text:
# Exemplum
Exemplum, egzemplum, kommemoracja (łac. commemoratio), przykład (łac. exemplum), wzór (łac. model) – w retoryce i dialektyce argument z wydarzenia lub wydarzeń rzeczywistych czy fikcyjnych, który jest elementem wypowiedzi. Podczas argumentacji exemplum jest przesłanką prowadzącą przez podobieństwo (łac. similitudo) lub porównanie (łac. comparatio) do orzekania o podmiocie wnioskowania.
Exemplum może być zaledwie antonomazją (czyli np. zastosowaniem imienia postaci historycznej lub literackiej do udowodnienia jakiejś cechy), krótkim porównaniem użytym w funkcji argumentu albo rozbudowaną narracją z tezą, w formie opowiadania prawdziwego, fikcyjnego lub prawdopodobnego.
Teoria exemplum, egzemplifikacja, jest uważana za jeden z najważniejszych działów retoryki. Podstawy egzemplifikacji sformułował w starożytności Arystoteles, jego twierdzenia rozwinęli Cyceron i Kwintylian.
Od późnej starożytności niektóre popularne, dłuższe exempla zaczęto oddzielać od całości wypowiedzi i przekształcać w odrębny, narracyjny gatunek literacki. W średniowieczu zbierano użyteczne dla przygotowania argumentacji, standardowe opowiadania w specjalne zbiory, zwane exempla. Zbiory te odegrały istotną rolę w kształtowaniu prozatorskiej sztuki narracyjnej, zwłaszcza nowelistyki.
We współczesnym piśmiennictwie exemplum bywa mylone z opowiadaniem, ponieważ niektórzy autorzy błędnie używają tych terminów zamiennie. Nie każde opowiadanie jest exemplum – staje się nim wówczas, gdy zostaje użyte w funkcji argumentu.

## Historia
Podstawy egzemplifikacji sformułował w IV wieku przed Chrystusem Arystoteles. W traktacie Topiki omówił argumentację z przykładów, natomiast w Retoryce przedstawił ich całościową systematykę oraz szczegółowo omówił zastosowanie. Według opinii Arystotelesa: argumentowanie za pomocą exemplum najbardziej nadaje się do wypowiedzi politycznej. (...) Wypowiedź polityczna dotyczy bowiem przyszłych wypadków. Toteż autor, chcąc podać ich przykłady, musi sięgać po zdarzenia minione.
W starożytności uważano exemplum za drugi pod względem siły perswazyjnej rodzaj argumentu, po entymemacie. Rola exemplum zaczęła rosnąć w retoryce chrześcijańskiej, począwszy od Tertuliana, Ambrożego, Hieronima i Augustyna. W XIII wieku exemplum zostało uznane za argument o najwyższej sile perswazji, do czego przyczyniło się przede wszystkim stanowisko kaznodziejów franciszkańskich i dominikańskich.

## Rodzaje exemplum
W retoryce i literaturze przyjmuje się najczęściej systematykę exemplum, którą w I wieku zaproponował Kwintylian w swoim Kształceniu mówcy. Na podstawie dzieł Arystotelesa i Cycerona, Kwintylian podzielił exempla na podobne, niepodobne i przeciwstawne.

### Exemplum podobne
Exemplum podobne (łac. exemplum simile) występuje w dwóch odmianach – jako exemplum w pełni podobne lub exemplum nierównie podobne.

#### Exemplum w pełni podobne
Exemplum w pełni podobne (łac. exemplum a praecedenti) polega na argumentowaniu z precedensu, czyli na podstawie równoległości dwóch przypadków. Skoro za identyczny czyn Jan został skazany na śmierć, taką samą karę należy zasądzić Markowi. Twój ojciec, królu, podzielił państwo pomiędzy synów, ty musisz postąpić podobnie. Minister spraw zagranicznych Rosji został przyjęty przez królową brytyjską, więc także polski minister powinien zostać zaproszony do pałacu.

#### Exemplum nierównie podobne
W exemplum nierównie podobnym (łac. exemplum impar) porównuje się dwa przypadki nierównolegle – casus maior („przypadek większy”) z casus minor („przypadkiem mniejszym”). Exempla tego typu dzielą się one na wyprowadzone z „większego” i zastosowane do „mniejszego” (łac. exemplum ex maiore ad minus ductum) oraz na wyprowadzone z „mniejszego” i zastosowane do „większego” (łac. exemplum ex minore ad maius ductum).
Jednym z najbardziej popularnych exemplum ex minore ad maius ductum w historii retoryki i literatury było opowiadanie o okręcie w czasie burzy, którego używano jako argumentu za potrzebą solidarności a przeciw egoizmowi w życiu społecznym, przyrównując okręt do ojczyzny. Exemplum to było znane Cyceronowi i wielu jego naśladowcom. W literaturze polskiej użył je w Kazaniu wtórym Piotr Skarga: gdy okręt tonie, a wiatry go przewracają, głupi tłumoczki swoje i skrzynki opatruje i na nich leży, a do obrony nie idzie, i mniema, że się sam miłuje, a on sam się pogubił. Bo gdy okręt obrony nie ma i on ze wszystkim, co zebrał, utonąć musi. A gdy skrzynkami i majętnością, którą ma w okręcie, pogardzi, a z innymi się do obrony okrętu nie uda, swego wszystkiego zapomniawszy, dopiero swe wszystko pozyskał i sam zdrowie zachował. Ten najmilszy okręt ojczyzny naszej wszystkich nas niesie, wszystko w nim mamy, co mamy. Gdy się z okrętem źle dzieje, gdy dziur jego nie zatykamy, gdy wody z niego nie wylewamy, gdy się o zatrzymanie jego nie staramy, gdy dla bezpieczności jego wszytkim, co w domu jest nie pogardzimy – zatonie i z nim my sami poginiemy.
Często używanym exemplum ex maiore ad minus ductum było argumentowanie o niezwykłości cech jakiegoś człowieka poprzez przyrównanie go do heroicznego bohatera. Stanisław Orzechowski w Żywocie i śmierci Jana Tarnowskiego dowodził wielkości zmarłego hetmana, porównując go do Herkulesa: sam ten został był w znamienitej ojczyźnie swej. Mógł być użyć swej woli. Ale się jemu toż trafiło, co i Herkulesowi za wieku dawnego, który w młodości rozmyślając sobie, w którą by się drogę udać na świecie miał, na puszczy widział dwie pannie: jedną Rozkosz, drugą Cnotę. Rozkosz mu zalecała dziewki, biesiady, pieszczoty, maszkary, psy, kotki; a druga, to jest Cnota, obiecowała mu srogość życia, nieprzyjaźni, niebezpieczeństwa, pracy i wojny. Tu więc Herkules, gdy zobaczył w tej Rozkoszy być upadek, udał się za Cnotą, za którą sławę i błogosławieństwo wieczne tudzież w tyle było.

### Exemplum niepodobne
Exemplum niepodobne, odmienne lub przewyższające (łac. exemplum dissimile) to argumentowanie z częściowego niepodobieństwa, które może zasadzać się na rozmaitych elementach znaczeniowych. Kwintylian twierdził, że cechuje się ono wielką różnorodnością, ponieważ zwraca uwagę na rodzaj, zwyczaj, czas, miejsce i tym podobne. W exemplum tego typu, argumentując z dwóch wydarzeń podobnych, kwestionuje się podobieństwo jakiegoś elementu, przewyższając ten element we wniosku. Kwintylian podał następujący przykład: Brutus zabił swoich synów za szpiegostwo przeciwko państwu, Maniliusz zaś pozbawił życia własnych za to, iż byli waleczni. Napięcie pomiędzy podobieństwem a niepodobieństwem powoduje, że exemplum dissimile ma bardzo dużą siłę perswazyjną.
Jerzy Ossoliński, dowodząc urody i cnót panny młodej w mowie weselnej, użył typowego argumentu z exemplum niepodobnego: niech dla swej Angeliki szaleje zapalczywy Orland, niech za Kloryndą bierzy Tanared, swoje porzuciwszy obozy, niech Rynald jednej gładkiej niewolnikiem zostawa. Szczęśliwyś Wasza Miłość rycerz, gdy bez wielkiej prace i ciekawości, z samej łaski królowej Jejmości tę bierzesz, która niefarbowaną gładkością, urodzenia zacnością, cnót wysokich bogatem zbiorem, tamte starych wieków ozdoby bez żadnego przechodzi paragonu.

### Exemplum przeciwstawne
Exemplum przeciwstawne (łac. exemplum contrarium) to dowodzenie z całkowitego braku podobieństwa. Cyceron, gdy oskarżał Werresa o zdzierstwa, których ten się dopuścił zarządzając Sycylią, zastosował w swej słynnej mowie między innymi taki argument: kiedyś Marcellinus oddał Syrakuzom ich skarby, choć byli nieprzyjaciółmi – Werres zaś ograbił teraz sojuszników. Exemplum przeciwstawne jest więc dowodzeniem przez kontrast, przeciwstawieniem dwóch całkowicie odmiennych wydarzeń lub cech.
W Kazaniu siódmym Piotr Skarga udowadniał tezę, że posłowie powinni uchylić złe a ustanowić sprawiedliwe i mądre prawa, używając argumentu z exemplum przeciwstawnego: Maurycjusz cesarz pisał i wydawał niektóre złe prawa swe, przeciw prawom Boskim i kościelnym. Upominał go o to i gromił ś. papież Grzegorz Wielki. A gdy się na jego przestrogę upamiętać i złych onych praw psować i odwołać nie chciał, sam go Pan Bóg obiecał karać i upomniał go, aby sobie karanie obierał abo na tym świecie, abo na onym. On wolał tu w tym żywocie cierpieć i oznajmił mu Pan Bóg, że Fokas żołnierz zabić go miał i dom jego wygubić. (...) Nie życzcie sobie i potomstwu swemu takich szkód dusznych i zwierzchnych, które ze złych praw pochodzą. Pohamujcie te bestyje nierozumne, aby niewinnych nie mordowały i nie uciskały. Nie skwapiajcie się też na pisanie i rozmnażanie konstytucyj.

## Odmiany exemplum
Arystoteles, a za nim Cyceron, wyróżnili trzy odmiany (gatunki) exemplum, które różnią się stosunkiem do prawdziwości i prawdopodobieństwa przedstawianych faktów – historię, fabułę oraz argument. Podział ten został zapożyczony z teorii narracji.

### Historia
Historia (łac. historia) to exemplum oparte na faktach, które się wydarzyły naprawdę a których prawdopodobieństwu, nawet w literackiej wersji relacji o nich, nie sposób zaprzeczyć. Historia jest prawdziwa, ponieważ opowiada o tym, co istotnie się zdarzyło. W egzemplifikacji nie chodzi jednak o fakty, które wydarzyły się obiektywnie, ale o takie, co do których panuje powszechne przekonanie, że są prawdziwe. Dlatego w starożytności zaliczano do historii np. exempla z życia bogów czy bohaterów mitologii grecko-rzymskiej, a w czasach późniejszych exempla biblijne – niezależnie od ich rzeczywistej, historycznej wiarygodności.

### Fabuła
Fabuła (łac. fabula) to exemplum przedstawiające fakty, które nie są ani prawdziwe, ani prawdopodobne. Fabuła jest w tym sensie nieprawdziwa i nieprawdopodobna, ponieważ to, co zostało opowiedziane, nigdy się nie wydarzyło. Autorzy często używali podczas exemplum cytatów lub streszczeń dzieł literackich (np. tragedii czy bajek typu ezopowego). Współcześnie tę odmianę stosuje się rzadziej, na przykład opierając exemplum na jakimś utworze powszechnie znanym w kulturze masowej. Wartość perswazyjna fabuły opiera się przede wszystkim na autorytecie autora lub dzieła, na które powołuje się autor.

### Argument
Argument (łac. argumentum) to exemplum opowiadające o faktach, które nigdy się nie wydarzyły, ale które były prawdopodobne. Jest więc argument, podobnie jak fabuła, exemplum fikcyjnym – chociaż nie fantastycznym, lecz realnym. Opowiada o czymś, co nigdy się nie wydarzyło, ale wydarzyć się mogło. Współcześnie nazywa się zwykle takie exemplum np. alternatywną wizją historii.

## Topika egzemplifikacyjna
Topos, czyli miejsce wspólne z exemplum, to argument opierający swoją moc dowodzenia na przekonaniach pewnej wspólnoty, dla której właściwy jest sposób myślenia, mówienia czy pisania uznający określone sądy i wartości za konieczne lub prawdziwe. Wniosek z takiego exemplum sam z siebie ma dużą siłę dowodową w obrębie wspólnoty, w której funkcjonuje. Opiera się bowiem na zgodzie powszechnej (łac. consensus omnium), to znaczy na więzach kulturowych łączących autora i odbiorców. Analizą i systematyką miejsc wspólnych z exemplów zajmuje się topika egzemplifikacyjna.
Exemplum z toposu wyróżnia się tym, że z opartych na więzach kulturowych przykładów się korzysta, ale się ich nie tworzy. Autor więc wpierw odnajduje standardowe exemplum, a następnie wydobywa z niego argument. Dlatego exemplum z toposu jest trwale synchroniczne i opiera się, jak to ujął Arystoteles, na wielowiekowej obecności sensu.
Potencjalnym miejscem wspólnym z exemplum jest każde powszechnie znane opowiadanie. Opowiadanie to staje się toposem, gdy zostaje użyte w funkcji argumentu.
Jednym z najstarszych przykładów, przewijającym się w kulturze europejskiej, jest opowieść o puszce Pandory Bogowie, mszcząc się na Prometeuszu za ukradziony ogień, ulepili z gliny kobietę, nazwaną „Dawczynią wszystkiego” (Pandora), ponieważ od każdego z bogów otrzymała w puszce wszelkie sposoby unieszczęśliwiania ludzi. Pandorę poślubił brat Prometeusza „Mądry po szkodzie” (Epitemeusz), który za namową żony otworzył puszkę, wypuszczając na świat choroby i plagi. Do dna puszki przywarła jednak nadzieja. Opowieść ta była przez wieki w niezliczonych wypowiedziach lub utworach literackich używana jako topos z exemplum, służący do udowodnienia tez, że „zgotowany ludziom los jest mściwy i okrutny”, „ciekawość kobiety i uległość mężczyzny sprowadzają nieszczęście”, czy też, że „na dnie każdej klęski jest jeszcze nadzieja”.

title: Exemplum

wikitext:
'''Exemplum''', '''egzemplum''', '''kommemoracja''' ([[Łacina|łac.]] ''commemoratio''), '''przykład''' ({{łac.|exemplum}}), '''wzór''' ({{łac.|model}}) – w [[Retoryka|retoryce]] i [[Dialektyka|dialektyce]] argument z wydarzenia lub wydarzeń rzeczywistych czy fikcyjnych, który jest elementem [[Wypowiedź|wypowiedzi]]. Podczas [[Argumentacja|argumentacji]] exemplum jest przesłanką prowadzącą przez podobieństwo (łac. ''similitudo'') lub [[porównanie]] (łac. ''comparatio'') do orzekania o podmiocie wnioskowania{{odn|Ziomek|1990|s=109}}.

Exemplum może być zaledwie [[Antonomazja|antonomazją]] (czyli np. zastosowaniem imienia postaci historycznej lub literackiej do udowodnienia jakiejś cechy), krótkim [[porównanie]]m użytym w funkcji argumentu albo rozbudowaną [[Narracja (retoryka)|narracją]] z tezą, w formie opowiadania prawdziwego, fikcyjnego lub prawdopodobnego{{odn|Ziomek|1990|s=109–110}}.

