text:
# John Bertrand (Segler, 1946)
John Edwin Bertrand AO (* 20. Dezember 1946 in Melbourne, Victoria) ist ein Segler aus Australien, der die 12mR-Yacht Australia II als Skipper im Jahr 1983 zum ersten Sieg über die US-Amerikaner im 25. America’s Cup führte. Er beendete mit diesem Sieg eine über 132 Jahre andauernde Siegesserie der US-Amerikaner, die in der Sportgeschichte ohne Beispiel ist.

## Leben
John Bertrand segelte seit seiner frühen Jugend und wurde schnell ein nationaler Jollen-Meister. Sir James Hardy lud ihn daher 1970 als Segeltrimmer auf seine Herausforderer-Yacht Gretel II im 21. America’s Cup ein. Er nahm an zwei olympischen Spielen für Australien teil, erreichte den unglücklichen vierten Platz bei schwierigen Windverhältnissen 1972 in Kiel und gewann dann im Jahr 1976 bei den Olympischen Sommerspielen in Montreal (Kanada) auf dem Ontariosee die Bronzemedaille in der Einmann-Bootsklasse Finn-Dinghi.
Nach seiner ersten (von vier) Teilnahme am America’s Cup als Herausforderer studierte Bertrand Schiffbau-Konstruktion am Massachusetts Institute of Technology (MIT) bei Professor Jerry Milgram, der ihn nicht nur Strömungslehre, sondern auch das taktische Jollensegeln lehrte. Im MIT-Segelclub und vor Marblehead entdeckte Bertrand die Feinheiten des Match-Racing und des US-amerikanischen Jollensegelns. Er traf Robbie Doyle, der ihn zum Einstieg in die Finn-Dinghi-Klasse brachte. Bei seinem ersten Start 1971 beim „Gold Cup“ in Toronto wurde er Achter in einem geliehenen MIT-Finn, im nächsten Jahr zweiter.
Nach den Olympischen Spielen in Kiel half er mit seinen Kenntnissen aus dem Diplomabschluss am MIT dem Yachtkonstrukteur Ben Lexcen, das Design der australischen Herausforderer-Yacht Southern Cross zu entwickeln. Danach schwor er, nie wieder am America’s Cup teilzunehmen. Er ging zu Peter Barrett nach Pewaukee (Wisconsin), um das Segelmacherhandwerk zu erlernen. Er arbeitete dort auch gemeinsam mit Olaf und Peter Harken an der Entwicklung des ersten Finns der Marke Vanguard (heute: Harken, Inc.).
Er ist Mitglied im Royal Brighton Yacht Club in Melbourne (Australien) und nimmt gegenwärtig an Regatten der Etchells-Klasse teil.

## 25. America’s Cup 1983
John Bertrand steuerte die von Ben Lexcen konstruierte Herausforderer-Yacht (challenger) Australia II mit dem revolutionären und bis zum Ende der Regattaserie geheimgehaltenen Flügelkiel. Die Yacht hatte durch den neuen Kiel, der dem Reglement entsprach, eine deutlich höhere Grundgeschwindigkeit gegen die von Dennis Conner geskipperte US-amerikanische Verteidiger-Yacht (defender) Liberty. Zusätzlich konnte Australia II höher am Wind (direkter gegen den Wind) segeln und sie konnte schneller wenden oder drehen, da sie keinen traditionellen Langkiel hatte. Die Australia II gehörte dem australischen Geschäftsmann Alan Bond, der 1983 nach drei vergeblichen Versuchen nun zum vierten Mal antrat.
Die Regattaserie bekam durch die Medien eine landesweite Bedeutung, trotz der Randsportart Segeln. Die auf vier Siege in sieben Wettfahrten ausgelegte Regatta vor Newport (Rhode Island) wurde durch das Team Australia II nach einem schnellen Anfangserfolg von Liberty mit wechselnden Führungen schließlich im entscheidenden sechsten Rennen mit einem Vorsprung von 1 Minute und 21 Sekunden zum 3: 3 ausgeglichen.
Die US-Amerikaner merkten, dass ihre Siegesserie nach 132 Jahren reißen könnte. Die großen Zeitungen berichteten über den America’s Cup auf den ersten Seiten und nannten die Regatta The Race of the Century (Das Rennen des Jahrhunderts). Noch nie hatte es bislang in der Geschichte des America’s Cup sechs oder auch sieben Wettfahrten zu Ermittlung des Siegers gegeben. Im letzten Rennen konnte dann John Bertrand mit seiner jungen Mannschaft den Amerikaner Dennis Conner mit Liberty nach einem harten Kampf mit 47 Wenden um 41 Sekunden schlagen.
Bei der Übergabe des Pokals gab es eine Verzögerung, denn Handwerker mussten die im Clubgebäude des New York Yacht Club festgeschraubte Bodenlose Kanne erst von ihrem Podest abschrauben. Man hatte sich nicht vorstellen können, diesen Pokal mal zu verlieren.
Der Gewinn des America’s Cup durch ein australisches Team beflügelte den Segelsport in Down Under ungemein und ließ die AC-Syndikate in Neuseeland neue Anstrengungen unternehmen, nun den Cup auch zu holen.
Nach seinem großen Erfolg im America’s Cup schrieb John Bertrand das Buch Born to Win, in dem er die Wettkämpfe vor Newport schilderte und auch seine Strategien während der Vorbereitungen auf die Regattaserie offenlegte, wie er es schaffte ein junges Team mit wenig Siegeschancen zu Gewinnern zu machen.

## Leben heute
John Bertrand ist heute Vorsitzender der Sport Australia Hall of Fame und der The Allanah and Madeline Foundation, benannt nach Allanah & Madeline Mikac, die bei dem Massaker von Port Arthur ermordet wurden.

## Ehrungen
- 26. Januar 1984: Member of the Order of Australia (AM) für seine Verdienste im Segelsport, insbesondere als Steuermann der siegreichen Yacht Australia II im 25. America’s Cup Wettbewerb 1983
- 18. September 1993: Mitglied in der America’s Cup Hall of Fame für überragende Leistungen im Rahmen des America’s Cup[5]
- 14. Juli 2000: Australische Sports Medaille für überragende Erfolge im America’s Cup
- 1. Januar 2001: Jahrhundert-Medaille (Centenary Medal) für den Dienst an der australischen Gesellschaft durch den Segelsport
- 2016: Officer des Order of Australia

wikiname: dewiki

title: John Bertrand (Segler, 1946)

in_language: de

wikitext:
'''John Edwin Bertrand''' [[Order of Australia|AO]] (* [[20. Dezember]] [[1946]] in [[Melbourne]], [[Victoria (Australien)|Victoria]]) ist ein Segler aus [[Australien]], der die [[Meter-Klasse|12mR-Yacht]] ''[[Australia II]]'' als [[Skipper]] im Jahr 1983 zum ersten Sieg über die US-Amerikaner im 25. [[America’s Cup]] führte. Er beendete mit diesem Sieg eine über 132 Jahre andauernde Siegesserie der US-Amerikaner, die in der Sportgeschichte ohne Beispiel ist.

== Leben ==
John Bertrand segelte seit seiner frühen Jugend und wurde schnell ein nationaler [[Jolle]]n-Meister. Sir [[James Hardy (Segler)|James Hardy]] lud ihn daher 1970 als Segeltrimmer auf seine Herausforderer-Yacht ''Gretel II'' im 21. America’s Cup ein. Er nahm an zwei olympischen Spielen für Australien teil, erreichte den unglücklichen [[Olympische Sommerspiele 1972/Segeln#Finn-Dinghy|vierten Platz]] bei schwierigen Windverhältnissen 1972 in Kiel<ref name="sailingworld.com">{{Webarchiv|url=http://sailingworld.com/article.jsp?typeID=398&catID=608&ID=201696 |wayback=20080504024408 |text=Sailing World: John Bertrand (AUS), Australia’s America’s Cup winning skipper (23. Juni 2003) |archiv-bot=2022-03-04 23:24:09 InternetArchiveBot }} Abgerufen am 15. Februar 2009.</ref> und gewann dann im Jahr 1976 bei den [[Olympische Sommerspiele 1976|Olympischen Sommerspielen]] in [[Montreal]] (Kanada) auf dem [[Ontariosee]] die [[Olympische Sommerspiele 1976/Segeln#Finn-Dinghy|Bronzemedaille]] in der Einmann-Bootsklasse [[Finn (Bootsklasse)|Finn-Dinghi]].

Nach seiner ersten (von vier) Teilnahme am America’s Cup als Herausforderer studierte Bertrand Schiffbau-Konstruktion am [[Massachusetts Institute of Technology]] (MIT) bei Professor [[Jerry Milgram]], der ihn nicht nur Strömungslehre, sondern auch das taktische Jollensegeln lehrte. Im MIT-Segelclub und vor [[Marblehead (Massachusetts)|Marblehead]] entdeckte Bertrand die Feinheiten des Match-Racing und des US-amerikanischen Jollensegelns. Er traf [[Robbie Doyle]], der ihn zum Einstieg in die Finn-Dinghi-Klasse brachte. Bei seinem ersten Start 1971 beim „Gold Cup“ in [[Toronto]] wurde er Achter in einem geliehenen MIT-Finn, im nächsten Jahr zweiter.

Nach den Olympischen Spielen in Kiel half er mit seinen Kenntnissen aus dem Diplomabschluss am MIT dem Yachtkonstrukteur [[Ben Lexcen]], das Design der australischen Herausforderer-Yacht ''Southern Cross'' zu entwickeln. Danach schwor er, nie wieder am America’s Cup teilzunehmen. Er ging zu [[Peter Barrett (Segler)|Peter Barrett]] nach [[Pewaukee]] ([[Wisconsin]]), um das [[Segelmacher]]handwerk zu erlernen. Er arbeitete dort auch gemeinsam mit Olaf und Peter Harken an der Entwicklung des ersten Finns der Marke ''Vanguard'' (heute: ''[[Harken, Inc.]]'').<ref name="sailingworld.com" />

Er ist Mitglied im [[Royal Brighton Yacht Club]] in Melbourne (Australien) und nimmt gegenwärtig an Regatten der [[Etchells (Bootsklasse)|Etchells-Klasse]] teil.

== 25. America’s Cup 1983 ==
[[Datei:Australia II winged keel.JPG|miniatur|Flügelkiel von Australia II]]
John Bertrand steuerte die von [[Ben Lexcen]] konstruierte Herausforderer-Yacht (challenger) ''Australia II'' mit dem revolutionären und bis zum Ende der Regattaserie geheimgehaltenen [[Kiel (Schiffbau)#Flügelkiel|Flügelkiel]]. Die Yacht hatte durch den neuen Kiel, der dem Reglement entsprach, eine deutlich höhere Grundgeschwindigkeit gegen die von [[Dennis Conner]] [[Skipper|geskipperte]] US-amerikanische Verteidiger-Yacht (defender) ''Liberty''. Zusätzlich konnte ''Australia II'' höher [[am Wind]] (direkter gegen den Wind) segeln und sie konnte schneller wenden oder drehen, da sie keinen traditionellen Langkiel hatte. Die ''Australia II'' gehörte dem australischen Geschäftsmann [[Alan Bond]], der 1983 nach drei vergeblichen Versuchen nun zum vierten Mal antrat.<ref>{{Webarchiv | url=http://www.americascup.com/en/acclopaedia/circlinggalaxy/bateau.php?idContent=4565&idRubr=74 | wayback=20061020062953 | text=AC-CLOPAEDIA – Australia II}}</ref>

Die Regattaserie bekam durch die Medien eine landesweite Bedeutung, trotz der Randsportart Segeln. Die auf vier Siege in sieben Wettfahrten ausgelegte Regatta vor [[Newport (Rhode Island)]] wurde durch das Team ''Australia II'' nach einem schnellen Anfangserfolg von ''Liberty'' mit wechselnden Führungen schließlich im entscheidenden sechsten Rennen mit einem Vorsprung von 1 Minute und 21 Sekunden zum 3: 3 ausgeglichen.

Die US-Amerikaner merkten, dass ihre Siegesserie nach 132 Jahren reißen könnte. Die großen Zeitungen berichteten über den America’s Cup auf den ersten Seiten und nannten die Regatta ''The Race of the Century'' (Das Rennen des Jahrhunderts). Noch nie hatte es bislang in der Geschichte des America’s Cup sechs oder auch sieben Wettfahrten zu Ermittlung des Siegers gegeben. Im letzten Rennen konnte dann John Bertrand mit seiner jungen Mannschaft den Amerikaner Dennis Conner mit ''Liberty'' nach einem harten Kampf mit 47 Wenden um 41 Sekunden schlagen.<ref>[https://herreshoff.org/inductees/john-bertrand/ America’s Cup Hall of Fame - John Bertrand]</ref>

Bei der Übergabe des [[America’s Cup#Pokal|Pokals]] gab es eine Verzögerung, denn Handwerker mussten die im Clubgebäude des [[New York Yacht Club]] festgeschraubte ''Bodenlose Kanne'' erst von ihrem Podest abschrauben. Man hatte sich nicht vorstellen können, diesen Pokal mal zu verlieren.

Der Gewinn des America’s Cup durch ein australisches Team beflügelte den Segelsport in ''Down Under'' ungemein und ließ die AC-Syndikate in Neuseeland neue Anstrengungen unternehmen, nun den Cup auch zu holen.

Nach seinem großen Erfolg im America’s Cup schrieb John Bertrand das Buch ''Born to Win'', in dem er die Wettkämpfe vor Newport schilderte und auch seine Strategien während der Vorbereitungen auf die Regattaserie offenlegte, wie er es schaffte ein junges Team mit wenig Siegeschancen zu Gewinnern zu machen.

== Leben heute ==

John Bertrand ist heute Vorsitzender der [[Sport Australia Hall of Fame]] und der ''The Allanah and Madeline Foundation'', benannt nach Allanah & Madeline Mikac, die bei dem Massaker von [[Port Arthur (Tasmanien)|Port Arthur]] ermordet wurden.<ref> {{Webarchiv|text=Sport Australia Hall of Fame website |url=http://www.sahof.org.au/aboutUs/theBoard/ |wayback=20080317103925 }} Abgerufen am 30. Januar 2009.</ref>

== Ehrungen ==
* 26. Januar 1984: Member of the [[Order of Australia]] (AM) für seine Verdienste im Segelsport, insbesondere als [[Steuermann]] der siegreichen Yacht ''Australia II'' im 25. America’s Cup Wettbewerb 1983
* 18. September 1993: Mitglied in der [[America’s Cup Hall of Fame]] für überragende Leistungen im Rahmen des America’s Cup<ref>{{Webarchiv|url=http://www.herreshoff.org/achof/john_bertrand.html |wayback=20091129070657 |text=America's Cup Hall of Fame |archiv-bot=2022-03-04 23:24:09 InternetArchiveBot }} Abgerufen am 6. August 2009.</ref>
* 14. Juli 2000: Australische Sports Medaille für überragende Erfolge im America’s Cup
* 1. Januar 2001: Jahrhundert-Medaille ([[Centenary Medal]]) für den Dienst an der australischen Gesellschaft durch den Segelsport
* 2016: Officer des Order of Australia

== Literatur ==

* John Bertrand: ''Born to win: a lifelong struggle to capture the America’s Cup'' (as told to Patrick Robinson). Sydney: Bantam Books, 1985, ISBN 0-553-05118-0. auch veröffentlicht bei: New York: Hearst Marine Books, 1985.

== Weblinks ==
* [http://www.herreshoff.org/achof/john_bertrand.html America’s Cup Hall of Fame: Portrait]

== Einzelnachweise ==
<references />

{{Normdaten|TYP=p|LCCN=n/85/16373|VIAF=30956878|GNDfehlt=ja|GNDCheck=2019-05-25}}

{{SORTIERUNG:Bertrand, John}}
[[Kategorie:America’s Cup]]
[[Kategorie:Regattasegler (Australien)]]
[[Kategorie:Olympiateilnehmer (Australien)]]
[[Kategorie:Teilnehmer der Olympischen Sommerspiele 1972]]
[[Kategorie:Teilnehmer der Olympischen Sommerspiele 1976]]
[[Kategorie:Officer des Order of Australia]]
[[Kategorie:Mitglied der America’s Cup Hall of Fame]]
[[Kategorie:Mitglied der Sport Australia Hall of Fame]]
[[Kategorie:Australier]]
[[Kategorie:Geboren 1946]]
[[Kategorie:Mann]]

{{Personendaten
|NAME=Bertrand, John
|ALTERNATIVNAMEN=Bertrand, John Edwin (vollständiger Name)
|KURZBESCHREIBUNG=australischer Segler
|GEBURTSDATUM=20. Dezember 1946
|GEBURTSORT=[[Melbourne]], [[Victoria (Australien)|Victoria]]
|STERBEDATUM=
|STERBEORT=
}}


text:
# World Domination Tour
World Domination Tour è stato un tour della band hard rock statunitense Kiss, congiunto al Rocksimus Maximus Tour degli Aerosmith. Questo fu il primo tour con Tommy Thayer e l'ultimo con Peter Criss.

