text:
# Pan de la amistad
El pan de la amistad, también conocido como pan amish de la amistad, es un tipo de pan o bizcocho hecho con masa madre que a menudo se comparte de forma parecida a una cadena de mensajes. La masa madre permite obviar el uso de levadura y puede emplearse para elaborar cualquier tipo de pan que normalmente la lleva, compartirse con los amigos, o incluso congelarse para uso futuro. El pan de la amistad es un pan rápido simple hecho con esta masa estirada que incluye una cantidad importante de azúcar y aceite vegetal, con un toque de canela.

## Historia
No existen razones para pesar que este pan tenga conexión alguna con los amish, a pesar de su nombre. Según Elizabeth Coblentz, miembro del Old Order Amish y autora de la columna The Amish Cook, el auténtico pan amish de la amistad es «simplemente pan de masa madre que se reparte a los enfermos y los necesitados».

title: Pan de la amistad

wikitext:
[[Archivo:Amishfriendshipbread.jpg|thumb|Una pieza de pan de canela ''amish'' recién sacada del horno.]]

El '''pan de la amistad''', también conocido como '''pan ''amish'' de la amistad''', es un tipo de [[pan]] o [[Bizcochuelo|bizcocho]] hecho con [[masa madre]] que a menudo se comparte de forma parecida a una [[cadena de mensajes]].<ref name="newsminer.com">{{cita web | url=http://www.newsminer.com/news/2008/mar/05/beware/ | título=Amish Friendship Bread comes with a commitment | obra=newsminer.com | idioma=inglés | fechaacceso=18 de marzo de 2008 | urlarchivo=https://web.archive.org/web/20080312090514/http://newsminer.com/news/2008/mar/05/beware/ | fechaarchivo=12 de marzo de 2008 }}</ref> La masa madre permite obviar el uso de [[levadura]] y puede emplearse para elaborar cualquier tipo de pan que normalmente la lleva, compartirse con los amigos, o incluso congelarse para uso futuro. El pan de la amistad es un [[pan rápido]] simple hecho con esta masa estirada que incluye una cantidad importante de [[azúcar]] y [[aceite vegetal]], con un toque de [[canela]].

== Historia ==

No existen razones para pesar que este pan tenga conexión alguna con los ''[[amish]]'',<ref name="newsminer.com" /> a pesar de su nombre. Según Elizabeth Coblentz, miembro del Old Order Amish y autora de la columna ''The Amish Cook'',<ref name="New York Times">{{cita publicación | url=http://query.nytimes.com/gst/fullpage.html?res=950CE7D81639F931A1575AC0A9649C8B63 | título=Elizabeth Coblentz, 66, Is Dead; Homespun Amish Columnist | nombre=Douglas | apellidos=Martin | publicación=The New York Times | fecha=22 de septiembre de 2002 | idioma=inglés | fechaacceso=5 de septiembre de 2008}}</ref> el auténtico pan ''amish'' de la amistad es «simplemente pan de masa madre que se reparte a los enfermos y los necesitados».<ref name="Marcia">{{cita libro | autor=Adams, Marcia | título=New recipes from quilt country: more food & folkways from the Amish & Mennonites | url=https://archive.org/details/newrecipesfromqu0000adam | editorial=Clarkson Potter Publishers | ubicación=Nueva York | año=1997 | página=[https://archive.org/details/newrecipesfromqu0000adam/page/n50 50] | isbn=0-517-70562-1}}</ref>

== Véase también ==

* ''[[biga (masa de harina)|Biga]]'', un prefermento seco y duro italiano

== Referencias ==
{{listaref}}

{{Control de autoridades}}
[[Categoría:Pan con levadura]]
[[Categoría:Pan dulce]]
[[Categoría:Pan de Estados Unidos]]
[[Categoría:Amish]]


text:
# Guillermo de Colonia
Guillermo de Colonia, Wilhelm von Köln o von Herle, también llamado Meister Wilhelm o Magister Wilhelmus ("Maestro Guillermo" en alemán o latín) fue un pintor activo en Colonia entre 1358 y 1372; uno de los principales de la llamada Escuela de Colonia, aunque no haya en realidad ninguna obra que pueda serle atribuida con toda certeza. En el Walhalla de Donaustauf se le dedica una placa conmemorativa.

## Identidad
Pudo ser originario de Heerlen  (Herle), ciudad de Limbourg, en la actual Bélgica, que por entonces formaba parte del Estado Borgoñón. Está documentado en la ciudad de Colonia por varias actas notariales. De este modo se sabe que se instaló en 1358 en la Schildergasse, el barrio de los pintores, con su mujer Jutta. Se le admitió en la cofradía del vino en 1368. Se registró en el libro de los gastos de la administración de Colonia, la Mittwochsrentkammer, en 1370 por una ilustración realizada en el Eidbuch, el libro de los juramentos. Ese mismo año, y los dos siguientes, adquirió un conjunto de rentas, la última en 1372, lo que muestra su creciente prosperidad. No se conoce su fecha de defunción, pero ya estaba muerto en 1378, como se desprende de la sentencia de un tribunal relativa a su herencia.
Un tal Wilhelm (Meister Wilhelm, Magister Wilhelmus) se menciona en la Crónica de Limbourg de Tilemann Elhen von Wolfhagen, en la entrada del año 1380, como «el mejor pintor de toda Alemania» (Jtem in diser Zit was ein meler zu Collen, der hiß Wilhelm. Der was der beste meler in [allen] Duschen landen, als he wart geachtet von den meistern, want he malte einen iglichen menschen von aller gestalt, als hette er gelebet). Su identificación con el Wilhelm de Herle (que ya estaba muerto en ese año) no es imposible, dado que el cronista de Limburgo se caracteriza por su imprecisión con las fechas.
Entre las obras que se le atribuyen, todas de forma conjetural y sin certeza, están diversos fragmentos de frescos murales para la sala de reunión del Ayuntamiento de Colonia, conservadas en el Wallraf-Richartz Museum.
Uno de sus compañeros, Hermann Wynrich von Wesel, se casó con su viuda, como era costumbre. Este sucesor, que bien podría ser su discípulo, tampoco es conocido por ninguna de sus obras. Se sabe que era aisé, y que en cinco ocasiones fue nombrado miembro del consejo de la guilda. Otros pintores de este periodo conocidos por su nombre son Hermann de Colonia (quien, en 1403, recibió pagos de Felipe el Atrevido para realizar distintos trabajos, entre los que se citan pinturas murales, en la Cartuja de Dijon) y Hans von Memmingen, del que no se conoce ninguna obra.

## Características
El nombre Wilhelm von Köln podría ser más bien una etiqueta colectiva para encuadrar las obras de los autores de la también colectiva denominación "escuela de Colonia" (o sencillamente kölnisch -"los de Colonia"-), principalmente una serie de retablos de la segunda mitad del siglo XIV cuyas características principales son una piedad ferviente y una gracia delicada, sobre todo en la representación de figuras femeninas que, en sus formas y actitudes, siguen las convenciones del Gótico internacional. Se hallan en iglesias y museos de Colonia, Múnich, Núremberg, Frankfurt del Main o Berlín.
Entre esas obras del entorno renano estarían la tabla sobre el sepulcro del arzobispo Cunon II de Falkenstein o Kuno von Falkenstein (muerto en 1388) en la basílica de San Castor de Coblenza, el retablo de las clarisas de la catedral de Colonia y el de la Virgen de la flor del algarrobo (Vierge à la fleur de vesce) actualmente en el Wallraf-Richartz Museum.
Los comentarios de los historiadores del arte sobre la importancia de Wilhelm von Köln eran, hasta finales del siglo XIX, muy variados. En 1850, Johann Jakob Merlo identificó al pintoe anónimo de las tablas mayores del gótico tardío con el Meister Wilhelm. La hipótesis de Merlo fue generalmente aceptada hasta que en 1895 Eduard Firmenich-Richartz demostró que las tablas atribuidas a ese Meister Wilhelm habían sido pintadas de hecho medio siglo más tarde. En su lugar propuso identificar al Meister Wilhelm con su discípulo y sucesor Hermann Wynrich von Wesel o con Hermann de Colonia. Brigitte Corlay lo identificó con Gerhard von Soyst, pero su hipótesis no estaba documentada. Muchas obras que se le atribuían posteriormente fueron asignadas al Maestro de la Verónica; otras a Hermann Wynrich von Wesel (así lo hizo Eduard Firmenich-Richartz). Por otro lado, otros historiadores como Carl Aldenhoven y Ludwig Scheibler le reservaron un lugar más importante y le atribuyeron nuevas obras.
Stephan Kemperdick sugirió que el Maestro de la Verónica podría ser en realidad Meister Wilhelm. En apoyo de su tesis aporta una mención en un texto de la cartuja de Santa Bárbara de Colonia a propósito de un generoso donante, un monje llamado Symon de Werd, muerto en enero de  1416, y autoriza que en su celda se conserva un tríptico descrito con precisión excepcional, que puede identificarse como la Vierge à la fleur de vesce de Múnich. Otro documento de la misma cartuja dice que un tal Magister Wilhelmus murió en septiembre de 1435 y fue enterrado en la «parva Galilea» ("el pequeño claustro" del monasterio).

wikiname: eswiki

title: Guillermo de Colonia

in_language: es

wikitext:
[[File:Basilika_St_Kastor_02_Koblenz_2012.jpg|thumb|Tumba de [[Cunon II de Falkenstein]], atribuido.]]
[[File:Retable ouverture simple.jpg|thumb|[[Retablo de las clarisas]], atribuido.]]
[[File:Master of Saint Veronica - Triptych - WGA14491.jpg|thumb|Tríptico de ''La Virgen de la flor del algarrobo''. En los paneles laterales, Santa Catalina (izquierda) y Santa Bárbara (derecha). Se atribuye al Maestro de Santa Verónica,<ref>[http://www.wallraf.museum/sammlungen/mittelalter/rundgang/raum-5/ Web del Walraf]. [http://www.wga.hu/frames-e.html?/html/m/master/veronica/triptych.html Web Gallery of Art]</ref> aunque anteriormente se había atribuido a Guillermo de Colonia.]]
'''Guillermo de Colonia''', '''Wilhelm von Köln''' o '''von Herle''', también llamado '''Meister Wilhelm''' o '''Magister Wilhelmus''' ("'''Maestro Guillermo'''" en [[idioma alemán|alemán]] o [[latín]]) fue un pintor activo en [[Colonia (Alemania)|Colonia]] entre 1358 y 1372; uno de los principales de la llamada [[Escuela de Colonia]], aunque no haya en realidad ninguna obra que pueda serle atribuida con toda certeza. En el ''[[Walhalla (monumento)|Walhalla]]'' de Donaustauf se le dedica una [[placa conmemorativa]].
{{distinguir|Los años de aprendizaje de Wilhelm Meister}}
== Identidad ==
Pudo ser originario de [[Heerlen]]  (Herle), ciudad de [[Limbourg]], en la actual Bélgica, que por entonces formaba parte del [[Estado Borgoñón]]. Está documentado en la ciudad de Colonia por varias actas notariales. De este modo se sabe que se instaló en 1358 en la ''Schildergasse'', el barrio de los pintores, con su mujer Jutta. Se le admitió en la cofradía del vino en 1368. Se registró en el libro de los gastos de la administración de Colonia, la ''Mittwochsrentkammer'', en 1370 por una ilustración realizada en el ''Eidbuch'', el libro de los juramentos. Ese mismo año, y los dos siguientes, adquirió un conjunto de rentas, la última en 1372, lo que muestra su creciente prosperidad. No se conoce su fecha de defunción, pero ya estaba muerto en 1378, como se desprende de la sentencia de un tribunal relativa a su herencia.

Un tal ''Wilhelm'' (''Meister Wilhelm, Magister Wilhelmus'') se menciona en la ''Crónica de Limbourg'' de [[Tilemann Elhen von Wolfhagen]],<ref>[http://www.dmgh.de/de/fs1/object/goToPage/bsb00000777.html?pageNo=75&sortIndex=010%3A080%3A0004%3A010%3A01%3A00&zoom=0.75 Wilhelm] {{Wayback|url=http://www.dmgh.de/de/fs1/object/goToPage/bsb00000777.html?pageNo=75&sortIndex=010%3A080%3A0004%3A010%3A01%3A00&zoom=0.75 |date=20160417062946 }} Dans la ''Chronique de Limbourg'' numérisée.</ref> en la entrada del año 1380, como «el mejor pintor de toda Alemania» (''Jtem in diser Zit was ein meler zu Collen, der hiß Wilhelm. Der was der beste meler in [allen] Duschen landen, als he wart geachtet von den meistern, want he malte einen iglichen menschen von aller gestalt, als hette er gelebet'').<ref name="ADB" /> Su identificación con el ''Wilhelm'' de ''Herle'' (que ya estaba muerto en ese año) no es imposible, dado que el cronista de Limburgo se caracteriza por su imprecisión con las fechas.<ref name="ADB" />

Entre las obras que se le atribuyen, todas de forma conjetural y sin certeza, están diversos fragmentos de frescos murales para la sala de reunión del Ayuntamiento de Colonia, conservadas en el [[Wallraf-Richartz Museum]].

Uno de sus compañeros, [[Hermann Wynrich von Wesel]], se casó con su viuda, como era costumbre. Este sucesor, que bien podría ser su discípulo, tampoco es conocido por ninguna de sus obras. Se sabe que era ''aisé'', y que en cinco ocasiones fue nombrado miembro del consejo de la [[Guilda de San Lucas|guilda]]. Otros pintores de este periodo conocidos por su nombre son [[Hermann de Colonia]] (quien, en 1403, recibió pagos de [[Felipe II de Borgoña|Felipe el Atrevido]] para realizar distintos trabajos, entre los que se citan pinturas murales, en la [[Cartuja de Dijon]]) y [[Hans von Memmingen]], del que no se conoce ninguna obra.<ref>{{harvsp|Budde|1986|p=16}}.</ref>

== Características ==
El nombre ''Wilhelm von Köln'' podría ser más bien una etiqueta colectiva para encuadrar las obras de los autores de la también colectiva denominación "escuela de Colonia" (o sencillamente ''kölnisch'' -"los de Colonia"-), principalmente una serie de [[retablo]]s de la segunda mitad del {{siglo|XIV||s}} cuyas características principales son una piedad ferviente y una gracia delicada, sobre todo en la representación de figuras femeninas que, en sus formas y actitudes, siguen las convenciones del [[Gótico internacional]]. Se hallan en iglesias y museos de Colonia, Múnich, Núremberg, Frankfurt del Main o Berlín.