Teoria exemplum, [[egzemplifikacja]], jest uważana za jeden z najważniejszych działów [[Retoryka|retoryki]]{{odn|Ziomek|1990|s=109}}. Podstawy egzemplifikacji sformułował w starożytności [[Arystoteles]], jego twierdzenia rozwinęli [[Cyceron]] i [[Kwintylian]]{{odn|Ziomek|1990|s=109}}.

Od późnej starożytności niektóre popularne, dłuższe exempla zaczęto oddzielać od całości wypowiedzi i przekształcać w odrębny, narracyjny [[gatunek literacki]]. W średniowieczu zbierano użyteczne dla przygotowania argumentacji, standardowe opowiadania w specjalne zbiory, zwane [[exempla]]. Zbiory te odegrały istotną rolę w kształtowaniu [[proza]]torskiej sztuki narracyjnej, zwłaszcza [[Nowela|nowelistyki]]{{odn|Ziomek|1990|s=108}}.

We współczesnym piśmiennictwie exemplum bywa mylone z [[opowiadanie]]m, ponieważ niektórzy autorzy błędnie używają tych terminów zamiennie. Nie każde opowiadanie jest exemplum – staje się nim wówczas, gdy zostaje użyte w funkcji argumentu{{odn|Ziomek|1990|s=303}}.

== Historia ==
Podstawy egzemplifikacji sformułował w IV wieku przed Chrystusem [[Arystoteles]]. W traktacie ''[[Topiki]]'' omówił argumentację z przykładów, natomiast w ''Retoryce'' przedstawił ich całościową systematykę oraz szczegółowo omówił zastosowanie{{odn|Korolko|1990|s=85}}. Według opinii Arystotelesa: ''argumentowanie za pomocą exemplum najbardziej nadaje się do wypowiedzi politycznej. (...) Wypowiedź polityczna dotyczy bowiem przyszłych wypadków. Toteż autor, chcąc podać ich przykłady, musi sięgać po zdarzenia minione''{{odn|Korolko|1990|s=90}}.

W starożytności uważano exemplum za drugi pod względem siły perswazyjnej rodzaj argumentu, po [[Wnioskowanie entymematyczne|entymemacie]]. Rola exemplum zaczęła rosnąć w retoryce chrześcijańskiej, począwszy od [[Tertulian]]a, [[Ambroży z Mediolanu|Ambrożego]], [[Hieronim ze Strydonu|Hieronima]] i [[Augustyn z Hippony|Augustyna]]. W XIII wieku exemplum zostało uznane za argument o najwyższej sile perswazji, do czego przyczyniło się przede wszystkim stanowisko kaznodziejów [[Zakon Braci Mniejszych Konwentualnych|franciszkańskich]] i [[Dominikanie|dominikańskich]]{{odn|Ziomek|1990|s=111–112}}.

== Rodzaje exemplum ==
W retoryce i literaturze przyjmuje się najczęściej systematykę exemplum, którą w I wieku zaproponował [[Kwintylian]] w swoim ''Kształceniu mówcy''. Na podstawie dzieł Arystotelesa i [[Cyceron]]a, Kwintylian podzielił exempla na podobne, niepodobne i przeciwstawne{{odn|Ziomek|1990|s=110}}.

=== Exemplum podobne ===
Exemplum podobne ([[Łacina|łac.]] ''exemplum simile'') występuje w dwóch odmianach – jako exemplum w pełni podobne lub exemplum nierównie podobne{{odn|Ziomek|1990|s=110}}.

==== Exemplum w pełni podobne ====
Exemplum w pełni podobne ([[Łacina|łac.]] ''exemplum a praecedenti'') polega na argumentowaniu z precedensu, czyli na podstawie równoległości dwóch przypadków. ''Skoro za identyczny czyn Jan został skazany na śmierć, taką samą karę należy zasądzić Markowi. Twój ojciec, królu, podzielił państwo pomiędzy synów, ty musisz postąpić podobnie. Minister spraw zagranicznych Rosji został przyjęty przez królową brytyjską, więc także polski minister powinien zostać zaproszony do pałacu''{{odn|Ziomek|1990|s=110}}.

==== Exemplum nierównie podobne ====
W exemplum nierównie podobnym ([[Łacina|łac.]] ''exemplum impar'') porównuje się dwa przypadki nierównolegle – ''casus maior'' („przypadek większy”) z ''casus minor'' („przypadkiem mniejszym”). Exempla tego typu dzielą się one na wyprowadzone z „większego” i zastosowane do „mniejszego” (łac.'' exemplum ex maiore ad minus ductum'') oraz na wyprowadzone z „mniejszego” i zastosowane do „większego” (łac. ''exemplum ex minore ad maius ductum''){{odn|Ziomek|1990|s=110}}.

Jednym z najbardziej popularnych ''exemplum ex minore ad maius ductum'' w historii retoryki i literatury było opowiadanie o okręcie w czasie burzy, którego używano jako argumentu za potrzebą solidarności a przeciw egoizmowi w życiu społecznym, przyrównując okręt do ojczyzny. Exemplum to było znane Cyceronowi i wielu jego naśladowcom. W literaturze polskiej użył je w ''Kazaniu wtórym'' [[Piotr Skarga]]: ''gdy okręt tonie, a wiatry go przewracają, głupi tłumoczki swoje i skrzynki opatruje i na nich leży, a do obrony nie idzie, i mniema, że się sam miłuje, a on sam się pogubił. Bo gdy okręt obrony nie ma i on ze wszystkim, co zebrał, utonąć musi. A gdy skrzynkami i majętnością, którą ma w okręcie, pogardzi, a z innymi się do obrony okrętu nie uda, swego wszystkiego zapomniawszy, dopiero swe wszystko pozyskał i sam zdrowie zachował. Ten najmilszy okręt ojczyzny naszej wszystkich nas niesie, wszystko w nim mamy, co mamy. Gdy się z okrętem źle dzieje, gdy dziur jego nie zatykamy, gdy wody z niego nie wylewamy, gdy się o zatrzymanie jego nie staramy, gdy dla bezpieczności jego wszytkim, co w domu jest nie pogardzimy – zatonie i z nim my sami poginiemy''{{odn|Ziomek|1990|s=108}}.

Często używanym ''exemplum ex maiore ad minus ductum'' było argumentowanie o niezwykłości cech jakiegoś człowieka poprzez przyrównanie go do heroicznego bohatera. [[Stanisław Orzechowski (pisarz)|Stanisław Orzechowski]] w ''Żywocie i śmierci Jana Tarnowskiego'' dowodził wielkości zmarłego [[Jan Amor Tarnowski|hetmana]], porównując go do [[Herkules]]a: ''sam ten został był w znamienitej ojczyźnie swej. Mógł być użyć swej woli. Ale się jemu toż trafiło, co i Herkulesowi za wieku dawnego, który w młodości rozmyślając sobie, w którą by się drogę udać na świecie miał, na puszczy widział dwie pannie: jedną Rozkosz, drugą Cnotę. Rozkosz mu zalecała dziewki, biesiady, pieszczoty, maszkary, psy, kotki; a druga, to jest Cnota, obiecowała mu srogość życia, nieprzyjaźni, niebezpieczeństwa, pracy i wojny. Tu więc Herkules, gdy zobaczył w tej Rozkoszy być upadek, udał się za Cnotą, za którą sławę i błogosławieństwo wieczne tudzież w tyle było''{{odn|Ziomek|1990|s=109}}.

=== Exemplum niepodobne ===
Exemplum niepodobne, odmienne lub przewyższające ([[Łacina|łac.]] ''exemplum dissimile'') to argumentowanie z częściowego niepodobieństwa, które może zasadzać się na rozmaitych elementach znaczeniowych. Kwintylian twierdził, że ''cechuje się ono wielką różnorodnością, ponieważ zwraca uwagę na rodzaj, zwyczaj, czas, miejsce i tym podobne''. W exemplum tego typu, argumentując z dwóch wydarzeń podobnych, kwestionuje się podobieństwo jakiegoś elementu, przewyższając ten element we wniosku. Kwintylian podał następujący przykład: ''Brutus zabił swoich synów za szpiegostwo przeciwko państwu, Maniliusz zaś pozbawił życia własnych za to, iż byli waleczni.'' Napięcie pomiędzy podobieństwem a niepodobieństwem powoduje, że ''exemplum dissimile'' ma bardzo dużą siłę perswazyjną{{odn|Lausberg|2002|s=256}}.

[[Jerzy Ossoliński]], dowodząc urody i cnót panny młodej w mowie weselnej, użył typowego argumentu z exemplum niepodobnego: ''niech dla swej Angeliki szaleje zapalczywy Orland, niech za Kloryndą bierzy Tanared, swoje porzuciwszy obozy, niech Rynald jednej gładkiej niewolnikiem zostawa. Szczęśliwyś Wasza Miłość rycerz, gdy bez wielkiej prace i ciekawości, z samej łaski królowej Jejmości tę bierzesz, która niefarbowaną gładkością, urodzenia zacnością, cnót wysokich bogatem zbiorem, tamte starych wieków ozdoby bez żadnego przechodzi paragonu''{{odn|Barłowska|2008|s=110}}.

=== Exemplum przeciwstawne ===
Exemplum przeciwstawne ([[Łacina|łac.]] ''exemplum contrarium'') to dowodzenie z całkowitego braku podobieństwa. Cyceron, gdy oskarżał Werresa o zdzierstwa, których ten się dopuścił zarządzając Sycylią, zastosował w swej słynnej mowie między innymi taki argument: ''kiedyś Marcellinus oddał Syrakuzom ich skarby, choć byli nieprzyjaciółmi – Werres zaś ograbił teraz sojuszników''. Exemplum przeciwstawne jest więc dowodzeniem przez kontrast, przeciwstawieniem dwóch całkowicie odmiennych wydarzeń lub cech{{odn|Ziomek|1990|s=111}}.

W ''Kazaniu siódmym'' Piotr Skarga udowadniał tezę, że posłowie powinni uchylić złe a ustanowić sprawiedliwe i mądre prawa, używając argumentu z exemplum przeciwstawnego: ''Maurycjusz cesarz pisał i wydawał niektóre złe prawa swe, przeciw prawom Boskim i kościelnym. Upominał go o to i gromił ś. papież Grzegorz Wielki. A gdy się na jego przestrogę upamiętać i złych onych praw psować i odwołać nie chciał, sam go Pan Bóg obiecał karać i upomniał go, aby sobie karanie obierał abo na tym świecie, abo na onym. On wolał tu w tym żywocie cierpieć i oznajmił mu Pan Bóg, że Fokas żołnierz zabić go miał i dom jego wygubić. (...) Nie życzcie sobie i potomstwu swemu takich szkód dusznych i zwierzchnych, które ze złych praw pochodzą. Pohamujcie te bestyje nierozumne, aby niewinnych nie mordowały i nie uciskały. Nie skwapiajcie się też na pisanie i rozmnażanie konstytucyj''{{odn|Skarga|2008|s=159–160}}.

== Odmiany exemplum ==
Arystoteles, a za nim Cyceron, wyróżnili trzy odmiany (gatunki) exemplum, które różnią się stosunkiem do prawdziwości i prawdopodobieństwa przedstawianych faktów – historię, fabułę oraz argument. Podział ten został zapożyczony z teorii [[Narracja (retoryka)|narracji]]{{odn|Ziomek|1990|s=83}}.

=== Historia ===
Historia ([[Łacina|łac.]] ''historia'') to exemplum oparte na faktach, które się wydarzyły naprawdę a których prawdopodobieństwu, nawet w literackiej wersji relacji o nich, nie sposób zaprzeczyć. Historia jest prawdziwa, ponieważ opowiada o tym, co istotnie się zdarzyło. W egzemplifikacji nie chodzi jednak o fakty, które wydarzyły się obiektywnie, ale o takie, co do których panuje powszechne przekonanie, że są prawdziwe. Dlatego w starożytności zaliczano do historii np. exempla z życia bogów czy bohaterów mitologii grecko-rzymskiej, a w czasach późniejszych exempla biblijne – niezależnie od ich rzeczywistej, historycznej wiarygodności{{odn|Ziomek|1990|s=83–84}}.

=== Fabuła ===
Fabuła ([[Łacina|łac.]] ''fabula'') to exemplum przedstawiające fakty, które nie są ani prawdziwe, ani prawdopodobne. Fabuła jest w tym sensie nieprawdziwa i nieprawdopodobna, ponieważ to, co zostało opowiedziane, nigdy się nie wydarzyło. Autorzy często używali podczas exemplum cytatów lub streszczeń dzieł literackich (np. tragedii czy bajek typu ezopowego). Współcześnie tę odmianę stosuje się rzadziej, na przykład opierając exemplum na jakimś utworze powszechnie znanym w kulturze masowej. Wartość perswazyjna fabuły opiera się przede wszystkim na autorytecie autora lub dzieła, na które powołuje się autor{{odn|Ziomek|1990|s=83–84}}.

=== Argument ===
Argument ([[Łacina|łac.]] ''argumentum'') to exemplum opowiadające o faktach, które nigdy się nie wydarzyły, ale które były prawdopodobne. Jest więc argument, podobnie jak fabuła, exemplum fikcyjnym – chociaż nie fantastycznym, lecz realnym. Opowiada o czymś, co nigdy się nie wydarzyło, ale wydarzyć się mogło. Współcześnie nazywa się zwykle takie exemplum np. alternatywną wizją historii{{odn|Ziomek|1990|s=83–84}}.

== Topika egzemplifikacyjna ==
[[Topos]], czyli miejsce wspólne z exemplum, to argument opierający swoją moc dowodzenia na przekonaniach pewnej wspólnoty, dla której właściwy jest sposób myślenia, mówienia czy pisania uznający określone sądy i wartości za konieczne lub prawdziwe. Wniosek z takiego exemplum sam z siebie ma dużą siłę dowodową w obrębie wspólnoty, w której funkcjonuje. Opiera się bowiem na zgodzie powszechnej ([[Łacina|łac.]] ''consensus omnium''), to znaczy na więzach kulturowych łączących autora i odbiorców. Analizą i systematyką miejsc wspólnych z exemplów zajmuje się [[topika]] egzemplifikacyjna{{odn|Bogdanowska|2008|s=35}}.

Exemplum z toposu wyróżnia się tym, że z opartych na więzach kulturowych przykładów się korzysta, ale się ich nie tworzy. Autor więc wpierw odnajduje standardowe exemplum, a następnie wydobywa z niego argument. Dlatego exemplum z toposu jest trwale synchroniczne i opiera się, jak to ujął Arystoteles, na wielowiekowej ''obecności sensu''{{odn|Ziomek|1990|s=293}}.

Potencjalnym miejscem wspólnym z exemplum jest każde powszechnie znane opowiadanie. Opowiadanie to staje się toposem, gdy zostaje użyte w funkcji argumentu{{odn|Ziomek|1990|s=303}}.

Jednym z najstarszych przykładów, przewijającym się w kulturze europejskiej, jest opowieść o [[puszka Pandory|puszce Pandory]] Bogowie, mszcząc się na [[Prometeusz (mitologia)|Prometeuszu]] za ukradziony ogień, ulepili z gliny kobietę, nazwaną „Dawczynią wszystkiego” (Pandora), ponieważ od każdego z bogów otrzymała w puszce wszelkie sposoby unieszczęśliwiania ludzi. Pandorę poślubił brat Prometeusza „Mądry po szkodzie” (Epitemeusz), który za namową żony otworzył puszkę, wypuszczając na świat choroby i plagi. Do dna puszki przywarła jednak nadzieja. Opowieść ta była przez wieki w niezliczonych wypowiedziach lub utworach literackich używana jako topos z exemplum, służący do udowodnienia tez, że „zgotowany ludziom los jest mściwy i okrutny”, „ciekawość kobiety i uległość mężczyzny sprowadzają nieszczęście”, czy też, że „na dnie każdej klęski jest jeszcze nadzieja”{{odn|Ziomek|1990|s=303}}.