## Storia
Nel 2001 i Kiss tennero l'ultimo concerto del cosiddetto tour d'addio. Tuttavia, il gruppo decise di continuare a suonare dal vivo e così venne integrato un nuovo membro, Tommy Thayer, che sostituì Ace Frehley nel ruolo di Spaceman. Il batterista, Peter Criss, risolse le dispute finanziarie con gli altri membri della band e così concluse il suo ultimo tour. Dopo questo, infatti, venne licenziato l'anno successivo e favorì il ritorno di Eric Singer.

I piani per un tour comune tra Aerosmith e Kiss risalgono agli anni '70, quando entrambe le band ottennero il successo. Il chitarrista Joe Perry ha commentato: "Abbiamo molti fan in comune dagli anni '70, c'è molta sinergia tra di loro".

## Artisti d'apertura[6]
- Aerosmith = 1[7]
- Saliva = 2[8]
- Porch Ghouls = 3[9]
- Ted Nugent = 4[10]
- Automatic Black = 5

## Date[6]
| Data              | Città            | Stato       | Luogo                                   | Artisti d'apertura | Biglietti venduti / Biglietti disponibili | Incasso     |
| ----------------- | ---------------- | ----------- | --------------------------------------- | ------------------ | ----------------------------------------- | ----------- |
| 2 agosto 2003     | Hartford         | Stati Uniti | Meadows Music Centre                    | 1 ; 2              | 18 272 / 24 047                           | $1 155 020  |
| 4 agosto 2003     | Wantagh          | Stati Uniti | Jones Beach Theater                     | 1 ; 2              | 27 820 / 27 982                           | $2 497 636  |
| 6 agosto 2003     | Wantagh          | Stati Uniti | Jones Beach Theater                     | 1 ; 2              | 27 820 / 27 982                           | $2 497 636  |
| 9 agosto 2003     | Bristow          | Stati Uniti | Nissan Pavilion at Stone Ridge          | 1 ; 2              | 21 088 / 22 454                           | $1 510 372  |
| 11 agosto 2003    | Holmdel          | Stati Uniti | PNC Bank Arts Center                    | 1 ; 2              | 16 902 / 16 944                           | $1 241 342  |
| 13 agosto 2003    | Cincinnati       | Stati Uniti | Riverbend Music Center                  | 1 ; 2              | 14 013 / 20 335                           | $884 312    |
| 17 agosto 2003    | Noblesville      | Stati Uniti | Verizon Wireless Music Center           | 1 ; 2 ; 3          | 21 544 / 24 093                           | $1 310 731  |
| 19 agosto 2003    | Columbus         | Stati Uniti | Germaine Amphitheatre                   | 1 ; 2 ; 3          | 18 883 / 20 000                           | $1 141 390  |
| 21 agosto 2003    | Burgettstown     | Stati Uniti | Post-Gazette Pavilion                   | 1 ; 2              | 20 344 / 22 880                           | $1 217 673  |
| 23 agosto 2003    | Darien           | Stati Uniti | Darien Lakes PAC                        | 1 ; 2              | 16 390 / 20 559                           | $1 118 489  |
| 25 agosto 2003    | Boston           | Stati Uniti | Tweeter Center                          | 1 ; 2 ; 3          | 39 743 / 39 800                           | $2 934 551  |
| 27 agosto 2003    | Boston           | Stati Uniti | Tweeter Center                          | 1 ; 2 ; 3          | 39 743 / 39 800                           | $2 934 551  |
| 29 agosto 2003    | Filadelfia       | Stati Uniti | Tweeter Waterfront                      | 1 ; 2              | 19 161 / 24 988                           | $1 233 183  |
| 31 agosto 2003    | Hershey          | Stati Uniti | Hershey Park Stadium                    | 1 ; 2              | 28 967                                    | $1 859 535  |
| 3 settembre 2003  | Cuyahoga Falls   | Stati Uniti | Blossom Music Theatre                   | 1 ; 2              | 14 441 / 18 500                           | $1 062 170  |
| 6 settembre 2003  | East Troy        | Stati Uniti | Alpine Valley Music Theatre             | 1 ; 2              | 19 268 / 34 952                           | $1 359 655  |
| 7 settembre 2003  | Detroit          | Stati Uniti | Comercia Stadium                        | 1 ; 2 ; 4          | 41 655 / 43 323                           | $3 322 345  |
| 12 settembre 2003 | West Palm Beach  | Stati Uniti | Sound Advice Amphitheatre               | 1 ; 2 ; 3          | 18 402 / 19 621                           | $1 262 736  |
| 14 settembre 2003 | Atlanta          | Stati Uniti | HiFi Buys Amphitheatre                  | 1 ; 2 ; 3          | 13 038 / 16 000                           | $1 114 680  |
| 19 settembre 2003 | Charlotte        | Stati Uniti | Verizon Wireless Amphitheatre Charlotte | 1 ; 2 ; 3          | 16 724 / 18 617                           | $1 066 376  |
| 20 settembre 2003 | Walnut Creek     | Stati Uniti | Alltel Pavilion]                        | 1 ; 2 ; 3          | 18 368 / 20 242                           | $1 224 891  |
| 22 settembre 2003 | Nashville        | Stati Uniti | Amsouth Amphitheatre                    | 1 ; 2 ; 3          | 14 441 / 18 606                           | $889 140    |
| 24 settembre 2003 | Bonner Springs   | Stati Uniti | Verizon Wireless Amphitheater           | 1 ; 2 ; 3          | 13 040 / 18 605                           | $837 664    |
| 26 settembre 2003 | Tinley Park      | Stati Uniti | Tweeter Center Chicago                  | 1 ; 2 ; 3          | 17 210 / 28 441                           | $1 309 339  |
| 28 settembre 2003 | Maryland Heights | Stati Uniti | UMB Bank Pavilion                       | 1 ; 2 ; 3          | 16 991 / 20 757                           | $1 107 822  |
| 30 settembre 2003 | Englewood        | Stati Uniti | Fiddlers Green                          | 1 ; 2 ; 3          | 14 764 / 16 500                           | N.D.        |
| 2 ottobre 2003    | Dallas           | Stati Uniti | Smirnoff Music Centre                   | 1 ; 2 ; 3          | 17 317 / 18 500                           | $1 307 853  |
| 4 ottobre 2003    | Selma            | Stati Uniti | Verizon Wireless Amphitheater           | 1 ; 2 ; 3          | 15 219 / 20 000                           | $1 064 099  |
| 5 ottobre 2003    | The Woodlands    | Stati Uniti | Cynthia Woods Mitchell Pavilion         | 1 ; 2 ; 3          | 15 079 / 15 625                           | $1 252 350  |
| 8 ottobre 2003    | Phoenix          | Stati Uniti | Cricket Pavilion                        | 1 ; 2 ; 3          | 14 487 / 19 224                           | $1 040 960  |
| 10 ottobre 2003   | Mountain View    | Stati Uniti | Shoreline Amphitheatre                  | 1 ; 2 ; 3          | 14 012 / 22 000                           | $944 651    |
| 12 ottobre 2003   | Auburn           | Stati Uniti | White River Amphitheatre                | 1 ; 2 ; 3          | 14 949 / 19 770                           | $1 001 234  |
| 14 ottobre 2003   | Marysville       | Stati Uniti | Sleep Train Amphitheatre                | 1 ; 2 ; 3          | 17 667 / 18 500                           | $600 356    |
| 16 ottobre 2003   | Chula Vista      | Stati Uniti | Coors Amphitheatre                      | 1 ; 2 ; 3          | 12 140 / 15 000                           | $930 714    |
| 18 ottobre 2003   | Devore           | Stati Uniti | Hyundai Pavilion                        | 1 ; 2 ; 3          | 20 090 / 40 288                           | $1 405 752  |
| 20 ottobre 2003   | Albuquerque      | Stati Uniti | Journal Pavilion                        | 1 ; 3              | 12 188 / 13 125                           | $824 171    |
| 22 ottobre 2003   | Salt Lake City   | Stati Uniti | Delta Center                            | 1 ; 3              | 8 902 / 12 755                            | $592 400    |
| 24 ottobre 2003   | Las Vegas        | Stati Uniti | MGM Grand Hotel                         | 1 ; 3              | 20 052 / 23 650                           | $1 926 220  |
| 25 ottobre 2003   | Las Vegas        | Stati Uniti | MGM Grand Hotel                         | 1 ; 3              | 20 052 / 23 650                           | $1 926 220  |
| 6 novembre 2003   | Omaha            | Stati Uniti | Qwest Center Omaha                      | 1 ; 5              | 11 893 / 14 554                           | $1 104 640  |
| 8 novembre 2003   | Grand Forks      | Stati Uniti | Alerus Center                           | 1 ; 5              | 12 691 / 14 545                           | $864 155    |
| 10 novembre 2003  | Minneapolis      | Stati Uniti | Target Center                           | 1 ; 5              | 10 732 / 12 686                           | $1 114 392  |
| 12 novembre 2003  | Grand Rapids     | Stati Uniti | Van Andel Arena                         | 1 ; 5              | 6 308 / 9 085                             | $862 321    |
| 14 novembre 2003  | Bridgeport       | Stati Uniti | Arena at Harbor Yard                    | 1 ; 5              | 6 388 / 8 100                             | $782 876    |
| 16 novembre 2003  | New York         | Stati Uniti | Madison Square Garden                   | 1 ; 5              | 15 159 / 15 751                           | $1 475 570  |
| 18 novembre 2003  | Portland         | Stati Uniti | Cumberland Country Civic Center         | 1 ; 5              | 5 657 / 6 900                             | $622 905    |
| 20 novembre 2003  | Washington       | Stati Uniti | MCI Center                              | 1 ; 5              | 11 187 / 18 059                           | $692 498    |
| 22 novembre 2003  | Greensboro       | Stati Uniti | Greensboro Coliseum                     | 1 ; 5              | 12 994 / 14 000                           | $1 186 562  |
| 24 novembre 2003  | Manchester       | Stati Uniti | Verizon Wireless Arena                  | 1 ; 5              | 8 459 / 8 693                             | $1 031 020  |
| 26 novembre 2003  | Boston           | Stati Uniti | FleetCenter                             | 1 ; 5              | 12 169 / 15 106                           | $1 231 375  |
| 28 novembre 2003  | Albany           | Stati Uniti | Pepsi Center                            | 1 ; 3              | 10 165 / 10 938                           | $928 305    |
| 30 novembre 2003  | Auburn Hills     | Stati Uniti | The Palace of Auburn Hills              | 1 ; 3              | 11 056 / 15 064                           | $829 399    |
| 3 dicembre 2003   | Tampa            | Stati Uniti | St. Pete Times Forum                    | 1 ; 3              | 10 633 / 15 174                           | $920 775    |
| 5 dicembre 2003   | Jacksonville     | Stati Uniti | Jacksonville Veterans Memorial Arena    | 1 ; 3              | 11 145 / 12 875                           | $1 091 881  |
| 8 dicembre 2003   | Louisville       | Stati Uniti | Freedom Hall                            | 1 ; 3              | 10 950 / 14 036                           | $831 294    |
| 10 dicembre 2003  | Knoxville        | Stati Uniti | Thompson-Boling Arena                   | 1 ; 3              | 9 481 / 15 000                            | $692 560    |
| 12 dicembre 2003  | Moline           | Stati Uniti | MARK of the Quad Cities                 | 1 ; 3              | 9 188 / 10 469                            | $736 917    |
| 14 dicembre 2003  | Oklahoma City    | Stati Uniti | Ford Center                             | 1 ; 3              | 11 259 / 19 459                           | $1 041 180  |
| 18 dicembre 2003  | Inglewood        | Stati Uniti | The Forum                               | 1 ; 3              | 9 828 / 11 100                            | $916 595    |
| 20 dicembre 2003  | Fresno           | Stati Uniti | Save Mart Center                        | 1 ; 3              | 11 338 / 13 100                           | $975 624    |
| Totale            | Totale           | Totale      | Totale                                  | Totale             | 882 251 / 1 080 344 (81,66%)              | $65 484 656 |

### Date cancellate o rinviate[6]
| Data              | Città          | Stato       | Luogo                       | Motivazione                                                                                |
| ----------------- | -------------- | ----------- | --------------------------- | ---------------------------------------------------------------------------------------------------------------- |
| 15 agosto 2003    | Detroit        | Stati Uniti | Comerica Stadium            | Posticipata a causa del black-out che colpì il nord-est degli Stati Uniti                                        |
| 5 settembre 2003  | Tinley Park    | Stati Uniti | Tweeter Center              | Motivi logistici                                                                                |
| 17 settembre 2003 | Virginia Beach | Stati Uniti | Virginia Beach Amphitheatre | Inizialmente posticipato, per condizioni meteorologiche potenzialmente pericolose. Fu successivamente cancellato |

## Scaletta

### Kiss
Questa è una scaletta generale che però non rappresenta la totalità del tour.
1. Detroit Rock City
2. Deuce
3. Shout It Out Loud
4. Let Me Go, Rock'n Roll
5. Lick It Up
6. Firehouse
7. I Love It Loud
8. I Want You
9. Assolo di basso di Gene Simmons
10. God Of Thunder
11. 100,000 Years
12. Black Diamond

Bis
1. Beth
2. Love Gun
3. Rock and Roll All Nite

### Aerosmith
Questa è una scaletta generale che però non rappresenta la totalità del tour.
1. Mama Kin
2. Love in an Elevator
3. Pink
4. Let the Music Do the Talking
5. Jaded
6. Toys In The Attic
7. What It Takes
8. Same Old Song and Dance
9. I Never Loved a Man (The Way I Love You) (cover del brano di Aretha Franklin)
10. Stop Messin' Around (cover del brano dei Fleetwood Mac)
11. Baby, Please Don't Go (cover del brano dei Joe Williams' Washboard Blues Singers)
12. Dream On
13. Cryin'
14. Walk This Way

Bis
1. Sweet Emotion

## Formazione

### Kiss
- Paul Stanley - chitarra ritmica, voce
- Gene Simmons - basso, voce
- Tommy Thayer - chitarra solista, cori
- Peter Criss - batteria, voce

### Aerosmith
- Steven Tyler - voce, pianoforte, fisarmonica
- Joe Perry - chitarra solista, voce
- Tom Hamilton - basso
- Brad Whitford - chitarra ritmica
- Joey Kramer - batteria

wikiname: itwiki

title: World Domination Tour

in_language: it

wikitext:
{{Tour musicale
| nome_tour = World Domination Tour
| immagine =
| didascalia_immagine=
| gruppo = [[Kiss (gruppo musicale)|Kiss]]
| album =
| data_inizio = 2 agosto [[2003]]
| luoghi_inizio = {{Bandiera|USA}} [[Hartford]]
| data_fine = 20 dicembre [[2003]]
| luoghi_fine = {{Bandiera|USA}} [[Fresno (California)|Fresno]]
| tappe = 2
| spettacoli =  {{Lista|60 in [[Nord America]]|'''60 totali''' (1 cancellato)|tipo=disc|posizione=inside}}
| tour_precedente = [[Kiss Farewell Tour]]
| anno_precedente = 2000/2001
| tour_successivo = [[Rock the Nation Tour|Rock The Nation Tour]]
| anno_successivo = 2004
}}
'''''World Domination Tour''''' è stato un [[tour]] della [[Gruppo musicale|band]] [[hard rock]] [[Stati Uniti|statunitense]] [[Kiss (gruppo musicale)|Kiss]], congiunto al ''[[Rocksimus Maximus Tour]]'' degli [[Aerosmith]]. Questo fu il primo tour con [[Tommy Thayer]] e l'ultimo con [[Peter Criss]].

