text:
# Hiéroglyphe égyptien R3
La table d'offrandes portative en hiéroglyphes égyptiens, est classifiée dans la section R « Mobilier cultuel et emblèmes sacrés » de la liste de Gardiner ; cet hiéroglyphe y est noté R3.

## Représentation
Il représente une petite table d'offrandes portative à apparence variable sur laquelle est disposé selon les occurrences des vases à offrande ou à libation, des pains parfois en tranche et autres. Il est translittéré wḏḥw ou wdḥw.

## Utilisation
C'est un idéogramme ou déterminatif du terme wḏḥw (pour wdḥw par faux archaïsme) :
| V24 | w | D · H | w | R3 |

| V24 | w | D · H | w | R3 |

| Y3 | R3 |

| Y3 | R3 |

wikiname: frwiki

title: Hiéroglyphe égyptien R3

in_language: fr

wikitext:
{{Hiero |Table d'offrandes portative| <hiero>R3</hiero>
'''Unicode R003 𓊲'''| époque = égypte | align = right}}
[[Fichier:Hiéroglyphe égyptien R3.jpg|vignette|Version [[Écriture hiéroglyphique égyptienne|hiéroglyphique]]]]
La '''table d'offrandes portative''' en [[Écriture hiéroglyphique égyptienne|hiéroglyphes égyptiens]], est [[Classification des hiéroglyphes|classifiée]] dans la section R « Mobilier cultuel et emblèmes sacrés » de la [[Liste totale des hiéroglyphes selon la classification Gardiner |liste de Gardiner]] ; cet hiéroglyphe y est noté R3.

== Représentation ==
Il représente une petite [[table d'offrandes]] portative à apparence variable sur laquelle est disposé selon les occurrences des vases à offrande ou à libation, des pains parfois en tranche et autres. Il est [[Translittération des hiéroglyphes|translittéré]] ''wḏḥw'' ou ''wdḥw''.

== Utilisation ==
C'est un [[idéogramme]] ou [[Déterminatifs de l'égyptien ancien|déterminatif]] du terme ''wḏḥw'' (pour ''wdḥw'' par faux archaïsme{{Sfn|Gardiner|1957|p=28, §19, Obs. 2}}) :{{Hiero2||<hiero>V24 w D:H w R3</hiero>|« table d'offrandes »{{sfn|Erman|Grapow|1926|p=393}},}}
{{Hiero2|Notamment comme abréviation dans le titre ''sš wdḥw'' :|<hiero>Y3 R3</hiero>|« scribe de la table d'offrande ».}}
== Notes et références ==
{{Références}}
== Bibliographie ==

* {{Ouvrage|auteur1=[[Johann Peter Adolf Erman|Adolf Erman]]|auteur2=[[Hermann Grapow]]|titre=[[Wörterbuch der ägyptischen Sprache]]|volume={{I}}|année=1926|url=https://www.hierogl.ch/wb/cgi-bin/page.pl?tome=1&page=1}}.
* {{Ouvrage|auteur1=[[Alan Henderson Gardiner]]|titre=Egyptian Grammar: Being an Introduction to the Study of Hieroglyphs|éditeur=|date=1957|isbn=|url=https://archive.org/details/egyptiangrammar_202001/mode/2up?view=theater|id=Gardiner1957|référence=Référence:Egyptian Grammar. Being an Introduction to the Study of hieroglyphs (Alan Gardiner)}}.

== Article connexe ==
* [[Table d'offrandes avec des tranches de pain (hiéroglyphe égyptien R2)]]
* [[Table d'offrandes (hiéroglyphe égyptien R1)]]

{{Palette|Hiéroglyphes}}
{{Portail|Égypte antique}}

[[Catégorie:Index égyptologique]]
[[Catégorie:Grammaire de l'égyptien hiéroglyphique]]
[[Catégorie:Hiéroglyphe égyptien|R003]]


text:
# Кеньон, Фредерик Джордж
Сэр Фредерик Джордж Кеньон (англ. Frederic George Kenyon; 15 января 1863[…], Лондон — 23 августа 1952[…], Окстед, Суррей) — британский палеограф, папиролог, историк, библеист, филолог-классик и библиотекарь

; директор Британского музея, президент Британской академии, член Королевского Лондонского общества древностей.