== Przypisy ==
{{Przypisy}}

== Bibliografia ==
* {{Cytuj książkę |tytuł = Retoryka |inni = Piotr Wilczek, Maria Barłowska, Agnieszka Budzyńska-Daca (red.) |autor r = Maria Barłowska |rozdział = Amplifikacja retoryczna |rok = 2008 |miejsce = Warszawa |strony = 98–115 |wydawca = Wydawnictwo Naukowe PWN |isbn = 978-83-01-15678-7|odn = {{odn/id|Barłowska|2008}}}}
* {{Cytuj książkę |tytuł = Retoryka |inni = Piotr Wilczek, Maria Barłowska, Agnieszka Budzyńska-Daca (red.) |autor r = Monika Bogdanowska |rozdział = Topika |rok = 2008 |miejsce = Warszawa |strony = 35–56 |wydawca = Wydawnictwo Naukowe PWN |isbn = 978-83-01-15678-7|odn = {{odn/id|Bogdanowska|2008}}}}
* {{Cytuj książkę |nazwisko = Korolko |imię = Mirosław |tytuł = Sztuka retoryki. Przewodnik encyklopedyczny |data = 1990 |wydawca = Wiedza Powszechna |miejsce = Warszawa |isbn = 83-214-0695-5 |odn = tak}}
* {{Cytuj książkę |nazwisko = Lausberg |imię = Heinrich |tytuł = Retoryka literacka. Podstawy wiedzy o literaturze |inni = [[Albert Gorzkowski]] (tł.), [[Jerzy Axer]], [[Andrzej Borowski (literaturoznawca)|Andrzej Borowski]], [[Maria Cytowska]], [[Romuald Turasiewicz]] (konsultacja naukowa) |data = 2002 |wydawca = Wydawnictwo Homini |miejsce = Bydgoszcz 2002 |isbn = 83-87933-21-X|odn = tak}}
* {{Cytuj książkę |nazwisko = Skarga |imię = Piotr |autor link = Piotr Skarga |tytuł = Kazania sejmowe |inni = [[Janusz Tazbir]] (opr.) |rok = 2008 |miejsce = Wrocław, Warszawa, Kraków |isbn = 978-83-04-04971-0 |wydawca = Zakład Narodowy im. Ossolińskich|odn = {{odn/id|Skarga|2008}}}}
* {{Cytuj książkę |nazwisko = Ziomek |imię = Jerzy |autor link = Jerzy Ziomek |tytuł = Retoryka opisowa |rok = 1990 |miejsce = Wrocław, Warszawa, Kraków |isbn = 83-04-03544-8 |wydawca = Zakład Narodowy im. Ossolińskich |odn = {{odn/id|Ziomek|1990}}}}

{{Kontrola autorytatywna}}

[[Kategoria:Retoryka]]
[[Kategoria:Teoria literatury]]
[[Kategoria:Gatunki literatury filozoficznej]]


text:
# Quetzaltenango
Quetzaltenango é um dos 22 departamentos da Guatemala, país da América Central, sua capital é a cidade de Quetzaltenango.
O departamento de Quetzaltenango tem 1.953 km², equivalentes a 1,8% do território da Guatemala. A etnia predominante no departamento, à razão de 60,57% da população é de descendentes de indígenas, em percentual superior à composição da Guatemala que é de 41,9%; Aí predomina o grupo étnico k'iche' y mam. A língua falada é o espanhol entretanto também se fala o idioma quiche.
A população total do departamento de Quetzaltenango, levantada pelo censo de 1994 era de 503.857 habitantes, estimando-se que em 1997 seria de 661.375 habitantes, número que equivale a uns 6,0 % da população de toda a Guatemala. Dessa população, e nesta época, 40% residiam nos núcleos urbanos e 60% na zona rural.

## Municípios
1. Almolonga
2. Cabricán
3. Cajolá
4. Cantel
5. Coatepeque
6. Colomba
7. Concepción Chiquirichapa
8. El Palmar
9. Flores Costa Cuca
10. Génova
11. Huitán
12. La Esperanza
13. Olintepeque
14. Ostuncalco
15. Palestina de Los Altos
16. Quetzaltenango
17. Salcajá
18. San Carlos Sija
19. San Francisco La Unión
20. San Martín Sacatepéquez
21. San Mateo
22. San Miguel Sigüilá
23. Sibilia
24. Zunil

wikiname: ptwiki

title: Quetzaltenango

in_language: pt

wikitext:
{{ver desambig|este=o departamento|sua capital|Quetzaltenango (Guatemala)}}
{{Sem imagem|geo-am|data=setembro de 2014}}
{{Sem-fontes||geo-am|data=setembro de 2014}}
{{Falta-geodata|Guatemala}}
{{Info/Departamento da Guatemala
|nome      = Quetzaltenango
|capital   = [[Quetzaltenango (Guatemala)|Quetzaltenango]]
|área      = 1.951
|população = 624.716
|densidade = 320,20
|censo     = 2002
|mapa      = QuestzaltenangoGUAT.PNG
}}

'''Quetzaltenango''' é um dos 22 departamentos da [[Guatemala]], [[país]] da [[América Central]], sua [[capital]] é a [[cidade]] de [[Quetzaltenango (Guatemala)|Quetzaltenango]].

O departamento de Quetzaltenango tem 1.953 km², equivalentes a 1,8% do território da Guatemala. A etnia predominante no departamento, à razão de 60,57% da população é de descendentes de indígenas, em percentual superior à composição da Guatemala que é de 41,9%; Aí predomina o grupo étnico k'iche' y mam. A língua falada é o espanhol entretanto também se fala o idioma quiche.

A população total do departamento de Quetzaltenango, levantada pelo censo de 1994 era de 503.857 habitantes, estimando-se que em 1997 seria de 661.375 habitantes, número que equivale a uns 6,0 % da população de toda a Guatemala. Dessa população, e nesta época, 40% residiam nos núcleos urbanos e 60% na zona rural.

==Municípios==
# [[Almolonga]]
# [[Cabricán]]
# [[Cajolá]]
# [[Cantel]]
# [[Coatepeque]]
# [[Colomba]]
# [[Concepción Chiquirichapa]]
# [[El Palmar]]
# [[Flores Costa Cuca]]
# [[Génova (Guatemala)|Génova]]
# [[Huitán]]
# [[La Esperanza (Guatemala)|La Esperanza]]
# [[Olintepeque]]
# [[Ostuncalco]]
# [[Palestina de Los Altos]]
# [[Quetzaltenango (Guatemala)|Quetzaltenango]]
# [[Salcajá]]
# [[San Carlos Sija]]
# [[San Francisco La Unión]]
# [[San Martín Sacatepéquez]]
# [[San Mateo]]
# [[San Miguel Sigüilá]]
# [[Sibilia]]
# [[Zunil]]

{{esboço-geogt}}
{{Guatemala/Departamentos}}

[[Categoria:Quetzaltenango| ]]

Capital: Quetzaltenango

População: 624.716 habitantes


text:
# حورة (تعز)
مديريات محافظة تعز , اليمن
المساحة
• الإجمالي 57٫7 كم² (22٫3 ميل²)
وتقع في إطار الجزء الجنوبي لمحافظة تعز. ويحدها من الشمال مديرية خدير ، وجزء من مديرية المسراخ , ومن الجنوب مديرية المواسط , ومن الشرق مديرية الصلو , ومن الغرب مديرية المعافر . كما تبلغ مساحتها 57.7 كم2, أما عدد السكان 41.648 نسمة .
التقسيم الإداري
تتكون إدارياً من وحدة إدارية واحدة فقط هي مديرية سامع ، ويقع مركزها في منطقة حورة.. وتتكون من اربع عزل هي حورة وبني احمد والجبل وشريع و(30)قرية + (360)محلة ..
الأنشطة الاقتصادية
يعتمد معظم السكان على عائدات الإنتاج الزراعي ونشاط الرعي وتربية الحيوان ، ويعتمد البعض الآخر تحويلات أقاربهم العاملين في بعض المدن اليمنية في التجارة والأعمال الحرة ، .. فيما يعمل بعض السكان في الوظائف الحكومية والخاصة …. والحالة الاقتصادية للمديرية متوسطة..

المقومات الاقتصادية
أولا : الإنتاج الزراعي : – الحبوب : منها الذرة الرفيعة والبيضاء وبكميات متوسطة.. وكذا ( اللوز) أو (حب العزيز)..
– الخضروات : أهمها البطاط ، الطماط ، الفلفل الأخضر .
ثانياً : الرعي وتربية الحيوانات : يعتمد عليه جزء من سكان المديرية .. ويتم تربية الماعز ، والإبل ، والضأن ، والأبقار ، والدواجن للاستهلاك الذاتي .
المعالم التاريخية
نقش سربيت الأثري المكتوب بخط المسند اليمني القديم و قرن نعيمة وحصن الرخام في عزلة حورة. و حصن الدمنة أعلى قمة الجبل الذي بناه ضعتكين الأيوبي، كما يوجد العديد من المساجد والقباب القديمة المنتشرة في أرجاء سامع.
وتتميز سامع بجمالها الأخاذ من خلال سلاسلها الجبلية الخضراء التي تزينها المدرجات الزراعية من بداية امتداد جبالها صعوداً ونحو أعلى قمة، فمدرجات بني أحمد الخضراء و وادي الدمنة المطل على مديرية المواسط والمدرجات المتناثرة على سفوح الجبل ابتداء من قرية الشعبة و حمان إلى قمة جبل الجعشا يأخذك بجماله سحره وآثاره القديمة وصناعة الفخار التقليدية فيه. إضافة إلى وادي موقعة الواقع في عزلة سربيت المعروف بأشجارة الشائكة على حافتي السواقي الممتدة على طول الوادي الذي يفوح منه رائحة الكاذي، ويصب وادي موقعة في وادي ورزان المشهور والذي يقع في نطاق مديرية خدير. ....🇾🇪 المحرر معاذ حميد السامعي

حورة هي إحدى قرى الجمهورية اليمنية. تتبع جغرافيا لمحافظة تعز وإداريًا لمديرية سامع. يبلغ تعداد سكانها 7341 نسمة حسب الإحصاء الذي أجري عام 2004.

wikiname: arwiki

title: حورة (تعز)

in_language: ar

wikitext:
{{مصدر|تاريخ=ديسمبر 2018}}
{{وضح|3=حوراء (توضيح)}}
{{معلومات مدينة
|الاسم الرسمي       = حوراء
|اسم2              = حوراء سامع تعز اليمن
| البلد            = {{اليمن}}
|صورة المدينة      = تعز
|تعليق الصورة      = صور حوراء تعز
|حجم الصورة        =
|علم               =🇾🇪
|تعليق علم         = سامع والعز لامع
|شعار              =
|تعليق شعار        =
|اللقب             =
|تاريخ التأسيس     =  ما قبل الميلاد
|خريطة المدينة      =
|تعليق على الخريطة  =
|نوع المنطقة        = مديرية
|اسم المنطقة        =  مديرية سامع
|المسؤول الأعلى      =
|اسم المسؤول        =
|المسؤول الثاني     = محافظة
|اسم المسؤول الثاني = محافظة تعز
|المسؤول الثالث     =
|اسم المسؤول الثالث =
|مساحة الأرض        =  57٫7 كم²
|مساحة المياه       =
|ارتفاع            = <!-- الارتفاع عن مستوى البحر(م) -->
|المساحة الكلية     = 57٫7 كم² (22٫3 ميل²)

|التعداد السكاني   = 41.648 نسمة

|سنة التعداد       = [[2004]]
|إجمالي السكان       = 41.648 نسمة

|الكثافة السكانية  =
|خط العرض          = 44.1387934
|خط الطول          = 13.3717806
|خريطة البلد       = اليمن
|غرينتش توقيت صيفي =UTC +3
|التوقيت           =  [[توقيت اليمن]]
|فرق التوقيت       = +3
|الرمز البريدي      =
|الرمز الهاتفي      =
|موقع              =
|خلفية             =FF0000
|كتابة             =FFFFFF
}}مديريات محافظة تعز , اليمن
المساحة
• الإجمالي 57٫7 كم² (22٫3 ميل²)
وتقع في إطار الجزء الجنوبي لمحافظة تعز. ويحدها من الشمال مديرية خدير ، وجزء من مديرية المسراخ , ومن الجنوب مديرية المواسط , ومن الشرق مديرية الصلو , ومن الغرب مديرية المعافر . كما تبلغ مساحتها 57.7 كم2, أما عدد السكان 41.648 نسمة .
التقسيم الإداري
تتكون إدارياً من وحدة إدارية واحدة فقط هي مديرية سامع ، ويقع مركزها في منطقة حورة.. وتتكون من اربع عزل هي حورة وبني احمد والجبل وشريع و(30)قرية + (360)محلة ..
الأنشطة الاقتصادية
يعتمد معظم السكان على عائدات الإنتاج الزراعي ونشاط الرعي وتربية الحيوان ، ويعتمد البعض الآخر تحويلات أقاربهم العاملين في بعض المدن اليمنية في التجارة والأعمال الحرة ، .. فيما يعمل بعض السكان في الوظائف الحكومية والخاصة …. والحالة الاقتصادية للمديرية متوسطة..

المقومات الاقتصادية
أولا : الإنتاج الزراعي : – الحبوب : منها الذرة الرفيعة والبيضاء وبكميات متوسطة.. وكذا ( اللوز) أو (حب العزيز)..
– الخضروات : أهمها البطاط ، الطماط ، الفلفل الأخضر .
ثانياً : الرعي وتربية الحيوانات : يعتمد عليه جزء من سكان المديرية .. ويتم تربية الماعز ، والإبل ، والضأن ، والأبقار ، والدواجن للاستهلاك الذاتي .
المعالم التاريخية
نقش سربيت الأثري المكتوب بخط المسند اليمني القديم و قرن نعيمة وحصن الرخام في عزلة حورة. و حصن الدمنة أعلى قمة الجبل الذي بناه ضعتكين الأيوبي، كما يوجد العديد من المساجد والقباب القديمة المنتشرة في أرجاء سامع.
وتتميز سامع بجمالها الأخاذ من خلال سلاسلها الجبلية الخضراء التي تزينها المدرجات الزراعية من بداية امتداد جبالها صعوداً ونحو أعلى قمة، فمدرجات بني أحمد الخضراء و وادي الدمنة المطل على مديرية المواسط والمدرجات المتناثرة على سفوح الجبل ابتداء من قرية الشعبة و حمان إلى قمة جبل الجعشا يأخذك بجماله سحره وآثاره القديمة وصناعة الفخار التقليدية فيه. إضافة إلى وادي موقعة الواقع في عزلة سربيت المعروف بأشجارة الشائكة على حافتي السواقي الممتدة على طول الوادي الذي يفوح منه رائحة الكاذي، ويصب وادي موقعة في وادي ورزان المشهور والذي يقع في نطاق مديرية خدير. ....🇾🇪 المحرر معاذ حميد السامعي

'''حورة''' هي إحدى قرى [[اليمن|الجمهورية اليمنية]]. تتبع جغرافيا ل[[تعز (محافظة)|محافظة تعز]] وإداريًا ل[[مديرية سامع]]. يبلغ تعداد سكانها 7341 نسمة حسب الإحصاء الذي أجري عام [[2004]].