==Storia==
Nel 2001 i Kiss tennero l'ultimo concerto del cosiddetto [[Kiss Farewell Tour|tour d'addio]]. Tuttavia, il gruppo decise di continuare a suonare dal vivo e così venne integrato un nuovo membro, [[Tommy Thayer]],<ref>{{Cita web|nome=Martin|cognome=Kielty|url=https://ultimateclassicrock.com/tommy-thayer-first-kiss-show/|titolo=The Day Tommy Thayer Played His First Kiss Show|sito=[[Ultimate Classic Rock]]|data=6 marzo 2017|accesso=10 aprile 2024|lingua=en}}</ref> che sostituì [[Ace Frehley]] nel ruolo di ''[[Kiss (gruppo musicale) #Trucchi|Spaceman]]''.<ref>{{Cita web|nome=Jeff|cognome=Giles|url=https://ultimateclassicrock.com/ace-frehley-last-kiss-show/|titolo=The Day Ace Frehley Played His Last Kiss Show|sito=Ultimate Classic Rock|data=13 aprile 2016|accesso=10 aprile 2024|lingua=en}}</ref> Il batterista, [[Peter Criss]], risolse le dispute finanziarie con gli altri membri della band e così concluse il suo ultimo tour.<ref>{{Cita web|nome=Matthew|cognome=Wilkening|url=https://ultimateclassicrock.com/peter-criss-drums-last-kiss-show/|titolo=Watch Peter Criss Destroy His Drum Kit at Last Original-Lineup Kiss Show|sito=Ultimate Classic Rock|data=7 ottobre 2019|accesso=10 aprile 2024|lingua=en}}</ref> Dopo questo, infatti, venne licenziato l'[[Rock the Nation Tour|anno successivo]] e favorì il ritorno di [[Eric Singer]].<ref>{{Cita web|nome=Nick|cognome=DeRiso
|url=https://ultimateclassicrock.com/peter-criss-leaves-kiss/|titolo=20 Years Ago: Peter Criss Leaves Kiss for the Last Time|sito=Ultimate Classic Rock|data=20 dicembre 2023|accesso=10 aprile 2024|lingua=en}}</ref>

I piani per un tour comune tra Aerosmith e Kiss risalgono agli [[anni '70]],<ref name="kissaerosmith70">{{Cita web|nome=Doug|cognome=Brod|url=https://variety.com/2020/music/news/aerosmith-kiss-book-excerpt-doug-brod-they-just-seem-little-weird-1234843142/|titolo=When Rivals KISS and Aerosmith Had to Kiss and Make Up for a Coheadlining Tour: Book Excerpt From ‘They Just Seem a Little Weird’|sito=Variety|data=1 dicembre 2020|accesso=10 aprile 2024|lingua=en}}</ref> quando entrambe le band ottennero il successo. Il chitarrista [[Joe Perry (musicista)|Joe Perry]] ha commentato: "Abbiamo molti fan in comune dagli anni '70, c'è molta sinergia tra di loro".<ref name="kissaerosmith70"/>

==Artisti d'apertura<ref name="date"/>==
* [[Aerosmith]] = '''1'''<ref>[[Headliner]] con  i Kiss</ref>
* [[Saliva (gruppo musicale)|Saliva]] = '''2'''<ref>{{Cita web|url=https://blabbermouth.net/news/saliva-confirmed-for-aerosmith-kiss-tour|titolo=SALIVA Confirmed For AEROSMITH/KISS Tour|sito=[[Blabbermouth.net|BLABBERMOUTH.NET]]|data=31 marzo 2003|accesso=5 aprile 2024|lingua=en}}</ref>
* [[Porch Ghouls]] = '''3'''<ref>{{Cita web|nome=Gene|cognome=Triplett|url=https://eu.oklahoman.com/story/news/2003/12/12/porch-ghouls-join-rock-fiends-aerosmith-and-kiss-on-tour/62011603007/|titolo=Porch Ghouls join rock fiends Aerosmith and KISS on tour|sito=The Oklahoman|data=12 dicembre 2003|accesso=5 aprile 2024|lingua=en}}</ref>
* [[Ted Nugent]] = '''4'''<ref>{{Cita web|url=https://kids.kiddle.co/Comerica_Park#Concerts|titolo=Comerica Park Facts for Kids|sito=Kids encyclopedia facts|accesso=5 aprile 2024|lingua=en}}</ref>
* [[Automatic Black]] = '''5'''

==Date<ref name="date">{{Cita web|url=https://www.kissconcerthistory.com/2003/2003.php|titolo=Decades on Tour Detailed: 2003|sito=KISS Concert History|accesso=4 aprile 2024|lingua=en}}</ref>==
{| class="wikitable" style="text-align:center;"
! style="width:130px;"| Data
! style="width:130px;"| Città
! style="width:160px;"| Stato
! style="width:180px;"| Luogo
! style=''width:180px;''| Artisti d'apertura
! style="width:180px;"| Biglietti venduti / Biglietti disponibili
! style="width:130px;"| Incasso
|-
|2 agosto 2003
|[[Hartford]]
|rowspan=60|{{Bandiera|USA}}
 [[Stati Uniti]]
|[[Meadows Music Centre]]
|rowspan=6|'''1''' ; '''2'''
|{{formatnum:18272 / 24047}}
|${{formatnum:1155020}}
|-
|4 agosto 2003
|rowspan=2|[[Wantagh]]
|rowspan=2|[[Jones Beach Theater]]
|rowspan=2|{{formatnum:27820 / 27982}}
|rowspan=2|${{formatnum:2497636}}
|-
|6 agosto 2003
|-
|9 agosto 2003
|[[Bristow (Virginia)|Bristow]]
|[[Nissan Pavilion at Stone Ridge]]
|{{formatnum:21088 / 22454}}
|${{formatnum:1510372}}
|-
|11 agosto 2003
|[[Holmdel]]
|[[PNC Bank Arts Center]]
|{{formatnum:16902 / 16944}}
|${{formatnum:1241342}}
|-
|13 agosto 2003
|[[Cincinnati]]
|[[Riverbend Music Center]]
|{{formatnum:14013 / 20335}}
|${{formatnum:884312}}
|-
|17 agosto 2003
|[[Noblesville]]
|[[Verizon Wireless Music Center]]
|rowspan=2|'''1''' ; '''2''' ; '''3'''
|{{formatnum:21544 / 24093}}
|${{formatnum:1310731}}
|-
|19 agosto 2003
|[[Columbus (Ohio)|Columbus]]
|[[Germaine Amphitheatre]]
|{{formatnum:18883 / 20000}}
|${{formatnum:1141390}}
|-
|21 agosto 2003
|[[Burgettstown]]
|[[Post-Gazette Pavilion]]
|rowspan=2|'''1''' ; '''2'''
|{{formatnum:20344 / 22880}}
|${{formatnum:1217673}}
|-
|23 agosto 2003
|[[Darien (New York)|Darien]]
|[[Darien Lake Performing Arts Center|Darien Lakes PAC]]
|{{formatnum:16390 / 20559}}
|${{formatnum:1118489}}
|-
|25 agosto 2003
|rowspan=2|[[Boston]]
|rowspan=2|[[Tweeter Center]]
|rowspan=2|'''1''' ; '''2''' ; '''3'''
|rowspan=2|{{formatnum:39743 / 39800}}
|rowspan=2|${{formatnum:2934551}}
|-
|27 agosto 2003
|-
|29 agosto 2003
|[[Filadelfia]]
|[[Tweeter Waterfront]]
|rowspan=4|'''1''' ; '''2'''
|{{formatnum:19161 / 24988}}
|${{formatnum:1233183}}
|-
|31 agosto 2003
|[[Hershey (Pennsylvania)|Hershey]]
|[[Hershey Park Stadium]]
|{{formatnum:28967}}<ref>Sold out</ref>
|${{formatnum:1859535}}
|-
|3 settembre 2003
|[[Cuyahoga Falls]]
|[[Blossom Music Theatre]]
|{{formatnum:14441 / 18500}}
|${{formatnum:1062170}}
|-
|6 settembre 2003
|[[East Troy]]
|[[Alpine Valley Music Theatre]]
|{{formatnum:19268 / 34952}}
|${{formatnum:1359655}}
|-
|7 settembre 2003
|[[Detroit]]
|[[Comercia Stadium]]
|'''1''' ; '''2''' ; '''4'''
|{{formatnum:41655 / 43323}}
|${{formatnum:3322345}}
|-
|12 settembre 2003
|[[West Palm Beach]]
|[[Sound Advice Amphitheatre]]
|rowspan=18|'''1''' ; '''2''' ; '''3'''
|{{formatnum:18402 / 19621}}
|${{formatnum:1262736}}
|-
|14 settembre 2003
|[[Atlanta]]
|[[HiFi Buys Amphitheatre]]
|{{formatnum:13038 / 16000}}
|${{formatnum:1114680}}
|-
|19 settembre 2003
|[[Charlotte (Carolina del Nord)|Charlotte]]
|[[Verizon Wireless Amphitheatre Charlotte]]
|{{formatnum:16724 / 18617}}
|${{formatnum:1066376}}
|-
|20 settembre 2003
|[[Walnut Creek (Carolina del Nord)|Walnut Creek]]
|[[Alltel Pavilion]]]
|{{formatnum:18368 / 20242}}
|${{formatnum:1224891}}
|-
|22 settembre 2003
|[[Nashville]]
|[[Amsouth Amphitheatre]]
|{{formatnum:14441 / 18606}}
|${{formatnum:889140}}
|-
|24 settembre 2003
|[[Bonner Springs]]
|[[Verizon Wireless Amphitheater]]
|{{formatnum:13040 / 18605}}
|${{formatnum:837664}}
|-
|26 settembre 2003
|[[Tinley Park]]
|[[Tweeter Center Chicago]]
|{{formatnum:17210 / 28441}}
|${{formatnum:1309339}}
|-
|28 settembre 2003
|[[Maryland Heights]]
|[[UMB Bank Pavilion]]
|{{formatnum:16991 / 20757}}
|${{formatnum:1107822}}
|-
|30 settembre 2003
|[[Englewood (Colorado)|Englewood]]
|[[Fiddlers Green]]
|{{formatnum:14764 / 16500}}
|{{n/a}}
|-
|2 ottobre 2003
|[[Dallas]]
|[[Smirnoff Music Centre]]
|{{formatnum:17317 / 18500}}
|${{formatnum:1307853}}
|-
|4 ottobre 2003
|[[Selma (Texas)|Selma]]
|[[Verizon Wireless Amphitheater]]
|{{formatnum:15219 / 20000}}
|${{formatnum:1064099}}
|-
|5 ottobre 2003
|[[The Woodlands]]
|[[Cynthia Woods Mitchell Pavilion]]
|{{formatnum:15079 / 15625}}
|${{formatnum:1252350}}
|-
|8 ottobre 2003
|[[Phoenix]]
|[[Cricket Pavilion]]
|{{formatnum:14487 / 19224}}
|${{formatnum:1040960}}
|-
|10 ottobre 2003
|[[Mountain View (California)|Mountain View]]
|[[Shoreline Amphitheatre]]
|{{formatnum:14012 / 22000}}
|${{formatnum:944651}}
|-
|12 ottobre 2003
|[[Auburn (Washington)|Auburn]]
|[[White River Amphitheatre]]
|{{formatnum:14949 / 19770}}
|${{formatnum:1001234}}
|-
|14 ottobre 2003
|[[Marysville (California)|Marysville]]
|[[Sleep Train Amphitheatre]]
|{{formatnum:17667 / 18500}}
|${{formatnum:600356}}
|-
|16 ottobre 2003
|[[Chula Vista]]
|[[Coors Amphitheatre]]
|{{formatnum:12140 / 15000}}
|${{formatnum:930714}}
|-
|18 ottobre 2003
|[[Devore (California)|Devore]]
|[[Hyundai Pavilion]]
|{{formatnum:20090 / 40288}}
|${{formatnum:1405752}}
|-
|20 ottobre 2003
|[[Albuquerque]]
|[[Journal Pavilion]]
|rowspan=4|'''1''' ; '''3'''
|{{formatnum:12188 / 13125}}
|${{formatnum:824171}}
|-
|22 ottobre 2003
|[[Salt Lake City]]
|[[Delta Center]]
|{{formatnum:8902 / 12755}}
|${{formatnum:592400}}
|-
|24 ottobre 2003
|rowspan=2|[[Las Vegas]]
|rowspan=2|[[MGM Grand Hotel]]
|rowspan=2|{{formatnum:20052 / 23650}}
|rowspan=2|${{formatnum:1926220}}
|-
|25 ottobre 2003
|-
|6 novembre 2003
|[[Omaha]]
|[[Qwest Center Omaha]]
|rowspan=11|'''1''' ; '''5'''
|{{formatnum:11893 / 14554}}
|${{formatnum:1104640}}
|-
|8 novembre 2003
|[[Grand Forks (Dakota del Nord)|Grand Forks]]
|[[Alerus Center]]
|{{formatnum:12691 / 14545}}
|${{formatnum:864155}}
|-
|10 novembre 2003
|[[Minneapolis]]
|[[Target Center]]
|{{formatnum:10732 / 12686}}
|${{formatnum:1114392}}
|-
|12 novembre 2003
|[[Grand Rapids (Michigan)|Grand Rapids]]
|[[Van Andel Arena]]
|{{formatnum:6308 / 9085}}
|${{formatnum:862321}}
|-
|14 novembre 2003
|[[Bridgeport]]
|[[Arena at Harbor Yard]]
|{{formatnum:6388 / 8100}}
|${{formatnum:782876}}
|-
|16 novembre 2003
|[[New York]]
|[[Madison Square Garden]]
|{{formatnum:15159 / 15751}}
|${{formatnum:1475570}}
|-
|18 novembre 2003
|[[Portland (Maine)|Portland]]
|[[Cumberland Country Civic Center]]
|{{formatnum:5657 / 6900}}
|${{formatnum:622905}}
|-
|20 novembre 2003
|[[Washington]]
|[[MCI Center]]
|{{formatnum:11187 / 18059}}
|${{formatnum:692498}}
|-
|22 novembre 2003
|[[Greensboro (Carolina del Nord)|Greensboro]]
|[[Greensboro Coliseum]]
|{{formatnum:12994 / 14000}}
|${{formatnum:1186562}}
|-
|24 novembre 2003
|[[Manchester (New Hampshire)|Manchester]]
|[[Verizon Wireless Arena]]
|{{formatnum:8459 / 8693}}
|${{formatnum:1031020}}
|-
|26 novembre 2003
|[[Boston]]
|[[FleetCenter]]
|{{formatnum:12169 / 15106}}
|${{formatnum:1231375}}
|-
|28 novembre 2003
|[[Albany (New York)|Albany]]
|[[Pepsi Center]]
|rowspan=10|'''1''' ; '''3'''
|{{formatnum:10165 / 10938}}
|${{formatnum:928305}}
|-
|30 novembre 2003
|[[Auburn Hills]]
|[[The Palace of Auburn Hills]]
|{{formatnum:11056 / 15064}}
|${{formatnum:829399}}
|-
|3 dicembre 2003
|[[Tampa]]
|[[St. Pete Times Forum]]
|{{formatnum:10633 / 15174}}
|${{formatnum:920775}}
|-
|5 dicembre 2003
|[[Jacksonville]]
|[[Jacksonville Veterans Memorial Arena]]
|{{formatnum:11145 / 12875}}
|${{formatnum:1091881}}
|-
|8 dicembre 2003
|[[Louisville]]
|[[Freedom Hall]]
|{{formatnum:10950 / 14036}}
|${{formatnum:831294}}
|-
|10 dicembre 2003
|[[Knoxville (Tennessee)|Knoxville]]
|[[Thompson-Boling Arena]]
|{{formatnum:9481 / 15000}}
|${{formatnum:692560}}
|-
|12 dicembre 2003
|[[Moline (Illinois)|Moline]]
|[[MARK of the Quad Cities]]
|{{formatnum:9188 / 10469}}
|${{formatnum:736917}}
|-
|14 dicembre 2003
|[[Oklahoma City]]
|[[Ford Center]]
|{{formatnum:11259 / 19459}}
|${{formatnum:1041180}}
|-
|18 dicembre 2003
|[[Inglewood (California)|Inglewood]]
|[[The Forum]]
|{{formatnum:9828 / 11100}}
|${{formatnum:916595}}
|-
|20 dicembre 2003
|[[Fresno (California)|Fresno]]
|[[Save Mart Center]]
|{{formatnum:11338 / 13100}}
|${{formatnum:975624}}
|-
!colspan=5|Totale
!{{formatnum:882251 / 1080344}}
 (81,66%)
!${{formatnum:65484656}}
|}
===Date cancellate o rinviate<ref name="date"/>===
{| class="wikitable" style="text-align:center;"
! style="width:130px;"| Data
! style="width:130px;"| Città
! style="width:160px;"| Stato
! style="width:180px;"| Luogo
! style="width:180px;"| Motivazione
|-
|15 agosto 2003
|[[Detroit]]
|rowspan=3|{{Bandiera|USA}}
 [[Stati Uniti]]
|[[Comerica Stadium]]
|Posticipata a causa del black-out che colpì il nord-est degli Stati Uniti
|-
|5 settembre 2003
|[[Tinley Park]]
|[[Tweeter Center]]
|Motivi logistici
|-
|17 settembre 2003
|[[Virginia Beach]]
|[[Virginia Beach Amphitheatre]]
|Inizialmente posticipato, per condizioni meteorologiche potenzialmente pericolose. Fu successivamente cancellato
|-
|}