Entre esas obras del entorno renano estarían la tabla sobre el sepulcro del arzobispo [[Cunon II de Falkenstein]] o [[Kuno von Falkenstein]]<ref>[[Cunon II de Falkenstein]]</ref> (muerto en 1388) en la [[basílica de San Castor]]<ref>[[basilique Saint-Castor]]</ref> de [[Coblenza]], el [[retablo de las clarisas]]<ref>[[:fr:retable des Clarisses]]</ref> de la [[catedral de Colonia]] y el de la ''Virgen de la flor del algarrobo'' (''Vierge à la fleur de vesce'') actualmente en el [[Wallraf-Richartz Museum]].

Los comentarios de los historiadores del arte sobre la importancia de Wilhelm von Köln eran, hasta finales del {{siglo|XIX||s}}, muy variados.<ref name="ADB">{{harvsp|id=ADB|texte=« Wilhelm von Köln », ''Allgemeine Deutsche Biographie'' |p=}}.</ref> En 1850, [[Johann Jakob Merlo]] identificó al pintoe anónimo de las tablas mayores del gótico tardío con el ''Meister Wilhelm''.<ref name="Kemperdick">{{harvsp|Kemperdick|2012|p=}}.</ref> La hipótesis de Merlo fue generalmente aceptada hasta que en 1895 [[Eduard Firmenich-Richartz]] demostró que las tablas atribuidas a ese ''Meister Wilhelm'' habían sido pintadas de hecho medio siglo más tarde. En su lugar propuso identificar al ''Meister Wilhelm'' con su discípulo y sucesor [[Hermann Wynrich von Wesel]] o con [[Hermann de Colonia]]. [[Brigitte Corlay]] lo identificó con [[Gerhard von Soyst]], pero su hipótesis no estaba documentada.<ref name="Kemperdick" /> Muchas obras que se le atribuían posteriormente fueron asignadas al [[Maestro de la Verónica]];<ref>[[Maître de la Véronique]]</ref> otras a Hermann Wynrich von Wesel (así lo hizo [[Eduard Firmenich-Richartz]]). Por otro lado, otros historiadores como [[Carl Aldenhoven]] y [[Ludwig Scheibler]]<ref> {{harvsp|Aldenhoven|Scheibler|1902}}</ref> le reservaron un lugar más importante y le atribuyeron nuevas obras.

[[Stephan Kemperdick]]<ref name="Kemperdick" /> sugirió que el Maestro de la Verónica podría ser en realidad ''Meister Wilhelm''. En apoyo de su tesis aporta una mención en un texto de la cartuja de Santa Bárbara de Colonia a propósito de un generoso donante, un monje llamado Symon de Werd, muerto en enero de  1416, y autoriza que en su celda se conserva un tríptico descrito con precisión excepcional, que puede identificarse como la ''Vierge à la fleur de vesce'' de Múnich. Otro documento de la misma cartuja dice que un tal ''Magister Wilhelmus'' murió en septiembre de 1435 y fue enterrado en la «''parva Galilea''» ("el pequeño claustro" del monasterio).

== Notas ==
{{listaref}}
==Bibliografía==
* Carl Aldenhoven y Ludwig Scheibler, [http://www.archive.org/stream/geschichtederk00scheuoft#page/n5/mode/2up ''Geschichte der Kölner Malerschule''],  Joh.Nöhring, Lübeck, 1902 (reeditado en 1923 por Karl Schaefer).
* Rainer Budde, ''Köln und seine Maler, 1300-1500'',  DuMont, Colonia, 1986, isbn = 9783770118922, oclc = 14992867.
* Jakob Schnorrenberg, ''Wilhelm von Herle'', en [[Allgemeine Deutsche Biographie]] ''(ADB)'', vol. 43, Duncker & Humblot, Berlín, 1898.
* Stephan Kemperdick, ''From Master Wilhelm to Master Wilhelm : The Identity of the Cologne Master of St Veronica'', en ''The Burlington Magazine'', vol. 154, febrero de 2012, nº 1307, pg. 87-90.

{{NF|el siglo XIV|el siglo XIV|Colonia, Guillermo de}}
[[Categoría:Pintores de Alemania del siglo XIV]]


text:
# لوک‌اوت ماونتین (آلاباما)
لوک اوت ماونتین (به انگلیسی: Lookout Mountain) شهرکی در شهرستان اتوا ایالت آلاباما است که مساحت آن ۳۹٫۶۷ کیلومترمربع است و در سرشماری سال ۲۰۱۰ میلادی، ۱٬۶۲۱ نفر جمعیت داشته و تراکم جمعیتی آن، ۴۰٫۸۶ در کیلومترمربع بوده است.

wikiname: fawiki

title: لوک‌اوت ماونتین (آلاباما)

in_language: fa

wikitext:
{{Infobox settlement
|official_name=Lookout Mountain, Alabama
|settlement_type=[[مکان مختص سرشماری]]
|nickname=
|motto=
<!-- Images -->
|image_skyline=
|imagesize=
|image_caption=
|image_flag=
|image_seal=
<!-- Maps -->
|image_map=
|mapsize=
|map_caption=
|image_map1=
|mapsize1=
|map_caption1=
|pushpin_map=Alabama
<!-- Location -->
|subdivision_type=[[فهرست کشورهای مستقل|کشور]]
|subdivision_name={{USA}}
|subdivision_type1=[[تقسیمات سیاسی ایالات متحده آمریکا|ایالت]]
|subdivision_name1=[[آلاباما]]
|subdivision_type2=[[List of counties in Alabama|شهرستان]]
|subdivision_name2=[[شهرستان اتوواه، آلاباما]]
<!-- Government -->
|government_footnotes=
|government_type=
|leader_title=
|leader_name=
|leader_title1=
|leader_name1=
|established_title=
|established_date=
<!-- Area -->
|unit_pref=
|area_footnotes=
|area_magnitude=
|area_total_km2=
|area_land_km2=
|area_water_km2=
|area_total_sq_mi=15.319
|area_land_sq_mi=15.305
|area_water_sq_mi=0.014
<!-- Population -->
|population_as_of=[[سرشماری ۲۰۱۰ ایالات متحده آمریکا|۲۰۱۰]]
|population_footnotes=
|population_total=1621
|population_density_km2=
|population_density_sq_mi=auto
<!-- General information -->
|timezone=[[منطقه زمانی مرکزی|CST]]
|utc_offset=-6
|timezone_DST=CDT
|utc_offset_DST=-5
|elevation_footnotes=
|elevation_m=
|elevation_ft=899
| مختصات = {{coord|34|06|57|N|85|57|56|W|display=inline,title}}
<!-- Area/postal codes & others -->
|postal_code_type=
|postal_code=
|area_code=[[Area codes 256 and 938|256 & 938]]
|blank_name=شماره [[سامانه اطلاعات نام‌های جغرافیایی|GNIS]]
|blank_info=2582685
|blank1_name=
|blank1_info=
|website=
|footnotes=
}}
'''لوک اوت ماونتین''' {{انگلیسی|Lookout Mountain}} شهرکی در [[شهرستان اتوا]] ایالت [[آلاباما]] است که [[مساحت]] آن ۳۹٫۶۷ کیلومترمربع است و در سرشماری سال ۲۰۱۰ میلادی، ۱٬۶۲۱ نفر جمعیت داشته و [[تراکم جمعیت]]ی آن، ۴۰٫۸۶ در کیلومترمربع بوده است.<ref>{{یادکرد وب|عنوان=American FactFinder|نشانی=http://factfinder2.census.gov/faces/nav/jsf/pages/index.xhtml|ناشر=[[اداره آمار آمریکا|United States Census Bureau]]|تاریخ بازبینی=6 May 2012|کد زبان=en}}</ref><ref>{{یادکرد وب|عنوان=United States Census Bureau|نشانی=http://www.census.gov/|ناشر=[[اداره آمار آمریکا|United States Census Bureau]]|تاریخ بازبینی=6 May 2012|کد زبان=en}}</ref>

== جستارهای وابسته ==
* [[فهرست شهرهای آلاباما]]

== منابع ==
{{پانویس|چپ‌چین=بله}}

{{آلاباما-خرد}}

{{شهرستان اتوواه، آلاباما}}
[[رده:مناطق سرشماری‌شده در آلاباما]]
[[رده:مناطق سرشماری‌شده در شهرستان اتوواه، آلاباما]]

title: Lookout Mountain, Alabama

ایالت: آلاباما

شهرستان: شهرستان اتوواه، آلاباما

title: مساحت

• کل: ۳۹٫۶۸ کیلومتر مربع (۱۵٫۳۱۹ مایل مربع)

• خشکی: ۳۹٫۶۴ کیلومتر مربع (۱۵٫۳۰۵ مایل مربع)

• آب: ۰٫۰۴ کیلومتر مربع (۰٫۰۱۴ مایل مربع)

ارتفاع: ۲۷۴ متر (۸۹۹ فوت)

title: جمعیت (۲۰۱۰)

• کل: ۱٬۶۲۱

• تراکم: ۴۱/کیلومتر مربع (۱۱۰/مایل مربع)

منطقهٔ زمانی: یوتی‌سی -۶ (CST)

• تابستانی (DST): یوتی‌سی -۵ (CDT)


text:
# Бондаренко Зінаїда Василівна
Зінаїда Василівна Бондаренко (біл. Зінаіда Васілеўна Бандарэнка, 17 лютого 1937, Машанаки, Могильовський район) — Герой Соціалістичної Праці (1981). Почесний хімік СРСР (1976).

## Біографія
З 1955 року прядильниця, з 1975 апаратниця формування хімічного волокна прядильного цеху заводу штучного волокна імені Куйбишева Могильовського виробничого об'єднання «Хімволокно» імені Леніна. Член ЦК КПБ з 1981 року. Депутат Верховної Ради БРСР у 1976-1981 роках.

wikiname: ukwiki

title: Бондаренко Зінаїда Василівна

in_language: uk

wikitext:
{{Особа}}
'''Зінаїда Василівна Бондаренко''' ({{lang-be|Зінаіда Васілеўна Бандарэнка}}, [[17 лютого]] [[1937]], Машанаки, [[Могильовський район]]) — [[Герой Соціалістичної Праці]] (1981). Почесний хімік СРСР (1976).<ref>Бондаренко Зинаида Васильевна // Биографический справочник — Мн.: «Белорусская советская энциклопедия» имени Петруся Бровки, 1982. — Т. 5. — С. 71. — 737 с.</ref>

== Біографія ==
З 1955 року прядильниця, з 1975 апаратниця формування хімічного волокна прядильного цеху заводу штучного волокна імені Куйбишева Могильовського виробничого об'єднання «Хімволокно» імені Леніна. Член ЦК КПБ з 1981 року. Депутат Верховної Ради БРСР у 1976-1981 роках.

== Примітки ==
{{reflist}}

{{Герої Соціалістичної Праці}}

{{Ізольована стаття}}
[[Категорія:Герої Соціалістичної Праці]]
[[Категорія:Депутати Верховної Ради БРСР 9-го скликання]]
[[Категорія:Народились 17 лютого]]
[[Категорія:Народились 1937]]
[[Категорія:Уродженці Могильовського району]]

title: біл. Зінаіда Васілеўна Бандарэнка

Народилася: 17 лютого 1937 (88 років) · Mašanakid, Могильовський район, Білоруська РСР, СРСР

Країна: СРСР · Білорусь

Посада: list of members of the Supreme Soviet of the Byelorussian SSR (1975–1979)d

Нагороди: Герой Соціалістичної Праці · орден Леніна


text:
# Obernitz
Obernitz ist ein Stadtteil von Saalfeld/Saale (Landkreis Saalfeld-Rudolstadt, Thüringen).

## Geografie
Obernitz liegt südlich der Kernstadt Saalfeld außerhalb des ehemaligen Stadtrandes an der Bundesstraße 85 und an der Saale, die in Höhe der Ortslage ein Stauwehr überwinden muss. Hier zweigt der Bach ab, der die Neumühle in Saalfeld betrieb, wo später die Mauxion-Schokoladenfabrik errichtet wurde. Über eine Straßenbrücke über die Saale im Norden des Ortes kann Saalfeld erreicht werden. Der Ort liegt in einem kurzen Seitental der Saale zwischen dem Bohlenberg mit der zur Saale steil abfallenden Bohlenwand am Rande des gleichnamigen NSGs im Norden und dem Pfaffenberg im Süden. Die geschichtsträchtige Gemarkung um Obernitz ist kupiert, östlich der Saale hängig und bewaldet. In der Flussaue befinden sich fruchtbare und grundwassernahe Böden. An den Hängen sind plateauartige Ebenen, die landwirtschaftlich genutzt werden. Das Klima ist ausgeglichen und mild.

