text:
# فهرست میراث جهانی در آلبانی
میراث جهانی در آلبانی شامل ۴ اثر (۲ اثر فرهنگی، ۱ اثر طبیعی و ۱ اثر ترکیبی) از مکان‌های تاریخی فرهنگی و طبیعی در آلبانی می‌باشد. سایت‌های میراث جهانی سازمان آموزشی، علمی و فرهنگی ملل متحد، یونسکو مکان‌هایی هستند که دارای اهمیت فرهنگی یا طبیعی هستند، همان‌طور که در پیمان‌نامه میراث جهانی یونسکو، که در سال ۱۹۷۲ تأسیس شده، شرح داده شده‌است. آلبانی این پیمان‌نامه را در تاریخ ۱۰ ژوئیه ۱۹۸۹ پذیرفت و مکان‌های تاریخی این سرزمین را برای ورود به این فهرست واجد شرایط دانست.
تا سال ۲۰۱۹، چهار سایت در آلبانی ثبت شده‌اند و چهار سایت دیگر در فهرست آزمایشی قرار دارند. نخستین اثر ثبت شده در این کشور، شهر باستانی باتروتام بود که در شانزدهمین جلسه یونسکو در سال ۱۹۹۲ به فهرست میراث افزوده شد. مرکز تاریخی گیروکاستر در سال ۲۰۰۵ به عنوان موزه-شهر گیروکاستر ثبت شده‌است. در سال ۲۰۰۸، با اضافه شدن مرکز تاریخی برات به فهرست میراث مرکزهای تاریخی برت و گیروکاستر تشکیل شد. در سال ۲۰۱۷، مناطق رودخانه گاشی و رایسه به عنوان بخشی از جنگل‌های کهنسال راش کارپات و مناطق دیگر اروپا که با یازده کشور دیگر مشترک است، به این فهرست افزوده شدند. در سال ۲۰۱۹، سایت میراث طبیعی و فرهنگی دریاچه اهرید، در جنوب‌غربی مقدونیه شمالی و شرق آلبانی که در مرز کوهستانی این دو کشور قرار گرفته‌است، آخرین اثر ثبت شده میراث جهانی یونسکو در آلبانی است.

## میراث جهانی
یونسکو سایت‌ها را با ده معیار فهرست می‌کند. هر ورودی باید حداقل یکی از معیارها را داشته باشد.
| # | نگاره          | نام                            | موقعیت          | سال  | شماره ثبتمعیارها       | شرح                                                                                | م             |
| ۱ | بوتینت         | باتروتام                       | ولوره           | ۱۹۹۲ | ۵۷۰(iii)               | باتروتام از شهرهای یونان باستان بوده که در دوره‌های امپراتوری روم به عنوان اسقف‌نشین و سپس توسط بیزانسی‌ها و دودمان کاپتی آنژو و ونیزی‌ها اشغال شد و سرانجام در اواخر قرون وسطی از اشغال خارج شد. این شهر دارای مکانهای برجسته باستان‌شناسی شامل یک تئاتر یونانی، یک تعمیدگاه باستانی، یک قصر سلطنتی قرن نهم و استحکامات مربوط به دوره مستعمره یونان تا قرون وسطی است.                                                                                | [ ۱۱ ]        |
| ۲ | برات           | مرکزهای تاریخی برت و گیروکاستر | برات، گیروکاستر | ۲۰۰۵ | ۵۶۹(iii)(IV)           | برات و ژیروکاستر به عنوان نمونه‌های نادری از معماری رایج دوره عثمانی ثبت شده‌است. برات شاهد همزیستی جوامع مختلف مذهبی و فرهنگی در طول قرن‌ها بوده‌است. این قلعه در قرن ۱۳ ساخته شده‌است هر چند که ریشه‌های آن به قرن چهارم قبل از میلاد می‌رسد. منطقه ارگ شامل تعداد زیادی از کلیساهای بیزانس، عمدتاً از قرن ۱۳ و همچنین یک بازار، یک مسجد قرن ۱۸ و دو کلیسا است. گیروکاستر همچنین دارای مجموعه ای از خانه‌های دو طبقه است که در قرن ۱۷ ساخته شده‌اند.                                                                                | [ ۱۲ ]        |
| ۳ | دره نزدیک لانژ | جنگل‌های کهنسال راش             | کوکس، الباسان   | ۲۰۱۷ | ۱۱۳۳(ix)               | این مکان به‌طور مشترک با کشورهای اتریش، بلژیک، بلغارستان، کرواسی، آلمان، ایتالیا، رومانی، اسلواکی، اسلوونی، اسپانیا و اوکراین به عنوان یک اثر فراملی ثبت شده‌است. بیش از ۷۰ درصد از سایت در اوکراین واقع شده‌است. این منطقه شامل دو پارک ملی و ذخیره‌گاه زیست‌کره است که بیشتر آن در اسلواکی قرار دارد. رودخانه گاشی و جنگل‌های راش کهنسال رایسه در آلبانی مرکزی روند گسترش هولوسن این گونه جنگل‌ها را پس از یخبندان نشان می‌دهند و کامل‌ترین و جامع‌ترین الگوهای زیست‌محیطی و فرایندهای خالص و مخلوط جنگل‌های راش اروپا را در انواع شرایط محیطی به نمایش می‌گذارند. | [ ۱۳ ]        |
| ۴ |                | دریاچه اهرید                   | کورچه           | ۲۰۱۹ | ۵۶۲۶(iii)(iv)(vii)(ix) | این مکان که در جنوب‌غربی مقدونیه شمالی و شرق آلبانی که در مرز کوهستانی این دو کشور قرار گرفته‌است به عنوان یک اثر فراملی ثبت شده‌است. منطقه پیرامون شهر پوگرادتس در سواحل دریاچه ایلیری‌ها در سده ۵ پیش از میلاد سکونتگاه ایلایی‌ها و پس از آن رومی‌ها و اسلاوها بوده‌است. آثار به جا مانده از جاده رومی از طریق اگناتیا نشان از اهمیت مسیر عبوری از منطقه است. ویرانه‌های کلیسای لین حضور مسیحیت در این منطقه را نشان می‌دهد. مرکز تاریخی پوگرادتس نمونه‌ای از معماری بومی آلبانی را در قرن نوزدهم تا بیستم نشان می‌دهد.                                          | [ ۱۴ ] [ ۱۵ ] |

## فهرست آزمایشی
علاوه بر سایت‌های موجود در فهرست میراث جهانی، کشورهای عضو می‌توانند فهرستی از سایت‌های آزمایشی را که ممکن است برای نامزدی در نظر بگیرند، در این فهرست قرار دهند. نامزدها در فهرست میراث جهانی تنها در صورتی پذیرفته می‌شوند که سایت قبلاً در فهرست آزمایشی قرار داشته باشد.
تا سال ۲۰۱۸، آلبانی ۵ سایت را در لیست آزمایشی خود ثبت می‌کند.
| # | نگاره | نام                           | موقعیت | سال ثبت | ش ثبت معیارها    | شرح                                                                                | م      |
| ۱ |       | آمفی‌تئاتر دورس                | دورس   | ۱۹۹۶    | ۹۱۰ (v)          | آمفی‌تئاتر رومی دورس بزرگترین تماشاخانه در بالکان بود. این آمفی‌تئاتر شکل بیضوی دارد و طولانی‌ترین محور آن ۱۳۶ متر (۴۴۶ فوت) و ۲۰ متر (۶۶ فوت) طول دارد. ظرفیت آن تا ۲۰ هزار تماشاگر را داشت. پس از سده چهارم پس از میلاد، فعالیت آمفی‌تئاتر به تدریج متوقف شد. کاوش‌های باستانی در این سایت از سال ۱۹۶۶ آغاز شده‌است.                                                                                | [ ۱۸ ] |
| ۲ |       | آرامگاه‌های پادشاهی سلکا پوشتم | کورچه  | ۱۹۹۶    | ۹۰۹(iii)         | آرامگاه‌های ایلیریایی در نزدیکی شهر پوگرادتس در نزدیکی روستای سلکی واقع شده‌است. بیشتر آرامگاه‌ها در سده ۳ پیش از میلاد ایجاد شده و در صخره حک شده‌اند. این آرامگاه‌ها در ابتدا برای پادشاهان ایلاری ساخته شد ولی بعدها برخی از مقبره‌ها مورد استفاده مجدد قرار گرفته‌اند.                                                                                | [ ۱۹ ] |
| ۳ |       | شهر باستانی آپولونیا          | فیر    | ۲۰۱۴    | ۵۸۸۵(ii)(iii)(x) | این شهر احتمالاً در سده ۶ پیش از میلاد توسط مستعمره نشینان یونانی از کورفو و قرنتس تأسیس شد. این شهر در سده چهارم پیش از میلاد شکوفا شد و یک مرکز مهم تجاری و اقتصادی حوضه دریای آدریاتیک بود و در زمان روم، یکی از دروازه‌های ورود به اگناتیا بوده‌است. در طول زمان موجود فرهنگ و پیشرفت عمومی این شهر ضمن حفظ روابط نزدیک با سرزمین‌های ایلری، فرهنگ یونانی روشنی را حفظ کرده‌است. این شهر در دوره قرون وسطایی متروک شد. | [ ۲۰ ] |
| ۴ |       | دژ باشتووه                    | تیرانا | ۲۰۱۷    | ۶۲۵۹(IV)         | بر اساس منابع عثمانی، این دژ توسط ونیزی‌ها ساخته شده‌است تا از مسیرهای مهم محافظت کند. عثمانی‌ها آن را در سال ۱۴۷۸ فتح کردند و تغییرات ساختاری دیگری در آن ایجاد کردند. این قلعه دارای یک نقشه مستطیل شکل، ۶۰ متر (۲۰۰ فوت) در ۹۰ متر (۳۰۰ فوت)، و دارای سه ورودی است. دو برج مدور و یک برج مستطیل شکل آن تا به امروز حفظ شده‌است.                                                                                | [ ۲۱ ] |

title: فهرست میراث جهانی در آلبانی

wikitext:
{{فهرست برگزیده}}

{{جعبه اطلاعات فهرست میراث جهانی یونسکو
| تصویر         = Flag of Albania.svg
| تصویر۲        =
| کشور          = [[آلبانی]]
| تاریخ ثبت     = [[۱۰ ژوئیه]] [[۱۹۸۹]]
| آثار ثبت شده     = ۴
| فهرست آزمایشی    =  ۴
| میراث در خطر =
| وبگاه = [http://whc.unesco.org/en/statesparties/al al]
}}

'''میراث جهانی در آلبانی''' شامل ۴ اثر (۲ اثر فرهنگی، ۱ اثر طبیعی و ۱ اثر ترکیبی) از مکان‌های تاریخی فرهنگی و طبیعی در [[آلبانی]] می‌باشد. سایت‌های میراث جهانی سازمان آموزشی، علمی و فرهنگی [[ملل متحد]]، [[یونسکو]] مکان‌هایی هستند که دارای اهمیت [[میراث فرهنگی|فرهنگی]] یا [[میراث طبیعی|طبیعی]] هستند، همان‌طور که در پیمان‌نامه [[میراث جهانی یونسکو]]، که در سال ۱۹۷۲ تأسیس شده، شرح داده شده‌است.<ref name="convention">{{Cite web|url=https://whc.unesco.org/en/convention/|title=The World Heritage Convention|publisher=UNESCO World Heritage Centre|accessdate=17 September 2010|archiveurl=https://web.archive.org/web/20160827065310/https://whc.unesco.org/en/convention/|archivedate=27 August 2016}}</ref> [[آلبانی]] این پیمان‌نامه را در تاریخ ۱۰ ژوئیه ۱۹۸۹ پذیرفت و مکان‌های تاریخی این سرزمین را برای ورود به این فهرست واجد شرایط دانست.<ref>{{Cite web|url=https://whc.unesco.org/en/statesparties/al|title=Albania|publisher=UNESCO World Heritage Centre|accessdate=25 July 2017|archiveurl=https://web.archive.org/web/20170707173059/https://whc.unesco.org/en/statesparties/al/|archivedate=7 July 2017}}</ref>

تا سال ۲۰۱۹، چهار سایت در آلبانی ثبت شده‌اند و چهار سایت دیگر در فهرست آزمایشی قرار دارند.<ref>{{cite web |url=https://whc.unesco.org/en/tentativelists/state=al |title=UNESCO World Heritage Centre – Tentative Lists |publisher=UNESCO World Heritage Centre |accessdate=8 September 2018 |archive-url=https://web.archive.org/web/20180930145807/https://whc.unesco.org/en/tentativelists/state=al |archive-date=30 September 2018 |url-status=live}}</ref> نخستین اثر ثبت شده در این کشور، [[باتروتام|شهر باستانی باتروتام]] بود که در شانزدهمین جلسه یونسکو در سال ۱۹۹۲ به فهرست میراث افزوده شد.<ref>{{cite web |title=Butrint |url=https://whc.unesco.org/en/list/570 |language=English |publisher=UNESCO World Heritage Centre |accessdate=8 September 2018 |archive-url=https://web.archive.org/web/20150524000554/https://whc.unesco.org/en/list/570/ |archive-date=24 May 2015 |url-status=live}}</ref> [[گیروکاستر|مرکز تاریخی گیروکاستر]] در سال ۲۰۰۵ به عنوان موزه-شهر گیروکاستر ثبت شده‌است.<ref>{{cite web |url=https://whc.unesco.org/uploads/nominations/569bis.pdf |publisher=UNESCO World Heritage Centre |title=Museum-City of Gjirokastra |format=PDF |accessdate=8 September 2018 |archive-url=https://web.archive.org/web/20150626124740/https://whc.unesco.org/uploads/nominations/569bis.pdf |archive-date=26 June 2015 |url-status=live}}</ref> در سال ۲۰۰۸، با اضافه شدن [[برات (آلبانی)|مرکز تاریخی برات]] به فهرست میراث [[مرکزهای تاریخی برت و گیروکاستر]] تشکیل شد.<ref name="Historic Centres">{{cite web |title=Historic Centres of Berat and Gjirokastra |url=https://whc.unesco.org/en/list/569 |language=English |publisher=UNESCO World Heritage Centre |accessdate=8 September 2018 |archive-url=https://www.webcitation.org/663QGdXVJ?url=https://whc.unesco.org/en/list/569 |archive-date=10 March 2012 |url-status=live}}</ref><ref>{{cite web |url=https://whc.unesco.org/en/news/452/ |title=UNESCO World Heritage Centre – Three new sites inscribed on UNESCO's World Heritage List |publisher=UNESCO World Heritage Centre |accessdate=8 September 2018 |archive-url=https://web.archive.org/web/20180825002507/https://whc.unesco.org/en/news/452/ |archive-date=25 August 2018 |url-status=live}}</ref> در سال ۲۰۱۷، مناطق [[گاشی (رود)|رودخانه گاشی]] و [[رایسه]] به عنوان بخشی از [[جنگل‌های کهنسال راش کارپات و مناطق دیگر اروپا]] که با یازده کشور دیگر مشترک است، به این فهرست افزوده شدند.<ref name="Ancient and Primeval Beech Forests of the Carpathians">{{cite web |title=Ancient and Primeval Beech Forests of the Carpathians and Other Regions of Europe |url=https://whc.unesco.org/en/list/1133 |language=English |publisher=UNESCO World Heritage Centre |accessdate=8 September 2018 |archive-url=https://www.webcitation.org/65rC3lS9Y?url=https://whc.unesco.org/en/list/1133 |archive-date=2 March 2012 |url-status=live}}</ref> در سال ۲۰۱۹، سایت [[میراث طبیعی]] و فرهنگی [[دریاچه اهرید]]، در جنوب‌غربی [[مقدونیه شمالی]] و شرق [[آلبانی]] که در مرز کوهستانی این دو کشور قرار گرفته‌است، آخرین اثر ثبت شده میراث جهانی یونسکو در آلبانی است.<ref>{{cite web |url=https://whc.unesco.org/en/list/99 |title=Natural and Cultural Heritage of the Ohrid Region |publisher=UNESCO World Heritage Centre |accessdate=6 July 2019 |archiveurl=https://web.archive.org/web/20171217090041/https://whc.unesco.org/en/list/99 |archivedate=17 دسامبر 2017 |dead-url=no}}</ref>