==مراجع وروابط خارجية==
*[https://archive.today/20121205045456/http://www.world-gazetteer.com/wg.php?x=1350803059&men=gadm&lng=en&des=gamelan&geo=-242&srt=do2n&col=abcdefghinoq&msz=1500&va=x World Gazetteer:Yemen]
*[https://web.archive.org/web/20190304202109/http://www.cso-yemen.org:80/ الجهاز المركزي للإحصاء بالجمهورية اليمنية]
* [https://web.archive.org/web/20191030204014/http://yemen-nic.info/ المركز الوطني للمعلومات باليمن]

{{قرى محافظة تعز}}
{{محافظات اليمن}}
{{شريط بوابات|تجمعات سكانية|جغرافيا|اليمن}}

{{بذرة محافظة تعز}}

[[تصنيف:قرى مديرية سامع]]

title: حوراء سامع تعز اليمن

حوراء سامع تعز اليمن:
ملف:تعزصور حوراء تعز
حورة (تعز)سامع والعز لامع

تاريخ التأسيس: ما قبل الميلاد

title: تقسيم إداري

البلد: اليمن

مديرية: مديرية سامع

title: المسؤولون

محافظة: محافظة تعز

title: خصائص جغرافية

المساحة: 57٫7 كم² (22٫3 ميل²) كم2

الأرض: 57٫7 كم² كم2

title: السكان

التعداد السكاني: 41.648 نسمة نسمة (إحصاء 2004)

title: معلومات أخرى

التوقيت: توقيت اليمن (+3 غرينيتش)

التوقيت الصيفي: UTC +3 غرينيتش

معلومات أخرى: تعديل مصدري - تعديل


text:
# Боярсков, Иван Павлович
Иван Павлович Боярсков (13 апреля 1921 — 26 сентября 2010) — передовик советского сельского хозяйства, бригадир механизированной бригады совхоза «Ждановский» Кстовского района Горьковской области, Герой Социалистического Труда (1966).

## Биография
Родился в 1921 году в селе Большое Мокрое, ныне Кстовского района Нижегородской области в русской семье крестьянина. После завершения обучения в Большемокринской начальной школе в 1935 году трудоустроился в колхоз имени XVII партийного съезда. В 1940 году призван в ряды Красную Армию. Участник Великой Отечественной войны в составе зенитного полка.
Демобилизовавшись, вернулся в родные места. Трудоустроился в Ройкинскую МТС трактористом, а позже возглавил бригаду. В марте 1955 года назначен бригадиром Кстовской МТС, а с 1958 года стал работать в колхозе «Заветы Ильича» в учхозе «Новинки». В 1958 году перешёл в колхоз имени Жданова на должность бригадира механизированной бригады. В 1965 году его бригада получила высокий урожай кормовых культур для животноводства — 32 тысячи тонн кормов.
За успехи, достигнутые в увеличении производства и заготовок пшеницы, ржи, гречихи риса, других зерновых и кормовых культур и высокопроизводительном использовании техники, Указом Президиума Верховного Совета СССР от 23 июня 1966 года Ивану Павловичу Боярскову было присвоено звание Героя Социалистического Труда с вручением ордена Ленина и золотой медали «Серп и Молот».
С апреля 1971 по 1981 годы возглавлял совхозный цех кормопроизводства, а затем кормодобывающую бригаду. Член КПСС с 1955 года, активный общественно-политический деятель Кстовского района. Являлся членом Кстовского горкома партии.
Умер 26 сентября 2010 года. Похоронен на кладбище села Большая Ельня Кстовского района Нижегородской области.

## Память
На здании правления совхоза «Ждановский» (Кстовский муниципальный округ, посёлок Ждановский), установлена мемориальная доска.

## Награды
За трудовые успехи удостоен:
- золотая звезда «Серп и Молот» (23.06.1966),
- орден Ленина (23.06.1966),
- Орден Октябрьской Революции (1975),
- Орден Отечественной войны II степени (11.03.1985);
- Медаль «За трудовую доблесть» (26.04.1963);
- Почётный гражданин Кстовского района (2003);
- другие медали.

wikiname: ruwiki

title: Боярсков, Иван Павлович

in_language: ru

wikitext:
{{ФИО}}
{{Персона
 |имя                  = Иван Павлович Боярсков
 |оригинал имени       =
 |изображение          = BojarskovIvanPavlov-gst.jpg
 |ширина               =
 |описание изображения =
 |имя при рождении     =
 |дата рождения        = 13.04.1921
 |место рождения       = {{МР|Большое Мокрое|в Кстовском районе}}, [[Кстовский район]], [[Нижегородская область]], [[РСФСР]]
 |дата смерти          = 26.09.2010
 |место смерти         = {{МС|Кстовский район|в Кстовском районе}}, [[Нижегородская область]], [[Россия]]
 |род деятельности     = [[Сельское хозяйство|тракторист-машинист]]
 |гражданство          = {{URS}}<br>{{RUS}}
 |отец                 =
 |мать                 =
 |супруг               =
 |супруга              =
 |дети                 =
 |награды и премии     = {{{!}} style="background: transparent"
{{!}} {{Медаль Серп и Молот|23.06.1966}}
{{!}}-
{{!}} {{Орден Ленина|23.06.1966}} {{Орден Октябрьской Революции|1975}} {{Орден Отечественной войны II степени|11.03.1985}} {{Медаль «За трудовую доблесть»|26.04.1963}}
{{!}}}
 |сайт                 =
 |викисклад            =
}}
'''Иван Павлович Боярсков''' ([[13 апреля]] [[1921 год|1921]] — [[26 сентября]] [[2010 год|2010]]) — передовик [[СССР|советского]] [[Сельское хозяйство|сельского хозяйства]], бригадир механизированной бригады совхоза «Ждановский» [[Кстовский район|Кстовского района]] [[Нижегородская область|Горьковской области]], [[Герой Социалистического Труда]] (1966).

== Биография ==
Родился в [[1921 год]]у в селе Большое Мокрое, ныне Кстовского района Нижегородской области в русской семье крестьянина. После завершения обучения в Большемокринской начальной школе в 1935 году трудоустроился в колхоз имени XVII партийного съезда. В 1940 году призван в ряды Красную Армию. Участник Великой Отечественной войны в составе зенитного полка<ref>{{Cite web|url=https://people.kstovo.ru/cat/1/4/|title=Боярсков Иван Павлович : Почетные : Наши люди : PEOPLE.kstovo.ru|lang=en-US|last=PEOPLE.kstovo.ru|website=people.kstovo.ru|access-date=2025-06-23}}</ref>.

Демобилизовавшись, вернулся в родные места. Трудоустроился в Ройкинскую МТС трактористом, а позже возглавил бригаду. В марте 1955 года назначен бригадиром Кстовской МТС, а с 1958 года стал работать в колхозе «Заветы Ильича» в учхозе «Новинки». В 1958 году перешёл в колхоз имени Жданова на должность бригадира механизированной бригады. В 1965 году его бригада получила высокий урожай кормовых культур для животноводства — 32 тысячи тонн кормов<ref>{{Cite web|url=https://warheroes.ru/hero/hero.asp?Hero_id=14019|title=Боярсков Иван Павлович|website=warheroes.ru|access-date=2025-06-23}}</ref>.

''За успехи, достигнутые в увеличении производства и заготовок пшеницы, ржи, гречихи риса, других зерновых и кормовых культур и высокопроизводительном использовании техники'', Указом [[Президиум Верховного Совета СССР|Президиума Верховного Совета СССР]] от [[23 июня]] [[1966 год]]а Ивану Павловичу Боярскову было присвоено звание [[Герой Социалистического Труда|Героя Социалистического Труда]] с вручением [[Орден Ленина|ордена Ленина]] и золотой медали «[[Медаль «Серп и Молот»|Серп и Молот]]».

С апреля 1971 по 1981 годы возглавлял совхозный цех кормопроизводства, а затем кормодобывающую бригаду. Член КПСС с 1955 года, активный общественно-политический деятель Кстовского района. Являлся членом Кстовского горкома партии.

Умер 26 сентября 2010 года. Похоронен на кладбище села Большая Ельня Кстовского района Нижегородской области.

== Память ==
На здании правления совхоза «Ждановский» (Кстовский муниципальный округ, посёлок Ждановский), установлена мемориальная доска<ref>{{Cite web|url=https://www.names52.ru/b/tpost/tefx7hjf11-boyarskov-ivan-pavlovich|title=Боярсков Иван Павлович|website=www.names52.ru|access-date=2025-06-23}}</ref>.

== Награды ==
За трудовые успехи удостоен:
* [[Медаль «Серп и Молот»|золотая звезда «Серп и Молот»]] (23.06.1966),
* [[орден Ленина]] (23.06.1966),
* [[Орден Октябрьской Революции]] (1975),
* [[Орден Отечественной войны II степени]] (11.03.1985);
* [[Медаль «За трудовую доблесть»]] (26.04.1963);
* Почётный гражданин Кстовского района (2003);
* другие медали.

== Примечания ==
{{примечания}}

== Литература ==
* Герои Социалистического Труда — горьковчане. Книга 2. Горький. 1986.

== Ссылки ==
* {{Warheroes|id=14019}}

{{Внешние ссылки}}

[[Категория:Трактористы]]
[[Категория:Бригадиры колхозных бригад]]
[[Категория:Члены КПСС]]

title: Иван Павлович Боярсков

Дата рождения: 13 апреля 1921

Место рождения: Большое Мокрое, Кстовский район, Нижегородская область, РСФСР

Дата смерти: 26 сентября 2010 (89 лет)

Место смерти: Кстовский район, Нижегородская область, Россия

Гражданство: СССР · Россия

Род деятельности: тракторист-машинист

Награды и премии: Герой Социалистического Труда — 23.06.1966 · Орден Ленина — 23.06.1966 · Орден Октябрьской Революции — 1975 · Орден Отечественной войны II степени — 11.03.1985 · Медаль «За трудовую доблесть» — 26.04.1963


text:
# Frederieke Leeflang
Frederieke Joan Leeflang (Amsterdam, 2 mei 1969) is een Nederlandse jurist en bestuurder. Zij was bestuursvoorzitter van de Stichting Nederlandse Publieke Omroep (NPO). Eerder was zij partner bij Deloitte, algemeen voorzitter van de Raad voor Strafrechtstoepassing en Jeugdbescherming (RSJ), bestuursvoorzitter bij Boekel De Nerée en commissaris bij ABN Amro.

## Levensloop
Leeflang groeide op in Amsterdam en volgde het Vossius Gymnasium. Na de middelbare school nam zij een tussenjaar in Brazilië. Van 1988 tot 1994 studeerde zij rechten aan de Rijksuniversiteit Groningen. Na haar studie trad zij in dienst bij het advocatenkantoor Boekel De Nerée. Van 1998 tot 1999 werkte zij bij de Nederlandse Mededingingsautoriteit. Na haar terugkeer bij Boekel De Nerée zette Leeflang een mededingingsrechtpraktijk op. In 2002 werd zij partner en in 2011 bestuursvoorzitter, een functie die zij tot 2016 vervulde.
Van 2016 tot 2019 was Leeflang commissaris bij ABN Amro. Samen met Olga Zoutendijk en Steven ten Have stond zij bekend als de "gouden driehoek". Het drietal botste regelmatig met het bestuur onder leiding van Gerrit Zalm en later Kees van Dijkhuizen. Aanvankelijk werkte Leeflang nauw samen met Zoutendijk, maar later distantieerde zij zich van Zoutendijks directe confronterende stijl. In juli 2017 kreeg Leeflang kritiek omdat zij, op uitnodiging van de bank, samen met haar kinderen de Europa League-finale tussen Ajax en Manchester United bijwoonde tijdens een grote reorganisatie. Uiteindelijk betaalde Leeflang zelf voor het bezoek aan de wedstrijd. Zij verliet de bank in 2019 vrijwillig om plaats te maken voor iemand met meer bancaire ervaring.
Ze werd per 1 januari 2022 aangesteld als voorzitter van de raad van bestuur van de NPO, als opvolger van Shula Rijxman. In die rol werd Leeflang geconfronteerd met een kritisch rapport van de commissie-Van Rijn over grensoverschrijdend gedrag binnen de NPO. Zij blokkeerde de terugkeer op televisie van Matthijs van Nieuwkerk, tegen wie veel beschuldigingen waren geuit.
Daarnaast streefde Leeflang ernaar om Ongehoord Nederland uit het omroepbestel te verwijderen. Staatssecretaris Gunay Uslu besloot echter dat de omroep in het bestel mocht blijven. Met het aantreden van het kabinet-Schoof in juli 2024 werd Leeflang geconfronteerd met een bezuiniging van honderd miljoen euro voor de publieke omroep.
In februari 2025 kwam naar buiten dat over Leeflang in haar rol als NPO-voorzitter meerdere meldingen waren gedaan door (oud-)medewerkers vanwege een onveilig werkklimaat. Leeflang zou zich volgens de melders onder meer schuldig hebben gemaakt aan intimidatie en verbale agressie. Een en ander was de aanleiding dat zij op 4 maart 2025 per direct haar taken neerlegde, hoewel zij ontkende grensoverschrijdend te hebben gehandeld.

### Nevenfuncties
Leeflang is vanaf 4 juni 2019 voorzitter van de Stichting Administratiekantoor Stadion Amsterdam (STAK) van de Johan Cruijff ArenA en sinds 4 maart 2021 lid van de Raad van Toezicht van het Radboudumc.
Zij was van 15 september 2018 tot eind 2021 algemeen voorzitter bij de Raad voor Strafrechtstoepassing en Jeugdbescherming (RSJ). Leeflang was er verantwoordelijk voor een strategische heroriëntatie. Ook was zij voorzitter van de Audit Advisory Committee van de Algemene Rekenkamer en vicevoorzitter van de Raad van Toezicht van KWF Kankerbestrijding.

## Persoonlijk
Leeflang heeft twee kinderen.
Erik Jurgens (1975-1985) · Pieter van Dijke (1985-1988) · Joop van der Reijden (1988-1990) · Pieter van Dijke (wnd. 1990-1991) · Max de Jong (1991-1993) · André van der Louw (1994-1997) · Gerrit Jan Wolffensperger (1998-2003) · Harm Bruins Slot (2003-2008) · Henk Hagoort (2008-2016) · Shula Rijxman (2016-2022) · Frederieke Leeflang (2022-2025)
- Virtual International Authority File: 31348910

wikiname: nlwiki

title: Frederieke Leeflang

in_language: nl

wikitext:
{{Infobox persoon
| naam           = Frederieke Leeflang
| afbeelding     =
| onderschrift   =
| volledigenaam  = Frederieke Joan Leeflang
| bijnaam        =
| geboorteplaats = [[Amsterdam]]
| geboortedatum  = [[2 mei]] [[1969]]
| sterfplaats    =
| sterfdatum     =
| nationaliteit  = {{NL}}s
| beroep         =
| bekendvan      = [[Boekel De Neréé]], [[ABN Amro]], [[NPO]]
| religie        =
| politiek       =
| zieook         =
| website        =
| handtekening   =
| portaal        =
}}

'''Frederieke Joan Leeflang''' ([[Amsterdam (hoofdbetekenis)|Amsterdam]], [[2 mei]] [[1969]]) is een [[Nederland]]se jurist en bestuurder. Zij was bestuursvoorzitter van de [[Stichting Nederlandse Publieke Omroep]] (NPO). Eerder was zij partner bij [[Deloitte]], algemeen voorzitter van de [[Raad voor Strafrechtstoepassing en Jeugdbescherming]] (RSJ), bestuursvoorzitter bij [[Boekel De Nerée]] en commissaris bij [[ABN Amro]].

