text:
# Pfarrzentrum Hall-Schönegg
Das römisch-katholische Pfarrzentrum Hall-Schönegg steht im Stadtteil Schönegg im Osten der Stadtgemeinde Hall in Tirol im Bezirk Innsbruck-Land im Bundesland Tirol. Die dem Patrozinium des hl. Franz von Assisi unterstellte Pfarrkirche gehört zum Dekanat Hall in der Diözese Innsbruck.

## Geschichte
Der Stadtteil Schönegg entstand ab dem Zweiten Weltkrieg mit einer Südtiroler-Siedlung und einem Barackenlager. Er wuchs in den 1960er Jahren durch zahlreiche Neubauten stark an, so dass der Bedarf für eine eigene Kirche entstand. 1971 wurde eine offizielle Seelsorgestelle eingerichtet und Gottesdienste in einer Notkirche in der Schule gefeiert. Als Ergebnis eines geladenen Wettbewerbs wurde die Kirche nach den Plänen der Architekten Ernst Bliem und Helmut Dreger erbaut und am 27. Oktober 1984 durch Diözesanbischof Reinhold Stecher und Altbischof Paulus Rusch geweiht. 1985 wurde St. Franziskus zur Pfarre erhoben und 1987 das Pfarrzentrum geweiht.

## Architektur
Der Kirchenbau befindet sich in einer Hanglage. In der unteren Ebene befinden sich die Werktagskapelle, der Pfarrsaal und Sozialräume. Das Untergeschoß im Straßenniveau wird durch ein hohes Fensterband belichtet. Die Kirche im Obergeschoß über einem quadratischen Grundriss wird an der Südwestecke von einer Treppe erschlossen, die teilweise von einem spitz zusammenlaufenden Dach überspannt wird. Auf dem Flachdach des Baukörpers erhebt sich ein um 45° gedrehtes Pyramidendach, das einen mit Fenstern durchbrochenen kubischen Aufsatz hat. Nördlich schließt ein eingeschoßiger Trakt mit Sakristei und Pfarrbüro an. Dieser führt zum zweigeschoßigen Pfarrhaus über quadratischem Grundriss, das um 45° gedreht zur Kirche steht. Im Südwesten steht auf drei schlanken Pfeilern ein dreiseitiger niedriger Glockenturm.
Das Kircheninnere zeigt sich quadratisch, unter einem Zeltdach, die Wände sind ohne Fenster geschlossen, die Lichtführung erfolgt durch ein umlaufendes Lichtband und durch die mittige Dachlaterne, durch Lamellen gemildert. Die Wände aus gebrannten Ziegeln, der mit Terrakottaplatten belegte Boden und das offene Dach aus naturbelassenem Fichtenholz geben dem Sakralraum eine warme Wirkung. Die Altarwand zeigt sich davon abgehoben durch weißen Marmor.

## Einrichtung
Mittig in der Altarwand hängt ein Kruzifix aus dem 17. Jahrhundert, das der Bildhauerfamilie Zürn zugeschrieben wird. Südlich des Altars steht eine Figur des hl. Franziskus mit dem Wolf von Gubbio geschaffen vom Bildhauer Rudolf Millonig. Den Kreuzweg mit 15 Reliefs schuf der Haller Plastiker Manuel Schmid 2009.
In der Nordostecke des Kirchenraumes steht eine Pirchner-Orgel, welche aus dem Chorraum der Stiftskirche vom Stift Wilten hierher übertragen wurde.
In der Werktagskapelle befinden sich ein Kruzifix und eine Ikone der hl. Maria vom Maler Max Spielmann.

wikiname: dewiki

title: Pfarrzentrum Hall-Schönegg

in_language: de

wikitext:
{{österreichbezogen}}
[[Datei:Pfarrkirche Hall Schoenegg.JPG|mini|Pfarrzentrum hl. Franziskus in Hall-Schönegg]]
[[Datei:Kirche Hall Schönegg innen.jpg|mini|Kirchenraum, Blick zum Altar]]
[[Datei:Hall Schönegg Orgel.jpg|mini|hochkant|Orgel]]
Das [[römisch-katholische Kirche|römisch-katholische]] '''Pfarrzentrum Hall-Schönegg''' steht im Stadtteil Schönegg im Osten der Stadtgemeinde [[Hall in Tirol]] im [[Bezirk Innsbruck-Land]] im [[Bundesland Tirol]]. Die dem Patrozinium des hl. [[Franz von Assisi]] unterstellte Pfarrkirche gehört zum [[Liste der Pfarren im Dekanat Hall|Dekanat Hall]] in der [[Diözese Innsbruck]].

== Geschichte ==
Der Stadtteil Schönegg entstand ab dem Zweiten Weltkrieg mit einer [[Südtiroler-Siedlung]] und einem Barackenlager. Er wuchs in den 1960er Jahren durch zahlreiche Neubauten stark an, so dass der Bedarf für eine eigene Kirche entstand. 1971 wurde eine offizielle Seelsorgestelle eingerichtet und Gottesdienste in einer [[Notkirche]] in der Schule gefeiert. Als Ergebnis eines geladenen [[Architekturwettbewerb|Wettbewerbs]] wurde die Kirche nach den Plänen der Architekten Ernst Bliem und Helmut Dreger erbaut und am 27. Oktober 1984 durch Diözesanbischof [[Reinhold Stecher]] und Altbischof [[Paulus Rusch]] geweiht. 1985 wurde St. Franziskus zur Pfarre erhoben und 1987 das Pfarrzentrum geweiht.

== Architektur ==
Der Kirchenbau befindet sich in einer Hanglage. In der unteren Ebene befinden sich die Werktagskapelle, der Pfarrsaal und Sozialräume. Das Untergeschoß im Straßenniveau wird durch ein hohes Fensterband belichtet. Die Kirche im Obergeschoß über einem quadratischen Grundriss wird an der Südwestecke von einer Treppe erschlossen, die teilweise von einem spitz zusammenlaufenden Dach überspannt wird. Auf dem Flachdach des Baukörpers erhebt sich ein um 45° gedrehtes [[Pyramidendach]], das einen mit Fenstern durchbrochenen kubischen Aufsatz hat. Nördlich schließt ein eingeschoßiger Trakt mit Sakristei und Pfarrbüro an. Dieser führt zum zweigeschoßigen Pfarrhaus über quadratischem Grundriss, das um 45° gedreht zur Kirche steht. Im Südwesten steht auf drei schlanken Pfeilern ein dreiseitiger niedriger Glockenturm.

Das Kircheninnere zeigt sich quadratisch, unter einem Zeltdach, die Wände sind ohne Fenster geschlossen, die Lichtführung erfolgt durch ein umlaufendes Lichtband und durch die mittige Dachlaterne, durch Lamellen gemildert. Die Wände aus gebrannten Ziegeln, der mit [[Terrakotta]]platten belegte Boden und das offene Dach aus naturbelassenem Fichtenholz geben dem Sakralraum eine warme Wirkung. Die Altarwand zeigt sich davon abgehoben durch weißen Marmor.

== Einrichtung ==
Mittig in der Altarwand hängt ein Kruzifix aus dem 17. Jahrhundert, das der [[Bildhauerfamilie Zürn]] zugeschrieben wird. Südlich des Altars steht eine Figur des hl. Franziskus mit dem Wolf von Gubbio geschaffen vom Bildhauer [[Rudolf Millonig]]. Den Kreuzweg mit 15 Reliefs schuf der Haller Plastiker Manuel Schmid 2009.

In der Nordostecke des Kirchenraumes steht eine Pirchner-Orgel, welche aus dem Chorraum der Stiftskirche vom [[Stift Wilten]] hierher übertragen wurde.

In der Werktagskapelle befinden sich ein Kruzifix und eine Ikone der hl. Maria vom Maler [[Max Spielmann (Maler)|Max Spielmann]].

== Literatur ==
* {{Literatur | Hrsg=Martin Kapferer, Rudolf Silberberger | Titel=Kirchenbau in der Diözese Innsbruck 1958 bis heute. Zwölf Beispiele | Auflage= | Verlag=Tyrolia | Ort=Innsbruck | Jahr=2016 | ISBN=978-3-7022-3529-1 | Seiten=107–114}}

== Weblinks ==
{{Commonscat|St. Franziskus (Hall in Tirol)|Pfarrzentrum Hall-Schönegg}}
* Kulturgut Hall: Renate Bader: [https://kulturgut-hall.at/pfarrkirche-st-franziskus-schoenegg Pfarrkirche St. Franziskus Schönegg]
* {{nextroom|building|976|Pfarrzentrum Schönegg}}
* Pfarre Schönegg: [https://www.franziskuspfarre-hall.at/de/startseite/ Franziskuspfarre in Hall in Tirol - Schönegg]
* {{Tiroler Kunstkataster|id=70427|titel=Pfarrkirche hl. Franziskus, Pfarrkirche Schönegg|abruf=2025-03-31|autor=Frick, Wiesauer}}

{{Coordinate|NS=47.285681|EW=11.523344|type=building|region=AT-7}}

{{SORTIERUNG:Hall Schonegg Pfarrzentrum}}
[[Kategorie:Kirchengebäude in Tirol]]
[[Kategorie:Bauwerk in Hall in Tirol|Pfarrzentrum]]
[[Kategorie:Franziskuskirche]]
[[Kategorie:Pfarrkirche in der Diözese Innsbruck]]
[[Kategorie:Dekanat Hall in Tirol]]
[[Kategorie:Kirchengebäude der Moderne|Hall-Schonegg]]
[[Kategorie:Kirchengebäude in Europa]]
[[Kategorie:Baudenkmal in Hall in Tirol]]
[[Kategorie:Bauwerk der Moderne in Tirol]]
[[Kategorie:Erbaut in den 1980er Jahren]]


text:
# Museu Rafael Bordalo Pinheiro
O Museu Bordalo Pinheiro, situado no Campo Grande, n.º 382, em Lisboa, é um museu inteiramente dedicado à vida e obra de Rafael Bordalo Pinheiro, desenhador, aguarelista, ilustrador, decorador, ceramista, caricaturista e autor da representação popular do Zé Povinho no século XIX, que se veio a tornar num símbolo do povo português.
O museu possui uma exposição permanente, onde se encontram várias obras do autor português, dividindo-se por vários pisos e secções, nomeadamente de Desenho, Gravura, Pintura, Cerâmica, Azulejaria, Equipamentos e Utensílios, Fotografia e Documentação, além de também possuir uma biblioteca e uma sala de serviço educativo. Simultaneamente, existe uma secção para exposições temporárias, onde se presta homenagem ao legado de outros artistas portugueses que viveram durante o fim do século XIX e o início do século XX, para além de proporcionar a novos artistas a oportunidade de reinventarem as obras da família Bordalo Pinheiro e exporem as suas criações.

## História
Com o objetivo de expor a sua coleção bordaliana, o poeta Arthur Ernesto Santa Cruz Magalhães (1864-1928) encomendou ao arquiteto Álvaro Augusto Machado (1874-1944) o projeto de construção de uma moradia no Campo Grande em 1913, abrindo finalmente as portas ao público pela primeira vez, como coleção particular e somente com acesso ao primeiro andar, em 1916.
Instalado na própria residência do benemérito, em 1922 o edifício sofreu várias remodelações que o dotaram de novas salas, passando a receber nas suas instalações várias exposições temáticas, conferências e as famosas reuniões do Grupo de Amigos Defensores do Museu Rafael Bordalo Pinheiro, que contribuíram para a criação de um monumento ao artista no Jardim do Campo Grande, a atribuição de Largo Rafael Bordalo Pinheiro ao antigo Largo da Abegoaria, onde o artista faleceu, assim como para o enriquecimento do espólio artístico e bibliográfico do museu, que recebeu inúmeras doações de vários colecionadores. Entre os membros do grupo, destacavam-se Sebastião de Magalhães Lima, José Malhoa, António Carneiro, Francisco Valença, Luís Xavier da Costa ou ainda Helena e Manuel Gustavo Bordalo Pinheiro, ambos filhos do artista.
Em 1924, Arthur Ernesto Santa Cruz Magalhães doou ainda em vida o edifício e o seu espólio à Câmara Municipal de Lisboa. Após novas remodelações, o museu reabriu em 1926, ampliado ao rés-do-chão e com um maior acervo, possuindo obras de Rafael Bordalo Pinheiro e do seu filho Manuel Gustavo, assim como uma importante colecção de cerâmica e uma biblioteca especializada.
Ao longo dos anos, o acervo do museu foi crescendo, sendo em 1992 construído um novo edifício na zona posterior ao museu, para albergar não só parte da coleção como várias galerias de exposições temporárias. Sete anos depois, devido a problemas estruturais, gerados pela edificação de um outro edifício em terrenos contíguos, o museu foi obrigado a encerrar para realizar obras de consolidação e requalificação profunda, reabrindo novamente ao público somente em 2005.
Em 2016, ano em que o museu celebrou o seu centenário, sob a alçada da Empresa de Gestão de Equipamentos e Animação Cultural (EGEAC) foi inaugurada a Sala da Paródia, um espaço dedicado a exposições de curta duração e a outras actividades.
Em 2020, durante a crise pandémica de COVID-19 em Portugal, o museu disponibilizou ao público a sua coleção através de visitas virtuais no seu portal online, possuindo um inventário de 13.200 objetos.

## Galeria
- Imagens do museu e obras da autoria de Rafael Bordalo Pinheiro
- Interior do museuInterior do museu
- Interior do museuInterior do museu
- Interior do museuInterior do museu
- Retrato a óleo de Rafael Bordalo Pinheiro da autoria do seu irmão Columbano Bordalo Pinheiro
- Pintura a óleo "Campino com Varapau" (1875) da autoria de Rafael Bordalo Pinheiro
- Centro de mesa "Renaissance" da autoria de Rafael Bordalo Pinheiro
- Terrina "Cabeça e Porco" da autoria de Rafael Bordalo Pinheiro
- Vaso "Cesto de Vime" (1901) da autoria de Rafael Bordalo Pinheiro
- Caricatura de Actor Santos Pitorra da autoria de Rafael Bordalo Pinheiro
- Caricatura do Actor Taborda (1873) da autoria de Rafael Bordalo Pinheiro
- Caricatura da personagem fictícia Zé Povinho, publicado no Álbum das Glórias (1882)
- Caricatura de António Rodrigues Sampaio, publicado no Álbum das Glórias (1881)
- Caricatura de Maria Rattazzi, publicado no Álbum das Glórias (1880)
- Caricatura do Bispo António Alves Martins, publicado no Álbum das Glórias (1881)
- Litografia de Rafael Bordalo Pinheiro sobre a política e o assédio internacional às colónias portuguesas, publicado no periódico A Paródia, n.º 32, 22 de agosto de 1900.
- Padrão de azulejo "Bacalhoa" da autoria de Rafael Bordalo Pinheiro
- Padrão de azulejo "Estrela" da autoria de Rafael Bordalo Pinheiro
- Prato de cerâmica produzido na Fábrica de Faianças das Caldas da Rainha, com ilustração da autoria de Rafael Bordalo Pinheiro, dedicado ao seu irmão Manuel Maria Prostes Bordalo PinheiroPrato de cerâmica produzido na Fábrica de Faianças das Caldas da Rainha, com ilustração da autoria de Rafael Bordalo Pinheiro, dedicado ao seu irmão Manuel Maria Prostes Bordalo Pinheiro

## Exposições Temporárias
Breve selecção:
- Bordalo à Mesa (2014 - 2021)
- Manuel Gustavo Bordalo Pinheiro: Histórias Desenhadas (2021)
- Eduardo Salavisa pelo traço dos amigos (2020)
- Eduardo Salavisa: Um Cadeirão e 96 Retratos (2020)
- Anabela Soares: O Dia Em Que Perdi o Pé (2020)
- Um sonho. Bordalo e a Fábrica de Faianças (2020)
- Madalena Martins: O regresso das andorinhas (2019)
- Pedro Inácio: Arte Urbana (com humor) (2019)
- Augusto Cid: Animais à Solta (2018)
- Rui Pimentel: Uma História da Arte Mundial (2017)
- Lisboa de Bordalo (2017)
- Diálogos Imaginados: Rafael Bordalo Pinheiro e Paula Rego (2015 - 2016)
- Luiz Filipe e A Farsa da Vida (2015)
- João Menezes Ferreira: Capitão de Artes (2014 - 2015)
- Teresa Cortez: Bicharada (2012)

wikiname: ptwiki

title: Museu Rafael Bordalo Pinheiro

in_language: pt

wikitext:
{{Info/Museu
 |nome          = Museu Bordalo Pinheiro
 |imagem        = File:Museu Bordalo Pinheiro.jpg
 |tamanho       =
 |mapa          =
 |mapa_tamanho  =
 |localização   = Campo Grande, 382
 |fundação      = {{dtlink|||1916|idade}}
 |cidade        = [[Lisboa]]
 |país          = {{POR}}
 |tipo          = [[Galeria de arte]]
 |visitantes    =
 |visitantes_ref =
 |diretor       =
 |curador       =
 |transporte    =
 |website       = http://museubordalopinheiro.cm-lisboa.pt
}}
O''' Museu Bordalo Pinheiro''', situado no [[Campo Grande (Lisboa)|Campo Grande]], n.º 382, em [[Lisboa]], é um museu inteiramente dedicado à vida e obra de [[Rafael Bordalo Pinheiro]], [[Desenhista|desenhador]], [[Aguarela|aguarelista]], [[Ilustração|ilustrador]], [[Design de interiores|decorador]], [[ceramista]], [[Caricatura|caricaturista]] e autor da representação popular do [[Zé Povinho]] no [[século XIX]], que se veio a tornar num [[símbolo]] do [[Portugueses|povo português]].

O museu possui uma exposição permanente, onde se encontram várias obras do autor português, dividindo-se por vários pisos e secções, nomeadamente de [[Desenho]], [[Gravura]], [[Pintura]], [[Cerâmica]], [[Azulejo|Azulejaria]], [[Equipamento|Equipamentos]] e [[Ferramenta|Utensílios]], [[Fotografia]] e [[Documentação]], além de também possuir uma biblioteca e uma sala de serviço educativo. Simultaneamente, existe uma secção para exposições temporárias, onde se presta homenagem ao legado de outros artistas portugueses que viveram durante o fim do século XIX e o início do [[século XX]], para além de proporcionar a novos artistas a oportunidade de reinventarem as obras da família Bordalo Pinheiro e exporem as suas criações.