== میراث جهانی ==
یونسکو سایت‌ها را با [[میراث جهانی یونسکو|ده معیار]] فهرست می‌کند. هر ورودی باید حداقل یکی از معیارها را داشته باشد.<ref>{{Cite web|url=https://whc.unesco.org/en/criteria/|title=UNESCO World Heritage Centre – The Criteria for Selection|publisher=UNESCO World Heritage Centre|accessdate=17 August 2018|archiveurl=https://web.archive.org/web/20160612152223/https://whc.unesco.org/en/criteria/|archivedate=12 June 2016}}</ref>

{{Legend|#F0E683| میراث فرهنگی}}{{Legend|#98FB98| میراث طبیعی}}
{{Legend|#FFC0CB| میراث طبیعی و فرهنگی}}{{Legend|#D0E7FF| میراث  فراملی}}

{| class="wikitable sortable" style="font-size:95%; width:100%; border:0; text-align:center; line-height:150%;"
|- bgcolor="#AFEEEE"
|#
! نگاره
! نام
![[شهرستان‌های آلبانی|موقعیت]]
!سال
! شماره ثبت
[[میراث جهانی یونسکو#معیارها|معیارها]]
! شرح
!{{کوته‌نوشت|م|منبع}}
|-
| style="background:#F0E683"|'''۱'''
|[[پرونده:Amphitheatre_of_Butrint_2009.jpg|250px|بوتینت]]
! scope="row"| '''[[باتروتام]]'''
|  [[شهرستان ولوره|ولوره]]
|  ۱۹۹۲
|  ۵۷۰
(iii)
| باتروتام از شهرهای [[یونان باستان]] بوده که در دوره‌های [[امپراتوری روم]] به عنوان [[اسقف‌نشین]] و سپس توسط [[امپراتوری بیزانس|بیزانسی‌ها]] و [[دودمان کاپتی آنژو]] و [[جمهوری ونیز|ونیزی‌ها]] اشغال شد و سرانجام در اواخر قرون وسطی از اشغال خارج شد. این شهر دارای مکانهای برجسته باستان‌شناسی شامل یک تئاتر یونانی، یک تعمیدگاه باستانی، یک قصر سلطنتی قرن نهم و استحکامات مربوط به دوره مستعمره یونان تا قرون وسطی است.
|<ref name="Butrint">{{Cite web|title=Butrint|url=https://whc.unesco.org/en/list/570|language=English|publisher=UNESCO World Heritage Centre|accessdate=8 September 2018|archiveurl=https://web.archive.org/web/20150524000554/https://whc.unesco.org/en/list/570/|archivedate=24 May 2015}}</ref>
|-
| style="background:#F0E683"|'''۲'''
|[[پرونده:Old_town_of_berat_albania_3.jpg|250px|برات]]
! scope="row"| '''[[مرکزهای تاریخی برت و گیروکاستر]]'''
|  [[شهرستان برات|برات]]، [[شهرستان گیروکاستر|گیروکاستر]]
|  ۲۰۰۵
|  ۵۶۹
(iii)(IV)
| [[برات (آلبانی)|برات]] و [[گیروکاستر|ژیروکاستر]] به عنوان نمونه‌های نادری از معماری رایج [[امپراتوری عثمانی|دوره عثمانی]] ثبت شده‌است. برات شاهد همزیستی جوامع مختلف مذهبی و فرهنگی در طول قرن‌ها بوده‌است. این قلعه در قرن ۱۳ ساخته شده‌است هر چند که ریشه‌های آن به قرن چهارم قبل از میلاد می‌رسد. منطقه [[ارگ (معماری)|ارگ]] شامل تعداد زیادی از [[کلیسا]]های [[بیزانس]]، عمدتاً از قرن ۱۳ و همچنین یک [[بازار]]، یک مسجد قرن ۱۸ و دو کلیسا است. گیروکاستر همچنین دارای مجموعه ای از خانه‌های دو طبقه است که در قرن ۱۷ ساخته شده‌اند.
|<ref name="Historic Centres of Berat and Gjirokastër">{{Cite web|title=Historic Centres of Berat and Gjirokastra|url=https://whc.unesco.org/en/list/569|language=English|publisher=UNESCO World Heritage Centre|accessdate=8 September 2018|archiveurl=https://www.webcitation.org/663QGdXVJ?url=https://whc.unesco.org/en/list/569|archivedate=10 March 2012}}</ref>
|-
| style="background:#98FB98"|'''۳'''
|[[پرونده:Jablanica Gorna Belica.jpg|250px|دره نزدیک لانژ]]
! scope="row" style="background:#D0E7FF"|'''[[جنگل‌های کهنسال راش کارپات و مناطق دیگر اروپا|جنگل‌های کهنسال راش]]'''
|  [[شهرستان کوکس|کوکس]]، [[شهرستان الباسان|الباسان]]
|  ۲۰۱۷
|  ۱۱۳۳
(ix)
| این مکان به‌طور مشترک با کشورهای اتریش، بلژیک، بلغارستان، کرواسی، آلمان، ایتالیا، رومانی، اسلواکی، اسلوونی، اسپانیا و اوکراین به عنوان یک اثر فراملی ثبت شده‌است. بیش از ۷۰ درصد از سایت در [[اوکراین]] واقع شده‌است. این منطقه شامل دو [[پارک ملی]] و ذخیره‌گاه [[زیست‌کره]] است که بیشتر آن در [[اسلواکی]] قرار دارد. [[رودخانه گاشی]] و جنگل‌های [[راش اروپایی|راش]] کهنسال [[رایسه]] در آلبانی مرکزی روند گسترش [[هولوسن]] این گونه جنگل‌ها را پس از یخبندان نشان می‌دهند و کامل‌ترین و جامع‌ترین الگوهای زیست‌محیطی و فرایندهای خالص و مخلوط [[راش (درخت)|جنگل‌های راش]] اروپا را در انواع شرایط محیطی به نمایش می‌گذارند.
|<ref name="Ancient and Primeval Beech Forests of the Carpathians and Other Regions of Europe">{{Cite web|title=Ancient and Primeval Beech Forests of the Carpathians and Other Regions of Europe|url=https://whc.unesco.org/en/list/1133|language=English|publisher=UNESCO World Heritage Centre|accessdate=8 September 2018|archiveurl=https://www.webcitation.org/65rC3lS9Y?url=https://whc.unesco.org/en/list/1133|archivedate=2 March 2012}}</ref>
|-
| style="background:#FFC0CB"|'''۴'''
|[[پرونده:Iglesia San Juan Kaneo, Ohrid, Macedonia del Norte, 2014-04-17, DD 19.jpg|250px]]
! scope="row" style="background:#D0E7FF"|'''[[دریاچه اهرید]]'''
|  [[شهرستان کورچه|کورچه]]
|  ۲۰۱۹
|  ۵۶۲۶
(iii)(iv)(vii)(ix)
| این مکان که در جنوب‌غربی [[مقدونیه شمالی]] و شرق [[آلبانی]] که در مرز کوهستانی این دو کشور قرار گرفته‌است به عنوان یک اثر فراملی ثبت شده‌است. منطقه پیرامون شهر [[پوگرادتس]] در سواحل دریاچه [[ایلیری‌ها]] در سده ۵ پیش از میلاد سکونتگاه [[ایلیری‌ها|ایلایی‌ها]] و پس از آن رومی‌ها و اسلاوها بوده‌است. آثار به جا مانده از جاده رومی از طریق اگناتیا نشان از اهمیت مسیر عبوری از منطقه است. ویرانه‌های کلیسای لین حضور مسیحیت در این منطقه را نشان می‌دهد. مرکز تاریخی پوگرادتس نمونه‌ای از معماری بومی آلبانی را در قرن نوزدهم تا بیستم نشان می‌دهد.
| align="center" |<ref>{{Cite web|url=https://whc.unesco.org/en/tentativelists/5626/|title=Natural and Cultural Heritage of the Ohrid Region|publisher=UNESCO World Heritage Centre|accessdate=8 September 2018|archiveurl=https://web.archive.org/web/20180623222105/https://whc.unesco.org/en/tentativelists/5626/|archivedate=23 June 2018}}</ref><ref name="Ohrid">{{Cite web|url=https://whc.unesco.org/en/list/99|title=Natural and Cultural Heritage of the Ohrid Region|publisher=UNESCO World Heritage Centre|accessdate=6 July 2019|archiveurl=https://web.archive.org/web/20171217090041/https://whc.unesco.org/en/list/99|archivedate=17 دسامبر 2017|dead-url=no}}</ref>
|}

== موقعیت جغرافیایی ==
{{Location map+|Albania|float=center|width=280|caption=موقعیت [[میراث جهانی یونسکو]] در [[آلبانی]].{{سخ}}[[پرونده:ButtonYellow.svg|10پیکسل]]: فرهنگی{{سخ}}[[پرونده:ButtonGreen.svg|10پیکسل]]: طبیعی{{سخ}}[[پرونده:ButtonPink.svg|10پیکسل]]: ترکیبی
|places={{Location map~|Albania|lat=42.376944 |long=20.096389 |label= [[گاشی (رود)|گاشی]] | position=left|mark=ButtonGreen.svg}}
{{Location map~|Albania|lat=41.1 |long=20.583333 |label= [[رایسه]] | position=top|mark=ButtonGreen.svg}}
{{Location map~|Albania|lat=39.745474 |long=20.020437 |label= [[باتروتام]] | position=bottom|mark=ButtonYellow.svg}}
{{Location map~|Albania|lat=40.7 |long=19.95 |label= [[برات (آلبانی)|برات]] | position=top|mark=ButtonYellow.svg}}
{{Location map~|Albania|lat=40.066667 |long=20.133333 |label= [[گیروکاستر]] | position=left|mark=ButtonYellow.svg}}
{{Location map~|Albania|lat=41.066 |long=20.6448 | position=bottom|label=[[اهرید]]|mark=ButtonPink.svg}}
}}

== فهرست آزمایشی ==
علاوه بر سایت‌های موجود در فهرست میراث جهانی، کشورهای عضو می‌توانند فهرستی از سایت‌های آزمایشی را که ممکن است برای نامزدی در نظر بگیرند، در این فهرست قرار دهند. نامزدها در [[فهرست میراث جهانی]] تنها در صورتی پذیرفته می‌شوند که سایت قبلاً در فهرست آزمایشی قرار داشته باشد.<ref>{{Cite web|url=https://whc.unesco.org/en/tentativelists|title=UNESCO World Heritage Centre – Tentative Lists|publisher=UNESCO World Heritage Centre|accessdate=25 July 2017|archiveurl=https://web.archive.org/web/20170720204834/https://whc.unesco.org/en/tentativelists/|archivedate=20 July 2017}}</ref>

تا سال ۲۰۱۸، آلبانی '''۵''' سایت را در لیست آزمایشی خود ثبت می‌کند.<ref>{{Cite web|url=https://whc.unesco.org/en/tentativelists/state=al|title=UNESCO World Heritage Centre – Tentative Lists: Albania|publisher=UNESCO World Heritage Centre|accessdate=6 January 2018|archiveurl=https://web.archive.org/web/20171221055205/https://whc.unesco.org/en/tentativelists/state=al|archivedate=21 December 2017}}</ref>

{| class="wikitable sortable" style="font-size:95%; width:100%; border:0; text-align:center; line-height:150%;"
|- bgcolor="#AFEEEE"
|#
! نگاره
! نام
! موقعیت
! سال ثبت
! ش ثبت
 معیارها
! شرح
!{{کوته‌نوشت|م|منبع}}
|-
|style="background:#F0E683"|'''۱'''
|[[پرونده:Amphitheatre_of_durres_albania_2016.jpg|250px]]
! scope="row" |'''[[آمفی‌تئاتر دورس]]'''
|  [[شهرستان دورس|دورس]]
|  ۱۹۹۶
|۹۱۰
 (v)
| [[آمفی‌تئاتر رومی]] [[دراج (آلبانی)|دورس]] بزرگترین تماشاخانه در [[بالکان]] بود. این آمفی‌تئاتر شکل بیضوی دارد و طولانی‌ترین محور آن {{Convert|136|m|ft}} و {{Convert|20|m|ft}} طول دارد. ظرفیت آن تا ۲۰ هزار تماشاگر را داشت. پس از سده چهارم پس از میلاد، فعالیت آمفی‌تئاتر به تدریج متوقف شد. کاوش‌های باستانی در این سایت از سال ۱۹۶۶ آغاز شده‌است.
|<ref>{{Cite web|title=L'amphithéâtre de Durres|url=https://whc.unesco.org/en/tentativelists/910/|publisher=UNESCO World Heritage Centre|language=French|accessdate=8 September 2018|archiveurl=https://web.archive.org/web/20180814170258/https://whc.unesco.org/en/tentativelists/910/|archivedate=14 August 2018}}</ref>
|-
|style="background:#F0E683"|'''۲'''
|[[پرونده:Selca_e_Poshtme_Tomb3_ApparentGrave.jpg|250px]]
! scope="row"| '''[[آرامگاه‌های پادشاهی سلکا پوشتم]]'''
|  [[شهرستان کورچه|کورچه]]
|  ۱۹۹۶
|۹۰۹
(iii)
| آرامگاه‌های [[ایلیری‌ها|ایلیریایی]] در نزدیکی شهر [[پوگرادتس]] در نزدیکی روستای سلکی واقع شده‌است. بیشتر آرامگاه‌ها در سده ۳ پیش از میلاد ایجاد شده و در صخره حک شده‌اند. این آرامگاه‌ها در ابتدا برای پادشاهان ایلاری ساخته شد ولی بعدها برخی از مقبره‌ها مورد استفاده مجدد قرار گرفته‌اند.
|<ref>{{Cite web|title=Les tombes de la Basse Selca|url=https://whc.unesco.org/en/tentativelists/909/|publisher=UNESCO World Heritage Centre|language=French|accessdate=8 September 2018|archiveurl=https://web.archive.org/web/20180627144234/https://whc.unesco.org/en/tentativelists/909/|archivedate=27 June 2018}}</ref>
|-
|style="background:#FFC0CB"|'''۳'''
|[[پرونده:Apollonia,_Albania_(by_Pudelek)_-_Monument_of_Agonothetes.JPG|250px]]
! scope="row"|'''[[آپولونیا (ایلریا)|شهر باستانی آپولونیا]]'''
|  [[شهرستان فیر|فیر]]
|  ۲۰۱۴
|۵۸۸۵
(ii)(iii)(x)
| این شهر احتمالاً در سده ۶ پیش از میلاد توسط [[استعمار دوره باستان|مستعمره نشینان یونانی]] از [[کورفو]] و [[کورینتوس|قرنتس]] تأسیس شد. این شهر در سده چهارم پیش از میلاد شکوفا شد و یک مرکز مهم تجاری و اقتصادی حوضه [[دریای آدریاتیک]] بود و در زمان روم، یکی از دروازه‌های ورود به اگناتیا بوده‌است. در طول زمان موجود فرهنگ و پیشرفت عمومی این شهر ضمن حفظ روابط نزدیک با سرزمین‌های ایلری، فرهنگ یونانی روشنی را حفظ کرده‌است. این شهر در دوره قرون وسطایی متروک شد.
|<ref>{{Cite web|title=The Ancient City of Apollonia|url=https://whc.unesco.org/en/tentativelists/5885/|publisher=UNESCO World Heritage Centre|language=English|accessdate=8 September 2018|archiveurl=https://web.archive.org/web/20180825004450/https://whc.unesco.org/en/tentativelists/5885/|archivedate=25 August 2018}}</ref>
|-
|style="background:#F0E683"|'''۴'''
|[[پرونده:Bashtova Castle, Albania – 2017-08 06.jpg|250px]]
! scope="row"| '''[[دژ باشتووه]]'''
|  [[شهرستان تیرانا|تیرانا]]
|  ۲۰۱۷
| ۶۲۵۹
(IV)
| بر اساس منابع [[امپراتوری عثمانی|عثمانی]]، این دژ توسط ونیزی‌ها ساخته شده‌است تا از مسیرهای مهم محافظت کند. عثمانی‌ها آن را در سال ۱۴۷۸ فتح کردند و تغییرات ساختاری دیگری در آن ایجاد کردند. این قلعه دارای یک نقشه مستطیل شکل، {{Convert|60|m|ft}} در {{Convert|90|m|ft}}، و دارای سه ورودی است. دو برج مدور و یک برج مستطیل شکل آن تا به امروز حفظ شده‌است.
|<ref>{{Cite web|title=The Castle of Bashtova|url=https://whc.unesco.org/en/tentativelists/6259/|publisher=UNESCO World Heritage Centre|language=English|accessdate=8 September 2018|archiveurl=https://web.archive.org/web/20180825002511/https://whc.unesco.org/en/tentativelists/6259/|archivedate=25 August 2018}}</ref>
|}