== Levensloop ==
Leeflang groeide op in Amsterdam en volgde het [[Vossius Gymnasium]]. Na de middelbare school nam zij een tussenjaar in [[Brazilië]]. Van 1988 tot 1994 studeerde zij rechten aan de [[Rijksuniversiteit Groningen]]. Na haar studie trad zij in dienst bij het advocatenkantoor Boekel De Nerée. Van 1998 tot 1999 werkte zij bij de [[Nederlandse Mededingingsautoriteit]]. Na haar terugkeer bij Boekel De Nerée zette Leeflang een mededingingsrechtpraktijk op. In 2002 werd zij partner en in 2011 bestuursvoorzitter, een functie die zij tot 2016 vervulde.

Van 2016 tot 2019 was Leeflang commissaris bij [[ABN Amro]]. Samen met [[Olga Zoutendijk]] en [[Steven ten Have]] stond zij bekend als de "gouden driehoek". Het drietal botste regelmatig met het bestuur onder leiding van [[Gerrit Zalm]] en later [[Kees van Dijkhuizen]]. Aanvankelijk werkte Leeflang nauw samen met Zoutendijk, maar later distantieerde zij zich van Zoutendijks directe confronterende stijl. In juli 2017 kreeg Leeflang kritiek omdat zij, op uitnodiging van de bank, samen met haar kinderen de [[Europa League 2016/17|Europa League]]-finale tussen [[AFC Ajax|Ajax]] en [[Manchester United FC|Manchester United]] bijwoonde tijdens een grote reorganisatie. Uiteindelijk betaalde Leeflang zelf voor het bezoek aan de wedstrijd. Zij verliet de bank in 2019 vrijwillig om plaats te maken voor iemand met meer bancaire ervaring.<ref>{{Citeer web |url=https://managementscope.nl/manager/steven-ten-have/twee-commissarissen-abn-amro-vertrekken |titel=Steven ten Have en Frederieke Leeflang vertrekken bij ABN Amro |achternaam= |voornaam= |datum=2018-11-07 |bezochtdatum=2024-06-08 |werk=Management Scope |taal=nl}}</ref>

Ze werd per 1 januari 2022 aangesteld als voorzitter van de raad van bestuur van de NPO, als opvolger van [[Shula Rijxman]].<ref>[https://nos.nl/artikel/2399546-frederieke-leeflang-wordt-nieuwe-voorzitter-npo Frederieke Leeflang wordt nieuwe voorzitter NPO], ''nos.nl'', 28 september 2021. [https://web.archive.org/web/20220309024227/https://nos.nl/artikel/2399546-frederieke-leeflang-wordt-nieuwe-voorzitter-npo Gearchiveerd] op 9 maart 2022.</ref> In die rol werd Leeflang geconfronteerd met een kritisch rapport van de commissie-Van Rijn over grensoverschrijdend gedrag binnen de NPO. Zij blokkeerde de terugkeer op televisie van [[Matthijs van Nieuwkerk]], tegen wie veel beschuldigingen waren geuit.<ref>[https://www.ad.nl/show/voorzitter-npo-zette-streep-door-tv-terugkeer-matthijs-van-nieuwkerka9bfd231/ Voorzitter NPO zette streep door tv-terugkeer Matthijs van Nieuwkerk], ''Algemeen Dagblad'', 4 oktober 2023</ref>

Daarnaast streefde Leeflang ernaar om [[Ongehoord Nederland]] uit het omroepbestel te verwijderen.<ref>[https://www.volkskrant.nl/nieuws-achtergrond/het-thema-onveiligheid-bij-de-publieke-omroep-is-bespreekbaar-gewordenbe0e062c/ Interview Frederieke Leeflang: ‘Het thema onveiligheid bij de publieke omroep is bespreekbaar geworden’], ''de Volkskrant'', 4 oktober 2023</ref> Staatssecretaris [[Gunay Uslu]] besloot echter dat de omroep in het bestel mocht blijven.<ref>[https://nos.nl/artikel/2499470-ongehoord-nederland-mag-voorlopig-blijven-uitzenden Ongehoord Nederland mag voorlopig blijven uitzenden], Nos.nl, 27 november 2023</ref> Met het aantreden van het [[kabinet-Schoof]] in juli 2024 werd Leeflang geconfronteerd met een bezuiniging van honderd miljoen euro voor de publieke omroep.

In februari 2025 kwam naar buiten dat over Leeflang in haar rol als NPO-voorzitter meerdere meldingen waren gedaan door (oud-)medewerkers vanwege een onveilig werkklimaat. Leeflang zou zich volgens de melders onder meer schuldig hebben gemaakt aan intimidatie en verbale agressie.<ref>[https://www.parool.nl/nederland/klachten-over-angstcultuur-onder-npo-voorzitter-frederieke-leeflang~bcab5ae2/?referrer Klachten over ‘angstcultuur’ onder NPO-voorzitter Frederieke Leeflang], ''Het Parool'', 21 februari 2025</ref> Een en ander was de aanleiding dat zij op 4 maart 2025 per direct haar taken neerlegde, hoewel zij ontkende grensoverschrijdend te hebben gehandeld.<ref>[https://npo.nl/pers/persberichten-en-publicaties/frederieke-leeflang-stopt-als-bestuursvoorzitter-npo Frederieke Leeflang stopt als bestuursvoorzitter NPO], npo.nl, 4 maart 2025</ref><ref>{{Citeer nieuws |achternaam=van der Aa |voornaam=Edwin |medeauteurs=Dennis Jansen, Gudo Tienhooven |titel=‘NPO-baas Frederieke Leeflang weg na aanhoudende klachten over harde bestuursstijl’ |url=https://www.parool.nl/kunst-media/npo-baas-frederieke-leeflang-weg-na-aanhoudende-klachten-over-harde-bestuursstijl~b9786976/ |werk=[[Het Parool]] |datum=2025-03-04 |bezochtdatum=2025-03-04 |taal=nl}}</ref>

=== Nevenfuncties ===
Leeflang is vanaf 4 juni 2019 voorzitter van de Stichting Administratiekantoor Stadion Amsterdam (STAK) van de [[Johan Cruijff ArenA]] en sinds 4 maart 2021 lid van de Raad van Toezicht van het [[Radboudumc]].

Zij was van 15 september 2018 tot eind 2021 algemeen voorzitter bij de Raad voor Strafrechtstoepassing en Jeugdbescherming (RSJ). Leeflang was er verantwoordelijk voor een strategische heroriëntatie.<ref>[https://www.rsj.nl/actueel/nieuws/2021/06/15/han-moraal-in-2022-nieuwe-algemeen-voorzitter-rsj Han Moraal nieuwe algemeen voorzitter RSJ], rjs.nl, 3 januari 2022</ref> Ook was zij voorzitter van de Audit Advisory Committee van de [[Algemene Rekenkamer]] en [[vicevoorzitter]] van de [[Raad van Toezicht]] van [[KWF Kankerbestrijding]].

== Persoonlijk ==
Leeflang heeft twee kinderen.

{{Appendix|2=
'''Bronnen'''
* Ivo Bökkerink en Pieter Couwenbergh (2020). ''De staatsbank. ABN AMRO klem tussen ambtenaren en bankiers''. Amsterdam: Promotheus.
* [https://managementscope.nl/manager/frederieke-leeflang Frederieke Leeflang], Managementscope.nl, geraadpleegd op 9 juli 2020
* [https://fd.nl/fd-persoonlijk/1115639/ik-vraag-veel-van-mensen ‘Ik vraag veel van mensen’], ''Financieele Dagblad'', 15 augustus 2015
* [https://www.volkskrant.nl/nieuws-achtergrond/nieuwe-npo-baas-frederieke-leeflang-is-gepokt-en-gemazeld-maar-niet-in-de-mediawereld~bc7d9926/ Nieuwe NPO-baas Frederieke Leeflang is gepokt en gemazeld, maar niet in de mediawereld], ''de Volkskrant'', 28 september 2021
----
'''Referenties'''
{{References}}
}}
{{Navigatie omroepvoorzitters NOS/NPO}}
{{Bibliografische informatie}}
{{DEFAULTSORT:Leeflang, Frederieke}}
[[Categorie:Nederlands advocaat]]
[[Categorie:Nederlands bestuurder]]

title: Algemene informatie

Volledige naam: Frederieke Joan Leeflang

Geboren: 2 mei 1969 · Amsterdam

Nationaliteit(en): Nederlands

Bekend van: Boekel De Neréé, ABN Amro, NPO


text:
# Lana Lokteff
Lana Jennifer Lokteff (Portland, Oregón, 14 de marzo de 1979) es una nacionalista blanca y supremacista blanca que forma parte del movimiento alt-right.Es una youtuber presentadora de Radio 3Fourteen.

## Vida temprano y educación
Lokteff nació en Oregon, de ascendencia rusa y se identifica como pagana. Asistió a la Universidad Estatal de Portland y luego trabajó en producción musical.

## Carrera
En 2011 se casó con Henrik Palmgren, un presentador de la compañía de medios web Red Ice. Según el Southern Poverty Law Center, Red Ice comenzó en 2003 cubriendo teorías de conspiración y contenido paranormal antes de pasar al nacionalismo blanco y antisemitismo. Lokteff y Palmgren han sido citados conjuntamente como una puerta de entrada influyente al nacionalismo blanco por miembros de la extrema derecha. Red Ice cambió alrededor de 2014 en respuesta a lo que la pareja percibió como un supuesto "sentimiento antiblanco" que coincidencia con el movimiento Black Lives Matter.
Lokteff ha negado el Holocausto y el genocidio de los pueblos indígenas. Ha publicado el trabajo de historiadores negacionistas del Holocausto como David Cole y Mark Weber.
Después de la elección de Donald Trump en 2016, Lokteff ha intentado aumentar el número de mujeres blancas involucradas en el movimiento de extrema derecha, que es predominantemente dominado por hombres, abogando que las mujeres deberían ocupar un rol de apoyo a los hombres en dicho movimiento. Lokteff se opone al feminismo, alegando que le ha hecho la vida más difícil a los hombres y que los objetivos de igualdad del feminismo ya se han logrado. También criticó a algunas de las mujeres que acusaron a Harvey Weinstein de abuso sexual. La revista New York Magazine la describe como una "eugenista obsesionada por el aspecto", y la cita diciendo que "la alt-right es un grupo muy atractivo y muy sexy...se están formando muchas parejas hermosas e inteligentes. Es un proceso de eugenesia".
Ha sido frecuentemente trolleada y amenazada por miembros de la derecha alternativa. En 2018, Lokteff fue invitada al pódcast de la maestra de escuela Dayanna Volitich (bajo el seudónimo de Tiana Dalichov). Ella utilizó el pódcast para alentar a los nacionalistas blancos a convertirse en maestros de escuela para influir en los niños.

wikiname: eswiki

title: Lana Lokteff

in_language: es

wikitext:
{{ficha de persona
| conyuge = Henrik Palmgren<ref name=NPR>{{cite news|last1=Bowman|first1=Emma|last2=Stewart|first2=Ian|title=The Women Behind The 'Alt-Right'|url=https://www.npr.org/2017/08/20/544134546/the-women-behind-the-alt-right|accessdate=7 de mayo de 2018|publisher=[[NPR]]|date=8 de agosto de 2017|language=en}}</ref>
}}
'''Lana Jennifer Lokteff''' ([[Portland]], [[Oregón]], 14 de marzo de 1979) es una [[Nacionalismo blanco|nacionalista blanca]] y [[Supremacía blanca|supremacista blanca]] que forma parte del movimiento [[derecha alternativa|alt-right]].<ref name=":0">Citations for "white supremacist":

* {{cite web|url=https://www.adl.org/resources/backgrounders/from-alt-right-to-alt-lite-naming-the-hate|title=From Alt Right to Alt Lite: Naming the Hate|publisher=[[Anti-Defamation League]]|accessdate=12 de julio de 2018|quote="Lana Lokteff is a white supremacist"}}
* {{cite web|url=https://www.huffingtonpost.com/entry/florida-public-school-teacher-white-nationalist-podcast_us_5a99ae32e4b089ec353a1fba|title=Exclusive: Florida Public School Teacher Has A White Nationalist Podcast|last=Mathias|first=Christopher|last2=Amatulli|first2=Jenna|last3=Klein|first3=Rebecca|date=3 de marzo de 2018|work=[[HuffPost]]|accessdate=13 de julio de 2018|quote="the prominent white supremacist media figure Lana Lokteff"}}
* {{cite web|url=https://www.bustle.com/p/teacher-dayanna-volitich-was-outed-as-a-white-nationalist-this-is-how-she-brushed-it-off-8403039|title=Teacher Dayanna Volitich Was Outed As A White Nationalist & This Is How She Brushed It Off|last=Seelinger|first=Lani|date=5 de marzo de 2018|work=[[Bustle (revista)|Bustle]]|accessdate=17 de julio de 2018|quote="Lana Lokteff, a prominent white supremacist figure"}}
* {{cite web|url=https://www.splcenter.org/hatewatch/2018/03/08/christina-hoff-sommers-cant-take-single-line-criticism|title=Christina Hoff Sommers can't take a single line of criticism|last=Amend|first=Alex|date=8 de marzo de 2018|publisher=[[Southern Poverty Law Center]]|accessdate=17 de julio de 2018|quote="Lana Lokteff, whose white supremacist and antisemitic views were not secret"}}
Lokteff rejects the term:

* {{cite web|url=https://www.youtube.com/watch?v=oemFQLKtvx4|title=Am I a "White Supremacist?"|last=Lokteff|first=Lana|date=16 de noviembre de 2017|work=[[YouTube]]|accessdate=17 de julio de 2018}}
</ref>Es una youtuber presentadora de ''Radio 3Fourteen.''<ref name=VOX>{{cite news|last1=Hemmer|first1=Nichole|title=The women fighting for white male supremacy|url=https://www.vox.com/the-big-idea/2017/9/18/16323686/women-alt-right-power-subservience-paradox-klan|accessdate=7 de mayo de 2018|publisher=[[Vox (sitio web)|Vox]]|date=18 de septiembre de 2017}}</ref><ref>Staff (ndg) [https://www.adl.org/resources/backgrounders/from-alt-right-to-alt-lite-naming-the-hate "From Alt-right to Alt-lite: Naming the Hate"] [[Anti-Defamation League]]. Retrieved: May 7, 2018</ref>

== Vida temprano y educación ==
Lokteff nació en Oregon, de ascendencia rusa<ref name="VOX" /> y se identifica como pagana.<ref>{{Cita noticia|título=The Rise of the Valkyries|url=https://harpers.org/archive/2017/09/the-rise-of-the-valkyries/4/|periódico=Harper's Magazine|fecha=2017-9|fechaacceso=12 de agosto de 2019|issn=0017-789X|nombre=Seyward|apellidos=Darby}}</ref> Asistió a la [[Universidad Estatal de Portland]] y luego trabajó en producción musical.