## Geschichte
Die urkundliche Ersterwähnung von Obernitz erfolgte am 19. Juni 1258.
Bis heute ist das ehemalige Dorf und der jetzige Stadtteil land-, forst- und fremdenwirtschaftlich geprägt.
In der Flur von Obernitz ragt der Gleitsch als spitzer Sporn von Norden in das Saaletal und ändert somit den Lauf der Saale zu einer scharfen Biegung nach Süden, dann nach Westen und Norden. Der Berg bildet einen markanten natürlichen Punkt. Dort befindet sich die Teufelsbrücke mit einer nach Süden öffnenden Höhle. Hier wurden auch altsteinzeitliche Steinzeichnungen gefunden. Außerdem konnten Funde der späteren Bronzezeit geborgen werden. Über diesem Siedlungspunkt befand sich auf dem Gipfel eine Wallanlage mit einem Opferplatz.
Der Abhang dieses Berges zur Saale hin bildet eine lange, etwa 120 Meter hohe Felswand, die sogenannte Bohlenwand. Die Bohlenwand ist in die Liste der Nationalen Geotope aufgenommen.
Die Eingemeindung in die Stadt Saalfeld erfolgte am 1. Juli 1950.

wikiname: dewiki

title: Obernitz

in_language: de

wikitext:
{{Begriffsklärungshinweis}}
{{Infobox Ortsteil einer Gemeinde in Deutschland
| Ortsteil               =
| Alternativname         =
| Gemeindeart            = Stadt
| Gemeindename           = Saalfeld/Saale
| Alternativanzeige-Gemeindename =
| Ortswappen             =
| Ortswappen-Beschreibung =
| Breitengrad            = 50/37/38.9046/N
| Längengrad             = 11/22/53.49648/E
| Nebenbox               =
| Bundesland             = DE-TH
| Höhe-Präfix            =
| Höhe                   = 238 <!-- Quelle: thueringenviewer.thueringen.de -->
| Höhe-von               =
| Höhe-bis               =
| Höhe-Bezug             = NHN
| Fläche                 =
| Einwohner              = 201
| Einwohner-Stand-Datum  = 2022-12-31
| Einwohner-Quelle       = <ref>{{Internetquelle |url=https://www.saalfeld.de/stadt_verwaltung/stadtinfo/statistische-daten/ |titel=Zahlen, Daten, Fakten 2023 |abruf=2024-09-13}}</ref>
| Eingemeindungsdatum    = 1950-07-01
| Eingemeindet-nach      =
| Postleitzahl1          = 07318
| Postleitzahl2          =
| Vorwahl1               = 03671
| Vorwahl2               =
| Lagekarte              =
| Lagekarte-Beschreibung =
| Poskarte               =
| Bild                   = Obernitz Janusz-Korczak-Straße 1-3 Schloß Gesamtanlage.jpg
| Bild-Beschreibung      = Schlossanlage
}}

'''Obernitz''' ist ein Stadtteil von [[Saalfeld/Saale]] ([[Landkreis Saalfeld-Rudolstadt]], [[Thüringen]]).

== Geografie ==
Obernitz liegt südlich der Kernstadt Saalfeld außerhalb des ehemaligen Stadtrandes an der [[Bundesstraße 85]] und an der [[Saale]], die in Höhe der Ortslage ein [[Stauwehr]] überwinden muss. Hier zweigt der Bach ab, der die Neumühle in Saalfeld betrieb, wo später die [[Mauxion]]-Schokoladenfabrik errichtet wurde. Über eine Straßenbrücke über die Saale im Norden des Ortes kann Saalfeld erreicht werden. Der Ort liegt in einem kurzen Seitental der Saale zwischen dem ''Bohlenberg'' mit der zur Saale steil abfallenden ''Bohlenwand'' am Rande des gleichnamigen [[Naturschutzgebiet (Deutschland)|NSGs]] im Norden und dem ''Pfaffenberg'' im Süden. Die geschichtsträchtige [[Gemarkung]] um Obernitz ist [[kupiertes Gelände|kupiert]], östlich der Saale hängig und bewaldet. In der [[Flussaue]] befinden sich fruchtbare und grundwassernahe Böden. An den Hängen sind plateauartige Ebenen, die landwirtschaftlich genutzt werden. Das Klima ist ausgeglichen und mild.

== Geschichte ==
Die urkundliche Ersterwähnung von Obernitz erfolgte am 19. Juni 1258.<ref>[[Wolfgang Kahl (Autor)|Wolfgang Kahl]]: ''Ersterwähnung Thüringer Städte und Dörfer. Ein Handbuch.'' 5., verbesserte und wesentlich erweiterte Auflage. Rockstuhl, Bad Langensalza 2010, ISBN 978-3-86777-202-0, S. 208.</ref>

Bis heute ist das ehemalige Dorf und der jetzige Stadtteil land-, forst- und fremdenwirtschaftlich geprägt.
In der Flur von Obernitz ragt der ''Gleitsch'' als spitzer Sporn von Norden in das Saaletal und ändert somit den Lauf der Saale zu einer scharfen Biegung nach Süden, dann nach Westen und Norden. Der Berg bildet einen markanten natürlichen Punkt. Dort befindet sich die Teufelsbrücke mit einer nach Süden öffnenden Höhle. Hier wurden auch ''altsteinzeitliche Steinzeichnungen'' gefunden. Außerdem konnten Funde der späteren [[Bronzezeit]] geborgen werden. Über diesem Siedlungspunkt befand sich auf dem Gipfel eine Wallanlage mit einem Opferplatz.<ref>Michael Köhler: ''Heidnische Heiligtümer. Vorchristliche Kultstätten und Kulturverdachtsplätze in Thüringen.'' Jenzig-Verlag Köhler, Jena 2007, ISBN 978-3-910141-85-8, S. 137–138.</ref>
Der Abhang dieses Berges zur Saale hin bildet eine lange, etwa 120 Meter hohe Felswand, die sogenannte [[Bohlen (Geotop)|Bohlenwand]]. Die Bohlenwand ist in die Liste der [[Nationaler Geotop|Nationalen Geotope]] aufgenommen.<ref>[http://bf.saalfeld.de/www/saalfeld/aktuelles/news/details.htm?recordid=12AA2ECE140 Nachricht auf der Website der Stadt Saalfeld]{{Toter Link|url=http://bf.saalfeld.de/www/saalfeld/aktuelles/news/details.htm?recordid=12AA2ECE140 |date=2019-05 |archivebot=2019-05-04 17:47:28 InternetArchiveBot }} Abgefragt am 12. Oktober 2011</ref>

Die Eingemeindung in die Stadt Saalfeld erfolgte am 1. Juli 1950.<ref>[http://www.saalfeld.de/files/1313C23452B/Erl%E4uterungsbericht+Mai+2011.pdf Flächennutzungsplan der Stadt Saalfeld, Abschnitt 3.2.Geschichte] (PDF; 6,7 MB) Abgerufen am 22. Dezember 2011</ref>

== Bauwerke ==
{{Hauptartikel|Schloss Obernitz}}
{{Hauptartikel|Evangelische Kirche (Obernitz)}}

== Weblinks ==
{{Commonscat}}

== Einzelnachweise ==
<references />

{{Navigationsleiste Ortsteile von Saalfeld}}

{{Normdaten|TYP=g|GND=4721881-2}}

[[Kategorie:Geographie (Saalfeld/Saale)]]
[[Kategorie:Ort im Landkreis Saalfeld-Rudolstadt]]
[[Kategorie:Ort an der Saale]]
[[Kategorie:Ersterwähnung 1258]]
[[Kategorie:Ehemalige Gemeinde (Landkreis Saalfeld-Rudolstadt)]]
[[Kategorie:Gemeindeauflösung 1950]]

title: Obernitz Stadt Saalfeld/Saale

Höhe: 238 m ü. NHN


text:
# Моніка Лінкіте
Моніка Лінкіте (лит. Monika Linkytė; нар. 3 червня 1992) — литовська співачка і авторка пісень. Представляла Литву на Євробаченні 2015 у дуеті з Вайдасом Баумілою виконали пісню «This Time» і посіли 18 місце. Брала участь у конкурсі «Нова хвиля 2014» і була фіналісткою другого сезону «Lietuvos Balsas» («Голос»). Представляла Литву на Євробаченні 2023.
Раніше Лінкіте брала участь у відборах в Литві на Євробачення у 2010, 2011, 2012, 2013, 2014 та на дитячому Євробаченні в 2007 році.

## Ранні роки життя та освіта
Лінкіте народилася 3 червня 1992 року в Гаргждаї. Закінчивши гімназію, вона переїхала до Вільнюса. У Вільнюському університеті, вивчала охорону здоров'я, але після трьох семестрів залишила навчання. У 2014 році вона почала вивчати право у тому ж навчальному закладі, але у 2016 році поїхала здобувати музичну освіту в Британський та Ірландський інститути сучасної музики в Лондоні.

## Кар'єра
У 2007 році Лінкіте брала участь у національному відборі Литви на дитяче Євробачення 2007, коли їй було 15 років. Пізніше вона повернулася на відбір Євробачення у 2010 році, коли виступала з піснею «Give Away». Вона пройшла кваліфікацію з першого півфіналу та посіла десяте місце у фіналі. Згодом вона брала участь у литовському відборі Євробачення 2011 та 2012, посівши четверте та третє місця у фіналі з піснями «Days Go By» та «Happy» відповідно. Вона посіла друге місце у другому сезоні Lietuvos Balsas, литовської версії Голос.
У 2013 р. Лінкіте продовжувала брати участь на відборі Євробачення, змагаючись із піснею «Baby Boy», написаною Сашею Сон. Її змусили відмовитись від змагань після другого півфіналу через перенесений ларингіт. Наступного року вона брала участь у відборі та посіла четверте місце. Потім вона представляла Литву в змаганнях «Нова хвиля 2014», посівши четверте місце. Наступного року вона брала участь у відборі, а також подала на конкурс власну пісню «Skęstu». Хоча пісня була ліквідована під час шостого шоу, вона продовжила перемагати у конкурсі, виконуючи пісню "This Time» з Вайдасом Баумілою. Лінкіте та Бауміла продовжували представляти Литву на Євробаченні-2015 у Відні, де пройшли кваліфікацію з другого півфіналу на сьомому місці, а потім зайняли 18 місце у фіналі.
Після Євробачення Лінкіте випустила сингл «Po dangum», який у Литві став сертифікованим платиновим. Її дебютний студійний альбом «Прогуляйся зі мною» вийшов 17 вересня 2015 р., а також був сертифікованим платиновим. Вона виграла з цим альбомом нагороду на найбільшій музичній церемонії нагородження в Литві 2015 M.A.M.A. Awards. Була номінована ще раз на премію 2016 року.
Представляла Литву на Євробаченні 2023, де зайняла 11 місце, отримавши 127 балів.

## Дискографія

### Студійні альбоми
| Заголовок    | Деталі                                                                                | Сертифікація   |
| ------------ | ----------------------------------------------------------------------------------------------------- | -------------- |
| Walk with Me | - Випущено: 17 вересня 2015 року - Етикетка: Gyva Muzika - Формат: цифрове завантаження, компакт-диск | - LIT: Платина |

#### Мініальбоми
- Стара любов (2018)

### Сингли
| Назва                             | Рік  | Пікові позиції діаграми | Сертифікація   | Альбом               |
| Назва                             | Рік  | AUT                     | Сертифікація   | Альбом               |
| --------------------------------- | ---- | ----------------------- | -------------- | -------------------- |
| «Give Away»                       | 2010 | -                       |                | Сингли поза альбомом |
| «Days Go By»                      | 2011 | -                       |                | Сингли поза альбомом |
| «Happy»                           | 2012 | -                       |                | Сингли поза альбомом |
| «Baby Boy»                        | 2013 | -                       |                | Сингли поза альбомом |
| «Skęstu»                          | 2014 | -                       |                | Walk with Me         |
| «This Time» (з Вайдасом Баумілою) | 2015 | 59                      |                | Walk with Me         |
| «Po dangum»                       | 2015 | -                       | - LIT: Платина | Walk with Me         |
| «Žodžių nereikia»                 | 2015 | -                       |                | Walk with Me         |
| «Krentu žemyn»                    | 2016 | -                       |                | Walk with Me         |
| «Padovanojau»                     | 2016 | -                       | - LIT: Золото  | В очікуванні         |
| «Šviesõs»                         | 2016 | -                       |                | В очікуванні         |
| «Prisimink mane»                  | 2016 | -                       |                | В очікуванні         |
| «Leisk man pasiklyst»             | 2017 | -                       |                | В очікуванні         |
| «Gal tai meilė?»                  | 2017 | -                       |                | В очікуванні         |
| «O tu?»                           | 2018 | -                       |                | В очікуванні         |

## Нагороди та номінації
| Рік  | Премія         | Категорія             | Робота       | Результат | Посилання |
| ---- | -------------- | --------------------- | ------------ | --------- | --------- |
| 2015 | M.A.M.A Awards | Найкращий поп-виступ  | —            | Номінація | [ 18 ]    |
| 2015 | M.A.M.A Awards | Кращий альбом         | Walk with me | Перемога  | [ 18 ]    |
| 2015 | M.A.M.A Awards | Найкраща пісня        | Po dangum    | Перемога  | [ 18 ]    |
| 2015 | M.A.M.A Awards | Кращий жіночий виступ | -            | Перемога  | [ 18 ]    |
| 2016 | M.A.M.A Awards | Кращий жіночий виступ | -            | Номінація | [ 19 ]    |

title: Моніка Лінкіте

wikitext:
{{Музикант}}
'''Моніка Лінкіте''' ({{lang-lt|Monika Linkytė}}; {{Нар|1}} [[3 червня]] [[1992]]) — литовська [[співачка]] і [[авторка пісень]]. Представляла Литву на [[Пісенний конкурс Євробачення 2015|Євробаченні 2015]] у дуеті з Вайдасом Баумілою виконали пісню «This Time» і посіли 18 місце. Брала участь у конкурсі «[[Нова хвиля (конкурс)|Нова хвиля 2014»]] і була фіналісткою другого сезону «Lietuvos Balsas» («Голос»). Представляла Литву на [[Пісенний конкурс Євробачення 2023|Євробаченні 2023]].

Раніше Лінкіте брала участь у відборах в Литві на Євробачення у 2010, 2011, 2012, 2013, 2014 та на [[Дитячий пісенний конкурс Євробачення|дитячому Євробаченні]] в [[Дитячий пісенний конкурс Євробачення 2007|2007 році]].