== منابع ==
{{پانویس|30em|۲|چپ‌چین=بله}}

== پیوند به بیرون ==
{{رده انبار}}
* [http://whc.unesco.org/en/statesparties/al کمیسیون ملی آلبانی در یونسکو]

{{میراث جهانی یونسکو در آلبانی}}
{{فهرست‌های میراث جهانی در اروپا}}

[[رده:فرهنگ آلبانی]]
[[رده:فرهنگ در آلبانی]]
[[رده:فهرست‌های میراث جهانی|آلبانی]]
[[رده:فهرست‌های جاذبه‌های گردشگری در آلبانی]]
[[رده:فهرست‌های ساختمان‌ها و سازه‌ها در آلبانی]]
[[رده:فهرست‌های مربوط به آلبانی]]
[[رده:میراث جهانی در آلبانی]]
[[رده:ویکی‌سازی رباتیک]]

title: اطلاعات

کشور: آلبانی

تاریخ ثبت: ۱۰ ژوئیه ۱۹۸۹

آثار ثبت شده: ۴

فهرست آزمایشی: ۴

وبگاه: al


text:
# Ахвеноя
Ахвеноя — река в Мурманской области России. Протекает по территории Кандалакшского района. Левый приток реки Тунтсайоки.
Длина реки составляет 16 км.
Берёт начало на северном склоне горы Кенккуривара, близ истока реки Нора. Протекает по лесной, местами заболоченной местности. Питание в основном снеговое. Впадает в Тунтсайоки в 101 км от устья.
Название реки образовано из карельских слов ахвен (ср. фин. Ahven: окунь) и оя — «ручей».

## Данные водного реестра
По данным государственного водного реестра России относится к Баренцево-Беломорскому бассейновому округу, водохозяйственный участок реки — Ковда от Кумского гидроузла до Иовского гидроузла. Речной бассейн реки — бассейны рек Кольского полуострова и Карелии.
Код объекта в государственном водном реестре — 02020000512102000000955.

wikiname: ruwiki

title: Ахвеноя

in_language: ru

wikitext:
{{Река
 |Название                = Ахвеноя
  |Национальное название  =
 |Изображение             =
  |Подпись изображения    =
 |Длина                   = 16
 |Площадь водосбора       =
 |Бассейн                 = Тунтсайоки/Тумча/Иовское водохранилище/Ковда (река)/Белое море
 |Расход воды             =
  |Место измерения        =
 |Исток                   =
  |Местоположение истока  = г. [[Кенккуривара]]
  |Высота истока          =
  |Координаты истока      = 67.3669/30.2419
 |Устье                   = Тунтсайоки
  |Местоположение устья   =
  |Высота устья           =
  |Координаты устья       = 67.3703/29.96
 |Уклон реки              =
 |Страна                  = Россия
  |Регион                 = Мурманская область
   |Район                 =
}}
'''Ахвеноя''' — река в [[Мурманская область|Мурманской области]] [[Россия|России]]. Протекает по территории [[Кандалакшский район|Кандалакшского района]]. Левый приток реки [[Тунтсайоки]].

Длина реки составляет 16 км<ref name="ГВР"/>.

Берёт начало на северном склоне горы [[Кенккуривара]], близ истока реки [[Нора (приток Ёны)|Нора]]<ref name="Q-36-13,14">{{карта|Q-36-13,14}}</ref>. Протекает по лесной, местами заболоченной местности. Питание в основном [[снег]]овое. Впадает в Тунтсайоки в 101 км от устья<ref name="Q-35-23,24">{{карта|Q-35-23,24}}</ref>.

Название реки образовано из [[Карельский язык|карельских]] слов ''ахвен'' (ср. {{lang-fi|Ahven}}: [[окунь]]) и ''оя'' — «ручей».

== Данные водного реестра ==
По данным [[Государственный водный реестр|государственного водного реестра России]] относится к [[Баренцево-Беломорский бассейновый округ|Баренцево-Беломорскому бассейновому округу]], водохозяйственный участок реки — [[Ковда (река)|Ковда]] от [[Кумское водохранилище|Кумского гидроузла]] до [[Иовское водохранилище|Иовского гидроузла]]. Речной бассейн реки — бассейны рек Кольского полуострова и Карелии<ref name="ГВР"/>.

Код объекта в государственном водном реестре — 02020000512102000000955<ref name="ГВР">{{ГВР|155757|Ахвен-оя}}</ref>.

== Примечания ==
{{примечания}}

{{Ковда от Кумского г/у до Иовского г/у}}

[[Категория:Притоки Тунтсайоки]]
[[Категория:Реки Кандалакшского района]]

title: Характеристика

Длина: 16 км

title: Водоток

• Местоположение: г. Кенккуривара

Устье: Тунтсайоки

title: Расположение

Водная система: Тунтсайоки → Тумча → Иовское водохранилище → Ковда → Белое море

Страна: - Россия

Регион: Мурманская область

Расположение: — исток, — устье


text:
# Drouges
Drouges (tiếng Breton: Drougez) là một xã của tỉnh Ille-et-Vilaine, thuộc vùng Bretagne, miền tây bắc nước Pháp.

## Dân số
Người dân ở Drouges được gọi là Drougeais.
| Năm                                                                                | 1962 | 1968 | 1975 | 1982 | 1990 | 1999 |
| -------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------- | ---- | ---- | ---- | ---- | ---- | ---- |
| Dân số                                                                                | 528  | 564  | 488  | 450  | 397  | 419  |
| From the year 1962 on: No double counting—residents of multiple communes (e.g. students and military personnel) are counted only once. |      |      |      |      |      |      |

wikiname: viwiki

title: Drouges

in_language: vi

wikitext:
{{Bảng thông tin thành phố Pháp
|name=Drouges
|native_name=Drougez
|image=
|caption=
|image_map=France_jms.png
|x=73
|y=95
|lat_long={{coord|47|54|09|N|1|15|49|W|region:FR_type:city}}
|insee=35102
|cp=35130
|région=[[Bretagne]]
|département=[[Ille-et-Vilaine]]
|arrondissement=Rennes
|canton=La Guerche-de-Bretagne
|maire=Pierre Juvin
|mandat=2001-2008
|intercomm=Pays Guerchais
|alt mini=57
|alt maxi=109
|km²=11.63
|sans=419
|date-sans=1999
|dens=36
|date-dens=1999
|}}

'''Drouges''' ({{langx|br|Drougez}}) là một [[Xã của tỉnh Ille-et-Vilaine|xã]] của [[tỉnh (Pháp)|tỉnh]] [[Ille-et-Vilaine]], thuộc vùng [[Bretagne]], miền tây bắc nước [[Pháp]].

==Dân số==
Người dân ở Drouges được gọi là ''Drougeais''.

{{Démographie|
1962= 528|
1968= 564|
1975= 488|
1982= 450|
1990= 397|
1999= 419|
sansdoublescomptes= 1962|source=INSEE<ref>[http://www.recensement.insee.fr/RP99/rp99/co_navigation.co_page?nivgeo=C&codgeo=35102&theme=ALL&typeprod=ALL&lang=FR&quelcas=LISTE Drouges sur le site de l'Insee]</ref>}}

==Xem thêm==
*[[Xã của tỉnh Ille-et-Vilaine]]

==Tham khảo==

{{Tham khảo}}
*[http://www.amf35.asso.fr Mayors of Ille-et-Vilaine Association] {{Webarchive|url=https://web.archive.org/web/20120114043504/http://www.amf35.asso.fr/ |date=2012-01-14 }} {{fr icon}};
*[http://www.insee.fr/en/home/home_page.asp INSEE] {{en icon}};
*[http://www.ign.fr/rubrique.asp?rbr_id=1&lng_id=EN IGN] {{Webarchive|url=https://web.archive.org/web/20080816182823/http://www.ign.fr/rubrique.asp?rbr_id=1&lng_id=EN |date = ngày 16 tháng 8 năm 2008}} {{en icon}}

==Liên kết ngoài==
*[http://www.culture.gouv.fr/public/mistral/merimee_fr?ACTION=CHERCHER&FIELD_98=INSEE&VALUE_98=35102 French Ministry of Culture list for Drouges] {{fr icon}}

{{Xã của Ille-et-Vilaine}}

[[Thể loại:Xã của Ille-et-Vilaine]]

{{IlleVilaine-stub}}

title: Hành chính

Quốc gia: Pháp

Vùng: Bretagne

Tỉnh: Ille-et-Vilaine

Quận: Rennes

Tổng: La Guerche-de-Bretagne

Liên xã: Pays Guerchais

Xã (thị) trưởng: Pierre Juvin · (2001-2008)

title: Thống kê

Diện tích đất1: 11,63 km2 (4,49 dặm vuông Anh)


text:
# 寒生蒲公英
寒生蒲公英（学名：）是菊科蒲公英属的植物。分布在哈萨克斯坦以及中国大陆的新疆等地，生长于海拔3,500米至4,500米的地区，多生长在高寒荒漠带，目前尚未由人工引种栽培。

wikiname: zhwiki

title: 寒生蒲公英

in_language: zh

wikitext:
{{Speciesbox
| name = 寒生蒲公英
| status =
| status_system =
| image =
| genus = Taraxacum
| species = subglaciale
| authority = Schischk.
}}

'''寒生蒲公英'''（[[学名]]：{{lang|la|''Taraxacum subglaciale''}}）是[[菊科]][[蒲公英属]]的植物。分布在[[哈萨克斯坦]]以及[[中国大陆]]的[[新疆]]等地，生长于海拔3,500米至4,500米的地区，多生长在高寒荒漠带，目前尚未由人工引种栽培。

== 参考文献 ==
<div class="references-small">
* {{cite web| url =http://www.bioinfo.cn/db05/KmzwSpecies.php?action=view&id=6015| title =寒生蒲公英| work =《中国高等植物数据库全库》| publisher =中国科学院微生物研究所| author =昆明植物研究所| accessdate =2009-02-25| deadurl =yes| archiveurl =https://web.archive.org/web/20160305051126/http://www.bioinfo.cn/db05/KmzwSpecies.php?action=view&id=6015| archivedate =2016-03-05}}
</div>
{{Taxonbar|from=Q10955059}}

[[Category:蒲公英属|寒生蒲公英]]

{{菊科小作品}}

title: 科学分类

界：: 植物界 Plantae

演化支：:
Tracheophyta
被子植物 Angiosperms
真双子叶植物 Eudicots
菊类植物 Asterids

目：: 菊目 Asterales

科：: 菊科 Asteraceae

属：: 蒲公英属 Taraxacum

种：: 寒生蒲公英 T. subglaciale

title: 二名法

二名法: Taraxacum subglaciale · Schischk.


text:
# Élections législatives niuéennes de 2026
Des élections législatives doivent se tenir à Niue vers le mois d'avril 2026 afin de renouveler pour trois ans l'ensemble des vingt membres du parlement national (Fono Ekepule) de cet État, l'un des plus petits et des moins peuplés au monde. La nouvelle assemblée devra ensuite élire le Premier ministre.

## Contexte
Pays composé d'une unique île polynésienne, Niue est un État de facto indépendant, en libre association avec la Nouvelle-Zélande, qui conserve de jure la souveraineté sur l'île. En pratique, il n'y a pas d'ingérence néo-zélandaise dans les affaires niuéennes. Niue est une démocratie parlementaire fondée sur le modèle de Westminster.
Il n'existe pas de partis politiques, depuis l'auto-dissolution du Parti du peuple niuéen en 2003. Tous les candidats se présentent donc sans étiquette, faisant de Niue une démocratie non partisane. Après les élections, les députés élisent un président de l'assemblée, qu'ils choisissent en dehors du parlement, et un premier ministre, qu'ils choisissent parmi les leurs. Le premier ministre choisit alors au maximum trois députés, qu'il nomme ministres. Les ministres, y compris le premier ministre, conservent leurs sièges de députés,.
Les élections législatives d'avril 2023 voient la reconduction du gouvernement de Dalton Tagelagi avec une majorité parlementaire accrue. Son gouvernement organise en août 2024 un référendum proposant que la durée du mandat parlementaire passe à quatre ans au lieu de trois. La proposition ayant été rejetée par 71,4 % des Niuéens, les élections se tiennent en 2026.

## Système électoral
Le Fono Ekepule est un parlement monocaméral composé de 20 députés élus pour trois ans selon un mode de scrutin mixte. Le pays compte quatorze circonscriptions électorales, élisant chacune un député. Chaque village niuéen correspond à une circonscription, à l'exception de la capitale, Alofi, qui est scindée en deux d'entre elles. Pour ces quatorze sièges, l'élection s'effectue au scrutin uninominal majoritaire à un tour, hérité du modèle britannique. Pour l'attribution des six autres sièges, les électeurs (soit tout résident permanent âgé d'au moins 18 ans) sélectionnent six noms parmi une liste de candidats. Ces sièges sont ainsi attribués via un mode de scrutin plurinominal majoritaire à un tour : les six candidats ayant reçu le plus de voix sont élus.

## Campagne électorale
à venir

## Résultats
à venir

### Hors-circonscriptions
à venir

### Par circonscription
à venir

## Formation d'un gouvernement
à venir

wikiname: frwiki

in_language: fr

wikitext:
{{scrutin à venir}}
{{Infobox Élection
|pays                   = Niue
|nom élection           = Élections législatives niuéennes de 2026
|date élection          = v. avril 2026
|élection précédente    = Élections législatives niuéennes de 2023
|date précédente        = 2023
|élection suivante      = -
|date suivante          = -

|image1                 = Dalton Tagelagi.jpg
|couleur1               = #C4C4C4
|candidat1              = [[Dalton Tagelagi]]
|parti1                 = [[Indépendant (politique)|Indépendants]] / majorité sortante
|votes1                 =
|pourcentage1           =
|sièges1                =
|sièges1 pré            = 16

|image2                 = O'Love_Jacobsen_(cropped).jpg
|couleur2               = #C4C4C4
|candidat2              = [[O'love Jacobsen]]
|parti2                 = [[Indépendant (politique)|Indépendants]] / opposition sortante
|votes2                 =
|pourcentage2           =
|sièges2                =
|sièges2 pré            = 4

|poste                  = [[Premier ministre de Niue|Premier ministre]]
|prédécesseur           = [[Dalton Tagelagi]]
|successeur             =
}}
Des '''élections législatives''' doivent se tenir à [[Niue]] vers le mois d'{{date-|avril 2026}} afin de renouveler pour trois ans l'ensemble des vingt membres du [[Parlement de Niue|parlement national]] (''Fono Ekepule'') de cet État, l'un des plus petits et des moins peuplés au monde. La nouvelle assemblée devra ensuite élire le [[Premier ministre de Niue|Premier ministre]].

