text:
# Kostivere
Kostivere är en småköping i Estland. Den ligger i Jõelähtme kommun och i landskapet Harjumaa, 19 km öster om Tallinn. Antalet invånare var 753 år 2011.
Kostivere ligger 38 meter över havet och terrängen runt orten är mycket platt. Runt Kostivere är det ganska glesbefolkat, med 26 invånare per kvadratkilometer. I omgivningarna runt Kostivere växer i huvudsak blandskog.
Inlandsklimat råder i trakten. Årsmedeltemperaturen i trakten är 2 °C. Den varmaste månaden är juli, då medeltemperaturen är 17 °C, och den kallaste är februari, med −10 °C.

wikiname: svwiki

title: Kostivere

in_language: sv

wikitext:
{{geobox
| 1                                 = Settlement
<!-- *** Mallhuvud *** -->
| name                              = Kostivere
| native_name                       =
| other_name                        =
| category                          = Småköping
| etymology                         =
| official_name                     =
| motto                             =
| nickname                          =
<!-- *** Bild *** -->
| image                             = Kostivere mõisa peahoone2.jpg
| image_caption                     =
<!-- *** Symboler *** -->
| flag                              =
| symbol                            =
| symbol_type                       =
<!-- *** Länder, regioner mm *** -->
| country                           = Estland
| country_flag                      = true
| state                             = [[Harjumaa]]
| state_type                        = [[Estlands administrativa indelning|Landskap]]
| region                            = [[Jõelähtme kommun]]
| region_type                       = Kommun
| district                          =
| district_type                     =
| municipality                      =
| municipality_type                 =
<!-- *** Delar, objekt inom området *** -->
| part                              =
| landmark                          =
| river                             =
<!-- *** Läge *** -->
| location                          =
| elevation                         = 38
| lat_d                             = 59.427
| lat_m                             =
| lat_s                             =
| lat_NS                            =
| long_d                            = 25.1
| long_m                            =
| long_s                            =
| long_EW                           =
| highest                           =
| highest_note                      =
| highest_elevation                 =
| highest_elevation_note            =
| lowest                            =
| lowest_note                       =
| lowest_elevation                  =
| lowest_elevation_note             =
<!-- *** Dimensioner *** -->
| length                            =
| length_orientation                =
| width                             =
| width_orientation                 =
| area                              =
| area_decimals                     =
| area_land                         =
| area_land_decimals                =
| area_water                        =
| area_water_decimals               =
| area_urban                        =
| area_urban_decimals               =
| area_metro                        =
| area_metro_decimals               =
| area_municipal                    =
| area_municipal_decimals           =
<!-- *** Befolkning *** -->
| population                        = 753
| population_date                   = 2011-12-31
| population_note                   = <ref name = "Officiell statistik"/>
<!-- *** Koder ***  -->
| timezone                          = [[Eastern European Time|EET]]
| utc_offset                        = +2
| timezone_DST                      = [[Eastern European Summer Time|EEST]]
| utc_offset_DST                    = +3
| postal_code                       =
| postal_code_type                  =
| area_code                         =
| area_code_type                    =
| code                              =
| code_type                         =
| code1                             =
| code1_type                        =
<!-- *** Fria fält *** -->
| free                              =
| free_type                         =
| free1                             =
| free1_type                        =
<!-- *** Kartor *** -->
| map                               = {{Kartposition Estland|reliefkarta_om_den_finns}}
| map_caption                       = Läge i Estland
| map_locator                       = Estland
| map1                              = {{Kartposition Estland Harjumaa|reliefkarta_om_den_finns}}
| map1_caption                      = Läge i [[Harjumaa]].
| map1_locator                      = Harjumaa
<!-- *** Webbplatser *** -->
| website                           =
<!-- *** Fotnoter *** -->
| footnotes                         =
| other_name1                       =
| other_name2                       =
| timezone_label                    = Europe/Tallinn
}}

'''Kostivere''' är en [[småköping]] i [[Estland]].<ref name = "gn591070"/> Den ligger i [[Jõelähtme kommun]] och i [[Estlands administrativa indelning|landskapet]] [[Harjumaa]], 19 km öster om [[Tallinn]]. Antalet invånare var 753 år 2011.<ref name = "Officiell statistik"/>

Kostivere ligger 38 meter över havet och terrängen runt orten är mycket platt. Runt Kostivere är det ganska glesbefolkat, med {{formatnum:26}} invånare per kvadratkilometer.<ref name = "nasapop"/> I omgivningarna runt Kostivere växer i huvudsak [[blandskog]].<ref name = "nasalandcover"/>

[[Inlandsklimat]] råder i trakten. [[Årsmedeltemperatur]]en i trakten är {{formatnum:2}} [[Grad Celsius|°C]]. Den varmaste månaden är juli, då medeltemperaturen är {{formatnum:17}} °C, och den kallaste är februari, med {{formatnum:-10}} °C.<ref name = "nasa"/>

== Källor ==
<references>
<ref name = "Officiell statistik">{{webbref | url = http://pub.stat.ee/px-web.2001/Dialog/varval.asp?ma=PC003&lang=1| titel = PC003: POPULATION BY PLACE OF RESIDENCE (SETTLEMENT), SEX AND AGE, 31 DECEMBER 2011  | utgivare = Eesti Statistika | hämtdatum = 6 mars 2018| språk = engelska }}</ref>
<ref name = "gn591070">[{{Geonameslänk|gnid=591070|name=kostivere}} Kostivere] hos [{{Geonamesabout}} Geonames.org (cc-by)]; post uppdaterad 2012-01-17; databasdump nerladdad 2015-09-05</ref>
<ref name = "nasapop">{{webbref|url= http://neo.sci.gsfc.nasa.gov/view.php?datasetId=SEDAC_POP|titel= NASA Earth Observations: Population Density|hämtdatum= 30 januari 2016|efternamn= |förnamn= |datum= |verk= |utgivare= NASA/SEDAC|arkivurl= https://web.archive.org/web/20160209064446/http://neo.sci.gsfc.nasa.gov/view.php?datasetId=SEDAC_POP|arkivdatum= 9 februari 2016}}</ref>
<ref name = "nasalandcover">{{webbref|url= http://neo.sci.gsfc.nasa.gov/view.php?datasetId=MCD12C1_T1|titel= NASA Earth Observations: Land Cover Classification|hämtdatum= 30 januari 2016|efternamn= |förnamn= |datum= |verk= |utgivare= NASA/MODIS|arkivurl= https://web.archive.org/web/20160228161657/http://neo.sci.gsfc.nasa.gov/view.php?datasetId=MCD12C1_T1|arkivdatum= 28 februari 2016}}</ref>
<ref name = "nasa">{{webbref|url= http://neo.sci.gsfc.nasa.gov/dataset_index.php|titel= NASA Earth Observations Data Set Index|hämtdatum= 30 januari 2016|efternamn= |förnamn= |datum= |verk= |utgivare= NASA|arkivurl= https://web.archive.org/web/20200510015442/https://neo.sci.gsfc.nasa.gov/dataset_index.php|arkivdatum= 10 maj 2020}}</ref>
</references>

{{Småköpingar i Estland}}

[[Kategori:Orter i Harjumaa]]
[[Kategori:Småköpingar i Estland]]

Land: Estland

Landskap: Harjumaa

Kommun: Jõelähtme kommun

Tidszon: EET (UTC+2)

- sommartid: EEST (UTC+3)


text:
# رینگفورت
رینگفورت (به آلمانی: Ringfurth) یک منطقهٔ مسکونی در آلمان است که در تانگرهوته واقع شده‌است. رینگفورت ۳۱۴ نفر جمعیت دارد.

wikiname: fawiki

title: رینگفورت

in_language: fa

wikitext:
{{Infobox German location
|type=Stadtteil
|Town=[[تانگرهوته]]
|plantext=Location of Ringfurth in Stendal district
|image_photo=
|image_coa=
|coordinates={{coord|52|22|52|N|11|54|11|E|format=dms|display=inline,title}}|image_plan=Ringfurth in SDL.png
|state=Sachsen-Anhalt
|district=Stendal
|elevation=۳۶
|area=۱۴٫۵۵
|population=۳۱۴
|Stand=۲۰۰۸-۱۲-۳۱
|postal_code=۳۹۵۱۷
|area_code=۰۳۹۳۶۶
|licence=SDL
}}
'''رینگفورت''' {{آلمانی|Ringfurth}} یک منطقهٔ مسکونی در [[آلمان]] است که در [[تانگرهوته]] واقع شده‌است.<ref>{{یادکرد-ویکی|پیوند=https://en.wikipedia.org/w/index.php?title=Ringfurth&redirect=no&oldid=761021731 |عنوان=Ringfurth|بازیابی  =۳۱ ژوئیه ۲۰۱۸|زبان=انگلیسی}}</ref> رینگفورت ۳۱۴ نفر جمعیت دارد.

== جستارهای وابسته ==
* [[فهرست شهرهای آلمان]]

== منابع ==
{{پانویس}}

== پیوند به بیرون ==
{{انبار-رده|Ringfurth}}
{{آلمان-خرد}}

[[رده:روستاها در زاکسن-آنهالت]]
[[رده:شهرداری‌های سابق در زاکسن-آنهالت]]

title: رینگفورت

ایالت: زاکسن-آنهالت

ناحیه: Stendal

شهر: تانگرهوته

title: مساحت

• کل: ۱۴٫۵۵ کیلومتر مربع (۵٫۶۲ مایل مربع)

ارتفاع: ۳۶ متر (۱۱۸ فوت)

title: جمعیت (۲۰۰۸-۱۲-۳۱)

• کل: ۳۱۴

• تراکم: ۲۲/کیلومتر مربع (۵۶/مایل مربع)

منطقهٔ زمانی: CET/CEST (UTC+1/+2)

کدهای پستی: ۳۹۵۱۷

کدهای شمارهگیری: ۰۳۹۳۶۶

پلاک خودرو: SDL


text:
# Onthophagus rhodesianus
Onthophagus rhodesianus là một loài bọ cánh cứng trong họ Bọ hung (Scarabaeidae).

wikiname: viwiki

title: Onthophagus rhodesianus

in_language: vi

wikitext:
{{nhan đề nghiêng}}
{{Bảng phân loại
| name = ''Onthophagus rhodesianus''
| image =
| image_caption =
| status =
| status_system =
| status_ref =
| regnum = [[Động vật|Animalia]]
| phylum = [[Động vật Chân khớp|Arthropoda]]
| classis = [[Côn trùng|Insecta]]
| ordo = [[Bọ cánh cứng|Coleoptera]]
| subordo = [[Polyphaga]]
| infraordo = [[Scarabeiformia]]
| superfamilia = [[Scarabaeoidea]]
| familia = [[Họ Bọ hung|Scarabaeidae]]
| genus = ''[[Onthophagus]]''
| species = '''''O. rhodesianus'''''
| binomial = ''Onthophagus rhodesianus''
| binomial_authority = Frey, 1975
| synonyms =
}}
'''''Onthophagus rhodesianus''''' là một loài [[bọ cánh cứng]] trong [[họ Bọ hung]] (Scarabaeidae).<ref name = "COL">{{chú thích web |url= http://www.catalogueoflife.org/annual-checklist/2011/search/all/key/Onthophagus+rhodesianus/match/1|title= Species 2000 & ITIS Catalogue of Life: 2011 Annual Checklist.|accessdate = ngày 24 tháng 6 năm 2014 |author= Bisby |first = F.A. |last2 = Roskov |first2 = Y.R. |last3 = Orrell |first3 = T.M. |last4 = Nicolson |first4 = D. |last5 = Paglinawan |first5 = L.E. |last6 = Bailly |first6 = N. |last7 = Kirk |first7 = P.M. |last8 = Bourgoin |first8 = T. |last9 = Baillargeon |first9= G. |last10 = Ouvrard |first10 = D.|year= 2011|publisher=Species 2000: Reading, UK.}}</ref><ref>{{Brontabel|2010-Hallan}}</ref>

==Chú thích==
{{Tham khảo}}

==Liên kết ngoài==
*{{wikispecies-inline|Onthophagus rhodesianus|''Onthophagus rhodesianus''}}
*{{commonscat-inline|Onthophagus rhodesianus|''Onthophagus rhodesianus''}}

[[Thể loại:Onthophagus|R]]

{{Onthophagini-stub}}

title: Phân loại khoa học

Giới (regnum): Animalia

Ngành (phylum): Arthropoda

Lớp (class): Insecta

Bộ (ordo): Coleoptera

Phân bộ (subordo): Polyphaga

Phân thứ bộ (infraordo): Scarabeiformia

Liên họ (superfamilia): Scarabaeoidea

Họ (familia): Scarabaeidae

Chi (genus): Onthophagus

Loài (species): O. rhodesianus

title: Danh pháp hai phần

Danh pháp hai phần: Onthophagus rhodesianus · Frey, 1975


text:
# Rosjkachochi
Rosjkachochi (georgiska: როშკახოხი) är ett berg i Georgien. Det ligger i den nordöstra delen av landet, i regionen Mtscheta-Mtianeti. Toppen på Rosjkachochi är 3 554 meter över havet. Närmaste större samhälle är Stepantsminda, 18 km nordväst om Rosjkachochi.

title: Rosjkachochi

wikitext:
{{geobox
| 1                 = Mountain
<!-- *** Mallhuvud *** -->
| name              = Rosjkachochi
| native_name       = როშკახოხი
| other_name        =
| category          = Berg
| etymology         =
<!-- *** Bild *** -->
| image             =
| image_caption     =
<!-- *** Länder, regioner mm *** -->
| country           = Georgien
| country_flag      = true
| state             =
| region            = [[Mtscheta-Mtianeti]]
| district          =
| municipality      =
<!-- *** Bergskedja *** -->
| range             = [[Stora Kaukasus]]
<!-- *** Läge och höjd *** -->
| location          =
| elevation         =
| elevation_note    =
| prominence        =
| prominence_note   =
| lat_d             = 42.56711
| lat_m             =
| lat_s             =
| lat_NS            =
| long_d            = 44.82619
| long_m            =
| long_s            =
| long_EW           =
<!-- *** Egenskaper *** -->
| geology           =
| orogeny           =
| period            =
| biome             =
| plant             =
| animal            =
<!-- *** Tillgänglighet och bestigning *** -->
| public            =
| access            =
| ascent            =
| ascent_date       =
<!-- *** Fria fält *** -->
| free              =
| free_type         =
<!-- *** Kartor *** -->
| map               = {{Kartposition Georgien|reliefkarta_om_den_finns}}
| map_caption       = Läge i Georgien
| map_locator       = Georgien
| map_locator_x     =
| map_locator_y     =
<!-- *** Fotnoter *** -->
| footnotes         =
| height            =
| width             =
| width_unit        =
| highest_elevation = 3554
| timezone_label    = Asia/Tbilisi
| utc_offset        = +4
| timezone          = GET
| geonames          = 801196
}}

'''Rosjkachochi''' ({{lang-ka|როშკახოხი}}) är ett [[berg]] i [[Georgien]].<ref name = "gn801196"/> Det ligger i den nordöstra delen av landet, i regionen [[Mtscheta-Mtianeti]]. Toppen på Rosjkachochi är {{formatnum:3554}} meter över havet.<ref name = "gn801196"/> Närmaste större samhälle är [[Stepantsminda]], 18 km nordväst om Rosjkachochi.