==Scaletta==
===Kiss===
Questa è una scaletta generale che però non rappresenta la totalità del tour.<ref>{{Cita web|url=https://www.setlist.fm/stats/average-setlist/kiss-6bd69ec6.html?tour=6bd61a8a|titolo=Average setlist for tour: World Domination - KISS|accesso=4 aprile 2024|lingua=en}}</ref>
# ''[[Detroit Rock City (singolo)|Detroit Rock City]]''
# ''[[Deuce (Kiss)|Deuce]]''
# ''[[Shout It Out Loud]]''
# ''[[Let Me Go, Rock'n Roll]]''
# ''[[Lick It Up (singolo)|Lick It Up]]''
# ''[[Firehouse (Kiss)|Firehouse]]''
# ''[[I Love It Loud]]''
# ''[[I Want You (Kiss)|I Want You]]''
# ''[[Assolo]] di [[Basso elettrico|basso]] di [[Gene Simmons]]''
# ''[[God of Thunder|God Of Thunder]]''
# ''[[100,000 Years]]''
# ''[[Black Diamond (Kiss)|Black Diamond]]''
'''[[Bis (musica)|Bis]]'''
#
 ''[[Beth (singolo)|Beth]]''
# ''[[Love Gun (singolo)|Love Gun]]''
# ''[[Rock and Roll All Nite]]''

===Aerosmith===
Questa è una scaletta generale che però non rappresenta la totalità del tour.<ref>{{Cita web|url=https://www.setlist.fm/stats/average-setlist/aerosmith-3bd6b8fc.html?tour=23d68817|titolo=Aerosmith Average Setlists of tour: Rocksimus Maximus|accesso=4 aprile 2024|lingua=en}}</ref>
# ''[[Mama Kin]]''
# ''[[Love in an Elevator]]''
# ''[[Pink (Aerosmith)|Pink]]''
# ''[[Let the Music Do the Talking]]''
# ''[[Jaded (Aerosmith)|Jaded]]''
# ''[[Toys in the Attic (singolo)|Toys In The Attic]]''
# ''[[What It Takes]]''
# ''[[Same Old Song and Dance]]''
# ''[[I Never Loved a Man (The Way I Love You)]] ([[cover]] del brano di [[Aretha Franklin]])''
# ''[[Stop Messin' Around]] (cover del brano dei [[Fleetwood Mac]])''
# ''[[Baby, Please Don't Go]] (cover del brano dei [[Joe Williams' Washboard Blues Singers]])''
# ''[[Dream On (Aerosmith)|Dream On]]''
# ''[[Cryin']]''
# ''[[Walk This Way (Aerosmith)|Walk This Way]]''
'''[[Bis (musica)|Bis]]'''
#
 ''[[Sweet Emotion]]''

==Formazione==
===Kiss===
* [[Paul Stanley]] - [[chitarra ritmica]], [[Canto|voce]]
* [[Gene Simmons]] - [[Basso elettrico|basso]], voce
* [[Tommy Thayer]] - [[chitarra solista]], [[Coro (musica)|cori]]
* [[Peter Criss]] - [[Batteria (strumento musicale)|batteria]], voce
===Aerosmith===
* [[Steven Tyler]] - voce, [[pianoforte]], [[fisarmonica]]
* [[Joe Perry (musicista)|Joe Perry]] - chitarra solista, voce
* [[Tom Hamilton]] - basso
* [[Brad Whitford]] - chitarra ritmica
* [[Joey Kramer]] - batteria

==Note==
<references/>

==Collegamenti esterni==
* {{Collegamenti esterni}}

{{portale|musica}}
{{KISS}}

[[Categoria:Tour musicali del 2003]]
[[Categoria:Tour dei Kiss]]

title: Tour dei Kiss

Inizio: Hartford · 2 agosto 2003

Fine: Fresno · 20 dicembre 2003

Spettacoli: - 60 in Nord America - 60 totali (1 cancellato)

title: Cronologia dei tour dei Kiss

Kiss Farewell Tour · (2000/2001): Rock The Nation Tour · (2004)


text:
# Nebrioporus kilimandjarensis
Nebrioporus kilimandjarensis là một loài bọ cánh cứng trong họ Bọ nước. Loài này được Régimbart miêu tả khoa học năm 1906.

wikiname: viwiki

title: Nebrioporus kilimandjarensis

in_language: vi

wikitext:
{{nhan đề nghiêng}}
{{Bảng phân loại
| name = ''Nebrioporus kilimandjarensis''
| image =
| image caption =
| regnum = [[Động vật|Animalia]]
| phylum = [[Động vật Chân khớp|Arthropoda]]
| classis = [[Côn trùng|Insecta]]
| ordo = [[Bọ cánh cứng|Coleoptera]]
| familia = [[Dytiscidae]]
| genus = ''[[Nebrioporus]]''
| species = '''''N. kilimandjarensis'''''
| binomial = ''Nebrioporus kilimandjarensis''
| binomial_authority = [[Maurice Auguste Régimbart|Régimbart]], 1906
}}
'''''Nebrioporus kilimandjarensis''''' là một loài [[bọ cánh cứng]] trong [[họ Bọ nước]]. Loài này được Régimbart miêu tả khoa học năm 1906.<ref>{{Reftabel|2010-Hallan|Dier}}</ref>
==Chú thích==
{{Tham khảo|30em}}

==Tham khảo==
* {{wikispecies nội dòng}}

[[Thể loại:Bọ nước]]
[[Thể loại:Nebrioporus]]

{{Hydroporini-stub}}

title: Phân loại khoa học

Giới (regnum): Animalia

Ngành (phylum): Arthropoda

Lớp (class): Insecta

Bộ (ordo): Coleoptera

Họ (familia): Dytiscidae

Chi (genus): Nebrioporus

Loài (species): N. kilimandjarensis

title: Danh pháp hai phần

Danh pháp hai phần: Nebrioporus kilimandjarensis · Régimbart, 1906


text:
# پاکتل
پاکتل، روستایی است از توابع بخش باجگیران شهرستان قوچان در استان خراسان رضوی ایران.

## جمعیت
این روستا در دهستان دولتخانه قرار داشته و بر اساس سرشماری سال ۱۳۸۵ جمعیت آن ۱۳۱ نفر (۴۴ خانوار)
بوده‌است.

wikiname: fawiki

title: پاکتل

in_language: fa

wikitext:
{{Coord|37|16|55|N|58|37|15|E|type:city_scale:50000_region:IR|display=title|notes=<ref>{{یادکرد وب |url=http://geonames.ncc.org.ir/HomePage.aspx?TabID=4572&Site=geonames.ncc.org&Lang=fa-IR |title=: کمیته تخصصی نام نگاری و یکسان‌سازی نام‌های جغرافیایی ایران :<!-- عنوان تصحیح شده توسط ربات --> |accessdate=۱۹ ژوئیه ۲۰۱۱ |archiveurl=https://web.archive.org/web/20110829094415/http://geonames.ncc.org.ir/HomePage.aspx?TabID=4572&Site=geonames.ncc.org&Lang=fa-IR |archivedate=۲۹ اوت ۲۰۱۱ |dead-url=yes }}</ref>}}
{{جعبه اطلاعات روستای ایران
|نام رسمی=پاکتل
|عرض جغرافیایی =
|طول جغرافیایی =
|تصویر=
|اندازه تصویر=
|توضیح تصویر=
|استان= خراسان رضوی
|شهرستان=قوچان
|بخش=[[بخش باجگیران]]
|دهستان= دولتخانه
|نام بومی=
|نام دیکر=
|نام قدیمی=
|تاریخ بنیان‌گذاری=
|جمعیت = ۱۳۱نفر
|رشد جمعیت=
|تراکم‌جمعیت=
|مساحت=
|ارتفاع=
|کد آماری    =۱۵۷۲۸۰
|پیش‌شماره=
|وبگاه=
|پانویس=
}}

'''پاکتل'''، روستایی است از توابع [[بخش باجگیران]] [[شهرستان قوچان]] در [[استان خراسان رضوی]] [[ایران]].

== جمعیت ==
این روستا در [[دهستان دولتخانه]] قرار داشته و بر اساس سرشماری سال ۱۳۸۵ جمعیت آن ۱۳۱ نفر (۴۴ خانوار)
بوده‌است.<ref>{{یادکرد وب |url=http://www.sci.org.ir/content/userfiles/_census85/census85/natayej/abadifil/09.xls |title=درگاه ملی آمار ایران |accessdate=۱۴ سپتامبر ۲۰۰۸ |archiveurl=https://web.archive.org/web/20071008010942/http://www.sci.org.ir/content/userfiles/_census85/census85/natayej/abadifil/09.xls |archivedate=۸ اکتبر ۲۰۰۷ |dead-url=yes }}</ref>

== منابع ==
{{پانویس}}
{{شهرستان قوچان}}
{{روستا-خرد}}

[[رده:روستاهای شهرستان قوچان]]

title: پاکتل

استان: خراسان رضوی

شهرستان: قوچان

بخش: بخش باجگیران

دهستان: دولتخانه

جمعیت: ۹۳ نفر (سرشماری ۹۵)


text:
# Genevieve Gregson
Genevieve Gregson (* 4. August 1989 in Benowa als Genevieve LaCaze) ist eine australische Langstrecken- und Hindernisläuferin.

## Sportliche Laufbahn
Erste internationale Erfahrungen sammelte Genevieve Gregson bei den Olympischen Spielen 2012 in London, bei denen sie mit 9:37,90 min im Vorlauf ausschied. Zwei Jahre später belegte sie bei den Commonwealth Games in Glasgow in 9:37,04 min den fünften Platz. 2015 qualifizierte sie sich für die Weltmeisterschaften in Peking, bei denen sie mit 9:39,35 min im Vorlauf ausschied. Im Jahr darauf nahm sie erstmals an den Olympischen Spielen in Rio de Janeiro teil und belegte dort in 9:21,21 min im Finale den neunten Platz im Hindernislauf. Zudem erreichte sie auch im 5000-Meter-Lauf das Finale, in dem sie mit 15:10,35 min auf Rang zwölf gelangte. Auch bei den Weltmeisterschaften in London 2017 gelangte sie bis in das Finale, in dem sie mit 9:26,25 min den zwölften Platz belegte. 2018 nahm sie erneut an den Commonwealth Games im heimischen Gold Coast teil und wurde dort in 9:42,69 min Fünfte.
2019 qualifizierte sie sich erneut für die Weltmeisterschaften in Doha, bei denen sie in 9:23,84 min Finale den zehnten Platz belegte. 2021 siegte sie in 9:54,62 min beim Queensland Track Classic und nahm dann im August erneut an den Olympischen Sommerspielen in Tokio teil und konnte dort ihr Rennen im Finale nicht beenden. Fortan fokussierte sich Gregson auf den Langstreckenlauf und den Straßenlauf. 2023 stellte sie in Valencia mit 2:23:08 h eine neue Bestleistung im Marathon auf und im Jahr darauf wurde sie bei den Olympischen Sommerspielen in Paris nach 2:29:56 h 24.
In den Jahren 2013, 2015 und 2021 wurde Gregson australische Meisterin im Hindernislauf sowie 2016 über 5000 Meter und 2021 im 3000-Meter-Lauf. Zudem wurde sie 2023 Landesmeisterin im Halbmarathon sowie im Straßenrennen über 12 km. Sie absolvierte ein Studium für Physiologie und Kinesiologie an der University of Florida. Im September 2018 heiratete sie den Mittelstreckenläufer Ryan Gregson.

## Persönliche Bestzeiten
- 1500 Meter: 4:09,40 min, 15. September 2020 in London
- 3000 Meter: 8:49,38 min, 4. September 2018 in Zagreb
  - 3000 Meter (Halle): 8:45,81 min, 18. Februar 2017 in Birmingham
- 5000 Meter: 15:06,67 min, 9. September 2016 in Brüssel
- 10.000 Meter: 32:06,32 min, 26. Januar 2021 in Melbourne
- Halbmarathon: 1:10:07 h, 15. Oktober 2023 in Melbourne
- Marathon: 2:23,08 h, 3. Dezember 2023 in Valencia
- 2000 m Hindernis: 6:09,48 min, 1. September 2019 in Berlin (Ozeanienrekord)
- 3000 m Hindernis: 9:14,28 min, 27. August 2016 in Paris (Ozeanienrekord)

title: Genevieve Gregson

wikitext:
{{Infobox Leichtathlet
<!-- Allgemeine Informationen -->
| kurzname = Genevieve Gregson
| bild = [[Datei:World Champioships.jpg|296px|Genevieve Gregson bei den Weltmeisterschaften 2019 in Doha]]
| bildbeschreibung = Genevieve Gregson (2019) in Doha
| langname =
| nation = {{AUS}}
| geburtstag = 4. August 1989 ({{Alter|1989|08|04}} Jahre)
| geburtsort = [[Benowa]]
| geburtsland = Australien
| groesse = 168
| gewicht =
| beruf =
| sterbedatum =
| sterbeort =
| sterbeland =
<!-- Karriere -->
| disziplin = [[Hindernislauf]]
| bestleistung = 9:14,28 min [[Datei:Sport records icon NR.svg|20px]]
| verein = Glenhuntly Athletics Club<br />Melbourne Track Club
| trainer = Nic Bideau
| nationalkader =
<!-- Status-Kürzel: a für aktiv, g für gesperrt, n für nicht aktiv, v für verstorben, z für zurückgetreten -->
| status = a
| karriereende =
<!-- Medaillen -->
| Medaillenspiegel =
| medaillen =
| update = 15. Oktober 2024
}}

'''Genevieve Gregson''' (* [[4. August]] [[1989]] in [[Benowa]] als ''Genevieve LaCaze'') ist eine [[Australien|australische]] [[Langstreckenlauf|Langstrecken-]] und [[Hindernislauf|Hindernisläuferin]].

== Sportliche Laufbahn ==
Erste internationale Erfahrungen sammelte Genevieve Gregson bei den [[Olympische Sommerspiele 2012/Leichtathletik|Olympischen Spielen]] 2012 in [[London]], bei denen sie mit 9:37,90 min im [[Olympische Sommerspiele 2012/Leichtathletik – 3000 m Hindernis (Frauen)|Vorlauf]] ausschied. Zwei Jahre später belegte sie bei den [[Commonwealth Games 2014/Leichtathletik|Commonwealth Games]] in [[Glasgow]] in 9:37,04 min den fünften Platz. 2015 qualifizierte sie sich für die [[Leichtathletik-Weltmeisterschaften 2015|Weltmeisterschaften]] in [[Peking]], bei denen sie mit 9:39,35 min im [[Leichtathletik-Weltmeisterschaften 2015/3000 m Hindernis der Frauen|Vorlauf]] ausschied. Im Jahr darauf nahm sie erstmals an den [[Olympische Sommerspiele 2016/Leichtathletik|Olympischen Spielen]] in [[Rio de Janeiro]] teil und belegte dort in 9:21,21 min im [[Olympische Sommerspiele 2016/Leichtathletik – 3000 m Hindernis (Frauen)|Finale]] den neunten Platz im Hindernislauf. Zudem erreichte sie auch im [[5000-Meter-Lauf]] das [[Olympische Sommerspiele 2016/Leichtathletik – 5000 m (Frauen)|Finale]], in dem sie mit 15:10,35 min auf Rang zwölf gelangte. Auch bei den [[Leichtathletik-Weltmeisterschaften 2017|Weltmeisterschaften]] in London 2017 gelangte sie bis in das [[Leichtathletik-Weltmeisterschaften 2017/3000 m Hindernis der Frauen|Finale]], in dem sie mit 9:26,25 min den zwölften Platz belegte. 2018 nahm sie erneut an den [[Commonwealth Games 2018/Leichtathletik|Commonwealth Games]] im heimischen [[Gold Coast (Australien)|Gold Coast]] teil und wurde dort in 9:42,69 min Fünfte.