== Contexte ==
Pays composé d'une unique île [[polynésie]]nne, Niue est un État ''de facto'' indépendant, en libre association avec la [[Nouvelle-Zélande]], qui conserve ''de jure'' la [[souveraineté]] sur l'île. En pratique, il n'y a pas d'ingérence néo-zélandaise dans les affaires niuéennes. Niue est une [[démocratie parlementaire]] fondée sur le [[modèle de Westminster]]<ref name="gov">{{en}} [http://www.niuegov.com "Niue's Government and Politics"], gouvernement de Niue</ref>.

Il n'existe pas de partis politiques, depuis l'auto-dissolution du [[Parti du peuple niuéen]] en 2003<ref>{{en}} [http://www.radionz.co.nz/international/pacific-news/144344/niue's-only-party-dissolved "Niue's only party dissolved"], Radio New Zealand International, 21 juillet 2003</ref>. Tous les candidats se présentent donc [[sans étiquette]], faisant de Niue une [[démocratie non partisane]]. Après les élections, les députés élisent un président de l'assemblée, qu'ils choisissent en dehors du parlement, et un [[Premier ministre de Niue|premier ministre]], qu'ils choisissent parmi les leurs. Le premier ministre choisit alors au maximum trois députés, qu'il nomme ministres. Les ministres, y compris le premier ministre, conservent leurs sièges de députés<ref name="gov" />{{,}}<ref>{{en}} [http://www.niuegov-premiersoffice.com/niue-legislative-assembly.html "Niue Legislative Assembly/Fono Ekepule Niue"], Bureau du Premier ministre</ref>.

Les [[Élections législatives niuéennes de 2023|élections législatives d'avril 2023]] voient la reconduction du gouvernement de [[Dalton Tagelagi]] avec une majorité parlementaire accrue<ref>{{en}} [https://tvniue.com/2023/05/premier-dalton-tagelagi-retains-the-premiership-douglas-returns-as-speaker-at-the-opening-of-the-18th-niue-legislative-assembly/ "Premier Dalton Tagelagi retains the premiership, Douglas returns as Speaker at the opening of the 18th Niue Legislative Assembly"], ''TV Niue'', 9 mai 2023</ref>. Son gouvernement organise en août 2024 [[Référendum constitutionnel niuéen de 2024|un référendum]] proposant que la durée du mandat parlementaire passe à quatre ans au lieu de trois. La proposition ayant été rejetée par 71,4 % des Niuéens, les élections se tiennent en 2026<ref>{{niu}} / {{en}} [https://www.gov.nu/wp-content/uploads/2024/09/ceo-election-notice-constitutional-amendment-poll-2-sebtember-2024.pdf "Viliaga ke Fakahui e Tohi Fakave ha Niue / Niue Constitutional Amendment Poll 2024"], ''Niue Government Gazette'', 2 septembre 2024</ref>.

== Système électoral ==
Le [[Parlement de Niue|Fono Ekepule]] est un parlement [[Monocamérisme|monocaméral]] composé de 20 députés élus pour trois ans selon un [[Système mixte|mode de scrutin mixte]]. Le pays compte quatorze [[circonscription électorale|circonscriptions électorales]], élisant chacune un député. Chaque [[Liste des villages de Niue|village niuéen]] correspond à une circonscription, à l'exception de la capitale, [[Alofi (Niue)|Alofi]], qui est scindée en deux d'entre elles. Pour ces quatorze sièges, l'élection s'effectue au [[scrutin uninominal majoritaire à un tour]], hérité du modèle britannique<ref name="gov" />. Pour l'attribution des six autres sièges, les électeurs (soit tout résident permanent âgé d'au moins 18 ans) sélectionnent six noms parmi une liste de candidats. Ces sièges sont ainsi attribués via un mode de [[scrutin plurinominal majoritaire]] à un tour : les six candidats ayant reçu le plus de voix sont élus<ref name="gov" />.

== Campagne électorale ==
:''à venir''

==Résultats==
:''à venir''

===Hors-circonscriptions===
:''à venir''

===Par circonscription===
:''à venir''

== Formation d'un gouvernement ==
:''à venir''

== Références ==
{{Références}}

{{Palette|Élections à Niue}}

{{Portail|politique|Niue|années 2020}}

{{DEFAULTSORT:Elections legislatives niueennes de 2026}}
[[Catégorie:Élections législatives à Niue|2026]]
[[Catégorie:Élection en 2026|Niueenne, legislative]]
[[Catégorie:Politique en avril 2026]]

title: Premier ministre

Premier ministre: modifier - modifier le code - voir Wikidata


text:
# Sân vận động EverBank
Sân vận động Everbank là một sân vận động bóng bầu dục Mỹ nằm ở Jacksonville, Florida, chủ yếu đóng vai trò là sân nhà của Jacksonville Jaguars của National Football League (NFL). Sân vận động được khánh thành vào năm 1995 với tên gọi Sân vận động Thành phố Jacksonville trên địa điểm của Sân vận động Gator Bowl cũ (được xây dựng vào năm 1927), và bao gồm một số phần của sân vận động cũ. Nằm trên sông St. Johns, sân nằm trên 10 mẫu Anh (4,0 ha) đất ở Trung tâm thành phố Jacksonville.
Ngoài việc tổ chức các trận đấu của Jaguars, sân vận động cũng thường xuyên được sử dụng cho bóng bầu dục đại học, các buổi hòa nhạc và các sự kiện khác. Đây là địa điểm thường xuyên diễn ra trận đấu Florida–Georgia hàng năm, một trận đấu bóng bầu dục đại học kỳ phùng địch thủ giữa Đại học Florida và Đại học Georgia. Sân vận động cũng là chủ nhà của Gator Bowl hàng năm, một trận đấu bowl sau mùa giải đại học. Ngoài ra, sân vận động đã tổ chức Super Bowl XXXIX vào năm 2005 và là một trong những địa điểm được sử dụng bởi đội tuyển bóng đá quốc gia Hoa Kỳ.
Từ năm 1997 đến năm 2006, sân vận động được đặt tên là Sân vận động Alltel sau khi công ty truyền thông Alltel mua quyền đặt tên. Cơ sở được đổi tên thành EverBank Field vào năm 2010, sau khi chấp thuận thỏa thuận quyền đặt tên kéo dài 5 năm với công ty dịch vụ tài chính EverBank. Thỏa thuận đã được gia hạn thêm 10 năm vào năm 2014. Jaguars đã thông báo vào tháng 2 năm 2018, sân vận động sẽ được đổi tên thành TIAA Bank Field cho mùa giải NFL 2018 sau khi EverBank được mua lại bởi TIAA có trụ sở tại New York.

title: Sân vận động EverBank

wikitext:
{{Use mdy dates|date=Tháng 1 năm 2019}}
{{Infobox venue
| stadium_name        = Sân vận động Everbank
| nickname            = ''The Bank''
| logo_image          = EverBank Stadium.jpg
| image               = TIAABANKJAX.jpg
| image_size          = 275px
| caption             = Quang cảnh bên ngoài sân vận động vào năm 2018
| address             = 1 TIAA Bank Field Drive
| location            = [[Jacksonville, Florida|Jacksonville]], [[Florida]], [[Hoa Kỳ]]
| coordinates         = {{Coord|30|19|26|N|81|38|15|W|type:landmark_scale:2000|display=inline,title}}
| pushpin_map         =
| pushpin_relief      = 1
| pushpin_map_caption =
| broke_ground        = 3 tháng 1 năm 1994
| opened              = 18 tháng 8 năm 1995
| renovated           = 2003–2004, 2014, 2016
| closed              =
| demolished          =
| owner               = Thành phố Jacksonville
| operator            = [[SMG (quản lý tài sản)|SMG]]
| surface             = Tifway 419 Bermuda Grass
| construction_cost   = 121 triệu [[đô la Mỹ]]
({{formatprice|{{Inflation|US|121000000|1995}}}} đô la vào năm {{Inflation-year|US}}{{inflation-fn|US}})
| architect           = [[Populous (công ty)|HOK Sport]]
| structural engineer = Bliss and Nyitray, Inc
| services engineer   = M-E Engineers, Inc.<ref>{{chú thích web |title=Sports|url=http://me-engineers.com/Projects/sports.html|publisher=M-E Engineers, Inc.|archive-url=https://web.archive.org/web/20020115231407/http://me-engineers.com/Projects/sports.html|archive-date=ngày 15 tháng 1 năm 2002|url-status=dead}}</ref>
| general_contractor  = [[Hunt Construction Group|Huber, Hunt & Nichols]]<ref name="ballparks">{{chú thích web|url=http://football.ballparks.com/NFL/JacksonvilleJaguars/index.htm|title=Everbank Field|publisher=Ballparks.com}}</ref>
| former_names        = Sân vận động Thành phố Jacksonville (1995–1996, 2007–2010)
Sân vận động Alltel (1997–2006)
EverBank Field (2010–2018)
| tenants             = [[Jacksonville Jaguars]] ([[National Football League|NFL]]) (1995–nay)
[[Gator Bowl]] ([[Hiệp hội Thể thao Đại học Quốc gia|NCAA]]) (1996–nay)
[[Jacksonville Armada FC]] ([[North American Soccer League|NASL]]) (2015)
| publictransit       = {{rint|mono}} [[Jacksonville Skyway]]
tại [[Ga Hemming Park|Hemming Park]]
| suites              = 75<ref name="ballparks"/>
| seating_capacity    = 67.814 (có thể mở rộng lên 82.000)<ref name="2018jjmg">{{chú thích web |title=2018 Jacksonville Jaguars Media Guide|url=https://res.cloudinary.com/nflclubs/image/upload/jaguars/gqxo6ccns2ffzzsweydt.pdf|publisher=Jacksonville Jaguars|year=2018|access-date =ngày 31 tháng 8 năm 2018|page=277}}</ref>
}}

'''Sân vận động Everbank''' là một sân vận động [[bóng bầu dục Mỹ]] nằm ở [[Jacksonville, Florida|Jacksonville]], [[Florida]], chủ yếu đóng vai trò là sân nhà của [[Jacksonville Jaguars]] của [[National Football League]] (NFL). Sân vận động được khánh thành vào năm 1995 với tên gọi '''Sân vận động Thành phố Jacksonville''' trên địa điểm của [[Sân vận động Gator Bowl]] cũ (được xây dựng vào năm 1927), và bao gồm một số phần của sân vận động cũ. Nằm trên [[sông St. Johns]], sân nằm trên {{convert|10|acres}} đất ở [[Trung tâm thành phố Jacksonville]].

Ngoài việc tổ chức các trận đấu của Jaguars, sân vận động cũng thường xuyên được sử dụng cho [[bóng bầu dục đại học]], các buổi hòa nhạc và các sự kiện khác. Đây là địa điểm thường xuyên diễn ra [[Kình địch bóng bầu dục Florida–Georgia|trận đấu Florida–Georgia]] hàng năm, một trận đấu bóng bầu dục đại học kỳ phùng địch thủ giữa [[Đại học Florida]] và [[Đại học Georgia]]. Sân vận động cũng là chủ nhà của [[Gator Bowl]] hàng năm, một [[trận đấu bowl]] sau mùa giải đại học. Ngoài ra, sân vận động đã tổ chức [[Super Bowl XXXIX]] vào năm 2005 và là một trong những địa điểm được sử dụng bởi [[đội tuyển bóng đá quốc gia Hoa Kỳ]].

Từ năm 1997 đến năm 2006, sân vận động được đặt tên là '''Sân vận động Alltel''' sau khi công ty truyền thông [[Alltel]] mua [[quyền đặt tên]]. Cơ sở được đổi tên thành '''EverBank Field''' vào năm 2010, sau khi chấp thuận thỏa thuận quyền đặt tên kéo dài 5 năm với công ty dịch vụ tài chính [[EverBank]]. Thỏa thuận đã được gia hạn thêm 10 năm vào năm 2014.<ref>{{chú thích báo|title=EverBank, Jaguars extend stadium naming rights agreement|url=http://www.jaguars.com/news/article-JaguarsNews/EverBank-Jaguars-extend-stadium-naming-rights-agreement/5247142e-8941-41ea-9da3-2514d0391a75|publisher=Jacksonville Jaguars|date=ngày 25 tháng 7 năm 2014|access-date=ngày 18 tháng 2 năm 2018|archive-date = ngày 16 tháng 10 năm 2017 |archive-url=https://web.archive.org/web/20171016174854/http://www.jaguars.com/news/article-JaguarsNews/EverBank-Jaguars-extend-stadium-naming-rights-agreement/5247142e-8941-41ea-9da3-2514d0391a75}}</ref> Jaguars đã thông báo vào tháng 2 năm 2018, sân vận động sẽ được đổi tên thành [[TIAA Bank]] Field cho [[mùa giải NFL 2018]] sau khi EverBank được mua lại bởi [[Hiệp hội bảo hiểm giáo viên và niên đại Hoa Kỳ|TIAA]] có trụ sở tại New York.<ref name="New name">{{chú thích báo|last=Heilman|first=Phillip|title=New name for Jaguars' stadium: TIAA Bank Field|url=http://www.jacksonville.com/sports/20180216/new-name-for-jaguars-stadium-tiaa-bank-field|newspaper=The Florida Times-Union|date=ngày 16 tháng 2 năm 2018|access-date =ngày 17 tháng 2 năm 2018}}</ref>

== Tham khảo ==

{{tham khảo|30em}}

== Liên kết ngoài ==
{{Chủ đề|Florida}}
{{Thể loại Commons}}
* {{Official website|https://tiaabankfield.com/}}

{{S-start-collapsible|header={{S-sta|et}}}}
{{Succession box
 | title = Sân nhà của
[[Jacksonville Jaguars]]
 | years =  1995–nay
 | before = Sân vận động đầu tiên
 | after = Hiện tại
}}
{{Succession box
 | title = Chủ nhà của
[[Gator Bowl]]
 | years = 1995–nay
 | before = [[Sân vận động Ben Hill Griffin]]
 | after = Hiện tại
}}
{{Succession box
 | title = Chủ nhà của [[Super Bowl]]
 | years = 2005 ([[Super Bowl XXXIX|XXXIX]])
 | before = [[Sân vận động Reliant]]
 | after = [[Ford Field]]
}}
{{Succession box
 | title = Chủ nhà của
[[Trận đấu vô địch ACC]]
 | years = 2005–2007
 | before = Sân vận động đầu tiên
 | after = [[Sân vận động Raymond James]]
}}
{{Succession box
 | title = Chủ nhà của [[Trận đấu vô địch AFC]]
 | years = 2000
 | before = [[Sân vận động Mile High]]
 | after = [[Đấu trường Network Associates]]
}}
{{s-end}}

{{Jacksonville Jaguars}}
{{Jacksonville attractions}}
{{Các sân vận động NFL}}
{{Các sân vận động Super Bowl}}
{{Southeastern Conference football venue navbox}}
{{ACC Championship Game navbox}}
{{NCAA Division I FBS bowl game stadium navbox}}
{{Florida college football venues}}
{{AMA Supercross venues}}
{{Everbank}}

{{DEFAULTSORT:TIAA Bank Field}}
[[Thể loại:Địa điểm bóng bầu dục đại học]]
[[Thể loại:Địa điểm trận đấu bowl NCAA]]
[[Thể loại:Địa điểm National Football League]]
[[Thể loại:Sân vận động của Jacksonville Jaguars]]
[[Thể loại:Địa điểm thể thao Jacksonville, Florida]]
[[Thể loại:Địa điểm bóng bầu dục Mỹ tại Florida]]
[[Thể loại:TIAA]]
[[Thể loại:Khởi đầu năm 1995 ở Florida]]
[[Thể loại:Gator Bowl]]
[[Thể loại:Địa điểm thể thao hoàn thành năm 1995]]
[[Thể loại:Trung tâm thành phố Jacksonville]]
[[Thể loại:Sports Complex, Jacksonville]]

title: Sân vận động Everbank

Tên cũ: Sân vận động Thành phố Jacksonville (1995–1996, 2007–2010) · Sân vận động Alltel (1997–2006) · EverBank Field (2010–2018)

Địa chỉ: 1 TIAA Bank Field Drive

Vị trí: Jacksonville, Florida, Hoa Kỳ

Giao thông công cộng: Jacksonville Skyway · tại Hemming Park

Chủ sở hữu: Thành phố Jacksonville

Nhà điều hành: SMG

Sức chứa: 67.814 (có thể mở rộng lên 82.000)

Mặt sân: Tifway 419 Bermuda Grass

title: Công trình xây dựng

Khởi công: 3 tháng 1 năm 1994

Khánh thành: 18 tháng 8 năm 1995

Chi phí xây dựng: 121 triệu đô la Mỹ · (232 triệu đô la vào năm 2022)

Kiến trúc sư: HOK Sport

Kỹ sư kết cấu: Bliss and Nyitray, Inc

Kỹ sư dịch vụ: M-E Engineers, Inc.