==História==
Com o objetivo de expor a sua coleção bordaliana, o poeta Arthur Ernesto Santa Cruz Magalhães (1864-1928) encomendou ao arquiteto [[Álvaro Augusto Machado]] (1874-1944) o projeto de construção de uma moradia no Campo Grande em [[1913]], abrindo finalmente as portas ao público pela primeira vez, como coleção particular e somente com acesso ao primeiro andar, em [[1916]].<ref>{{Citar web |url=https://museubordalopinheiro.pt/museu/historia/artur-ernesto-de-santa-cruz-magalhaes/ |titulo=O Fundador |acessodata= |website=Museu Bordalo Pinheiro |lingua=pt}}</ref>

Instalado na própria residência do benemérito, em [[1922]] o edifício sofreu várias remodelações que o dotaram de novas salas, passando a receber nas suas instalações várias exposições temáticas, conferências e as famosas reuniões do Grupo de Amigos Defensores do Museu Rafael Bordalo Pinheiro, que contribuíram para a criação de um monumento ao artista no [[Jardim Mário Soares|Jardim do Campo Grande]], a atribuição de Largo Rafael Bordalo Pinheiro ao antigo Largo da Abegoaria, onde o artista faleceu, assim como para o enriquecimento do espólio artístico e bibliográfico do museu, que recebeu inúmeras doações de vários colecionadores.<ref>{{Citar livro|url=https://books.google.pt/books?id=5jlsAAAAIAAJ&q=Grupo+de+Amigos+Defensores+do+Museu+bordalo+pinheiro&dq=Grupo+de+Amigos+Defensores+do+Museu+bordalo+pinheiro&hl=pt-PT&sa=X&ved=2ahUKEwiCn9mt6I7zAhUmRPEDHaWFDhcQ6AF6BAgFEAI|título=Rafael Bordalo Pinheiro e a crítica: impressões, corrigendas, notas inéditas|ultimo=Ferrão|primeiro=Julieta|data=1924|editora=Imprensa da Universidade|lingua=pt-BR}}</ref><ref>{{Citar livro|url=https://books.google.pt/books?id=OAQrAQAAMAAJ&pg=PA628&dq=Grupo+de+Amigos+Defensores+do+Museu+bordalo+pinheiro&hl=pt-PT&sa=X&ved=2ahUKEwiCn9mt6I7zAhUmRPEDHaWFDhcQ6AF6BAgEEAI|título=Dicionário da história de Lisboa|ultimo=Santana|primeiro=Francisco Gingeira|ultimo2=Sucena|primeiro2=Eduardo|data=1994|editora=C. Quintas|lingua=pt-BR}}</ref> Entre os membros do grupo, destacavam-se [[Sebastião de Magalhães Lima]], [[José Malhoa]], [[António Carneiro]], Francisco Valença, Luís Xavier da Costa ou ainda Helena e [[Manuel Gustavo Bordalo Pinheiro]], ambos filhos do artista.

Em [[1924]], Arthur Ernesto Santa Cruz Magalhães doou ainda em vida o edifício e o seu espólio à [[Câmara Municipal de Lisboa]]. Após novas remodelações, o museu reabriu em [[1926]], ampliado ao rés-do-chão e com um maior acervo, possuindo obras de Rafael Bordalo Pinheiro e do seu filho Manuel Gustavo, assim como uma importante colecção de cerâmica e uma biblioteca especializada.

Ao longo dos anos, o acervo do museu foi crescendo, sendo em [[1992]] construído um novo edifício na zona posterior ao museu, para albergar não só parte da coleção como várias galerias de exposições temporárias. Sete anos depois, devido a problemas estruturais, gerados pela edificação de um outro edifício em terrenos contíguos, o museu foi obrigado a encerrar para realizar obras de consolidação e requalificação profunda, reabrindo novamente ao público somente em [[2005]].

Em [[2016]], ano em que o museu celebrou o seu centenário, sob a alçada da Empresa de Gestão de Equipamentos e Animação Cultural (EGEAC) foi inaugurada a Sala da Paródia, um espaço dedicado a exposições de curta duração e a outras actividades.

Em [[2020]], durante a [[Pandemia de COVID-19 em Portugal|crise pandémica de COVID-19 em Portugal]], o museu disponibilizou ao público a sua coleção através de visitas virtuais no seu portal online, possuindo um inventário de 13.200 objetos.

== Galeria ==
<gallery widths="160" perrow="6" caption="Imagens do museu e obras da autoria de Rafael Bordalo Pinheiro">
Ficheiro:Interior of Museu Bordalo Pinheiro 04.jpg|Interior do museu
Ficheiro:Interior of Museu Bordalo Pinheiro 02.jpg|Interior do museu
Ficheiro:Interior of Museu Bordalo Pinheiro 03.jpg|Interior do museu
Ficheiro:Rafael Bordalo Pinheiro portrait (1891) - Columbano Bordalo Pinheiro (1857-1929) (32564351267).jpg|Retrato a óleo de [[Rafael Bordalo Pinheiro]] da autoria do seu irmão [[Columbano Bordalo Pinheiro]]
Ficheiro:Campino com Varapau (1875) - Rafael Bordalo Pinheiro (Museu Bordalo Pinheiro).png|[[Pintura a óleo]] "''[[Campino]] com Varapau''" ([[1875]]) da autoria de Rafael Bordalo Pinheiro
Ficheiro:Renaissance table center (undated) - Rafael Bordalo Pinheiro (1846 - 1905) (33625017068).jpg|Centro de mesa "''Renaissance''" da autoria de Rafael Bordalo Pinheiro
Ficheiro:Terrine with serving dish "Cabeça de Porco" -Pork' Head- (undated) - Rafael Bordalo Pinheiro (1846-1905) (49179076872).jpg|[[Terrina]] "''Cabeça e Porco''" da autoria de Rafael Bordalo Pinheiro
Ficheiro:Garden Vase "Cesto de Vime" -Wicker Basket- (1901) - Rafael Bordalo Pinheiro (1846 - 1905) (46425783545).jpg|Vaso "''Cesto de Vime''" (1901) da autoria de Rafael Bordalo Pinheiro
Ficheiro:Actor Santos Pitorra por Rafael Bordalo Pinheiro.png|Caricatura de [[José Carlos dos Santos (ator)|Actor Santos Pitorra]] da autoria de Rafael Bordalo Pinheiro
Ficheiro:Karikatur von Taborda, gezeichnet von Rafael Bordalo Pinheiro.jpg|Caricatura do [[Francisco Alves da Silva Taborda|Actor Taborda]] ([[1873]]) da autoria de Rafael Bordalo Pinheiro
Ficheiro:Zé Povinho (Álbum das Glórias, n.º 32, Setembro 1882).png|Caricatura da personagem fictícia [[Zé Povinho]], publicado no [[Álbum das Glórias]] ([[1882]])
Ficheiro:Rodrigues sampaio de bordallo.jpg|Caricatura de [[António Rodrigues Sampaio]], publicado no [[Álbum das Glórias]] ([[1881]])
Ficheiro:Princeza Rattazzi (Álbum das Glórias, n.º 4, Abril 1880).png|Caricatura de [[Maria Rattazzi]], publicado no [[Álbum das Glórias]] ([[1880]])
Ficheiro:Antonio Alves Martins, Bispo de Vizeu (Álbum das Glórias, n.º 22, Novembro 1881).png|Caricatura do Bispo [[António Alves Martins]], publicado no [[Álbum das Glórias]] ([[1881]])
Ficheiro:Depois do Carnaval, o Convénio - A Paródia, 1900.jpg|[[Litografia]] de Rafael Bordalo Pinheiro sobre a política e o assédio internacional às colónias portuguesas, publicado no periódico ''[[A Paródia (jornal)|A Paródia]]'', n.º 32, 22 de agosto de 1900.
Ficheiro:"Bacalhoa" pattern tiles panel (undated) - Rafael Bordalo Pinheiro (1846-1905) (47631298351).jpg|Padrão de azulejo "''Bacalhoa''" da autoria de Rafael Bordalo Pinheiro
Ficheiro:"Estrela" pattern tiles panel (undated) - Rafael Bordalo Pinheiro (1846-1905) (47601808582).jpg|Padrão de azulejo "''Estrela''" da autoria de Rafael Bordalo Pinheiro
Ficheiro:Plate dedicated to Dr. Manuel Bordalo Pinheiro (1889) - Rafael Bordalo Pinheiro (1846-1905) (33922357658).jpg|Prato de cerâmica produzido na [[Fábrica de Faianças das Caldas da Rainha]], com ilustração da autoria de Rafael Bordalo Pinheiro, dedicado ao seu irmão Manuel Maria Prostes Bordalo Pinheiro
</gallery>

== Exposições Temporárias ==
Breve selecção:

* ''Bordalo à Mesa'' (2014 - 2021)
* [[Manuel Gustavo Bordalo Pinheiro]]: ''Histórias Desenhadas'' (2021)
* ''Eduardo Salavisa pelo traço dos amigos'' (2020)
* Eduardo Salavisa: ''Um Cadeirão e 96 Retratos'' (2020)
* Anabela Soares: ''O Dia Em Que Perdi o Pé'' (2020)
* ''Um sonho. Bordalo e a Fábrica de Faianças'' (2020)
* Madalena Martins: ''O regresso das andorinhas'' (2019)
* Pedro Inácio: ''Arte Urbana (com humor)'' (2019)
* [[Augusto Cid]]: ''Animais à Solta'' (2018)
* Rui Pimentel: ''Uma História da Arte Mundial'' (2017)
* ''Lisboa de Bordalo'' (2017)
* ''Diálogos Imaginados: Rafael Bordalo Pinheiro e [[Paula Rego]]'' (2015 - 2016)
* ''[[Luís Filipe Gonzaga Pinto Rodrigues|Luiz Filipe]] e A Farsa da Vida'' (2015)
* João Menezes Ferreira: ''Capitão de Artes'' (2014 - 2015)
* Teresa Cortez: Bicharada (2012)

==Ver também==
* [[Museu de Cerâmica de Sacavém]]
*[[Fábrica de Faianças das Caldas da Rainha]]
*[[Manuel Maria Bordalo Pinheiro]]
*[[Maria Augusta de Prostes Bordalo Pinheiro]]
*[[Columbano Bordalo Pinheiro]]
*[[Rafael Bordalo Pinheiro]]
*[[Manuel Gustavo Bordalo Pinheiro]]
*[[Zé Povinho]]

== Referências ==
<references />

== Ligações externas==
* [https://museubordalopinheiro.pt/ Sítio Museu Rafael Bordalo Pinheiro]
* [https://www.rtp.pt/play/p2366/e239504/visita-guiada ''Visita Guiada - Rafael Bordalo Pinheiro'' Episódio 15, 13 de junho de 2016, temporada 6, programa de Paula Moura Pinheiro na RTP]

[[Categoria:Museus de Lisboa|Rafael Bordalo Pinheiro]]
[[Categoria:Museus biográficos de Portugal|Rafael Bordalo Pinheiro]]
[[Categoria:Museus fundados em 1916]]
[[Categoria:Fundações em Portugal em 1916]]
[[Categoria:Alvalade (Lisboa)]]

title: Informações gerais

Tipo: Galeria de arte

title: Património de Portugal

title: Geografia

País: Portugal

Cidade: Lisboa

Localidade: Campo Grande, 382


text:
# Chloropseidae
La familia Chloropseidae incluye un único género, Chloropsis, que cuenta con varias especies de aves paseriformes.

## Especies
Se reconocen las siguientes especies:
- Chloropsis flavipennis – verdín filipino;
- Chloropsis palawanensis – verdín de Palawan;
- Chloropsis sonnerati – verdín de Sonnerat;
- Chloropsis cyanopogon – verdín gorgiazul;
- Chloropsis cochinchinensis – verdín aliazul;
- Chloropsis jerdoni – verdín de Jerdon;
- Chloropsis kinabaluensis – verdín de Borneo;
- Chloropsis aurifrons – verdín frentidorado;
- Chloropsis media – verdín de Sumatra;
- Chloropsis hardwickii – verdín de Hardwicke;
- Chloropsis venusta – verdín frentiazul.

wikiname: eswiki

title: Chloropseidae

in_language: es

wikitext:
{{Ficha de taxón
| name = Chloropseidae
| image = Golden Fronted Leafbird Mukulhinge.jpg
| image_caption = ''[[Chloropsis aurifrons]]''
| regnum = [[Animalia]]
| phylum = [[Chordata]]
| classis = [[Aves]]
| ordo = [[Passeriformes]]
| familia = '''Chloropseidae'''
| familia_authority = [[Alexander Wetmore|Wetmore]], 1960
| genus = '''''Chloropsis'''''
| genus_authority = [[William Jardine (naturalista)|Jardine]] & [[Prideaux John Selby|Selby]], 1827
| subdivision_ranks = Especies
| subdivision =
Véase el texto

}}
La [[Familia (biología)|familia]] '''Chloropseidae''' incluye un único [[Género (biología)|género]], '''''Chloropsis''''', que cuenta con varias [[especie]]s de [[aves]] [[Passeriformes|paseriformes]].

== Especies ==
Se reconocen las siguientes especies:<ref>{{cita web|autor=Frank Gill & David Donsker (eds)|título=Dippers, leafbirds, flowerpeckers, sunbirds|url=https://www.worldbirdnames.org/bow/dippers/|obra=IOC World Bird List v 8.2|editorial=[[Unión Ornitológica Internacional]]|idioma=en|fecha=2018|fechaacceso= 9 de diciembre de 2018}}</ref><ref>{{Nombres aves SEO 10|fechaacceso = 9 de diciembre de 2018}}</ref>
*''[[Chloropsis flavipennis]]'' – verdín filipino;
*''[[Chloropsis palawanensis]]'' – verdín de Palawan;
*''[[Chloropsis sonnerati]]'' – verdín de Sonnerat;
*''[[Chloropsis cyanopogon]]'' – verdín gorgiazul;
*''[[Chloropsis cochinchinensis]]'' – verdín aliazul;
*''[[Chloropsis jerdoni]]'' – verdín de Jerdon;
*''[[Chloropsis kinabaluensis]]'' – verdín de Borneo;
*''[[Chloropsis aurifrons]]'' – verdín frentidorado;
*''[[Chloropsis media]]'' – verdín de Sumatra;
*''[[Chloropsis hardwickii]]'' – verdín de Hardwicke;
*''[[Chloropsis venusta]]'' – verdín frentiazul.

== Referencias ==
{{Listaref}}

== Enlaces externos ==
{{commonscat}}
{{wikiespecies}}

{{Control de autoridades}}
[[Categoría:Chloropseidae| ]]
[[Categoría:Familias de aves]]
[[Categoría:Familias monotípicas de aves]]
[[Categoría:Taxones descritos por Alexander Wetmore]]

title: Taxonomía

Reino: Animalia

Filo: Chordata

Clase: Aves

Orden: Passeriformes

Familia: Chloropseidae · Wetmore, 1960

Género: Chloropsis · Jardine & Selby, 1827

title: Especies

Especies: Véase el texto


text:
# المتحدون (فلم)
المُتَحَدوُن (بالإنجليزية: Challengers) هو فيلم كوميدي أمريكي رومانسي قادم من إخراج لوكا غواداغنينو ومن سيناريو لجوستين كوريتزكس، ومن تمثيل زيندايا، مايك فيست وجوش أوكونور، ومن المقرر اطلاقه في 26 أبريل 2024 بواسطة يونايتد آرتيست، والذي أعلن عنه في فبراير 2022.

## القصة
تقوم زوجة ومدرب لاعب تنس شهير وسط سلسلة خسائر متتالية بتسجيله للمشاركة في حدث تشالنجر، حيث يكتشفان أنه سيتنافس ضد حبيب زوجته السابق.

## الممثلون
- زيندايا بدور تاشي دونالدسون.
- مايك فيست في دور آرت دونالدسون.
- جوش أوكونور في دور باتريك زويج.

## إنتاج
أعلن عن الفيلم في فبراير 2022 وان فريق العمل سيتضمن المخرج لوكا غواداغنينو والممثلين وزيندايا وجوش أوكونور ومايك فايست وستعمل زيندايا أيضًا كمنتج في الفيلم، والمصور السينمائي سايومبو موكديبروم. في مقابلة عام 2022 مع موقع Collider أعلن جوادانيينو ان كاتب سيناريو الفيلم هما كوريتزكس وايمي باسكال .
بدأ تصوير الفيلم في 3 مايو 2022 في بوسطن، استعدادًا لدورها أمضت زيندايا ثلاثة أشهر في التدريب مع لاعب التنس المحترف براد جيلبرت. وتم التصوير في أحياء باك باي وشرق بوسطن، واختتم التصوير في 26 يونيو 2022.

## الإطلاق
من المقرر إطلاق الفيلم في 18 مارس 2024.

## روابط خارجية
- مقالات تستعمل روابط فنية بلا صلة مع ويكي بيانات

wikiname: arwiki

title: المتحدون (فلم)

in_language: ar

wikitext:
{{يتيمة|تاريخ =فبراير 2023}}

{{بطاقة فيلم}}

'''المُتَحَدوُن''' {{بالإنجليزية|Challengers}} هو [[فيلم]] كوميدي أمريكي رومانسي قادم من إخراج [[لوكا غواداغنينو]] ومن سيناريو لجوستين كوريتزكس، ومن تمثيل [[زيندايا]]، [[مايك فيست]] و[[جوش أوكونور]]، ومن المقرر اطلاقه في 26 أبريل 2024 بواسطة [[يونايتد آرتيست]]، والذي أعلن عنه في [[فبراير]] [[2022]].

== القصة ==
تقوم زوجة ومدرب لاعب تنس شهير وسط سلسلة خسائر متتالية بتسجيله للمشاركة في حدث تشالنجر، حيث يكتشفان أنه سيتنافس ضد حبيب زوجته السابق.

== الممثلون ==

* [[زيندايا]] بدور تاشي دونالدسون.
* [[مايك فيست]] في دور آرت دونالدسون.
* [[جوش أوكونور]] في دور باتريك زويج.