## Биография
Фредерик Джордж Кеньон родился 15 января 1863 года в городе Лондоне в семье Джона Роберта Кеньона, профессора английского права в Оксфорде, и, таким образом, был правнуком Ллойда Кеньона, 1-го барона Кеньона.
Учился в Винчестерском колледже, а позднее получил степень бакалавра в Колледже Магдалины в Оксфорде, где позже состоял научным сотрудником.
В 1889 году Кеньон поступил на работу ассистентом в отдел рукописей в Британском музее и к 1909 году стал его директором и главным библиотекарем; он оставался на своем посту до 1931 года.
В 1891 году Кеньон приобрёл известность в научном мире открытием и изданием в Лондоне сочинения Аристотеля об Афинской республике: «Αθηναίων πολιτεία. Aristotle on the constitution of ’Athens». Текст сочинения находился на одном из египетских папирусов, относящемся к I веку до рождества Христова. Практически все последующие издания этого знаменитого сочинения как в Англии, так и в других странах имеют в основе редакцию Кеньона. Он первый выяснил принадлежность сочинения Аристотелю и указал те перемены, какие британский папирус должен внести в афинскую историю и древности. Кеньону принадлежит также первое издание нескольких других папирусов, содержащих в себе, среди прочего, 7 стихотворений ямбографа Геронда, отрывок речи Гиперида и отрывки грамматического трактата Трифона. Фрагменты снабжены введениями и заметками («Classical texts from Papyri in the British Museum», 1891).
В 1894 году в британской столице он издал труд «Hyperides ag. Athenogenes and Phippieles», привлекший большое внимание историков.
За свои услуги в 1912 году Фредерик Джордж Кеньон был посвящен в рыцари.
С 1917 по 1921 год сэр Ф. Д. Кеньон занимал пост президента Британской академии.
В 1920 году он был назначен президентом Британской школы археологии в Иерусалиме (ныне институт названный его именем). Сэр Кеньон потратил большую часть своих денег, исследуя и публикуя древние папирусы.
Кеньон был известным знатоком древних языков и всю жизнь изучал Библию, особенно Новый Завет как исторический текст. Его книга «Наша Библия и древние рукописи», изданная в 1895 году, показывает, как египетские папирусы и другие археологические находки могут подтверждать повествование о событиях в Евангелиях. Он был убежден в исторической реальности событий, описанных в Новом Завете и заявлял следующее: «теперь устранено последнее основание для всякого сомнения в том, что Писание дошло до нас по существу в том виде, в каком оно было написано».
Сэр Фредерик Джордж Кеньон умер 23 августа 1952 года в Окстеде в английском графстве Суррей.
Его старшая дочь Дама Кэтлин Мэри Кеньон унаследовала от отца любовь к древностям и стала специалистом по библейской археологии.
Одна из наград Британской академии носит имя Медаль Кеньона.

wikiname: ruwiki

title: Кеньон, Фредерик Джордж

in_language: ru

wikitext:
{{ФИО}}
{{Учёный}}

Сэр '''Фредерик Джордж Кеньон''' ({{lang-en|Frederic George Kenyon}}; {{ВД-Преамбула}}) — [[Наука в Великобритании|британский]] {{палеограф|XIX века|XX века|Великобритании}}, [[папиролог]], {{историк|XIX века|XX века|Великобритании}}, {{библеист|XIX века|XX века|Великобритании}}, {{филолог|XIX века|XX века|Великобритании}}-[[Классическая филология|классик]] и {{библиотекарь|XIX века|XX века|Великобритании}}; директор [[Британский музей|Британского музея]], президент [[Британская академия|Британской академии]], член [[Королевское общество древностей|Королевского Лондонского общества древностей]].

== Биография ==

Фредерик Джордж Кеньон родился 15 января 1863 года в городе [[Лондон]]е в семье {{iw|Кеньон, Джон Роберт|Джона Роберта Кеньона|en|John Robert Kenyon}}, профессора [[Английское право|английского права]] в [[Оксфорд]]е, и, таким образом, был правнуком {{iw|Ллойд Кеньон, 1-й барон Кеньона|Ллойда Кеньона, 1-го барона Кеньона|en|Lloyd Kenyon, 1st Baron Kenyon}}.

Учился в [[Винчестерский колледж|Винчестерском колледже]]<ref name="Sabben-Clare187">Sabben-Clare, James. ''Winchester College''. Cave, 1981. p. 187</ref>, а позднее получил степень [[бакалавр]]а в {{iw|Колледж Магдалины|Колледже Магдалины|en|Magdalen College, Oxford}} в Оксфорде, где позже состоял научным сотрудником.