Nhà thầu chung: Huber, Hunt & Nichols

title: Bên thuê sân

Bên thuê sân: Jacksonville Jaguars (NFL) (1995–nay) · Gator Bowl (NCAA) (1996–nay) · Jacksonville Armada FC (NASL) (2015)


text:
# Tuur Rommens
Tuur Rommens, né le 26 mars 2003 à Turnhout en Belgique, est un footballeur belge qui joue au poste d'arrière gauche au KVC Westerlo.

## Biographie

### En club
Né à Herentals en Belgique, Tuur Rommens est notamment formé par le FC Zwaneven, le KVC Westerlo avant de poursuivre sa formation au KRC Genk. Les Genkois lui offrent son premier contrat professionnel en février 2020. C'est avec ce club qu'il fait ses débuts en professionnel, jouant son premier match, le 27 octobre 2021, lors d'une rencontre de coupe face au KVC Sint-Eloois-Winkel Sport. Il entre en jeu à la place de Gerardo Arteaga. Son équipe s'impose largement six buts à zéro,.
Il s'engage avec le KVC Westerlo en juillet 2023. Le 13 août 2023, il joue son premier match en championnat contre La Gantoise. Titulaire lors de cette rencontre, son équipe s'incline trois buts à un,.

title: Tuur Rommens

wikitext:
{{Infobox Footballeur
 | nom                 = Tuur Rommens
 | image               =
 | taille image        =
 | légende             =
 | club actuel         = {{BEL-d}} [[KVC Westerlo]]
 | numéro en club      = 25
 | période pro         = Depuis [[2020 en football|2020]]
 | nom de naissance    =
 | date de naissance   = {{date|26|3|2003|en football|âge=oui}}
 | lieu de naissance   = [[Turnhout]] ([[Belgique]])
 | nationalité         = {{Drapeau2|Belgique|domaine=Gentilé}}
 | nation sportive     =
 | taille              = {{Taille|m=1.85}}
 | position            = [[Défenseur (football)|Arrière gauche]]
 | pied                = Gauche
 | parcours junior     = {{deux colonnes
                         |[[2008 en football|2008]]-[[2010 en football|2010]]|{{BEL-d}} FC Zwaneven
                         |[[2010 en football|2010]]-[[2013 en football|2013]]|{{BEL-d}} [[KVC Westerlo]]
                         |[[2013 en football|2013]]-[[2021 en football|2021]]|{{BEL-d}} [[KRC Genk]]
                         }}
 | parcours senior     = {{trois colonnes
                         |[[2021 en football|2021]]-[[2023 en football|2023]]|{{BEL-d}} [[KRC Genk]]| {{0}}{{0}}2 {{0}}(0)
                         |[[2022 en football|2022]]-[[2023 en football|2023]]|{{BEL-d}} [[KRC Genk|Jong Genk]]| {{0}}31 {{0}}(1)
                         |[[2023 en football|2023]]-|{{BEL-d}} [[KVC Westerlo]]| {{0}}68 {{0}}(1)
                         }}
 | sélection nationale = {{trois colonnes
                         |[[2020 en football|2020]]|{{BEL football juniors|âge=17|catégorie=oui}}| {{0|00}}1 {{0}}(0)
                         |[[2021 en football|2021]]-[[2022 en football|2022]]|{{BEL football juniors|âge=19|catégorie=oui}}| {{0}}10 {{0}}(1)
                         |[[2022 en football|2022]]|{{BEL football juniors|âge=20|catégorie=oui}}| {{0|00}}1 {{0}}(0)
                         |[[2023 en football|2023]]-|{{BEL football espoirs|catégorie=oui}}| {{0|00}}9 {{0}}(0)
                         }}
 | date de mise à jour = {{date|19/08/2025}}
}}

'''Tuur Rommens''', né le {{date de naissance|26 mars 2003|en football}} à [[Turnhout]] en [[Belgique]], est un [[footballeur]] [[Belgique|belge]] qui joue au poste d'[[Défenseur (football)|arrière gauche]] au [[KVC Westerlo]].

== Biographie ==
=== En club ===
Né à [[Herentals]] en [[Belgique]], Tuur Rommens est notamment formé par le FC Zwaneven, le [[KVC Westerlo]] avant de poursuivre sa formation au [[KRC Genk]]. Les Genkois lui offrent son premier contrat professionnel en {{date-|février 2020}}<ref>{{article|langue=nl|titre=Eerste contract voor Tuur Rommens (16)|url=https://www.krcgenk.be/nl/nieuws/3882/eerste-contract-voor-tuur-rommens-16|consulté le=2 décembre 2024|périodique=[[KRC Genk]]|date=27 février 2020}}</ref>. C'est avec ce club qu'il fait ses débuts en professionnel, jouant son premier match, le {{date-|27 octobre 2021}}, lors d'une rencontre de coupe face au [[KVC Sint-Eloois-Winkel Sport]]. Il entre en jeu à la place de [[Gerardo Arteaga]]. Son équipe s'impose largement six buts à zéro<ref>{{article|langue=nl|titre=Scherp KRC Genk klaart bekerklus bij Winkel Sport al voor rust: 0-6|url=https://www.nieuwsblad.be/sportwereld/live/voetbal/330124|consulté le=2 décembre 2024|périodique=[[Het Nieuwsblad]]|date=27 octobre 2021}}</ref>{{,}}<ref>{{Transfermarkt match|3672960|KVC Sint-Eloois-Winkel Sport - KRC Genk}}</ref>.

Il s'engage avec le [[KVC Westerlo]] en {{date-|juillet 2023}}<ref>{{article|langue=fr|titre=Tuur Rommens signe à Westerlo pour 4 saisons|url=https://www.rtl.be/sport/football/football-belgique/tuur-rommens-signe-westerlo-pour-4-saisons/2023-07-04/article/566033|consulté le=2 décembre 2024|périodique=[[RTL Info (RTL-TVI)|RTL Info]]|date=4 juillet 2023}}</ref>. Le {{date-|13 août 2023}}, il joue son premier match en championnat contre [[KAA La Gantoise|La Gantoise]]. Titulaire lors de cette rencontre, son équipe s'incline trois buts à un<ref>{{article|langue=nl|titre=Hugo Cuypers loodst AA Gent nu ook voorbij Westerlo naar perfect rapport|url=https://www.nieuwsblad.be/sportwereld/live/voetbal/370361|consulté le=2 décembre 2024|périodique=[[Het Nieuwsblad]]|date=13 août 2023}}</ref>{{,}}<ref>{{Transfermarkt match|4098802|KVC Westerlo - La Gantoise}}</ref>.

== Notes et références ==
{{Références}}

== Liens externes ==
{{Liens}}

{{Palette|Effectif actuel du KVC Westerlo}}
{{Portail|football|Belgique}}

{{DEFAULTSORT:Rommens, Tuur}}
[[Catégorie:Footballeur belge]]
[[Catégorie:Joueur du KRC Genk]]
[[Catégorie:Joueur du Jong Genk]]
[[Catégorie:Joueur du KVC Westerlo]]
[[Catégorie:Naissance en mars 2003]]
[[Catégorie:Naissance à Turnhout]]

title: Situation actuelle

Équipe: KVC Westerlo

title: Biographie

Nationalité: Belge

Naissance: 26 mars 2003 · Turnhout (Belgique)

Période pro.: Depuis 2020

Poste: Arrière gauche

Pied fort: Gauche

title: Parcours junior

Années: Club

FC Zwaneven

KVC Westerlo

KRC Genk

title: Parcours senior1

Années: Club · 0M.0(B.)

KRC Genk · 02 0(0)

Jong Genk · 031 0(1)

KVC Westerlo · 068 0(1)

title: Sélections en équipe nationale2

Années: Équipe · 0M.0(B.)

Belgique -17 ans · 001 0(0)

Belgique -19 ans · 010 0(1)

Belgique -20 ans · 001 0(0)

Belgique espoirs · 009 0(0)

Sélections en équipe nationale2: 1 Compétitions officielles nationales et internationales senior, incluant le parcours amateur et en équipe réserve et pas les matchs amicaux. · 2 Matchs officiels. · Dernière mise à jour : 19 août 2025 ·


text:
# Willi Koslowski
Willi Koslowski (* 17. Februar 1937 in Gelsenkirchen-Buer; † 11. Juli 2024) war ein deutscher Fußballspieler, der im Jahr der Fußball-Weltmeisterschaft 1962 in Chile zu drei Einsätzen in der Nationalmannschaft kam. 1958 wurde er mit Schalke 04 Deutscher Meister. Zudem erzielte er für den Verein 57 Tore in 182 Oberligaspielen und 12 Tore in 29 Bundesligaspielen. 1966 stieg er mit Rot-Weiss Essen in die Bundesliga auf. Für die Essener erzielte er in der darauffolgenden Saison zwei Tore in 25 Spielen.

## Laufbahn

### Vereine, bis 1974

#### FC Schalke 04, bis 1965
Der in unmittelbarer Nähe des späteren Parkstadion-Standortes in Gelsenkirchen-Buer geborene Willi Koslowski begann in der Schülerelf bei Buer 07 mit dem vereinsmäßigen Fußballspiel, bevor er in die Jugendabteilung vom FC Schalke 04 wechselte. In der A-Jugend stürmte er an der Seite von Karl Borutta und Willi Soya und wurde vom DFB für das FIFA-Turnier 1955 in Italien nominiert. In der Jugendnationalmannschaft absolvierte er am 9. April 1955 in Pisa gegen Portugal gemeinsam mit Hans Nowak ein Gruppenspiel. Von 1952 bis 1955 erlernte er auf der Zeche „Hugo“ den Beruf des Bergmanns und erhielt am 29. März 1955 nach bestandener Prüfung den Knappenbrief. Gemeinsam mit Borutta und Soya rückte der „Schwatte“ zur Runde 1955/56 aus der A-Jugend in das Oberligateam der „Königsblauen“ auf.
Ab der Saison 1954/55 trainierte der Österreicher Eduard Frühwirth die Schalker Mannschaft, der sich intensiv der Schulung der jungen Talente widmete. Koslowski debütierte am 31. August 1955 beim 4:1-Auswärtserfolg gegen den Wuppertaler SV als Rechtsaußen mit zwei Toren in der Oberliga. Insgesamt hatte er mit 18 Einsätzen und sechs Toren in seiner ersten Oberligarunde 1955/56 gehörigen Anteil an der Erringung des Vizemeistertitels. In der Endrunde musste er sich aber noch mit der Reservistenrolle abfinden, da der Schalker Angriff mit den Spitzen Bernhard Klodt, Günter Siebert und Hans Krämer besetzt war. Den endgültigen Durchbruch schaffte der überwiegend auf Rechtsaußen oder auf der Mittelstürmerposition agierende Angreifer in der Runde 1957/58. Trainer Frühwirth setzte in 28 Ligaspielen auf die Offensivqualitäten des „Schwatten“, und dieser erzielte neun Tore auf dem Weg zum Titelgewinn in der Oberliga. In der verkürzten Endrunde zur deutschen Meisterschaft wegen der Fußball-Weltmeisterschaft 1958 in Schweden war Koslowski auch in den drei Gruppenspielen gegen Braunschweig, Tennis Borussia Berlin und den Südmeister Karlsruher SC im Einsatz und erzielte drei Tore zum Einzug in das Finale gegen den Hamburger SV. Am 18. Mai 1958 setzte sich Schalke im Endspiel – es wurde von Schiedsrichter Albert Dusch geleitet – mit 3:0 Toren souverän gegen den HSV durch. Bereits nach fünf Minuten segelte eine Flanke von Willi Koslowski in den Hamburger Strafraum und „Berni“ Klodt erzielte per Flugkopfball die 1:0-Führung. Auch an der Entstehung der 2:0-Führung in der 30. Minute – erneuter Torschütze Klodt – war Koslowski durch eine Flanke beteiligt. Nach dem 3:0 durch Manfred Kreuz – er war 1956 aus Buer-Hassel zu Schalke gekommen – konnte „Königsblau“ die siebte deutsche Meisterschaft feiern. Noch einmal hatte eine Mannschaft gewonnen, die zum großen Teil aus dem Schalker Nachwuchs hervorgegangen war oder aus der näheren Umgebung stammte. Persönlich erfuhr die Leistung des „Schwatten“ durch die zweifache Berufung in die DFB-Nachwuchself U-23 in der Saison 1957/58 zu den Länderspielen am 21. Dezember 1957 und am 26. Februar 1958 gegen Ungarn und Belgien eine zusätzliche Bestätigung.
Nach dem Meisterschaftserfolg konnte Schalke die Leistung in der Oberliga nicht wiederholen und damit auch nicht die Titelverteidigung realisieren. Im Europapokal der Landesmeister dagegen zeigten die „Knappen“ gegen KB Kopenhagen und insbesondere gegen die Wolverhampton Wanderers und Atlético Madrid – Atlético scheiterte knapp im Halbfinale in drei Spielen an Titelverteidiger Real Madrid – ausgezeichnete Auftritte. Koslowski stürmte in allen sieben Spielen im Sturm von Schalke und ihm glückte auch im Hinspiel am 12. November 1958 im Molineux Stadium gegen die von Billy Wright angeführten „Wolves“ in der 88. Spielminute der 2:2-Ausgleichstreffer. Erst wieder im Jahre der Fußball-Weltmeisterschaft 1962 in Chile errang Schalke in der Oberliga West die Vizemeisterschaft und zog damit erneut in die Endrunde um die deutsche Meisterschaft ein. Unter dem ehemaligen DFB-Trainer Georg Gawliczek absolvierte Koslowski 1961/62 alle 30 Ligaspiele und stellte mit 14 Treffern seinen persönlichen Rekord in der Oberliga West auf. In der Endrunde kam er auf weitere vier Spiele mit zwei Toren. Das entscheidende Gruppenspiel am 5. Mai gewann der Titelverteidiger 1. FC Nürnberg mit 3:1 Toren gegen Schalke und zog damit wiederum in das Finale ein.
Zum sportlichen Höhepunkt wurde für Koslowski aber sein Debüt am 11. April 1962 in Hamburg in der Fußballnationalmannschaft beim Länderspiel gegen Uruguay und seine Teilnahme im Juni bei der Weltmeisterschaft in Chile.
In der letzten Oberligarunde 1962/63 kam der „Schwatte“ mit Schalke auf den sechsten Rang und damit war die „Knappen“-Elf zur Runde 1963/64 für die neue Fußball-Bundesliga qualifiziert. Er hatte in 29 Spielen an der Seite von Reinhard Libuda, Waldemar Gerhardt, Manfred Berz und Manfred Kreuz neun Tore erzielt. Sein letztes Oberligaspiel trug er am 11. Mai 1963 bei Fortuna Düsseldorf aus. Insgesamt kam Koslowski von 1955 bis 1963 in der Oberliga West auf 182 Spiele und erzielte dabei 58 Tore. Er wird in den Spieljahren 1958/59 und 1961/62 im „Revier-Team der Saison“ aufgeführt.
Am Debütspieltag der Bundesliga, am 24. August 1963, schoss er in der 37. Minute das erste Tor für Schalke beim 2:0-Heimsieg gegen den VfB Stuttgart. Mit den neuen Angriffskollegen Günter Herrmann und Klaus Matischak absolvierte er 23 Spiele und erzielte fünf Tore. Schalke belegte den achten Rang. Als es in der zweiten Bundesligarunde 1964/65 unter Trainer Fritz Langner zu einem Leistungseinbruch kam und der Ex-Meister den letzten Platz belegte, absolvierte der „Schwatte“ lediglich 16 Spiele und erzielte sieben Tore. Im DFB-Pokal stürmte er im Halbfinalspiel am 17. April 1965 vergeblich gegen den Gastgeber Alemannia Aachen, die Tivoli-Elf zog mit einem 4:3-Erfolg nach Verlängerung in das Pokalendspiel ein. Koslowski, er war nie Profifußballer gewesen und hatte immer voll gearbeitet, wechselte im Sommer 1965 – es gab Differenzen mit dem damaligen Präsidium, und auch die Mannschaftskameraden Willi Schulz, Egon Horst, Waldemar Gerhardt und Reinhard Libuda zog es von Schalke weg – an die Essener Hafenstraße und schloss sich Rot-Weiss Essen in der Fußball-Regionalliga West an.