== Källor ==
<references>
<ref name = "gn801196">[{{Geonameslänk|gnid=801196|name=gora%20roshkakhorkhi}} Gora Roshkakhorkhi] hos [{{Geonamesabout}} Geonames.org (cc-by)]; post uppdaterad 2012-01-19; databasdump nerladdad 2016-05-08</ref>
</references>

[[Kategori:Berg i Mtscheta-Mtianeti]]
[[Kategori:Berg i Georgien 3000 meter över havet eller högre]]

Land: Georgien

Region: Mtscheta-Mtianeti

Bergskedja: Stora Kaukasus

Tidszon: GET (UTC+4)


text:
# 博齊亞尼夫卡
50°25′1″N 25°58′28″E / 50.41694°N 25.97444°E
博齊亞尼夫卡（烏克蘭語：），是烏克蘭的村落，位於該國西北部羅夫諾州，由杜布諾區負責管轄，面積0.12平方公里，海拔高度233米，2001年人口45，人口密度每平方公里371.9人。

wikiname: zhwiki

title: 博齊亞尼夫卡

in_language: zh

wikitext:
{{coord|50|25|1|N|25|58|28|E|scale:30000|display=title}}

'''博齊亞尼夫卡'''（{{lang-uk|Боцянівка}}），是[[烏克蘭]]的村落，位於該國西北部[[羅夫諾州]]，由[[杜布諾區]]負責管轄，面積0.12平方公里，海拔高度233米，2001年人口45，人口密度每平方公里371.9人。

==參考資料==
* [http://gska2.rada.gov.ua/pls/z7502/A005?rdat1=22.11.2009&rf7571=27390 картка]{{dead link|date=2017年11月 |bot=InternetArchiveBot |fix-attempted=yes }}
* [http://weather.in.ua/ua/rovenskaja/1925 Погода в селі Боцянівка] {{Wayback|url=http://weather.in.ua/ua/rovenskaja/1925 |date=20111216201337 }}

{{DEFAULTSORT:Боцянівка}}
[[Category:羅夫諾州村落]]
[[Category:杜布諾區村落]]

{{Rivne-geo-stub}}


text:
# San Piero Patti
San Piero Patti es una localidad italiana de la provincia de Mesina, región de Sicilia, con 3.237 habitantes.

## Evolución demográfica
| Gráfica de evolución demográfica de San Piero Patti entre 1861 y 2001 |
|                                                                       |
| Fuente ISTAT - Elaboración gráfica por parte de Wikipedia             |

wikiname: eswiki

title: San Piero Patti

in_language: es

wikitext:
{{Ficha de entidad subnacional
|nombre             = San Piero Patti
|país               = Italia
|tipo_superior_1    = [[Regiones de Italia|Región]]
|superior_1         = [[Sicilia]]
|tipo_superior_2    = [[Provincias de Italia|Provincia]]
|superior_2         = [[Provincia de Mesina|Mesina]]
|tipo_div_1         = [[Fracción geográfica|Fracciones]]
|div_1              = ver al final de la página
|tipo_div_2         = [[Municipios de Italia|Municipios limítrofes]]
|div_2              = [[Librizzi]], [[Montalbano Elicona]], [[Patti (Italia)|Patti]], [[Raccuja]], [[Sant'Angelo di Brolo]], [[Floresta (Italia)|Floresta]]
|bandera            =
|escudo             =
|dirigente1         = Ornella Trovato
|dirigente1_cargo   = [[Alcalde]]
|dirigente1_año     =
<!-- Mapas de localización -->
|mapa_loc           = Italia
<!-- Parámetros geográficos -->
|superficie         = 41
|elevación_media    = 440
|horario            = [[Hora central europea|CET]] ([[Tiempo universal coordinado|UTC]] +1)
|horario_verano     = [[Hora central europea de verano|CEST]] (UTC +2)
<!-- Parámetros demográficos -->
|población          = 3237
|población_año      = 2008 (ISTAT)
|población_post     =
|gentilicio         = acquedolcesi
|idioma             = [[Idioma italiano|Italiano]]
<!-- Códigos y otros -->
|código_postal      = 98068
|prefijo telefónico = 0941
|página web         = http://www.comune.sanpieropatti.me.it
}}
'''San Piero Patti''' es una [[Anexo:Localidades de Italia|localidad]] [[Italia|italiana]] de la [[Provincias de Italia|provincia]] de [[Provincia de Mesina|Mesina]], [[Regiones de Italia|región]] de [[Sicilia]], con 3.237 [[habitante]]s.<ref>{{Cita web |url=http://demo.istat.it/pop2008/index1.html |título=Población a 1 de enero de 2008 |fechaacceso=12 de febrero de 2010 |fechaarchivo=20 de junio de 2010 |urlarchivo=https://web.archive.org/web/20100620062118/http://demo.istat.it/pop2008/index1.html |deadurl=yes }}</ref>
[[Archivo:San Piero Patti.svg|thumb|250px|Ubicación de la ciudad de San Piero Patti dentro de la provincia de Mesina.]]

== Evolución demográfica ==
{{Gráfica de evolución
|tipo=demográfica
|anchura=500
|posición_1=6
|1861|3525|1871|4088|1881|4403|1901|5813|1911|5848|1921|6003|1931|6093|1936|6095|1951|6023|1961|5524|1971|4657|1981|4157|1991|3938|2001|28=3511
|notas=Fuente ISTAT - Elaboración gráfica por parte de Wikipedia }}

== Véase también ==
* [[Iglesia de Santa María Asunta (San Piero Patti)|Iglesia de Santa María Asunta]]

== Referencias ==
{{listaref}}

== Enlaces externos ==
{{traducido ref|it|San Piero Patti}}
{{commonscat|San Piero Patti}}

{{Control de autoridades}}
[[Categoría:Localidades de la provincia de Mesina]]

title: San Piero Patti

Capital: San Piero Patti

Idioma oficial: Italiano

Entidad: Comuna de Italia

• País: Italia

• Región: Sicilia

• Provincia: Mesina

• Alcalde: Ornella Trovato

Fracciones: ver al final de la página

Municipios limítrofes: Librizzi, Montalbano Elicona, Patti, Raccuja, Sant'Angelo di Brolo, Floresta

Gentilicio: acquedolcesi

Huso horario: CET (UTC +1)

• en verano: CEST (UTC +2)

Matrícula: ME

Patrono(a): Blas de Sebaste


text:
# Etel Szyc
Etel Szyc (jid. עטיל שיץ; ur. 26 września 1960 w Lublinie) – polska aktorka teatralna i filmowa oraz działaczka społeczności żydowskiej.
Urodziła się w Lublinie w rodzinie żydowskiej, jako córka poety Nuchyma Szyca (1921–1990) i jego żony Klary (1931–2023). Ukończyła podstawową i średnią szkołę muzyczną w klasie fortepianu. Jest magistrem pedagogiki wczesnoszkolnej z terapią pedagogiczną. W 1989 zdała aktorski egzamin eksternistyczny dla aktorów dramatu w Warszawie. W latach 1979–1988 adeptka, a w 1988–1997 aktorka Teatru Żydowskiego w Warszawie. Od 1994 jest nauczycielką w Prywatnej Szkole Podstawowej nr 94 Lauder–Morasha w Warszawie. Prowadzi zajęcia z kultury żydowskiej, muzyki i piosenki żydowskiej, tańca izraelskiego, dramy i teatru. Jest reżyserem przedstawień szkolnych o tematyce związanej z historią i tradycją żydowską. Koordynator międzyszkolnego programu Inni to także my. Była instruktorką w Klubie Seniora przy Towarzystwie Społeczno-Kulturalnym Żydów w Polsce – tworzyła i realizowała programy dla klubu Oddziału Warszawskiego.
Od 2002 prowadzi Warsztaty dla Dzieci na Festiwalu Kultury Żydowskiej w Krakowie. Od 2004 prowadzi Warsztaty dla Dzieci na Festiwalu Kultury Żydowskiej w Warszawie. Prowadziła wiele warsztatów o tematyce żydowskiej dla dzieci i młodzieży podczas różnych imprez w Warszawie i innych miastach. Aktywnie uczestniczy w życiu kulturalnym Gminy Wyznaniowej Żydowskiej w Warszawie i Lublinie. Współpracuje ze wszystkimi organizacjami żydowskim, współorganizując imprezy.
W latach 2007–2010 – prezes Fundacji im. Ireny Sendlerowej. Od 2012 prezes Fundacji Ner Tamid – Wieczne światło. Od 2016 prowadzi agencję turystyczną DERECH – JEWISH TRAVEL AGENCY, która obsługuje turystów chcących zwiedzić miejsca związane z historią Żydów w Polsce.

## Kariera
| - 2023: Delegacja - 2016: Wołyń - 2011: W ciemności - 2002: Pianista - 2001: Boże skrawki - 2000: Daleko od okna - 1997: Boża podszewka - 1993: Lista Schindlera - 1993: Dwa księżyce - 1991: Jeszcze tylko ten las - 1991: Cheat - 1990: Mój izkor. Pamięci tych, którzy odeszli na zawsze - 1989: Odbicia (odc. 6) - 1989: Gorzka miłość - 1988: Skrzypce Rotszylda - 1986: Z podniesionymi rękami - 1985: War and love - 1982: Austeria | - 1993: My Żydzi polscy - 1992: Trubadur z Galicji - 1990: Ballada o ślubnym welonie - 1984: Sen o Goldfadenie - 1981: Poszukiwacze złota - 1980: Jakub i Ezaw - 2004: Ninas resa - 2001: Powstanie |

wikiname: plwiki

title: Etel Szyc

in_language: pl

wikitext:
{{Dopracować|źródła|data=2016-10}}
{{Aktor infobox
 |imię i nazwisko           = Etel Szyc
 |imię i nazwisko org       =
 |grafika                   = Szyc Etel.jpg
 |opis grafiki              =
 |alt grafiki               =
 |prawdziwe imię i nazwisko =
 |data urodzenia            = [[26 września]] [[1960]]
 |miejsce urodzenia         = [[Lublin]], [[Polska]]
 |data śmierci              =
 |miejsce śmierci           =
 |lata aktywności           =
 |zespół artystyczny        =
 |odznaczenia               =
 |www                       =
}}
'''Etel Szyc''' ([[jidysz|jid.]] '''עטיל שיץ'''; ur. [[26 września]] [[1960]] w [[Lublin]]ie) – [[Polacy|polska]] [[aktor]]ka [[teatr]]alna i [[film]]owa oraz działaczka społeczności [[Żydzi|żydowskiej]].

Urodziła się w Lublinie w rodzinie żydowskiej, jako córka [[Poeta|poety]] [[Nuchym Szyc|Nuchyma Szyca]] (1921–1990) i jego żony Klary (1931–2023). Ukończyła podstawową i średnią szkołę muzyczną w klasie [[fortepian]]u. Jest magistrem [[Pedagog wczesnoszkolny|pedagogiki wczesnoszkolnej]] z [[Terapia pedagogiczna|terapią pedagogiczną]]. W 1989 zdała aktorski egzamin eksternistyczny dla aktorów dramatu w [[Warszawa|Warszawie]]. W latach 1979–1988 [[adept|adeptka]], a w 1988–1997 aktorka [[Teatr Żydowski w Warszawie|Teatru Żydowskiego w Warszawie]]. Od 1994 jest nauczycielką w [[Zespół Szkół Lauder-Morasha|Prywatnej Szkole Podstawowej nr 94 Lauder–Morasha w Warszawie]]. Prowadzi zajęcia z kultury żydowskiej, [[Muzyka|muzyki]] i piosenki żydowskiej, [[Izraelskie tańce ludowe|tańca izraelskiego]], dramy i teatru. Jest reżyserem przedstawień szkolnych o tematyce związanej z historią i tradycją żydowską. Koordynator międzyszkolnego programu Inni to także my. Była instruktorką w Klubie Seniora przy [[Towarzystwo Społeczno-Kulturalne Żydów w Polsce|Towarzystwie Społeczno-Kulturalnym Żydów w Polsce]] – tworzyła i realizowała programy dla klubu Oddziału Warszawskiego.

Od 2002 prowadzi Warsztaty dla Dzieci na [[Festiwal Kultury Żydowskiej w Krakowie|Festiwalu Kultury Żydowskiej w Krakowie]]. Od 2004 prowadzi Warsztaty dla Dzieci na [[Festiwal Warszawa Singera|Festiwalu Kultury Żydowskiej w Warszawie]]. Prowadziła wiele warsztatów o tematyce żydowskiej dla dzieci i młodzieży podczas różnych imprez w Warszawie i innych miastach. Aktywnie uczestniczy w życiu kulturalnym [[Gmina Wyznaniowa Żydowska w Warszawie|Gminy Wyznaniowej Żydowskiej w Warszawie]] i Lublinie. Współpracuje ze wszystkimi organizacjami żydowskim, współorganizując imprezy.

W latach 2007–2010 – prezes Fundacji im. Ireny Sendlerowej. Od 2012 prezes Fundacji Ner Tamid – Wieczne światło. Od 2016 prowadzi agencję turystyczną DERECH – JEWISH TRAVEL AGENCY, która obsługuje turystów chcących zwiedzić miejsca związane z historią Żydów w Polsce.