== Carrera ==
En 2011 se casó con Henrik Palmgren, un presentador de la compañía de medios web ''Red Ice''. Según el [[Southern Poverty Law Center]], Red Ice comenzó en 2003 cubriendo [[Teoría de conspiración|teorías de conspiración]] y contenido [[paranormal]] antes de pasar al [[nacionalismo blanco]] y [[antisemitismo]]. Lokteff y Palmgren han sido citados conjuntamente como una puerta de entrada influyente al nacionalismo blanco por miembros de la [[extrema derecha]].<ref>{{Cita web|url=https://www.splcenter.org/20180419/mcinnes-molyneux-and-4chan-investigating-pathways-alt-right|título=McInnes, Molyneux, and 4chan: Investigating pathways to the alt-right|fechaacceso=12 de agosto de 2019|sitioweb=Southern Poverty Law Center|idioma=en}}</ref> Red Ice cambió alrededor de 2014 en respuesta a lo que la pareja percibió como un supuesto "sentimiento antiblanco" que coincidencia con el movimiento [[Black Lives Matter]].<ref name="VOX" />

Lokteff ha [[Negacionismo del Holocausto|negado el Holocausto]] y el [[Genocidio de pueblos indígenas|genocidio de los pueblos indígenas]]. Ha publicado el trabajo de historiadores negacionistas del Holocausto como David Cole y Mark Weber.<ref>{{Cita web|url=https://www.rollingstone.com/politics/politics-features/radically-mainstream-why-the-alt-right-is-celebrating-trumps-win-110791/|título='Radically Mainstream': Why the Alt-Right Is Celebrating Trump's Win|fechaacceso=12 de agosto de 2019|apellido=Posner|nombre=Sarah|fecha=28 de noviembre de 2016|sitioweb=Rolling Stone|idioma=en-US}}</ref>

Después de la elección de [[Donald Trump]] en 2016, Lokteff ha intentado aumentar el número de mujeres blancas involucradas en el movimiento de [[extrema derecha]], que es predominantemente dominado por hombres,<ref name=":0" /> abogando que las mujeres deberían ocupar un rol de apoyo a los hombres en dicho movimiento.<ref name="VOX" /><ref>{{Cita web|url=https://jacobinmag.com/2017/04/alt-right-lana-lokteff-racism-misogyny-women-feminism/|título=Lipstick Fascism|fechaacceso=12 de agosto de 2019|sitioweb=jacobinmag.com|idioma=en-US}}</ref> Lokteff se [[Antifeminismo|opone al feminismo]], alegando que le ha hecho la vida más difícil a los hombres y que los objetivos de igualdad del feminismo ya se han logrado.<ref name=":0" /> También criticó a algunas de las mujeres que acusaron a [[Harvey Weinstein]] de [[Acusaciones de abuso sexual contra Harvey Weinstein|abuso sexual]].<ref>{{Cita noticia|título=Ladies' Night at the Alt-right: Meet the Women Trying to Soften the White Nationalist Movement|url=https://www.haaretz.com/us-news/.premium-meet-the-women-trying-to-soften-the-white-nationalist-movement-1.5462886|periódico=Haaretz|fecha=5 de noviembre de 2017|fechaacceso=12 de agosto de 2019|idioma=en}}</ref> La revista [[New York (revista)|New York Magazine]] la describe como una "[[Eugenesia|eugenista]] obsesionada por el aspecto", y la cita diciendo que "la [[derecha alternativa|alt-right]] es un grupo muy atractivo y muy sexy...se están formando muchas parejas hermosas e inteligentes. Es un proceso de eugenesia".<ref>{{Cita web|url=http://nymag.com/intelligencer/2017/04/beyond-alt-understanding-the-new-far-right.html|título=Beyond Alt: Understanding the New Far Right|fechaacceso=12 de agosto de 2019|apellido=Read|nombre=Simon Van Zuylen-Wood, Noreen Malone, Max|fecha=30 de abril de 2017|sitioweb=Intelligencer|idioma=en}}</ref>

Ha sido frecuentemente trolleada y amenazada por miembros de la derecha alternativa.<ref name=":0" /><ref name="VOX" /> En 2018, Lokteff fue invitada al pódcast de la maestra de escuela Dayanna Volitich (bajo el seudónimo de Tiana Dalichov).<ref>{{Cita web|url=https://www.newsweek.com/florida-teacher-accused-hosting-far-right-podcast-encouraging-white-829912|título=Florida school teacher accused of hosting white nationalist podcast under false name|fechaacceso=12 de agosto de 2019|apellido=EST|nombre=Ewan Palmer On 3/5/18 at 3:37 AM|fecha=5 de marzo de 2018|sitioweb=Newsweek|idioma=en}}</ref> Ella utilizó el pódcast para alentar a los nacionalistas blancos a convertirse en maestros de escuela para influir en los niños.<ref>{{Cita web|url=https://www.newsweek.com/florida-teacher-who-hosted-far-right-podcast-encouraging-white-nationalists-869126|título=Teacher who hosted far-right podcast encouraging white nationalists to infiltrate schools resigns|fechaacceso=12 de agosto de 2019|apellido=EDT|nombre=Ewan Palmer On 4/3/18 at 3:59 AM|fecha=3 de abril de 2018|sitioweb=Newsweek|idioma=en}}</ref>

== Referencias ==
{{listaref|2}}

== Enlaces externos ==
* [https://gab.com/LanaLokteff Lana Lokteff] en [[Gab]]
* [https://redice.tv Red Ice, sitio oficial]
* {{imdb name|9324406}}

{{NF|1979||Lokteff, Lana}}
[[Categoría:Podcasters de Estados Unidos]]
[[Categoría:Supremacistas blancos de Estados Unidos]]
[[Categoría:Ultraderechistas de Estados Unidos]]
[[Categoría:Negadores del Holocausto]]
[[Categoría:Neopaganos]]
[[Categoría:Antifeministas de Estados Unidos]]
[[Categoría:Eugenistas]]
[[Categoría:Alumnado de la Universidad Estatal de Portland]]

title: Información personal

Nacimiento: 14 de marzo de 1979 (46 años) · Oregón (Estados Unidos)

Nacionalidad: Estadounidense

Religión: Paganismo nórdico y pagano

title: Características físicas

Cabello: Rubio

title: Familia

Cónyuge: Henrik Palmgren

title: Educación

Educada en: Universidad Estatal de Portland (B.A. en Filosofía y Física)

title: Información profesional

Ocupación: Escritora, activista política y youtuber (2012-2019)


text:
# Fukigen na Kako
Fukigen na Kako (ふきげんな過去?), noto anche con il titolo internazionale Kako: My Sullen Past, è un film del 2016 scritto e diretto da Shiro Maeda.

## Trama
Kako è una ragazza ribelle che tuttavia vive ancora con la famiglia; improvvisamente, riceve la visita di Mikiko, sua zia, che era ritenuta sia da lei che dai genitori morta ormai da molti anni. Anche se quello che abbia fatto Mikiko nel frattempo è per tutti un mistero, e pur non avendo affatto piacere di farlo, Kako è costretta a ospitare temporaneamente la zia nella propria camera.

## Distribuzione
In Giappone, l'opera è stata distribuita dalla Tokyo Theatres a partire dal 25 giugno 2016.

wikiname: itwiki

title: Fukigen na Kako

in_language: it

wikitext:
{{Film
|titolo = Fugiken na Kako
|titolo originale = ふきげんな過去
|lingua originale = giapponese
|paese = [[Giappone]]
|anno uscita = 2016
|durata = 120 min
|genere = commedia
|regista = Shiro Maeda
|sceneggiatore = Shiro Maeda
|attori = *[[Kyōko Koizumi]]: Mikiko
*[[Fumi Nikaidō]]: Kako
*[[Kengo Kōra]]: Yasunori
*[[Itsuji Itao]]: Taichi
*[[Mochika Yamada]]: Kana
}}

{{Nihongo|'''''Fukigen na Kako'''''|ふきげんな過去}}, noto anche con il titolo internazionale '''''Kako: My Sullen Past''''', è un film del 2016 scritto e diretto da Shiro Maeda.

== Trama ==
Kako è una ragazza ribelle che tuttavia vive ancora con la famiglia; improvvisamente, riceve la visita di Mikiko, sua zia, che era ritenuta sia da lei che dai genitori morta ormai da molti anni. Anche se quello che abbia fatto Mikiko nel frattempo è per tutti un mistero, e pur non avendo affatto piacere di farlo, Kako è costretta a ospitare temporaneamente la zia nella propria camera.

== Distribuzione ==
In Giappone, l'opera è stata distribuita dalla Tokyo Theatres a partire dal 25 giugno 2016.

== Collegamenti esterni ==

* {{Cita web|url=https://mydramalist.com/16030-kako-my-sullen-past|titolo=Fugiken na Kako|sito=mydramalist.net|lingua=EN|accesso=27 febbraio 2021}}

{{Portale|Cinema}}

title: Fugiken na Kako

Titolo originale: ふきげんな過去

Lingua originale: giapponese

Paese di produzione: Giappone

Durata: 120 min

Genere: commedia

Regia: Shiro Maeda

Sceneggiatura: Shiro Maeda

title: Interpreti e personaggi

Interpreti e personaggi: - Kyōko Koizumi: Mikiko - Fumi Nikaidō: Kako - Kengo Kōra: Yasunori - Itsuji Itao: Taichi - Mochika Yamada: Kana


text:
# 若木 (板橋区)
若木（わかぎ）は、東京都板橋区の町名。現行行政地名は若木一丁目から三丁目。全域で住居表示が実施されている。

## 地理
板橋区の中央部に位置する。北で相生町、東で中台、南で上板橋、南西の一部で練馬区北町、西で西台と隣接する。町域の北辺を首都高速道路の高架橋が通じている。町域内は住宅地および中小の工場が見られる。。町域は武蔵野台地成増台と荒川低地の境をなす、志村の崖線後背部に相当する。摺鉢状の谷戸地形が形成されていて、台地と低地が複雑に入り組んでいる。若木通りの国際興業バス若木三丁目停留所付近では、路上からも谷戸地形越しに東京スカイツリーが遠望できる。

### 地価
住宅地の地価は、2025年（令和7年）1月1日の公示地価によれば、若木1-23-2の地点で43万円/m2、若木3-14-9の地点で37万8000円/m2となっている。

## 歴史
廃藩置県実施前は武蔵国豊島郡中台村および西台村。

### 沿革
- 1871年（明治4年）11月14日：浦和県（現埼玉県）から東京府に編入。大区小区制実施。
- 1878年（明治11年）：郡区町村編制法により北豊島郡が設置され、東京府北豊島郡中台村および西台村となる。
- 1889年（明治22年）4月1日：市制町村制施行により志村と合併、東京府北豊島郡志村大字中台および大字西台となる。
- 1932年（昭和7年）10月1日：東京府内市郡併合による板橋区発足に伴い、東京府東京市板橋区志村中台町および志村西台町となる（1943年8月1日 東京都制施行）。
- 1958年（昭和33年）：板橋区立若木小学校開校。
- 1963年（昭和38年）11月1日：住居表示実施により、志村中台町および志村西台町、（旧）上板橋町七丁目の一部地域が若木一丁目～三丁目に再編される。
- 1971年（昭和46年）：板橋区立若葉小学校開校。
- 1977年（昭和52年）8月19日：首都高速5号池袋線の北池袋出入口 - 高島平出入口が開通。
- 2004年（平成16年）：若葉小学校閉校。

### 地名の由来
町内の若木小学校に由来する。児童が若木のようにすくすく育つことを願って命名された。

## 世帯数と人口
2025年（令和7年）3月1日現在（板橋区発表）の世帯数と人口は以下の通りである。
| 丁目       | 世帯数    | 人口     |
| ---------- | --------- | -------- |
| 若木一丁目 | 2,406世帯 | 4,361人  |
| 若木二丁目 | 2,352世帯 | 3,861人  |
| 若木三丁目 | 1,387世帯 | 2,650人  |
| 計         | 6,145世帯 | 10,872人 |

### 人口の変遷
国勢調査による人口の推移。
| 年                 | 人口   |
| ------------------ | ------ |
| 1995年（平成7年）  | 10,273 |
| 2000年（平成12年） | 10,134 |
| 2005年（平成17年） | 10,149 |
| 2010年（平成22年） | 10,163 |
| 2015年（平成27年） | 10,353 |
| 2020年（令和2年）  | 10,532 |

### 世帯数の変遷
国勢調査による世帯数の推移。
| 年                 | 世帯数 |
| ------------------ | ------ |
| 1995年（平成7年）  | 4,300  |
| 2000年（平成12年） | 4,460  |
| 2005年（平成17年） | 4,628  |
| 2010年（平成22年） | 4,853  |
| 2015年（平成27年） | 4,980  |
| 2020年（令和2年）  | 5,240  |

## 学区
区立小・中学校に通う場合、学区は以下の通りとなる（2021年8月時点）。
| 丁目       | 番地                               | 小学校                 | 中学校             |
| ---------- | ---------------------------------- | ---------------------- | ------------------ |
| 若木一丁目 | 全域                               | 板橋区立若木小学校     | 板橋区立中台中学校 |
| 若木二丁目 | 全域                               | 板橋区立若木小学校     | 板橋区立中台中学校 |
| 若木三丁目 | 1～20番 22番、24番 26番、28番 30番 | 板橋区立若木小学校     | 板橋区立中台中学校 |
| 若木三丁目 | 21番、23番 25番、27番 29番、31番   | 板橋区立志村第五小学校 | 板橋区立西台中学校 |

## 事業所
2021年（令和3年）現在の経済センサス調査による事業所数と従業員数は以下の通りである。
| 丁目       | 事業所数  | 従業員数 |
| ---------- | --------- | -------- |
| 若木一丁目 | 87事業所  | 845人    |
| 若木二丁目 | 63事業所  | 392人    |
| 若木三丁目 | 45事業所  | 384人    |
| 計         | 195事業所 | 1,621人  |

### 事業者数の変遷
経済センサスによる事業所数の推移。
| 年                 | 事業者数 |
| ------------------ | -------- |
| 2016年（平成28年） | 172      |
| 2021年（令和3年）  | 195      |

### 従業員数の変遷
経済センサスによる従業員数の推移。
| 年                 | 従業員数 |
| ------------------ | -------- |
| 2016年（平成28年） | 1,236    |
| 2021年（令和3年）  | 1,621    |

## 交通

### 鉄道
街区内に駅は存在しない。
| 隣接する街区・近隣の街区の駅                                                     |
| -------------------------------------------------------------------------------- |
| 東武東上線 - 上板橋駅(TJ 78) - 東武練馬駅(TJ 09) 都営三田線 - 志村三丁目駅(I 22) |

- エイトライナー ｰｰｰ 同地区を対象とした路線構想
- 上板橋駅は（上板橋二丁目および常盤台四丁目）・東武練馬駅（徳丸二丁目)に存在。境界が入り組んでいる為必ずしも隣接する街区とならないが、実質距離的に近い駅となる。
- 東京都交通局都営地下鉄三田線蓮根駅（蓮根二丁目）も利用可能範囲にある。