#### RW Essen und Eintracht Gelsenkirchen, 1965 bis 1971
In Essen konnte Koslowski in der Runde 1965/66 mit 31 Einsätzen und neun Toren seinen Beitrag zur Erringung der Vizemeisterschaft leisten und damit den Einzug in die Bundesliga-Aufstiegsrunde bewerkstelligen. Mit Trainer Fritz Pliska und den Angriffskollegen Heinz-Dieter Hasebrink, Willi Lippens und Herbert Weinberg setzte sich RWE auch gegen die Konkurrenten FC St. Pauli, 1. FC Saarbrücken und Schweinfurt 05 durch und stieg in die Bundesliga auf. In vier Spielen erzielte Koslowski ein Tor. Den Klassenerhalt in der Bundesliga 1966/67 verspielte der Aufsteiger nach 15:19 Punkten in der Vorrunde mit einer schwachen Rückrunde, in der die Bergeborbecker nur noch zu zehn Punkten kamen. Gegen seinen alten Verein, Schalke 04, erreichte der „Schwatte“ 3:1 Punkte, am zweiten Spieltag, am 27. August 1967, gewann Essen vor 35.000 Zuschauern das Heimspiel mit 4:1 Toren. Koslowski fügte seiner Bilanz weitere 25 Spiele mit drei Toren zu und absolvierte am 3. Juni 1967 mit 30 Jahren sein letztes Bundesligaspiel. Rot-Weiss verlor am 34. Spieltag mit 0:1 beim VfB Stuttgart. Insgesamt stehen für „Kosa“ von 1963 bis 1967 in der Bundesliga 64 Spiele mit 15 Toren zu Buche. Zur Runde 1967/68 unterschrieb er bei Eintracht Gelsenkirchen für die Regionalliga West einen neuen Vertrag und kehrte in seine Heimatstadt zurück.
Mit den Blau-Roten erlebte er im Ückendorfer Südpark den Kampf gegen den Abstieg, die sofortige Rückkehr in die Regionalliga und zum Abschluss seiner Karriere als Vertragsfußballer, 1970/71, einen ausgezeichneten fünften Rang. Von 1967 bis 1971 absolvierte er für die Eintracht 87 Regionalligaspiele und erzielte dabei 22 Tore. 1969/70 gewann er mit seinen Mannschaftskameraden die Meisterschaft in der Amateurliga Westfalen und setzte sich in der Aufstiegsrunde gegen Westfalia Herne und Sterkrade 06/07 durch und kehrte damit sofort nach dem Abstieg 1969 wieder in die Regionalliga zurück. Mit Trainer Heinz Murach und den Mitspielern Bernd Kipp, Jürgen Radau, Günter Schwaba, Wolfgang Thier und Günter Thon belegte er 1971 überraschend als Aufsteiger hinter dem VfL Bochum, Fortuna Düsseldorf, Wuppertaler SV und punktgleich mit dem SC Fortuna Köln den fünften Rang. Sein letztes Regionalligaspiel absolvierte der 32-Jährige am 16. Mai 1971 bei der 1:2-Heimniederlage gegen Bayer 04 Leverkusen. Zur Runde 1971/72 schloss er sich Eintracht Duisburg in der Amateurliga Niederrhein an.

#### Erfolge
- 1958: Westdeutscher Meister und Deutscher Meister mit Schalke 04
- 1956, 1962: Westdeutscher Vizemeister mit Schalke 04
- 1966: Vizemeister in der Regionalliga West und Aufstieg in die Fußball-Bundesliga mit Rot-Weiss Essen

#### Ausklang der Laufbahn und Trainer
Bei Concordia Bochum beendete er 1974 mit 37 Jahren als Spielertrainer seine aktive Spielerlaufbahn. Von 1981 bis 1984 war er Amateurtrainer bei Schalke, um danach die entsprechenden Trainer Fichtel, Fischer und Täuber als Assistenztrainer zu unterstützen.

### Auswahlberufungen, 1957 bis 1962
Nach den zwei Länderspielen in der U-23 in der Runde 1957/58 wurde der pfeilschnelle und ob seiner Unberechenbarkeit brandgefährliche Stürmer am 22. Oktober 1958 in die B-Nationalmannschaft zum Länderspiel in Karlsruhe gegen Österreich berufen. Mitte April 1958 wurde er vom DFB für das 40er-Aufgebot für die Weltmeisterschaft 1958 genannt, gehörte aber dann dem Aufgebot für das Turnier in Schweden nicht an. Auch bei den Qualifikationsspielen zur Fußball-Weltmeisterschaft 1962 in Chile gehörte er nicht dem Herberger-Aufgebot an. Richard Kreß, Engelbert Kraus und Karl-Heinz Thielen wurden ihm vorgezogen. Mit seinem Auftritt am 31. Januar 1962 im Testspiel in Gelsenkirchen zwischen einer Kombination Schalke 04/Westfalia Herne gegen die Nationalmannschaft brachte er sich wieder beim Bundestrainer nachhaltig in Erinnerung. Es folgten Testspiele mit der Nationalmannschaft gegen Köln/Mönchengladbach, zwei Einsätze in der Auswahl von Westdeutschland und die Generalprobe am 21. März 1962 in Saarbrücken, als Herberger eine DFB-Auswahl A gegen eine DFB-Auswahl B antreten ließ und 40.000 Zuschauer dem 5:4-Erfolg der A-Elf beiwohnten und Koslowski in deren Reihen als Mittelstürmer fungierte und ein Tor erzielte. Am 11. April debütierte der Schalker in Hamburg beim Länderspiel gegen Uruguay in der Nationalmannschaft. Er spielte Rechtsaußen und erzielte in der 75. Minute den 3:0-Endstand. Vom 30. April bis 11. Mai 1962 weilte er beim WM-Vorbereitungslehrgang in Karlsruhe-Schöneck und wurde danach in den endgültigen Kader für die Weltmeisterschaft in Chile nominiert. Beim Turnier bestritt er am 3. Juni gegen die Schweiz sein zweites Länderspiel. Mit seinem dritten Einsatz am 30. September 1962 in Zagreb gegen Jugoslawien endete für den „Schwatten“ die internationale Karriere.

## Privates
Von 1943 bis 1952 lebte Koslowski wegen der Luftangriffe auf das Ruhrgebiet bzw. deren Folgen als Evakuierter mit seinen Eltern in Ostwestfalen.
Nach seiner Karriere machte Koslowski sich als Amateurbereichs-Koordinator sowie „Mädchen für alles“ auf der Geschäftsstelle des FC Schalke 04 verdient und wurde 1993 mit dem „Goldenen Schalker Ehrenring“ ausgezeichnet. Beruflich war er als Versandleiter bei einer Gelsenkirchener Glas- und Spiegelfabrik angestellt. 1987 erhielt er eine Festanstellung beim FC Schalke 04, wo er auf der Geschäftsstelle aushalf und unter anderem die Post bearbeitete und die Pressestelle unterstützte, obwohl er bereits ab 2002 Rentner war. 2014 wurde Koslowski in die „Ehrenkabine“ des Vereins aufgenommen. Er starb am 11. Juli 2024 im Alter von 87 Jahren.

wikiname: dewiki

title: Willi Koslowski

in_language: de

wikitext:
{{Infobox Fußballspieler
| kurzname =
| bildname =
| bildunterschrift =
| langname =
| geburtstag = [[17. Februar]] [[1937]]
| geburtsort = [[Gelsenkirchen]]
| geburtsland = [[NS-Staat|Deutsches Reich]]
| sterbedatum = [[11. Juli]] [[2024]]
| sterbeort =
| sterbeland =
| größe =
| position = [[Stürmer (Fußball)|Sturm]]
| jugendvereine_tabelle =
{{Team-Station||[[BV Buer 07]]}}
{{Team-Station|{{0|0000}}–1955|FC Schalke 04}}
| vereine_tabelle =
{{Team-Station|1955–1965|[[FC Schalke 04]]|205 (65)}}
{{Team-Station|1965–1967|[[Rot-Weiss Essen]]|56 (11)}}
{{Team-Station|1967–1971|[[Eintracht Gelsenkirchen]]|87 (22)}}
{{Team-Station|1971–197?|[[Eintracht Duisburg]]}}
{{Team-Station|{{0|0000}}–1974|[[Concordia Wiemelhausen|Concordia Bochum]]}}
| nationalmannschaft_tabelle =
{{Team-Station|1955|[[Deutsche Junioren-Fußballnationalmannschaften|DFB-Jugendauswahl „A“]]|1 {{0}}(0)}}
{{Team-Station|1957–1958|[[Deutsche Fußballnationalmannschaft (U-23-Männer)|Deutschland U23]]|2 {{0}}(2)}}
{{Team-Station|1958|[[Deutsche B-Fußballnationalmannschaft|Deutschland B]]|1 {{0}}(0)}}
{{Team-Station|1962|[[Deutsche Fußballnationalmannschaft|Deutschland]]|3 {{0}}(1)}}
| trainer_tabelle =
{{Team-Station|1981–1984|[[FC Schalke 04]] Amateure}}
}}

'''Willi Koslowski''' (* [[17. Februar]] [[1937]] in [[Gelsenkirchen]]-[[Gelsenkirchen-Buer|Buer]]; † [[11. Juli]] [[2024]]) war ein deutscher [[Fußball]]spieler, der im Jahr der [[Fußball-Weltmeisterschaft 1962]] in Chile zu drei Einsätzen in der [[Deutsche Fußballnationalmannschaft|Nationalmannschaft]] kam. 1958 wurde er mit [[Schalke 04]] Deutscher Meister. Zudem erzielte er für den Verein 57 Tore in 182 Oberligaspielen und 12 Tore in 29 Bundesligaspielen. 1966 stieg er mit [[Rot-Weiss Essen]] in die Bundesliga auf. Für die Essener erzielte er in der darauffolgenden Saison zwei Tore in 25 Spielen.

== Laufbahn ==
=== Vereine, bis 1974 ===
==== FC Schalke 04, bis 1965 ====
Der in unmittelbarer Nähe des späteren [[Parkstadion]]-Standortes in Gelsenkirchen-Buer geborene Willi Koslowski begann in der Schülerelf bei [[BV Buer 07|Buer 07]] mit dem vereinsmäßigen Fußballspiel, bevor er in die Jugendabteilung vom [[FC Schalke 04]] wechselte. In der A-Jugend stürmte er an der Seite von [[Karl-Heinz Borutta (Fußballspieler, 1935)|Karl Borutta]] und [[Willi Soya]] und wurde vom DFB für das [[UEFA-Juniorenturnier|FIFA-Turnier 1955]] in Italien nominiert. In der Jugendnationalmannschaft absolvierte er am 9. April 1955 in Pisa gegen Portugal gemeinsam mit [[Hans Nowak (Fußballspieler)|Hans Nowak]] ein Gruppenspiel. Von 1952 bis 1955 erlernte er auf der Zeche „Hugo“ den Beruf des Bergmanns und erhielt am 29. März 1955 nach bestandener Prüfung den [[Knappenschein|Knappenbrief]]. Gemeinsam mit Borutta und Soya rückte der „Schwatte“ zur Runde 1955/56 aus der A-Jugend in das Oberligateam der „Königsblauen“ auf.

Ab der Saison 1954/55 trainierte der Österreicher [[Eduard Frühwirth]] die Schalker Mannschaft, der sich intensiv der Schulung der jungen Talente widmete. Koslowski debütierte am 31. August 1955 beim 4:1-Auswärtserfolg gegen den [[Wuppertaler SV]] als Rechtsaußen mit zwei Toren in der [[Fußball-Oberliga West|Oberliga]]. Insgesamt hatte er mit 18 Einsätzen und sechs Toren in seiner ersten Oberligarunde 1955/56 gehörigen Anteil an der Erringung des Vizemeistertitels. In der Endrunde musste er sich aber noch mit der Reservistenrolle abfinden, da der Schalker Angriff mit den Spitzen [[Bernhard Klodt]], [[Günter Siebert (Fußballspieler)|Günter Siebert]] und [[Hans Krämer (Fußballspieler, 1928)|Hans Krämer]] besetzt war. Den endgültigen Durchbruch schaffte der überwiegend auf Rechtsaußen oder auf der Mittelstürmerposition agierende Angreifer in der Runde [[Fußball-Oberliga 1957/58|1957/58]]. Trainer Frühwirth setzte in 28 Ligaspielen auf die Offensivqualitäten des „Schwatten“, und dieser erzielte neun Tore auf dem Weg zum Titelgewinn in der Oberliga. In der verkürzten Endrunde zur [[Deutsche Fußballmeisterschaft 1957/58|deutschen Meisterschaft]] wegen der Fußball-Weltmeisterschaft 1958 in Schweden war Koslowski auch in den drei Gruppenspielen gegen Braunschweig, Tennis Borussia Berlin und den Südmeister Karlsruher SC im Einsatz und erzielte drei Tore zum Einzug in das Finale gegen den [[Hamburger SV]]. Am 18. Mai 1958 setzte sich Schalke im Endspiel – es wurde von Schiedsrichter [[Albert Dusch]] geleitet – mit 3:0 Toren souverän gegen den HSV durch. Bereits nach fünf Minuten segelte eine Flanke von Willi Koslowski in den Hamburger Strafraum und „Berni“ Klodt erzielte per Flugkopfball die 1:0-Führung. Auch an der Entstehung der 2:0-Führung in der 30. Minute – erneuter Torschütze Klodt – war Koslowski durch eine Flanke beteiligt. Nach dem 3:0 durch [[Manfred Kreuz]] – er war 1956 aus Buer-Hassel zu Schalke gekommen – konnte „Königsblau“ die siebte deutsche Meisterschaft feiern. Noch einmal hatte eine Mannschaft gewonnen, die zum großen Teil aus dem Schalker Nachwuchs hervorgegangen war oder aus der näheren Umgebung stammte. Persönlich erfuhr die Leistung des „Schwatten“ durch die zweifache Berufung in die DFB-Nachwuchself U-23 in der Saison 1957/58 zu den Länderspielen am 21. Dezember 1957 und am 26. Februar 1958 gegen Ungarn und Belgien eine zusätzliche Bestätigung.