== Kariera ==
{{col-begin}}

=== Aktorka filmowa ===
* 2023: ''[[Delegacja (film 2023)|Delegacja]]''
* 2016: ''[[Wołyń (film)|Wołyń]]''
* 2011: ''[[W ciemności]]''
* 2002: ''[[Pianista (film)|Pianista]]''
* 2001: ''[[Boże skrawki]]''
* 2000: ''[[Daleko od okna]]''
* 1997: ''[[Boża podszewka (serial telewizyjny)|Boża podszewka]]''
* 1993: ''[[Lista Schindlera]]''
* 1993: ''[[Dwa księżyce (film)|Dwa księżyce]]''
* 1991: ''[[Jeszcze tylko ten las]]''
* 1991: ''[[Cheat (film)|Cheat]]''
* 1990: ''[[Mój izkor. Pamięci tych, którzy odeszli na zawsze]]''
* 1989: ''[[Odbicia]]'' (odc. 6)
* 1989: ''[[Gorzka miłość]]''
* 1988: ''[[Skrzypce Rotszylda]]''
* 1986: ''[[Z podniesionymi rękami]]''
* 1985: ''[[War and love]]''
* 1982: ''[[Austeria (film)|Austeria]]''{{col-break}}

=== Aktorka teatralna ===
* 1993: ''My Żydzi polscy''
* 1992: ''Trubadur z Galicji''
* 1990: ''Ballada o ślubnym welonie''
* 1984: ''Sen o Goldfadenie''
* 1981: ''Poszukiwacze złota''
* 1980: ''Jakub i Ezaw''

=== Użyczyła głosu ===
* 2004: ''Ninas resa''
* 2001: ''Powstanie''
{{col-end}}

== Linki zewnętrzne ==
* {{IMDb|osoba|0844372|Etel Szyc}}
* {{Filmweb|osoba|243221|Etel Szyc}}
* {{Filmpolski|osoba|112847|Etel Szyc}}
* {{EncyklopediaTeatru |o |id = 644 |nazwa = Etł Szyc |data dostępu = 2021-04-09}}

{{Kontrola autorytatywna}}

{{SORTUJ:Szyc, Etel}}
[[Kategoria:Ludzie urodzeni w Lublinie]]
[[Kategoria:Ludzie związani z Warszawą]]
[[Kategoria:Polskie aktorki filmowe]]
[[Kategoria:Polskie aktorki teatralne]]
[[Kategoria:Polscy działacze społeczności żydowskiej]]
[[Kategoria:Urodzeni w 1960]]

title: Etel Szyc

Data i miejsce urodzenia: 26 września 1960 · Lublin, Polska


text:
# Castillo de Rubió
El castillo de Rubió es un castillo fronterizo situado en un peñón sobre el pueblo de Rubió.
La estructura del castillo medieval está actualmente bastante destruida, todavía se mantiene la parte inferior de la torre circular, construida con aparejo de sillares hacia el siglo XI, así como los restos de unos muros perimetrales de buena factura, estos probablemente son frutos de una ampliación realizada entre los siglos XII-XVIII. Últimamente se han construido unas escaleras de acceso, de piedra, que permiten acceder al interior de los restos.

## Historia
El castillo fue documentado por primera vez según algunas fuentes, el 1063, y por otros, el 1069, aunque se cree que el castillo fue erigido a finales del siglo X. Pedro de Bertran, de Rubió, lo gobernaba en 1198 y al inicio del siglo XIV era señoreado por el linaje de los Castellolí. Pasó luego a Timor: Francesca Timor fue esposa de Berenguer de Boixadors. Su hijo, Bernardo de Boixadors compra en 1380 la jurisdicción de Rubió al rey Pedro IV de Aragón, el Ceremonioso. El nieto de éste, Bernat Guerau de Boixadors y de Urriés, se enfrentó a la Generalitat junto a los juanistas en la Guerra Civil Catalana de 1462. El linaje de los Boixadors recibió más tarde los condados de Savallá y de Perelada. El cabreo de 1752-1755 reconoce señor a Bernat Antonio de Boixadors. Mantuvieron la señoría hasta el fin del Antiguo Régimen. Alrededor del castillo fronterizo se formó un núcleo de población, actualmente bastante reducido.

title: Castillo de Rubió

wikitext:
{{Ficha de bien de interés cultural
|nombre = Castillo de Rubió
|imagen = Castell de Rubió.jpg
|pieimagen =
|declaración = 8 de noviembre de 1988
|figura = Monumento
|código = RI-51-0005620<ref>[http://www.mcu.es/bienes/buscarDetalleBienesInmuebles.do?brscgi_DOCN=000011859&brscgi_BCSID=4bdf6783&language=es&prev_layout=bienesInmueblesResultado&layout=bienesInmueblesDetalle Ministerio de Cultura, Patrimonio Histórico]</ref>
|país = {{ESP}}
|tipo_división_administrativa = Comunidad
|división_administrativa = {{ESP|CT}}
|tipo_subdivisión_administrativa = Provincia
|subdivisión_administrativa = {{ESP|B}}
|localidad = [[Rubió]]
|inicio =
|final =
|estilo =
}}

El '''castillo de Rubió''' es un castillo fronterizo situado en un peñón sobre el pueblo de [[Rubió]].

La estructura del castillo medieval está actualmente bastante destruida, todavía se mantiene la parte inferior de la torre circular, construida con aparejo de [[sillar]]es hacia el {{siglo|XI||s}}, así como los restos de unos muros perimetrales de buena factura, estos probablemente son frutos de una ampliación realizada entre los siglos XII-XVIII.<ref> La Gran Enciclopèdia en català: Volum 18(2004) Barcelona, Edicions 62, ISBN 84-297-5446-6 {{ca}}</ref><ref name=patmas>{{cita web |url=http://patmapa.gencat.cat/web/guest/patrimoni/arquitectura?articleId=http://GAUDI_ELEMENTARQUITECTONIC_1500 |título=Castell de Rubió |fechaacceso=11 de abril de 2012 |obra=Pat.mapa |editor=Generalitat de Catalunya |idioma=catalán }}</ref> Últimamente se han construido unas escaleras de acceso, de piedra, que permiten acceder al interior de los restos.<ref name=patmas />

== Historia ==
El castillo fue documentado por primera vez según algunas fuentes, el 1063,<ref name=patmas /><ref>{{cita web |url=http://www.castellsmedievals.com/anoia/588-rubio/1132-castell-de-rubio- |título=Castell de Rubió |fechaacceso=11 de abril de 2012 |obra=Castells Medievals|idioma=catalán}}</ref> y por otros, el 1069,<ref name="panell">'' Informació extreta dels rètols informatius de la Diputació de Barcelona (El Castell de Rubió)'' {{ca}}</ref><ref>{{cita web |url=http://www.poblesdecatalunya.cat/element.php?e=4835 |título=Castell de Rubió |fechaacceso=11 de abril de 2012 |obra=PoblesdeCatalunya|idioma=catalán}}</ref> aunque se cree que el castillo fue erigido a finales del {{siglo|X||s}}.<ref name="panell"/> Pedro de Bertran, de Rubió, lo gobernaba en 1198 y al inicio del {{siglo|XIV||s}} era señoreado por el linaje de los Castellolí.<ref name=patmas /> Pasó luego a Timor: Francesca Timor fue esposa de Berenguer de Boixadors. Su hijo, Bernardo de Boixadors compra en 1380 la jurisdicción de Rubió al rey [[Pedro IV de Aragón]], ''el Ceremonioso''.<ref name=patmas /> El nieto de éste, Bernat Guerau de Boixadors y de Urriés, se enfrentó a la Generalitat junto a los juanistas en la [[Guerra Civil Catalana]] de 1462.<ref name=patmas /> El linaje de los Boixadors recibió más tarde los condados de Savallá y de Perelada. El [[cabreo]] de 1752-1755 reconoce señor a Bernat Antonio de Boixadors.<ref name=patmas /> Mantuvieron la señoría hasta el fin del [[Antiguo Régimen]].<ref name=patmas /> Alrededor del castillo fronterizo se formó un núcleo de población, actualmente bastante reducido.

== Véase también ==
* [[Anexo:Bienes de interés cultural de la comarca de Anoia (provincia de Barcelona)|Bienes de interés cultural de la comarca de Anoia]]
* [[Anexo:Bienes de interés cultural de la provincia de Barcelona|Bienes de interés cultural de la provincia de Barcelona]]
* [[Anexo:Castillos de España]]

== Referencias ==
{{listaref}}

== Enlaces externos ==
{{Traducido ref|ca|Castell de Rubió (Anoia)|catalán|oldid=9351865}}
{{commonscat|Castell de Rubió}}

{{Control de autoridades}}
[[Categoría:Castillos de Cataluña del siglo XI|Rubió]]
[[Categoría:Castillos de Cataluña en ruinas|Rubió]]
[[Categoría:Castillos de la provincia de Barcelona|Rubió]]

title: Localización

País: España

Comunidad: Cataluña

Provincia: Barcelona

Localidad: Rubió

title: Datos generales

Categoría: Monumento

Declaración: 8 de noviembre de 1988


text:
# 岭南铁角蕨
岭南铁角蕨（学名：），为铁角蕨科铁角蕨属下的一个植物种。

title: 岭南铁角蕨

wikitext:
{{Speciesbox
| taxon = Asplenium sampsonii
| authority = Hance
}}

'''岭南铁角蕨'''（[[学名]]：{{lang|la|'''''Asplenium sampsonii'''''}}），为[[铁角蕨科]][[铁角蕨属]]下的一个[[植物]]种。<ref>{{cite web | url=http://db.kib.ac.cn/CNFlora/SearchResult.aspx?CPNI=CPNI-134-00560 | title=岭南铁角蕨 Asplenium sampsonii Hance | publisher=中国植物物种信息数据库 | accessdate=2013-01-15}}</ref>

== 参考资料 ==
{{reflist}}
{{Taxonbar|from=Q11050149}}

[[Category:铁角蕨属|L]]

{{fern-stub}}

title: 科学分类

界：: 植物界 Plantae

演化支：: Tracheophyta

纲：: 真蕨綱 Polypodiopsida

目：: 水龍骨目 Polypodiales

科：: 鐵角蕨科 Aspleniaceae

属：: 鐵角蕨屬 Asplenium

种：: 岭南铁角蕨 A. sampsonii

title: 二名法

二名法: Asplenium sampsonii · Hance


text:
# Gerona (1864)
La fragata de hélice Gerona fue un buque, cabeza de su clase, con casco de madera y propulsión mixta a vapor y velas de la Armada Española, que recibía su nombre en honor a la ciudad de Gerona.

## Historial
Durante la Guerra hispano-sudamericana, permaneció en España asignada a misiones de lucha contra los corsarios chilenos y peruanos en el océano Atlántico donde en agosto de 1866, capturó a la recién adquirida corbeta Tornado, que fue incorporada a la Armada Española. La Gerona fue destinada en el año 1868 a la escuadra de las Antillas.
Tras la Rebelión cantonal, se incorporaron junto a su gemelo la Almansa a la escuadra de instrucción. Con motivo de la inauguración de la Exposición Universal de Barcelona, el 20 de mayo de 1888 se reunieron en el puerto varios buques de la escuadra española, la fragata blindada Numancia, las fragata de hélice Gerona y Blanca, los cruceros Castilla y Navarra, Isla de Luzón e Isla de Cuba, el Destructor, los cañoneros Pilar y Cóndor y el transporte Legazpi. Participó en operaciones militares en el norte de África durante la  Primera guerra del Rif en 1893, pasando poco después a ser utilizada como escuela de cabos de cañón. En 1898, pasó a servir como depósito de marinería, siendo desguazada a final de ese año.

title: Gerona (1864)

wikitext:
{{Ficha de barco
|nombre      = Gerona
|imagen      = Gerona y Tornado.jpg
|título      = Captura de la corbeta de hélice ''Tornado'' por parte de la ''Gerona''
|tamaño      = 300px
|banderas    = {{bandera|España|1785|tamaño=48px}}
|astillero   = [[Cartagena (España)|Cartagena]]
|clase       = [[Clase Gerona|Clase ''Gerona'']]
|tipo        = [[Fragata de hélice]]
|autorizado  =
|iniciado    =
|botado      = 22 de marzo de 1861<ref>[http://www.cervantesvirtual.com/servlet/SirveObras/07037393388281573132268/206074_003.pdf  Cervantes Virtual] La ilustración española y americana, nº 29, pg 67, primera columna</ref>
|asignado    = 1864
|baja        = 1898
|destino     = Desguazada
|desplazamiento = 3980 [[tonelada|t]]
|eslora      =
|manga       =
|puntal      =
|calado      =
|calado_aéreo=
|cubiertas   =
|aparejo     =
|blindaje    =
|armamento   =
|propulsión  = mixta (velas + vapor)
|potencia    =
|velocidad   =
|autonomía   =
|tripulación =
|tropas      =
|capacidad   =
|notas       =
}}
La [[fragata de hélice]] '''''Gerona''''' fue un buque, cabeza de su clase, con casco de madera y propulsión mixta a vapor y velas de la [[Armada Española]], que recibía su nombre en honor a la ciudad de Gerona.

== Historial ==

Durante la [[Guerra hispano-sudamericana]], permaneció en España asignada a misiones de lucha contra los corsarios chilenos y peruanos en el [[océano Atlántico]] donde en agosto de 1866, capturó a la recién adquirida [[corbeta]] ''[[Tornado (1866)|Tornado]]'',<ref>{{cita libro |apellidos = López Urrutia |nombre = Carlos |editorial = Andrés Bello |título = Historia de la Marina de Chile |año = 1968 |url= http://books.google.es/books?id=V_539D0ObYwC&pg=PA320&dq=%22Fragata+Gerona%22&hl=es&ei=xiOrTN7DLNCUOqmujO8G&sa=X&oi=book_result&ct=result&resnum=5&ved=0CDcQ6AEwBA#v=onepage&q=%22Fragata%20Gerona%22&f=false |ubicación = Madrid |isbn = 978-0-6151-8574-3 }}</ref> que fue incorporada a la Armada Española. La ''Gerona'' fue destinada en el año 1868 a la escuadra de las Antillas.

