

## Ecología
Se encuentra en las laderas de montaña,  en el suelo pedregoso de basalto, en asociación con Euphorbia amicorum, Tarchonanthus camphoratus  y algunos pastos, en la zona de precipitaciones en invierno, a una altitud de 1000-1500 metros.
Está relacionada con Euphorbia triaculeata.

## Taxonomía
Euphorbia godana fue descrita por Buddens., Lavant & Lavranos y publicado en Kakteen und andere Sukkulenten 56: 43. 2005.
Etimología
Euphorbia: nombre genérico que deriva del médico griego del rey Juba II de Mauritania (52 a 50 a. C. - 23), Euphorbus, en su honor – o en alusión a su gran vientre –  ya que usaba médicamente Euphorbia resinifera. En 1753 Carlos Linneo asignó el nombre a todo el género.
godana: epíteto

title: Euphorbia godana

wikitext:
{{Ficha de taxón
| name = ''Euphorbia godana''
| image = E godana ies.jpg
| image_width = 250 px
| status =
| regnum = [[Plantae]]
| subregnum = [[Tracheobionta]]
| divisio = [[Magnoliophyta]]
| classis = [[Magnoliopsida]]
| subclassis = [[Rosidae]]
| ordo = [[Malpighiales]]
| familia = [[Euphorbiaceae]]
| subfamilia = [[Euphorbioideae]]
| tribus = [[Euphorbieae]]
| subtribus = [[Euphorbiinae]]
| genus = ''[[Euphorbia]]''
| species = '''''E. godana'''''
| binomial = ''Euphorbia godana''
| binomial_authority = [[Buddens.]], [[Lavant]] & [[Lavranos]]
| synonyms = }}
'''''Euphorbia godana''''' es una [[especie]] [[fanerógama]] perteneciente a la familia de las [[euforbiáceas]]. Es [[endémica]] de [[Yibuti]].<ref>Datos en [http://apps.kew.org/wcsp/home.do Kew]</ref>

==Descripción==
Es un [[arbusto]] [[suculento]] que alcanza un tamaño de 30 cm de alto y que forma cojines de 40 cm de diámetrlo; irregularmente y densamente ramificado, con raíces fibrosas; el tallo primario corto, de 25 mm Ø, las ramas horizontales ascendentes, glabras.<ref name = JBG>{{cita web |url=http://www.ville-ge.ch/musinfo/bd/cjb/africa/details.php?langue=an&id=183440 |título= ''Euphorbia godana''|fechaacceso=4 de julio de 2012 |formato= |obra=  [[Conservatorio y Jardín Botánico de Ginebra]]: Flora africana}}</ref>

==Ecología==
Se encuentra en las laderas de montaña,  en el suelo pedregoso de [[basalto]], en asociación con ''[[Euphorbia amicorum]]'', ''[[Tarchonanthus camphoratus]]''  y algunos [[Pasto (ganadería)|pasto]]s, en la zona de precipitaciones en [[invierno]], a una altitud de 1000-1500 [[msnm|metros]].

Está relacionada con ''[[Euphorbia triaculeata]]''.

== Taxonomía ==
''Euphorbia godana'' fue descrita por [[Buddens.]], [[Lavant]] & [[Lavranos]] y publicado en ''[[Kakteen und andere Sukkulenten]]'' 56: 43. 2005.<ref name = Trop>{{cita web |url=http://www.tropicos.org/Name/100190484 |título= ''Euphorbia godana''|fechaacceso=4 de julio de 2012 |formato= |obra=  Tropicos.org. [[Missouri Botanical Garden]]}}</ref><ref>[http://www.theplantlist.org/tpl/record/kew-333711 ''Euphorbia godana'' en PlantList]</ref><ref name = Kew>{{Cita web|url=http://apps.kew.org/wcsp/namedetail.do?name_id=333711 |título=''Euphorbia godana'' |obra=World Checklist of Selected Plant Families [[Real Jardín Botánico de Kew]]}}</ref>

;[[Etimología]]:
'''''Euphorbia''''': nombre genérico que deriva del médico griego del rey [[Juba II]] de [[Mauritania]] (52 a 50 [[a. C.]] - 23), [[Euphorbus]], en su honor – o en alusión a su gran vientre –  ya que usaba médicamente ''[[Euphorbia resinifera]]''. En 1753 [[Carolus Linnaeus|Carlos Linneo]] asignó el nombre a todo el género.<ref> ([[Spec. Pl.]] [ed. 1]: 450)</ref>

'''''godana''''': [[epíteto]]

==Referencias==
{{listaref}}

== Enlaces externos ==
{{commonscat}}
{{wikispecies}}
{{control de autoridades}}
[[Categoría:Euphorbia|godana]]

[[Categoría:Flora endémica de Yibuti]]
[[Categoría:Cactus y suculentas]]
[[Categoría:Plantas descritas en 2005]]

title: Taxonomía

Reino: Plantae

Subreino: Tracheobionta

División: Magnoliophyta

Clase: Magnoliopsida

Subclase: Rosidae

Orden: Malpighiales

Familia: Euphorbiaceae

Subfamilia: Euphorbioideae

Tribu: Euphorbieae

Subtribu: Euphorbiinae

Género: Euphorbia

Especie: E. godana · Buddens., Lavant & Lavranos