== Ранні роки життя та освіта ==
Лінкіте народилася 3 червня 1992 року в [[Гаргждай|Гаргждаї]]. Закінчивши [[Освіта в Литві|гімназію]], вона переїхала до [[Вільнюс]]а. У [[Вільнюський університет|Вільнюському університеті]], вивчала охорону здоров'я, але після трьох семестрів залишила навчання<ref>{{Cite web|url=http://www.15min.lt/zmones/naujiena/lietuva/monika-linkyte-visuomenes-sveikatos-mokslus-iskeite-i-teises-studijas-3-397313|title=Monika Linkytė visuomenės sveikatos mokslus iškeitė į teisės studijas|language=lt|accessdate=28 січня 2018|publisher=15Min|archive-date=22 листопада 2015|archive-url=https://web.archive.org/web/20151122142959/http://www.15min.lt/zmones/naujiena/lietuva/monika-linkyte-visuomenes-sveikatos-mokslus-iskeite-i-teises-studijas-3-397313}}</ref>. У 2014 році вона почала вивчати право у тому ж навчальному закладі, але у 2016 році поїхала здобувати музичну освіту в Британський та Ірландський інститути сучасної музики в [[Лондон]]і<ref>{{Cite web|url=http://www.15min.lt/zmones/naujiena/zurnalas/monika-linkyte-daugeli-metu-as-tarsi-gyvenau-ne-savo-gyvenima-159-664263|title=Monika Linkytė: "Daugelį metų aš tarsi gyvenau ne savo gyvenimą"|accessdate=28 січня 2018|publisher=15Min|archive-date=28 грудня 2016|archive-url=https://web.archive.org/web/20161228034136/http://www.15min.lt/zmones/naujiena/zurnalas/monika-linkyte-daugeli-metu-as-tarsi-gyvenau-ne-savo-gyvenima-159-664263}}</ref>.

== Кар'єра ==
У 2007 році Лінкіте брала участь у національному відборі Литви на [[Дитячий пісенний конкурс Євробачення 2007|дитяче Євробачення 2007,]] коли їй було 15 років. Пізніше вона повернулася на відбір Євробачення у 2010 році, коли виступала з піснею «Give Away». Вона пройшла кваліфікацію з першого півфіналу та посіла десяте місце у фіналі.<ref>{{Cite web|url=http://www.esctoday.com/news/read/15278|title=Lithuania sends InCulto to the Eurovision Song Contest|last=Grillhofer|first=Florian|date=2010-03-04|publisher=ESCToday|accessdate=4 березня 2010|archive-date=7 березня 2010|archive-url=https://web.archive.org/web/20100307081916/http://www.esctoday.com/news/read/15278}}</ref><ref>{{Cite web|url=http://www.eurovision.tv/page/news?id=9953&_t=East+European+Funk+for+Lithuania|title=East European Funk for Lithuania|last=Webb|first=Glen|date=2010-03-04|publisher=[[European Broadcasting Union]]|accessdate=4 березня 2010|archive-date=23 липня 2013|archive-url=https://www.webcitation.org/6IKd0xwAX?url=http://www.eurovision.tv/page/news?id=9953}}</ref> Згодом вона брала участь у литовському відборі ''Євробачення 2011'' та ''2012'', посівши четверте та третє місця у фіналі з піснями «Days Go By» та «Happy» відповідно.<ref>{{Cite web|last=Hondal|first=Victor|title=Lithuania sends Donny Montell to Baku.|url=http://www.esctoday.com/news/read/18460|publisher=EscToday.com|archiveurl=https://web.archive.org/web/20120304195451/http://www.esctoday.com/news/read/18460|archivedate=4 March 2012}}</ref><ref>{{Cite web|url=https://eurovision.tv/story/evelina-sasenko-to-represent-lithuania-in-duesseldorf|title=Evelina Sašenko to represent Lithuania in Düsseldorf|date=24 лютого 2011|publisher=EBU|accessdate=8 квітня 2021|archive-date=27 лютого 2021|archive-url=https://web.archive.org/web/20210227215623/https://eurovision.tv/story/evelina-sasenko-to-represent-lithuania-in-duesseldorf}}</ref> Вона посіла друге місце у другому сезоні ''Lietuvos Balsas'', литовської версії Голос.

''У'' 2013 р. Лінкіте продовжувала брати участь на відборі Євробачення, змагаючись із піснею «Baby Boy», написаною Сашею Сон. Її змусили відмовитись від змагань після другого півфіналу через [[Ларингіт|перенесений ларингіт]].<ref>{{Cite web|last=Busa|first=Alexandru|url=http://www.esctoday.com/40315/tonight-national-final-in-lithuania/|title=Watch now : National final in Lithuania|date=20 грудня 2012|publisher=Esctoday.com|accessdate=8 квітня 2021|archive-date=19 квітня 2019|archive-url=https://web.archive.org/web/20190419104209/http://esctoday.com/40315/tonight-national-final-in-lithuania/}}</ref> Наступного року вона брала участь у відборі та посіла четверте місце.<ref>{{Cite web|first=Jakov I.|last=Leon|title=Lithuania: Mia, Vaidas and Vilija qualified for the Semi-final|url=http://www.eurovision.tv/page/news?id=lithuania_mia_vaidas_and_vilija_are_in_the_semi-finals|website=Eurovision.tv|date=15 лютого 2014|accessdate=15 лютого 2014|archive-date=23 лютого 2014|archive-url=https://web.archive.org/web/20140223103851/http://www.eurovision.tv/page/news?id=lithuania_mia_vaidas_and_vilija_are_in_the_semi-finals}}</ref> Потім вона представляла Литву в [[Нова хвиля (конкурс)|змаганнях «Нова хвиля 2014»]], посівши четверте місце.<ref>{{Cite news|title=Международный конкурс молодых исполнителей популярной музыки «Новая волна 2014» - Участники|url=http://newwavestars.eu/en/participants/|accessdate=27 травня 2015|publisher=newwavestars.eu|date=2014|archiveurl=https://web.archive.org/web/20150527150445/http://newwavestars.eu/en/participants/|archivedate=27 May 2015}}</ref> Наступного року вона брала участь у відборі, а також подала на конкурс власну пісню «Skęstu». Хоча пісня була ліквідована під час шостого шоу, вона продовжила перемагати у конкурсі, виконуючи пісню "{{iw|This_Time_(Monika_Linkytė_&_Vaidas_Baumila_song)|This Time»|en|This_Time_(Monika_Linkytė_&_Vaidas_Baumila_song)}} з Вайдасом Баумілою.<ref>{{Cite news|last=Ko|first=Anthony|title=LITHUANIA: MONIKA AND VAIDAS WIN EUROVIZIJOS 2015, WILL SING “THIS TIME” AT EUROVISION|url=http://wiwibloggs.com/2015/02/21/lithuania-winner-final-eurovizijos-2015-this-time/80996/|accessdate=21 лютого 2015|publisher=wiwibloggs|date=21 лютого 2015|archive-date=1 лютого 2018|archive-url=https://web.archive.org/web/20180201134518/http://wiwibloggs.com/2015/02/21/lithuania-winner-final-eurovizijos-2015-this-time/80996/}}</ref><ref>{{Cite web|last=Brey|first=Marco|title="This Time" will be the Lithuanian song for Vienna|url=http://www.eurovision.tv/page/news?id=this_time_will_be_the_lithuanian_song_for_vienna|publisher=Eurovision.tv|date=14 лютого 2015|accessdate=14 лютого 2015|archive-date=20 червня 2016|archive-url=https://web.archive.org/web/20160620204806/http://www.eurovision.tv/page/news?id=this_time_will_be_the_lithuanian_song_for_vienna}}</ref><ref>{{Cite web|last=Omelyanchuk|first=Olena|title=Lithuania: It's a duet!|url=http://www.eurovision.tv/page/news?id=lithuania_its_a_duet|publisher=Eurovision.tv|date=21 лютого 2015|accessdate=30 грудня 2015|archive-date=20 червня 2016|archive-url=https://web.archive.org/web/20160620101319/http://www.eurovision.tv/page/news?id=lithuania_its_a_duet}}</ref> Лінкіте та Бауміла продовжували представляти Литву на [[Пісенний конкурс Євробачення 2015|Євробаченні-2015]] у [[Відень|Відні]], де пройшли кваліфікацію з другого півфіналу на сьомому місці, а потім зайняли 18 місце у фіналі.<ref>{{Cite web|title=Eurovision Song Contest 2015 Second semi-final|url=http://www.eurovision.tv/page/history/by-year/contest?event=2063|website=eurovision.tv|publisher=European Broadcasting Union|accessdate=6 березня 2015|archive-date=10 травня 2015|archive-url=https://web.archive.org/web/20150510195441/http://www.eurovision.tv/page/history/by-year/contest?event=2063}}</ref><ref>{{Cite web|title=Eurovision Song Contest 2015 Grand final|url=http://www.eurovision.tv/page/history/by-year/contest?event=2083|website=eurovision.tv|publisher=European Broadcasting Union|accessdate=6 березня 2015|archive-date=28 вересня 2015|archive-url=https://web.archive.org/web/20150928040802/http://www.eurovision.tv/page/history/by-year/contest?event=2083}}</ref>

Після Євробачення Лінкіте випустила сингл «Po dangum», який у Литві став сертифікованим платиновим.<ref name="podangum">{{Cite web|url=http://www.delfi.lt/veidai/muzika/auksiniu-disku-ivertinta-jazzu-nesureiksminu-apdovanojimu.d?id=70514248|title=Auksiniu disku įvertinta Jazzu: nesureikšminu apdovanojimų|website=DELFI|accessdate=2016-02-25|archive-date=6 липня 2017|archive-url=https://web.archive.org/web/20170706011221/http://www.delfi.lt/veidai/muzika/auksiniu-disku-ivertinta-jazzu-nesureiksminu-apdovanojimu.d?id=70514248}}</ref> Її дебютний студійний альбом «''Прогуляйся зі мною»'' вийшов 17 вересня 2015 р., а також був сертифікованим платиновим.<ref name="walkwithme">{{Cite web|url=http://www.delfi.lt/veidai/muzika/auksiniu-disku-ivertinta-jazzu-nesureiksminu-apdovanojimu.d?id=70514248|title=Auksiniu disku įvertinta Jazzu: nesureikšminu apdovanojimų|website=DELFI|accessdate=2016-02-25|archive-date=6 липня 2017|archive-url=https://web.archive.org/web/20170706011221/http://www.delfi.lt/veidai/muzika/auksiniu-disku-ivertinta-jazzu-nesureiksminu-apdovanojimu.d?id=70514248}}</ref> Вона виграла з цим альбомом нагороду на найбільшій музичній церемонії нагородження в Литві {{iw|M.A.M.A._awards|2015 M.A.M.A. Awards|en|M.A.M.A._awards}}.<ref name="2015mama">{{Cite web|title=M.A.M.A 2015: trigubas Monikos Linkytės triumfas, metų grupė – „Leon Somov & Jazzu“|url=http://www.15min.lt/zmones/naujiena/pramogos/muzika/m-a-m-a-2015-trigubas-monikos-linkytes-triumfas-metu-grupe-leon-somov-jazzu-28-574597|website=Žmonės.lt|accessdate=2016-02-06|archive-date=30 січня 2016|archive-url=https://web.archive.org/web/20160130094601/http://www.15min.lt/zmones/naujiena/pramogos/muzika/m-a-m-a-2015-trigubas-monikos-linkytes-triumfas-metu-grupe-leon-somov-jazzu-28-574597}}</ref> Була номінована ще раз на премію 2016 року.<ref name="2016mama">{{Cite web|title=Paaiškėjo pretendentai į M.A.M.A. apdovanojimus, sąraše – netikėtumai|url=http://zmones.lrytas.lt/muzika/paaiskejo-pretendentai-i-m-a-m-a-apdovanojimus-sarase-netiketumai.htm|website=Lrytas.lt|accessdate=2016-12-15|archive-date=15 грудня 2016|archive-url=https://web.archive.org/web/20161215143327/http://zmones.lrytas.lt/muzika/paaiskejo-pretendentai-i-m-a-m-a-apdovanojimus-sarase-netiketumai.htm}}</ref>

Представляла Литву на Євробаченні 2023, де зайняла 11 місце, отримавши 127 балів.<ref>{{Cite web|title=Grand Final of Liverpool 2023 - Eurovision Song Contest|url=https://eurovision.tv/event/liverpool-2023/grand-final|website=eurovision.tv|accessdate=2023-05-15}}</ref>

== Дискографія ==

=== Студійні альбоми ===
{| class="wikitable plainrowheaders" style="text-align:center;"
! rowspan="1" scope="col" |Заголовок
! rowspan="1" scope="col" | Деталі
! rowspan="1" scope="col" | Сертифікація
|-
! scope="row" | ''Walk with Me''
|
* Випущено: 17 вересня 2015 року
* Етикетка: Gyva Muzika
* Формат: [[Завантаження музики|цифрове завантаження]], [[компакт-диск]]
|
* LIT: Платина<ref name="walkwithme"/>
|-
|}

==== Мініальбоми ====
* ''Стара любов'' (2018)