== إنتاج ==
أعلن عن الفيلم في [[فبراير]] [[2022]] وان فريق العمل سيتضمن المخرج [[لوكا غواداغنينو]] والممثلين و[[زيندايا]] و[[جوش أوكونور]] و[[مايك فيست|مايك فايست]] وستعمل [[زيندايا]] أيضًا كمنتج في الفيلم،<ref>{{استشهاد بويب
| مسار = https://deadline.com/2022/02/zendaya-josh-oconnor-mike-faist-challengers-luca-guadagnino-1234931787/
| عنوان = "Luca Guadagnino Sets Zendaya, Josh O'Connor & Mike Faist To Star In 'Challengers' For MGM And Amy Pascal
| تاريخ = 11-2-2022
| موقع = Deadline Hollywood
| الأخير = Kroll
| الأول = Justin
|مسار أرشيف= https://web.archive.org/web/20221210103540/https://deadline.com/2022/02/zendaya-josh-oconnor-mike-faist-challengers-luca-guadagnino-1234931787/|تاريخ أرشيف=2022-12-10}}</ref> والمصور السينمائي سايومبو موكديبروم.<ref>{{استشهاد بويب
| مسار = https://www.moviemaker.com/luca-guadagnino-things-ive-learned-as-a-moviemaker/
| عنوان = Luca Guadagnino: Things I've Learned as a Moviemaker
| ناشر = MovieMaker Magazine
| تاريخ الوصول = 20-6-2022
| الأخير = Guadagnino
| الأول = Luca
|مسار أرشيف= https://web.archive.org/web/20230123125552/https://www.moviemaker.com/luca-guadagnino-things-ive-learned-as-a-moviemaker/|تاريخ أرشيف=2023-01-23}}</ref> في مقابلة عام [[2022]] مع موقع Collider أعلن جوادانيينو ان كاتب [[سيناريو (فن)|سيناريو]] الفيلم هما كوريتزكس و[[إيمي باسكال|ايمي باسكال]] .<ref>{{استشهاد بويب
| مسار = https://collider.com/luca-guadagnino-salvatore-shoemaker-of-dreams-interview/
| عنوان = "Luca Guadagnino on Directing 'Salvatore: Shoemaker of Dreams' and Having Martin Scorsese In the Documentary
| موقع = Collider
| تاريخ الوصول = 8-11-2022
|مسار أرشيف= https://web.archive.org/web/20221222185526/https://collider.com/luca-guadagnino-salvatore-shoemaker-of-dreams-interview/|تاريخ أرشيف=2022-12-22}}</ref>

بدأ تصوير الفيلم في 3 [[مايو]] [[2022]] في [[بوسطن]]،<ref>{{استشهاد بويب
| مسار = https://www.boston.com/culture/entertainment/2022/04/19/challengers-movie-zendaya-filming-casting-extras-boston/
| عنوان = Casting agency seeks extras, Zendaya lookalike for movie filming in Boston
| موقع = www.boston.com
| تاريخ الوصول = 2-5-2022
|مسار أرشيف= https://web.archive.org/web/20221228153614/https://www.boston.com/culture/entertainment/2022/04/19/challengers-movie-zendaya-filming-casting-extras-boston/|تاريخ أرشيف=2022-12-28}}</ref> استعدادًا لدورها أمضت [[زيندايا]] ثلاثة أشهر في التدريب مع لاعب التنس المحترف [[براد جيلبرت]].<ref>{{استشهاد بويب
| مسار = https://www.tennis.com/baseline/articles/zendaya-tennis-skills-impress-on-set-challengers-film-brad-gilbert
| عنوان = Zendaya's tennis skills impress on the set of upcoming film 'Challengers
| موقع = Tennis.com
| تاريخ الوصول = 8-11-2022
|مسار أرشيف= https://web.archive.org/web/20221108005642/https://www.tennis.com/baseline/articles/zendaya-tennis-skills-impress-on-set-challengers-film-brad-gilbert|تاريخ أرشيف=2022-11-08}}</ref> وتم التصوير في أحياء باك باي وشرق [[بوسطن]]،<ref>{{استشهاد بويب
| مسار = https://www.boston.com/culture/entertainment/2022/05/18/movies-tv-shows-filming-locations-massachusetts-2022/?amp=1
| عنوان = All the Hollywood movies and TV shows filming in Massachusetts in 2022
| موقع = Boston.com
| تاريخ الوصول = 8-5-2022
|مسار أرشيف= https://web.archive.org/web/20230114102309/https://www.boston.com/culture/entertainment/2022/05/18/movies-tv-shows-filming-locations-massachusetts-2022/?amp=1|تاريخ أرشيف=2023-01-14}}</ref> واختتم التصوير في 26 [[يونيو]] [[2022]].

== الإطلاق ==
من المقرر إطلاق الفيلم في 18 مارس 2024.<ref>{{استشهاد بويب|عنوان=Zendaya R-Rated Pic ‘Challengers’ From Luca Guadagnino Heads To Spring 2024 Due To Actors Strike|مسار= https://deadline.com/2023/07/zendaya-challengers-actors-strike-release-date-1235444723/|تاريخ الوصول=2024-03-18|صحيفة=Deadline|تاريخ=2023-07-21|مؤلف=D'Alessandro|الأول=Anthony|لغة=en-US|مسار أرشيف= https://web.archive.org/web/20240221195522/https://deadline.com/2023/07/zendaya-challengers-actors-strike-release-date-1235444723/|تاريخ أرشيف=2024-02-21}}</ref>

== المراجع ==
{{مراجع}}

== روابط خارجية ==
* {{روابط فنية}}
{{روابط شقيقة|commons=Challengers (film)}}
{{شريط بوابات|الولايات المتحدة|بوسطن|سينما|عقد 2020}}

[[تصنيف:أفلام دراما رياضية باللغة الإنجليزية]]
[[تصنيف:أفلام عن منافسات رياضية]]
[[تصنيف:أفلام دراما رومانسية باللغة الإنجليزية]]
[[تصنيف:أفلام كوميديا درامية 2024]]
[[تصنيف:أفلام متعلقة بإل جي بي تي 2024]]
[[تصنيف:أفلام آيماكس]]
[[تصنيف:أفلام استوديوهات أمازون]]
[[تصنيف:أفلام أحداثها في منطقة خليج سان فرانسيسكو]]
[[تصنيف:أفلام أمريكية]]
[[تصنيف:أفلام أمريكية في عقد 2020]]
[[تصنيف:أفلام أمريكية متعلقة بإل جي بي تي]]
[[تصنيف:أفلام إنتاج 2023]]
[[تصنيف:أفلام إنتاج 2024]]
[[تصنيف:أفلام باللغة الإنجليزية في عقد 2020]]
[[تصنيف:أفلام تقع أحداثها في 2011]]
[[تصنيف:أفلام تقع أحداثها في 2019]]
[[تصنيف:أفلام تقع أحداثها في أتلانتا]]
[[تصنيف:أفلام تقع أحداثها في جامعات وكليات]]
[[تصنيف:أفلام تقع أحداثها في سنة 2006]]
[[تصنيف:أفلام تقع أحداثها في سنة 2007]]
[[تصنيف:أفلام تقع أحداثها في سنة 2010]]
[[تصنيف:أفلام تقع أحداثها في كوينز (نيويورك)]]
[[تصنيف:أفلام تقع أحداثها في مقاطعة ويستتشستر (نيويورك)]]
[[تصنيف:أفلام دراما كوميدية أمريكية]]
[[تصنيف:أفلام رومانسية كوميديا درامية أمريكية]]
[[تصنيف:أفلام رياضية كوميديا درامية أمريكية]]
[[تصنيف:أفلام رياضية كوميدية أمريكية]]
[[تصنيف:أفلام سجلها اتيكوس روس]]
[[تصنيف:أفلام سردها غير خطي أمريكية]]
[[تصنيف:أفلام عن الخيانة الزوجية]]
[[تصنيف:أفلام عن المسابقات]]
[[تصنيف:أفلام عن رياضيين]]
[[تصنيف:أفلام كرة مضرب]]
[[تصنيف:أفلام كوميديا درامية رومانسية في عقد 2020]]
[[تصنيف:أفلام مترو غلودن ماير]]
[[تصنيف:أفلام مصورة في بوسطن]]
[[تصنيف:أفلام من إنتاج إيمي باسكال]]
[[تصنيف:أفلام من إنتاج زيندايا]]
[[تصنيف:أفلام وارنر برذرز]]
[[تصنيف:تصوير ثقافي عن لاعبي كرة مضرب]]


text:
# Aitchelitch Indian Reserve No. 9

Aitchelitch 9, a.k.a. Aitchelitch Indian Reserve No. 9, is an Indian Reserve within the City of Chilliwack, British Columbia, Canada, in the Eastern Fraser Valley of the province's Lower Mainland region.  It is located two and a half miles southwest of downtown Chilliwack.  It is the home reserve and under the governance of the Aitchelitz First Nation.

wikiname: enwiki

title: Aitchelitch Indian Reserve No. 9

in_language: en

wikitext:
{{Use Canadian English|date=January 2023}}
'''Aitchelitch 9''', a.k.a. '''Aitchelitch Indian Reserve No. 9''', is an [[List of Indian reserves in British Columbia|Indian Reserve]] within the City of [[Chilliwack]], [[British Columbia]], Canada, in the [[Fraser Valley|Eastern Fraser Valley]] of the province's [[Lower Mainland]] region.  It is located two and a half miles southwest of downtown Chilliwack.<ref>[http://apps.gov.bc.ca/pub/bcgnws/names/64902.html BC Names entry "Aitchelitch 9 (Indian Reserve)"]</ref>  It is the home reserve and under the governance of the [[Aitchelitz First Nation]].<ref>[https://fnp-ppn.aadnc-aandc.gc.ca/fnp/Main/Search/FNReserves.aspx?BAND_NUMBER=558&lang=eng Indian and Northern Affairs Canada "Reserves/Villages/Settlements Detail"] </ref>

==See also==
*[[List of Indian reserves in British Columbia]]
*[[Atchelitz]]

==References==
{{reflist}}

{{coord|49|09|00|N|121|59|00|W|display=title}}

{{authority control}}

[[Category:Indian reserves in the Lower Mainland]]


text:
# Чигиринська полкова сотня
Чигиринська полкова сотня — військовий підрозділ та адміністративна одиниця Чигиринського полку з центром у місті Чигирин.

## Історія
Створена до 1648 року як військово-територіальний підрозділ Чигиринського полку. За «Реєстром» 1649 р. мала 472 козаків.
Ліквідована разом з полком у 1678 році. Відновлювалася в період з 1702 по 1711 роки.

## Населені пункти
У 1649 р. сотенне містечко Чигирин та села: Кам'янка, Суботів.

## Сотенний устрій

### Сотники
- Петрановський Іван (? — 07.1637 — ?)
- Богдан Хмельницький (1638  — 1647)
- Климченко Василь (? — 1648 — ?)
- Сомченко Сава (? — 1648 — ?)
- Тиміш Хмельницький (? — 26.02.1649. — ?)
- Лісницький Дем'ян (? — 02.1654 — ?)
- Шульга Іван (? — 05.1654 — ?)
- Степан (? — 11.1668 — ?)
- Макидон Ян (? — 06.1669 — 21.07.1669 —?)
- Ковалевський Костянтин Васильович, Білаш Іван (близько 1675 —1676)

### Городові отамани
- Кузьминський Федір (? — 1615 — ?)
- Бут Онисим (? — 1638 — ?)
- Томиленко Василь (? — 1648 — ?)
- Коробка Федір (? — 10.1649 — 19.11 —?)
- Олексій (Лесько Хильченко) (? — 10.1650 — ?)
- Коробка Федір (? — 12.11.1650 — ?)
- Капуста Лаврін, Ничипоренко Яцько (? — 07.1653 — ?)
- Сивий Харко (? — 10.1653 — ?)
- Снитко Василь (? — 05.1654 — ?)
- Гапонович Герасим (? — 1654 — ?)
- Максимович Мартин (? — 03.1655 — ?)
- Пухальський Лукаш (? — 1655 — ?)
- Лавренко Павло (? — 02.1659 — ?)
- Ковалевський Іван, Білоцерківець Семен (? — 1666 — ?)
- Махненко Стефан (? — 02.1669 — ?)
- Білоцерківець Семен (? — 1670 — ?)
- Сенкевич Іван (? — 1673 — ?)
- Колоша Яцько (? — 1674 — ?)
- Величко Андрій (раніше 1717)

wikiname: ukwiki

title: Чигиринська полкова сотня

in_language: uk

wikitext:
{{Сотня
 |назва                 = Чигиринська
 |прапор                =
 |опис прапора          =
 |герб                  =
 |опис герба            =
 |розташування          =
 |мапа                  =
 |полк                  = [[File:Chyhyryn polk.svg|25px]] [[Чигиринський полк]]
 |утворена              = 1610-ті
 |ліквідована           = 1711
 |населення             =
 |площа                 =
 |густота               =
 |центр                 = [[Чигирин]]
 |містечка              =
 |села                  = 2: [[Кам'янка (Черкаська область)|Кам'янка]], [[Суботів]]
 |слобода               =
 |хутори                =
 |сотники               =
}}

'''Чигиринська полкова сотня''' — військовий підрозділ та адміністративна одиниця [[Чигиринський полк|Чигиринського полку]] з центром у [[Чигирин|місті Чигирин]].

== Історія ==
Створена до 1648 року як військово-територіальний підрозділ Чигиринського полку. За [[Реєстр Війська Запорозького (1649)|«Реєстром» 1649 р.]] мала 472 козаків.

Ліквідована разом з полком у 1678 році. Відновлювалася в період з 1702 по 1711 роки.

== Населені пункти ==
У 1649 р. сотенне містечко [[Чигирин]] та села: [[Кам'янка (Черкаська область)|Кам'янка]], [[Суботів]].

== Сотенний устрій ==

=== [[Сотник]]и ===
* Петрановський Іван (? — 07.1637 — ?)
* [[Богдан Хмельницький]] (1638  — 1647)
* Климченко Василь (? — 1648 — ?)
* Сомченко Сава (? — 1648 — ?)
* [[Тиміш Хмельницький]] (? — 26.02.1649. — ?)
* Лісницький Дем'ян (? — 02.1654 — ?)
* Шульга Іван (? — 05.1654 — ?)
* Степан (? — 11.1668 — ?)
* Макидон Ян (? — 06.1669 — 21.07.1669 —?)
* Ковалевський Костянтин Васильович, Білаш Іван (близько 1675 —1676)

=== [[Городовий отаман|Городові отамани]] ===
* Кузьминський Федір (? — 1615 — ?)
* Бут Онисим (? — 1638 — ?)
* Томиленко Василь (? — 1648 — ?)
* Коробка Федір (? — 10.1649 — 19.11 —?)
* Олексій (Лесько Хильченко) (? — 10.1650 — ?)
* Коробка Федір (? — 12.11.1650 — ?)
* Капуста Лаврін, Ничипоренко Яцько (? — 07.1653 — ?)
* Сивий Харко (? — 10.1653 — ?)
* Снитко Василь (? — 05.1654 — ?)
* Гапонович Герасим (? — 1654 — ?)
* Максимович Мартин (? — 03.1655 — ?)
* Пухальський Лукаш (? — 1655 — ?)
* Лавренко Павло (? — 02.1659 — ?)
* Ковалевський Іван, Білоцерківець Семен (? — 1666 — ?)
* Махненко Стефан (? — 02.1669 — ?)
* Білоцерківець Семен (? — 1670 — ?)
* Сенкевич Іван (? — 1673 — ?)
* Колоша Яцько (? — 1674 — ?)
* Величко Андрій (раніше 1717)

== Джерела ==
* {{книга|автор=[[Заруба Віктор Миколайович|Заруба В.М.]]|назва=Адміністративно-територіальний устрій та адміністрація Війська Запорозького у 1648-1782 рр.|місце=Дніпропетровськ|рік=2007|сторінки=217}}
* {{книга|автор=[[Кривошея Володимир Володимирович|Кривошея В.В.]]|назва=Козацька старшина Гетьманщини|місце=Київ|рік=2010|сторінки=7-8}}

{{Чигиринський полк}}

[[Категорія:Чигиринський полк]]
[[Категорія:Полкові сотні Гетьманщини]]
[[Категорія:Засновані в Україні 1648]]

title: Основні дані

Полк: Чигиринський полк

title: Населені пункти

Центр: Чигирин

Кількість сіл: 2: Кам'янка, Суботів

title: Сотенна влада

Сотенна влада: Сотники


text:
# خطای دید مولر لایر
خطای دید مولر لایر که تنها از چند پیکان ساده تشکیل شده‌است، به خوبی محدودیت قدرت قضاوت ادراک دیداری ما را نمایش می‌دهد. در تصویر سمت چپ اکثر افراد در مقایسه طول پاره خط محور پیکان‌های مجموعه بالایی، دچار خطا شده؛ و طول محوری که در دو طرف آن، نوک پیکان رو به داخل است را بلندتر ارزیابی می‌کنند. حال آن که طول هر سه محور یکی است و رنگ آمیزی قرمز در مجموعه پایین تصویر، این برابری را نشان می‌دهد. همچنین وقتی از افراد خواسته می‌شود که علامتی، در وسط محور هر یک از پیکان‌ها بگذارند، زمانی که نوک پیکان در یک سر پاره خط رو به داخل و در سر دیگر رو به خارج است؛ اکثر افراد دچار اشتباه شده و علامت را نزدیکتر به دم پیکان، یعنی نوکی که رو به داخل است، قرار می‌دهند.

این نمونه از خطای دید در سال ۱۸۸۹م، توسط
فرانتس کارل مولر لایر، پزشک آلمانی، ابتکار و توضیح داده شده‌است و به همین دلیل به نام او شناخته می‌شود.
دلیل قاطعی برای بیان علت بروز این خطا ارائه نشده‌است. یک علت احتمالی، طول کلی محور با احتساب نوک و دم آن است. وقتی هر دو نوک، رو به داخل باشند یا به عبارت دیگر، پاره خط در میان دو دم باشد، طبیعتاً طول کل پیکان، بیشتر است و این واقعیت می‌تواند قضاوت ما را به نیت گریز از پیش داوری و خطا فریب دهد؛ و ما در عمل، طول پاره خط را بیشتر درک کرده، اما گاه بنا بر آگاهی قبلی از نکته مورد آزمایش، کمتر معرفی می‌کنیم. دلیل احتمالی دیگری که ادعا شده، این است که وقتی نوک پیکان رو به داخل است، شباهت به  انتهای داخلی اتاق پیدا کرده و درک ۳ بعدی ما را فعال می‌کند. دستگاه بینایی ما برای درک عمق، طبق اصول  ژرفانمایی   انتهای داخلی اتاق را کوچکتر تصویر می‌کند.

## نقش فرهنگ؛ و تنوع در ادراک
تحقیقات نشان داده‌است که درک ما از پدیده‌ها متأثر از آموخته‌ها، آرزوها و انتظارات ماست. پدیده خطای دید مولر لایر نیز از این قاعده مستثنی نیست. در اواخر قرن بیستم میلادی، ویلیام هالس ریورز ادعا کرد که بومیان استرالیایی جزیره «موری» واقع در تنگه تورس، در مقایسه با مردم اروپا، کمتر دچار خطای دید مولر لایر می‌شوند. توجیه پیشنهادی مولر، بر آموخته‌های فرهنگی استوار بود. چرا که طبق توضیح وی، مردم اروپا بیشتر با فضای بسته درون اتاق و شکل مستطیل سروکار داشتند. جان دبلیو بری نیز از مشاهده و مطالعات خود در میان اسکیموهای کانادا، در دهه ۱۹۶۰م، گزارش مشابهی داده‌است.

در سال ۱۹۶۳م، مارشال سگال، دونالد تی. کمبل و ملویل هرسکویتس، میزان تاثیرپذیری شماری از افراد را نسبت به ۴ نوع مختلف از خطاهای دیداری با هم مقایسه کردند. افراد تحت مطالعه ۳ قفقازی، ۱۲ آفریقایی و یک فیلیپینی بودند. در مورد خطای دید مولر لایر، میانگین میزان خطا، از ۱٫۴درصد تا ۲۰٫۳ درصد طول پاره خط، متغیر بود. در این پژوهش، قفقازی‌ها بیشترین و آفریقایی‌ها کمترین میزان خطا را از خود نشان دادند.