Nach dem Meisterschaftserfolg konnte Schalke die Leistung in der Oberliga nicht wiederholen und damit auch nicht die Titelverteidigung realisieren. Im [[Europapokal der Landesmeister 1958/59|Europapokal der Landesmeister]] dagegen zeigten die „Knappen“ gegen [[Kjøbenhavns Boldklub|KB Kopenhagen]] und insbesondere gegen die [[Wolverhampton Wanderers]] und [[Atlético Madrid]] – Atlético scheiterte knapp im Halbfinale in drei Spielen an Titelverteidiger [[Real Madrid]] – ausgezeichnete Auftritte. Koslowski stürmte in allen sieben Spielen im Sturm von Schalke und ihm glückte auch im Hinspiel am 12. November 1958 im [[Molineux Stadium]] gegen die von [[Billy Wright]] angeführten „Wolves“ in der 88. Spielminute der 2:2-Ausgleichstreffer. Erst wieder im Jahre der Fußball-Weltmeisterschaft 1962 in Chile errang Schalke in der Oberliga West die Vizemeisterschaft und zog damit erneut in die Endrunde um die deutsche Meisterschaft ein. Unter dem ehemaligen DFB-Trainer [[Georg Gawliczek]] absolvierte Koslowski 1961/62 alle 30 Ligaspiele und stellte mit 14 Treffern seinen persönlichen Rekord in der Oberliga West auf. In der Endrunde kam er auf weitere vier Spiele mit zwei Toren. Das entscheidende Gruppenspiel am 5. Mai gewann der Titelverteidiger [[1. FC Nürnberg]] mit 3:1 Toren gegen Schalke und zog damit wiederum in das Finale ein.

Zum sportlichen Höhepunkt wurde für Koslowski aber sein Debüt am 11. April 1962 in Hamburg in der Fußballnationalmannschaft beim Länderspiel gegen [[Uruguayische Fußballnationalmannschaft|Uruguay]] und seine Teilnahme im Juni bei der Weltmeisterschaft in Chile.

In der letzten Oberligarunde 1962/63 kam der „Schwatte“ mit Schalke auf den sechsten Rang und damit war die „Knappen“-Elf zur Runde 1963/64 für die neue [[Fußball-Bundesliga]] qualifiziert. Er hatte in 29 Spielen an der Seite von [[Reinhard Libuda]], [[Waldemar Gerhardt]], [[Manfred Berz]] und Manfred Kreuz neun Tore erzielt. Sein letztes Oberligaspiel trug er am 11. Mai 1963 bei [[Fortuna Düsseldorf]] aus. Insgesamt kam Koslowski von 1955 bis 1963 in der Oberliga West auf 182 Spiele und erzielte dabei 58 Tore. Er wird in den Spieljahren 1958/59 und 1961/62 im „Revier-Team der Saison“ aufgeführt.<ref>[[Ralf Piorr]] (Hrsg.): ''Der Pott ist rund, Die Chronik von 1945 bis 2005.'' Klartext-Verlag, 2005, ISBN 3-89861-358-5, S. 61, 73.</ref>

Am Debütspieltag der [[Fußball-Bundesliga|Bundesliga]], am 24. August 1963, schoss er in der 37. Minute das erste Tor für Schalke beim 2:0-Heimsieg gegen den [[VfB Stuttgart]].<ref>{{Internetquelle |url=https://www.fussballdaten.de/bundesliga/1964/1/schalke-vfbstuttgart/ |titel=FC Schalke 04 – VfB Stuttgart – Bundesliga 1963/1964 – 1. Spieltag |werk=Fussballdaten |abruf=2024-07-11}}</ref> Mit den neuen Angriffskollegen [[Günter Herrmann (Fußballspieler, 1939)|Günter Herrmann]] und [[Klaus Matischak]] absolvierte er 23 Spiele und erzielte fünf Tore. Schalke belegte den achten Rang. Als es in der zweiten Bundesligarunde 1964/65 unter Trainer [[Fritz Langner]] zu einem Leistungseinbruch kam und der Ex-Meister den letzten Platz belegte, absolvierte der „Schwatte“ lediglich 16 Spiele und erzielte sieben Tore. Im DFB-Pokal stürmte er im Halbfinalspiel am 17. April 1965 vergeblich gegen den Gastgeber [[Alemannia Aachen]], die Tivoli-Elf zog mit einem 4:3-Erfolg nach Verlängerung in das Pokalendspiel ein. Koslowski, er war nie Profifußballer gewesen und hatte immer voll gearbeitet, wechselte im Sommer 1965 – es gab Differenzen mit dem damaligen Präsidium, und auch die Mannschaftskameraden [[Willi Schulz]], [[Egon Horst]], Waldemar Gerhardt und Reinhard Libuda zog es von Schalke weg – an die Essener Hafenstraße und schloss sich [[Rot-Weiss Essen]] in der [[Fußball-Regionalliga 1965/66|Fußball-Regionalliga West]] an.

==== RW Essen und Eintracht Gelsenkirchen, 1965 bis 1971 ====
In Essen konnte Koslowski in der Runde 1965/66 mit 31 Einsätzen und neun Toren seinen Beitrag zur Erringung der Vizemeisterschaft leisten und damit den Einzug in die Bundesliga-Aufstiegsrunde bewerkstelligen. Mit Trainer [[Fritz Pliska]] und den Angriffskollegen [[Heinz-Dieter Hasebrink]], [[Willi Lippens]] und [[Herbert Weinberg]] setzte sich RWE auch gegen die Konkurrenten [[FC St. Pauli]], [[1. FC Saarbrücken]] und [[1. FC Schweinfurt 05|Schweinfurt 05]] durch und stieg in die Bundesliga auf. In vier Spielen erzielte Koslowski ein Tor. Den Klassenerhalt in der Bundesliga 1966/67 verspielte der Aufsteiger nach 15:19 Punkten in der Vorrunde mit einer schwachen Rückrunde, in der die Bergeborbecker nur noch zu zehn Punkten kamen. Gegen seinen alten Verein, Schalke 04, erreichte der „Schwatte“ 3:1 Punkte, am zweiten Spieltag, am 27. August 1967, gewann Essen vor 35.000 Zuschauern das Heimspiel mit 4:1 Toren. Koslowski fügte seiner Bilanz weitere 25 Spiele mit drei Toren zu und absolvierte am 3. Juni 1967 mit 30 Jahren sein letztes Bundesligaspiel. Rot-Weiss verlor am 34. Spieltag mit 0:1 beim VfB Stuttgart. Insgesamt stehen für „Kosa“ von 1963 bis 1967 in der Bundesliga 64 Spiele mit 15 Toren zu Buche. Zur Runde 1967/68 unterschrieb er bei [[Eintracht Gelsenkirchen]] für die Regionalliga West einen neuen Vertrag und kehrte in seine Heimatstadt zurück.

Mit den Blau-Roten erlebte er im Ückendorfer Südpark den Kampf gegen den Abstieg, die sofortige Rückkehr in die Regionalliga und zum Abschluss seiner Karriere als Vertragsfußballer, [[Fußball-Regionalliga 1970/71|1970/71]], einen ausgezeichneten fünften Rang. Von 1967 bis 1971 absolvierte er für die Eintracht 87 Regionalligaspiele und erzielte dabei 22 Tore. 1969/70 gewann er mit seinen Mannschaftskameraden die Meisterschaft in der Amateurliga Westfalen und setzte sich in der Aufstiegsrunde gegen [[Westfalia Herne]] und [[Sterkrade 06/07]] durch und kehrte damit sofort nach dem Abstieg 1969 wieder in die Regionalliga zurück. Mit Trainer [[Heinz Murach]] und den Mitspielern [[Bernd Kipp]], [[Jürgen Radau]], [[Günter Schwaba]], [[Wolfgang Thier]] und [[Günter Thon]] belegte er 1971 überraschend als Aufsteiger hinter dem [[VfL Bochum]], Fortuna Düsseldorf, Wuppertaler SV und punktgleich mit dem [[SC Fortuna Köln]] den fünften Rang. Sein letztes Regionalligaspiel absolvierte der 32-Jährige am 16. Mai 1971 bei der 1:2-Heimniederlage gegen [[Bayer 04 Leverkusen]]. Zur Runde 1971/72 schloss er sich [[Eintracht Duisburg]] in der Amateurliga Niederrhein an.

==== Erfolge ====
* 1958: Westdeutscher Meister und Deutscher Meister mit Schalke 04
* 1956, 1962: Westdeutscher Vizemeister mit Schalke 04
* 1966: Vizemeister in der Regionalliga West und Aufstieg in die Fußball-Bundesliga mit Rot-Weiss Essen

==== Ausklang der Laufbahn und Trainer ====
Bei [[Concordia Wiemelhausen|Concordia Bochum]] beendete er 1974 mit 37 Jahren als Spielertrainer seine aktive Spielerlaufbahn. Von 1981 bis 1984 war er Amateurtrainer bei Schalke, um danach die entsprechenden Trainer Fichtel, Fischer und Täuber als Assistenztrainer zu unterstützen.

=== Auswahlberufungen, 1957 bis 1962 ===
Nach den zwei Länderspielen in der U-23 in der Runde 1957/58 wurde der pfeilschnelle und ob seiner Unberechenbarkeit brandgefährliche Stürmer am 22. Oktober 1958 in die B-Nationalmannschaft zum Länderspiel in Karlsruhe gegen Österreich berufen. Mitte April 1958 wurde er vom DFB für das 40er-Aufgebot für die [[Fußball-Weltmeisterschaft 1958|Weltmeisterschaft 1958]] genannt, gehörte aber dann dem Aufgebot für das Turnier in Schweden nicht an. Auch bei den Qualifikationsspielen zur Fußball-Weltmeisterschaft 1962 in Chile gehörte er nicht dem Herberger-Aufgebot an. [[Richard Kreß]], [[Engelbert Kraus]] und [[Karl-Heinz Thielen]] wurden ihm vorgezogen. Mit seinem Auftritt am 31. Januar 1962 im Testspiel in Gelsenkirchen zwischen einer Kombination Schalke 04/Westfalia Herne gegen die Nationalmannschaft brachte er sich wieder beim Bundestrainer nachhaltig in Erinnerung. Es folgten Testspiele mit der Nationalmannschaft gegen Köln/Mönchengladbach, zwei Einsätze in der Auswahl von Westdeutschland und die Generalprobe am 21. März 1962 in Saarbrücken, als Herberger eine DFB-Auswahl A gegen eine DFB-Auswahl B antreten ließ und 40.000 Zuschauer dem 5:4-Erfolg der A-Elf beiwohnten und Koslowski in deren Reihen als Mittelstürmer fungierte und ein Tor erzielte. Am 11. April debütierte der Schalker in Hamburg beim Länderspiel gegen Uruguay in der Nationalmannschaft. Er spielte Rechtsaußen und erzielte in der 75. Minute den 3:0-Endstand. Vom 30. April bis 11. Mai 1962 weilte er beim WM-Vorbereitungslehrgang in Karlsruhe-Schöneck und wurde danach in den endgültigen Kader für die Weltmeisterschaft in Chile nominiert. Beim Turnier bestritt er am 3. Juni gegen die [[Schweizer Fussballnationalmannschaft|Schweiz]] sein zweites Länderspiel. Mit seinem dritten Einsatz am 30. September 1962 in Zagreb gegen [[Jugoslawische Fußballnationalmannschaft|Jugoslawien]] endete für den „Schwatten“ die internationale Karriere.

{{Siehe auch|Fußball-Weltmeisterschaft 1962/Deutschland}}

== Privates ==
Von 1943 bis 1952 lebte Koslowski wegen der [[Luftangriffe auf das Ruhrgebiet]] bzw. deren Folgen als Evakuierter mit seinen Eltern in Ostwestfalen.

Nach seiner Karriere machte Koslowski sich als Amateurbereichs-Koordinator sowie „Mädchen für alles“ auf der Geschäftsstelle des FC Schalke 04 verdient und wurde 1993 mit dem „Goldenen Schalker Ehrenring“ ausgezeichnet. Beruflich war er als Versandleiter bei einer Gelsenkirchener Glas- und Spiegelfabrik angestellt. 1987 erhielt er eine Festanstellung beim FC Schalke 04, wo er auf der Geschäftsstelle aushalf und unter anderem die Post bearbeitete und die Pressestelle unterstützte, obwohl er bereits ab 2002 Rentner war. 2014 wurde Koslowski in die [[FC Schalke 04#Ehrenkabine|„Ehrenkabine“]] des Vereins aufgenommen. Er starb am 11. Juli 2024 im Alter von 87 Jahren.<ref>{{Internetquelle |url=https://schalke04.de/nachruf/fc-schalke-04-trauert-um-willi-koslowski/ |titel=FC Schalke 04 trauert um Willi Koslowski |werk=schalke04.de |datum=2024-07-11 |abruf=2024-07-11}}</ref>

== Literatur ==
* {{BibISBN|3897841487}}
* {{BibISBN|3328007490}}
* Harald Landefeld, Achim Nöllenheidt (Hrsg.): ''Helmut, erzähl mich dat Tor… Neue Geschichten und Porträts aus der Oberliga West 1947–1963.'' Klartext, Essen 1993, ISBN 3-88474-043-1.
* Matthias Weinrich: ''Enzyklopädie des deutschen Ligafußballs.'' Band 3: ''35 Jahre Bundesliga. Teil 1. Die Gründerjahre 1963–1975. Geschichten, Bilder, Aufstellungen, Tabellen.'' AGON Sportverlag, Kassel 1998, ISBN 3-89784-132-0.
* Matthias Kropp: ''Triumphe im Europapokal. Alle Spiele der bundesdeutschen Klubs seit 1955'' (= ''AGON Sportverlag statistics'', Band 20). AGON Sportverlag, Kassel 1996, ISBN 3-928562-75-4.
* Kai Griepenkerl: ''ich bin kein Stubenhocker'' (über Koslowskis 75. Geburtstag), in: RevierSport 14/2012, S. 12 f.