=== Сингли ===
{| class="wikitable plainrowheaders" style="text-align:center;"
! rowspan="2" scope="col" | Назва
! rowspan="2" scope="col" | Рік
! colspan="1" scope="col" | Пікові позиції діаграми
! rowspan="2" scope="col" | Сертифікація
! rowspan="2" scope="col" | Альбом
|-
! scope="col" style="width:3em;font-size:85%;" | [[Ö3 Austria Top 40|AUT]]<ref name="AUT">{{Cite web|url=http://austriancharts.at/showinterpret.asp?interpret=Monika+Linkyt%E9|title=Discographie Monika Linkytė|publisher=Austrian Charts Portal. Hung Medien (Steffen Hung)|last=Hung|first=Steffen|accessdate=8 квітня 2021|archive-date=13 червня 2021|archive-url=https://web.archive.org/web/20210613140931/https://austriancharts.at/showinterpret.asp?interpret=Monika+Linkyt%E9}}</ref>
|-
! scope="row" | «Give Away»
| 2010
| -
|
| rowspan="4" {{Non-album singles}}
|-
! scope="row" | «Days Go By»
| 2011
| -
|
|-
! scope="row" | «Happy»
| 2012
| -
|
|-
! scope="row" | «Baby Boy»
| 2013
| -
|
|-
! scope="row" | «Skęstu»
| 2014
| -
|
| rowspan="5" | ''Walk with Me''
|-
! scope="row" | «This Time»
 (з Вайдасом Баумілою)
| rowspan="3" | 2015
| 59
|
|-
! scope="row" | «Po dangum»
| -
|
* LIT: Платина<ref name="podangum"/>
|-
! scope="row" | «Žodžių nereikia»
| -
|
|-
! scope="row" | «Krentu žemyn»
| rowspan="4" | 2016
| -
|
|-
! scope="row" | «Padovanojau»
| -
|
* LIT: Золото
| rowspan="6" {{TBA}}
|-
! scope="row" | «Šviesõs»
| -
|
|-
! scope="row" | «Prisimink mane»
| -
|
|-
! scope="row" | «Leisk man pasiklyst»
| rowspan="2" | 2017
| -
|
|-
! scope="row" | «Gal tai meilė?»
| -
|
|-
! scope="row" | «O tu?»
| 2018
| -
|
|-
|}

== Нагороди та номінації ==
{| class="wikitable plainrowheaders" style="width:70%;"
! Рік
! Премія
! Категорія
! Робота
! Результат
! Посилання
|-
! rowspan="4" scope="row" | 2015
| rowspan="5" | M.A.M.A Awards
| Найкращий поп-виступ
| align="center" | —
| {{Номінація}}
| rowspan="4" align="center" |<ref name="2015mama"/>
|-
| Кращий альбом
| align="center" | ''Walk with me''
| {{Перемога}}
|-
| Найкраща пісня
| align="center" | Po dangum
| {{Перемога}}
|-
| Кращий жіночий виступ
| align="center" | -
| {{Перемога}}
|-
! scope="row" | 2016
| Кращий жіночий виступ
| align="center" | -
| {{Номінація}}
| align="center" |<ref name="2016mama"/>
|-
|}

== Примітки ==
{{Reflist}}

== Посилання ==
{{s-start}}
{{succession box
| before=[[Вілія Матачюнайте]]
 з піснею «Attention»
| title=[[Литва на пісенному конкурсі Євробачення]]
| years=[[Пісенний конкурс Євробачення 2015|2015]]
(з [[Вайдас Бауміла]])
| after=[[Донні Монтелл]]
з піснею «I've Been Waiting for This Night»
}}
{{s-end}}
{{s-start}}
{{succession box
| before=[[Моніка Любінайте|Моніка Лю]]
 з піснею «[[Sentimentai]]»
| title=[[Литва на пісенному конкурсі Євробачення]]
| years=[[Пісенний конкурс Євробачення 2023|2023]]
| after=TBD
}}
{{s-end}}
{{Литва на пісенному конкурсі Євробачення}}
{{Євробачення 2023|state=expanded}}
{{Бібліоінформація}}
{{DEFAULTSORT:Лінкіте Моніка}}

[[Категорія:Співачки XXI століття]]
[[Категорія:Персоналії:Гаргждай]]
[[Категорія:Виконавці литовською мовою]]
[[Категорія:Литовські співачки]]
[[Категорія:Представники Литви на Євробаченні]]
[[Категорія:Учасники Євробачення 2015]]
[[Категорія:Учасники Євробачення 2023]]

title: Основна інформація

Дата народження: 3 червня 1992 (32 роки)

Місце народження: Гаргждай, Литва

Роки активності: 2005 — тепер. час

Громадянство: Литва

Професії: співачка, авторка пісень

Інструменти: вокал

Жанри: поп, попрок і соул


text:
# Gastrafetes
Gastrafetes, gastrafet (gr. γαστραφέτης, dosł. „łuk brzuszny”) – rodzaj udoskonalonego łuku wynalezionego i używanego przez starożytnych Greków, przejętego przez Rzymian.
Broń ta, zwana też łukiem brzusznym (od sposobu naciągu cięciwy) lub greckim, historycznie była stadium pośrednim pomiędzy antycznym łukiem i średniowieczną kuszą. Po raz pierwszy opisana została przez Herona z Aleksandrii w I wieku n.e. w jednym z jego pism (Belopoeika). Jej powstanie datuje się jednak na IV wiek p.n.e. i łączy się z udoskonaleniem starszej konstrukcji (z V stulecia p.n.e.) przez Zopyrosa z Tarentu.
Gastrafetes zbudowany na podobnej zasadzie jak łuk kompozytowy, obsługiwany był indywidualnie. Cięciwę napinano za pomocą suwaka ciągniętego po prowadnicy i zabezpieczanego przed powrotem przez mechanizm zapadkowy. Nazwa „łuk brzuszny” pochodzi od sposobu napinania broni z użyciem nie tylko rąk, gdyż koniec suwaka opierano o ziemię, a kolbę specjalnej konstrukcji – o brzuch (co ułatwiało jej odpowiednie ukształtowanie). Mechanizm spustowy miał dodatkowy mechanizm zapadkowy (rygiel). Po napięciu cięciwy umieszczano strzałę w rowku wyżłobionym w suwaku.
Obsługa cięższego gastrafetesu wymagała więcej czasu niż typowego lekkiego łuku, lecz większa donośność i siła przebicia decydowały o zainteresowaniu tą konstrukcją. Mimo to, grecki łuk brzuszny jako broń piechoty nigdy nie zyskał większego znaczenia i szerszego rozpowszechnienia ze względu na złożony mechanizm i wyższy koszt wytwarzania. Broń ta była na wyposażeniu armii rzymskiej już w czasie podboju Galii w I wieku p.n.e. (o czym wspomina Ammianus Marcellinus), lecz Rzymianie używali jej zwykle w obronie legionowych obozów, a nie w bojowych warunkach polowych.
Ulepszoną i powiększoną około 375 roku p.n.e. odmianą gastrafeta był oksybeles (οξυβελής), osadzony na wysokiej, stabilnej podstawie (statywie) i o naciągu cięciwy wyposażonym w windę korbową (kołowrót).
Podobna broń znana też była w piechocie chińskiej w II/I w. p.n.e., a konstrukcyjna różnica dotyczyła jedynie stałego suwaka. Choć lżejszej odmiany gastrafetesa używano w Bizancjum, w zachodniej Europie ponownie pojawił się on dopiero w średniowieczu już jako kusza w epoce wypraw krzyżowych, znany wśród powracających z Bliskiego Wschodu rycerzy (początkowo określany niewłaściwą nazwą łacińską balista; później we Francji jako arbalete, a w Niemczech Armbrust).

wikiname: plwiki

title: Gastrafetes

in_language: pl

wikitext:
[[Plik:Gastraphetes Rekonstruktion Saalburg.jpg|thumb|200px|Gastrafetes (rekonstrukcja)]]
[[Plik:Gastraphetes - catapult ancestor - antica catapulta.jpg|thumb|200px|Sposób napinania gastrafeta]]
'''Gastrafetes''', gastrafet ([[język grecki|gr.]] γαστραφέτης, dosł. „łuk brzuszny”) – rodzaj udoskonalonego łuku wynalezionego i używanego przez [[starożytna Grecja|starożytnych Greków]], przejętego przez [[starożytny Rzym|Rzymian]].

Broń ta, zwana też łukiem brzusznym (od sposobu [[siły naciągu|naciągu]] [[cięciwa (łucznictwo)|cięciwy]]) lub greckim, historycznie była stadium pośrednim pomiędzy antycznym [[Łuk (broń)|łukiem]] i średniowieczną [[kusza|kuszą]]. Po raz pierwszy opisana została przez [[Heron z Aleksandrii|Herona z Aleksandrii]] w [[I wiek]]u n.e. w jednym z jego pism (''Belopoeika''). Jej powstanie datuje się jednak na IV wiek p.n.e. i łączy się z udoskonaleniem starszej konstrukcji (z V stulecia p.n.e.) przez [[Zopyros z Tarentu|Zopyrosa z Tarentu]].

Gastrafetes zbudowany na podobnej zasadzie jak [[łuk kompozytowy]], obsługiwany był indywidualnie. Cięciwę napinano za pomocą suwaka ciągniętego po [[prowadnica|prowadnicy]] i zabezpieczanego przed powrotem przez [[mechanizm]] [[zapadka|zapadkowy]]. Nazwa „łuk brzuszny” pochodzi od sposobu napinania broni z użyciem nie tylko rąk, gdyż koniec suwaka opierano o ziemię, a kolbę specjalnej konstrukcji – o brzuch (co ułatwiało jej odpowiednie ukształtowanie). [[Mechanizm spustowy]] miał dodatkowy mechanizm zapadkowy (rygiel). Po napięciu cięciwy umieszczano [[strzała|strzałę]] w rowku wyżłobionym w suwaku.

Obsługa cięższego gastrafetesu wymagała więcej czasu niż typowego lekkiego łuku, lecz większa donośność i siła przebicia decydowały o zainteresowaniu tą konstrukcją. Mimo to, grecki łuk brzuszny jako broń piechoty nigdy nie zyskał większego znaczenia i szerszego rozpowszechnienia ze względu na złożony mechanizm i wyższy koszt wytwarzania. Broń ta była na wyposażeniu armii rzymskiej już w czasie [[wojny galijskie|podboju Galii]] w I wieku p.n.e. (o czym wspomina [[Ammianus Marcellinus]]), lecz Rzymianie używali jej zwykle w obronie legionowych obozów, a nie w bojowych warunkach polowych.

Ulepszoną i powiększoną około 375 roku p.n.e. odmianą gastrafeta był oksybeles (οξυβελής), osadzony na wysokiej, stabilnej podstawie (statywie) i o naciągu cięciwy wyposażonym w windę korbową (kołowrót)<ref>[[Zdzisław Żygulski (historyk sztuki)|Zdzisław Żygulski jun.]]: ''Broń starożytna. Grecja – Rzym – Galia – Germania''. Warszawa: Krajowa Agencja Wydawnicza, 1998, s. 67.</ref>.

Podobna broń znana też była w piechocie [[Chiny|chińskiej]] w II/I w. p.n.e., a konstrukcyjna różnica dotyczyła jedynie stałego suwaka. Choć lżejszej odmiany gastrafetesa używano w Bizancjum, w zachodniej [[Europa|Europie]] ponownie pojawił się on dopiero w [[średniowiecze|średniowieczu]] już jako [[kusza]] w epoce [[Krucjata|wypraw krzyżowych]], znany wśród powracających z [[Bliski Wschód|Bliskiego Wschodu]] rycerzy (początkowo określany niewłaściwą nazwą łacińską ''balista''; później we [[Francja|Francji]] jako ''arbalete'', a w [[Niemcy|Niemczech]] ''Armbrust'').

== Przypisy ==
{{Przypisy}}

== Bibliografia ==
* [[Robert Marek Jurga|Robert M. Jurga]]: ''Machiny wojenne''. Kraków-Warszawa: Donjon/Pelta, 1995, {{ISBN|83-86489-03-0}}, {{ISBN|83-85314-04-0}}
* [[Kazimierz Michałowski]]: ''Technika grecka''. Warszawa: PWN, 1959, seria: Biblioteka «Problemów», s. 118-120
* ''Słownik kultury antycznej. Grecja – Rzym'' (red. [[Lidia Winniczuk|L. Winniczuk]]). Warszawa: Wiedza Powszechna, 1988, s. 164-165

== Linki zewnętrzne ==
{{Commonscat|Gastraphetes|Gastrafetes}}
* [http://www.frapanthers.com/teachers/white/galleries/roman_artillary/Gastrophetes.jpg Rekonstrukcja broni]

{{Kontrola autorytatywna}}

[[Kategoria:Machiny miotające]]
[[Kategoria:Łuki i kusze]]


text:
# Eois catana
Eois catana är en fjärilsart som beskrevs av Druce 1892. Eois catana ingår i släktet Eois och familjen mätare. Inga underarter finns listade i Catalogue of Life.

wikiname: svwiki

title: Eois catana

in_language: sv

wikitext:
{{robotskapad|Lsjbot|fjärils|datum=2013-06}}
{{Taxobox
| name = ''Eois catana''
| status =
| image =
| image_caption =
| domain_sv =
| domain =
| regnum_sv = [[Djur]]
| regnum = Animalia
| phylum_sv = [[Leddjur]]
| phylum = Arthropoda
| classis_sv = [[Egentliga insekter]]
| classis = Insecta
| ordo_sv = [[Fjärilar]]
| ordo = Lepidoptera
| familia_sv = [[Mätare]]
| familia = Geometridae
| genus_sv =
| genus = [[Eois]]
| species_sv =
| species = '''Eois catana'''
| taxon = Eois catana
| taxon_authority = [[Druce (auktor)|Druce]] 1892
| range_map =
| range_map_caption = Utbredningsområde
| image2 =
| image2_caption =
| subphylum = Hexapoda
| subphylum_sv = [[Sexfotingar]]
| superfamilia = [[Geometroidea]]
| superfamilia_sv =
| synonyms =
}}

'''''Eois catana'''''<ref name = "COL"/> är en [[fjärilar|fjärils]]art som beskrevs av [[Druce (auktor)|Druce]] 1892. ''Eois catana'' ingår i [[släkte]]t ''[[Eois]]'' och [[familj (biologi)|familjen]] [[mätare]].<ref name = "COL"/><ref name = "source"/> Inga [[underart]]er finns listade i [[Catalogue of Life]].<ref name = "COL"/>

== Källor ==
<references>
<ref name = "COL">{{webbref |url= http://www.catalogueoflife.org/annual-checklist/2011/search/all/key/eois+catana/match/1|titel= Species 2000 & ITIS Catalogue of Life: 2011 Annual Checklist.|hämtdatum= 24 september 2012 |författare= Bisby F.A., Roskov Y.R., Orrell T.M., Nicolson D., Paglinawan L.E., Bailly N., Kirk P.M., Bourgoin T., Baillargeon G., Ouvrard D. (red.)|datum= 2011|verk= |utgivare=Species 2000: Reading, UK.}}</ref>
<ref name = "source">''LepIndex: The Global Lepidoptera Names Index''. Beccaloni G.W., Scoble M.J., Robinson G.S. & Pitkin B., 2005-06-15</ref>
</references>