В 1889 году Кеньон поступил на работу ассистентом в отдел рукописей в [[Британский музей|Британском музее]] и к 1909 году стал его директором и главным библиотекарем; он оставался на своем посту до 1931 года.

В 1891 году Кеньон приобрёл известность в научном мире открытием и изданием в Лондоне сочинения [[Аристотель|Аристотеля]] об [[Древние Афины|Афинской республике]]: «''[[Афинская полития (Аристотель)|Αθηναίων πολιτεία]]. Aristotle on the constitution of ’Athens''». Текст сочинения находился на одном из [[египет]]ских [[папирус]]ов, относящемся к I веку до рождества Христова. Практически все последующие издания этого знаменитого сочинения как в Англии, так и в других странах имеют в основе редакцию Кеньона. Он первый выяснил принадлежность сочинения Аристотелю и указал те перемены, какие британский папирус должен внести в афинскую историю и древности. Кеньону принадлежит также первое издание нескольких других папирусов, содержащих в себе, среди прочего, 7 стихотворений ямбографа [[Герод (поэт)|Геронда]], отрывок речи [[Гиперид]]а и отрывки грамматического трактата [[Трифон (писатель)|Трифона]]. Фрагменты снабжены введениями и заметками («''Classical texts from Papyri in the British Museum''», 1891)<ref name="Викитека ЭСБЕ">{{ВТ-ЭСБЕ|Кеньон|[[Мищенко, Фёдор Герасимович|Мищенко Ф. Г.]]}}</ref>.

В 1894 году в британской столице он издал труд «''Hyperides ag. Athenogenes and Phippieles''», привлекший большое внимание историков<ref name="Викитека ЭСБЕ"/>.

За свои услуги в 1912 году Фредерик Джордж Кеньон был посвящен в рыцари.

С 1917 по 1921 год сэр Ф. Д. Кеньон занимал пост президента [[Британская академия|Британской академии]].

В 1920 году он был назначен президентом {{iw|Институт Кеньон|Британской школы археологии в Иерусалиме|en|Kenyon Institute}} (ныне институт названный его именем). Сэр Кеньон потратил большую часть своих денег, исследуя и публикуя древние папирусы.

Кеньон был известным знатоком древних языков и всю жизнь изучал [[Библия|Библию]], особенно [[Новый Завет]] как исторический текст. Его книга «''Наша Библия и древние рукописи''», изданная в 1895 году, показывает, как египетские папирусы и другие археологические находки могут подтверждать повествование о событиях в [[Евангелие|Евангелиях]]. Он был убежден в исторической реальности событий, описанных в Новом Завете и заявлял следующее: «''теперь устранено последнее основание для всякого сомнения в том, что Писание дошло до нас по существу в том виде, в каком оно было написано''»<ref>''Kenyon, Frederic''. ''The Bible & Archaeology''. New York: Harper & Row (1940).</ref>.

Сэр Фредерик Джордж Кеньон умер 23 августа 1952 года в Окстеде в английском графстве [[Суррей]].

Его старшая дочь [[Кеньон, Кэтлин|Дама Кэтлин Мэри Кеньон]] унаследовала от отца любовь к древностям и стала специалистом по [[Библейская археология|библейской археологии]]<ref>{{БРЭ|статья= Кеньон|автор= Л. И. Авилова|том= 13|страницы= 578|ссылка= https://old.bigenc.ru/archeology/text/2060891|архив= |архив дата= }}</ref>.

Одна из наград Британской академии носит имя [[Медаль Кеньона]]<ref>{{cite web|title=Kenyon Medal for Classical Studies and Archaeology|url=http://www.britac.ac.uk/about/medals/kenyon.cfm|website=Prizes and medals|publisher=British Academy|access-date=2015-06-13|archive-url=https://web.archive.org/web/20140302231015/https://www.britac.ac.uk/about/medals/kenyon.cfm|archive-date=2014-03-02|url-status=dead}}</ref><ref>{{cite web | url=https://www.thebritishacademy.ac.uk/prizes-medals/kenyon-medal/ | title=Kenyon Medal | access-date=2023-02-10 | archive-date=2019-10-14 | archive-url=https://web.archive.org/web/20191014213959/https://www.thebritishacademy.ac.uk/prizes-medals/kenyon-medal | url-status=live }}</ref>.

== Примечания ==
{{примечания}}

== Литература ==
* [[Biographisch-Bibliographisches Kirchenlexikon]].
* ''Sabben-Clare, James''. Winchester College. Cave, 1981. p. 187.
* ''Kenyon, Frederic''. The Bible & Archaeology. New York: Harper & Row (1940).