2019 qualifizierte sie sich erneut für die [[Leichtathletik-Weltmeisterschaften 2019|Weltmeisterschaften]] in [[Doha]], bei denen sie in 9:23,84 min [[Leichtathletik-Weltmeisterschaften 2019/3000 m Hindernis der Frauen|Finale]] den zehnten Platz belegte. 2021 siegte sie in 9:54,62 min beim [[Queensland Track Classic 2021|Queensland Track Classic]] und nahm dann im August erneut an den [[Olympische Sommerspiele 2020/Leichtathletik|Olympischen Sommerspielen]] in [[Tokio]] teil und konnte dort ihr Rennen im [[Olympische Sommerspiele 2020/Leichtathletik – 3000 m Hindernis (Frauen)|Finale]] nicht beenden. Fortan fokussierte sich Gregson auf den Langstreckenlauf und den Straßenlauf. 2023 stellte sie in Valencia mit 2:23:08 h eine neue Bestleistung im Marathon auf und im Jahr darauf wurde sie bei den [[Olympische Sommerspiele 2024/Leichtathletik|Olympischen Sommerspielen]] in [[Paris]] nach 2:29:56 h 24.

In den Jahren 2013, 2015 und 2021 wurde Gregson australische Meisterin im Hindernislauf sowie 2016 über 5000 Meter und 2021 im 3000-Meter-Lauf. Zudem wurde sie 2023 Landesmeisterin im Halbmarathon sowie im Straßenrennen über 12 km. Sie absolvierte ein Studium für Physiologie und Kinesiologie an der [[University of Florida]]. Im September 2018 heiratete sie den Mittelstreckenläufer [[Ryan Gregson]].<ref>{{Internetquelle |url=https://www.illawarramercury.com.au/story/5678688/olympic-royalty-ryan-gregson-and-genevieve-lacaze-marry/ |titel=Olympic royalty Ryan Gregson and Genevieve LaCaze marry |werk=illawarramercury.com.au |datum=2018-10-02 |abruf=2019-08-30 |sprache=en}}</ref>

== Persönliche Bestzeiten ==
* 1500 Meter: 4:09,40 min, 15. September 2020 in [[London]]
* 3000 Meter: 8:49,38 min, 4. September 2018 in [[Zagreb]]
** 3000 Meter (Halle): 8:45,81 min, 18. Februar 2017 in [[Birmingham]]
* 5000 Meter: 15:06,67 min, 9. September 2016 in [[Brüssel]]
* 10.000 Meter: 32:06,32 min, 26. Januar 2021 in [[Melbourne]]
* Halbmarathon: 1:10:07 h, 15. Oktober 2023 in Melbourne
* Marathon: 2:23,08 h, 3. Dezember 2023 in [[Valencia]]
* 2000 m Hindernis: 6:09,48 min, 1. September 2019 in [[Berlin]] ('''Ozeanienrekord''')
* 3000 m Hindernis: 9:14,28 min, 27. August 2016 in [[Paris]] ('''Ozeanienrekord''')

== Weblinks ==
{{Commonscat}}
* {{World Athletics|14271807}}
* {{Olympedia|127119}}

== Einzelnachweise ==
<references />

{{DEFAULTSORT:Gregson, Genevieve}}
[[Kategorie:3000-Meter-Läufer (Australien)]]
[[Kategorie:5000-Meter-Läufer (Australien)]]
[[Kategorie:3000-Meter-Hindernisläufer (Australien)]]
[[Kategorie:Halbmarathonläufer (Australien)]]
[[Kategorie:Marathonläufer (Australien)]]
[[Kategorie:Crossläufer (Australien)]]
[[Kategorie:Olympiateilnehmer (Australien)]]
[[Kategorie:Teilnehmer der Olympischen Sommerspiele 2012]]
[[Kategorie:Teilnehmer der Olympischen Sommerspiele 2016]]
[[Kategorie:Teilnehmer der Olympischen Sommerspiele 2020]]
[[Kategorie:Teilnehmer der Olympischen Sommerspiele 2024]]
[[Kategorie:Teilnehmer an den Commonwealth Games (Australien)]]
[[Kategorie:Australischer Meister (Leichtathletik)]]
[[Kategorie:Australier]]
[[Kategorie:Geboren 1989]]
[[Kategorie:Frau]]

{{Personendaten
|NAME=Gregson, Genevieve
|ALTERNATIVNAMEN=LaCaze, Genevieve (Geburtsname)
|KURZBESCHREIBUNG=australische Hindernisläuferin
|GEBURTSDATUM=4. August 1989
|GEBURTSORT=[[Benowa]]
|STERBEDATUM=
|STERBEORT=
}}

title: Karriere

Disziplin: Hindernislauf

Verein: Glenhuntly Athletics Club · Melbourne Track Club

Trainer: Nic Bideau

Status: aktiv


text:
# Elaeocarpus fairchildii
Elaeocarpus fairchildii là một loài thực vật có hoa trong họ Côm. Loài này được Merr. mô tả khoa học đầu tiên năm 1951.

title: Elaeocarpus fairchildii

wikitext:
{{nhan đề nghiêng}}
{{Bảng phân loại
| name = ''Elaeocarpus fairchildii''
| status =
| status_system =
| status_ref =
| image =
| image_caption =
| regnum = [[Thực vật|Plantae]]
| unranked_divisio = [[Thực vật có hoa|Angiospermae]]
| unranked_classis = [[Thực vật hai lá mầm thật sự|Eudicots]]
| unranked_ordo = [[Nhánh hoa Hồng|Rosids]]
| ordo = [[Bộ Chua me đất|Oxalidales]]
| familia = [[Họ Côm|Elaeocarpaceae]]
| genus = ''[[Elaeocarpus]]''
| species = '''''E. fairchildii'''''
| binomial = ''Elaeocarpus fairchildii''
| binomial_authority = Merr., 1951
}}
'''''Elaeocarpus fairchildii''''' là một loài [[thực vật có hoa]] trong [[họ Côm]]. Loài này được Merr. mô tả khoa học đầu tiên năm 1951.<ref>{{chú thích web|url=http://www.theplantlist.org/tpl1.1/record/kew-2785525| title=''Elaeocarpus fairchildii''|access-date=ngày 30 tháng 8 năm 2013| author=The Plant List | year =2010}}</ref>

==Chú thích==
{{tham khảo|30em}}
==Liên kết ngoài==
*{{commonscat-inline|Elaeocarpus fairchildii}}
*{{wikispecies-inline|Elaeocarpus fairchildii}}
*{{IPNI2|Elaeocarpus fairchildii|324104-1|access-date=ngày 30 tháng 8 năm 2013}}

[[Thể loại:Chi Côm|F]]
[[Thể loại:Thực vật được mô tả năm 1951]]

{{Elaeaocarpaceae-stub}}

title: Phân loại khoa học

Giới (regnum): Plantae

(không phân hạng): Angiospermae Eudicots Rosids

Bộ (ordo): Oxalidales

Họ (familia): Elaeocarpaceae

Chi (genus): Elaeocarpus

Loài (species): E. fairchildii

title: Danh pháp hai phần

Danh pháp hai phần: Elaeocarpus fairchildii · Merr., 1951


text:
# Zygmunt Karpiński
Zygmunt Karpiński (ur. 24 marca 1892 w Gnieźnie, zm. 2 lutego 1981 w Warszawie) – polski ekonomista, bankowiec, monetarysta, powstaniec wielkopolski.

## Życiorys

### Młodość – nauka, zaangażowanie społeczne, pierwsza praca
Jego ojcem był prawnik Antoni Karpiński h. Korab, a matką Wanda Święcicka h. Jastrzębiec (1861–1909). Wychowywał się w rodzinie o głębokich tradycjach patriotycznych. Bratem matki był Heliodor Święcicki a bratem babci Kazimierz Jarochowski. Wśród najbliższych przodków miał uczestników powstań styczniowego i listopadowego. Lata dziecięce spędził na elementarnej nauce w rodzinnym domu. Następnie uczęszczał do Królewskiego Gimnazjum w Gnieźnie, gdzie wstąpił do tajnego koła uczniowskiej organizacji samokształceniowej Towarzystwo Tomasza Zana. Po zdaniu w 1910 matury udał się na studia do Strasburga, Monachium i Berlina. Na tych uczelniach jego wykładowcami byli ówczesne sławy ekonomii: Georg Friedrich Knapp, Lujo Brentano, Werner Sombart. Uzyskał stopień doktora ekonomii na Uniwersytecie Goethego we Frankfurcie, pracą pt. Die Wechselkurse während des Weltkrieges vos dessen Beginn bis Ende 1915. Zaangażował się w działalność Związku Młodzieży Polskiej „Zet”. Podczas studiów praktykował w Kasie Pożyczkowej w Gnieźnie, w Banku Towarzystw Spółdzielczych w Warszawie, w Austriackim Zakładzie Kredytowym w Wiedniu, a bezpośrednio po studiach podjął pracę w Disconto-Gesellschaft, jednym z największych banków niemieckich.
Jesienią 1917 został wcielony do armii pruskiej do kompanii roboczej. Po zwolnieniu z wojska, pozostał w Berlinie, gdzie włączył się w działalność polskiej organizacji Saison Arbeiter Fürsorge (Opieka nad pracownikami sezonowymi). Rewolucyjne wydarzenia roku 1918 w Berlinie zmusiły go do powrotu do Gniezna. W rodzinnym mieście wstąpił w szeregi powstańcze. Jako członek Rady Robotniczo-Żołnierskiej został oddelegowany do kontrolowania pracy niemieckiego burmistrza miasta, Heinricha Nollnera. Wziął udział w pertraktacjach w Zdziechowie pod Gnieznem z dowództwem Grenzschutzu.

### Okres międzywojenny
W drugim miesiącu powstania Karpiński opuścił Gniezno i udał się do Warszawy, gdzie objął stanowisko naczelnika w Polskiej Krajowej Kasie Pożyczkowej (banku emisyjnym). Tworzył sieć banku na terenach wcielonych do odrodzonego państwa polskiego. Uczestniczył w pracach nad ujednoliceniem pieniądza w Polsce oraz przejęciem oddziałów banków w Galicji i byłej Prowincji Poznańskiej. Jako przedstawiciel polskiego banku emisyjnego brał udział w wielu międzynarodowych konferencjach finansowych, między innymi w 1920 (wraz z premierem Władysławem Grabskim) w Brukseli, w 1922 w Genui, w 1923 w konferencji krajów bałtyckich w Tallinnie. W 1924 został powołany na sekretarza Komitetu Organizacyjnego Banku Polskiego, a 23 kwietnia 1924 roku w chwili oficjalnego rozpoczęcia działalności Banku Polskiego został sekretarzem rady nadzorczej banku i dyrektorem działu walutowego. Był de facto odpowiedzialnym za kontakty z zagranicą. W kwietniu 1936, w sytuacji dramatycznie zmniejszających się rezerw Banku Polskiego, rekomendował (wprowadzoną dekretem prezydenta RP) autorską ustawę o reglamentacji dewiz.

### Misja w Banku Polskim
9 września 1939 Zygmunt Karpiński otrzymał pełnomocnictwo podpisane przez prezesa Banku Polskiego, Leona Barańskiego, oraz dwóch członków zarządu banku do jednoosobowego dysponowania zapasami złota będącymi w posiadaniu Banku Polskiego. Jednocześnie wiceminister spraw wewnętrznych, gen. Litwinowicz, wydał Karpińskiemu zaświadczenie dające mu wszelkie uprawnienia jako delegata rządu. Karpiński podejmował szereg dyplomatycznych kroków celem bezpiecznego transportu złota, dewiz i dokumentów Banku Polskiego z Warszawy do Francji. Po ewakuacji do Wielkiej Brytanii Zygmunt Karpiński i Leon Barański – decyzją ministra skarbu, Henryka Strasburgera – zostali prawomocnymi członkami dyrekcji Banku Polskiego do podpisywania w imieniu banku. W pierwszych miesiącach 1941 wyznaczony przez ministra skarbu i bank jako główny i jedyny delegat do prawnej obrony przed sądami amerykańskimi polskiego depozytu złota przed próbą jego zawłaszczenia przez władze Banku Francji.

### Okres powojenny
Był członkiem polskiej delegacji na konferencji w lipcu 1944 w Bretton Woods w stanie New Hampshire, gdzie kilkadziesiąt państw podpisały statuty Międzynarodowego Funduszu Walutowego oraz Międzynarodowego Banku Odbudowy i Rozwoju Gospodarczego. W lutym 1946 otrzymał od Banku Polskiego oraz władz nowo utworzonego Narodowego Banku Polskiego delegację do reprezentowania Polski na konferencję w Savannah w stanie Georgia, podczas której ukonstytuowano działalność MFW i MBOiRG. Po konferencji w Savannah postanowił wrócić do Polski. Przyjął propozycję objęcia stanowiska dyrektora członka zarządu NBP. Po 1951 przeszedł na emeryturę z pełnieniem roli doradcy prezesa NBP.
Od 1920 był mężem Grażyny Jeżewskiej h. Jastrzębiec.
Spoczywa na cmentarzu Powązkowskim w Warszawie (kwatera 155b-5-1).

## Ordery i odznaczenia
- Krzyż Oficerski Orderu Odrodzenia Polski (11 listopada 1936)[7]
- Medal Dziesięciolecia Odzyskanej Niepodległości[8]

## Publikacje
- Rola złota w polityce walutowej przyszłego Banku Polskiego, „Siła” 1918.
- Zarys polityki bankowej, wyd. Biblioteka Wyższej Szkoły Bankowej, 1924.
- Waluta złota i pozłacana, 1928.
- Poland’s Monetary and Financial Policy 1919–1939, przyczynek monograficzny encyklopedii Uniwersytetu Kalifornia, 1941.
- Współpraca banków emisyjnych w dziedzinie regulowania bilansów płatniczych, Ekonomia Polska.
- Kontrola międzynarodowych ruchów kapitałowych w powojennym ustroju pieniężnym, Ekonomia Polska.
- Bank Polski 1924–39 przyczynek do historii gospodarczej okresu międzywojennego, Państwowe Wydawnictwo Gospodarcze. 1958.
- Losy złota polskiego podczas drugiej wojny światowej, PWN, 1958.
- Bankowości w krajach kapitalistycznych, PWN, 1961.
- Kryzys dolara i kapitalistycznego ustroju walutowego, PWE, 1964.
- Ustroje pieniężne w Polsce od roku 1917, PWN, 1968.
- O Wielkopolsce, złocie i dalekich podróżach, PIW, 1971 (pamiętnik).

wikiname: plwiki

title: Zygmunt Karpiński

in_language: pl

wikitext:
{{Biogram infobox
 |imię i nazwisko           = Zygmunt Karpiński
 |grafika                   = Zygmunt Karpiński.jpg
 |opis grafiki              =
 |alt grafiki               =
 |data urodzenia            = 24 marca 1892
 |miejsce urodzenia         = [[Gniezno]]
 |data śmierci              = 2 lutego 1981
 |miejsce śmierci           = [[Warszawa]]
 |zawód                     = ekonomista
 |narodowość                = polska
 |odznaczenia               = {{order|OOP|KO}} {{order|MDON}}
 |commons                   =
}}
'''Zygmunt Karpiński''' (ur. [[24 marca]] [[1892]] w [[Gniezno|Gnieźnie]], zm. [[2 lutego]] [[1981]] w [[Warszawa|Warszawie]]) – polski ekonomista, bankowiec, monetarysta, [[Powstanie wielkopolskie|powstaniec wielkopolski]].