[[Kategori:Mätare]]
[[Kategori:Eois|catana]]

title: Systematik

Domän: Eukaryoter · Eukaryota

Rike: Djur · Animalia

Stam: Leddjur · Arthropoda

Understam: Sexfotingar · Hexapoda

Klass: Egentliga insekter · Insecta

Ordning: Fjärilar · Lepidoptera

Överfamilj: Geometroidea

Familj: Mätare · Geometridae

Släkte: Eois

Art: Eois catana

title: Vetenskapligt namn

Vetenskapligt namn: Hitta fler artiklar om djur med Djurportalen

Auktor: Druce 1892


text:
# Leo O’Reilly
Philip Leo O’Reilly (ur. 10 kwietnia 1944 w Kilsherdany) – irlandzki duchowny rzymskokatolicki, w latach 1998-2018 biskup Kilmore.

title: Leo O’Reilly

wikitext:
{{Duchowny infobox
 |imię i nazwisko         = Leo O’Reilly
 |imię i nazwisko org     =
 |tytuł                   =
 |grafika                 =
 |opis grafiki            =
 |alt grafiki             =
 |herb                    =
 |dewiza                  = Veritas liberabit vos
 |dewiza - j. polski      =
 |kraj działania          = [[Irlandia]]
 |data urodzenia          = 10 kwietnia 1944
 |miejsce urodzenia       = [[Kilsherdany]]
 |data śmierci            =
 |miejsce śmierci         =
 |miejsce pochówku        =
 |1. funkcja              = Biskup Kilmore
 |1. funkcja - okres      = 1998-2018
 |2. funkcja              =
 |2. funkcja - okres      =
 |wyznanie                = [[katolicyzm]]
 |kościół                 = [[Kościół łaciński|rzymskokatolicki]]
 |inkardynacja            =
 |data ślubów zakonnych   =
 |data diakonatu          =
 |data ordynacji          =
 |data święceń            = 15 czerwca 1969
 |data nominacji          = 12 listopada 1996
 |data sakry              = 2 lutego 1997
 |data patriarchatu       =
 |data kreacji            =
 |papież kreujący         =
 |kościół tytularny       =
 |faksymile               =
 |opis faksymile          =
 |odznaczenia             =
 |commons                 =
 |wikiźródła              =
 |wikicytaty              =
 |wikinews                =
 |www                     =
}}
{{Sukcesja apostolska infobox
 |tytuł                     = biskup
 |data konsekracji          = 2 lutego 1997
 |miejscowość konsekracji   =
 |miejsce konsekracji       =
 |konsekrator               = [[Francis Joseph MacKiernan]]
 |współkonsekratorzy        = [[Luciano Storero]]<br />[[Seán Brady]]
 |biskupi konsekrowani      =
 |biskupi współkonsekrowani =
{{Sukcesja apostolska infobox/wiersz|[[Michael Router]]|21 lipca 2019}}
}}
'''Philip Leo O’Reilly''' (ur. [[10 kwietnia]] [[1944]] w [[Kilsherdany]]) – irlandzki duchowny [[Kościół łaciński|rzymskokatolicki]], w latach 1998-2018 [[diecezja Kilmore|biskup Kilmore]].

== Bibliografia ==
* {{catholic-hierarchy |typ = biskup |id = boreilly |tytuł = Leo O’Reilly |data dostępu = 2018-01-20}}
* [http://press.vatican.va/content/salastampa/it/bollettino/pubblico/2018/12/31/0977/02127.html Biuletyn Stolicy Apostolskiej z dnia 31.12.2018] (wł.)

{{Kontrola autorytatywna}}

{{SORTUJ:O, Leo}}
[[Kategoria:Irlandzcy biskupi katoliccy]]
[[Kategoria:Urodzeni w 1944]]

title: Leo O’Reilly

Kraj działania: Irlandia

Data i miejsce urodzenia: 10 kwietnia 1944 · Kilsherdany

Wyznanie: katolicyzm

Kościół: rzymskokatolicki

Prezbiterat: 15 czerwca 1969

Nominacja biskupia: 12 listopada 1996

Sakra biskupia: 2 lutego 1997

title: Sukcesja apostolska

Data konsekracji: 2 lutego 1997

Konsekrator: Francis Joseph MacKiernan

Współkonsekratorzy: Luciano Storero · Seán Brady


text:
# Mr Zhou's Ghost Stories@Job Haunting
Mr Zhou's Ghost Stories@Job Haunting (Chinese: 周公讲鬼@行行都撞鬼) is a Singaporean supernatural drama series starring Dennis Chew. A dramatisation of the stories shared on the Love 97.2FM deejay's popular radio segment of the same name, the series premiered on meWATCH in 2021. A second season was available on meWATCH in 2022 and subsequently aired on Channel 8 in 2023 and a third season was available on meWATCH in 2024 and subsequently aired on Channel 8 in 2024.
It won Best Short-form Drama Serial at the Star Awards 2022.

## Cast
Radio deejay Dennis Chew appears as himself (Mr Zhou) in every episode in all 3 Seasons.

### Season 1
| No. | Title                                    | Cast                                                                                |
| --- | ---------------------------------------- | ------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------- |
| 1   | "1st Job Haunt: Food Deliveryman"        | - Benjamin Tan as Gary - Lina Tan as Lina                                                                                |
| 2   | "2nd Job Haunt: Security Guard"          | - Benjamin Tan as Gary - Chen Tianwen as Heng - Gini Chang as Woman - Desmond Ng as Oh                                                                  |
| 3   | "3rd Job Haunt: Renovator"               | - Desmond Ng as Oh - Cavin Soh as Seng - Chen Tianwen as Heng - Gini Chang as Woman                                                                     |
| 4   | "4th Job Haunt: Karung Guni"             | - Cavin Soh as Seng - Herman Keh as Tony - Zhu Xiufeng as Elderly woman                                                                                |
| 5   | "5th Job Haunt: Property Agent"          | - Herman Keh as Tony - Ho Ai Ling as Tina - Lin Weisheng as Ben                                                                                |
| 6   | "6th Job Haunt: Actor"                   | - Nick Teo as Aiden - Ho Ai Ling as Tina                                                                                |
| 7   | "7th Job Haunt: Marathon Runner"         | - Nick Teo as Aiden - Jernelle Oh as Eileen - Zhu Xiufeng as Elderly woman                                                                              |
| 8   | "8th Job Haunt: Private Hire Car Driver" | - Nick Teo as Aiden - Jernelle Oh as Eileen - Ian Fang as Sebastian                                                                                |
| 9   | "9th Job Haunt: Photographer"            | - Ian Fang as Sebastian - Benjamin Tan as Gary                                                                                |
| 10  | "10th Job Haunt: DJ (Finale)"            | - Benjamin Tan as Gary - Gini Chang as Woman - Chen Tianwen as Heng - Desmond Ng as Oh - Cavin Soh as Seng - Jernelle Oh as Eileen - Ho Ai Ling as Tina |

### Season 2
| No. | Title                                      | Cast                                                                                |
| --- | ------------------------------------------ | --------------------------------------------------------------------------------------------------------- |
| 1   | "Chapter 1：Escape from Calamity"          | - Zhu Xiufeng as Granny Gong - JJ Neo as Ling Xuan - Richie Koh as Dr. Fang - Lina Tan as Lina            |
| 2   | "Chapter 2：Convenience Store Worker"      | - Hazelle Teo as Hazel - Jeremy Chan as Oscar - Richie Koh as Dr. Fang - Lin Weide as Psychiatrist        |
| 3   | "Chapter 3：Second-Hand Car Dealer"        | - Jeremy Chan as Oscar - JJ Neo as Ling Xuan - Tyler Ten as Sean                                          |
| 4   | "Chapter 4：Lawyer"                        | - Tyler Ten as Sean - JJ Neo as Ling Xuan - Jeremy Chan as Oscar - Zong Zijie as Teck                     |
| 5   | "Chapter 5：Joss Paper Craftsman"          | - Zong Zijie as Teck - Rayson Tan as Fortune-teller An - Zhou Quanxi as Boss                              |
| 6   | "Chapter 6：Fortune-Teller"                | - Rayson Tan as Fortune-teller An - JJ Neo as Ling Xuan - Richard Low as Luo - Zhu Xiufeng as Granny Gong |
| 7   | "Chapter 7：Hawker"                        | - Richard Low as Luo - Zhang Wei as Yan - Richard Low as Luo - Feng Kaiyi as Emily                        |
| 8   | "Chapter 8：Student"                       | - Seow Sin Nee as Selina - Feng Kaiyi as Emily - Eelyn Kok as Ms. Ko                                      |
| 9   | "Chapter 9：Influencer"                    | - Seow Sin Nee as Selina - Xuan Ong as Steffi - Lai Hongen as Stan                                        |
| 10  | "Chapter 10：Good Fortune Awaits (Finale)" | - Lina Tan as Lina - Ian Fang as Sebastian - Zhu Xiufeng as Granny Gong                                   |

### Season 3
| No. | Title                                            | Cast                                                                                |
| --- | ------------------------------------------------ | ------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------- |
| 1   | "Chapter 1：Are you sure they are Human Beings?" | - Mark Lee as himself - Marcus Chin as himself                                                                                |
| 2   | "Chapter 2: Flight Attendant"                    | - Bonnie Loo as Gwen - Romeo Tan as Hendrix - Joel Choo as Leo - Kiki Lim as Jernell                                                                                |
| 3   | "Chapter 3 : Bartender"                          | - Romeo Tan as Hendrix - Ye Jiayun as Renee - Zhai Siming as Owen                                                                                |
| 4   | "Chapter 4 : Police Officer"                     | - Romeo Tan as Hendrix - Ye Jiayun as Renee - Zhai Siming as Owen - Yao Wenlong as Lao Liang - Bryan Wong as Robert - Zhong Weiquan as Sunny - Ben Yeo as Xiao Tian |
| 5   | "Chapter 5 : Swimming Coach"                     | - Bryan Wong as Robert - Zhong Weiquan as Sunny - Lu Linxuan as Ah Tan                                                                                |
| 6   | "Chapter 6 : Undertaker"                         | - Lu Linxuan as Ah Tan - Gao Meigui as Erin - Ben Yeo as Xiao Tian                                                                                |
| 7   | "Chapter 7 : Bus Driver"                         | - Ben Yeo as Xiao Tian - Cai Peishan as Meizhen - Huang Jiaqiang as Lao Song                                                                                |
| 8   | "Chapter 8 : Maid"                               | - Ben Yeo as Xiao Tian - Lina as Shan Shan - Cai Peishan as Meizhen - Yulan as Anna - Joel Choo as Leo                                                              |
| 9   | "Chapter 9 : Idol Singer"                        | - Joel Choo as Leo - Bonnie Loo as Gwen - Romeo Tan as Hendrix                                                                                |
| 10  | "Chapter 10 : Social Worker (Finale)"            | - Gao Meigui as Erin - Zhong Weiquan as Sunny - Marcus Chin as himself                                                                                |

## Accolades
| Year | Ceremony           | Category                                           | Nominees                                | Result    | Ref   |
| ---- | ------------------ | -------------------------------------------------- | --------------------------------------- | --------- | ----- |
| 2022 | Star Awards        | Best Short-form Drama Serial                       | —                                       | Won       | [ 7 ] |
| 2023 | ContentAsia Awards | Best Short-form Drama Series Made in Asia          | Mr Zhou's Ghost Stories@Job Haunting II | Nominated | [ 8 ] |
| 2023 | ContentAsia Awards | Best Sound Design for an Asian TV Programme/Series | Mr Zhou's Ghost Stories@Job Haunting II | Nominated | [ 8 ] |

wikiname: enwiki

title: Mr Zhou's Ghost Stories@Job Haunting

in_language: en

wikitext:
{{Short description|2021-2023 Singaporean television series}}
{{Use dmy dates|date=April 2023}}
{{Infobox television
| image                = Mr Zhou's Ghost Stories@Job Haunting.jpg
| caption              = Promotional poster
| native_name        = {{Infobox Chinese/Chinese|child=yes|hide=no|header=none
| s    = 周公讲鬼@行行都撞鬼
| t    = 周公講鬼@行行都撞鬼
| p    = Zhōu gōng jiǎng guǐ@háng háng dōu zhuàng guǐ
| l    = "Supernatural encounters in every occupation"
}}
| genre                = {{ubl|[[Horror fiction|Horror]]|[[Drama (film and television)|Drama]]|[[Mystery fiction|Mystery]]}}
| screenplay           = Situ Bi
| director             = Qiu Jianting
| starring             = [[Dennis Chew]]
| opentheme            =
| endtheme             =
| country              = Singapore
| language             = {{ubl|Mandarin}}
| num_seasons          = 3
| num_episodes         = 30
| list_episodes        =
| executive_producer   = Wu Yulin
| producer             =
| editor               = Li Minghui
| cinematography       = Zheng Qingshan
| runtime              = 17~20 minutes
| company              =
| network              = [[Channel 8 (Singaporean TV channel)|Channel 8]]
| first_aired          = {{Start date|df=y|2021}}
| last_aired           = {{End date|df=y|2023}}
| related              = ''Mr Zhou's Ghost Stories @ Singapore Sightings''
}}