Tras la [[Rebelión cantonal]], se incorporaron junto a su gemelo la ''[[Almansa (1864)|Almansa]]'' a la escuadra de instrucción. Con motivo de la inauguración de la [[Exposición Universal de Barcelona (1888)|Exposición Universal de Barcelona]], el 20 de mayo de 1888 se reunieron en el puerto varios buques de la escuadra española, la fragata blindada {{barco||Numancia|1864|2}}, las [[fragata de hélice]] ''Gerona'' y {{barco||Blanca|1859|2}}, los cruceros {{barco||Castilla|1886|2}} y {{barco||Navarra|1881|2}}, {{barco||Isla de Luzón|1887|2}} e {{barco||Isla de Cuba|1887|2}}, el {{barco||Destructor|1887|2}}, los cañoneros ''Pilar'' y ''Cóndor'' y el transporte ''Legazpi''.<ref>{{cita publicación|url= http://hemeroteca.lavanguardia.com/preview/1929/05/17/pagina-7/33220070/pdf.html|publicación=La Vanguardia|fecha=17 de mayo de 1929|fechaacceso=19 de junio de 2014|título=Las escuadras en la Exposición de 1888}}</ref> Participó en operaciones militares en el norte de África durante la  [[Guerra de Margallo|Primera guerra del Rif]] en 1893, pasando poco después a ser utilizada como escuela de cabos de cañón.<ref>[http://hemeroteca.abc.es/nav/Navigate.exe/hemeroteca/madrid/blanco.y.negro/1969/11/01/052.html ABC] Marina de Guerra Española</ref> En 1898, pasó a servir como depósito de marinería, siendo desguazada a final de ese año.

== Referencias ==
{{listaref|2}}

== Enlaces externos ==
* [https://todoavante.es/index.php?title=Gerona_(1865) ''Gerona'' Todoavante]
{{portal|España}}
{{Control de autoridades}}
[[Categoría:Barcos construidos en Cartagena]]
[[Categoría:Buques de España durante la guerra hispano-sudamericana]]
[[Categoría:Buques de España durante la guerra hispano-estadounidense]]
[[Categoría:Fragatas de hélice de la Armada Española]]
[[Categoría:Barcos de 1864]]
[[Categoría:España en 1864]]
[[Categoría:Buques de guerra de los años 1860]]
[[Categoría:España en 1898]]

title: Banderas

Banderas: Bandera de España

title: Historial

Astillero: Cartagena

Clase: Clase Gerona

Tipo: Fragata de hélice

Operador: Armada Española

Botado: 22 de marzo de 1861

Destino: Desguazada

title: Características generales

Propulsión: mixta (velas + vapor)


text:
# National State Bank (Camden, New Jersey)
The National State Bank is located at 123 Market Street in the city of Camden in Camden County, New Jersey, United States. The building was built in 1913 and was added to the National Register of Historic Places on August 24, 1990, for its significance in architecture and economics. The bank is part of the Banks, Insurance, and Legal Buildings in Camden, New Jersey, 1873–1938 Multiple Property Submission (MPS).

## History and description
The one-story building was designed by the firm Davis & Davis and features Neoclassical Revival architecture with a rusticated granite exterior. Marble and brass are featured in the interior.
In February 2017 the building became home to  "City Invincible" an architecture, urban design and tech start-up firm after extensive renovation.

wikiname: enwiki

in_language: en

wikitext:
{{Use American English|date=July 2025}}
{{Use mdy dates|date=August 2012}}
{{Infobox NRHP
| name                           = National State Bank
| nrhp_type                      =
| image                          = National State Bank Camden NJ.JPG
| caption                        =
| alt                            =
| location                       = 123 Market Street<br />[[Camden, New Jersey]]
| coordinates                    = {{coord|39|56|47|N|75|7|34|W|display=inline,title}}
| locmapin                       = USA New Jersey Camden County#New Jersey#USA
| built                          = {{Start date|1913}}
| architect                      = Davis & Davis
| architecture                   = [[Classical Revival]]
| added                          = August 24, 1990
| area                           =
| mpsub                          = {{NRHP url|id=64500396|title=Banks, Insurance, and Legal Buildings in Camden, New Jersey, 1873-1938 MPS}}
| refnum                         = 90001267<ref name="nris">{{NRISref|version=2013a|refnum=90001267}}</ref>
| designated_other1_name         = New Jersey Register of Historic Places
| designated_other1_abbr         = NJRHP
| designated_other1_link         = New Jersey Register of Historic Places
| designated_other1_date         = January 11, 1990
| designated_other1_number       = 916<ref name=NJRHP>{{cite web |title=New Jersey and National Registers of Historic Places – Camden County |url=https://www.nj.gov/dep/hpo/1identify/nrsr_lists/CAMDEN.pdf#page=4 |publisher=[[New Jersey Department of Environmental Protection]] – Historic Preservation Office |page=4 |date=September 11, 2023 }}</ref>
| designated_other1_num_position = bottom
| designated_other1_color        = #ffc94b
}}

The '''National State Bank''' is located at 123 Market Street in the city of [[Camden, New Jersey|Camden]] in [[Camden County, New Jersey]], United States. The building was built in 1913 and was added to the [[National Register of Historic Places]] on August 24, 1990, for its significance in architecture and economics.<ref name="nrhpdoc">{{cite web|url={{NRHP url|id=90001267}}|title=National Register of Historic Places Inventory/Nomination: National State Bank |publisher=[[National Park Service]] |first1=Priscilla M. |last1=Thompson |first2=Franklyn M. |last2=Thompson |date=June 1988 }} With {{NRHP url|id=90001267|photos=y|title=accompanying photo}}</ref> The bank is part of the Banks, Insurance, and Legal Buildings in Camden, New Jersey, 1873–1938 [[Multiple Property Submission]] (MPS).<ref>{{cite web |title=Banks, Insurance, and Legal Buildings in Camden, New Jersey, 1873–1938 |url={{NRHP url|id= 64500396|title=}} |publisher=[[National Park Service]] |first1=Priscilla M. |last1=Thompson |first2=Franklyn M. |last2=Thompson |date=June 1988}}</ref>

==History and description==
The one-story building was designed by the firm Davis & Davis and features [[Neoclassical Revival architecture]] with a [[Rustication (architecture)|rusticated]] granite exterior. Marble and brass are featured in the interior.<ref name="nrhpdoc"/>

In February 2017 the building became home to  "City Invincible" an architecture, urban design and tech start-up firm after extensive renovation.<ref>{{cite web|url=http://www.nj.com/camden/index.ssf/2017/02/nj_denied_this_business_a_tax_break_but_they_still.html|title=N.J. denied this business a tax break, but they came to Camden anyway|website=NJ.com|date=February 4, 2017 |access-date=November 21, 2017}}</ref>

==See also==
* [[1913 in architecture]]
* [[National Register of Historic Places listings in Camden County, New Jersey]]

==References==
{{Reflist}}

{{National Register of Historic Places in New Jersey}}
{{NRHP in Camden County, New Jersey}}
{{Authority control}}

[[Category:1913 establishments in New Jersey]]
[[Category:Bank buildings on the National Register of Historic Places in New Jersey]]
[[Category:Commercial buildings completed in 1913]]
[[Category:Buildings and structures in Camden, New Jersey]]
[[Category:Neoclassical architecture in New Jersey]]
[[Category:Stone buildings in the United States]]
[[Category:National Register of Historic Places in Camden County, New Jersey]]
[[Category:New Jersey Register of Historic Places]]

title: Significant dates

Designated NJRHP: January 11, 1990


text:
# Gina G
Gina Mary Gardiner, mais conhecida pelo seu pseudónimo artístico Gina G (Brisbane, Austrália, 3 de agosto de 1970) é uma cantora australiana estabelecida no Reino Unido que interpreta temas de eurodance.
Em 1996 representou o Reino Unido no Festival Eurovisão da Canção com o tema "Ooh Aah... Just a Little Bit" (Ooh, Aah, só um bocadinho).

## Biografia
A cantora começou a sua carreira musical em 1990 como disc jockey em Melbourne, e formou a sua primeira banda em 1992 como vocalista da banda de dance Bass Culture, através da qual conseguiu o seu primeiro êxito com o single "Love the life".
Em 1993, abandonou o seu país natal para residir no Reino Unido, de onde começou a desenvolver uma carreira a solo em colaborações como vocalista em temas de tipo eurodance. Em 1996 venceu a seleção britânica para ser a representante do país no Festival Eurovisão da Canção 1996, com a canção "Ooh Aah... Just a Little Bit". Apesar de ter terminado em um discreto oitavo lugar,em Oslo, o single foi um sucesso estrondoso no mundo inteiro, e acabou sendo indicado para o Prémio Grammy em 1997 como "melhor tema dance".
Depois de se dar a conhecer na Eurovisão, Gina G continuou a sua carreira com o seu primeiro álbum, "Fresh!" (1997), que vendeu 60 000 cópias.

## Discografia
- Fresh! (1997)
- Gina G Remix Album (2003)
- Get up & dance (2005)

wikiname: ptwiki

title: Gina G

in_language: pt

wikitext:
{{Info/Biografia/Wikidata}}
'''Gina Mary Gardiner''', mais conhecida pelo seu pseudónimo artístico '''Gina G''' ([[Brisbane]], [[Austrália]], [[3 de agosto]] de [[1970]]) é uma cantora [[Austrália|australiana]] estabelecida no [[Reino Unido]] que interpreta temas de [[eurodance]].

Em [[1996]] representou o Reino Unido no [[Festival Eurovisão da Canção 1996|Festival Eurovisão da Canção]] com o tema "[[Ooh Aah... Just a Little Bit]]" (''Ooh, Aah, só um bocadinho'').

==Biografia==

A cantora começou a sua carreira musical em [[1990]] como [[disc jockey]] em [[Melbourne]], e formou a sua primeira banda em [[1992]] como vocalista da banda de ''[[dance]]'' [[Bass Culture]], através da qual conseguiu o seu primeiro êxito com o single "Love the life".

Em [[1993]], abandonou o seu país natal para residir no [[Reino Unido]], de onde começou a desenvolver uma carreira a solo em colaborações como vocalista em temas de tipo [[eurodance]]. Em [[1996]] venceu a seleção britânica para ser a representante do país no [[Festival Eurovisão da Canção 1996]], com a canção "[[Ooh Aah... Just a Little Bit]]". Apesar de ter terminado em um discreto oitavo lugar,em [[Oslo]], o single foi um sucesso estrondoso no mundo inteiro,<ref name="eurovision96">{{citar web|url=http://www.diggiloo.net/?1996uk|título=Reino Unido 1996|data=26 de julho de 2010|editor=Diggiloo.net|idioma=inglês}}</ref> e acabou sendo indicado para o [[Prémio Grammy]] em [[1997]] como "melhor tema dance".<ref name="grammy">{{citar web|url=http://www.rockonthenet.com/archive/1998/grammys.htm|título=Lista de nomeados para os Prémios Grammy|data =26 de julho de 2010|editor=Rock on the net|idioma=inglês}}</ref>

Depois de se dar a conhecer na Eurovisão, Gina G continuou a sua carreira com o seu primeiro álbum, "Fresh!" ([[1997]]), que vendeu 60 000 cópias.<ref name="British Hit Singles & Albums">{{citar livro
|autor=Roberts, David
|ano=2006
|título=British Hit Singles & Albums
|edição=
|editora=Guinness World Records Limited
|local=Londres
| isbn= 1-904994-10-5
|página=218}}</ref>

==Discografia==
*''[[Fresh!]] ([[1997]])
*''[[Gina G Remix Album]]'' ([[2003]])
*''[[Get up & dance]]'' ([[2005]])

{{Referências}}

==Ligações externas==
*[https://web.archive.org/web/20061017090457/http://www.ginag.net/ Página web oficial de Gina G]

{{controle de autoridade}}

{{DEFAULTSORT:G, Gina}}
[[Categoria:Participantes do Festival Eurovisão da Canção]]
[[Categoria:Cantores da Austrália]]
[[Categoria:Cantores do Reino Unido]]
[[Categoria:Naturais de Brisbane]]

title: Gina G

Nascimento: 3 de agosto de 1970 · Brisbane

Cidadania: Austrália

Ocupação: cantora

Instrumento: voz

title: Página oficial


text:
# Monteleone Rocca Doria
Monteleone Rocca Doria est une commune italienne de la province de Sassari dans la région Sardaigne en Italie.

## Administration
| Période                                  | Période | Identité | Étiquette | Qualité |
| ---------------------------------------- | ------- | -------- | --------- | ------- |
|                                          |         |          |           |         |
| Les données manquantes sont à compléter. |         |          |           |         |

### Communes limitrophes
Padria, Romana, Villanova Monteleone

wikiname: frwiki

title: Monteleone Rocca Doria

in_language: fr

wikitext:
{{Ébauche|commune italienne|Sardaigne}}
{{Infobox Commune d'Italie
 | nom                = Monteleone Rocca Doria
 | nomItalien         =
 | nomAllemand        =
 | nomLadin           =
 | nomArberisht       =
 | nomFrancoprovençal =
 | nomSarde           =
 | nomFrioulan        =
 | nomSicilien        =
 | nomOccitan         =
 | nomSlovène         =
 | nomCalabrais       =
 | nomPiémontais      =
 | image              = Monteleone Roccadoria.jpg
 | légende            =
 | blason             = <!-- Monteleone Rocca Doria-Stemma.png -->
 | drapeau            =
 | rég                = SAR
 | prov               = SS
 | istat              = 090040
 | cp                 = 07010
 | tel                = 079
 | maire              =
 | mandat maire       =
 | population         = 126
 | année_pop          = 31-12-2010<ref>{{it}} [http://www.istat.it/popolazione/demo/?codice=090040 Popolazione residente e bilancio demografico] sur le site de l'[[ISTAT]].</ref>
 | gentilé            =
 | Patrons            =
 | Fête_patronale     =
 | alt mini           =
 | alt maxi           =
 | superficie         = 13.01
 | code_cadastre      =
 | site_web           =
}}
'''Monteleone Rocca Doria''' est une [[Commune d'Italie|commune italienne]] de la [[province de Sassari]] dans la région [[Sardaigne]] en [[Italie]].