== Życiorys ==
=== Młodość – nauka, zaangażowanie społeczne, pierwsza praca ===
Jego ojcem był prawnik [[Antoni Karpiński]] [[Herb|h.]] [[Korab (herb szlachecki)|Korab]], a matką Wanda Święcicka h. [[Jastrzębiec (herb szlachecki)|Jastrzębiec]] (1861–1909)<ref name=":0">{{Cytuj |tytuł = Zygmunt Karpiński z Karpina h. Korab |data dostępu = 2021-01-20 |opublikowany = Sejm-Wielki.pl |url = http://www.sejm-wielki.pl/b/psb.11009.5}}</ref>. Wychowywał się w rodzinie o głębokich tradycjach patriotycznych. Bratem matki był [[Heliodor Święcicki]] a bratem babci [[Kazimierz Jarochowski]]. Wśród najbliższych przodków miał uczestników powstań [[Powstanie styczniowe|styczniowego]] i [[Powstanie listopadowe|listopadowego]]. Lata dziecięce spędził na elementarnej nauce w rodzinnym domu. Następnie uczęszczał do [[I Liceum Ogólnokształcące im. Bolesława Chrobrego w Gnieźnie|Królewskiego Gimnazjum w Gnieźnie]]<ref>{{cytuj stronę |url= http://www.absolwent.gniezno.pl/strona.php?mi=602&lang= |tytuł=Absolwenci – Z orlików na orły wyrośli |opublikowany=Stowarzyszenie Absolwentów I LO}} [dostęp 2014-11-07].</ref>, gdzie wstąpił do tajnego koła uczniowskiej organizacji samokształceniowej [[Towarzystwo Tomasza Zana]]. Po zdaniu w 1910 matury udał się na studia do [[Université de Strasbourg I|Strasburga]], [[Uniwersytet Ludwika i Maksymiliana w Monachium|Monachium]] i [[Uniwersytet Humboldtów w Berlinie|Berlina]]. Na tych uczelniach jego wykładowcami byli ówczesne sławy ekonomii: [[Georg Friedrich Knapp]], [[Lujo Brentano]], [[Werner Sombart]]. Uzyskał stopień [[doktor]]a ekonomii na [[Uniwersytet Johanna Wolfganga Goethego we Frankfurcie nad Menem|Uniwersytecie Goethego we Frankfurcie]], pracą pt. ''Die Wechselkurse während des Weltkrieges vos dessen Beginn bis Ende 1915''<ref>{{cytuj stronę| url= http://www.wbc.poznan.pl/dlibra/docmetadata?id=119124&from=&dirids=1&ver_id=&lp=2&QI= |tytuł= Wiadomości bibliograficzne s.9| opublikowany= Wielkopolska Biblioteka Cyfrowa}} [dostęp 2014-09-10].</ref>. Zaangażował się w działalność [[Związek Młodzieży Polskiej „Zet”|Związku Młodzieży Polskiej „Zet”]]. Podczas studiów praktykował w Kasie Pożyczkowej w Gnieźnie, w [[Bank Towarzystw Spółdzielczych|Banku Towarzystw Spółdzielczych]] w Warszawie, w Austriackim Zakładzie Kredytowym w [[Wiedeń|Wiedniu]], a bezpośrednio po studiach podjął pracę w [[Deutsche Bank|Disconto-Gesellschaft]], jednym z największych banków niemieckich.

Jesienią 1917 został wcielony do [[Armia Cesarstwa Niemieckiego|armii pruskiej]] do kompanii roboczej. Po zwolnieniu z wojska, pozostał w Berlinie, gdzie włączył się w działalność polskiej organizacji Saison Arbeiter Fürsorge (Opieka nad pracownikami sezonowymi). Rewolucyjne wydarzenia roku 1918 w [[Rewolucja listopadowa|Berlinie]] zmusiły go do powrotu do Gniezna. W rodzinnym mieście wstąpił w szeregi powstańcze. Jako członek Rady Robotniczo-Żołnierskiej został oddelegowany do kontrolowania pracy niemieckiego burmistrza miasta, [[Prezydenci Gniezna|Heinricha Nollnera]]. Wziął udział w pertraktacjach w [[Zdziechowa|Zdziechowie]] pod Gnieznem z dowództwem [[Grenzschutz Ost|Grenzschutzu]].

=== Okres międzywojenny ===
W drugim miesiącu powstania Karpiński opuścił Gniezno i udał się do Warszawy, gdzie objął stanowisko naczelnika w [[Polska Krajowa Kasa Pożyczkowa|Polskiej Krajowej Kasie Pożyczkowej]] (banku emisyjnym). Tworzył sieć banku na terenach wcielonych do odrodzonego państwa polskiego. Uczestniczył w pracach nad ujednoliceniem pieniądza w Polsce oraz przejęciem oddziałów banków w [[Galicja (Europa Środkowa)|Galicji]] i byłej [[Prowincja Poznańska|Prowincji Poznańskiej]]. Jako przedstawiciel polskiego banku emisyjnego brał udział w wielu międzynarodowych konferencjach finansowych, między innymi w 1920 (wraz z premierem [[Władysław Grabski|Władysławem Grabskim]]) w Brukseli, w 1922 w [[Genua|Genui]], w 1923 w konferencji krajów bałtyckich w [[Tallinn]]ie. W 1924 został powołany na sekretarza Komitetu Organizacyjnego [[Bank Polski Spółka Akcyjna|Banku Polskiego]], a 23 kwietnia 1924 roku w chwili oficjalnego rozpoczęcia działalności Banku Polskiego został sekretarzem [[Rada nadzorcza|rady nadzorczej]] banku i dyrektorem działu walutowego<ref>{{cytuj stronę|url=http://ebuw.uw.edu.pl/dlibra/docmetadata?id=101032|tytuł=Rocznik Informacyjny o Spółkach Akcyjnych w Polsce. R. 2, 1930, Nr 24. Bank Polski, Spółka Akcyjna (1924)|opublikowany=e-Biblioteka Uniwersytetu Warszawskiego|autor=|data dostępu=|język=}} [dostęp 2015-05-22].</ref>. Był de facto odpowiedzialnym za kontakty z zagranicą. W kwietniu 1936, w sytuacji dramatycznie zmniejszających się rezerw Banku Polskiego, rekomendował (wprowadzoną dekretem prezydenta RP) autorską ustawę o reglamentacji dewiz.

=== Misja w Banku Polskim ===
[[Plik:Pełnomocnictwo.jpg|thumb|left|Upoważnienie dla dyrektora Zygmunta Karpińskiego wystawione przez prezesa i zarząd Banku Polskiego do dysponowania depozytem złota]]
9 września 1939 Zygmunt Karpiński otrzymał pełnomocnictwo podpisane przez prezesa Banku Polskiego, [[Leon Barański (bankier)|Leona Barańskiego]], oraz dwóch członków zarządu banku do jednoosobowego dysponowania zapasami złota będącymi w posiadaniu Banku Polskiego. Jednocześnie wiceminister spraw wewnętrznych, [[Aleksander Litwinowicz|gen. Litwinowicz]], wydał Karpińskiemu zaświadczenie dające mu wszelkie uprawnienia jako delegata rządu. Karpiński podejmował szereg dyplomatycznych kroków celem bezpiecznego transportu złota, dewiz i dokumentów Banku Polskiego z Warszawy do Francji. Po ewakuacji do Wielkiej Brytanii Zygmunt Karpiński i Leon Barański – decyzją ministra skarbu, [[Henryk Strasburger|Henryka Strasburgera]] – zostali prawomocnymi członkami dyrekcji Banku Polskiego do podpisywania w imieniu banku. W pierwszych miesiącach 1941 wyznaczony przez ministra skarbu i bank jako główny i jedyny delegat do prawnej obrony przed sądami amerykańskimi polskiego depozytu złota przed próbą jego zawłaszczenia przez władze [[Bank Francji|Banku Francji]].

=== Okres powojenny ===
Był członkiem polskiej delegacji na konferencji w lipcu 1944 w [[System z Bretton Woods|Bretton Woods]] w stanie [[New Hampshire]], gdzie kilkadziesiąt państw podpisały statuty [[Międzynarodowy Fundusz Walutowy|Międzynarodowego Funduszu Walutowego]] oraz [[Bank Światowy|Międzynarodowego Banku Odbudowy i Rozwoju Gospodarczego]]. W lutym 1946 otrzymał od Banku Polskiego oraz władz nowo utworzonego [[Narodowy Bank Polski|Narodowego Banku Polskiego]] delegację do reprezentowania Polski na konferencję w [[Savannah (Georgia)|Savannah]] w stanie [[Georgia]], podczas której ukonstytuowano działalność MFW i MBOiRG. Po konferencji w Savannah postanowił wrócić do Polski. Przyjął propozycję objęcia stanowiska dyrektora członka zarządu NBP. Po 1951 przeszedł na emeryturę z pełnieniem roli doradcy prezesa NBP<ref>{{encyklopedia PWN|id = 3920722|tytuł=Karpiński Zygmunt|data dostępu=2014-03-03}}</ref>.

Od 1920 był mężem Grażyny Jeżewskiej h. Jastrzębiec<ref name=":0" />.

Spoczywa na [[Cmentarz Powązkowski w Warszawie|cmentarzu Powązkowskim w Warszawie]] (kwatera 155b-5-1)<ref>{{Cmentarze Warszawa|id=44810|cmentarz=Cmentarz Stare Powązki|osoba=WANDA HULEWICZOWA|data dostępu=2019-10-25}}</ref>.

== Ordery i odznaczenia ==

* Krzyż Oficerski [[Order Odrodzenia Polski|Orderu Odrodzenia Polski]] (11 listopada 1936)<ref>{{Monitor Polski|rok=1936|numer=263|pozycja=468}} „za zasługi na polu bankowości”.</ref>
* [[Medal Dziesięciolecia Odzyskanej Niepodległości]]<ref>{{Cytuj książkę|tytuł=Czy wiesz kto to jest?|rok=1938|wydawca=Wydawnictwo Głównej Księgarni Wojskowej|miejsce=Warszawa|strony=325|autor=[[Stanisław Łoza]] (red.)|url=http://jbc.jelenia-gora.pl/dlibra/publication/19725/edition/18466/content|data dostępu=2021-01-20}}</ref>

== Publikacje ==
* ''Rola złota w polityce walutowej przyszłego Banku Polskiego'', „Siła” 1918.
* ''Zarys polityki bankowej'', wyd. Biblioteka Wyższej Szkoły Bankowej, 1924.
* ''Waluta złota i pozłacana'', 1928.
* ''Poland’s Monetary and Financial Policy 1919–1939'', przyczynek monograficzny encyklopedii Uniwersytetu Kalifornia, 1941.
* ''Współpraca banków emisyjnych w dziedzinie regulowania bilansów płatniczych'', Ekonomia Polska.
* ''Kontrola międzynarodowych ruchów kapitałowych w powojennym ustroju pieniężnym'', Ekonomia Polska.
* ''Bank Polski 1924–39 przyczynek do historii gospodarczej okresu międzywojennego'', Państwowe Wydawnictwo Gospodarcze. 1958.
* ''Losy złota polskiego podczas drugiej wojny światowej'', PWN, 1958.
* ''Bankowości w krajach kapitalistycznych'', [[Wydawnictwo Naukowe PWN|PWN]], 1961.
* ''Kryzys dolara i kapitalistycznego ustroju walutowego'', PWE, 1964.
* ''Ustroje pieniężne w Polsce od roku 1917'', PWN, 1968.
* ''O Wielkopolsce, złocie i dalekich podróżach'', [[PIW]], 1971 (pamiętnik).

== Przypisy ==
{{Przypisy}}

== Bibliografia ==
* Zygmunt Karpiński, ''O Wielkopolsce, złocie i dalekich podróżach'', Warszawa: [[Państwowy Instytut Wydawniczy]], 1971.

{{Kontrola autorytatywna}}

{{SORTUJ:Karpiński, Zygmunt}}
[[Kategoria:Członkowie organów Narodowego Banku Polskiego]]
[[Kategoria:Członkowie Towarzystwa Tomasza Zana]]
[[Kategoria:Członkowie Związku Młodzieży Polskiej „Zet”]]
[[Kategoria:Ludzie urodzeni w Gnieźnie]]
[[Kategoria:Odznaczeni Krzyżem Oficerskim Orderu Odrodzenia Polski (II Rzeczpospolita)]]
[[Kategoria:Odznaczeni Medalem Dziesięciolecia Odzyskanej Niepodległości]]
[[Kategoria:Pochowani na cmentarzu Powązkowskim w Warszawie]]
[[Kategoria:Polscy ekonomiści]]
[[Kategoria:Powstańcy wielkopolscy (1918–1919)]]
[[Kategoria:Urodzeni w 1892]]
[[Kategoria:Urzędnicy bankowi II Rzeczypospolitej]]
[[Kategoria:Zmarli w 1981]]

title: Zygmunt Karpiński

Data i miejsce urodzenia: 24 marca 1892 · Gniezno

Data i miejsce śmierci: 2 lutego 1981 · Warszawa

Zawód, zajęcie: ekonomista

Narodowość: polska


text:
# Ciclólisis
La ciclólisis es un proceso en el cual la circulación ciclónica se debilita y se deteriora. La ciclólisis es el proceso opuesto a la ciclogénesis.

## Ciclones extratropicales
Los ciclones extratropicales generalmente sufren ciclólisis luego de que se forma un frente ocluido, que priva de aire cálido al centro de baja presión del ciclón. Con el centro del ciclón rodeado de aire frío, la diferencia de temperatura o baroclinidad comienza a disminuir y la corriente en chorro persiste sobre las áreas más fuertes de baroclinidad que no están sobre el centro del ciclón, lo que hace que la corriente en chorro no pueda sostener el sistema. Esto suele provocar el debilitamiento y disipación del ciclón. Cuando un ciclón extratropical ha completado su ciclólisis, generalmente no está conectado a ningún frente meteorológico. Los ciclones extratropicales en el hemisferio norte tienden a sufrir ciclólisis sobre el noreste océano Atlántico, el noroeste de Europa, el golfo de Alaska, el noroeste del Pacífico, el noreste de Canadá, Rusia central o el Mediterráneo oriental.   En el hemisferio sur, la mayoría de los ciclones extratropicales comienzan a experimentar ciclólisis a partir de los 50°S en dirección al polo sur.

## Ciclones tropicales
Los ciclones tropicales a menudo sufren ciclólisis después de tocar tierra, especialmente si el terreno es montañoso, ya que se incrementa la fricción con el terreno. Su suministro de aire marítimo cálido y húmedo también se interrumpe cuando se desplaza sobre tierra. Sin embargo, el efecto océano marrón puede hacer que un ciclón tropical mantenga su fuerza o incluso se intensifique sobre la tierra. Un ciclón tropical también puede sufrir ciclólisis si se mueve sobre aguas más frías que 26,5 °C ya que esto provocará que pierda sus características tropicales y se convierta en un remanente de baja presión. Sin embargo, estos ciclones remanentes podrían persistir algunos días más. La cizalladura excesiva del viento también puede causar ciclólisis, ya que hace que la convección que impulsa al ciclón tropical se aleje del centro.