'''''Mr Zhou's Ghost Stories@Job Haunting''''' ({{zh|s=周公讲鬼@行行都撞鬼}}) is a Singaporean supernatural drama series starring [[Dennis Chew]]. A dramatisation of the stories shared on the [[Love 97.2FM]] deejay's popular radio segment of the same name, the series premiered on [[meWATCH]] in 2021. A second season was available on meWATCH in 2022 and subsequently aired on [[Channel 8 (Singaporean TV channel)|Channel 8]] in 2023 and a third season was available on meWATCH in 2024 and subsequently aired on [[Channel 8 (Singaporean TV channel)|Channel 8]] in 2024.<ref>{{cite web |title=Dennis Chew Says 3 Female Ghosts Were Captured On Film When He Shot 1991 Drama The Future Is Mine At The Haunted East Coast Lighthouse |url=https://www.8days.sg/entertainment/local/dennis-chew-says-3-female-ghosts-were-captured-film-when-he-shot-1991-drama-future-mine-haunted-east-coast-lighthouse-586216 |website=8days |access-date=16 April 2023 |language=en}}</ref><ref>{{cite web |title=Twice the spookiness with two ghostly dramas hitting screens |url=https://sg.news.yahoo.com/mediacorp-two-ghostly-dramas-hitting-screens-035032951.html |website=Yahoo News |access-date=16 April 2023 |language=en-SG}}</ref><ref>{{cite web |title=Looking for a good scare? Dennis Chew's radio show about ghost stories is now a dramatised series |url=https://cnalifestyle.channelnewsasia.com/entertainment/dennis-chew-chen-tianwen-mr-zhous-ghost-stories-job-haunting-292871 |website=CNA Lifestyle |access-date=16 April 2023 |language=en}}</ref><ref>{{cite web |title=《周公讲鬼》斗《早安！玉建煌崇》 周崇庆得奖胜算哪个大？ |url=https://entlife.8world.com/movies-shows/sa2022-best-radio-1729726 |website=8world Entertainment Lifestyle |access-date=16 April 2023 |language=zh-SG}}</ref>

It won Best Short-form Drama Serial at the [[Star Awards 2022]].<ref>{{cite web |title=【红星大奖2022】陈汉玮、黄碧仁封视帝后 大马编剧陈钰莹《过江新娘》夺最佳戏剧 {{!}} 娱乐 |url=https://www.orientaldaily.com.my/news/entertainment/2022/04/25/482361 |website=東方網 馬來西亞東方日報 |access-date=16 April 2023 |language=zh-Hans |date=25 April 2022}}</ref><ref>{{cite web |title=【红星2022】《周公讲鬼@行行都撞鬼》夺"最佳短篇戏剧" |url=https://entlife.8world.com/movies-shows/sa2022-best-short-form-drama-serial-1785416 |website=8world Entertainment Lifestyle |access-date=16 April 2023 |language=zh-SG}}</ref>

==Cast ==
Radio deejay [[Dennis Chew]] appears as himself (Mr Zhou) in every episode in all 3 Seasons.

===Season 1 ===
{| class="wikitable sortable"
|-
! style="background:#00549A;color:white;"|{{Abbr|No.|Episode}} !! style="background:#00549A;color:white;"|Title !! style="background:#00549A;color:white;"|Cast
|-
|1 || "1st Job Haunt: Food Deliveryman" ||
* [[Benjamin Tan]] as Gary
* Lina Tan as Lina
|-
|2 || "2nd Job Haunt: Security Guard" ||
* [[Benjamin Tan]] as Gary
* [[Chen Tianwen]] as Heng
* [[Gini Chang]] as Woman
* [[Desmond Ng]] as Oh
|-
|3 || "3rd Job Haunt: Renovator" ||
* [[Desmond Ng]] as Oh
* [[Cavin Soh]] as Seng
* [[Chen Tianwen]] as Heng
* [[Gini Chang]] as Woman
|-
|4 || "4th Job Haunt: Karung Guni" ||
* [[Cavin Soh]] as Seng
* [[Herman Keh]] as Tony
* [[Zhu Xiufeng]] as Elderly woman
|-
|5 || "5th Job Haunt: Property Agent" ||
* [[Herman Keh]] as Tony
* Ho Ai Ling as Tina
* Lin Weisheng as Ben
|-
|6 || "6th Job Haunt: Actor" ||
* [[Nick Teo]] as Aiden
* Ho Ai Ling as Tina
|-
|7 || "7th Job Haunt: Marathon Runner" ||
* [[Nick Teo]] as Aiden
* [[Jernelle Oh]] as Eileen
* [[Zhu Xiufeng]] as Elderly woman
|-
|8|| "8th Job Haunt: Private Hire Car Driver" ||
* [[Nick Teo]] as Aiden
* [[Jernelle Oh]] as Eileen
* [[Ian Fang]] as Sebastian
|-
|9|| "9th Job Haunt: Photographer" ||
* [[Ian Fang]] as Sebastian
* [[Benjamin Tan]] as Gary
|-
|10|| "10th Job Haunt: DJ (Finale)" ||
* [[Benjamin Tan]] as Gary
* [[Gini Chang]] as Woman
* [[Chen Tianwen]] as Heng
* [[Desmond Ng]] as Oh
* [[Cavin Soh]] as Seng
* [[Jernelle Oh]] as Eileen
* Ho Ai Ling as Tina
|}

===Season 2 ===
{| class="wikitable sortable"
|-
! style="background:#0C5829;color:white;"|{{Abbr|No.|Episode}} !! style="background:#0C5829;color:white;"|Title !! style="background:#0C5829;color:white;"|Cast
|-
|1 || "Chapter 1：Escape from Calamity" ||
* [[Zhu Xiufeng]] as Granny Gong
* JJ Neo as Ling Xuan
* [[Richie Koh]] as Dr. Fang
* Lina Tan as Lina
|-
|2 || "Chapter 2：Convenience Store Worker" ||
* Hazelle Teo as Hazel
* [[Jeremy Chan]] as Oscar
* [[Richie Koh]] as  Dr. Fang
* Lin Weide as Psychiatrist
|-
|3 || "Chapter 3：Second-Hand Car Dealer" ||
* [[Jeremy Chan]] as Oscar
* JJ Neo as Ling Xuan
* [[Tyler Ten]] as Sean
|-
|4 || "Chapter 4：Lawyer" ||
* [[Tyler Ten]] as Sean
* JJ Neo as Ling Xuan
* [[Jeremy Chan]] as Oscar
* [[Zong Zijie]] as Teck
|-
|5 || "Chapter 5：Joss Paper Craftsman" ||
* [[Zong Zijie]] as Teck
* [[Rayson Tan]] as Fortune-teller An
* Zhou Quanxi as Boss
|-
|6 || "Chapter 6：Fortune-Teller" ||
* [[Rayson Tan]] as Fortune-teller An
* JJ Neo as Ling Xuan
* [[Richard Low]] as Luo
* [[Zhu Xiufeng]] as Granny Gong
|-
|7 || "Chapter 7：Hawker" ||
* [[Richard Low]] as Luo
* Zhang Wei as Yan
* [[Richard Low]] as Luo
* Feng Kaiyi as Emily
|-
|8 || "Chapter 8：Student" ||
* [[Seow Sin Nee]] as Selina
* Feng Kaiyi as Emily
* [[Eelyn Kok]] as Ms. Ko
|-
|9 || "Chapter 9：Influencer" ||
* [[Seow Sin Nee]] as Selina
* [[Xuan Ong]] as Steffi
* Lai Hongen as Stan
|-
|10 || "Chapter 10：Good Fortune Awaits (Finale)" ||
* Lina Tan as Lina
* [[Ian Fang]] as Sebastian
* [[Zhu Xiufeng]] as Granny Gong
|}

===Season 3 ===
{| class="wikitable sortable"
|-
! style="background:#0C5829;color:white;"|{{Abbr|No.|Episode}} !! style="background:#0C5829;color:white;"|Title !! style="background:#0C5829;color:white;"|Cast
|-
|1 || "Chapter 1：Are you sure they are Human Beings?" ||
* [[Mark Lee (Singaporean actor)|Mark Lee]] as himself
* [[Marcus Chin]] as himself
|-
|2 ||  "Chapter 2: Flight Attendant" ||
* [[Bonnie Loo]] as Gwen
* [[Romeo Tan]] as  Hendrix
* Joel Choo as Leo
* Kiki Lim as Jernell
|-
|3 || "Chapter 3 : Bartender" ||
* [[Romeo Tan]] as  Hendrix
* Ye Jiayun as Renee
* Zhai Siming as Owen
|-
|4 || "Chapter 4 : Police Officer" ||
* [[Romeo Tan]] as  Hendrix
* Ye Jiayun as Renee
* Zhai Siming as Owen
* [[Yao Wenlong]] as Lao Liang
* [[Bryan Wong]] as Robert
* Zhong Weiquan as Sunny
* [[Ben Yeo]] as Xiao Tian
|-
|5 || "Chapter 5 : Swimming Coach" ||
* [[Bryan Wong]] as Robert
* Zhong Weiquan as Sunny
* Lu Linxuan as Ah Tan
|-
|6 || "Chapter 6 : Undertaker" ||
* Lu Linxuan as Ah Tan
* Gao Meigui as Erin
* [[Ben Yeo]] as Xiao Tian
|-
|7 || "Chapter 7 : Bus Driver" ||
* [[Ben Yeo]] as Xiao Tian
* Cai Peishan as Meizhen
* Huang Jiaqiang as Lao Song
|-
|8 || "Chapter 8 : Maid" ||
* [[Ben Yeo]] as Xiao Tian
* Lina as Shan Shan
* Cai Peishan as Meizhen
* Yulan as Anna
* Joel Choo as Leo
|-
|9 || "Chapter 9 : Idol Singer" ||
* Joel Choo as Leo
* [[Bonnie Loo]] as Gwen
* [[Romeo Tan]] as  Hendrix
|-
|10 || "Chapter 10 : Social Worker (Finale)" ||
* Gao Meigui as Erin
* Zhong Weiquan as Sunny
* [[Marcus Chin]] as himself
|}

== Accolades ==
{| class="wikitable sortable"
!Year
!Ceremony
!Category
!Nominees
!Result
!Ref
|-
|2022
|[[Star Awards 2022|Star Awards]]
|Best Short-form Drama Serial
|{{N/a}}|| {{won}}
|<ref>{{Cite web |last=Auto |first=Hermes |date=2022-04-24 |title=Star Awards 2022 host Chen Hanwei clinches Best Actor award {{!}} The Straits Times |url=https://www.straitstimes.com/life/entertainment/star-awards-2022-host-chen-hanwei-also-clinches-best-actor |access-date=2023-04-21 |website=www.straitstimes.com |language=en}}</ref>
|-
|rowspan=2|2023
|rowspan=2|ContentAsia Awards
|Best Short-form Drama Series Made in Asia
|''Mr Zhou's Ghost Stories@Job Haunting II''|| {{nom}}
|rowspan=2|<ref>{{cite web |title=2023 Nominees – ContentAsia Awards |url=https://contentasiaawards.com/and-the-nominees-are/ |access-date=22 July 2023 |date=22 July 2023|archive-url=https://web.archive.org/web/20230722052443/https://contentasiaawards.com/and-the-nominees-are/ |archive-date=22 July 2023 }}</ref>
|-
|Best Sound Design for an Asian TV Programme/Series
|''Mr Zhou's Ghost Stories@Job Haunting II''
| {{nom}}
|}

==References==
{{Reflist}}

[[Category:2020s Singaporean television series]]
[[Category:2021 Singaporean television series debuts]]
[[Category:Mediacorp Chinese language programmes]]

title: Mr Zhou's Ghost Stories@Job Haunting

Genre: - Horror - Drama - Mystery

Screenplay by: Situ Bi

Directed by: Qiu Jianting

Starring: Dennis Chew

Country of origin: Singapore

Original language: - Mandarin

title: Production

Executive producer: Wu Yulin

Cinematography: Zheng Qingshan

Editor: Li Minghui

Running time: 17~20 minutes

title: Original release

Network: Channel 8

title: Related


text:
# Hari Bahadur Rokaya
Hari Bahadur Rokaya (ur. 2 września 1965 w Jumli) – nepalski lekkoatleta (długodystansowiec), olimpijczyk.
Dwukrotnie brał udział w igrzyskach olimpijskich. W igrzyskach w Seulu (1988) uczestniczył w eliminacjach trzech biegowych konkurencji – na 1500 metrów, 5000 metrów i 10 000 metrów. W eliminacyjnym biegu na 1500 m zajął ostatnie 15. miejsce (z czasem 4:01,17), osiągając w eliminacjach lepszy czas od sześciu zawodników (na 59 biegaczy). Na 5000 metrów również był 15. (14:53,75), jednak wyprzedził w swoim biegu czterech zawodników (a ośmiu łącznie). Na 10 000 metrów był 19. w swoim biegu (30:48,16), wyprzedzając łącznie 14 zawodników (większość z nich nie dobiegła jednak do mety).
Cztery lata później w igrzyskach w Barcelonie wystąpił tylko w maratonie, w którym osiągnął 70. wynik na 87 sklasyfikowanych zawodników (2:32:26).
Zdobył brązowy medal Igrzysk Południowej Azji 1987 w Kolkacie. Pierwsze medale mistrzostw Nepalu wywalczył w 1985 roku w Katmandu, był wtedy pierwszy w biegu na 5000 metrów i drugi na dystansie 10000 metrów. Wielokrotnie stawał na podium mistrzostw kraju, np. w 1997 roku zdobył złoto w maratonie (z czasem 2:24:45).
Rokaya trzykrotnie wygrywał w Everest Marathon, czyli w najwyżej rozgrywanym maratonie na świecie (w latach 1998-2000). Dzięki sponsorom wystąpił również w jednej z edycji Jungfrau Marathon, czyli wyścigu organizowanego w Alpach w Szwajcarii. Zajął w niej ósme miejsce (startowało około 3700 biegaczy). Otrzymał także nagrodę Nepalskiego Związku Zawodników Krajowych i Zagranicznych za osiągnięcia sportowe. Mieszkał w Jumli, gdzie trenował młodych adeptów lekkoatletyki.
Ma syna Umesha.
Rekordy życiowe: 1500 m – 4:01,17 (1988), 5000 m – 14:34,43 (1987), 10000 m – 30:48,16 (1988), maraton – 2:23:54 (1994).

title: Hari Bahadur Rokaya

wikitext:
{{Sportowiec infobox
 |imię i nazwisko           = Hari Bahadur Rokaya
 |imię i nazwisko org       =
 |dyscyplina                = lekkoatletyka
 |grafika                   =
 |opis grafiki              =
 |pełne imię i nazwisko     =
 |data urodzenia            = 2 września 1965
 |miejsce urodzenia         = [[Jumla (dystrykt)|Jumla]]
 |data śmierci              =
 |miejsce śmierci           =
 |obywatelstwo              =
 |wzrost                    = 167 cm
 |pozycja                   =
 |klub                      =
 |numer w klubie            =
 |kariera juniorska         =
 |kariera seniorska         =
 |kariera reprezentacyjna   =
 |kariera trenerska         =
 |medale                    =
{{Medalista infobox/reprezentacja|NEP}}
 |odznaczenia               =
 |commons                   =
 |wikicytaty                =
 |www                       =
}}
'''Hari Bahadur Rokaya''' (ur. [[2 września]] [[1965]] w [[Jumla (dystrykt)|Jumli]]) – [[nepal]]ski lekkoatleta (długodystansowiec), olimpijczyk.