<!--
== Géographie ==

== Histoire ==

== Économie ==

== Culture ==
-->

== Administration ==
{{ÉluDébut|Titre=Les maires successifs|Charte=commune}}
{{Élu|Début=|Fin=|Identité =|Parti =|Qualité =}}
{{ÉluDonnées}}
{{ÉluFin}}

=== [[Hameau italien|Hameaux]] ===
=== Communes limitrophes ===
[[Padria]], [[Romana]], [[Villanova Monteleone]]

== Notes et références ==
<references />

<!--
== Jumelages ==

== Galerie de photos ==

== Voir aussi ==

== Liens externes == -->

{{Clr}}
{{Palette Province de Sassari}}

{{Portail|Sardaigne}}

[[Catégorie:Commune dans la province de Sassari]]

title: Administration

Pays: Italie

Région: Sardaigne

Province: Sassari

title: Démographie

title: Géographie

Coordonnées: 40° 28′ 18″ nord, 8° 33′ 38″ est

title: Localisation

Localisation: · Localisation dans la province de Sassari.

title: Liens

Site web: Site officiel

Liens: modifier


text:
# Wessels
Wessels var en svensk stormarknadskedja med ursprung i det 1911 i Malmö öppnade varuhuset Th. Wessel & Vett, som då var en filial till det välkända Magasin du Nord i Köpenhamn. Varuhuset var inrymt i en pampig byggnad, ritad av August Ewe och Carl Melin, i hörnet av Södergatan och Stora Nygatan och sålde konfektion och bosättningsartiklar. År 1925 övertogs varuhuset av svenska AB Wessels i Malmö.
Fredag den 19 oktober 1962 flyttades verksamheten till det nybyggda stormarknaden i  Jägersro, nuvarande Jägersro Center och blev Skandinaviens första stormarknad och den andra i Europa. Man var därigenom också ett av de första varuhusen i Sverige som satsade på en bilburen kundkrets. Butik var på 8 000 m² i ett plan och utanför en parkering för 2 500 bilar.
Vid denna tidpunkt fanns endast kollektivtrafik till Jägersro i samband med tävlingar på travbanan och Wessels satte då in bussar i egen regi från Rosengårdsstaden, där spårvagnarna vände, till varuhuset. I samband med högertrafikomläggningen år 1967 ersattes dock spårvagnarna med bussar som fortsatte till Jägersro.
Wessels utvecklades under 1960- och 70-talen till en stormarknadskedja, antingen genom öppnande av helt nya enheter eller genom köp av befintliga, som Josefssons stormarknad i Borås (öppnat 1969 av postorderföretaget Josefssons), vilket övertogs 1974. År 1977 fusionerades Wessels med en annan varuhuskedja, Bra stormarknad, och fick då namnet B&W. På 1990-talet köptes B&W av KF, som driver verksamheten vidare under namnet Coop Forum.
Byggnaden på Södergatan i Malmö revs kort efter utflyttningen för att ge plats åt Hotell S:t Jörgen. Byggnaden är troligen[källa behövs] den mest sörjda av de som försvann under stadssaneringen i Malmö. Begreppet "Wessels hörna" var så välkänt att det levde kvar bland malmöborna i åratal efter att huset rivits.

## Några andra städer med Wessels-varuhus
- Borås
- Falkenberg
- Göteborg (Backaplan)
- Gävle (Valbo)
- Helsingborg (Väla)
- Landskrona
- Uppsala
- Växjö
- Örebro

title: Wessels

wikitext:
[[Fil:Theodor Wessel by Julie Laurberg.jpg|miniatyr|[[Theodor Wessel]] ca 1900, grundare av Wessels och [[Magasin du Nord]].
 Foto: [[Julie Laurberg]].]]
[[File:Emil Vett by Julie Laurberg.jpg|thumb|[[Emil Vett]] ca 1900, grundare av Wessels och [[Magasin du Nord]].
 Foto: [[Julie Laurberg]].]]
'''Wessels''' var en svensk [[stormarknadsked]]ja med ursprung i det [[1911]] i [[Malmö]] öppnade varuhuset [[Theodor Wessel|Th. Wessel]] & Vett, som då var en filial till det välkända [[Magasin du Nord]] i [[Köpenhamn]]. Varuhuset var inrymt i en pampig byggnad, ritad av [[August Ewe]] och [[Carl Melin]], i hörnet av [[Södergatan, Malmö|Södergatan]] och [[Stora Nygatan, Malmö|Stora Nygatan]] och sålde konfektion och bosättningsartiklar. År 1925 övertogs varuhuset av svenska ''AB Wessels i Malmö''.

Fredag den [[19 oktober]] [[1962]] flyttades verksamheten till det nybyggda stormarknaden i  [[Jägersro, Husie|Jägersro]], nuvarande [[Jägersro Center]] och blev Skandinaviens första stormarknad och den andra i Europa. Man var därigenom också ett av de första varuhusen i Sverige som satsade på en bilburen kundkrets. Butik var på 8 000 m² i ett plan och utanför en parkering för 2 500 bilar.

Vid denna tidpunkt fanns endast [[kollektivtrafik]] till Jägersro i samband med tävlingar på travbanan och Wessels satte då in [[buss]]ar i egen regi från [[Rosengårdsstaden]], där [[spårvagn]]arna vände, till varuhuset. I samband med [[högertrafikomläggningen]] år [[1967]] ersattes dock spårvagnarna med bussar som fortsatte till Jägersro.

Wessels utvecklades under 1960- och 70-talen till en stormarknadskedja, antingen genom öppnande av helt nya enheter eller genom köp av befintliga, som ''Josefssons stormarknad'' i [[Borås]] (öppnat 1969 av postorderföretaget [[Josefssons]]), vilket övertogs 1974. År 1977 fusionerades Wessels med en annan varuhuskedja, [[Bra stormarknad]], och fick då namnet [[B&W]]. På 1990-talet köptes B&W av [[Kooperativa Förbundet|KF]], som driver verksamheten vidare under namnet [[Coop Forum]].

Byggnaden på Södergatan i Malmö revs kort efter utflyttningen för att ge plats åt Hotell S:t Jörgen. Byggnaden är troligen{{källa behövs||månad=2009-10}} den mest sörjda av de som försvann under [[Sanering (stadsplanering)|stadssaneringen]] i Malmö. Begreppet "Wessels hörna" var så välkänt att det levde kvar bland malmöborna i åratal efter att huset rivits.

==Några andra städer med Wessels-varuhus==
*[[Borås]]
*[[Falkenberg]]
*[[Göteborg]] ([[Backaplan]])
*[[Gävle]] ([[Valbo]])
*[[Helsingborg]] ([[Väla (köpcentrum)|Väla]])
*[[Landskrona]]
*[[Uppsala]]
*[[Växjö]]
*[[Örebro]]

== Externa länkar ==
*[http://www.gamlavykort.nu/artiklar/wessels.htm Wessels vykort]

{{Illustrationsbehov-Skåne län}}

[[Kategori:Ej längre existerande svenska handelsföretag]]
[[Kategori:Svenska butikskedjor]]


text:
# 聖城軍
聖城軍，或譯聖城旅（波斯語：نیروی قدس سپاه پاسداران انقلاب اسلامی ，英語：），是伊朗伊斯兰革命卫队的一支特種部隊，負責在國外執行任務。聖城軍指揮官直接聽令於伊朗最高领袖。2011年有報導估計聖城軍的人數介乎5,000至14,000人之間。
美國軍方於2007年指責聖城軍和真主党在伊朗訓練伊拉克人，然后把他们送回伊拉克袭击美軍，造成美軍人員喪生。美國財政部於2007年10月25日將聖城軍列為恐怖組織，禁止美國公民與聖城軍進行任何交易，並凍結聖城軍在美國的資產。加拿大也於2012年12月17日將聖城軍列為恐怖組織。
2011年，美国参议院情报委员会主席黛安·范士丹称，美国政府有足够的证据显示，圣城军参与了刺杀沙特阿拉伯驻美大使的阴谋策划。
2020年1月3日，聖城軍司令卡西姆·蘇萊曼尼在伊拉克巴格達國際機場附近被美軍空袭殺死。
2024年4月1日，以色列對伊朗駐敘利亞領事館空襲造成11人死亡，其中包含高層指揮官穆罕默德-礼萨·扎赫迪及其副手拉伊米（Haji Rahimi）。

## 敘利亞內戰
在叙利亚内战中，聖城軍在敘利亞參與培訓敘利亞政府軍和親政府民兵。

## 歷任指揮官
| # | 肖像 | 姓名 （生卒）                    | 任期          |
| - | ---- | -------------------------------- | ------------- |
| 1 |      | 艾哈邁德·瓦希迪准將（1958―）     | 1988年―1998年 |
| 2 |      | 卡西姆·蘇萊曼尼少將（1957―2020） | 1998年―2020年 |
| 3 |      | 伊斯梅爾·賈尼准將（1957―）       | 2020年―       |

## 延伸阅读
- Hesam Forozan, The Military in Post-Revolutionary Iran: The Evolution and Roles of the Revolutionary Guards, c. 2017
- Safshekan, Roozbeh; Sabet, Farzan, "The Ayatollah's Praetorians: The Islamic Revolutionary Guard Corps and the 2009 Election Crisis", The Middle East Journal, Volume 64, Number 4, Autumn 2010, pp. 543–558(16).
- Wise, Harold Lee (2007). Inside the Danger Zone: The U.S. Military in the Persian Gulf 1987–88. Annapolis: Naval Institute Press. ISBN 1-59114-970-3.

title: 聖城軍

wikitext:
{{Politic-stub}}
{{NoteTA
|G1=Firearms
|G2=Military
|G3=長度單位
|G4=地區用語
|G5=地名
}}
{{Infobox military unit
|unit_name=聖城軍
|image=Seal of the Army of the Guardians of the Islamic Revolution.svg
|caption=
|dates=1980年—
|country={{flagicon|Iran}} [[伊朗伊斯蘭共和國]]
|branch=[[伊斯兰革命卫队]]
|type = [[特種部隊]]
|role=[[特种作戰]]、[[隱蔽行動]]
|size=
|command_structure=
|garrison=
|garrison_label=
|nickname=
|patron=
|equipment=
|equipment_label=
|battles=[[兩伊戰爭]]
[[第五次中东战争]]
[[叙利亚内战]]
[[2014年伊拉克北部內戰]]
[[對伊斯蘭國的軍事打擊]]
等
|decorations=
|battle_honours=
|commander1=[[伊斯梅爾·賈尼]]
|commander1_label=指揮官
| identification_symbol         = [[File:Flag of Quds Force.svg|200px]]
| identification_symbol_label   = 軍旗
| identification_symbol_2        = [[File:Flag of the Quds Force.svg|200px]]
| identification_symbol_2_label   =
}}
{{中文译名
| putonghua = 圣城旅<ref>{{Cite web |url = http://www.cankaoxiaoxi.com/ym/20151022/973737.shtml |title = 10月22日译名发布： Qods Force |author = 吴月 |date = 2015-10-22 |publisher = 参考消息网 |language = zh-cn |accessdate = 2020-07-17 |archive-date = 2021-08-20 |archive-url = https://web.archive.org/web/20210820143158/http://www.cankaoxiaoxi.com/ym/20151022/973737.shtml |dead-url = no }}</ref>
| taiwan    =
| cantonese =
}}
'''聖城軍'''，或譯'''聖城旅'''（波斯語：نیروی قدس سپاه پاسداران انقلاب اسلامی ，{{lang-en|Quds Force}}），是[[伊朗]][[伊斯兰革命卫队]]的一支[[特種部隊]]，負責在國外執行任務。<ref name="FAS">{{cite web|title=Qods (Jerusalem) Force|url=https://fas.org/irp/world/iran/qods/|publisher=Federation of American Scientists Intelligence Resource Program |archiveurl=https://web.archive.org/web/20121020171540/http://www.fas.org/irp/world/iran/qods/ |archivedate=2012-10-20 |date=1998-08-21}}</ref>聖城軍指揮官直接聽令於[[伊朗最高领袖]]。<ref name=ltn2011>{{Cite news |url=http://news.ltn.com.tw/news/world/paper/531067 |title=神秘聖城軍 專打境外代理戰爭 |work=自由時報電子報 |date=2011-10-13 |accessdate=2016-10-12 |archive-date=2020-11-26 |archive-url=https://web.archive.org/web/20201126181259/https://news.ltn.com.tw/news/world/paper/531067 |dead-url=no }}</ref>2011年有報導估計聖城軍的人數介乎5,000至14,000人之間。<ref name=ltn2011/>

美國軍方於2007年指責聖城軍和[[真主党]]在伊朗訓練伊拉克人，然后把他们送回伊拉克袭击美軍，造成美軍人員喪生。<ref>{{Cite news |url=https://www.voachinese.com/a/a-21-n2007-07-02-voa36-63220922/970194.html |title=美军指伊朗助伊拉克实施袭击 |publisher=VOA |date=2007-07-02 |accessdate=2020-01-04 |archive-date=2020-04-27 |archive-url=https://web.archive.org/web/20200427065541/https://www.voachinese.com/a/a-21-n2007-07-02-voa36-63220922/970194.html |dead-url=no }}</ref>[[美國財政部]]於2007年10月25日將聖城軍列為[[恐怖組織]]，禁止美國公民與聖城軍進行任何交易，並凍結聖城軍在美國的資產。<ref name="us-2007-10-25">{{cite web|url=http://www.treasury.gov/press-center/press-releases/Pages/hp644.aspx|title=Fact Sheet: Designation of Iranian Entities and Individuals for Proliferation Activities and Support for Terrorism|date=2007-10-25|publisher=U.S. Department of the Treasury|accessdate=2014-11-11|archive-date=2014-11-10|archive-url=https://web.archive.org/web/20141110014318/http://www.treasury.gov/press-center/press-releases/Pages/hp644.aspx|dead-url=no}}</ref>加拿大也於2012年12月17日將聖城軍列為恐怖組織。<ref name="canada-2014-01-22">{{cite web |url=http://www.publicsafety.gc.ca/cnt/ntnl-scrt/cntr-trrrsm/lstd-ntts/crrnt-lstd-ntts-eng.aspx |title=Currently listed entities |author= |date= |work= |publisher=Publicsafety.gc.ca |accessdate=2014-11-11 |archive-date=2017-02-02 |archive-url=https://web.archive.org/web/20170202121931/https://www.publicsafety.gc.ca/cnt/ntnl-scrt/cntr-trrrsm/lstd-ntts/crrnt-lstd-ntts-eng.aspx |dead-url=no }}</ref>