نتایج به دست آمده، به بحث میزان تأثیر آموخته‌های فرهنگی بر خطای دید دامن زد و مطالعات بیشتری را به دنبال داشت. در یک پژوهش که توسط مارشال سگال، انجام گرفت، شماری از افراد متعلق به ۱۷ فرهنگ مختلف با هم مقایسه شدند. در گزارش نهایی که در سال ۱۹۶۶م، منتشر شد، ادعا شده بود که آموخته‌های فرهنگی به‌طور قابل ملاحظه ای بر میزان خطا تأثیر دارند. همچنین در این گزارش نتیجه‌گیری شده بود که علت میزان بالای خطا در میان اروپایی‌ها، رشد و زندگی در محیطی نجاری شده‌است. محیطی که درآن خطوط مستقیم، زاویه‌های قائمه و شکل مستطیل بیشتر مشاهده شده‌است.

ادعای تأثیر فرهنگ بر میزان خطا به نوبه خود به چالش کشیده شد. در یک پژوهش، شماری از آفریقایی‌های شهری و غیر شهری با هم مقایسه شدند. اما تفاوت محسوسی یافت نشد. نتایج به دست آمده از این پژوهش، الگوی تأثیرات فرهنگی را به زیر سؤال برد و مدعی شد که علت درصد پایین خطا در میان آفریقایی‌ها تراکم رنگدانه‌های شبکیه چشم است. در ادامه افراد از گروه‌های سنی مختلف با هم مقایسه شدند و بار دیگر الگوی توضیح تفاوت، بر اساس آموخته‌های فرهنگی تضعیف شد. با این حال شواهد دیگری نقش آموخته‌های فرهنگی در میزان خطا را تأیید کرده‌اند. همچنین تلاشهایی صورت گرفته تا تأثیر خطای دید مولر لایر روی پرندگان نیز مطالعه شود.

## توضیح بر اساس ژرفانمایی
یک توضیح محتمل توسط ریچارد گریگوری بر اساس  ژرفانمایی
ارائه شده‌است. طبق توضیح پیشنهادی وی، خطای دید مولر لایر به این دلیل رخ می‌دهد که سامانه بینایی، اجزاء زاویه مانند یک ترکیب نمادین را به گوشه‌های اتاق تشبیه می‌کند. زاویه‌هایی که رو به خارج باز می‌شوند (><) دور بودن را به یاد انداخته؛ و برعکس زاویه‌های رو به داخل (<>) نزدیکی را تداعی می‌کنند و ذهن ما نیز آموخته، بر اساس فاصله، اندازه واقعی را تخمین بزند. اما این توضیح، تطابق کامل با یافته‌های پژوهشی ندارد و صحت آن مورد توافق همه پژوهشگران نیست.

از طرف دیگر توضیح ریچارد گریگوری نا معقول نیست. چرا که درک عمق در انسان، همراه با آموخته‌های تجربی شبکه اعصاب و دستگاه بینایی رشد کرده و قابلیت تجسم یک تصویر ۲ بعدی را در یک فضای ۳ بعدی کسب می‌کند. این قابلیت از جمله دلایلی است که وقتی کسی از ما دور می‌شود، او را کوتاه‌تر نمی‌دانیم. و وقتی یک دست را دراز می‌کنیم و به دو دست نگاه می‌کنیم، یک دست را کوچکتر از دست دیگر درک نمی‌کنیم. گاهی خطاهای دیداری به ما نشان می‌دهند که آنچه می‌بینیم تصویری است که در مغز ما ایجاد شده‌است. مغز ما ظاهراً تصویر کوچکتر دست را در فاصله صحیح آن در الگوی سه بعدی قرار می‌دهد. این همان چیزی است که به آن فرضیه ثبات ادراک می‌گویند.

در تصویر مربوط به خطای دید مولر لایر، نشانه‌های جعلی عمق، چشم و دستگاه بینایی را فریب داده و ما به اشتباه یک تصویر۲ بعدی را به مثابه یک جسم ۳ بعدی درک می‌کنیم. سپس  مکانیسم ثبات اندازه باعث می‌شود که ما با تصور یک فضای ۳ بعدی، طول یک پاره خط را اشتباه ارزیابی کنیم.

در نقاشی اشیاء ۳ بعدی به صورت شکلی ۲ بعدی، همین مکانیسم
رهیافت آنی به خوبی عمل می‌کند؛ اما در یک
قضاوت سریع همیشه احتمال خطا وجود دارد.

wikiname: fawiki

title: خطای دید مولر لایر

in_language: fa

wikitext:
{{جعبه اطلاعات
|عنوان=
|تصویر=[[file: Capital Psi.svg|tright|30px]]
|برچسب۱=حوزه
|داده۱=روان‌شناسی
|برچسب۲=
|داده۲=[[file:Müller-Lyer illusion.svg|200px]]
|برچسب۳=
|داده۳=این پیکان‌ها، '''خطای دید مولر لایر''' را نمایش می‌دهند. رنگ آمیزی قرمز در مجموعهٔ پایینی تصویر نشان می‌دهد که طول پاره خط محور هر سه پیکان در واقع برابر است.
[[file:RotatingBrentanoL.gif|200px]]
|برچسب۴=
|داده۴=نوک پیکانها بر یک خط و در فاصله مساوی از یکدیگر قرار گرفته‌اند.
}}
'''خطای دید مولر لایر''' که تنها از چند پیکان ساده تشکیل شده‌است، به خوبی محدودیت قدرت قضاوت ادراک دیداری ما را نمایش می‌دهد. در تصویر سمت چپ اکثر افراد در مقایسه طول پاره خط محور پیکان‌های مجموعه بالایی، دچار خطا شده؛ و طول محوری که در دو طرف آن، نوک پیکان رو به داخل است را بلندتر ارزیابی می‌کنند. حال آن که طول هر سه محور یکی است و رنگ آمیزی قرمز در مجموعه پایین تصویر، این برابری را نشان می‌دهد. همچنین وقتی از افراد خواسته می‌شود که علامتی، در وسط محور هر یک از پیکان‌ها بگذارند، زمانی که نوک پیکان در یک سر پاره خط رو به داخل و در سر دیگر رو به خارج است؛ اکثر افراد دچار اشتباه شده و علامت را نزدیکتر به دم پیکان، یعنی نوکی که رو به داخل است، قرار می‌دهند.{{سخ}}
[[پرونده:Judd-Taeuschung.svg|بندانگشتی|چپ|نقطه دقیقاً در وسط خط افقی قرار دارد اما به نظر می‌رسد به نوک پیکان نزدیکتر است.]]
این نمونه از خطای دید در سال ۱۸۸۹م، توسط
[[فرانتس کارل مولر لایر]]، پزشک آلمانی، ابتکار و توضیح داده شده‌است و به همین دلیل به نام او شناخته می‌شود.{{سخ}}دلیل قاطعی برای بیان علت بروز این خطا ارائه نشده‌است. یک علت احتمالی، طول کلی محور با احتساب نوک و دم آن است. وقتی هر دو نوک، رو به داخل باشند یا به عبارت دیگر، پاره خط در میان دو دم باشد، طبیعتاً طول کل پیکان، بیشتر است و این واقعیت می‌تواند قضاوت ما را به نیت گریز از پیش داوری و خطا فریب دهد؛ و ما در عمل، طول پاره خط را بیشتر درک کرده، اما گاه بنا بر آگاهی قبلی از نکته مورد آزمایش، کمتر معرفی می‌کنیم. دلیل احتمالی دیگری که ادعا شده، این است که وقتی نوک پیکان رو به داخل است، شباهت به  انتهای داخلی اتاق پیدا کرده و درک ۳ بعدی ما را فعال می‌کند. دستگاه بینایی ما برای درک عمق، طبق اصول [[ژرفانمایی (دیداری)| ژرفانمایی]]   انتهای داخلی اتاق را کوچکتر تصویر می‌کند.<ref>{{cite journal|last=Müller-Lyer |first=FC |date=1889 |title=Optische Urteilstäuschungen |journal=Archiv für Physiologie Suppl. |volume=1889 |pages=263–270 |url=https://www.biodiversitylibrary.org/page/35372625}}</ref><ref>{{cite journal|last=Brentano |first=F |date=1892 |title=Über ein optisches Paradoxon |journal=Zeitschrift für Psychologie |volume=3 |pages=349–358 |url=http://echo.mpiwg-berlin.mpg.de/MPIWG:793V9QMK}}</ref><ref>{{cite journal|last=Müller-Lyer |first=FC |date=1894 |title=Über Kontrast und Konfluxion |journal=Zeitschrift für Psychologie |volume=9 |pages=1–16}}</ref>

== نقش فرهنگ؛ و تنوع در ادراک ==
تحقیقات نشان داده‌است که درک ما از پدیده‌ها متأثر از آموخته‌ها، آرزوها و انتظارات ماست. پدیده خطای دید مولر لایر نیز از این قاعده مستثنی نیست. در اواخر قرن بیستم میلادی، [[ویلیام هالس ریورز]] ادعا کرد که بومیان استرالیایی جزیره «موری» واقع در [[تنگه تورس]]، در مقایسه با مردم اروپا، کمتر دچار خطای دید مولر لایر می‌شوند.<ref>https://www.biodiversitylibrary.org/page/29464021#page/944/mode/1up</ref> توجیه پیشنهادی مولر، بر آموخته‌های فرهنگی استوار بود. چرا که طبق توضیح وی، مردم اروپا بیشتر با فضای بسته درون اتاق و شکل مستطیل سروکار داشتند. [[جان دبلیو بری (روان‌شناس)|جان دبلیو بری]] نیز از مشاهده و مطالعات خود در میان اسکیموهای کانادا، در دهه ۱۹۶۰م، گزارش مشابهی داده‌است.<ref>{{citation
| title= Ecology, perceptual development and the Müller-Lyer illusion
| author=Berry, John W.
| journal=British Journal of Psychology
| volume=59
| number=3
| pages=205–210
| year=1968
| doi=10.1111/j.2044-8295.1968.tb01134.x| pmid=5760069
}}</ref>
[[پرونده:Mueller lyer.svg|بندانگشتی|چپ|دستگاه بینایی ما برای درک عمق، طبق اصول [[ژرفانمایی (دیداری)| ژرفانمایی]]   انتهای داخلی اتاق را کوچکتر تصویر می‌کند.]]
{{سخ}}در سال ۱۹۶۳م، [[مارشال سگال]]، [[دونالد تی. کمبل]] و [[ملویل هرسکویتس]]، میزان تاثیرپذیری شماری از افراد را نسبت به ۴ نوع مختلف از [[خطای دید|خطاهای دیداری]] با هم مقایسه کردند. افراد تحت مطالعه ۳ قفقازی، ۱۲ آفریقایی و یک فیلیپینی بودند. در مورد خطای دید مولر لایر، میانگین میزان خطا، از ۱٫۴درصد تا ۲۰٫۳ درصد طول پاره خط، متغیر بود. در این پژوهش، قفقازی‌ها بیشترین و آفریقایی‌ها کمترین میزان خطا را از خود نشان دادند.<ref>Cultural Differences in the Perception of Geometric Illusions Author(s): Marshall H. Segall, Donald T. Campbell, Melville J. Herskovits Source: Science, New Series, Vol. 139, No. 3556 (February 22, 1963), pp. 769-771</ref>
{{سخ}}نتایج به دست آمده، به بحث میزان تأثیر آموخته‌های فرهنگی بر خطای دید دامن زد و مطالعات بیشتری را به دنبال داشت. در یک پژوهش که توسط مارشال سگال، انجام گرفت، شماری از افراد متعلق به ۱۷ فرهنگ مختلف با هم مقایسه شدند. در گزارش نهایی که در سال ۱۹۶۶م، منتشر شد، ادعا شده بود که آموخته‌های فرهنگی به‌طور قابل ملاحظه ای بر میزان خطا تأثیر دارند. همچنین در این گزارش نتیجه‌گیری شده بود که علت میزان بالای خطا در میان اروپایی‌ها، رشد و زندگی در محیطی نجاری شده‌است. محیطی که درآن خطوط مستقیم، زاویه‌های قائمه و شکل مستطیل بیشتر مشاهده شده‌است.<ref>{{Cite web|url=http://psycnet.apa.org/psycinfo/1967-05876-000|title = APA PsycNet}}</ref>
{{سخ}}ادعای تأثیر فرهنگ بر میزان خطا به نوبه خود به چالش کشیده شد.<ref>{{cite journal
| title=Retinal pigmentation, illusion susceptibility and space perception
| author=Jahoda, Gustav
| journal=[[International Journal of Psychology]]
| volume=6
| number=3
| pages=199–207
| year=1971
| doi=10.1080/00207597108246683
}}</ref> در یک پژوهش، شماری از آفریقایی‌های شهری و غیر شهری با هم مقایسه شدند. اما تفاوت محسوسی یافت نشد. نتایج به دست آمده از این پژوهش، الگوی تأثیرات فرهنگی را به زیر سؤال برد و مدعی شد که علت درصد پایین خطا در میان آفریقایی‌ها تراکم رنگدانه‌های شبکیه چشم است. در ادامه افراد از گروه‌های سنی مختلف با هم مقایسه شدند و بار دیگر الگوی توضیح تفاوت، بر اساس آموخته‌های فرهنگی تضعیف شد.<ref>Cole, Michael; Barbara Means;
Comparative Studies of How People Think: An Introduction, 1986. Fatima.S & Kanwal.A  [https://books.google.com/books?id=thLR-f10WoMC&pg=PA42&lpg=PA42 gbook]</ref> با این حال شواهد دیگری نقش آموخته‌های فرهنگی در میزان خطا را تأیید کرده‌اند. همچنین تلاشهایی صورت گرفته تا تأثیر خطای دید مولر لایر روی پرندگان نیز مطالعه شود.<ref>https://pubmed.ncbi.nlm.nih.gov/16893262/</ref>

== توضیح بر اساس ژرفانمایی ==
[[پرونده:Illusione Muller-Lyer.png|بندانگشتی|در نقاشی اشیاء ۳ بعدی به صورت شکلی ۲ بعدی، همین مکانیسم رهیافت آنی به خوبی عمل می‌کند؛ اما در یک قضاوت سریع همیشه احتمال خطا وجود دارد.]]
یک توضیح محتمل توسط [[ریچارد گریگوری]] بر اساس [[ژرفانمایی (دیداری)| ژرفانمایی]]
ارائه شده‌است.<ref>Richard L. Gregory, Eye and Brain, McGraw Hill, 1966.</ref> طبق توضیح پیشنهادی وی، خطای دید مولر لایر به این دلیل رخ می‌دهد که سامانه بینایی، اجزاء زاویه مانند یک ترکیب نمادین را به گوشه‌های اتاق تشبیه می‌کند. زاویه‌هایی که رو به خارج باز می‌شوند {{key press|'''(><)'''}} دور بودن را به یاد انداخته؛ و برعکس زاویه‌های رو به داخل {{key press|'''(<>)'''}} نزدیکی را تداعی می‌کنند و ذهن ما نیز آموخته، بر اساس فاصله، اندازه واقعی را تخمین بزند. اما این توضیح، تطابق کامل با یافته‌های پژوهشی ندارد و صحت آن مورد توافق همه پژوهشگران نیست.
{{سخ}}از طرف دیگر توضیح ریچارد گریگوری نا معقول نیست. چرا که درک عمق در انسان، همراه با آموخته‌های تجربی شبکه اعصاب و دستگاه بینایی رشد کرده و قابلیت تجسم یک تصویر ۲ بعدی را در یک فضای ۳ بعدی کسب می‌کند. این قابلیت از جمله دلایلی است که وقتی کسی از ما دور می‌شود، او را کوتاه‌تر نمی‌دانیم. و وقتی یک دست را دراز می‌کنیم و به دو دست نگاه می‌کنیم، یک دست را کوچکتر از دست دیگر درک نمی‌کنیم. گاهی خطاهای دیداری به ما نشان می‌دهند که آنچه می‌بینیم تصویری است که در مغز ما ایجاد شده‌است. مغز ما ظاهراً تصویر کوچکتر دست را در فاصله صحیح آن در الگوی سه بعدی قرار می‌دهد. این همان چیزی است که به آن فرضیه [[ثبات ادراک]] می‌گویند.
{{سخ}}در تصویر مربوط به خطای دید مولر لایر، [[نشانه حسی|نشانه‌های]] جعلی عمق، چشم و دستگاه بینایی را فریب داده و ما به اشتباه یک تصویر۲ بعدی را به مثابه یک جسم ۳ بعدی درک می‌کنیم. سپس [[ثبات ادراک# مکانیسم ثبات اندازه| مکانیسم ثبات اندازه]] باعث می‌شود که ما با تصور یک فضای ۳ بعدی، طول یک پاره خط را اشتباه ارزیابی کنیم.<ref>The Müller-Lyer illusion explained by the statistics of image–source relationships Catherine Q. Howe and Dale Purves* PNAS January 25, 2005 vol. 102 no. 4 1234-1239</ref>
{{سخ}}در نقاشی اشیاء ۳ بعدی به صورت شکلی ۲ بعدی، همین مکانیسم
[[رهیافت آنی]] به خوبی عمل می‌کند؛ اما در یک
[[هیوریستیک(روان‌شناسی)|قضاوت سریع]] همیشه احتمال خطا وجود دارد.

== منابع ==
{{پانویس|چپ‌چین=بله|۲}}

{{روان‌شناسی-خرد}}

[[رده:خطای دید]]

حوزه: روان‌شناسی


text:
# Страусопері
Страусопері, оноклеєві (Onocleaceae) — родина папоротеподібних рослин порядку багатоніжкові (Polypodiales).

## Поширення
Представники родини поширені у північних регіонах помірного клімату.
В Україні зустрічається 1 вид.

## Опис
Рослини з диморфними, рідко однаковими листками. Соруси прикриті загнутими краєм листкової пластинки, розташовані по жилках.

## Класифікація
Родина містить 5 видів, що згруповані у 4 роди:
- Matteuccia struthiopteris
- Onoclea sensibilis
- Onocleopsis hintonii
- Pentarhizidium orientale
- Pentarhizidium intermedia

title: Страусопері

wikitext:
{{Automatic taxobox
| name = Страусопері
| image = Matteuccia struthiopteris (4).JPG
| image_width = 280px
| image_caption = [[Страусове перо звичайне]] (''[[Matteuccia struthiopteris]]'')
| taxon = Onocleaceae
| authority = Pic.Serm.
| subdivision_ranks = Роди
| subdivision =
*''[[Onoclea]]''
*''[[Onocleopsis]]''
*''[[Matteuccia]]''
*''[[Pentarhizidium]]''
}}
'''Страусопері'''<ref>{{Кобів|Onocleaceae|}}</ref>, '''оноклеєві'''<ref>{{ОВРУ|28}}</ref> (Onocleaceae) — родина [[Папоротеподібні|папоротеподібних]] рослин порядку [[Багатоніжкові (порядок)|багатоніжкові]] (Polypodiales).

== Поширення ==
Представники родини поширені у північних регіонах [[помірний клімат|помірного клімату]].

В Україні зустрічається 1 вид.

== Опис ==
Рослини з диморфними, рідко однаковими листками. [[Сорус]]и прикриті загнутими краєм листкової пластинки, розташовані по жилках.