== Weblinks ==
* {{Internetquelle |url=http://www.100-schalker-jahre.de/geschichte_koslowski.php |titel=„Wenn man schnell war, stand man vor dem Tor!“ Willi Koslowski erzielte ersten Schalker Bundesligatreffer |werk=100-schalker-jahre.de |kommentar=Interview mit Willi Koslowski |archiv-url=https://web.archive.org/web/20040530234714/http://www.100-schalker-jahre.de/geschichte_koslowski.php |archiv-datum=2004-05-30 |abruf=2024-07-11 |abruf-verborgen=1}}
* {{Internetquelle |autor=Peter Müller |url=http://www.derwesten.de/sport/fussball/s04/der-schwatte-koslowski-und-seine-ewige-liebe-schalke-04-id6348725.html |titel=Der schwatte Koslowski und seine ewige Liebe: Schalke 04 |werk=[[DerWesten.de]] |datum=2012-02-03 |kommentar=Interview mit Willi Koslowski |archiv-url=https://web.archive.org/web/20120215154129/http://www.derwesten.de/sport/fussball/s04/der-schwatte-koslowski-und-seine-ewige-liebe-schalke-04-id6348725.html |archiv-datum=2012-02-15 |abruf=2024-07-11 |abruf-verborgen=1}}

== Einzelnachweise ==
<references />

{{Navigationsleiste Torschützenkönige des DFB-Pokals}}

{{Normdaten|TYP=p|GND=110982422X|VIAF=92147095166125082724}}

{{SORTIERUNG:Koslowski, Willi}}
[[Kategorie:Fußballnationalspieler (Deutschland)]]
[[Kategorie:Fußballspieler (Eintracht Gelsenkirchen)]]
[[Kategorie:Fußballspieler (FC Schalke 04)]]
[[Kategorie:Fußballspieler (Rot-Weiss Essen)]]
[[Kategorie:Fußballtrainer (FC Schalke 04)]]
[[Kategorie:Deutscher Meister (Fußball)]]
[[Kategorie:Ehrenringträger (Deutschland)]]
[[Kategorie:Teilnehmer an einer Fußball-Weltmeisterschaft (Deutschland)]]
[[Kategorie:Deutscher]]
[[Kategorie:Geboren 1937]]
[[Kategorie:Gestorben 2024]]
[[Kategorie:Mann]]

{{Personendaten
|NAME=Koslowski, Willi
|ALTERNATIVNAMEN=
|KURZBESCHREIBUNG=deutscher Fußballspieler
|GEBURTSDATUM=17. Februar 1937
|GEBURTSORT=[[Gelsenkirchen]]-[[Gelsenkirchen-Buer|Buer]], Deutsches Reich
|STERBEDATUM=11. Juli 2024
|STERBEORT=
}}

title: Personalia

Geburtstag: 17. Februar 1937

Geburtsort: Gelsenkirchen, Deutsches Reich

Position: Sturm

title: Junioren

Jahre: Station

FC Schalke 04

title: Herren

Jahre: Station · Spiele (Tore)1

FC Schalke 04 · 205 (65)

Rot-Weiss Essen · 56 (11)

Eintracht Gelsenkirchen · 87 (22)

Eintracht Duisburg

Concordia Bochum

title: Nationalmannschaft

Jahre: Auswahl · Spiele (Tore)

DFB-Jugendauswahl „A“ · 1 0(0)

Deutschland U23 · 2 0(2)

Deutschland B · 1 0(0)

Deutschland · 3 0(1)

title: Stationen als Trainer

FC Schalke 04 Amateure

Stationen als Trainer: 1 Angegeben sind nur Ligaspiele.


text:
# Hisel
Hisel – część gminy (Ortsteil) Brimingen w Niemczech, w kraju związkowym Nadrenia-Palatynat, w powiecie Eifelkreis Bitburg-Prüm, wchodzi w skład gminy związkowej Bitburger Land. Do 30 czerwca 2014 jako gmina wchodziła w skład gminy związkowej Bitburg-Land. 1 stycznia 2018 jako jedna z mniejszych gmin Niemiec została przyłączona do Brimingen.

wikiname: plwiki

title: Hisel

in_language: pl

wikitext:
{{inne znaczenia|części gminy Brimingen|[[Hisel (ujednoznacznienie)|inne znaczenia tego słowa]]}}
{{Dzielnica infobox
 |herb miasta                  =
 |dopełniacz nazwy miasta      = Brimingen
 |nazwa                        = Hisel
 |nazwa oryginalna             =
 |status                       = Ortsteil
 |zdjęcie                      =
 |opis zdjęcia                 =
 |herb                         =
 |flaga                        =
 |dopełniacz nazwy             = Hisel
 |dewiza                       =
 |państwo                      = Niemcy
 |miasto                       =
 |typ jednostki podziału       =
 |1. jednostka administracyjna = {{państwo|Nadrenia-Palatynat}}
 |3. jednostka administracyjna = [[Eifelkreis Bitburg-Prüm]]
 |4. jednostka administracyjna = [[Brimingen]]
 |jednostka podziału           =
 |data założenia               =
 |prawa miejskie               =
 |w granicach miasta           = 1 stycznia 2018
 |SIMC                         =
 |zarządzający                 =
 |stanowisko zarządzającego    =
 |powierzchnia                 = 2,13
 |wysokość                     = 3
 |liczba ludności              = 10
 |rok                          = 31 grudnia 2015
 |gęstość zaludnienia          = 5
 |numer kierunkowy             = 06527
 |kod pocztowy                 = 54646
 |tablice rejestracyjne        =
 |nazwa podziału               =
 |podział                      =
 |plan                         =
 |mapa                         =
 |opis mapy                    =
 |współrzędne                  = 49°58′N 6°23′E
 |commons                      = Category:Hisel
 |wikicytaty                   =
 |wikinews                     =
 |www                          =
}}
'''Hisel''' – część gminy ''(Ortsteil)'' [[Brimingen]] w [[Niemcy|Niemczech]], w [[kraje związkowe Niemiec|kraju związkowym]] [[Nadrenia-Palatynat]], w powiecie [[Eifelkreis Bitburg-Prüm]], wchodzi w skład gminy związkowej [[Verbandsgemeinde Bitburger Land|Bitburger Land]]. Do 30 czerwca [[2014]] jako gmina wchodziła w skład gminy związkowej [[gmina związkowa Bitburg-Land|Bitburg-Land]]. 1 stycznia 2018 jako jedna z mniejszych gmin Niemiec została przyłączona do Brimingen<ref>{{Cytuj |autor = Volksfreund |tytuł = Hiseler werden Briminger |data dostępu = 2020-02-27 |opublikowany = Volksfreund |url = https://www.volksfreund.de/region/bitburg-pruem/hiseler-werden-briminger_aid-5770015 |język = de}}</ref>.

== Bibliografia ==
* Statistisches Landesamt Rheinland-Pfalz, Bad Ems

== Przypisy ==
{{Przypisy}}

[[Kategoria:Powiat Eifel Bitburg-Prüm]]

title: Hisel

Państwo: Niemcy

Kraj związkowy: Nadrenia-Palatynat

Powiat: Eifelkreis Bitburg-Prüm

Gmina: Brimingen

W granicach Brimingen: 1 stycznia 2018

Wysokość: 3 m n.p.m.

• gęstość: 5 os./km²


text:
# チェコの世界遺産
チェコの世界遺産（チェコのせかいいさん）はユネスコの世界遺産に登録されているチェコ国内の文化・自然遺産の一覧。チェコの世界遺産条約批准は1993年3月26日である。

## 文化遺産
- プラハ歴史地区 - （1992年）
- チェスキー・クルムロフ歴史地区 - （1992年）
- テルチ歴史地区 - （1992年）
- ゼレナー・ホラの聖ヤン・ネポムツキー巡礼教会 - （1994年）
- クトナー・ホラの聖バルボラ教会のある歴史地区とセドレツの聖母マリア大聖堂 - （1995年）
- レドニツェとヴァルティツェの文化的景観 - （1996年）
- クロムニェジーシュの庭園と城 - （1998年）
- ホラショヴィツェ歴史地区 - （1998年）
- リトミシュル城 - （1999年）
- オロモウツの聖三位一体柱 - （2000年）
- ブルノのトゥーゲントハット邸 - （2001年）
- トシェビーチのユダヤ人地区と聖プロコピウスのバシリカ - （2003年）
- エルツ山地（クルスナホリ）鉱業地域 -（2019年 / ドイツと共有）
- クラドルビ・ナト・ラベム（英語版）の儀礼用馬車馬の繁殖・訓練の景観 -（2019年）
- ヨーロッパの大温泉保養都市群 - （2021年。ほか6か国と共有）

## 自然遺産
- カルパティア山脈とヨーロッパ各地の古代及び原生ブナ林（2021年より。ほか17か国と共有）

## 複合遺産
なし

## 地域別

### 首都プラハ
- プラハ歴史地区

### ヴィソチナ州
- テルチ歴史地区
- トシェビーチのユダヤ人地区と聖プロコピウスのバシリカ

### ウースチー州
- エルツ山地（クルスナホリ）鉱業地域

### オロモウツ州
- オロモウツの聖三位一体柱

### カルロヴィ・ヴァリ州
- エルツ山地（クルスナホリ）鉱業地域
- ヨーロッパの大温泉保養都市群

### ズリーン州
- クロムニェジーシュの庭園と城

### 中央ボヘミア州
- クトナー・ホラの聖バルボラ教会のある歴史地区とセドレツの聖母マリア大聖堂

### パルドゥビツェ州
- リトミシュル城
- クラドルビ・ナト・ラベム（英語版）の儀礼用馬車馬の繁殖・訓練の景観

### 南ボヘミア州
- チェスキー・クルムロフ歴史地区
- ホラショヴィツェ歴史地区

### 南モラヴィア州
- ゼレナー・ホラの聖ヤン・ネポムツキー巡礼教会
- レドニツェとヴァルティツェの文化的景観
- ブルノのトゥーゲントハット邸

wikiname: jawiki

title: チェコの世界遺産

in_language: ja

wikitext:
'''チェコの世界遺産'''（チェコのせかいいさん）は[[国際連合教育科学文化機関|ユネスコ]]の[[世界遺産]]に登録されている[[チェコ]]国内の文化・自然遺産の一覧。チェコの世界遺産条約批准は[[1993年]][[3月26日]]である。

== 文化遺産 ==
* [[プラハ歴史地区]] - （1992年）
* [[チェスキー・クルムロフ|チェスキー・クルムロフ歴史地区]] - （1992年）
* [[テルチ|テルチ歴史地区]] - （1992年）
* [[ゼレナー・ホラの聖ヤン・ネポムツキー巡礼教会]] - （1994年）
* [[クトナー・ホラの聖バルボラ教会のある歴史地区とセドレツの聖母マリア大聖堂]] - （1995年）
* [[レドニツェとヴァルティツェの文化的景観]] - （1996年）
* [[クロムニェジーシュ宮殿|クロムニェジーシュの庭園と城]] - （1998年）
* [[ホラショヴィツェ|ホラショヴィツェ歴史地区]] - （1998年）
* [[リトミシュル城]] - （1999年）
* [[オロモウツの聖三位一体柱]] - （2000年）
* [[ブルノのトゥーゲントハット邸]] - （2001年）
* [[トシェビーチのユダヤ人地区と聖プロコピウスのバシリカ]] - （2003年）
*[[エルツ山地|エルツ山地（クルスナホリ）]]鉱業地域 -（2019年 / ドイツと共有）
*{{仮リンク|クラドルビ・ナト・ラベム|en|Kladruby_nad_Labem}}の儀礼用馬車馬の繁殖・訓練の景観 -（2019年）
*[[ヨーロッパの大温泉保養都市群]] - （2021年。ほか6か国と共有）

== 自然遺産 ==

* [[カルパティア山脈とヨーロッパ各地の古代及び原生ブナ林]]（2021年より。ほか17か国と共有）

== 複合遺産 ==
なし

== 地域別 ==
=== 首都プラハ ===
* [[プラハ歴史地区]]

=== ヴィソチナ州 ===
* [[テルチ|テルチ歴史地区]]
* [[トシェビーチのユダヤ人地区と聖プロコピウスのバシリカ]]

=== ウースチー州 ===

* [[エルツ山地|エルツ山地（クルスナホリ）]]鉱業地域

=== オロモウツ州 ===
* [[オロモウツの聖三位一体柱]]

=== カルロヴィ・ヴァリ州 ===

* [[エルツ山地|エルツ山地（クルスナホリ）]]鉱業地域
*[[ヨーロッパの大温泉保養都市群]]

=== ズリーン州 ===

* [[クロムニェジーシュ宮殿|クロムニェジーシュの庭園と城]]

=== 中央ボヘミア州 ===
* [[クトナー・ホラの聖バルボラ教会のある歴史地区とセドレツの聖母マリア大聖堂]]

=== パルドゥビツェ州 ===
* [[リトミシュル城]]
*{{仮リンク|クラドルビ・ナト・ラベム|en|Kladruby_nad_Labem}}の儀礼用馬車馬の繁殖・訓練の景観

=== 南ボヘミア州 ===
* [[チェスキー・クルムロフ|チェスキー・クルムロフ歴史地区]]
* [[ホラショヴィツェ|ホラショヴィツェ歴史地区]]

=== 南モラヴィア州 ===
* [[ゼレナー・ホラの聖ヤン・ネポムツキー巡礼教会]]
* [[レドニツェとヴァルティツェの文化的景観]]
* [[ブルノのトゥーゲントハット邸]]

== 外部リンク ==
* [https://whc.unesco.org/en/statesparties/cz UNESCO World Heritage Centre "Czech Republic"]（英語）
* [http://photo-old.czechtourism.com/brochures/pdf/unesco_japonsky.pdf チェコツーリズム「チェコ共和国：ユネスコ世界遺産」（2005年）]

{{チェコ共和国の世界遺産}}
{{ヨーロッパの題材|世界遺産|mode=3}}

[[Category:チェコの世界遺産|*]]
[[Category:各国の世界遺産|た ちぇこのせかいいさん]]


text:
# Psammophiliella floribunda
Psammophiliella floribunda là loài thực vật có hoa thuộc họ Cẩm chướng. Loài này được (Kar. & Kir.) Ikonn. miêu tả khoa học đầu tiên năm 1976.

title: Psammophiliella floribunda

wikitext:
{{tiêu đề nghiêng}}
{{Bảng phân loại
| status =
| status_system =
| status_ref =
| regnum = [[Thực vật|Plantae]]
| unranked_divisio = [[Thực vật có hoa|Angiospermae]]
| unranked_classis = [[Thực vật hai lá mầm thật sự|Eudicots]]
| ordo = [[Bộ Cẩm chướng|Caryophyllales]]
| familia = [[Họ Cẩm chướng|Caryophyllaceae]]
| genus = ''[[Psammophiliella]]''
| species = '''''P. floribunda'''''
| binomial = ''Psammophiliella floribunda''
| binomial_authority = (Kar. & Kir.) Ikonn., 1976
}}
'''''Psammophiliella floribunda''''' là loài [[thực vật có hoa]] thuộc [[họ Cẩm chướng]]. Loài này được (Kar. & Kir.) Ikonn. miêu tả khoa học đầu tiên năm 1976.<ref>{{chú thích web|url=http://www.theplantlist.org/tpl1.1/record/tro-25535910| title=''Psammophiliella floribunda''|accessdate = ngày 20 tháng 6 năm 2013 | author=The Plant List | year =2010}}</ref>

== Tham khảo ==
{{tham khảo|30em}}

==Liên kết ngoài==
*{{commonscat-inline|Psammophiliella floribunda}}
*{{wikispecies-inline|Psammophiliella floribunda}}
*{{IPNI2|Psammophiliella floribunda|156260-1|accessdate = ngày 20 tháng 6 năm 2013}}

[[Thể loại:Psammophiliella]]
[[Thể loại:Thực vật được mô tả năm 1976]]

{{Caryophylloideae-stub}}

title: Phân loại khoa học

Giới (regnum): Plantae

(không phân hạng): Angiospermae Eudicots

Bộ (ordo): Caryophyllales

Họ (familia): Caryophyllaceae

Chi (genus): Psammophiliella

Loài (species): P. floribunda

title: Danh pháp hai phần

Danh pháp hai phần: Psammophiliella floribunda · (Kar. & Kir.) Ikonn., 1976