## Mesociclones
Los mesociclones son ciclones de mesoescala con aproximadamente 2 a 10 km de diámetro, localizados dentro de tormentas eléctricas severas. Las tormentas eléctricas que contienen mesociclones persistentes se les conoce como supercélulas o superceldas. Los mesociclones suelen experimentar ciclólisis cuando el frente de ráfaga de la tormenta bloquea la corriente ascendente, debilitando así la circulación ciclónica. En el caso de las supercélulas tornádicas (las que han producido un tornado), esto provoca que sus respectivos tornados se eleven del suelo y disipen. La tormenta en si también comienza a disiparse.

wikiname: eswiki

title: Ciclólisis

in_language: es

wikitext:
[[Archivo:Northwest_Pacific_cyclone_2021-02-05_0229Z.jpg|miniaturadeimagen| Un ciclón extratropical compacto que inicia el proceso de ciclólisis. Se disipó completamente en un día.]]
La '''ciclólisis''' es un proceso en el cual la [[Circulación atmosférica|circulación ciclónica]] se debilita y se deteriora. La ciclólisis es el proceso opuesto a la [[ciclogénesis]].<ref>{{Cita web|url=https://www.britannica.com/science/cyclolysis|título=Cyclolysis {{!}} meteorology|fechaacceso=2021-03-24|sitioweb=Encyclopedia Britannica|idioma=en}}</ref>

== Ciclones extratropicales ==
Los [[Ciclón extratropical|ciclones extratropicales]] generalmente sufren ciclólisis luego de que se forma un [[Frente ocluido (meteorología)|frente ocluido]], que priva de aire cálido al centro de baja presión del ciclón. Con el centro del ciclón rodeado de aire frío, la diferencia de temperatura o [[Baroclinia|baroclinidad]] comienza a disminuir y la [[corriente en chorro]] persiste sobre las áreas más fuertes de baroclinidad que no están sobre el centro del ciclón, lo que hace que la corriente en chorro no pueda sostener el sistema. Esto suele provocar el debilitamiento y [[disipación]] del ciclón.<ref>{{Cita web|url=https://www.britannica.com/science/cyclogenesis|título=Cyclogenesis {{!}} meteorology|fechaacceso=2021-03-24|sitioweb=Encyclopedia Britannica|idioma=en}}</ref><ref>{{Cita web|url=https://www.eoas.ubc.ca/books/Practical_Meteorology/mse3/Ch13-Cyclones.pdf|título=Meteorology for Scientists and Engineers, 3rd Ed|urlarchivo=https://web.archive.org/web/20170629034436/https://www.eoas.ubc.ca/books/Practical_Meteorology/mse3/Ch13-Cyclones.pdf|fechaarchivo=2017-06-29|urlmuerta=live}}</ref> Cuando un ciclón extratropical ha completado su ciclólisis, generalmente no está conectado a ningún [[Frente (meteorología)|frente meteorológico]].<ref>{{Cita web|url=https://geo.libretexts.org/Bookshelves/Meteorology/Book%3A_Practical_Meteorology_(Stull)/13%3A_Extratropical_Cyclones/13.00%3A_Section_1-|título=13.1: Cyclone Characteristics|fechaacceso=2021-03-24|fecha=2020-01-22|sitioweb=Geosciences LibreTexts|idioma=en}}</ref> Los ciclones extratropicales en el [[hemisferio norte]] tienden a sufrir ciclólisis sobre el noreste [[océano Atlántico]], el [[noroeste de Europa]], el [[golfo de Alaska]], el [[noroeste del Pacífico]], el noreste [[Canadá|de Canadá]], [[Rusia]] central o el [[Mediterráneo oriental]].<ref>{{Cita web|url=https://www.lancaster.ac.uk/pg/sharkeyp/track_paper.pdf|título=A stochastic model for the lifecycle and track of extreme extratropical cyclones in the North Atlantic}}</ref> <ref>{{Cita web|url=https://myweb.fsu.edu/awing/files/stormtracks.pdf|título=Extratropical Storm Tracks|urlarchivo=https://web.archive.org/web/20181105001029/http://myweb.fsu.edu:80/awing/files/stormtracks.pdf|fechaarchivo=2018-11-05|urlmuerta=live}}</ref> <ref>{{Cita publicación|título=Surface Cyclolysis in the North Pacific Ocean. Part I: A Synoptic Climatology|url=https://archive.org/details/sim_monthly-weather-review_2001-04_129_4/page/n181|apellidos=Martin|nombre=Jonathan E.|apellidos2=Grauman|nombre2=Rhett D.|publicación=Monthly Weather Review|volumen=129|número=4|páginas=748–765|bibcode=2001MWRv..129..748M|doi=10.1175/1520-0493(2001)129<0748:SCITNP>2.0.CO;2|apellidos3=Marsili|nombre3=Nathan|año=2001}}</ref> En el [[hemisferio sur]], la mayoría de los ciclones extratropicales comienzan a experimentar ciclólisis a partir de los [[Paralelo 50 sur|50°S]] en dirección al [[polo sur]].<ref>{{Cita publicación|título=Mean Southern Hemisphere Extratropical Cyclone Behavior in the 40-Year NCEP-NCAR Reanalysis.|apellidos=Simmonds|nombre=Ian|apellidos2=Keay|nombre2=Kevin|publicación=Journal of Climate|volumen=13|número=5|página=873|bibcode=2000JCli...13..873S|doi=10.1175/1520-0442(2000)013<0873:MSHECB>2.0.CO;2|año=2000}}</ref>

== Ciclones tropicales ==
Los [[Ciclón tropical|ciclones tropicales]] a menudo sufren ciclólisis después de tocar [[Aterrizaje (meteorología)|tierra]], especialmente si el terreno es montañoso, ya que se incrementa la fricción con el terreno.<ref name=":0">{{Cita web|url=https://www.aoml.noaa.gov/hrd-faq/|título=Hurricane FAQ|urlarchivo=https://web.archive.org/web/20210217090448/https://www.aoml.noaa.gov/hrd-faq/|fechaarchivo=2021-02-17|urlmuerta=live}}</ref> Su suministro de [[Masa de aire|aire marítimo]] cálido y húmedo también se interrumpe cuando se desplaza sobre tierra.<ref name=":0" /> Sin embargo, el [[efecto océano marrón]] puede hacer que un ciclón tropical mantenga su fuerza o incluso se intensifique sobre la tierra. Un ciclón tropical también puede sufrir ciclólisis si se mueve sobre aguas más frías que 26,5 °C ya que esto provocará que pierda sus características tropicales y se convierta en un remanente de baja presión. Sin embargo, estos ciclones remanentes podrían persistir algunos días más. La [[cizalladura]] excesiva del viento también puede causar ciclólisis, ya que hace que la [[Convección#Convección atmosférica|convección]] que impulsa al ciclón tropical se aleje del centro.<ref>{{Cita libro|apellidos=Chang|nombre=Chih-Pei|url=https://books.google.com/books?id=N8QYOdqGdgkC&pg=PA484|título=East Asian Monsoon|fecha=2004|editorial=World Scientific|isbn=978-981-270-141-1|idioma=en}}</ref>

== Mesociclones ==
Los [[Mesociclón|mesociclones]] son ciclones de [[mesoescala]] con aproximadamente 2 a 10 km de diámetro, localizados dentro de [[Tormenta eléctrica|tormentas eléctricas]] [[Clima extremo|severas]]. Las tormentas eléctricas que contienen mesociclones persistentes se les conoce como [[Supercelda|supercélulas o superceldas]]. Los mesociclones suelen experimentar ciclólisis cuando el [[frente de ráfaga]] de la tormenta bloquea la [[Corriente vertical|corriente ascendente]], debilitando así la circulación ciclónica. En el caso de las supercélulas tornádicas (las que han producido un [[tornado]]), esto provoca que sus respectivos tornados se eleven del suelo y disipen. La tormenta en si también comienza a disiparse.<ref name="MesocycloneDef">{{Cita web|url=http://glossary.ametsoc.org/wiki/Mesocyclone|título=Mesocyclone|fechaacceso=2006-12-07|autor=Glossary of Meteorology|fecha=June 2000|editorial=[[American Meteorological Society]]}}</ref>

== Véase también ==
* [[Ciclogénesis]]
* [[Ciclón]]
* [[Baja presión atmosférica]]

== Referencias ==
{{Listaref}}{{Control de autoridades}}
[[Categoría:Dinámica atmosférica]]


text:
# Амелин (хутір)
Амелин (рос. Амелин) — хутір в Фатезькому районі Курської області Російської Федерації.
Населення становить 8 осіб. Входить до складу муніципального утворення Великожировська сільрада.

## Історія
Населений пункт розташований на території українського етнічного та культурного краю Східна Слобожанщина.
Від 2004 року входить до складу муніципального утворення Великожировська сільрада.

## Населення
| 2002 | 2010 |
| ---- | ---- |
| 22   | ↘8   |

wikiname: ukwiki

title: Амелин (хутір)

in_language: uk

wikitext:
{{Населений пункт Росії
|тип             = [[хутір]]
|тип_род         = хутора
|назва           = Амелин
|назва ін.       = Амелин
|прапор          =
|опис прапора    =
|герб            =
|опис герба      =
|розташування    =
|опис розташування  =
|зображення         =
|зображення_розмір  =
|зображення_підпис  =
|mapx            =
|mapy            =
|суб'єкт РФ      = [[Курська область]]
|район           = [[Фатезький район]]
|міський округ   =
|поселення       = [[Великожировська сільрада]]
|рада            =
|код ЗКАТУ       =
|засноване       =
|перша згадка    =
|завойоване      =
|попередні назви =
|статус          =
|поділ           =
|населення       = {{зменшення}} 8
|ref-населення   =
|площа           =
|ref-площа       =
|густота         =
|поштові індекси = <!--або поштовий індекс-->
|телефонний код  = <!--телефонний код-->
|часовий пояс    = [[Московський час|MSK]] ([[UTC+3]])
|висота          =
|водойма         =
|станція         =
|відстань        = <!--відстань до станції-->
<!--До центру муніципального району/міського округу-->
|залізниця р     =
|ref-залізниця р =
|автошлях р      =
|ref-автошлях р  =
|фізична р       = <!--або відстань р-->
|ref-фізична р   =
|залізниця о     =
|ref-залізниця о =
|автошлях о      =
|ref-автошлях о  =
|фізична о       = <!--або відстань о-->
|ref-фізична о   =
<!--До Москви-->
|залізниця с     =
|ref-залізниця с =
|автошлях с      =
|ref-автошлях с  =
|фізична с       = <!--або відстань с-->
|ref-фізична с   =
|схема           =
|міста-побратими =
|день міста      =
|катойконіми     =
|адреса          =
|вебсторінка    =
|мер             = <!--або голова, або губернатор-->
|ремарки         =
|карта розташування1   =Росія Курська область
}}
'''Амелин''' ({{lang-ru|Амелин}}) — [[хутір]] в [[Фатезький район|Фатезькому районі]] [[Курська область|Курської області]] [[Росія|Російської Федерації]].

Населення становить 8 осіб. Входить до складу муніципального утворення [[Великожировська сільрада]].

== Історія ==

Населений пункт розташований на території українського етнічного та культурного краю [[Східна Слобожанщина]].

Від 2004 року входить до складу муніципального утворення [[Великожировська сільрада]]<ref>[https://web.archive.org/web/20160314021302/http://zakon.scli.ru/ru/legal_texts/legislation_rf/index.php?d_id4=bb946d29-340c-4f4d-a79c-98e025259910&do4=document&id4=1bcc3f5b-8dc3-4546-b263-22f994cbb55b Закон Курской области от 14.10.2004 № 48-ЗКО «О муниципальных образованиях Курской области»] {{ref-ru}}</ref>.

== Населення ==

{{Населення РФ | Амелин (хутор) }}

== Примітки ==

{{reflist|1}}

{{Фатезький район}}
{{Russia-geo-stub}}

[[Категорія:Населені пункти Фатезького району]]

title: хутір Амелин

Країна: Росія

Суб'єкт Російської Федерації: Курська область

Муніципальний район: Фатезький район

Поселення: Великожировська сільрада

title: Основні дані

Населення: ▼ 8

Часовий пояс: MSK (UTC+3)

Основні дані:
Мапа
· Амелин · Амелин


text:
# 熊召政
熊召政（1953年12月—），男，湖北英山人，中国诗人、作家，第六届茅盾文学奖得主，现任中国文联全委会委员。

## 生平
早年参过军，下过乡，22岁起担任英山县文化馆创作辅导干部。
1973年，发表第一首长诗《献给祖国的歌》。1979年，创作政治抒情诗《请举起森林一般的手，制止！》，后获1979-1980年中国首届中青年优秀新诗奖。
1981年，调入湖北省任专业作家至今。1984-1986年，任《长江文艺》副主编。1985-1989年，担任湖北省作家协会副主席，其间曾入武汉大学首届作家班学习两年。
1993年，开始创作的四卷本长篇历史小说《张居正》。
2005年4月，以全票通过荣获第六届茅盾文学奖第一名。
2013年9月，他的82幅书法作品在湖北省图书馆展出，这是其书法作品首次公开出展。

## 作品

### 诗歌诗集
- 《献给祖国的歌》（1973）
- 《请举起森林一般的手，制止！》（1979）
- 《魔瓶》（1990）

新诗集
- 《在深山》（1982）
- 《瘠地上的樱桃》（1983）四川人民出版社
- 《为少女而歌》（1985）
- 《南歌》1995年作家出版社
- 《召政诗》2005年四川文艺出版社
- 《拥抱北方》2014年崇文书局

旧体诗词集
- 《闲人诗稿》2005年四川文艺出版社
- 《闲庐诗稿》（2009）
- 《闲庐诗稿》2011年故宫出版社

### 长篇小说和小说集
长篇小说
- 《酒色财气》1989年四川文艺出版社
- 《张居正》全四卷，长江文艺出版社
  - 第一卷《木兰歌》（1999年出版）
  - 第二卷《水龙吟》（2000年出版）
  - 第三卷《金缕曲》（2001年出版）
  - 第四卷《火凤凰》（2002年出版）
- 《大金王朝》全四卷，长江文艺出版社
  - 第一卷《北方的王者》（2015年出版）
  - 第二卷《擒龙的骑士》（2016年出版）
  - 第三卷《逊位的皇帝》（2019年出版）
  - 第四卷《崩塌的帝国》（2019年出版）

中短篇小说集
- 《醉汉》（2005）

### 散文集
- 《禅游》1994年作家出版社
- 《灯花笑梦红》（2005）
- 《问花笑语》2007年重庆出版社
- 《文明的远歌》（2011）
- 《闲庐谈艺录》2012年西安出版社
- 《踏遍青山人未老》2012东方出版中心
- 《闲庐序跋集》2015年武汉大学出版社
- 《闲庐赋记》2015陕西师范大学出版社
- 《文人的情怀——讲演录》2015陕西师范大学出版社
- 《汉语的世界——讲演录》2017陕西师范大学出版社
- 《文人的贵族精神——文化讲谈录》中国友谊出版公司
- 《山自在水如来——生活随笔集》中国友谊出版公司

历史随笔
- 《青山自在红》（2005）
- 《看了明朝不明白》2006年广东人民出版社
- 《去明朝看风景》2008年中华书局
- 《闲庐文抄》（2009）
- 《明朝帝王师》2010年紫禁城出版社
- 《史诗墨象》（2010）
- 《楚人入秦记》2011西安出版社
- 《醉里挑灯看剑》2013年人民文学出版社
- 《长安自古帝王都》2018年

### 书法
- 《湖北省图书馆新馆落成记》（2013），镌刻于省图书馆南门大理石背面。

## 主要荣誉
- 1979－1980年中国首届中青年优秀新诗奖。
- 2002年《张居正》相继获得湖北省屈原文学奖与湖北省政府图书奖。
- 首届姚雪垠长篇小说奖（2003）。
- 2005年4月以全票通过荣获第六届茅盾文学奖第一名，10月湖北省人民政府授予他"湖北省特殊贡献奖"称号。
- 2006年获得湖北省五一劳动奖章。

## 争议
2009年4月28日作家野夫撰文《是非恩仇二十年——熊召政和我必须面对的末日审判》，文中描述自己因同情参与“六四事件”抗议的學生而退出警界，後參與掩護民運人員，被武汉市公安局与當時好友熊召政合作设局诱捕，被以泄漏国家机密罪判刑6年。熊召政曾想在电话中跟野夫和解，但后者表示在熊召政没有说明当时细节的情况下，不会宽恕。熊召政随后接受记者访问时说，现在还不到说的时候，表示会在恰当的时间谈这件事情，谈到对野夫的看法其表示，“文人很容易放大自己”。
2024年调查记者柴静在YouTube专栏发布报道《柴静访谈野夫“六四告密案”》再次把此事推到前台。同日播出的与熊召政的跟踪采访《柴静访“六四告密案”当事人 茅盾文学奖得主熊召政》中熊召政没有正面回应，认为“现在还不是谈的时候”“究竟谁是陷害者，告密者，现在，我认为，至少，我不想讲这些。因为我不是，我也不需要辩解什么。”

wikiname: zhwiki

title: 熊召政

in_language: zh

wikitext:
{{Infobox writer
| 图像     = 熊召政 20231028.jpg
| 图像说明 =
| 姓名     = 熊召政
| 笔名     =
| 原名     =
| 出生     = {{birth year and age|1953|12}}
| 出生地点 = [[湖北省]][[英山县]]
| 逝世     = <!--卒年在前生年在后{{death date and age|}} 或{{Death year and age| }}-->
| 逝世地点 =
| 职业     = 小说家
| 国籍     = {{PRC}}
| 种族     = 汉族
| 语言     = 中文
| 母校     = [[武汉大学]]
| 创作时期 = 1973年至今
| 体裁     = 小说
| 主题     = [[历史小说]]
| 文学运动 =
| 代表作   = 《张居正》
| 父母     =
| 配偶     =  <!--{{marriage|姓名|年份}} -->
| 伴侣     =
| 子女     =
| 亲属     =
| 受影响于 =
| 施影响于 =
| 奖项     =  {{Awards|award=第六届[[茅盾文学奖]] |year=2005年 |title=《张居正》 }} <!--  {{Awards|award= |year= |title= }} -->
| 官方网站 = <!--  {{URL|website}} -->
| 签名     =  <!--不需要加[[file:|128px]] -->
}}
'''熊召政'''（{{bd|1953年|12月}}），男，[[湖北省|湖北]][[英山县|英山]]人，中国诗人、作家，第六届[[茅盾文学奖]]得主，现任[[中国文联]]全委会委员。