2011年，美国参议院情报委员会主席[[黛安·范士丹]]称，美国政府有足够的证据显示，圣城军参与了刺杀沙特阿拉伯驻美大使的阴谋策划。<ref>{{Cite news |url=https://www.voachinese.com/a/article-20111016-us-iran-plot-131951888/789201.html |title=范斯坦：伊朗参与刺杀阴谋证据确凿 |publisher=VOA |date=2011-10-16 |accessdate=2020-01-04 |archive-date=2020-12-19 |archive-url=https://web.archive.org/web/20201219131104/https://www.voachinese.com/a/article-20111016-us-iran-plot-131951888/789201.html |dead-url=no }}</ref>

2020年1月3日，聖城軍司令[[卡西姆·蘇萊曼尼]]在伊拉克[[巴格達國際機場]]附近被美軍[[2020年巴格达国际机场空袭|空袭]]殺死。<ref name=bbc50979463>{{Cite news |url=https://www.bbc.com/news/world-middle-east-50979463 |title=Qasem Soleimani: US kills top Iranian general in Baghdad air strike |publisher=BBC |date=2020-01-03 |accessdate=2020-01-04 |archive-date=2020-01-08 |archive-url=https://web.archive.org/web/20200108023014/https://www.bbc.com/news/world-middle-east-50979463 |dead-url=no }}</ref>

2024年4月1日，[[2024年以色列轰炸伊朗驻叙利亚大使馆|以色列對伊朗駐敘利亞領事館空襲]]造成11人死亡，其中包含高層指揮官[[穆罕默德-礼萨·扎赫迪]]及其副手拉伊米（Haji Rahimi）。<ref>{{Cite web |url=https://udn.com/news/story/123777/7871381 |title=伊朗矢言報復！駐敘利亞領事館遭以色列空襲釀11死 聖城旅3高層遇害 |access-date=2024-04-02 |archive-date=2024-04-05 |archive-url=https://web.archive.org/web/20240405063651/https://udn.com/news/story/123777/7871381 |dead-url=no }}</ref>

==敘利亞內戰==
在[[叙利亚内战]]中，聖城軍在敘利亞參與培訓敘利亞政府軍和親政府民兵。<ref>{{Cite web |url=http://cn.nytimes.com/world/20120905/c05arms/dual/ |title=伊朗暗中支持叙利亚 |work=纽约时报中文网 |date=2012-09-05 |access-date=2016-10-12 |archive-date=2021-08-20 |archive-url=https://web.archive.org/web/20210820143220/https://cn.nytimes.com/world/20120905/c05arms/dual/ |dead-url=no }}</ref>

==歷任指揮官==
{| class = "wikitable"
!#
!肖像
!姓名
（生卒）
!任期
|-
|1 ||[[File:Ahmad Vahidi 1401 (cropped).jpeg|75px]] || {{le|艾哈邁德·瓦希迪|Ahmad Vahidi}}准將（1958―） ||1988年―1998年
|-
|2 ||[[File:Qasem Soleimani with Zolfaghar Order.jpg|75px]] || [[卡西姆·蘇萊曼尼]]少將（1957―2020） ||1998年―2020年
|-
|3 ||[[File:Esmail Ghaani in january 2020.jpg|75px]] || [[伊斯梅爾·賈尼]]准將（1957―） ||2020年―
|}

==參見==
*[[叙利亚内战期间伊朗对叙利亚的援助]]
*[[伊拉克、敘利亞、約旦美國基地遭襲事件]]

==參考文獻==
{{Reflist}}

==延伸阅读==
*Hesam Forozan, The Military in Post-Revolutionary Iran: The Evolution and Roles of the Revolutionary Guards, c. 2017
*Safshekan, Roozbeh; Sabet, Farzan, "The Ayatollah's Praetorians: The Islamic Revolutionary Guard Corps and the 2009 Election Crisis", The Middle East Journal, Volume 64, Number 4, Autumn 2010, pp. 543–558(16).
*Wise, Harold Lee (2007). Inside the Danger Zone: The U.S. Military in the Persian Gulf 1987–88. Annapolis: Naval Institute Press. ISBN 1-59114-970-3.

[[Category:伊朗特種部隊]]
[[Category:軍事特種部隊]]
[[Category:1980年伊朗建立]]
[[Category:伊斯兰革命卫队|*]]
[[Category:叙利亚内战亲政府派别]]
[[Category:美国指定的恐怖组织]]
[[Category:加拿大指定的恐怖組織]]
[[Category:敘利亞內戰中的軍隊編制]]
[[Category:1980年建立的組織]]

title: 聖城軍

國家或地區: 伊朗伊斯蘭共和國

部門: 伊斯兰革命卫队

種類: 特種部隊

功能: 特种作戰、隱蔽行動

參與戰役: 兩伊戰爭 · 第五次中东战争 · 叙利亚内战 · 2014年伊拉克北部內戰 · 對伊斯蘭國的軍事打擊 · 等

title: 指挥官

指揮官: 伊斯梅爾·賈尼


text:
# Poliptyk augustiański
Poliptyk augustiański – pierwotnie ołtarz główny kościoła św. Katarzyny wchodzącego w skład zespołu klasztornego OO. augustianów na Kazimierzu w Krakowie (stąd nazwa dzieła). Do dziś z poliptyku zachowało się trzynaście obrazów przedstawiających dwa cykle: sceny z życia Chrystusa i Marii. Obrazy namalował krakowski malarz Mikołaj Haberschrack. Jest to jedno z cenniejszych dzieł gotyckiego malarstwa tablicowego w Polsce z 2. połowy XV wieku.

## Dzieje
Dzięki źródłom archiwalnym wiadomo o tym dziele stosunkowo dużo. Inicjatorami powstania dzieła byli kazimierscy augustianie, którzy aktywnie uczestniczyli w rozwoju krakowskiego malarstwa tablicowego.
Dnia 22 kwietnia 1468 Mikołaj Haberschrack zatwierdził kontrakt zawarty z konwentem, w którym zakonnicy zlecili wykonanie obrazów do ołtarza. Na podstawie zachowanych elementów można przypuszczać, iż poliptyk był monumentalnym retabulum ołtarzowym. Dzieło to miało być wykonane szybko, bo w ciągu pięciu miesięcy – według kontraktu ad festum sancti Michaelis proxime, czyli do 28 września 1468. Na podstawie informacji źródłowych nie da się stwierdzić, czy artysta dostosował się do terminu. Jeśli tak było, to ze względu na krótki czas Haberschrack musiał malowane kwatery wykonywać przy udziale większej ilości pomocników ze swojego warsztatu, zaś materiały i podobrazia miał uprzednio przygotowywane. Przypuszcza się, że kontrakt z 1468 był umową dodatkową, sankcjonującą w sposób ostateczny nieznane wcześniejsze kontrakty, oraz ustalającą termin ukończenia dzieła.
Poliptyk augustiański był thabule magna – ołtarzem głównym kościoła klasztornego. Znajdował się tam do czasów nowożytnych, kiedy to zakonnicy postanowili zlecić wykonanie kolejnych ołtarzy: w XVI wieku ołtarza z obrazami Jana Goraja, a później obecnego monumentalnego ołtarza w stylu wczesnego baroku. Natomiast dawny poliptyk gotycki mógł zostać rozebrany już w XVI wieku, zaś kwatery przeniesiono do katedry na Wawelu oraz na krużganki klasztoru augustianów; zawieszone na ścianach obrazy ze scenami pasyjnymi, pełniły rolę stacji Męki Pańskiej.
Zachowane kwatery dawnego retabulum zostały nabyte przez Muzeum Narodowe w Krakowie. Obecnie eksponowane są w pałacu Erazma Ciołka przy ul. Kanoniczej w Krakowie.
- Wypędzenie przekupniów ze świątyni, Modlitwa w Ogrojcu i Naigrawanie – obrazy z poliptyku augustiańskiego
- Wypędzenie przekupniów ze świątyni
- Modlitwa w Ogrojcu
- Naigrawanie Chrystusa

## Wygląd
Do dziś zachowały się: trzynaście obrazów oraz fragment kolejnego, przedstawiającego Prezentację Marii w świątyni. Stan zachowania malowideł tych jest różny. Najbardziej uszkodzone są sceny Zwiastowania Św. Annie, oraz Obrzezania. Obraz ze sceną Pokłonu Trzech króli zawiera uszkodzenia, które naruszyły jedynie dolną część kompozycji. Reszta obrazów zachowała się w całości.

### Ołtarz otwarty
Rekonstrukcja ołtarza otwartego (według Jerzego Gadomskiego):
- 1. ?
- 2. Zwiastowanie Annie. Na podstawie zachowanych fragmentów można odczytać, iż scena rozgrywa się we wnętrzu kaplicy, w której Święta Anna Samotrzecia w pozie modlitewnej zwraca się do anioła unoszącego się nad mensą ołtarzową.
- 3. Prezentacja Marii w świątyni. W zachowanej części obrazu widoczne są: grupa ludzi, która miała otaczać główną część sceny, oraz fragment wnętrza z kolumną ozdobioną kapitelem z motywem roślinnym.
- 4. Pokłon Trzech Króli. W podniszczonej stajence siedzi Maria z Dzieciątkiem, zaś królowie ubrani w pełnych splendoru strojach stoją na czele orszaku zmierzającego do Betlejem. Za nimi widoczny jest rozległy górzysty krajobraz z kościołem. Uwagę przykuwa wnikliwe opracowanie dekoracji szat monarchów, o wyszukanych motywach roślinnych i ornamentalnych, przez co prozaiczna scena wzbogacona jest dworską i nieco egzotyczną atmosferą.
- 5. Obrzezanie. W zachowanych fragmentach widać kapłanów oraz Marię z Józefem, niewidoczne jest Dzieciątko. Tłem tej kompozycji jest eleganckie wnętrze gotyckiej budowli, o centralizującej formie, co zostało podkreślone filarem stojącym na osi środkowej obrazu.
- 6. ?
- 7. Gody w Kanie Galilejskiej. Chrystus został ukazany w momencie rozmowy z Marią, która siedzi wśród biesiadujących uczniów, zwracających się w stronę siedzącego po lewej stronie Zbawiciela. Wnętrze mieszczańskiego domu pogłębia biesiadną atmosferę. Postać nalewająca wodę do stągwi w swoim wyglądzie przypomina ówczesnego mieszczanina.

### Ołtarz zamknięty
Rekonstrukcja ołtarza zamkniętego (według Jerzego Gadomskiego):
- 8. Wjazd do Jerozolimy. Po lewej stronie Chrystus jedzie na osiołku, za nim idą apostołowie, prawą część zajmuje brama do miasta, z której wychodzi tłum mieszkańców Jerozolimy w typowych dla XV-wiecznego mieszczaństwa strojach. Na ich twarzach nie widać entuzjazmu, ale zdziwienie. Artysta w sposób wysublimowany zilustrował zamkową architekturę obwarowań miasta.
- 9. Wypędzenie przekupniów ze świątyni. Scenę tę cechuje dynamizm, który nadają ukośnie ułożona ława z rozrzuconymi sakwami i monetami, wywrócony stół, uciekające zwierzęta, malownicza posadzka, oraz Jezus, który przegania chłostą grupę kupców. Szczegółowo namalowany fragment gotyckiego kościoła wraz z typowymi dla gotyckiej architektury detalami – oknami z maswerkami, portalem kruchty z czołgankami i kwiatonem w kluczu oraz przyporami sugeruje, iż Chrystus opróżnił świątynię, a artysta przeniósł ten epizod na zewnątrz.
- 10. Umywanie nóg w Wieczerniku. Pośrodku kompozycji klęczy Chrystus umywający nogi uczniom. Większość z nich siedzi w zwartym rzędzie wewnątrz budynku, z którego okien rozpościera się widok na malowniczy pagórkowy krajobraz.
- 11. Chrystus w Ogrojcu Kompozycja tego obrazu dzieli się wyraźnie na dwa plany. Na pierwszym planie umiejscowiony jest poruszony modlitwą Jezus, a obok niego śpiący apostołowie: Piotr, Jan Ewangelista oraz Jakub Starszy. Po lewej stronie ukazuje się Jezusowi anioł. Skalisty ogród emanuje bogactwem roślinności, którą artysta oddał niemalże w studyjny sposób. Pośrodku na skale stoi kielich z krzyżem zapowiadający zbawczą śmierć Chrystusa. Na drugim planie ukazana jest zwarta rzesza żołnierzy prowadzona przez Judasza, z których jeden wyraźnie wskazuje na cel ich wyprawy.
- 12. Pojmanie Chrystusa. Ta pełna dramatyzmu scena zawiera na dalszym planie wątek pocałunku Judasza. Chrystus jest otoczony przez tłum żołnierzy. Na pierwszym planie Święty Piotr walczy z Malchusem.
- 13. Chrystus przed Kajfaszem. Artysta zwraca uwagę na motywy gotyckiej architektury, czego przykładami są balkon z trójbocznym wykuszem, czy okna, w których można dostrzec gomółki. Natomiast żołnierze prowadzący Jezusa to średniowieczni rycerze. Zwraca uwagę wnikliwa obserwacja XV-wiecznego uzbrojenia.
- 14. Chrystus przed Piłatem. W swoim wyglądzie scena ta jest niemal kopią poprzedniej, co szczególnie jest widoczne w przedstawieniu Jezusa.
- 15. Naigrawanie. W tym obrazie została przedstawiona grupa złoczyńców, która bezlitośnie bije, wyszydza i szarpie samotnego Chrystusa. Ich twarze są mocno powykrzywiane, szpetne, niemalże groteskowe. Od strony plastycznej w tym obrazie widać niezrealizowane w pełni poprawnie dążenie artysty do osiągnięcia perspektywy, co widać szczególnie w układzie posadzki.
- 16. Koronowanie cierniem. Jest to ostatnia zachowana scena pasyjna tego poliptyku. Trzy ostatnie nie zachowały się, a przypuszczać można, iż kontynuowały narrację Pasji. Koronowanie cierniem jest kontynuacją Naigrawania, jeśli chodzi o dramatyzm sceny oraz twarze złoczyńców. W celu urozmaicenia kompozycji artysta zamyka scenę w arkadzie z trójlistnym łukiem. Tło, które tworzy gotyckie wnętrze, w przeciwieństwie do Naigrawania zostało przysłonięte przez postacie.
- 17 ?
- 18 ?
- 19 ?