### バス
- 国際興業バス　※出入庫に伴う区間運転系統は特記以外省略。
  - 若木三丁目・若木小学校：浮舟02　ときわ台駅行き・浮間舟渡駅行き
  - 環八若木二丁目：赤01　赤羽駅西口行き・平和台駅経由練馬駅行き

### 道路
- 首都高速5号池袋線 - 町域内に出入口は存在しない。
- 東京都道311号環状八号線（環八通り）
- 東京都道446号長後赤塚線

## 施設
- 板橋区立若木小学校（若木一丁目）
- 若木中央公園（若木二丁目）
- 東京都住宅供給公社中台住宅
- 防衛省上板橋官舎
- 理研ビタミン東京工場
- 稲荷神社（若木一丁目）

## その他

### 日本郵便
- 郵便番号 : 174-0065[3]（集配局 : 板橋北郵便局[17]）。

wikiname: jawiki

title: 若木 (板橋区)

in_language: ja

wikitext:
{{Pathnav|日本|東京都|板橋区|frame=1}}
{{Infobox 日本の町・字
|名称 = 若木
|種類 = [[町丁]]
|画像 = Wakagiavenue.jpg
|画像サイズ = 260px
|画像説明 = 若木通り

|座標位置備考=
|座標右上表示 = no
|地図ズーム = 12
|都道府県 = 東京都
|特別区 = [[File:Flag of Itabashi, Tokyo.svg|border|25px]] [[板橋区]]
|地域 = [[志村 (東京府)|志村地域]]
|人口 = 10872
|世帯数 = 6145
|人口時点 = [[2025年]]（令和7年）[[3月1日]]現在<ref name="population">{{Cite web|和書|url=https://www.city.itabashi.tokyo.jp/_res/projects/default_project/_page_/001/055/853/od20250301.csv|format=CSV|title=令和7年3月1日　町丁目別年齢別人口表|publisher=板橋区|language=日本語|quote=[https://www.city.itabashi.tokyo.jp/kusei/shiryo/toukei/jinko/1038099/1055853.html （ファイル元のページ）]|date=2025-03-04|accessdate=2025-03-21}}([[クリエイティブ・コモンズ・ライセンス|CC-BY-4.0]])</ref>
|面積 = 0.528310444
|面積時点 = <ref name="area">{{Cite web|url=https://geoshape.ex.nii.ac.jp/ka/resource/13119.html|title=『国勢調査町丁・字等別境界データセット』（CODH作成）|publisher=CODH|language=日本語|accessdate=2023-11-17}}([[クリエイティブ・コモンズ・ライセンス|CC-BY-4.0]])</ref>
|標高 =
|標高備考 =
|設置日 =
|郵便番号 = 174-0065<ref name="postal">{{Cite web|url=https://www.post.japanpost.jp/cgi-zip/zipcode.php?zip=1740065|title=若木の郵便番号|publisher=[[日本郵便]]|accessdate=2023-11-17}}</ref>
|市外局番 = 03（[[日本の市外局番#番号区画|東京MA]]）<ref name="areacode">{{Cite web|url=https://www.soumu.go.jp/main_sosiki/joho_tsusin/top/tel_number/shigai_list.html|title=市外局番の一覧|publisher=総務省|accessdate=2019-06-24}}</ref>
|ナンバープレート = [[東京運輸支局|板橋]]
|備考 =
}}
'''若木'''（わかぎ）は、[[東京都]][[板橋区]]の[[町丁|町名]]<ref name="kado">『角川日本地名大辞典 13 東京都』、[[角川書店]]、1991年再版、P795 </ref><ref name="ita">『いたばしの地名』[[東京都教育委員会|板橋区教育委員会]]、1995年、P189-190</ref>。現行行政地名は若木一丁目から三丁目。全域で[[住居表示]]が実施されている。

== 地理 ==
[[板橋区]]の中央部に位置する。北で[[相生町 (板橋区)|相生町]]、東で[[中台 (板橋区)|中台]]、南で[[上板橋]]、南西の一部で[[練馬区]][[北町 (練馬区)|北町]]、西で[[西台 (板橋区)|西台]]と隣接する。町域の北辺を首都高速道路の高架橋が通じている。町域内は[[住宅地]]および中小の[[工場]]が見られる。<ref name="kado" />。町域は[[武蔵野台地]]成増台と[[荒川低地]]の境をなす、志村の崖線後背部に相当する。摺鉢状の[[谷戸]]地形が形成されていて、台地と低地が複雑に入り組んでいる。若木通りの国際興業バス若木三丁目停留所付近では、路上からも谷戸地形越しに[[東京スカイツリー]]が遠望できる。

=== 地価 ===
住宅地の地価は、[[2025年]]（[[令和]]7年）[[1月1日]]の[[公示地価]]によれば、若木1-23-2の地点で43万円/m{{sup|2}}、若木3-14-9の地点で37万8000円/m{{sup|2}}となっている<ref name="chika">{{Cite web|和書|url=https://www.reinfolib.mlit.go.jp/landPrices/|title=国土交通省　不動産情報ライブラリ|publisher=国土交通省|language=日本語|accessdate=2025-03-19}}</ref>。

== 歴史 ==
[[廃藩置県]]実施前は[[武蔵国]][[豊島郡 (武蔵国)|豊島郡]]中台村および西台村。

=== 沿革 ===
* [[1871年]]（[[明治]]4年）11月14日：[[浦和県]]（現埼玉県）から[[東京府]]に編入。[[大区小区制]]実施。
* [[1878年]]（明治11年）：[[郡区町村編制法]]により[[北豊島郡]]が設置され、東京府北豊島郡中台村および西台村となる。
* [[1889年]]（明治22年）4月1日：[[市制]][[町村制]]施行により[[志村 (東京府)|志村]]と合併、東京府北豊島郡志村大字中台および大字西台となる。
* [[1932年]]（[[昭和]]7年）10月1日：東京府内市郡併合による[[板橋区]]発足に伴い、東京府[[東京市]]板橋区志村中台町および志村西台町となる（1943年8月1日 [[東京都制]]施行）。
* [[1958年]]（昭和33年）：板橋区立若木小学校開校。
* [[1963年]]（昭和38年）11月1日：住居表示実施により、志村中台町および志村西台町、（旧）上板橋町七丁目の一部地域が若木一丁目～三丁目に再編される。
* [[1971年]]（昭和46年）：板橋区立若葉小学校開校。
* [[1977年]]（昭和52年）8月19日：[[首都高速5号池袋線]]の[[北池袋出入口]] - [[高島平出入口]]が開通。
* [[2004年]]（平成16年）：若葉小学校閉校。

=== 地名の由来 ===
町内の若木小学校に由来する。児童が若木のようにすくすく育つことを願って命名された。

== 世帯数と人口 ==
[[2025年]]（令和7年）[[3月1日]]現在（板橋区発表）の世帯数と人口は以下の通りである{{r|population}}。
{| class="wikitable"
![[丁目]]!![[世帯|世帯数]]!![[人口]]
|-
|若木一丁目
|style="text-align:right"|2,406世帯
|style="text-align:right"|4,361人
|-
|若木二丁目
|style="text-align:right"|2,352世帯
|style="text-align:right"|3,861人
|-
|若木三丁目
|style="text-align:right"|1,387世帯
|style="text-align:right"|2,650人
|-
|style="text-align:center"|計
|style="text-align:right"|6,145世帯
|style="text-align:right"|10,872人
|}

=== 人口の変遷 ===
[[国勢調査]]による人口の推移。
{{Bar chart
|title=人口推移
|data_max=12000
|label_type=年
|data_type=人口
|label1=[[1995年]]（平成7年）<ref name="jinko1995">{{Cite web|url=https://www.e-stat.go.jp/stat-search/files?stat_infid=000023630076|title=平成7年国勢調査の調査結果(e-Stat) - 男女別人口及び世帯数 －町丁・字等|publisher=総務省統計局|date=2014-03-28|accessdate=2019-08-16|language=ja}}</ref>
|data1=10,273
|label2=[[2000年]]（平成12年）<ref name="jinko2000">{{Cite web|url=https://www.e-stat.go.jp/stat-search/files?stat_infid=000025137555|title=平成12年国勢調査の調査結果(e-Stat) - 男女別人口及び世帯数 －町丁・字等|publisher=総務省統計局|date=2014-05-30|accessdate=2019-08-16|language=ja}}</ref>
|data2=10,134
|label3=[[2005年]]（平成17年）<ref name="jinko2005">{{Cite web|url=https://www.e-stat.go.jp/stat-search/files?stat_infid=000025513774|title=平成17年国勢調査の調査結果(e-Stat) - 男女別人口及び世帯数 －町丁・字等|publisher=総務省統計局|date=2014-06-27|accessdate=2019-08-16|language=ja}}</ref>
|data3=10,149
|label4=[[2010年]]（平成22年）<ref name="jinko2010">{{Cite web|url=https://www.e-stat.go.jp/stat-search/files?stat_infid=000012671691|title=平成22年国勢調査の調査結果(e-Stat) - 男女別人口及び世帯数 －町丁・字等|publisher=総務省統計局|date=2012-01-20|accessdate=2019-08-16|language=ja}}</ref>
|data4=10,163
|label5=[[2015年]]（平成27年）<ref name="jinko2015">{{Cite web|url=https://www.e-stat.go.jp/stat-search/files?stat_infid=000031522036|title=平成27年国勢調査の調査結果(e-Stat) - 男女別人口及び世帯数 －町丁・字等|publisher=総務省統計局|date=2017-01-27|accessdate=2019-08-16|language=ja}}</ref>
|data5=10,353
|label6=[[2020年]]（令和2年）<ref name="jinko2020">{{Cite web|url=https://www.e-stat.go.jp/stat-search/files?stat_infid=000032163274|title=令和2年国勢調査の調査結果(e-Stat) -男女別人口，外国人人口及び世帯数－町丁・字等|publisher=総務省統計局|date=2022-02-10|accessdate=2022-02-20|language=ja}}</ref>
|data6=10,532
}}

=== 世帯数の変遷 ===
[[国勢調査]]による世帯数の推移。
{{Bar chart
|title=世帯数推移
|data_max=6000
|label_type=年
|data_type=世帯数
|label1=[[1995年]]（平成7年）{{r|jinko1995}}
|data1=4,300
|label2=[[2000年]]（平成12年）{{r|jinko2000}}
|data2=4,460
|label3=[[2005年]]（平成17年）{{r|jinko2005}}
|data3=4,628
|label4=[[2010年]]（平成22年）{{r|jinko2010}}
|data4=4,853
|label5=[[2015年]]（平成27年）{{r|jinko2015}}
|data5=4,980
|label6=[[2020年]]（令和2年）{{r|jinko2020}}
|data6=5,240
}}

== 学区 ==
区立小・中学校に通う場合、学区は以下の通りとなる（2021年8月時点）<ref name="school">{{Cite web |url=https://www.city.itabashi.tokyo.jp/_res/projects/default_project/_page_/001/011/975/zyuusyobetu.pdf|format=PDF|title=板橋区立小中学校　住所別通学区域校一覧|quote=[https://www.city.itabashi.tokyo.jp/kyoikuiinkai/gakko/tsuugaku/1011975.html （ファイル元のページ）]|publisher=板橋区|date=2021-07-30|accessdate=2023-11-17}}</ref>。
{| class="wikitable"
!丁目!!番地!!小学校!!中学校
|-
||若木一丁目||全域||rowspan=3|[[板橋区立若木小学校]]||rowspan=3|[[板橋区立中台中学校]]
|-
||若木二丁目||全域
|-
|rowspan=2|若木三丁目||1～20番
22番、24番
26番、28番
30番
|-
||21番、23番
25番、27番
29番、31番||[[板橋区立志村第五小学校]]||[[板橋区立西台中学校]]
|}

== 事業所 ==
[[2021年]]（令和3年）現在の[[経済センサス]]調査による事業所数と従業員数は以下の通りである{{r|keizai2021}}。
{| class="wikitable"
![[丁目]]!!事業所数!!従業員数
|-
|若木一丁目
|style="text-align:right"|87事業所
|style="text-align:right"|845人
|-
|若木二丁目
|style="text-align:right"|63事業所
|style="text-align:right"|392人
|-
|若木三丁目
|style="text-align:right"|45事業所
|style="text-align:right"|384人
|-
|style="text-align:center"|計
|style="text-align:right"|195事業所
|style="text-align:right"|1,621人
|}

=== 事業者数の変遷 ===
経済センサスによる事業所数の推移。
{{Bar chart
|title=事業者数推移
|data_max=1000
|label_type=年
|data_type=事業者数
|label1=[[2016年]]（平成28年）<ref name="keizai2016">{{Cite web|url=https://www.e-stat.go.jp/stat-search/files?stat_infid=000031727448|title=経済センサス‐活動調査 / 平成28年経済センサス‐活動調査 / 事業所に関する集計 産業横断的集計 都道府県別結果|publisher=総務省統計局|date=2018-06-28|accessdate=2019-10-23|language=ja}}</ref>
|data1=172
|label2=[[2021年]]（令和3年）<ref name="keizai2021">{{Cite web|url=https://www.e-stat.go.jp/stat-search/files?stat_infid=000040068157|title=経済センサス‐活動調査 / 令和３年経済センサス‐活動調査 / 事業所に関する集計 産業横断的集計 事業所数、従業者数（町丁・大字別結果）|publisher=総務省統計局|date=2023-06-27|accessdate=2023-09-15|language=ja}}</ref>
|data2=195
}}

=== 従業員数の変遷 ===
経済センサスによる従業員数の推移。
{{Bar chart
|title=従業員数推移
|data_max=2000
|label_type=年
|data_type=従業員数
|label1=[[2016年]]（平成28年）{{r|keizai2016}}
|data1=1,236
|label2=[[2021年]]（令和3年）{{r|keizai2021}}
|data2=1,621
}}

== 交通 ==
=== 鉄道 ===
街区内に駅は存在しない。
{| class="wikitable"
! 隣接する街区・近隣の街区の駅
|-
|
[[File:Tobu Tojo Line (TJ) symbol.svg|18px|TJ]][[東武東上本線|東武東上線]]
* [[上板橋駅]](TJ 78)
* [[東武練馬駅]](TJ 09)
[[File:Toei Mita line symbol.svg|18px|I]][[都営三田線]]
* [[志村三丁目駅]](I 22)
|}
* [[エイトライナー]] ｰｰｰ 同地区を対象とした路線構想
* 上板橋駅は（上板橋二丁目および常盤台四丁目）・東武練馬駅（徳丸二丁目)に存在。境界が入り組んでいる為必ずしも隣接する街区とならないが、実質距離的に近い駅となる。
* [[東京都交通局]][[都営地下鉄三田線]][[蓮根駅]]（蓮根二丁目）も利用可能範囲にある。

=== バス ===
* [[国際興業バス]]　※出入庫に伴う区間運転系統は特記以外省略。
** 若木三丁目・若木小学校：浮舟02　[[ときわ台駅 (東京都)|ときわ台駅]]行き・[[浮間舟渡駅]]行き
** 環八若木二丁目：赤01　[[赤羽駅]]西口行き・[[平和台駅 (東京都)|平和台駅]]経由[[練馬駅]]行き

=== 道路 ===
* [[首都高速5号池袋線]] - 町域内に出入口は存在しない。
* [[東京都道311号環状八号線]]（環八通り）
* [[東京都道446号長後赤塚線]]

== 施設 ==
* [[板橋区立若木小学校]]（若木一丁目）
* [[若木中央公園]]（若木二丁目）
* [[東京都住宅供給公社]]中台住宅
* [[防衛省]]上板橋官舎
* [[理研ビタミン]]東京工場
* [[稲荷神社 (板橋区若木)|稲荷神社]]（若木一丁目）

== その他 ==
=== 日本郵便 ===
* 郵便番号 : 174-0065{{r|postal}}（集配局 : [[板橋北郵便局]]<ref>{{Cite web|url=https://www.post.japanpost.jp/zipcode/dl/bangobo/zip_bgb.pdf|format=PDF|title=郵便番号簿 2022年度版|publisher=日本郵便|language=日本語|accessdate=2023-10-28}}</ref>）。