== Класифікація ==
Родина містить 5 видів, що згруповані у 4 роди<ref>{{citation | doi = 10.2307/2445820 | url = http://www.amjbot.org/cgi/content/abstract/84/6/840 | title = Molecular systematics and a revised taxonomy of the onocleoid ferns (Dryopteridaceae: Onocleeae) | author = GJ Gastony and MC Ungerer | journal = American Journal of Botany | volume = 84 | issue = 6 | pages = 840–849 | year = 1997 | publisher = Botanical Society of America | jstor = 2445820 | accessdate = 10 лютого 2014 | archive-date = 26 червня 2010 | archive-url = https://web.archive.org/web/20100626103437/http://www.amjbot.org/cgi/content/abstract/84/6/840 }} {{Webarchive|url=https://web.archive.org/web/20100626103437/http://www.amjbot.org/cgi/content/abstract/84/6/840 |date= 26 червня 2010 }}</ref>:
* ''[[Matteuccia struthiopteris]]''
* ''[[Onoclea sensibilis]]''
* ''[[Onocleopsis hintonii]]''
* ''[[Pentarhizidium orientale]]''
* ''[[Pentarhizidium intermedia]]''

== Примітки ==
{{reflist}}

== Посилання ==
* Alan R. Smith, Kathleen M. Pryer, Eric Schuettpelz, Petra Korall, Harald Schneider, Paul G. Wolf: ''A classification for extant ferns.'' In: ''Taxon.'' Band 55, Nr. 3, 2006, {{ISSN|0040-0262}}, S. 705–731, [https://web.archive.org/web/20170212163444/http://www.ingentaconnect.com/content/iapt/tax/2006/00000055/00000003/art00017 Abstract,] [http://pryerlab.biology.duke.edu/uploads/media_items/smith-et-al-taxon-2006.original.pdf PDF-Datei] {{Webarchive|url=https://web.archive.org/web/20170809113726/http://pryerlab.biology.duke.edu/uploads/media_items/smith-et-al-taxon-2006.original.pdf |date=9 серпня 2017 }}.
* David John Mabberley: ''The Plant Book. A portable dictionary of the higher plants''. Cambridge University Press, Cambridge u. a. 1987, ISBN 0-521-34060-8.

{{Taxonbar|from=Q139173}}
{{Filicophyta-stub}}

[[Категорія:Багатоніжкові]]
[[Категорія:Родини рослин]]

title: Біологічна класифікація

Царство: Рослини (Plantae)

Клада: Судинні рослини (Tracheophyta)

Відділ: Папоротеподібні (Polypodiophyta)

Клас: Папоротевидні (Polypodiopsida)

Порядок: Багатоніжкові (Polypodiales)

Підпорядок: Aspleniineae

Родина: Страусопері (Onocleaceae) · Pic.Serm.

title: Роди

Роди: - Onoclea - Onocleopsis - Matteuccia - Pentarhizidium


text:
# 韦皇后
韦皇后（7世纪—710年7月21日），京兆府万年县（今陕西省西安市）人，出自京兆韦氏驸马房，唐中宗李显第二任妻子。父韦玄贞，母崔氏，懿德太子、永寿公主、长宁公主、永泰公主、安乐公主生母。

## 生平
李显为太子时（680年至683年），韦氏被立为太子妃，成为他的第二任妻子。其妹韦城县主墓志所记“调露中，皇后以良家应娉”。现存唐诗中，有多首不同作者的同时祝贺太子娶妃和太平公主出嫁（时在681年）的奉和诗。
开耀二年（682年），韦氏生下李显的嫡長子——李重润。其后，韋氏又生下四個女兒即长宁公主、永寿公主、永泰公主、安乐公主。嗣圣元年（684年），中宗登基，韦妃立为皇后。
其年，中宗被武則天罷黜，改为庐陵王，韦氏一直跟随他到了房州，途中韦氏生下最年幼的女兒，取名為裹兒，為日後的安乐公主。在房州时中宗惧不自安，每闻制使至，惶恐至想自杀。韦氏劝中宗说：“祸福倚伏，何常之有？岂失一死，何遽如是也！”十数年间两人同过艰险，情义甚笃。父亲韦玄贞被流放钦州而死，母亲崔氏被钦州首领宁承兄弟所杀。弟弟韦洵、韦浩、韦洞和韦泚全部死于容州。两位妹妹，逃窜获免。
聖曆元年（698年），武则天将中宗召还东都。聖曆二年（699年），武则天将中宗重新立为太子。大足元年（701年），韦妃的兒子李重润和女儿李仙蕙、女婿武延基一起议论张易之、张昌宗兄弟。随后在九月初三，李重润和武延基被武则天賜死。九月初四，女儿李仙蕙亦死去。
神龍元年（705年），凤阁侍郎张柬之、鸾台侍郎崔玄暐等五人，發動兵變，逼迫武后禪讓，中宗復辟，史稱神龙政变。神龍元年二月十二日，立爲皇后，十一月二日，尊爲順天皇后。韦后上表请求规定全国士民百姓一律为被父亲休弃的母亲服丧三年。
神龙三年八月十五日，加順天翊聖皇后。韦皇联合武三思等專擅朝政，以其從兄韋溫掌握實權。安乐公主不仅美丽，更十分有心计，和母亲韦皇后一起干预朝政，许多的政务都是由韦皇后以及安乐公主协助处理的，慢慢地，朝政大权就落入她们手中，而这两人也不是一般人，颇有权术和手段，且善于玩弄权术，很快就将唐中宗的权力架空，她又縱容女兒安樂公主賣官鬻爵谋求皇太女的地位、大肆修建封寺廟道觀，而身為繼母的韋皇將中宗的庶長子李重福貶至均州，嚴加看守。
景龍元年（707年）七月太子李重俊率左羽林大將軍李多祚等，發動重俊之變，殺韋親信武三思、武崇訓父子於其門第，李重俊本欲殺韋，卻在玄武門受阻，士兵倒戈，事敗。不久，重俊為左右所殺。
景龍四年（710年），中宗病逝，韋后遂立溫王李重茂為帝，本人作为皇太后臨朝稱制。不久臨淄王李隆基與其姑母太平公主聯合，發動唐隆政变，擁其父相王李旦復辟。韦太投奔飞骑营，被其所殺，枭首、暴尸于闹市，並被追貶為庶人，葬以一品之礼。以掃蕩韋氏勢力之名，京兆韋氏諸房無辜被濫殺，許多聚居的杜氏也難免其難。之後太平公主與李隆基發生權力之爭，延和元年（712年），睿宗禪讓於太子李隆基，是為玄宗；太平公主與玄宗爭權，玄宗發動先天政變，賜死太平公主，其黨羽或殺或逐，結束了唐朝自唐高宗中期以來女性主理政治局面。

## 家庭

### 父母
- 韦玄贞，追赠太师、雍州牧、益绵梓隆等十一州诸军事、益州大都督、上柱国、酆献惠王
- 博陵崔氏，隋朝员外郎崔凤举之女，唐朝卫尉卿崔从礼的姐妹

### 兄弟姐妹
- 韋洵，赠吏部尚书、益州大都督、汝南郡王，冥婚中书令、酂国公萧至忠第三女
- 韋浩，赠太常卿、扬州诸军事、扬州大都督、武陵郡王，妃赵郡李氏，汾州司兵李翼之女
- 韋泂，赠卫尉卿、并州大都督、淮阳郡王，冥婚太子家令清河崔道猷第四女
- 韋泚，赠太仆卿、荆州大都督、上蔡郡王，冥婚隋朝高密县县令郑道援曾孙女，沣州司马郑怀节孙女，贝州清河尉郑锐思女，尚衣奉御郑万钧二堂妹
- 韦氏，嫁光禄大夫、代理太子詹事、陈国公陆颂
- 韦七姨，嫁太常少卿冯太和，冯太和死后改嫁嗣虢王李邕，韦皇后被杀后，韦七姨被李邕斩首杀死[6][7][8]
- 韦城县主，仪凤三年在韦曲去世，冥婚赠尚衣奉御郑戭，隋朝高密县县令郑道援曾孙，沣州司马郑怀节之孙，晋州襄陵县县令郑进思第八子
- 卫南县主

### 子女
- 懿德太子李重潤
- 長寧公主
- 永寿公主
- 永泰公主李仙蕙
- 安樂公主李裹兒

## 影視作品
- 《盛世仁傑》 - 姚嘉妮飾演
- 《唐宮燕》 - 何賽飛飾演
- 《宮心計2深宮計》 - 米雪飾演

## 延伸阅读
[在维基数据编辑]
 《舊唐書/卷51》，出自刘昫《舊唐書》
 《新唐書/卷076》，出自《新唐書》

wikiname: zhwiki

title: 韦皇后

in_language: zh

wikitext:
{{他用}}
{{noteTA
|1=zh-hans:韦后; zh-hant:韋后;
}}
{{東亞女性歷史人物
|名稱 =韦皇后
|身份 =唐朝皇后
|國家 =
|屆數 =
|最高職務 =
|前任 = [[武则天|武皇后]]（武則天）（第一次）、
[[肅明皇后|劉皇后]]（第二次）
|繼任 = [[肅明皇后|劉皇后]]（第一次）、
[[陆皇后]]（第二次）
|畫像=[[File:韋后.jpg|250px]]
|說明=
|姓=[[韦姓|韦]]
|名=
|姓名=
|字=
|官職 =
|封爵 =
|封號 =
|位號=太子妃→皇后→庐陵王妃→太子妃→皇后→太后→庶人
|位階
|御稱號 =
|宮號1 =
|宮號2 =
|封地 =
|神號 =
|尊號 =顺天皇后→顺天翊圣皇后
|族裔 =
|旗籍 =
|氏族 =
|府邸 =
|世系 =
|初名 =
|乳名 =
|幼名 =
|兒名 =
|童名 =
|小字=
|號=
|法號=
|院號=
|其他名號=
|出生年=不详
|出生地=
|婚年=
|逝世日期=[[唐中宗]][[景龙]]四年（公元710年）7月21日
|逝世地=[[长安]]
|諡號=
|墳墓=
|父親=韋玄貞
|嫡母=
|母親=崔氏
|夫=[[唐中宗]][[李顯]]
|婚姻名份=
|夫之父=[[唐高宗]][[李治]]
|夫之母=[[武则天]]
|夫之嫡母=
|夫之元配=
|夫之正室=
|夫之繼室=
|夫之平妻=
|夫之側室=
|兄弟=弟：韋洵<ref>《舊唐書》：韦庶人又为亡弟赠汝南王洵与至忠亡女为冥婚合葬。及韦氏败，至忠发墓，持其女柩归，人以此讥之。</ref>、韋浩、韋洞、韋泚<ref>大唐故贈荊州大都督上蔡郡王韦泚墓志铭</ref>
|姊妹=妹：韋城縣主、衛南縣主
|嫡兄弟=
|嫡姊妹=
|庶兄弟=
|庶姊妹=
|同胞兄弟=
|同胞姊妹=
|異母兄弟=
|異母姊妹=
|異父兄弟=
|異父姊妹=
|繼兄弟=
|繼姊妹=
|子=[[李重润|懿德太子]]
|女=[[長寧公主 (唐中宗)|長寧公主]]、[[永寿公主 (唐中宗)|永寿公主]]、[[李仙蕙|永泰公主]]、[[安乐公主|安樂公主]]
|養子=
|養女=
|繼子=
|繼女=
|其他親屬 =
|經歷 =
|著作 =
|注釋=}}
'''韦皇后'''（{{bd|7世纪||710年|7月21日|catIdx=Wei,韋}}），[[京兆府]][[万年县 (北周)|万年县]]（今[[陕西省]][[西安市]]）人，出自[[京兆韦氏]]驸马房，[[唐中宗|唐中宗李显]]第二任妻子。父[[韦玄贞]]，母崔氏，[[李重润|懿德太子]]、[[永寿公主 (唐中宗之女)|永寿公主]]、[[長寧公主 (唐中宗之女)|长宁公主]]、[[李仙蕙|永泰公主]]、[[安乐公主]]生母。

== 生平 ==

李显为[[太子]]时（680年至683年），韦氏被立为[[太子妃]]，成为他的第二任妻子。其妹韦城县主墓志<ref>大唐赠韦城县主韦氏墓志铭</ref>所记“[[調露|调露]]中，皇后以良家应娉”。现存唐诗中，有多首不同作者的同时祝贺太子娶妃和[[太平公主]]出嫁（时在681年）的[[奉和诗]]<ref>《[[全唐诗]]·[http://www16.zzu.edu.cn/qtss/zzjpoem1.dll/shilist?qnam=全唐诗第044卷诗集&qs=5555547b6u6j3i0323233i 第44卷》] {{Wayback|url=http://www16.zzu.edu.cn/qtss/zzjpoem1.dll/shilist?qnam=%E5%85%A8%E5%94%90%E8%AF%97%E7%AC%AC044%E5%8D%B7%E8%AF%97%E9%9B%86&qs=5555547b6u6j3i0323233i |date=20210121060224 }}</ref>。

开耀二年（682年），韦氏生下李显的[[嫡長子]]——[[李重润]]。其后，韋氏又生下四個女兒即[[長寧公主 (唐中宗)|长宁公主]]、[[永寿公主 (唐中宗)|永寿公主]]、[[李仙蕙|永泰公主]]、[[安乐公主]]。[[嗣圣]]元年（684年），中宗[[登基]]，韦妃立为皇后。

其年，中宗被[[武則天]][[罷黜]]，改为庐陵王，韦氏一直跟随他到了房州，途中韦氏生下最年幼的女兒，取名為[[安乐公主|裹兒]]，為日後的[[安乐公主]]。在房州时中宗惧不自安，每闻制使至，惶恐至想自杀。韦氏劝中宗说：“祸福倚伏，何常之有？岂失一死，何遽如是也！”十数年间两人同过艰险，情义甚笃。父亲[[韦玄贞]]被[[流放]][[钦州 (古代)|钦州]]而死，母亲崔氏被钦州首领[[宁承]]兄弟所杀。弟弟[[韦洵]]、[[韦浩]]、[[韦洞]]和[[韦泚]]全部死于[[容州]]。两位妹妹，逃窜获免。

[[聖曆]]元年（698年），武则天将中宗召还东都。聖曆二年（699年），武则天将中宗重新立为[[太子]]。[[大足 (年号)|大足]]元年（701年），韦妃的兒子[[李重润]]和女儿[[李仙蕙]]、女婿武延基一起议论[[张易之]]、[[张昌宗]]兄弟。随后在九月初三，李重润和武延基被武则天[[賜死]]<ref>《[[资治通鉴]]·则天顺圣皇后》：太后春秋高，政事多委张易之兄弟，邵王重润与其妹永泰郡主、主婿魏王武延基窃议其事，易之诉于太后，九月壬申，太后皆逼令自杀。</ref>。九月初四，女儿李仙蕙亦死去。

[[神龙 (年号)|神龍]]元年（705年），[[中书侍郎|凤阁侍郎]][[张柬之]]、[[黄门侍郎|鸾台侍郎]][[崔玄暐]]等五人，發動[[兵變]]，逼迫[[武后]][[禪讓]]，中宗[[復辟]]，史稱[[神龙政变]]。神龍元年二月十二日，立爲皇后，十一月二日，尊爲'''順天皇后'''。韦后上表请求规定全国士民百姓一律为被父亲休弃的母亲服丧三年。

神龙三年八月十五日，加'''順天翊聖皇后'''。韦皇-{后}-联合[[武三思]]等專擅[[朝政]]，以其從兄[[韦温 (宰相)|韋溫]]掌握實權。安乐公主不仅美丽，更十分有心计，和母亲韦皇后一起干预朝政，许多的政务都是由韦皇后以及[[安乐公主]]协助处理的，慢慢地，朝政大权就落入她们手中，而这两人也不是一般人，颇有权术和手段，且善于玩弄权术，很快就将[[唐中宗]]的权力架空，她又縱容女兒[[安樂公主]]賣官鬻爵谋求皇太女的地位、大肆修建封[[寺廟]][[道觀]]，而身為繼母的韋皇-{后}-將中宗的庶長子[[李重福]]貶至均州，嚴加看守。

[[景龍]]元年（707年）七月太子[[李重俊]]率左羽林大將軍[[李多祚]]等，發動[[重俊之變]]，殺[[韋后|韋-{后}-]]親信[[武三思]]、[[武崇訓]]父子於其[[門第]]，李重俊本欲殺韋-{后}-，卻在[[玄武门 (太极宫)|玄武門]]受阻，[[士兵]]倒戈，事敗。不久，重俊為左右所殺。

[[景龍]]四年（710年），中宗病逝，韋后遂立溫王[[唐殇帝|李重茂]]為帝，本人作为[[皇太后]][[臨朝稱制]]。不久臨淄王[[唐玄宗|李隆基]]與其姑母[[太平公主]]聯合，發動[[唐隆政變|唐隆政变]]，擁其父[[唐睿宗|相王李旦]][[復辟]]。韦太-{后}-投奔飞骑营，被其所殺，枭首、暴尸于闹市，並被追貶為[[庶人]]，葬以一品之礼。以掃蕩韋氏勢力之名，京兆韋氏諸房無辜被濫殺，許多聚居的杜氏也難免其難。之後太平公主與李隆基發生權力之爭，[[延和 (唐朝)|延和]]元年（712年），睿宗[[禪讓]]於[[太子]]李隆基，是為玄宗；太平公主與玄宗爭權，玄宗發動[[先天政變]]，[[賜死]]太平公主，其黨羽或殺或逐，結束了唐朝自唐高宗中期以來女性主理政治局面。

== 家庭 ==
===父母===
*[[韦玄贞]]，追赠太师、雍州牧、益绵梓隆等十一州诸军事、益州大都督、上柱国、酆献惠王
*[[博陵崔氏]]，隋朝员外郎[[崔凤举]]之女，唐朝卫尉卿[[崔从礼]]的姐妹

=== 兄弟姐妹===
*[[韋洵]]，赠吏部尚书、益州大都督、汝南郡王，冥婚中书令、酂国公[[萧至忠]]第三女
*[[韋浩]]，赠太常卿、扬州诸军事、扬州大都督、武陵郡王，妃[[赵郡李氏]]，汾州司兵李翼之女
*[[韋泂]]，赠[[卫尉卿]]、并州大都督、淮阳郡王，冥婚太子家令清河[[崔道猷]]第四女
*[[韋泚]]，赠太仆卿、荆州大都督、上蔡郡王，冥婚隋朝高密县县令郑道援曾孙女，沣州司马郑怀节孙女，[[贝州]]清河尉郑锐思女，尚衣奉御[[郑万钧 (唐朝)|郑万钧]]二堂妹
*韦氏，嫁光禄大夫、代理太子詹事、陈国公[[陆颂]]
*[[韦七姨]]，嫁太常少卿[[冯太和]]，冯太和死后改嫁嗣虢王[[李邕 (虢王)|李邕]]，韦皇后被杀后，韦七姨被李邕斩首杀死<ref>《旧唐书·卷三十七·志第十七》：韦庶人妹七姨，嫁将军冯太和，权倾人主，尝为豹头枕以辟邪，白泽枕以辟魅，伏熊枕以宜男。太和死。再嫁嗣虢王。及玄宗诛韦后，虢王斩七姨首以献。</ref><ref>《朝野佥载·卷五》：逆韦之妹冯太和之妻号七姨，信邪，见豹头枕以辟邪，白泽枕以去魅，作伏熊枕以为宜男。太和死，嗣虢王娶之。韦之败也，虢王斫七姨头送朝堂，则知辟邪之枕无效矣。</ref><ref>《太平广记·卷二八八·妖妄一》：唐逆韦之妹，冯太和之妻，号七姨，信邪见，豹头枕以辟邪，白泽枕以去魅，作伏熊枕以为宜男。太和死，嗣虢王娶之。韦之败也，虢王砟七姨头送朝堂，即知辟邪之枕失效矣。</ref>
*[[韦城县主]]，仪凤三年在韦曲去世，冥婚赠尚衣奉御[[郑戭]]，隋朝高密县县令郑道援曾孙，沣州司马郑怀节之孙，晋州襄陵县县令郑进思第八子
*[[卫南县主]]