== Ссылки ==
{{Навигация}}
* {{DNB-Portal|106005375}}
* {{Gutenberg author | id=Kenyon,+Frederic+G.+(Frederic+George),+Sir }}
* [https://web.archive.org/web/20070630045809/http://www.tms.edu/tmsj/tmsj10d.pdf ''The Master's Seminary Journal'' 1:10 (Spring 1999), 42].

{{Библиоинформация}}

[[Категория:Папирологи]]
[[Категория:Директора Британского музея]]
[[Категория:Президенты Британской академии]]
[[Категория:Члены Лондонского общества древностей]]
[[Категория:Филологи-классики]]

title: Фредерик Джордж Кеньон

Место рождения: - Лондон, Великобритания

Место смерти: - Окстед, Суррей, Англия, Великобритания

Страна: - Великобритания

Род деятельности: палеограф, историк, классицист, папиролог, библиотекарь, филолог-классик, библеист, переводчик

Научная сфера: палеография, папирология, филология и история

Место работы: - колледж Магдалины - Британский музей - Британская академия

Альма-матер: - колледж Магдалины - Винчестерский колледж

Награды и премии: член Королевского общества древностей член Британской академии медаль Бёркитта (1934) почётный доктор Университета Париж IV Сорбонна (1927)


text:
# Kaijū Monogatari
Kaijū Monogatari is a role-playing video game developed by Birthday and published by Namco for the Family Computer, in November 1988 in Japan. It was followed up by Daikaijū Monogatari on the Super Famicom.

wikiname: enwiki

title: Kaijū Monogatari

in_language: en

wikitext:
{{expand Japanese|topic=vg|貝獣物語}}
{{Short description|1988 video game}}
{{Infobox video game
|title=Kaijū Monogatari
|image=
|developer=[[Birthday (company)|Birthday]]
|publisher=[[Namco]]
|series=Kaijū Monogatari
|genre=[[Role-playing video game]]
|designer=
|composer=
|released={{vgrelease|JP|November 18, 1988}}
|modes=[[Single-player]]
|platforms=[[Nintendo Entertainment System|Family Computer]]
}}

{{nihongo foot|'''''Kaijū Monogatari'''''|貝獣物語||"Shell Monsters Story"|lead=yes|group=lower-alpha}} is a [[role-playing video game]] developed by [[Birthday (company)|Birthday]] and published by [[Namco]] for the [[Nintendo Entertainment System|Family Computer]], in November 1988 in Japan. It was followed up by ''[[Daikaijū Monogatari]]'' on the [[Super Nintendo Entertainment System|Super Famicom]].

==Notes==
{{notelist}}

== External links ==
* [http://www.giantbomb.com/kaijuu-monogatari/3030-40383/ ''Kaijū Monogatari''] at ''Giant Bomb''

{{DEFAULTSORT:Kaiju Monogatari}}
[[Category:1988 video games]]
[[Category:Birthday (company) games]]
[[Category:Fantasy video games]]
[[Category:Japan-exclusive video games]]
[[Category:Kaiju video games]]
[[Category:Namco games]]
[[Category:Nintendo Entertainment System games]]
[[Category:Nintendo Entertainment System-only games]]
[[Category:Role-playing video games]]
[[Category:Single-player video games]]
[[Category:Top-down video games]]
[[Category:Video games developed in Japan]]

{{rpg-videogame-stub}}

title: Kaijū Monogatari

Developer(s): Birthday

Publisher(s): Namco

Series: Kaijū Monogatari

Platform(s): Family Computer

Release: - JP: November 18, 1988

Genre(s): Role-playing video game

Mode(s): Single-player


text:
# Estrada europeia 22
A E22 - ou Estrada europeia 22 - começa no Reino Unido, passa pela Holanda, Alemanha, Suécia e Letónia, e termina na Rússia.
Esta estrada tem 5 320 km de extensão.