== 生平 ==
早年参过军，下过乡，22岁起担任英山县文化馆创作辅导干部。

1973年，发表第一首长诗《献给祖国的歌》。1979年，创作政治抒情诗《请举起森林一般的手，制止！》，后获1979-1980年中国首届中青年优秀新诗奖。

1981年，调入湖北省任专业作家至今。1984-1986年，任《长江文艺》副主编。1985-1989年，担任湖北省作家协会副主席，其间曾入武汉大学首届作家班学习两年。

1993年，开始创作的四卷本长篇历史小说《[[張居正 (小說)|张居正]]》。

2005年4月，以全票通过荣获第六届[[茅盾文学奖]]第一名。<ref>{{cite web |url=http://news.163.com/13/1130/04/9ETE3CTD00014AED.html |title=熊召政聊《司马迁》:将成陕西文化品牌|date=2013-11-30 |accessdate=2013-12-09 |work=网易 |archive-url=https://web.archive.org/web/20131213123105/http://news.163.com/13/1130/04/9ETE3CTD00014AED.html |archive-date=2013-12-13 |dead-url=yes }}</ref>

2013年9月，他的82幅书法作品在[[湖北省图书馆]]展出，这是其书法作品首次公开出展。

== 作品 ==
=== 诗歌诗集 ===
* 《献给祖国的歌》（1973）
* 《请举起森林一般的手，制止！》（1979）
* 《魔瓶》（1990）
新诗集
* 《在深山》（1982）
* 《瘠地上的樱桃》（1983）四川人民出版社
* 《为少女而歌》（1985）
* 《南歌》1995年作家出版社
* 《召政诗》2005年四川文艺出版社
*《拥抱北方》2014年崇文书局
旧体诗词集
* 《闲人诗稿》2005年四川文艺出版社
* 《闲庐诗稿》（2009）
* 《闲庐诗稿》2011年故宫出版社

=== 长篇小说和小说集 ===
长篇小说
*《酒色财气》1989年四川文艺出版社
* 《张居正》全四卷，长江文艺出版社
**第一卷《木兰歌》（1999年出版）
**第二卷《水龙吟》（2000年出版）
**第三卷《金缕曲》（2001年出版）
**第四卷《火凤凰》（2002年出版）
* 《大金王朝》全四卷，长江文艺出版社
**第一卷《北方的王者》（2015年出版）
**第二卷《擒龙的骑士》（2016年出版）
**第三卷《逊位的皇帝》（2019年出版）
**第四卷《崩塌的帝国》（2019年出版）

中短篇小说集
* 《醉汉》（2005）

=== 散文集 ===
*《禅游》1994年作家出版社
* 《灯花笑梦红》（2005）
* 《问花笑语》2007年重庆出版社
* 《文明的远歌》（2011）
* 《闲庐谈艺录》2012年西安出版社
* 《踏遍青山人未老》2012东方出版中心
*《闲庐序跋集》2015年武汉大学出版社
*《闲庐赋记》2015陕西师范大学出版社
*《文人的情怀——讲演录》2015陕西师范大学出版社
*《汉语的世界——讲演录》2017陕西师范大学出版社
*《文人的贵族精神——文化讲谈录》中国友谊出版公司
*《山自在水如来——生活随笔集》中国友谊出版公司
历史随笔
* 《青山自在红》（2005）
*《看了明朝不明白》2006年广东人民出版社
*《去明朝看风景》2008年中华书局
* 《闲庐文抄》（2009）
* 《明朝帝王师》2010年紫禁城出版社
* 《史诗墨象》（2010）
* 《楚人入秦记》2011西安出版社
*《醉里挑灯看剑》2013年人民文学出版社
*《长安自古帝王都》2018年
=== 书法 ===
* 《湖北省图书馆新馆落成记》（2013），镌刻于省图书馆南门大理石背面。

== 主要荣誉 ==
* 1979－1980年中国首届中青年优秀新诗奖。
* 2002年《张居正》相继获得湖北省屈原文学奖与湖北省政府图书奖。
* 首届姚雪垠长篇小说奖（2003）。
* 2005年4月以全票通过荣获第六届茅盾文学奖第一名，10月湖北省人民政府授予他"湖北省特殊贡献奖"称号。
* 2006年获得湖北省五一劳动奖章。

== 争议 ==
2009年4月28日作家[[野夫]]撰文《是非恩仇二十年——熊召政和我必须面对的末日审判》，文中描述自己因同情参与“[[六四|六四事件]]”抗议的學生而退出警界，後參與掩護民運人員，被武汉市公安局与當時好友熊召政合作设局诱捕，被以泄漏国家机密罪判刑6年。<ref>{{cite web|url=http://politics.dwnews.com/news/2009-04-28/4880811-2.html|title=是非恩仇二十年——熊召政和我必须面对的末日审判|publisher=多维新闻|date=2009-04-28|accessdate=2010-07-02|deadurl=yes|archiveurl=https://web.archive.org/web/20131002094614/http://politics.dwnews.com/news/2009-04-28/4880811-2.html|archivedate=2013年10月2日}}</ref>熊召政曾想在电话中跟野夫和解，但后者表示在熊召政没有说明当时细节的情况下，不会宽恕。熊召政随后接受记者访问时说，现在还不到说的时候，表示会在恰当的时间谈这件事情，谈到对野夫的看法其表示，“文人很容易放大自己”。<ref>{{cite web|url=https://tttan.com/HT/boards/P.qqm/1242606046.html|title=六四告密者恩怨情仇解密|publisher=亚洲周刊|date=2009-05-18|accessdate=2010-07-02|archive-url=https://web.archive.org/web/20180127084051/https://tttan.com/HT/boards/P.qqm/1242606046.html|archive-date=2018年1月27日|dead-url=yes}}</ref>

2024年调查记者[[柴静]]在[[YouTube]]专栏发布报道《柴静访谈野夫“六四告密案”》再次把此事推到前台。<ref>{{cite web|url=https://www.youtube.com/watch?v=ysQgLFl8F4Q&t=4s|title=访谈野夫“六四告密案”：“为恶者不付出代价，将来历代的人还会继续为恶”|access-date=2024-07-24|archive-date=2024-07-24|archive-url=https://web.archive.org/web/20240724030755/https://www.youtube.com/watch?v=ysQgLFl8F4Q&t=4s|dead-url=no}}</ref>同日播出的与熊召政的跟踪采访《柴静访“六四告密案”当事人 茅盾文学奖得主熊召政》中熊召政没有正面回应，认为“现在还不是谈的时候”“究竟谁是陷害者，告密者，现在，我认为，至少，我不想讲这些。因为我不是，我也不需要辩解什么。”<ref>{{cite web|url=https://www.youtube.com/watch?v=_VrA94WCsx0&t=95s|title=柴静访“六四告密案”当事人 茅盾文学奖得主熊召政：“为什么您没有入罪，而野夫负了牢狱之灾？”|access-date=2024-07-24|archive-date=2024-07-24|archive-url=https://web.archive.org/web/20240724030752/https://www.youtube.com/watch?v=_VrA94WCsx0&t=95s|dead-url=no}}</ref>

== 参考文献 ==
{{reflist}}

{{茅盾文学奖|第六屆}}
{{Navboxes
| title  = 熊召政在[[中国文学艺术界联合会]]的职务
| list1  =
{{中国文学艺术界联合会第八届全国委员会}}
{{中国文学艺术界联合会第九届全国委员会}}
{{中国文学艺术界联合会第十届全国委员会}}
}}{{香港电影评论学会大奖最佳编剧}}{{Authority control}}
{{DEFAULTSORT:Xiong熊}}
[[Category:熊姓|Zhao]]
[[Category:英山人]]
[[Category:武汉大学校友]]
[[Category:中華人民共和國小說家]]
[[Category:中国历史小说家]]
[[Category:湖北省文学艺术界联合会主席]]
[[Category:湖北省文学艺术界联合会名誉主席]]
[[Category:茅盾文学奖得主]]
[[Category:姚雪垠长篇历史小说奖得主]]
[[Category:第十三届全国政协委员]]

title: 熊召政

出生: 1953年12月（71歲） · 湖北省英山县

職業: 小说家

語言: 中文

國籍: 中华人民共和国

民族: 汉族

母校: 武汉大学

體裁: 小说

主題: 历史小说

代表作: 《张居正》

獎項: 第六届茅盾文学奖 · 2005年 《张居正》


text:
# Felvizumab
Il felvizumab è un anticorpo monoclonale di tipo murino umanizzato, che è attivo sul virus respiratorio sinciziale (RVS).
Il farmaco è sviluppato dalla  GSK.

### Felvizumab
- (ES) Gerald L. Mandell, John E. Bennett e Raphael Dolin, Enfermedades infecciosas, Elsevier España, 2006,  pp. 2021–, ISBN 978-84-8174-842-0.

title: Felvizumab

wikitext:
{{Disclaimer|medico}}
{{S|anticorpi monoclonali}}
{{Composto chimico
| nome_IUPAC =
| immagine1_nome =
| immagine1_dimensioni =
| immagine2_nome =
| immagine2_dimensioni =
| prefisso_ATC =
| suffisso_ATC =
| PubChem =
| DrugBank =
| formula =
| massa_molecolare =
| smiles =
| nomi_alternativi =
| densità_condensato =
| temperatura_di_fusione =
| temperatura_di_ebollizione =
| solubilità_acqua =
| potere_rotatorio_specifico =
| entalpia_standard_combustione =
| biodisponibilità =
| metabolismo =
| emivita =
| categoria =
| teratogenesi =
| somministrazione =
}}

Il '''felvizumab''' è un [[anticorpo monoclonale]] di tipo [[topo|murino]] umanizzato, che è attivo sul [[Virus respiratorio sinciziale umano|virus respiratorio sinciziale]] (RVS).<ref name="urlapps.who.int">{{Cita web | url = http://apps.who.int/medicinedocs/index/assoc/s14167e/s14167e.pdf | titolo = apps.who.int | autore = | data = | lingua = en | accesso = }}</ref>

Il farmaco è sviluppato dalla  [[GSK]].<ref name="Grabenstein2007">{{Cita libro|autore=John D. Grabenstein|titolo=ImmunoFacts 2008: vaccines and immunologic drugs|url=http://books.google.com/books?id=3IZqAAAAMAAJ|data=1º novembre 2007|editore=Lippincott Williams & Wilkins|isbn=978-1-57439-278-4}}</ref>

== Note ==
<references/>

== Bibliografia ==
* {{Cita libro|autore=Frank Ashall|titolo=Le grandi scoperte scientifiche|url=http://books.google.com/books?id=GXsecqAh6MEC&pg=PA245|anno=1999|editore=Armando Editore|pagine=245–|isbn=978-88-7144-949-4}}
* {{Cita libro|autore=Abul K. Abbas|autore2=Andrew H. Lichtman|autore3=Shiv Pillai|titolo=Immunologia cellulare e molecolare|url=http://books.google.com/books?id=9SFm3nMO_gUC&pg=PA79|anno=2010|editore=Elsevier srl|pagine=79–|isbn=978-88-214-3176-0}}
* {{Cita libro|autore=Abul K. Abbas|autore2=Andrew H. Lichtman|titolo=Le basi dell'immunologia|url=http://books.google.com/books?id=szHkdI9buskC&pg=PA70|accessdate|anno=2006|editore=Elsevier srl|pagine=70–|isbn=978-88-85675-85-8}}
* {{Cita libro|autore=Humphrey P. Rang|autore2=M. Maureen Dale|autore3=James M. Ritter|titolo=Farmacologia|url=http://books.google.com/books?id=HGcP_ip4SmgC&pg=PA778|accessdate|anno=2008|editore=Elsevier srl|pagine=778–|isbn=978-88-214-3023-7}}
* {{Cita libro|autore=Enzo Fagiolo|titolo=Immunoematologia|url=http://books.google.com/books?id=ErRtMU7SKhkC&pg=PA16|anno=2007|editore=Mediserve s.r.l.|pagine=16–|isbn=978-88-8204-135-9}}
* {{Cita libro|autore=Paolo Larizza|titolo=Trattato di medicina interna|url=http://books.google.com/books?id=Rt4_C55_Ls4C&pg=PA909|anno=2005|editore=PICCIN|pagine=909–|isbn=978-88-299-1721-1}}
* {{Cita libro|autore=Angelo Sghirlanzoni|titolo=Terapia Delle Malattie Neurologiche|url=http://books.google.com/books?id=LCNUGXlL4FQC&pg=PA113|data=3 aprile 2010|editore=Springer|pagine=113–|isbn=978-88-470-1119-9}}
* {{Cita libro|autore=Thomas C. King|titolo=Patologia|url=http://books.google.com/books?id=1CgV-Td_I3oC&pg=PA156|anno=2008|editore=Elsevier srl|pagine=156–|isbn=978-88-214-3019-0}}
* {{Cita web| url =http://whqlibdoc.who.int/druginfo/INN_2000_list43.pdf WHO-Lista INN degli Anticorpi monoclonali| titolo =whqlibdoc.who.int| autore =| data =| lingua =en| accesso =| urlmorto =sì| urlarchivio =https://web.archive.org/web/20091016235049/http://whqlibdoc.who.int/druginfo/INN_2000_list43.pdf| dataarchivio =16 ottobre 2009}}
* {{Cita libro|autore=Marie A. Simmons|titolo=Monoclonal antibodies: new research|url=http://books.google.com/books?id=jxhKskARw6IC|anno=2005|editore=Nova Publishers|isbn=978-1-59454-247-3|lingua=en}}
* {{Cita libro|autore=Zhiqiang An|titolo=Therapeutic Monoclonal Antibodies: From Bench to Clinic|url=http://books.google.com/books?id=agdx2rtK7E0C|data=8 settembre 2009|editore=John Wiley and Sons|isbn=978-0-470-11791-0|lingua=en}}
* {{Cita libro|autore=James W. Goding|titolo=Monoclonal antibodies: principles and practice : production and application of monoclonal antibodies in cell biology, biochemistry and immunology|url=http://books.google.com/books?id=jPk4ZY4CnQQC|anno=1996|editore=Academic Press|isbn=978-0-12-287023-1|lingua=en}}
* {{Cita libro|autore=Steve Shire|titolo=Current Trends in Monoclonal Antibody Development and Manufacturing|url=http://books.google.com/books?id=YTbJpdPhgT4C|data=aprile 2009|editore=Springer|isbn=978-0-387-76642-3|lingua=en}}

=== Felvizumab ===
* {{Cita libro|autore=Gerald L. Mandell|autore2=John E. Bennett|autore3=Raphael Dolin|titolo=Enfermedades infecciosas|url=http://books.google.com/books?id=plquQ1vwC34C&pg=PA2021|anno=2006|editore=Elsevier España|pagine=2021–|isbn=978-84-8174-842-0|lingua=es}}

== Voci correlate ==
* [[Anticorpi monoclonali (lista)]]
* [[Anticorpi monoclonali (terapia)]]
* [[Anticorpi monoclonali (nomenclatura)]]
* [[Anticorpi monoclonali (uso clinico approvato)]]

{{Portale|chimica|medicina}}
[[Categoria:Chemioterapici]]
[[Categoria:Anticorpi monoclonali]]

title: Caratteristiche generali