=== 子女===
*懿德太子[[李重潤]]
*[[長寧公主 (唐中宗)|長寧公主]]
*[[永寿公主 (唐中宗)|永寿公主]]
*[[李仙蕙|永泰公主]]李仙蕙
*[[安乐公主|安樂公主]]李裹兒

== 影視作品 ==
*《[[盛世仁傑]]》 - [[姚嘉妮]]飾演
*《[[唐宮燕]]》 - [[何賽飛]]飾演
*《[[宮心計2深宮計]]》 - [[米雪]]飾演

== 延伸阅读 ==
{{Wikisource further reading}}

== 参考资料==
{{Reflist}}

== 相關條目 ==
* [[韋后之亂]]

{{-}}
{{start box}}
|- style="text-align: center;"
{{s-bef|before=[[武則天]]}}
{{s-ttl|title=[[:category:唐朝皇后|唐朝皇后]]|years=683年}}
{{s-aft|after=[[劉皇后 (唐睿宗)|劉皇后]]}}
|-
{{s-bef|before=[[劉皇后 (唐睿宗)|劉皇后]]}}
{{s-ttl|title=[[:category:唐朝皇后|唐朝皇后]]|years=705年—710年}}
{{s-aft|after=[[陸皇后]]}}
{{end box}}
{{Authority control}}
{{唐朝皇后}}
{{唐中宗皇室}}
{{DEFAULTSORT:W}}
[[Category:唐朝废后]]
[[Category:唐朝皇太后]]
[[Category:唐朝女性政治人物]]
[[Category:唐朝被殺害人物]]
[[Category:中国女性摄政者]]
[[Category:京兆韦氏|~]]
[[Category:韋姓|~]]
[[Category:7月21日逝世]]
[[Category:被处决的中国女性]]

title: 韦皇后

姓: 韦

位號: 太子妃→皇后→庐陵王妃→太子妃→皇后→太后→庶人

尊號: 顺天皇后→顺天翊圣皇后

出生: 不详

逝世: 唐中宗景龙四年（公元710年）7月21日 · 长安

title: 親屬

父親: 韋玄貞

母親: 崔氏

夫: 唐中宗李顯

夫之父: 唐高宗李治

夫之母: 武则天

兄弟: 弟：韋洵、韋浩、韋洞、韋泚

姊妹: 妹：韋城縣主、衛南縣主

子: 懿德太子

女: 長寧公主、永寿公主、永泰公主、安樂公主


text:
# Idotea ochotensis
Idotea ochotensis is een pissebed uit de familie Idoteidae. De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1851 door Brandt.

wikiname: nlwiki

title: Idotea ochotensis

in_language: nl

wikitext:
{{Taxobox
| titelweergave = cursief
| naam = ''Idotea ochotensis''
| afbeelding = Idotea ochotensis.jpg
| afbeeldingtekst =
| rijk= [[Dieren (biologie)|Animalia]] (Dieren)
| familie = [[Idoteidae]]
| klasse= [[Malacostraca]] (Hogere kreeftachtigen)
| orde= [[Pissebedden|Isopoda]] (Pissebedden)
| geslacht = ''[[Idotea]]''
| w-naam = ''Idotea ochotensis''
| auteur = Brandt
| datum = 1851
| haakjes =
| stam = [[Geleedpotigen|Arthropoda]] (Geleedpotigen)
| worms = 257351
| synoniem = * ''Idotea derjugini''  Gurjanova, 1933
* ''Idotea japonica''  Richardson, 1900
}}
'''''Idotea ochotensis''''' is een [[pissebedden|pissebed]] uit de familie [[Idoteidae]]. De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1851 door Brandt.<ref>Poore, G.; Schotte, M. (2010). ''Idotea ochotensis'' Brandt, 1851. In: Schotte, M., Boyko, C.B, Bruce, N.L., Poore, G.C.B., Taiti, S., Wilson, G.D.F. (Eds) (2010). World Marine, Freshwater and Terrestrial Isopod Crustaceans database. Gebaseerd op informatie uit het [[World Register of Marine Species]], te vinden op http://www.marinespecies.org/aphia.php?p=taxdetails&id=257351</ref>
{{Appendix}}
{{beginnetje|biologie|2011|12|15}}
[[Categorie:Idoteidae]]

title: Idotea ochotensis

Rijk: Animalia (Dieren)

Stam: Arthropoda (Geleedpotigen)

Klasse: Malacostraca (Hogere kreeftachtigen)

Orde: Isopoda (Pissebedden)

Familie: Idoteidae

Geslacht: Idotea

title: Synoniemen

Portaal: Biologie


text:
# Spiral in a Straight Line
Spiral in a Straight Line è il sesto album in studio della band post-hardcore americana Touché Amoré. È stato pubblicato l'11 ottobre 2024 tramite Rise Records. La produzione è stata gestita da Ross Robinson. Presenta le apparizioni di Julien Baker e Lou Barlow.

## Accoglienza critica
Spiral in a Straight Line ha ricevuto recensioni generalmente favorevoli da parte della critica musicale. Su Metacritic, che assegna un punteggio normalizzato su 100 alle recensioni delle pubblicazioni tradizionali, l'album ha ricevuto un punteggio medio di 79 sulla base di sette recensioni.
Ben Tipple di DIY ha elogiato l'album, affermando: "i cambiamenti sono sottili ma notevoli, fornendo un altro brillante sfondo per il candore in gran parte doloroso di Jeremy". Will Yarbrough di The Line of Best Fit riprende: "non è il loro miglior album, ma attenendosi strettamente a questo schema, Spiral in a Straight Line è il loro più coeso". Ellie Kovach di Pitchfork ha scritto: "la band non ha perso nulla dell'avventurosità di Lament, ma le canzoni sono più dirette e immediate, armando il ruggito rauco di Bolm al servizio degli hook più forti e sorprendenti della loro carriera fino ad oggi".
In una recensione mista, Mischa Pearlman di Kerrang! ha dichiarato: "ci sono un paio di momenti meravigliosi - vale a dire la metaformosi Mezzanine e il rimorso agonizzante di Finalist" - ma spesso Spiral In A Straight Line si sistema troppo in se stesso".

## Tracce
1. Nobody's – 2:15
2. Disasters – 2:53
3. Hal Ashby – 2:55
4. Force of Habit – 2:55
5. Mezzanine – 2:07
6. Altitude – 3:26
7. This Routine – 2:35
8. Finalist – 2:13
9. Subversion (Brand New Love) (featuring Lou Barlow) – 3:17
10. The Glue – 2:53
11. Goodbye for Now (featuring Julien Baker) – 4:20

wikiname: itwiki

title: Spiral in a Straight Line

in_language: it

wikitext:
{{Album
|titolo = Spiral in a Straight Line
|artista = Touché Amoré
|tipo album = studio
|giornomese = 11 ottobre
|anno = 2024
|durata = 31:49
|numero di dischi = 1
|numero di tracce =
|genere = Post-hardcore
|genere2 =
|nota genere =
|etichetta = Rise
|produttore = Ross Robinson
|registrato =
|precedente = Lament
|anno precedente = 2020
|successivo =
|anno successivo =
}}

'''''Spiral in a Straight Line''''' è il sesto [[album in studio]] della band post-hardcore americana [[Touché Amoré]]. È stato pubblicato l'11 ottobre [[2024]] tramite [[Rise Records]]. La produzione è stata gestita da [[Ross Robinson]]. Presenta le apparizioni di [[Julien Baker]] e [[Lou Barlow]].

==Accoglienza critica==
Spiral in a Straight Line ha ricevuto recensioni generalmente favorevoli da parte della critica musicale. Su [[Metacritic]], che assegna un punteggio normalizzato su 100 alle recensioni delle pubblicazioni tradizionali, l'album ha ricevuto un punteggio medio di 79 sulla base di sette recensioni.<ref>{{Cita web |titolo=Critic Reviews for Spiral in a Straight Line - Metacritic |url=https://www.metacritic.com/music/spiral-in-a-straight-line/touche-amore/critic-reviews |accesso=26 ottobre 2024 |sito=[[Metacritic]] |lingua=en}}</ref>

Ben Tipple di DIY ha elogiato l'album, affermando: "i cambiamenti sono sottili ma notevoli, fornendo un altro brillante sfondo per il candore in gran parte doloroso di Jeremy"<ref>{{Cita web|data=9 ottobre 2024 |titolo=Touché Amoré - Spiral in a Straight Line |url=https://diymag.com/review/album/touche-amore-spiral-in-a-straight-line |accesso=26 ottobre 2024 |sito=[[DIY (rivista)|DIY]] |lingua=en}}</ref>. Will Yarbrough di [[The Line of Best Fit]] riprende: "non è il loro miglior album, ma attenendosi strettamente a questo schema, Spiral in a Straight Line è il loro più coeso". Ellie Kovach di [[Pitchfork (sito web)|Pitchfork]] ha scritto: "la band non ha perso nulla dell'avventurosità di Lament, ma le canzoni sono più dirette e immediate, armando il ruggito rauco di Bolm al servizio degli hook più forti e sorprendenti della loro carriera fino ad oggi".

In una recensione mista, Mischa Pearlman di Kerrang! ha dichiarato: "ci sono un paio di momenti meravigliosi - vale a dire la metaformosi ''Mezzanine'' e il rimorso agonizzante di ''Finalist"'' - ma spesso ''Spiral In A Straight Line'' si sistema troppo in se stesso".<ref>{{Cita web|data=11 ottobre 2024 |titolo=Album review: Touché Amoré – Spiral In A Straight Line |url=https://www.kerrang.com/album-review-touche-amore-spiral-in-a-straight-line |accesso=26 ottobre 2024|sito=[[Kerrang!]] |lingua=en}}</ref>

== Tracce ==
{{Tracce
|Titolo1 = Nobody's
|Durata1 = 2:15
|Autore testo e musica1 =
|Titolo2 = Disasters
|Durata2 = 2:53
|Autore testo e musica2 =
|Titolo3 = Hal Ashby
|Durata3 = 2:55
|Autore testo e musica3 =
|Titolo4 = Force of Habit
|Durata4 = 2:55
|Autore testo e musica4 =
|Titolo5 = Mezzanine
|Durata5 = 2:07
|Autore testo e musica5 =
|Titolo6 = Altitude
|Durata6 = 3:26
|Autore testo e musica6 =
|Titolo7 = This Routine
|Durata7 = 2:35
|Autore testo e musica7 =
|Titolo8 = Finalist
|Durata8 = 2:13
|Autore testo e musica8 =
|Titolo9 = Subversion (Brand New Love) (featuring Lou Barlow)
|Durata9 = 3:17
|Autore testo e musica9 =
|Titolo10 = The Glue
|Durata10 = 2:53
|Autore testo e musica10 =
|Titolo11 = Goodbye for Now (featuring Julien Baker)
|Durata11 = 4:20
|Autore testo e musica11 =
}}

== Note ==
<references/>

== Collegamenti esterni ==
* {{Collegamenti esterni}}

{{Portale|musica}}

title: Spiral in a Straight Line · album in studio

Artista: Touché Amoré

Pubblicazione: 11 ottobre 2024

Genere: Post-hardcore

Etichetta: Rise

Produttore: Ross Robinson

title: Touché Amoré - cronologia

Touché Amoré - cronologia: Album precedente · Lament(2020)Album successivo ·


text:
# 瑪格麗特·泰勒
瑪格麗特·「佩吉」·麥卡爾·史密斯·泰勒（英語：，1788年9月21日—1852年8月14日）於1849年至1850年擔任美国第一夫人，是總統扎卡里·泰勒之妻。舊姓史密斯的瑪格麗特於马里兰州卡爾弗特縣出生，早年接受家庭教育，後往精修禮儀學校深造。1810年與扎卡里成婚後，她以隨軍家屬身份陪伴丈夫駐守邊疆地區軍事據點。夫婦二人共育有六名子女，其中兩名幼年夭折，其餘四人均被送往美國東部的寄宿學校就讀。經過1840年代短暫的安定生活後，她於1848年失望地目睹丈夫當選美国总统。在白宮期間，她隱居二樓官邸管理內務，將外事接待職責全權交由女兒代理。這位始終深居簡出的第一夫人，其任期因1850年丈夫猝逝而終止。此後，她遠離公眾視野，與女兒同住在密西西比州帕斯卡古拉。1852年8月14日，她因发热而辭世，享年63歲。

## 早年生活與教育
1788年9月21日，瑪格麗特·麥卡爾·史密斯（）出生於马里兰州卡爾弗特縣。其父沃爾特·史密斯（）出身名門，是獨立戰爭退伍老將，同時也是馬里蘭州一位富有的種植園主。母親是安·麥考爾·史密斯（）。瑪格麗特早年接受家庭教育，所學內容皆以培養傳統女性持家能力為主，包括讀寫、算術、音樂、刺繡、舞蹈、馬術等技能。在十歲時，瑪格麗特母親離世，她此後便與外祖父母共同生活。成年後，她赴紐約市一所精修禮儀學校深造。1804年父親去世後，她遷往肯塔基州路易維爾與姊姊同住。1809年秋，她在肯塔基州拜訪姊姊時，與陸軍中尉扎卡里·泰勒相識；1810年6月21日，經過七個月戀愛後，兩人於在女方姊姊的原木宅邸中完婚。

## 邊境生活
泰勒夫婦常年生活在邊疆地區，輾轉於各個軍事營地與要塞之間。瑪格麗特是少數幾位隨軍深入邊疆的軍眷，不過由於軍令限制，她與丈夫仍曾長期分離。在邊疆駐防期間，他們先後育有六個子女：長女安·麥考爾（，1811年出生）、次女莎拉·諾克斯（，1814年出生）、三女奧克塔維婭·潘尼爾（，1816年出生）、四女瑪格麗特·史密斯（，1819年出生）、五女瑪麗·伊麗莎白（1824年出生），以及獨子理查德（1826年出生）。瑪格麗特不得不在簡陋的軍營環境中撫養這些孩子。夫婦渴望給予子女他們自己未曾享受過的教育機會。他們聘請家庭教師指導年幼子女；待他們達到學齡後，夫婦二人便把他們送往東部親屬家。他們長年就讀於寄宿學校，有時甚至連續數年都見不到父母。
瑪格麗特終生篤信聖公會，這份信仰支撐她度過了艱辛的邊疆歲月。1820年駐守路易斯安那州巴尤薩拉期間，泰勒全家感染當時診斷為「膽汁熱」的疾病，三女奧克塔維婭與四女瑪格麗特同年夭折。瑪格麗特也幾近喪命，喪女之痛令她精神崩潰。1828年，扎卡里駐防斯內林堡，全家搬進相對舒適的住所。1832年扎卡里出任克勞福德堡指揮官後，他們搬進更寬敞的官邸並居住至1836年。在這處宅邸中，瑪格麗特使喚兩名奴隷協助她從事農務。

## 戰爭與總統選舉
1835年，瑪格麗特再遭重創——年僅21歲的次女莎拉在與傑佛遜·戴維斯結婚僅三個月後，便因瘧疾熱去世。1837年，扎卡里調駐佛羅里達期間，正值第二次塞米诺尔战争爆發，瑪格麗特積極投身戰地支援工作，不僅參與救治傷員，更致力於提振士兵士氣。直至1840年丈夫獲准休假，夫婦二人從寄宿學校接回小女兒貝蒂後，瑪格麗特才得以重歸家庭生活。彼時他們終於在路易斯安那州巴吞鲁日擁有了自己的家。令人意外的是，瑪格麗特婉拒了可供選擇的大宅院，反而選擇了一棟簡樸的小屋。
1845年，扎卡里應召參加美墨戰爭。這次分離令瑪格麗特備受煎熬；有傳聞稱，她曾發誓若丈夫能活著歸來，便摒棄時尚生活，永不再涉足社交場合。戰爭期間，她在巴吞魯日為軍眷籌建小教堂，後來發展成聖公會聖雅各堂。儘管本就體弱，此時她的健康狀況更是急劇惡化，待丈夫凱旋時已行動不便。扎卡里的赫赫戰功使他獲得輝格黨提名為1848年總統選舉候選人。瑪格麗特強烈反對丈夫參選，堅稱這會「折損我們兩人的壽命」。她夜夜祈禱丈夫落選，卻失望地見證其當選。就職典禮前一週，她婉拒了時任總統夫婦的晚宴邀請，改由女兒代為出席。不過，儘管心存顧慮，她仍為丈夫的成功感到欣慰。雖然她實際出席了丈夫的就職典禮，卻仍有謠言稱她缺席。

## 第一夫人
與同時代的第一夫人一樣，瑪格麗特拒絶履行這一身份的傳統職責。長期的邊疆生活早已消磨了她對上流社會的熱情，更無意扮演白宮女主人的角色。她以健康為由隱居在白宮二樓，僅接待親朋好友往來，將公共事務全權交由暱稱貝蒂的五女瑪麗代行。瑪格麗特極少接見政界訪客，但丹尼尔·韦伯斯特是個例外。她也不直接參與政務，不過會與賓客討論時政，或靜靜編織衣料聆聽政治辯論。據信她因與勒維迪·約翰遜夫人的私交，促成了丈夫任命約翰遜為司法部長的決定。瑪格麗特深居簡出，甚少參與華盛頓社交圈，因而引發了諸多流言與政治攻擊，時常有人譏諷她愚鈍或行事不夠淑女。泰勒夫婦與喪偶的女婿傑佛遜·戴維斯始終保持著密切聯繫——戴維斯的第二任妻子瓦里娜·戴維斯更在瑪格麗特擔任第一夫人期間，成為了她的閨中密友。
瑪格麗特保留了第一夫人職責中較為私密的部分，執掌白宮官邸內務。她管理著包括15名奴隷在內的白宮僕役團隊——在泰勒夫婦入主白宮時，奴隷制已引發強烈爭議，這些奴隷通常被安置在樓上以避免外界關注。她在白宮的大部分時光都在編織中度過，同時堅持每日前往聖公會聖約翰堂做禮拜，並擔任美國主日學聯盟成員。子女與孫輩的定期探望為白宮帶來生氣，她身邊總環繞著家人的身影。1850年7月9日，隨著丈夫的猝然離世，瑪格麗特的第一夫人生涯戛然而止。