## Analiza i interpretacja
Jest to pierwszy znany na terenie Małopolski poliptyk. Jest to zarazem najwcześniejsze dzieło z tego regionu, którego autor jest znany z imienia. Zawiera on wątki św. Anny, życia Marii i dzieciństwa Chrystusa, sceny z działalności Chrystusa oraz obszerny cykl ilustrujący Pasję. Zachowane obrazy cechuje zróżnicowanie w skali siły wyrazu. Sceny Zwiastowania Annie oraz Modlitwy w Ogrójcu emanują liryzmem. Ponadto te sceny poświadczają wrażliwość artysty na przyrodę i zjawiska natury. Z kolei Wypędzenie przekupniów ze świątyni i Naigrawanie cechują dramatyzm, dynamizm, który buduje gwałtowny ruch postaci, oraz liczne diagonalne linie ścian budynku, przedmiotów, bądź układu posadzki. Natomiast scena Pokłonu Trzech Króli jest przesycona splendorem i dostojeństwem oraz bogactwem dworskości. Monotonia i uproszczona kompozycja cechują Gody w Kanie Galilejskiej oraz Umywanie nóg. Odmienny jest także poziom artystyczny poszczególnych obrazów, co może poświadczać udział w tworzeniu dzieła szerokiego grona pomocników.
Sceny Zwiastowania Św. Annie i Prezentacji Marii w świątyni odzwierciedlają ówczesną postawę religijną. Od lat 60. XV stulecia przypada silny rozwój kultu Marii, a wiązało się to z ideami Marii Wniebowziętej i Niepokalanej rozbudzonymi przez uchwałę soboru w Bazylei. W konsekwencji zaczęto wprowadzać do ikonografii maryjnej cykle historyczne, do których wprowadzano wątek poświęcony św. Annie, wśród nich w typie znanym jako Anna Samotrzeć.

title: Poliptyk augustiański

wikitext:
{{Dopracować|przypisy=2022-05}}
{{Dzieło sztuki infobox
 |tytuł             = Pokłon Trzech Króli<br />(fragment poliptyku augustiańskiego)
 |tytuł oryginalny  =
 |zdjęcie           = Nicolaus Haberschrack - Pokłon Trzech Króli - MNK I-594 (432612).jpg
 |opis zdjęcia      =
 |alt zdjęcia       =
 |autor             = [[Mikołaj Haberschrack]]
 |rodzaj            =
 |data powstania    = przed 1468
 |medium            = tempera na desce
 |wymiary           =
 |miejscowość       =
 |lokalizacja       = [[Muzeum Narodowe w Krakowie]]
 |commons           = Category:Augustinian_Polyptych
}}
'''Poliptyk augustiański''' – pierwotnie ołtarz główny [[Kościół św. Katarzyny Aleksandryjskiej i św. Małgorzaty w Krakowie|kościoła św. Katarzyny]] wchodzącego w skład zespołu klasztornego OO. [[Augustianie|augustianów]] na [[Kazimierz (Kraków)|Kazimierzu]] w [[Kraków|Krakowie]] (stąd nazwa dzieła). Do dziś z [[poliptyk]]u zachowało się trzynaście obrazów przedstawiających dwa cykle: sceny z życia Chrystusa i Marii. Obrazy namalował krakowski malarz [[Mikołaj Haberschrack]]. Jest to jedno z cenniejszych dzieł [[gotyk|gotyckiego]] [[malarstwo tablicowe|malarstwa tablicowego]] w Polsce z 2. połowy XV wieku.

== Dzieje ==
Dzięki źródłom archiwalnym wiadomo o tym dziele stosunkowo dużo. Inicjatorami powstania dzieła byli kazimierscy augustianie, którzy aktywnie uczestniczyli w rozwoju krakowskiego malarstwa tablicowego.

Dnia 22 kwietnia 1468 Mikołaj Haberschrack zatwierdził kontrakt zawarty z konwentem, w którym zakonnicy zlecili wykonanie obrazów do ołtarza. Na podstawie zachowanych elementów można przypuszczać, iż poliptyk był monumentalnym [[retabulum]] ołtarzowym. Dzieło to miało być wykonane szybko, bo w ciągu pięciu miesięcy – według kontraktu ''ad festum [[Święty Michał|sancti Michaelis]] proxime'', czyli do 28 września 1468. Na podstawie informacji źródłowych nie da się stwierdzić, czy artysta dostosował się do terminu. Jeśli tak było, to ze względu na krótki czas Haberschrack musiał malowane kwatery wykonywać przy udziale większej ilości pomocników ze swojego warsztatu, zaś materiały i podobrazia miał uprzednio przygotowywane. Przypuszcza się, że kontrakt z 1468 był umową dodatkową, sankcjonującą w sposób ostateczny nieznane wcześniejsze kontrakty, oraz ustalającą termin ukończenia dzieła.

Poliptyk augustiański był ''thabule magna'' – ołtarzem głównym kościoła klasztornego. Znajdował się tam do czasów nowożytnych, kiedy to zakonnicy postanowili zlecić wykonanie kolejnych ołtarzy: w XVI wieku ołtarza z obrazami Jana Goraja, a później obecnego monumentalnego ołtarza w stylu wczesnego baroku. Natomiast dawny poliptyk gotycki mógł zostać rozebrany już w XVI wieku, zaś kwatery przeniesiono do katedry na Wawelu oraz na krużganki klasztoru augustianów; zawieszone na ścianach obrazy ze scenami pasyjnymi, pełniły rolę stacji Męki Pańskiej.

Zachowane kwatery dawnego retabulum zostały nabyte przez [[Muzeum Narodowe w Krakowie]]. Obecnie eksponowane są w [[Pałac biskupa Erazma Ciołka|pałacu Erazma Ciołka]] przy [[Ulica Kanonicza w Krakowie|ul. Kanoniczej]] w Krakowie.

<gallery mode=packed heights=200px caption="''Wypędzenie przekupniów ze świątyni'', ''Modlitwa w Ogrojcu'' i ''Naigrawanie'' – obrazy z poliptyku augustiańskiego">
Wypedzenie.jpg|Wypędzenie przekupniów ze świątyni
Nicolaus Haberschrack - Prayer in Gethsemane - MNK I-595 (432952).jpg|Modlitwa w Ogrojcu
Naigrawanie.jpg|Naigrawanie Chrystusa
</gallery>

== Wygląd ==
Do dziś zachowały się: trzynaście obrazów oraz fragment kolejnego, przedstawiającego ''Prezentację Marii w świątyni''. Stan zachowania malowideł tych jest różny. Najbardziej uszkodzone są sceny ''Zwiastowania Św. Annie'', oraz ''Obrzezania''. Obraz ze sceną ''Pokłonu Trzech króli'' zawiera uszkodzenia, które naruszyły jedynie dolną część kompozycji. Reszta obrazów zachowała się w całości.

=== Ołtarz otwarty ===
[[Plik:Struktura ołtarza.PNG|180px|thumb|Rekonstrukcja ołtarza otwartego (według Jerzego Gadomskiego)]]
Rekonstrukcja ołtarza otwartego (według [[Jerzy Gadomski|Jerzego Gadomskiego]]):
* 1. '''?'''
* 2. '''Zwiastowanie Annie'''. Na podstawie zachowanych fragmentów można odczytać, iż scena rozgrywa się we wnętrzu kaplicy, w której Święta Anna Samotrzecia w pozie modlitewnej zwraca się do anioła unoszącego się nad [[mensa (budownictwo)|mensą]] ołtarzową.
* 3. '''Prezentacja Marii w świątyni'''. W zachowanej części obrazu widoczne są: grupa ludzi, która miała otaczać główną część sceny, oraz fragment wnętrza z kolumną ozdobioną [[kapitel]]em z motywem roślinnym.
* 4. '''Pokłon Trzech Króli'''. W podniszczonej stajence siedzi Maria z Dzieciątkiem, zaś królowie ubrani w pełnych splendoru strojach stoją na czele orszaku zmierzającego do Betlejem. Za nimi widoczny jest rozległy górzysty krajobraz z kościołem. Uwagę przykuwa wnikliwe opracowanie dekoracji szat monarchów, o wyszukanych motywach roślinnych i ornamentalnych, przez co prozaiczna scena wzbogacona jest dworską i nieco egzotyczną atmosferą.
* 5. '''Obrzezanie'''. W zachowanych fragmentach widać kapłanów oraz Marię z Józefem, niewidoczne jest Dzieciątko. Tłem tej kompozycji jest eleganckie wnętrze gotyckiej budowli, o centralizującej formie, co zostało podkreślone filarem stojącym na osi środkowej obrazu.
* 6. '''?'''
* 7. '''Gody w Kanie Galilejskiej'''. Chrystus został ukazany w momencie rozmowy z Marią, która siedzi wśród biesiadujących uczniów, zwracających się w stronę siedzącego po lewej stronie Zbawiciela. Wnętrze mieszczańskiego domu pogłębia biesiadną atmosferę. Postać nalewająca wodę do [[stągiew|stągwi]] w swoim wyglądzie przypomina ówczesnego mieszczanina.

=== Ołtarz zamknięty ===
[[Plik:Struktura ołtarza2.PNG|thumb|180px|Rekonstrukcja ołtarza zamkniętego (według Jerzego Gadomskiego)]]
Rekonstrukcja ołtarza zamkniętego (według Jerzego Gadomskiego):
* 8. '''Wjazd do Jerozolimy'''. Po lewej stronie Chrystus jedzie na osiołku, za nim idą apostołowie, prawą część zajmuje brama do miasta, z której wychodzi tłum mieszkańców Jerozolimy w typowych dla XV-wiecznego mieszczaństwa strojach. Na ich twarzach nie widać entuzjazmu, ale zdziwienie. Artysta w sposób wysublimowany zilustrował zamkową architekturę obwarowań miasta.
* 9. '''Wypędzenie przekupniów ze świątyni'''. Scenę tę cechuje dynamizm, który nadają ukośnie ułożona ława z rozrzuconymi sakwami i monetami, wywrócony stół, uciekające zwierzęta, malownicza posadzka, oraz Jezus, który przegania chłostą grupę kupców. Szczegółowo namalowany fragment gotyckiego kościoła wraz z typowymi dla gotyckiej architektury detalami – oknami z [[maswerk]]ami, portalem kruchty z [[czołganka]]mi i [[kwiaton]]em w kluczu oraz [[szkarpa|przyporami]] sugeruje, iż Chrystus opróżnił świątynię, a artysta przeniósł ten epizod na zewnątrz.
* 10. '''Umywanie nóg w Wieczerniku'''. Pośrodku kompozycji klęczy Chrystus umywający nogi uczniom. Większość z nich siedzi w zwartym rzędzie wewnątrz budynku, z którego okien rozpościera się widok na malowniczy pagórkowy krajobraz.
* 11. '''Chrystus w Ogrojcu''' Kompozycja tego obrazu dzieli się wyraźnie na dwa plany. Na pierwszym planie umiejscowiony jest poruszony modlitwą Jezus, a obok niego śpiący apostołowie: [[Święty Piotr|Piotr]], [[Jan Ewangelista]] oraz [[Jakub Starszy]]. Po lewej stronie ukazuje się Jezusowi anioł. Skalisty ogród emanuje bogactwem roślinności, którą artysta oddał niemalże w studyjny sposób. Pośrodku na skale stoi kielich z krzyżem zapowiadający zbawczą śmierć Chrystusa. Na drugim planie ukazana jest zwarta rzesza żołnierzy prowadzona przez Judasza, z których jeden wyraźnie wskazuje na cel ich wyprawy.
* 12. '''Pojmanie Chrystusa'''. Ta pełna dramatyzmu scena zawiera na dalszym planie wątek pocałunku Judasza. Chrystus jest otoczony przez tłum żołnierzy. Na pierwszym planie Święty Piotr walczy z [[Malchus]]em.
* 13. '''Chrystus przed Kajfaszem'''. Artysta zwraca uwagę na motywy gotyckiej architektury, czego przykładami są balkon z trójbocznym [[wykusz]]em, czy okna, w których można dostrzec [[gomółki]]. Natomiast żołnierze prowadzący Jezusa to średniowieczni rycerze. Zwraca uwagę wnikliwa obserwacja XV-wiecznego uzbrojenia.
* 14. '''Chrystus przed Piłatem'''. W swoim wyglądzie scena ta jest niemal kopią poprzedniej, co szczególnie jest widoczne w przedstawieniu Jezusa.
* 15. '''Naigrawanie'''. W tym obrazie została przedstawiona grupa złoczyńców, która bezlitośnie bije, wyszydza i szarpie samotnego Chrystusa. Ich twarze są mocno powykrzywiane, szpetne, niemalże groteskowe. Od strony plastycznej w tym obrazie widać niezrealizowane w pełni poprawnie dążenie artysty do osiągnięcia perspektywy, co widać szczególnie w układzie posadzki.
* 16. '''Koronowanie cierniem'''. Jest to ostatnia zachowana scena pasyjna tego poliptyku. Trzy ostatnie nie zachowały się, a przypuszczać można, iż kontynuowały narrację Pasji. ''Koronowanie cierniem'' jest kontynuacją ''Naigrawania,'' jeśli chodzi o dramatyzm sceny oraz twarze złoczyńców. W celu urozmaicenia kompozycji artysta zamyka scenę w arkadzie z trójlistnym łukiem. Tło, które tworzy gotyckie wnętrze, w przeciwieństwie do ''Naigrawania'' zostało przysłonięte przez postacie.
* 17 '''?'''
* 18 '''?'''
* 19 '''?'''