== 脚注 ==
{{脚注ヘルプ}}
{{reflist|2}}

== 外部リンク ==
* [http://www.city.itabashi.tokyo.jp/ 板橋区]

{{Geographic Location
|Centre    = [[板橋区]]若木
|North     = 板橋区[[相生町 (板橋区)|相生町]]
|Northeast =
|East      = 板橋区[[中台 (板橋区)|中台]]
|Southeast =
|South     = 板橋区[[上板橋]]
|Southwest = [[練馬区]][[北町 (練馬区)|北町]]
|West      = 板橋区[[西台 (板橋区)|西台]]
|Northwest =
|image     =
}}
{{板橋区の町名}}
{{DEFAULTSORT:わかき}}
[[Category:板橋区の町名]]
{{Japan-block-stub}}
{{Pref-stub|pref=東京都}}

title: 若木

国: 日本

都道府県: 東京

特別区: 板橋区

地域: 志村地域

市外局番: 03（東京MA）

ナンバープレート: 板橋


text:
# آدم أوليفر (سياسي)
آدم أوليفر هو سياسي كندي، ولد في 11 ديسمبر 1823 في كندا، وتوفي في 9 أكتوبر 1882 في نفس البلد. حزبياً، نشط في الحزب الليبرالي في أونتاريو . وقد انتخب عضو برلمان مقاطعة أونتاريو.

title: آدم أوليفر (سياسي)

wikitext:
{{يتيمة|تاريخ=مارس 2019}}
{{صندوق معلومات شخص}}
'''آدم أوليفر''' هو [[سياسي]] [[كندا|كندي]]، ولد في [[11 ديسمبر]] [[1823]] في [[كندا]]، وتوفي في [[9 أكتوبر]] [[1882]] في نفس البلد.<ref>{{استشهاد ويب| مسار = http://www.biographi.ca/en/bio/oliver_adam_11E.html | عنوان = معلومات عن آدم أوليفر (سياسي) على موقع biographi.ca | ناشر = biographi.ca| مسار أرشيف = https://web.archive.org/web/20200923043100/http://www.biographi.ca/en/bio/oliver_adam_11E.html | تاريخ أرشيف = 23 سبتمبر 2020 }}</ref><ref>{{استشهاد ويب| مسار = https://viaf.org/viaf/106381590 | عنوان = معلومات عن آدم أوليفر (سياسي) على موقع viaf.org | ناشر = viaf.org| مسار أرشيف = https://web.archive.org/web/20200925033915/https://viaf.org/viaf/106381590/ | تاريخ أرشيف = 25 سبتمبر 2020 }}</ref><ref>{{استشهاد ويب| مسار = http://www.ontla.on.ca/web/members/members_all_detail.do?locale=en&ID=734 | عنوان = معلومات عن آدم أوليفر (سياسي) على موقع ontla.on.ca | ناشر = ontla.on.ca| مسار أرشيف = https://web.archive.org/web/20101224082925/http://ontla.on.ca/web/members/members_all_detail.do?locale=en&ID=734 | تاريخ أرشيف = 24 ديسمبر 2010 }}</ref> [[حزب سياسي|حزبياً]]، نشط في {{Ill-WD2|id=Q1553186|target=en}}. وقد [[انتخابات|انتخب]] [[برلمان مقاطعة أونتاريو|عضو برلمان مقاطعة أونتاريو]].

== مراجع ==
{{مراجع}}

{{ضبط استنادي}}
{{شريط بوابات|أعلام|السياسة|كندا}}
{{بذرة سياسي كندي}}

[[تصنيف:رؤساء بلديات في أونتاريو في القرن 19]]
[[تصنيف:أشخاص من إنجرسول (أونتاريو)]]
[[تصنيف:مواليد 1823]]
[[تصنيف:وفيات 1882]]
[[تصنيف:رؤساء بلديات في أونتاريو]]

title: معلومات شخصية

تاريخ الميلاد: 11 ديسمبر 1823

الوفاة: 9 أكتوبر 1882 (58 سنة) · إنجرسول

مواطنة: كندا

title: الحياة العملية

المهنة: سياسي، وصاحب أعمال

الحزب: الحزب الليبرالي في أونتاريو

اللغات: الإنجليزية

الحياة العملية: تعديل مصدري - تعديل


text:
# Clucer
El clucer (en rumano: clucer), kliúcher o kliúchnik era un rango o cargo histórico tradicionalmente ocupado por los boyardos en los principados de Moldavia y Valaquia. Era uno de los funcionarios de la corte. Procede del eslavo klyuchariy, que equivale al ucraniano ключник (kliúchnik).
Desde los tiempos de la Rus de Kiev y el Reino de Rutenia, se denominaba kliúchnik a las personas responsables de los almacenes y la casa del príncipe o rey. Hasta el siglo XIV, las tierras de Moldavia formaban parte del reino. Tras el colapso del reino, el principado moldavo conservó los nombres de los cargos de vornic, sluger, stolnic, armaş, postelnic y otros. El nombre es de origen eslavo, por kliuch, "llave", en antiguo eslavo kliučari. El clucer se encargaba de suministrar alimentos y otros artículos de primera necesidad a las cortes de los señores moldavos y valacos. En la tabla de rangos, se hallaba entre el medelnicer y el serdar.
El clucer de arie supervisaba el suministro de grano y forraje. El clucer del pivniţă y el clucer del jigniţă organizaban, respectivamente, el suministro de bebidas y alimentos para el ejército del príncipe. Más tarde, este título pasaría a ser puramente simbólico y cayó en desuso en el siglo XIX. En el principado de Moldavia, la corte del señor también contaba con un molinero (jitnicer) que se encargaba de los almacenes de centeno y otros cereales.

title: Clucer

wikitext:
El '''''clucer''''' ({{lang-ro|clucer}}), '''''kliúcher''''' o '''''kliúchnik''''' era un rango o cargo histórico tradicionalmente ocupado por los boyardos en los principados de [[Principado de Moldavia|Moldavia]] y [[Principado de Valaquia|Valaquia]]. Era uno de los funcionarios de la corte. Procede del eslavo ''klyuchariy'', que equivale al [[Idioma ucraniano|ucraniano]] ключник (''kliúchnik'').

Desde los tiempos de la [[Rus de Kiev]] y el [[Principado de Galicia-Volinia|Reino de Rutenia]], se denominaba ''kliúchnik'' a las personas responsables de los almacenes y la casa del príncipe o rey. Hasta el {{siglo|XIV||s}}, las tierras de Moldavia formaban parte del reino. Tras el colapso del reino, el [[Principado de Moldavia|principado moldavo]] conservó los nombres de los cargos de ''[[vornic]]'', ''[[sluger]]'', ''[[stolnic]]'', [[armaş]], ''[[postelnic]]'' y otros. El nombre es de origen eslavo, por ''kliuch'', "llave", en [[Antiguo eslavo eclesiástico|antiguo eslavo]] ''kliučari''.<ref>[https://dexonline.ro/definitie/clucer Clucer], dexonline.</ref> El ''clucer'' se encargaba de suministrar alimentos y otros artículos de primera necesidad a las cortes de los señores moldavos y valacos. En la tabla de rangos, se hallaba entre el ''[[medelnicer]]'' y el ''[[serdar (título)|serdar]]''.<ref>Nicolae Isar, ''Sub semnul romantismului. De la domnitorul Gheorghe Bibescu la scriitorul Gheorghe Marcovici''. [[Bucarest]]: Editura Universităţii din Bucureşti, 2003. {{ISBN|9789735758189}}.</ref>

El ''clucer de arie'' supervisaba el suministro de grano y forraje. El ''clucer del pivniţă'' y el ''clucer del jigniţă'' organizaban, respectivamente, el suministro de bebidas y alimentos para el ejército del príncipe. Más tarde, este título pasaría a ser puramente simbólico y cayó en desuso en el {{siglo|XIX||s}}. En el principado de Moldavia, la corte del señor también contaba con un molinero ([[jitnicer]]) que se encargaba de los almacenes de centeno y otros cereales.

== Referencias ==
{{listaref}}

== Bibliografía ==

*[[Nicolae Stoicescu]], ''Dicționar al Marilor Dregători din Țara Românească și Moldova în sec. XIV-XVII''. [[Bucarest]]: Editura enciclopedică română, 1971.

{{Control de autoridades}}
[[Categoría:Títulos nobiliarios de Rumania]]


text:
# ARID4B
ARID4B (AT-rich interaction domain 4B) هوَ بروتين يُشَفر بواسطة جين ARID4B في الإنسان.

title: ARID4B

wikitext:
{{صندوق معلومات جين}}
'''ARID4B'''{{فاصل}} ('''AT-rich interaction domain 4B''') هوَ [[بروتين]] [[منطقة مشفرة|يُشَفر]] بواسطة [[جين]] ARID4B في [[إنسان|الإنسان]].<ref name="pmid11481388">{{استشهاد بدورية محكمة | عدة مؤلفين = Cao J, Gao T, Stanbridge EJ, Irie R | عنوان = RBP1L1, a retinoblastoma-binding protein-related gene encoding an antigenic epitope abundantly expressed in human carcinomas and normal testis | صحيفة = J Natl Cancer Inst | المجلد = 93 | العدد = 15 | صفحات = 1159–65 | تاريخ = Aug 2001 | pmid = 11481388 | pmc =  | doi = 10.1093/jnci/93.15.1159 }}</ref><ref name="entrez">{{استشهاد ويب | عنوان = Entrez Gene: ARID4B AT rich interactive domain 4B (RBP1-like)| مسار = https://www.ncbi.nlm.nih.gov/sites/entrez?Db=gene&Cmd=ShowDetailView&TermToSearch=51742| تاريخ الوصول = |مسار أرشيف=https://web.archive.org/web/20101205081110/http://www.ncbi.nlm.nih.gov/sites/entrez?db=gene|تاريخ أرشيف=2010-12-05}}</ref>

== الوظيفة ==
{{قسم فارغ|تاريخ=يوليو 2018}}

== الأهمية السريرية ==
{{قسم فارغ|تاريخ=يوليو 2018}}

== المراجع ==
{{مراجع|محاذاة=نعم}}
== قراءة متعمقة ==
<div dir=ltr>
{{بداية المراجع | 2}}
* {{استشهاد بدورية محكمة | عدة مؤلفين = Andersen JS, Lyon CE, Fox AH, Leung AK, Lam YW, Steen H, Mann M, Lamond AI | عنوان = Directed proteomic analysis of the human nucleolus. | صحيفة = Curr. Biol. | المجلد = 12 | العدد = 1 | صفحات = 1–11 | سنة = 2002 | pmid = 11790298 | doi = 10.1016/S0960-9822(01)00650-9 }}
* {{استشهاد بدورية محكمة | عدة مؤلفين = Bommel H, Xie G, Rossoll W, Wiese S, Jablonka S, Boehm T, Sendtner M | عنوان = Missense mutation in the tubulin-specific chaperone E (Tbce) gene in the mouse mutant progressive motor neuronopathy, a model of human motoneuron disease. | صحيفة = J. Cell Biol. | المجلد = 159 | العدد = 4 | صفحات = 563–9 | سنة = 2003 | pmid = 12446740 | pmc = 2173089 | doi = 10.1083/jcb.200208001 }}
* {{استشهاد بدورية محكمة | عدة مؤلفين = Fleischer TC, Yun UJ, Ayer DE | عنوان = Identification and characterization of three new components of the mSin3A corepressor complex. | مسار = https://archive.org/details/sim_molecular-and-cellular-biology_2003-05_23_10/page/3456 | صحيفة = Mol. Cell. Biol. | المجلد = 23 | العدد = 10 | صفحات = 3456–67 | سنة = 2003 | pmid = 12724404 | pmc = 164750 | doi = 10.1128/MCB.23.10.3456-3467.2003 }}
* {{استشهاد بدورية محكمة | عدة مؤلفين = Cui D, Jin G, Gao T, Sun T, Tian F, Estrada GG, Gao H, Sarai A | عنوان = Characterization of BRCAA1 and its novel antigen epitope identification. | صحيفة = Cancer Epidemiol. Biomarkers Prev. | المجلد = 13 | العدد = 7 | صفحات = 1136–45 | سنة = 2004 | pmid = 15247124 | doi =  }}
* {{استشهاد بدورية محكمة | عدة مؤلفين = Beausoleil SA, Jedrychowski M, Schwartz D, Elias JE, Villén J, Li J, Cohn MA, Cantley LC, Gygi SP | عنوان = Large-scale characterization of HeLa cell nuclear phosphoproteins. | صحيفة = Proc. Natl. Acad. Sci. U.S.A. | المجلد = 101 | العدد = 33 | صفحات = 12130–5 | سنة = 2004 | pmid = 15302935 | pmc = 514446 | doi = 10.1073/pnas.0404720101 }}
* {{استشهاد بدورية محكمة | عدة مؤلفين = Olsen JV, Blagoev B, Gnad F, Macek B, Kumar C, Mortensen P, Mann M | عنوان = Global, in vivo, and site-specific phosphorylation dynamics in signaling networks. | صحيفة = Cell | المجلد = 127 | العدد = 3 | صفحات = 635–48 | سنة = 2006 | pmid = 17081983 | doi = 10.1016/j.cell.2006.09.026 }}
{{نهاية المراجع}}
</div>
{{معرفات مركب كيميائي}}
{{جينات الكروموسوم 1}}
{{شريط بوابات|الكيمياء الحيوية|طب|علم الأحياء الخلوي والجزيئي}}

{{بذرة جين-1}}
{{مصادر طبية}}

[[تصنيف:جينات على كروموسوم 1]]

title: معرفات

أسماء بديلة: ARID4B, BCAA, BRCAA1, RBBP1L1, RBP1L1, SAP180, AT-rich interaction domain 4B

معرفات خارجية: الوراثة المندلية البشرية عبر الإنترنت 609696 MGI: MGI:2137512 HomoloGene: 12847 GeneCards: 51742

وظائف جزيئية: • ربط دي إن إي · • GO:0001948، GO:0016582 ربط بروتيني · • histone deacetylase activity · • وظيفة جزيئة · • GO:0001200، GO:0001133، GO:0001201 DNA-binding transcription factor activity, RNA polymerase II-specific

مكونات خلوية: • سيتوبلازم · • بلازم نووي · • نواة · • مكون خلوي

عمليات حيوية: • regulation of gene expression by genetic imprinting · • GO:0009373 ضبط نسخ الدنا · • establishment of Sertoli cell barrier · • GO:0044324، GO:0003256، GO:1901213، GO:0046019، GO:0046020، GO:1900094، GO:0061216، GO:0060994، GO:1902064، GO:0003258، GO:0072212 ضبط النسخ انطلاقاً من محفز بوليميراز الرنا الثاني · • histone H4-K20 trimethylation · • نسخ الدنا · • histone H3-K9 trimethylation · • تكون الحيوانات المنوية · • GO:0003257، GO:0010735، GO:1901228، GO:1900622، GO:1904488 ضبط زيادي للنسخ انطلاقا من محفز بوليميراز الرنا الثاني · • histone deacetylation · • GO:0022610 عملية حيوية · • GO:0031497، GO:0006336، GO:0034724، GO:0001301، GO:0007580، GO:0034652، GO:0010847 chromatin organization

title: نمط التعبير عن الحمض النووي الريبوزي

نمط التعبير عن الحمض النووي الريبوزي: المزيد من بيانات التعبير المرجعية

title: تماثلات متسلسلة

أنواع: الإنسان · الفأر

تماثلات متسلسلة: ويكي بيانات

اعرض/عدّل إنسان: اعرض/عدّل فأر