## 晚年歲月
儘管獲准暫居白宮直至安頓妥當，瑪格麗特卻在丈夫國葬當晚便毅然離去，並於一週後徹底告別華盛頓。她先前往長女安位於巴爾的摩的住所，在當地居住了三個月，後移居密西西比州帕斯卡古拉與五女瑪麗同住。餘生她遠離公眾視野，絶口不提白宮往事，據信最後歲月都在主日學校執教中度過。1852年8月14日，瑪格麗特因发热逝世，安葬於現今的扎卡里·泰勒國家公墓、其夫墓旁。離世時，瑪格麗特以兩年零三十六天的紀錄，成為離開白宮後壽命最短的第一夫人；這項紀錄很快就被繼任者艾碧該·菲爾莫爾打破——她在離任後僅數週便撒手人寰。

## 歷史地位
瑪格麗特因相對默默無聞，而被後世稱為「神秘的第一夫人」。儘管她本人極度厭惡煙草，當時諸多報導卻訛傳她是個煙斗不離手的癮君子。扎卡里·泰勒將軍時代的傳記作家對其夫人著墨甚少：一部傳記僅以「體弱多病」草草帶過，另一部甚至只在腳註中提及其名。歷史學者對其第一夫人生涯評價頗低；在錫耶納學院研究所的歷次評選中，她通常位列倒數五名。她的親筆信函也無一傳世，學界公認她在丈夫執政時期發揮零作用。
多年來，瑪格麗特的真實肖像始終未能獲得權威認證，甚至一度被認為沒有存世影像。在第一夫人肖像畫廊中，她的位置長期由女兒瑪麗的畫像替代。直至2010年，一幅有色玻璃版照相才驚現於世，而它亦似乎是她大多數肖像畫的原型。此前美國政府1902年發行的版畫，曾是唯一已知的照片。2010年11月，海瑞得拍賣行拍賣了泰勒家族的傳家寶——第一夫人的第九版銀版照，當時被確認為是現存僅有的兩張照片之一。尤為珍貴的是，此照片正是其女——代理第一夫人瑪麗當年借予政府製作版畫的原始模本。

## 腳注
1. 1 2 3  . The National First Ladies' Library.   [2025-08-04]. （原始内容存档于2025-03-21） （英语）.
2. 1 2 3 4 5 6 7 8 9  Schneider & Schneider 2010，第79頁.
3. 1 2  Longo 2012，第56頁.
4. 1 2  Sibley 2016，第178頁.
5. 1 2  Caroli 2010，第48頁.
6. ↑  Gould 1996，第145頁.
7. ↑  Boller 1988，第96頁.
8. 1 2  Gould 1996，第146頁.
9. 1 2  Foster 2011，第45頁.
10. ↑  Longo 2012，第56-57頁.
11. ↑  Longo 2012，第57頁.
12. ↑  Watson 2001，第81頁.
13. ↑  Schneider & Schneider 2010，第79-80頁.
14. 1 2 3 4  Schneider & Schneider 2010，第80頁.
15. ↑  Gould 1996，第148頁.
16. 1 2 3  Sibley 2016，第179頁.
17. 1 2  Watson 2001，第83頁.
18. ↑  Watson 2001，第84頁.
19. 1 2  Foster 2011，第45-46頁.
20. 1 2 3 4 5 6  Schneider & Schneider 2010，第81頁.
21. ↑  Boller 1988，第97頁.
22. ↑  Anthony 1990，第146頁.
23. ↑  Beasley 2005，第41頁.
24. ↑  Caroli 2010，第48-49頁.
25. 1 2  Caroli 2010，第49頁.
26. ↑  Boller 1988，第95頁.
27. ↑  Anthony 1990，第146-147頁.
28. ↑  Anthony 1990，第147頁.
29. ↑  Sibley 2016，第181頁.
30. ↑  Gould 1996，第150頁.
31. 1 2  Sibley 2016，第180頁.
32. ↑  Watson 2001，第84-85頁.
33. 1 2 3  Sibley 2016，第182頁.
34. ↑  Schneider & Schneider 2010，第81-82頁.
35. ↑  Gould 1996，第151-152頁.
36. ↑  Longo 2012，第58頁.
37. ↑  Schneider & Schneider 2010，第82頁.
38. ↑  Strock 2016，第34頁.
39. ↑   (PDF). Siena Research Institute. 2008-12-08  [2025-08-08]. （原始内容存档 (PDF)于2023-03-27） （英语）.
40. ↑  Watson 2001，第85頁.
41. 1 2  . Kentucky New Era. 1991-06-26: 6A （英语）.
42. 1 2 3 4  . Heritage Auctions.   [2025-08-08]. （原始内容存档于2024-12-20） （英语）.

## 外部連結
- 在Find a Grave上的瑪格麗特·泰勒

title: 瑪格麗特·泰勒

wikitext:
{{NoteTA-lite
|G1=USState
|G2=People
|G3=PresidentsUS
|T=zh-cn:玛格丽特·泰勒;zh-tw:瑪格麗特·泰勒;zh-hk:瑪嘉烈·泰拿;
|1=zh-cn:泰勒;zh-tw:泰勒;zh-hk:泰拿;
}}
{{Infobox officeholder
|name             = 瑪格麗特·「佩吉」·麥卡爾·史密斯·泰勒
|native_name      = Margaret "Peggy" Mackall Smith Taylor
|native_name_lang = en
|image            = Margaret Taylor Daguerreotype transparent.png
|caption          =
|office           = [[美国第一夫人]]
|president        = [[扎卡里·泰勒]]
|term_label       = 任期
|term_start       = 1849年3月4日
|term_end         = 1850年7月9日
|alongside        = {{tsl|en|Mary Elizabeth Bliss|瑪麗·伊麗莎白·布利斯}}（代理）
|predecessor      = [[莎拉·查尔德瑞斯·波尔克|莎拉·波尔克]]
|successor        = [[艾碧該·菲爾莫爾]]
<!-- Personal data --->
|birth_name       = 瑪格麗特·麥卡爾·史密斯
|birth_date       = {{birth date|1788|9|21}}
|birth_place      = 马里兰州[[卡爾弗特縣]]
|death_date       = {{death date and age|1852|8|14|1788|9|21}}
|death_place      = 密西西比州[[帕斯卡古拉 (密西西比州)|帕斯卡古拉]]
|resting_place    = 肯塔基州[[路易維爾 (肯塔基州)|路易維爾]]<br/>{{tsl|en|Zachary Taylor National Cemetery|扎卡里·泰勒國家公墓}}
|spouse           = {{Marriage|[[扎卡里·泰勒]]|1810|1850|end=喪偶}}
|children         = 6名
}}
'''瑪格麗特·「佩吉」·麥卡爾·史密斯·泰勒'''（{{langx|en|Margaret "Peggy" Mackall Smith Taylor}}<ref name="NFLL">{{Cite web |url = http://archive.firstladies.org/biographies/firstladies.aspx?biography=13 |title = Margaret Taylor |publisher = The National First Ladies' Library |language = en |accessdate = 2025-08-04 |deadurl = no |archiveurl = https://web.archive.org/web/20250321092929/http://archive.firstladies.org/biographies/firstladies.aspx?biography=13 |archivedate = 2025-03-21}}</ref>，{{bd|1788年|9月21日|1852年|8月14日}}）於1849年至1850年擔任[[美国第一夫人]]，是總統[[扎卡里·泰勒]]之妻。舊姓史密斯的瑪格麗特於[[马里兰州]][[卡爾弗特縣]]出生，早年接受家庭教育，後往精修禮儀學校深造。1810年與扎卡里成婚後，她以隨軍家屬身份陪伴丈夫駐守[[美國舊西部|邊疆地區]]軍事據點。夫婦二人共育有六名子女，其中兩名幼年夭折，其餘四人均被送往美國東部的寄宿學校就讀。經過1840年代短暫的安定生活後，她於1848年失望地目睹丈夫當選[[美国总统]]。在白宮期間，她隱居二樓官邸管理內務，將外事接待職責全權交由女兒代理。這位始終深居簡出的第一夫人，其任期因1850年丈夫猝逝而終止。此後，她遠離公眾視野，與女兒同住在[[密西西比州]][[帕斯卡古拉 (密西西比州)|帕斯卡古拉]]。1852年8月14日，她因[[发热]]而辭世，享年63歲。

==早年生活與教育==
1788年9月21日，瑪格麗特·麥卡爾·史密斯（{{lang|en|Margaret Mackall Smith}}）出生於[[马里兰州]][[卡爾弗特縣]]{{sfn|Schneider|Schneider|2010|p=79}}。其父沃爾特·史密斯（{{lang|en|Walter Smith}}）出身名門，是[[美國獨立戰爭|獨立戰爭]]退伍老將，同時也是馬里蘭州一位富有的種植園主{{sfn|Schneider|Schneider|2010|p=79}}。母親是安·麥考爾·史密斯（{{lang|en|Ann Mackall Smith}}）{{sfn|Schneider|Schneider|2010|p=79}}。瑪格麗特早年接受家庭教育，所學內容皆以培養傳統女性持家能力為主，包括讀寫、算術、音樂、刺繡、舞蹈、馬術等技能{{sfn|Longo|2012|p=56}}。在十歲時，瑪格麗特母親離世，她此後便與外祖父母共同生活{{sfn|Sibley|2016|p=178}}。成年後，她赴[[纽约|紐約市]]一所{{tsl|en|Finishing school|精修禮儀學校}}深造{{sfn|Caroli|2010|p=48}}。1804年父親去世後，她遷往[[肯塔基州]][[路易維爾 (肯塔基州)|路易維爾]]與姊姊同住<ref name="NFLL"/>{{sfn|Sibley|2016|p=178}}。1809年秋，她在肯塔基州拜訪姊姊時，與陸軍中尉[[扎卡里·泰勒]]相識；1810年6月21日，經過七個月戀愛後，兩人於在女方姊姊的原木宅邸中完婚{{sfn|Gould|1996|p=145}}{{sfn|Boller|1988|p=96}}。

==邊境生活==
泰勒夫婦常年生活在[[美國舊西部|邊疆地區]]，輾轉於各個軍事營地與要塞之間{{sfn|Schneider|Schneider|2010|p=79}}。瑪格麗特是少數幾位隨軍深入邊疆的軍眷，不過由於軍令限制，她與丈夫仍曾長期分離{{sfn|Schneider|Schneider|2010|p=79}}。在邊疆駐防期間，他們先後育有六個子女：長女安·麥考爾（{{lang|en|Ann Mackall}}，1811年出生）、次女莎拉·諾克斯（{{lang|en|Sarah Knox}}，1814年出生）、三女奧克塔維婭·潘尼爾（{{lang|en|Octavia Pannill}}，1816年出生）、四女瑪格麗特·史密斯（{{lang|en|Margaret Smith}}，1819年出生）、五女{{tsl|en|Mary Elizabeth Bliss|瑪麗·伊麗莎白·布利斯|瑪麗·伊麗莎白}}（1824年出生），以及獨子{{tsl|en|Richard Taylor (Confederate general)|理查德·泰勒 (邦聯軍將領)|理查德}}（1826年出生）<ref name="NFLL"/>{{sfn|Schneider|Schneider|2010|p=79}}{{sfn|Gould|1996|p=146}}。瑪格麗特不得不在簡陋的軍營環境中撫養這些孩子{{sfn|Schneider|Schneider|2010|p=79}}。夫婦渴望給予子女他們自己未曾享受過的教育機會{{sfn|Longo|2012|p=56}}。他們聘請家庭教師指導年幼子女；待他們達到學齡後，夫婦二人便把他們送往東部親屬家{{sfn|Foster|2011|p=45}}{{sfn|Longo|2012|pp=56-57}}。他們長年就讀於寄宿學校，有時甚至連續數年都見不到父母{{sfn|Longo|2012|p=57}}。

瑪格麗特終生篤信[[美国圣公会|聖公會]]，這份信仰支撐她度過了艱辛的邊疆歲月{{sfn|Watson|2001|p=81}}。1820年駐守[[路易斯安那州]]{{tsl|en|Bayou Sara, Louisiana|巴尤薩拉 (路易斯安那州)|巴尤薩拉}}期間，泰勒全家感染當時診斷為「{{tsl|en|Bilious fever|膽汁熱}}」的疾病，三女奧克塔維婭與四女瑪格麗特同年夭折{{sfn|Schneider|Schneider|2010|p=79}}。瑪格麗特也幾近喪命，喪女之痛令她精神崩潰{{sfn|Gould|1996|p=146}}。1828年，扎卡里駐防{{tsl|en|Fort Snelling|斯內林堡}}，全家搬進相對舒適的住所{{sfn|Schneider|Schneider|2010|p=79}}。1832年扎卡里出任{{tsl|en|Fort Crawford|克勞福德堡}}指揮官後，他們搬進更寬敞的官邸並居住至1836年{{sfn|Schneider|Schneider|2010|pp=79-80}}。在這處宅邸中，瑪格麗特使喚兩名奴隷協助她從事農務{{sfn|Schneider|Schneider|2010|p=80}}。

==戰爭與總統選舉==
1835年，瑪格麗特再遭重創——年僅21歲的次女莎拉在與[[傑佛遜·戴維斯]]結婚僅三個月後，便因瘧疾熱去世{{sfn|Gould|1996|p=148}}。1837年，扎卡里調駐[[佛罗里达州|佛羅里達]]期間，正值[[第二次塞米诺尔战争]]爆發，瑪格麗特積極投身戰地支援工作，不僅參與救治傷員，更致力於提振士兵士氣{{sfn|Schneider|Schneider|2010|p=80}}。直至1840年丈夫獲准休假，夫婦二人從寄宿學校接回小女兒貝蒂後，瑪格麗特才得以重歸家庭生活{{sfn|Schneider|Schneider|2010|p=80}}。彼時他們終於在路易斯安那州[[巴吞鲁日]]擁有了自己的家{{sfn|Sibley|2016|p=179}}。令人意外的是，瑪格麗特婉拒了可供選擇的大宅院，反而選擇了一棟簡樸的小屋{{sfn|Watson|2001|p=83}}。

1845年，扎卡里應召參加[[美墨戰爭]]{{sfn|Schneider|Schneider|2010|p=80}}。這次分離令瑪格麗特備受煎熬；有傳聞稱，她曾發誓若丈夫能活著歸來，便摒棄時尚生活，永不再涉足社交場合{{sfn|Watson|2001|p=83}}{{sfn|Sibley|2016|p=179}}。戰爭期間，她在巴吞魯日為軍眷籌建小教堂，後來發展成{{tsl|en|St. James Episcopal Church|聖公會聖雅各堂}}{{sfn|Sibley|2016|p=179}}。儘管本就體弱，此時她的健康狀況更是急劇惡化，待丈夫凱旋時已行動不便{{sfn|Watson|2001|p=84}}。扎卡里的赫赫戰功使他獲得[[輝格黨 (美國)|輝格黨]]提名為[[1848年美國總統選舉|1848年總統選舉]]候選人{{sfn|Foster|2011|pp=45-46}}。瑪格麗特強烈反對丈夫參選，堅稱這會「折損我們兩人的壽命」{{sfn|Foster|2011|p=45}}{{sfn|Schneider|Schneider|2010|p=81}}。她夜夜祈禱丈夫落選，卻失望地見證其當選{{sfn|Schneider|Schneider|2010|p=81}}。就職典禮前一週，她婉拒了時任總統夫婦的晚宴邀請，改由女兒代為出席{{sfn|Schneider|Schneider|2010|p=81}}。不過，儘管心存顧慮，她仍為丈夫的成功感到欣慰{{sfn|Boller|1988|p=97}}。雖然她實際出席了丈夫的就職典禮，卻仍有謠言稱她缺席{{sfn|Anthony|1990|p=146}}。

==第一夫人==
[[File:Death of Genl. Z. Taylor, 12th President of the United States (cropped).jpg|thumb|upright=1.25|畫作《美國第12任總統泰勒將軍之死》。由於畫家不清楚瑪格麗特的長相，因此乾脆以手帕遮住她的臉頰{{sfn|Beasley|2005|p=41}}]]
與同時代的第一夫人一樣，瑪格麗特拒絶履行這一身份的傳統職責{{sfn|Caroli|2010|pp=48-49}}。長期的邊疆生活早已消磨了她對上流社會的熱情，更無意扮演白宮女主人的角色{{sfn|Foster|2011|pp=45-46}}。她以健康為由隱居在白宮二樓，僅接待親朋好友往來，將公共事務全權交由暱稱貝蒂的五女瑪麗代行{{sfn|Caroli|2010|p=49}}。瑪格麗特極少接見政界訪客，但[[丹尼尔·韦伯斯特]]是個例外{{sfn|Boller|1988|p=95}}。她也不直接參與政務，不過會與賓客討論時政，或靜靜編織衣料聆聽政治辯論{{sfn|Anthony|1990|pp=146-147}}。據信她因與{{tsl|en|Reverdy Johnson|勒維迪·約翰遜}}夫人的私交，促成了丈夫任命約翰遜為[[美國司法部長|司法部長]]的決定{{sfn|Anthony|1990|p=147}}。瑪格麗特深居簡出，甚少參與華盛頓社交圈，因而引發了諸多流言與政治攻擊，時常有人譏諷她愚鈍或行事不夠淑女{{sfn|Sibley|2016|p=181}}。泰勒夫婦與喪偶的女婿傑佛遜·戴維斯始終保持著密切聯繫——戴維斯的第二任妻子[[瓦里娜·戴維斯]]更在瑪格麗特擔任第一夫人期間，成為了她的閨中密友{{sfn|Gould|1996|p=150}}。

瑪格麗特保留了第一夫人職責中較為私密的部分，執掌白宮官邸內務{{sfn|Sibley|2016|p=180}}。她管理著包括15名奴隷在內的白宮僕役團隊——在泰勒夫婦入主白宮時，奴隷制已引發強烈爭議，這些奴隷通常被安置在樓上以避免外界關注{{sfn|Schneider|Schneider|2010|p=81}}。她在白宮的大部分時光都在編織中度過，同時堅持每日前往[[拉法耶特广场圣公会圣约翰堂|聖公會聖約翰堂]]做禮拜，並擔任{{tsl|en|InFaith|InFaith|美國主日學聯盟}}成員{{sfn|Sibley|2016|p=180}}{{sfn|Schneider|Schneider|2010|p=81}}。子女與孫輩的定期探望為白宮帶來生氣，她身邊總環繞著家人的身影{{sfn|Watson|2001|pp=84-85}}。1850年7月9日，隨著丈夫的猝然離世，瑪格麗特的第一夫人生涯戛然而止{{sfn|Schneider|Schneider|2010|p=81}}。