Dwukrotnie brał udział w igrzyskach olimpijskich. W [[Letnie Igrzyska Olimpijskie 1988|igrzyskach w Seulu]] (1988) uczestniczył w eliminacjach trzech biegowych konkurencji – na 1500 metrów, 5000 metrów i 10 000 metrów. W eliminacyjnym biegu na 1500 m zajął ostatnie 15. miejsce (z czasem 4:01,17), osiągając w eliminacjach lepszy czas od sześciu zawodników (na 59 biegaczy)<ref>{{Cytuj stronę | url = https://www.sports-reference.com/olympics/summer/1988/ATH/mens-1500-metres-round-one.html | tytuł = Athletics at the 1988 Seoul Summer Games: Men's 1,500 metres Round One | opublikowany = Sports-reference.com | język = en | data dostępu = 2017-08-28 | archiwum = https://web.archive.org/web/20090802155045/http://www.sports-reference.com/olympics/summer/1988/ATH/mens-1500-metres-round-one.html | zarchiwizowano = 2009-08-02}}</ref>. Na 5000 metrów również był 15. (14:53,75), jednak wyprzedził w swoim biegu czterech zawodników (a ośmiu łącznie)<ref>{{Cytuj stronę | url = https://www.sports-reference.com/olympics/summer/1988/ATH/mens-5000-metres-round-one.html | tytuł = Athletics at the 1988 Seoul Summer Games: Men's 5,000 metres Round One | opublikowany = Sports-reference.com | język = en | data dostępu = 2017-08-28 | archiwum = https://web.archive.org/web/20090923151419/http://www.sports-reference.com/olympics/summer/1988/ATH/mens-5000-metres-round-one.html | zarchiwizowano = 2009-09-23}}</ref>. Na 10 000 metrów był 19. w swoim biegu (30:48,16), wyprzedzając łącznie 14 zawodników (większość z nich nie dobiegła jednak do mety)<ref>{{Cytuj stronę | url = https://www.sports-reference.com/olympics/summer/1988/ATH/mens-10000-metres-round-one.html | tytuł = Athletics at the 1988 Seoul Summer Games: Men's 10,000 metres Round One | opublikowany = Sports-reference.com | język = en | data dostępu = 2017-08-28 | archiwum = https://web.archive.org/web/20170828191329/https://www.sports-reference.com/olympics/summer/1988/ATH/mens-10000-metres-round-one.html | zarchiwizowano = 2017-08-28}}</ref>.

Cztery lata później w [[Letnie Igrzyska Olimpijskie 1992|igrzyskach w Barcelonie]] wystąpił tylko w maratonie, w którym osiągnął 70. wynik na 87 sklasyfikowanych zawodników (2:32:26)<ref>{{Cytuj stronę | url = https://www.sports-reference.com/olympics/summer/1992/ATH/mens-marathon.html | tytuł = Athletics at the 1992 Barcelona Summer Games: Men's Marathon | opublikowany = Sports-reference.com | język = en | data dostępu = 2017-08-28 | archiwum = https://web.archive.org/web/20200417173651/https://www.sports-reference.com/olympics/summer/1992/ATH/mens-marathon.html | zarchiwizowano = 2020-04-17}}</ref>.

Zdobył brązowy medal [[Igrzyska Południowej Azji 1987|Igrzysk Południowej Azji 1987]] w [[Kolkata|Kolkacie]]<ref>{{Cytuj stronę | url = http://nocnepal.org.np/3rdsafmedal | tytuł = 3rd SAF Games – 1987 Calcutta, India | opublikowany = nocnepal.org.np | język = en | data dostępu = 2017-08-28}}</ref>. Pierwsze medale mistrzostw Nepalu wywalczył w 1985 roku w Katmandu, był wtedy pierwszy w biegu na 5000 metrów i drugi na dystansie 10000 metrów<ref name="nepalitimes">{{Cytuj stronę | url = http://nepalitimes.com/news.php?id=7351 | tytuł = Marathon man  The 'Everest Runner is going places. | autor = Alok Tumbahangphey | opublikowany = nepalitimes.com | język = en | data dostępu = 2017-09-01}}</ref>. Wielokrotnie stawał na podium mistrzostw kraju, np. w 1997 roku zdobył złoto w maratonie (z czasem 2:24:45)<ref>{{Cytuj stronę | url = https://more.arrs.run/runner/-31332 | tytuł = ARRS - Runner:Hari Bahadur Rakaya | opublikowany = more.arrs.net | język = en | data dostępu = 2017-09-01}}</ref>.

Rokaya trzykrotnie wygrywał w [[Everest Marathon]], czyli w najwyżej rozgrywanym maratonie na świecie (w latach 1998-2000)<ref name="khabar">{{Cytuj stronę | url = https://glocalkhabar.com/featured/guinness-record-holder-hari-bahadur-rokaya-feted-sports-personality-award/ | tytuł = Guinness record holder Hari Bahadur Rokaya feted with Sports Personality Award | opublikowany = glocalkhabar.com | język = en | data dostępu = 2017-09-01}}</ref>. Dzięki sponsorom wystąpił również w jednej z edycji [[Jungfrau Marathon]], czyli wyścigu organizowanego w [[Alpy|Alpach]] w [[Szwajcaria|Szwajcarii]]. Zajął w niej ósme miejsce (startowało około 3700 biegaczy){{r|nepalitimes}}. Otrzymał także nagrodę Nepalskiego Związku Zawodników Krajowych i Zagranicznych za osiągnięcia sportowe{{r|khabar}}. Mieszkał w [[Jumla (dystrykt)|Jumli]], gdzie trenował młodych adeptów lekkoatletyki<ref name="running">{{Cytuj stronę | url = http://trailrunningnepal.org/nepali-runners/hari-rokaya/ | tytuł = HARI ROKAYA | opublikowany = trailrunningnepal.org | język = en | data dostępu = 2017-09-01}}</ref>.

Ma syna Umesha{{r|running}}.

Rekordy życiowe: 1500 m – 4:01,17 (1988), 5000 m – 14:34,43 (1987), 10000 m – 30:48,16 (1988), maraton – 2:23:54 (1994).

== Przypisy ==
{{Przypisy}}

== Bibliografia ==
* {{Cytuj | url = http://www.sports-reference.com/olympics/athletes/ro/hari-bahadur-rokaya-1.html | tytuł = Hari Bahadur Rokaya Bio, Stats and Olympic Results | opublikowany = Sports-Reference.com | język = en | data dostępu = 2017-08-28 | archiwum = https://web.archive.org/web/20121217225812/http://www.sports-reference.com/olympics/athletes/ro/hari-bahadur-rokaya-1.html | zarchiwizowano = 17 grudnia 2012}}

{{Kontrola autorytatywna}}

{{SORTUJ:Rokaya, Hari Bahadur}}
[[Kategoria:Lekkoatleci na Letnich Igrzyskach Olimpijskich 1988]]
[[Kategoria:Lekkoatleci na Letnich Igrzyskach Olimpijskich 1992]]
[[Kategoria:Nepalscy olimpijczycy]]
[[Kategoria:Nepalscy długodystansowcy]]
[[Kategoria:Urodzeni w 1965]]

title: · Hari Bahadur Rokaya

Data i miejsce urodzenia: 2 września 1965 · Jumla


text:
# Sharon Memorial Park, North Carolina
Sharon Memorial Park is a crematory and cemetery located at 5716 Monroe Road in Charlotte, North Carolina, US. Notable people interred there include baseball players Bob Porterfield and Ben Paschal, and former Daytona 500 winner Buddy Baker. It also goes by the name Sharon Mausoleum.

title: Sharon Memorial Park, North Carolina

wikitext:
{{About|a graveyard in North Carolina|the graveyard in Massachusetts|Sharon Memorial Park, Massachusetts}}
{{More citations needed|date=November 2023}}
{{Infobox cemetery
| name         = Sharon Memorial Park
| native_name  =
| native_name_lang =
| image        = Sharon Memorial Mausoleum (5756053264).jpg
| image_size   =
| alt          =
| caption      = Sharon Memorial Mausoleum
| abandoned    = <!-- or | closed = -->
| location     = 5716 Monroe Road,<br/> [[Charlotte, North Carolina]]
| country      = U.S.
| website      = [http://www.sharonmemorialparkcemetery.com/dm20/en_US/locations/07/0726/index.page Official website]
| findagraveid = 48722
|interments=roughly 36,900}}
'''Sharon Memorial Park''' is a crematory and cemetery located at 5716 Monroe Road in [[Charlotte, North Carolina]], US. Notable people interred there include baseball players [[Bob Porterfield]] and [[Ben Paschal]], and former [[Daytona 500]] winner [[Buddy Baker]]. It also goes by the name '''Sharon Mausoleum'''.

== References ==
{{reflist}}

==External links==
[http://www.sharonmemorialparkcemetery.com/dm20/en_US/locations/07/0726/index.page Official website]

{{Coord|35.1868472|-80.7720136|display=title}}

[[Category:Cemeteries in North Carolina]]
[[Category:Buildings and structures in Charlotte, North Carolina]]
[[Category:Cemeteries in Mecklenburg County, North Carolina]]

{{NorthCarolina-stub}}

title: Details

Location: 5716 Monroe Road, · Charlotte, North Carolina

No. of interments: roughly 36,900

Website: Official website

Find a Grave: Sharon Memorial Park


text:
# 1989 FIBA Oceania Championship
The FIBA Oceania Championship for Men 1989 was the qualifying tournament of FIBA Oceania for the 1990 FIBA World Championship. The tournament, a best-of-three series between  Australia and  New Zealand, was held in Sydney. Australia won the series 2–0.

## Results
| 28 August |

|  |

| Australia                     | 91–54 | New Zealand |
| Scoring by half: 43-26, 48-28 |       |             |

| 3 September |

|  |

| Australia                     | 106–55 | New Zealand |
| Scoring by half: 54-23, 52-32 |        |             |

| 1989 Oceanian champions   |
| ------------------------- |
| · Australia · Ninth title |

title: 1989 FIBA Oceania Championship

wikitext:
{{Use dmy dates|date=February 2020}}
{{Use Australian English|date=September 2011}}
{{Infobox FIBA tourney
| continent    = Oceania
| year         = 1989
| logo         =
| size         =
| caption      =
| host         = Australia
| dates        = 28 August – 3 September
| teams        = 2
| federations  = 21
| venues       = 1
| cities       = 1
| champions    = Australia
| title_number = 9
| prevseason   = [[FIBA Oceania Championship 1987|1987]]
| nextseason   = [[FIBA Oceania Championship 1991|1991]]
}}

The '''[[FIBA Oceania Championship]] for Men [[1989 in sports|1989]]''' was the qualifying tournament of [[FIBA Oceania]] for the [[1990 FIBA World Championship]]. The tournament, a best-of-three series between {{Bk|AUS}} and {{Bk|NZL}}, was held in [[Sydney]]. Australia won the series 2–0.<ref>{{Cite web |title=Oceania Championship for Men |url=https://www.fiba.basketball/en/history/216-fiba-oceania-championship/2366 |access-date=1 May 2025 |website=fiba.basketball}}</ref><ref>{{Cite news |date=4 September 1989 |title=Boomers thrash Kiwis |url=https://paperspast.natlib.govt.nz/newspapers/CHP19890904.2.107.15 |access-date=1 May 2025 |work=the Press |page=22}}</ref>

==Results==
{{Basketballbox|bg=#eee
|date=28 August
|time=
|attendance=
|H1=43-26 |H2=48-28
|teamA='''{{Bk-rt|AUS}}'''
|scoreA='''91'''
|points1=
|rebounds1=
|assist1=
|teamB={{Bk|NZL}}
|scoreB=54
|points2=
|rebounds2=
|assist2=
|place=
|referee=
}}
{{Basketballbox
|date=3 September
|time=
|report=
|attendance=
|H1=54-23 |H2=52-32
|teamA='''{{Bk-rt|AUS}}'''
|scoreA='''106'''
|points1=
|rebounds1=
|assist1=
|teamB={{Bk|NZL}}
|scoreB=55
|points2=
|rebounds2=
|assist2=
|place=
|referee=
}}

{{winners|bk|1989 Oceanian champions|Australia|Ninth}}

==References==
<references />
{{FIBA Oceania Championship}}

{{DEFAULTSORT:Oceania}}
[[Category:FIBA Oceania Championship]]
[[Category:1989 in Oceanian basketball|Championship]]
[[Category:1989 in New Zealand basketball]]
[[Category:1989 in Australian basketball]]
[[Category:International basketball competitions hosted by Australia]]
[[Category:Australia men's national basketball team games]]
[[Category:New Zealand men's national basketball team games]]
[[Category:Basketball in New South Wales]]

title: Tournament details

Host country: Australia

Dates: 28 August – 3 September

Venue(s): 1 (in 1 host city)

title: Final positions

Champions: Australia (9th title)