== Analiza i interpretacja ==
Jest to pierwszy znany na terenie [[Małopolska|Małopolski]] [[poliptyk]]. Jest to zarazem najwcześniejsze dzieło z tego regionu, którego autor jest znany z imienia. Zawiera on wątki [[Święta Anna|św. Anny]], życia Marii i dzieciństwa Chrystusa, sceny z działalności Chrystusa oraz obszerny cykl ilustrujący [[Pasja|Pasję]]. Zachowane obrazy cechuje zróżnicowanie w skali siły wyrazu. Sceny ''Zwiastowania Annie'' oraz ''Modlitwy w Ogrójcu'' emanują liryzmem. Ponadto te sceny poświadczają wrażliwość artysty na przyrodę i zjawiska natury. Z kolei ''Wypędzenie przekupniów ze świątyni'' i ''Naigrawanie'' cechują dramatyzm, dynamizm, który buduje gwałtowny ruch postaci, oraz liczne diagonalne linie ścian budynku, przedmiotów, bądź układu posadzki. Natomiast scena ''Pokłonu Trzech Króli'' jest przesycona splendorem i dostojeństwem oraz bogactwem dworskości. Monotonia i uproszczona kompozycja cechują Gody w ''Kanie Galilejskiej'' oraz ''Umywanie nóg''. Odmienny jest także poziom artystyczny poszczególnych obrazów, co może poświadczać udział w tworzeniu dzieła szerokiego grona pomocników.

Sceny ''Zwiastowania Św. Annie'' i ''Prezentacji Marii w świątyni'' odzwierciedlają ówczesną postawę religijną. Od lat 60. XV stulecia przypada silny rozwój kultu Marii, a wiązało się to z ideami Marii Wniebowziętej i Niepokalanej rozbudzonymi przez uchwałę [[Sobór w Bazylei|soboru w Bazylei]]. W konsekwencji zaczęto wprowadzać do ikonografii maryjnej cykle historyczne, do których wprowadzano wątek poświęcony św. Annie, wśród nich w typie znanym jako [[Anna Samotrzeć]].

== Bibliografia ==
* [[Jerzy Gadomski]], ''Gotyckie malarstwo tablicowe w Małopolsce. 1460-1500'', Warszawa 1988.
* ''Malarstwo gotyckie w Polsce'', red. Adam S. Labuda, Krystyna Secomska, Warszawa 2006.
* Maria Otto Michałowska, ''Gotyckie malarstwo tablicowe w Polsce'', Warszawa 1982

[[Kategoria:Obrazy Mikołaja Haberschracka]]
[[Kategoria:Obrazy z motywami z Nowego Testamentu]]
[[Kategoria:Obrazy w pałacu biskupa Erazma Ciołka]]

title: Pokłon Trzech Króli · (fragment poliptyku augustiańskiego)

Autor: Mikołaj Haberschrack

Data powstania: przed 1468

Medium: tempera na desce

Lokalizacja: Muzeum Narodowe w Krakowie


text:
# Ketip
Ketip is een bestuurslaag in het regentschap Pati van de provincie Midden-Java, Indonesië. Ketip telt 2154 inwoners (volkstelling 2010).

wikiname: nlwiki

title: Ketip

in_language: nl

wikitext:
{{Infobox plaats in Indonesië
| soort          = Dorp
| naam           = Ketip
| inwoners       = 2154
| datum inwoners = 2010
| provincie      = [[Midden-Java]]
| regentschap    = [[Pati (regentschap)|Pati]]
| onderdistrict  = [[Juwana]]
| eiland         =
| tijdzone       =
| code desa      = 3318080003
| mapname        =
| lat_deg        =
| lat_min        =
| lat_sec        =
| lon_deg        =
| lon_min        =
| lon_sec        =
| image          =
| caption        =
}}
'''Ketip''' is een bestuurslaag in het [[Regentschap (Indonesië)|regentschap]] [[Pati (regentschap)|Pati]] van de [[Provincies van Indonesië|provincie]] [[Midden-Java]], [[Indonesië]]. Ketip telt 2154 inwoners (volkstelling 2010).

{{Appendix|2=
* Resultaten van de volkstelling (2010), Badan Pusat Statistik, [https://web.archive.org/web/20121202090212/http://bps.go.id/eng/download_file/Population_of_Indonesia_by_Village_2010.pdf Population_of_Indonesia_by_Village]
}}
{{Beginnetje|landen & Volken|land=Indonesië|2=2013|3=06|4=20}}

[[Categorie:Plaats in Midden-Java]]

title: Situering

Provincie: Midden-Java

Regentschap of · stadsgemeente: Pati

Onderdistrict: Juwana

title: Algemeen

title: Overig

Portaal: Indonesië


text:
# Charles Thomas Hudson

Charles Thomas Hudson (11 March 1828 – 23 October 1903) was an English naturalist, particularly interested in microscopical research, and in the microscopic animal rotifer.

## Early life and teaching career
Hudson was born in 1828 in Brompton, London, third of five sons of John Corrie Hudson, chief clerk of the Legacy Duty Office, and wife Emily. His father in youth was an advanced radical and friend of William Godwin, of the Shelleys, Charles Lamb and William Hazlitt.
He was educated at Kensington Grammar School and The Grange, Sunderland. He was musical, and as a young man wrote and composed songs. Family circumstances compelled him to earn his living by teaching at an early age, in Glasgow and later at the Liverpool Royal Institution. In 1848 he went to St John's College, Cambridge, where he graduated in 1852, proceeding M.A. in 1855 and LL.D. in 1866. After leaving Cambridge he became on 25 July 1852 second master of Bristol Grammar School, and on 30 March 1855 he was appointed headmaster.
He resigned this post at midsummer 1860, and in 1861 opened a private school at Manilla Hall, Clifton, Bristol, formerly the residence of Sir William Draper, which he conducted until 1881. Hudson's varied interests and sympathies made the school successful. Afterwards he lived at 6 Royal York Crescent, Clifton; in 1891 he moved to Dawlish, Devon, and in 1899 to Shanklin, Isle of Wight. During his later years he often gave lectures, chiefly at public schools, on natural history, which he illustrated with coloured transparencies of his own construction.

## Microscopical research
Hudson devoted his leisure to microscopical research, and in particular to the study of the Rotifera. His earliest investigations on the microscopic animals dated to around 1854. His first printed paper was on Rhinops Vitrea in the Annals and Magazine of Natural History for 1869. Afterwards he published numerous papers in the Microscopical Journal and the Quarterly Journal of Microscopical Science, describing new genera and species of Rotifera, of which Pedalion mirum was a notable discovery. A list of these papers is given in the Journal of the Royal Microscopical Society for 1904, page 49.
He was elected fellow of the Royal Microscopical Society in 1872; he was president of the society from 1888 to 1890, and an honorary fellow from 1901 until his death.
With Philip Henry Gosse he published in 1886 and 1889 the three-volume The Rotifera: or Wheel-Animalcules. In recognition of this, the standard monograph on the subject, he was elected Fellow of the Royal Society in 1889. Lord Avebury (Pleasures of Life, ch. 9) quotes the charming introduction of this work as showing that the true naturalist was no mere dry collector. Hudson's natural gift for drawing found expression in the illustrations of The Rotifera.
Hudson died in Shanklin on 23 October 1903, and was buried there. He married on 19 June 1855 Mary Ann Tibbits, and they had one daughter, Florence; his second marriage on 24 June 1858, at Clifton, was to Louisa Maria Fiott Hammond, and they had four sons and five daughters. An obituary was published in the Journal of the Royal Microscopical Society.

## The Hudson Transparencies
The Hudson Transparencies are a collection of 58 large framed manila paper screens made by Hudson, circa 1880s, as teaching aids.  Shapes were cut out of the manila paper and decorated with tissue paper, which was painted with watercolour designs.  When the transparencies are backlit, striking images of microscopic organisms become apparent.  The Hudson Transparencies are held in the University of Exeter Special Collections Department, reference number EUL MS 442.
A study of the transparencies was carried out in 2011 by Robin Wootton for an article in the Report and Transactions of the Devonshire Association 143, where the transparencies were catalogued for the first time and twenty illustrated.

title: Charles Thomas Hudson

wikitext:
{{Short description|English naturalist}}
{{Use dmy dates|date=September 2019}}
'''Charles Thomas Hudson''' (11 March 1828 – 23 October 1903) was an English naturalist, particularly interested in microscopical research, and in the microscopic animal [[rotifer]].

==Early life and teaching career==
Hudson was born in 1828 in [[Brompton, London]], third of five sons of John Corrie Hudson, chief clerk of the Legacy Duty Office, and wife Emily. His father in youth was an advanced radical and friend of [[William Godwin]], of the Shelleys, [[Charles Lamb]] and [[William Hazlitt]].<ref name="dnb">{{cite DNB12|first=Charles Lethbridge|last=Kingsford|authorlink=Charles Lethbridge Kingsford|wstitle=Hudson, Charles Thomas|volume=2|page=314}}</ref>

He was educated at Kensington Grammar School and The Grange, Sunderland. He was musical, and as a young man wrote and composed songs. Family circumstances compelled him to earn his living by teaching at an early age, in Glasgow and later at the [[Liverpool Royal Institution]]. In 1848 he went to [[St John's College, Cambridge]], where he graduated in 1852, proceeding [[Master of Arts|M.A.]] in 1855 and [[Legum Doctor|LL.D.]] in 1866. After leaving Cambridge he became on 25 July 1852 second master of [[Bristol Grammar School]], and on 30 March 1855 he was appointed headmaster.<ref name="dnb"/>

He resigned this post at midsummer 1860, and in 1861 opened a private school at Manilla Hall, [[Clifton, Bristol]], formerly the residence of [[William Draper (British Army officer)|Sir William Draper]], which he conducted until 1881. Hudson's varied interests and sympathies made the school successful. Afterwards he lived at 6 [[Royal York Crescent]], Clifton; in 1891 he moved to [[Dawlish]], Devon, and in 1899 to [[Shanklin]], Isle of Wight. During his later years he often gave lectures, chiefly at [[public school (United Kingdom)|public schools]], on natural history, which he illustrated with coloured transparencies of his own construction.<ref name="dnb"/>

==Microscopical research==
Hudson devoted his leisure to microscopical research, and in particular to the study of the [[Rotifer]]a. His earliest investigations on the microscopic animals dated to around 1854.<ref>C.T. Hudson assisted by P.H. Gosse, ''The Rotifera; or Wheel-Animalcules, both British and Foreign.'' London: Longmans, Green, and Co., 1889, [https://www.biodiversitylibrary.org/item/40514#page/9/mode/1up Supplement], p.vi. </ref> His first printed paper was on ''Rhinops Vitrea'' in the ''Annals and Magazine of Natural History'' for 1869. Afterwards he published numerous papers in the ''Microscopical Journal'' and the ''Quarterly Journal of Microscopical Science'', describing new genera and species of Rotifera, of which ''Pedalion mirum'' was a notable discovery. A list of these papers is given in the ''Journal of the Royal Microscopical Society'' for 1904, page 49.<ref name="dnb"/>

He was elected fellow of the [[Royal Microscopical Society]] in 1872; he was president of the society from 1888 to 1890, and an honorary fellow from 1901 until his death.<ref name="dnb"/>

With [[Philip Henry Gosse]] he published in 1886 and 1889 the three-volume ''The Rotifera: or Wheel-Animalcules.'' In recognition of this, the standard monograph on the subject, he was elected [[Fellow of the Royal Society]] in 1889. [[John Lubbock, 1st Baron Avebury|Lord Avebury]] (''Pleasures of Life'', ch. 9) quotes the charming introduction of this work as showing that the true naturalist was no mere dry collector. Hudson's natural gift for drawing found expression in the illustrations of ''The Rotifera''.<ref name="dnb"/>

Hudson died in Shanklin on 23 October 1903, and was buried there. He married on 19 June 1855 Mary Ann Tibbits, and they had one daughter, Florence; his second marriage on 24 June 1858, at Clifton, was to Louisa Maria Fiott Hammond, and they had four sons and five daughters.<ref name="dnb"/> An obituary was published in the ''[[Journal of the Royal Microscopical Society]]''.<ref>{{cite journal |title=Obituary: Charles Thomas Hudson, M.A. LL.D. F.R.S. Hon. F.E.M.S. 1828-1903. |journal=Journal of the Royal Microscopical Society |date=1904 |page=48-49}}</ref>

== The Hudson Transparencies ==
The Hudson Transparencies are a collection of 58 large framed manila paper screens made by Hudson, circa 1880s, as teaching aids.  Shapes were cut out of the manila paper and decorated with tissue paper, which was painted with watercolour designs.  When the transparencies are backlit, striking images of microscopic organisms become apparent.  The Hudson Transparencies are held in the University of Exeter [http://as.exeter.ac.uk/special-collections/ Special Collections Department], reference number EUL MS 442.

A study of the transparencies was carried out in 2011 by Robin Wootton for an article in the ''Report and Transactions of the Devonshire Association'' 143, where the transparencies were catalogued for the first time and twenty illustrated.<ref>{{Cite web|url=http://devonassoc.org.uk/the-hudson-transparencies/|title=The Hudson Transparencies – The Devonshire Association|website=devonassoc.org.uk|language=en-GB|access-date=2018-05-31}}</ref>

==References==
{{Reflist}}

'''Attribution'''

{{DNB12|first=Charles Lethbridge|last=Kingsford|authorlink=Charles Lethbridge Kingsford|wstitle=Hudson, Charles Thomas|volume=2|page=314}}

==External links==
* [https://commons.wikimedia.org/wiki/File:Hudson,_C.T._-_An_Attempt_to_re-classify_the_Rotifers.pdf Hudson, C.T., ''Memoirs: An Attempt to re-classify the Rotifers'' in ''Quarterly Journal of Microscopical Science'' (1884)] in [[Wikimedia Commons]]
* [http://www.microscopy-uk.org.uk/mag/indexmag.html?http://www.microscopy-uk.org.uk/mag/artmay05/iwrotifera.html ''The Rotifera or Wheel-Animalcules'' by Hudson and Gosse (1886): an overview by Ian Walker] www.microscopy-uk.org.uk
* University of Exeter Special Collections, for access to The Hudson Transparencies, catalogue ref EUL MS 442 http://as.exeter.ac.uk/special-collections/

{{Authority control}}

{{DEFAULTSORT:Hudson, Charles Thomas}}
[[Category:1828 births]]
[[Category:1903 deaths]]
[[Category:Alumni of St John's College, Cambridge]]
[[Category:Fellows of the Royal Society]]
[[Category:Fellows of the Royal Microscopical Society]]
[[Category:English naturalists]]
[[Category:People from the Royal Borough of Kensington and Chelsea]]