==晚年歲月==
儘管獲准暫居白宮直至安頓妥當，瑪格麗特卻在丈夫國葬當晚便毅然離去，並於一週後徹底告別華盛頓{{sfn|Sibley|2016|p=182}}{{sfn|Schneider|Schneider|2010|pp=81-82}}。她先前往長女安位於[[巴爾的摩]]的住所，在當地居住了三個月，後移居[[密西西比州]][[帕斯卡古拉 (密西西比州)|帕斯卡古拉]]與五女瑪麗同住{{sfn|Gould|1996|pp=151-152}}。餘生她遠離公眾視野，絶口不提白宮往事，據信最後歲月都在主日學校執教中度過{{sfn|Sibley|2016|p=182}}{{sfn|Longo|2012|p=58}}。1852年8月14日，瑪格麗特因[[发热]]逝世，安葬於現今的{{tsl|en|Zachary Taylor National Cemetery|扎卡里·泰勒國家公墓}}、其夫墓旁{{sfn|Schneider|Schneider|2010|p=82}}。離世時，瑪格麗特以兩年零三十六天的紀錄，成為離開白宮後壽命最短的第一夫人；這項紀錄很快就被繼任者[[艾碧該·菲爾莫爾]]打破——她在離任後僅數週便撒手人寰{{sfn|Strock|2016|p=34}}。

==歷史地位==
瑪格麗特因相對默默無聞，而被後世稱為「神秘的第一夫人」{{sfn|Caroli|2010|p=48}}。儘管她本人極度厭惡煙草，當時諸多報導卻訛傳她是個煙斗不離手的癮君子{{sfn|Caroli|2010|p=49}}。扎卡里·泰勒將軍時代的傳記作家對其夫人著墨甚少：一部傳記僅以「體弱多病」草草帶過，另一部甚至只在腳註中提及其名{{sfn|Sibley|2016|p=182}}。歷史學者對其第一夫人生涯評價頗低；在{{tsl|en|Siena College Research Institute|錫耶納學院研究所}}的歷次評選中，她通常位列倒數五名<ref name="Siena2008">{{Cite web |url = https://scri.siena.edu/wp-content/uploads/2018/08/FL_2008Release.pdf |title = Ranking America's First Ladies |date = 2008-12-08 |publisher = Siena Research Institute |language = en |accessdate = 2025-08-08 |deadurl = no |archiveurl = https://web.archive.org/web/20230327132048/https://scri.siena.edu/wp-content/uploads/2018/08/FL_2008Release.pdf |archivedate = 2023-03-27}}</ref>。她的親筆信函也無一傳世，學界公認她在丈夫執政時期發揮零作用{{sfn|Watson|2001|p=85}}。

多年來，瑪格麗特的真實肖像始終未能獲得權威認證，甚至一度被認為沒有存世影像<ref name="KNE@19910626">{{Cite news |url = https://news.google.com/newspapers?nid=266&dat=19910626&id=X9wrAAAAIBAJ&sjid=imQFAAAAIBAJ&pg=1110,5393148&hl=en |title = Face of Taylor's wife poses mystery for historians |date = 1991-06-26 |publisher = Kentucky New Era |page = 6A |language = en}}</ref>。在第一夫人肖像畫廊中，她的位置長期由女兒瑪麗的畫像替代<ref name="KNE@19910626"/>。直至2010年，一幅有色{{tsl|en|Ambrotype|玻璃版照相}}才驚現於世，而它亦似乎是她大多數肖像畫的原型<ref name="HA">{{Cite web |url = https://historical.ha.com/itm/photography/-zachary-taylor-first-lady-margaret-taylor-ambrotype/a/6142-48043.s |title = [Zachary Taylor]: First Lady Margaret Taylor Ambrotype |publisher = Heritage Auctions |language = en |accessdate = 2025-08-08 |deadurl = no |archiveurl = https://web.archive.org/web/20241220081850/https://historical.ha.com/itm/photography/-zachary-taylor-first-lady-margaret-taylor-ambrotype/a/6142-48043.s |archivedate = 2024-12-20}}</ref>。此前美國政府1902年發行的版畫，曾是唯一已知的照片<ref name="HA"/>。2010年11月，{{tsl|en|Heritage Auctions|海瑞得拍賣行}}拍賣了泰勒家族的傳家寶——第一夫人的第九版銀版照，當時被確認為是現存僅有的兩張照片之一<ref name="HA"/>。尤為珍貴的是，此照片正是其女——代理第一夫人瑪麗當年借予政府製作版畫的原始模本<ref name="HA"/>。

==腳注==
{{Reflist|30em}}

==參考資料==
{{refbegin|2}}
* {{Cite book |last=Anthony |first=Carl Sferrazza |url=https://archive.org/details/firstladiessagao00anth/page/n5/mode/2up |title=First Ladies: The Saga of the Presidents' Wives and Their Power, 1789-1961 |publisher=William Morrow and Company |year=1990 |ISBN=0-688-07704-8 |language=en |ref=harv |url-access=registration}}
* {{Cite book |last=Beasley |first=Maurine H. |title=First Ladies and the Press: The Unfinished Partnership of the Media Age |publisher=Northwestern University Press |year=2005 |ISBN=978-0-8101-2312-0 |language=en |ref=harv}}
* {{Cite book |last=Boller |first=Paul F. |url=https://archive.org/details/presidentialwive0000boll/page/n5/mode/2up |title=Presidential Wives |publisher=Oxford University Press |year=1988 |ISBN=0-19-503763-4 |language=en |ref=harv |url-access=registration}}
* {{cite book |last=Caroli |first=Betty Boyd |url=https://archive.org/details/firstladiesfromm0000caro |title=First Ladies: From Martha Washington to Michelle Obama |publisher=Oxford University Press |year=2010 |isbn=978-0-19-539285-2 |language=en |ref=harv |url-access=registration}}
* {{Cite book |last=Foster |first=Feather Schwartz |title=The First Ladies: From Martha Washington to Mamie Eisenhower, An Intimate Portrait of the Women Who Shaped America |url=https://archive.org/details/firstladiesfromm0000schw |publisher=Cuberland House |year=2011 |ISBN=978-1-4022-4272-4 |language=en |ref=harv |url-access=registration}}
* {{Cite book |last=Gould |first=Lewis L. |url=https://archive.org/details/isbn_9780815325857/ |title=American First Ladies: Their Lives and Their Legacy |publisher=Garland Publishing |year=1996 |ISBN=0-8153-1479-5 |language=en |ref=harv |url-access=registration}}
* {{Cite book |last=Longo |first=James McMurtry |title=From Classroom to White House: The Presidents and First Ladies as Students and Teachers |url=https://archive.org/details/fromclassroomtow0000long |publisher=McFarland |year=2012 |ISBN=978-0-7864-6486-9 |language=en |ref=harv |url-access=registration}}
* {{Cite book |last1=Schneider |first1=Dorothy |last2=Schneider |first2=Carl J. |url=https://archive.org/details/firstladiesbiogr0000schn_k5c3 |title=First Ladies: A Biographical Dictionary |edition=3rd |publisher=Facts on File |year=2010 |ISBN=978-1-4381-0815-5 |language=en |ref=harv |url-access=registration}}
* {{Cite book |editor-last=Sibley |editor-first=Katherine A. S. |title=A Companion to First Ladies |publisher=John Wiley & Sons |year=2016 |ISBN=978-1-118-73218-2 |language=en |ref=harv}}
* {{Cite book |last=Strock |first=Ian Randal |url=https://archive.org/details/rankingfirstladi0000stro |title=Ranking the First Ladies |publisher=Carrel Books |year=2016 |ISBN=978-1-63144-058-8 |language=en |ref=harv |url-access=registration}}
* {{Cite book |last=Watson |first=Robert P. |title=First Ladies of the United States |publisher=Lynne Rienner Publishers |year=2001 |ISBN=978-1-62637-353-2 |language=en |ref=harv}}
{{refend}}

==外部連結==
{{Commons category|Margaret Taylor}}
* {{Find a Grave|8626}}

{{美國第一夫人}}
{{Authority control}}

{{DEFAULTSORT:Taylor, Margaret}}
[[Category:1788年出生]]
[[Category:1852年逝世]]
[[Category:美国第一夫人]]
[[Category:18世纪美国圣公会教徒]]
[[Category:19世纪美国圣公会教徒]]
{{GA}}

title: 美国第一夫人

美国第一夫人: 任期 · 1849年3月4日—1850年7月9日 · 与瑪麗·伊麗莎白·布利斯（代理）同时在任

总统: 扎卡里·泰勒

前任: 莎拉·波尔克

继任: 艾碧該·菲爾莫爾

title: 个人资料

出生: 瑪格麗特·麥卡爾·史密斯 · 1788年9月21日 · 马里兰州卡爾弗特縣

逝世: 1852年8月14日（63歲） · 密西西比州帕斯卡古拉

墓地: 肯塔基州路易維爾 · 扎卡里·泰勒國家公墓

配偶: 扎卡里·泰勒 · （1810年结婚—1850年丧偶）

儿女: 6名


text:
# Louissant
The Cayemites are a pair of islands located in the Gulf of Gonâve off the coast of southwest Haiti. The two islands, known individually as Grande Cayemite and Petite Cayemite, are a combined 45 square kilometres (17 sq mi) in area. Petite Cayemite lies just west of the larger island, Grande Cayemite. The islands are approximately 35 kilometres (22 mi) east of the city of Jérémie and are in the administrative department of Grand'Anse.

title: Louissant

wikitext:
{{Short description|Island in Haiti}}
{{Infobox islands
| name             = Cayemites
| image_name       = Iles Cayémite.jpg
| image_caption    = Cayemite Islands
| image_size       = 240px
| map              = Haiti
| map_caption      = Cayemites, Haiti
| native_name      = ''Les Cayemites''
| native_name_link = French language
| nickname         =
| location         = [[Gulf of Gonâve]]
| coordinates      =
| archipelago      =
| total_islands    =
| major_islands    =
| area_km2         = 45
| highest_mount    =
| elevation_m      =
| country          = {{HAI}}
| country_admin_divisions_title     = [[Departments of Haiti|Department]]
| country_admin_divisions           = [[Grand'Anse (department)|Grand'Anse]]
| country_admin_divisions_title_1   =
| country_admin_divisions_1         =
| country_admin_divisions_title_2   =
| country_admin_divisions_2         =
| country_capital_city              =
| country_largest_city              = [[Anse â Macon]]
| country_largest_city_population   =
| country_leader_title              =
| country_leader_name               =
| population       = 5,022
| population_as_of = 2009 Estimation
| density_km2      =
| ethnic_groups    =
| additional_info  =
}}
The '''Cayemites''' are a pair of islands located in the [[Gulf of Gonâve]] off the coast of southwest [[Haiti]]. The two islands, known individually as '''Grande Cayemite''' and '''Petite Cayemite''', are a combined {{convert|45|km2|sqmi|0|}} in area.<ref>{{cite book | author1 = Patricia Schutt-Ainé |author2 = Staff of Librairie Au Service de la Culture | title = Haiti: A Basic Reference Book | publisher = Librairie Au Service de la Culture | date = 1994 | location = Miami, Florida | isbn = 0-9638599-0-0 | page = 20 }}</ref> Petite Cayemite lies just west of the larger island, Grande Cayemite. The islands are approximately {{convert|35|km}} east of the city of [[Jérémie]] and are in the administrative department of [[Grand'Anse (department)|Grand'Anse]].

== References ==
{{reflist}}

{{coord|18|37|0|N|73|45|0|W|source:jawiki|display=title}}

[[Category:Gulf of Gonâve]]
[[Category:Islands of Haiti]]
[[Category:Grand'Anse (department)]]

{{GrandAnse-geo-stub}}

title: Geography

Location: Gulf of Gonâve

title: Administration

Administration: Haiti

Department: Grand'Anse

Largest settlement: Anse â Macon

title: Demographics


text:
# Calderdale
Calderdale – dystrykt metropolitalny w hrabstwie ceremonialnym West Yorkshire w Anglii.

## Miasta
- Brighouse
- Elland
- Halifax
- Hebden Bridge
- Mytholmroyd
- Sowerby Bridge
- Todmorden

## Inne miejscowości
Bailiff Bridge, Barkisland, Blackley, Blackshaw, Boothtown, Boulder Clough, Chiserley, Clifton, Copley, Cornholme, Cragg Vale, Eastwood, Greetland, Hebden Royd, Heptonstall, Hipperholme, Holywell Green, Illingworth, King Cross, Lightcliffe, Luddenden, Luddenden Foot, Mankinholes, Midgley, Mixenden, Norland, Northowram, Norwood Green, Ogden, Old Town, Ovenden, Portsmouth, Rastrick, Ripponden, Rishworth, Shelf, Shibden, Southowram, Sowerby, Sowood, Stainland, Triangle, Walsden, Warley Town, West Vale.

wikiname: plwiki

title: Calderdale

in_language: pl

wikitext:
{{Jednostka administracyjna infobox
 |nazwa                           = Calderdale
 |nazwa oryginalna                =
 |dopełniacz nazwy                =
 |jednostka                       = [[dystrykt metropolitalny]]
 |zdjęcie                         = Halifax Town Hall.jpg
 |opis zdjęcia                    = [[Halifax (Wielka Brytania)|Halifax]]
 |alt zdjęcia                     =
 |herb                            = Coat of arms of Calderdale Metropolitan Borough Council.png
 |flaga                           =
 |hymn                            =
 |dewiza                          =
 |państwo                         = Anglia
 |1. jednostka administracyjna    = [[Yorkshire and the Humber]]
 |2. jednostka administracyjna    = [[West Yorkshire]]
 |siedziba                        = [[Halifax (Wielka Brytania)|Halifax]]
 |ISO 3166-2                      =
 |powierzchnia                    = 364 km²
 |rok                             = 2016
 |liczba ludności                 = 209 770<ref>{{Cytuj|tytuł=Population Estimates for UK, England and Wales, Scotland and Northern Ireland – Office for National Statistics|data dostępu=2017-10-22|opublikowany = ons.gov.uk|url=https://www.ons.gov.uk/peoplepopulationandcommunity/populationandmigration/populationestimates/datasets/populationestimatesforukenglandandwalesscotlandandnorthernireland|język=en}}</ref>
 |gęstość zaludnienia             = 576 os./km²
 |numer kierunkowy                =
 |kod pocztowy                    =
 |tablice rejestracyjne           =
 |adres urzędu                    =
 |plan                            =
 |mapa                            = Calderdale UK locator map.svg
 |nazwa mapy                      = West Yorkshire
 |współrzędne                     =
 |commons                         =
 |www                             = http://www.calderdale.gov.uk/
}}
'''Calderdale''' – [[dystrykt metropolitalny]] w hrabstwie ceremonialnym [[West Yorkshire]] w [[Anglia|Anglii]].

== Miasta ==
* [[Brighouse]]
* [[Elland]]
* [[Halifax (Wielka Brytania)|Halifax]]
* [[Hebden Bridge]]
* [[Mytholmroyd]]
* [[Sowerby Bridge]]
* [[Todmorden]]

== Inne miejscowości ==
[[Bailiff Bridge]], [[Barkisland]], [[Blackley (West Yorkshire)|Blackley]], [[Blackshaw]], [[Boothtown]], [[Boulder Clough]], [[Chiserley]], [[Clifton (West Yorkshire)|Clifton]], [[Copley (West Yorkshire)|Copley]], [[Cornholme]], [[Cragg Vale]], [[Eastwood (West Yorkshire)|Eastwood]], [[Greetland]], [[Hebden Royd]], [[Heptonstall]], [[Hipperholme]], [[Holywell Green]], [[Illingworth]], [[King Cross (Anglia)|King Cross]], [[Lightcliffe]], [[Luddenden]], [[Luddenden Foot]], [[Mankinholes]], [[Midgley (Calderdale)|Midgley]], [[Mixenden]], [[Norland]], [[Northowram]], [[Norwood Green (West Yorkshire)|Norwood Green]], [[Ogden (West Yorkshire)|Ogden]], [[Old Town (West Yorkshire)|Old Town]], [[Ovenden]], [[Portsmouth (West Yorkshire)|Portsmouth]], [[Rastrick]], [[Ripponden]], [[Rishworth]], [[Shelf]], [[Shibden]], [[Southowram]], [[Sowerby (West Yorkshire)|Sowerby]], [[Sowood]], [[Stainland]], [[Triangle (West Yorkshire)|Triangle]], [[Walsden]], [[Warley Town]], [[West Vale]].

== Przypisy ==
{{Przypisy}}

{{Kontrola autorytatywna}}

[[Kategoria:Dystrykty hrabstwa West Yorkshire]]

title: Calderdale

Państwo: Wielka Brytania

Kraj: Anglia

Region: Yorkshire and the Humber

Hrabstwo: West Yorkshire

Siedziba: Halifax

Powierzchnia: 364 km²

• gęstość: 576 os./km²


text:
# Dème de Vérmio
Le dème de Vérmio, en grec moderne : Δήμος Βερμίου / Dímos Vermíou,  est un ancien dème du district régional de Kozáni, en Macédoine-Occidentale, Grèce. Depuis 2010, il est fusionné au sein du dème d'Éordée.
Selon le recensement de 2011, la population du dème s'élève à 2 768 habitants.

wikiname: frwiki

title: Dème de Vérmio

in_language: fr

wikitext:
{{Infobox Localité
 | image           =
 | légende         =
 | géolocalisation = Grèce
}}

Le '''dème de Vérmio''', en {{lang-el|Δήμος Βερμίου}} / Dímos Vermíou,  est un ancien [[Dèmes et communautés de Grèce|dème]] du [[Districts régionaux de Grèce|district régional]] de [[Kozani (district régional)|Kozáni]], en [[Macédoine-Occidentale]], [[Grèce]]. Depuis [[2010 en Grèce|2010]], il est fusionné au sein du [[Éordée|dème d'Éordée]].

Selon le [[Recensement de la Grèce de 2011|recensement de 2011]], la population du dème s'élève à {{nombre|2768|habitants}}<ref name="Απογραφή">{{Lien web |langue=grec |auteur=[[ELSTAT]] |titre=Απογραφή Πληθυσμού - Κατοικιών 2011. ΜΟΝΙΜΟΣ Πληθυσμός |traduction titre=Recensement de la population et des logements de 2011. Population permanente|url=https://www.statistics.gr/documents/20181/1210503/resident_population_census2011rev.xls|site=www.statistics.gr [lien archivé]|date= |format=xls|consulté le=11 janvier 2022}}.</ref>.

== Notes et références ==
{{Traduction/Référence|el|Δήμος Βερμίου|8395570}}
{{Références}}

== Voir aussi ==
{{GeoGroup}}
=== Liens externes ===
{{Liens}}

{{Palette|Dème d'Éordée}}

{{Portail|Grèce}}

{{DEFAULTSORT:Vérmio, dème}}

[[Catégorie:Dème en Macédoine-Occidentale]]
[[Catégorie:Ancien dème en Grèce]]

title: Géographie

Pays: Grèce

Diocèse décentralisé: Diocèse décentralisé d'Épire-Macédoine occidentale

Périphérie: Macédoine-Occidentale

Nome: district régional de Kozáni

title: Fonctionnement

Statut: Ancien dème de Grèce (d)

title: Identifiants

Immatriculation: KZ