## Itinerário
Holyhead - Chester - Warrington - Manchester - Leeds - Doncaster - Immingham -  Amesterdão - Groninga -   Oldemburgo -  Bremen - Hamburgo - Lübeck - Rostock - Stralsund - Sassnitz -  Trelleborg - Malmö - Lund - Kristianstad - Kalmar - Norrköping -  Ventspils - Riga - Rezekne -  Sebez - Velikie Luki - Moscovo - Vladimir - Nizhny Novgorod - Kazan - Yelabuga - Perm - Ekaterimburgo - Tyumen - Ishim

wikiname: ptwiki

title: Estrada europeia 22

in_language: pt

wikitext:
[[Ficheiro:Tabliczka E22.svg|100px|right]]
[[Ficheiro:E22 route.png|thumb|350px|A E15 une o Reino Unido à Rússia]]
A '''E22''' - ou '''Estrada europeia 22''' - começa no [[Reino Unido]], passa pela [[Holanda]], [[Alemanha]], [[Suécia]] e [[Letónia]], e termina na [[Rússia]].
Esta estrada tem 5 320 km de extensão.
<ref>{{citar web |url=http://www.highwaymaps.eu/sweden/e22-highway |título=Sweden E22 highway |publicado=Highwaysmaps.eu |língua=inglês |acessodata=13 de janeiro de 2021}}</ref>
<ref>{{citar web |url=http://www.unece.org/fileadmin/DAM/trans/doc/2016/sc1/ECE-TRANS-SC1-2016-03-Rev1e.pdf |título=European Agreement on Main International Traffic Arteries (AGR) |citacao=E 22 Holyhead - Chester - Warrington - Manchester - Leeds - Doncaster - Immingham … Amsterdam - Gronningen - Oldenburg - Bremen - Hamburg - Lübeck - Rostock - Stralsund - Sassnitz … Trellenborg - Malmö - Kalmar - Norköping … Ventspils - Riga - Rezekne - Velikie Luki - Moskva - Vladimir - Nizhny Novgorod - Kazan - Elabuga - Perm - Ekaterinburg - Tyumen – Ishim |publicado=United Nations - Economic and Social Council |língua=inglês |pagina=10 |acessodata=13 de janeiro de 2021}}</ref>
<ref>{{citar web |url=http://www.unece.org/fileadmin/DAM/trans/conventn/MapAGR2007.pdf |título=Map of 'E' Roads (2007) |publicado=United Nations - Economic and Social Council |língua=inglês |acessodata=13 de janeiro de 2021}}</ref>

== Itinerário ==
[[Ficheiro:Flag of United Kingdom.svg|20px]] '''[[Holyhead]]''' - [[Chester]] - [[Warrington (Cheshire)|Warrington]] - [[Manchester]] - [[Leeds]] - [[Doncaster]] - [[Immingham]] - {{NLDb}} [[Amesterdão]] - [[Groninga]] -  {{DEUb}} [[Oldemburgo]] -  [[Bremen]] - [[Hamburgo]] - [[Lübeck]] - [[Rostock]] - [[Stralsund]] - [[Sassnitz]] - {{SWEb}} [[Trelleborg]] - [[Malmö]] - [[Lund (Suécia)|Lund]] - [[Kristianstad (cidade)|Kristianstad]] - [[Kalmar]] - [[Norrköping]] - {{LVAb}} [[Ventspils]] - [[Riga]] - [[Rezekne]] - {{RUSb}} [[Sebez]] - [[Velikie Luki]] - [[Moscovo]] - [[Vladimir (cidade)|Vladimir]] - [[Nizhny Novgorod]] - [[Kazan]] - [[Yelabuga]] - [[Perm]] - [[Ekaterimburgo]] - [[Tyumen]] - '''[[Ishim]]'''

{{Referências}}

== Ver também ==
* [[Estradas europeias]]
* [[Lista de estradas europeias]]

{{Estradas Europeias}}
{{Estradas da Suécia}}

{{DEFAULTSORT:Estrada Europeia 22}}
[[Categoria:Estradas europeias]]


text:
# Fachgruppe Räumen
Die Fachgruppe Räumen (FGr R) ist eine Fachgruppe des THW. Bundesweit sind 184 Fachgruppen Räumen aufgestellt, davon 52 vom Typ A, 75 vom Typ B und 57 vom Typ C.

## Aufgaben
Die Fachgruppe Räumen beseitigt Hindernisse und Trümmer oder ebnet diese ein, schafft Zu- und Abfahrtswege für die eigene Einheit und für andere Fachdienste mit schweren Baumaschinen. Sie unterstützt das Vordringen zu Eingeschlossenen oder Verschütteten (durch Anheben, Zerkleinern oder Beseitigen großer Trümmer, Aushubarbeiten etc.) und führt unaufschiebbare Sicherungsarbeiten (Niederlegen, Einebnen) an einsturzgefährdeten Gebäude- oder Bauwerksteilen durch. Sie führt Stemm- und Bohrarbeiten im Rahmen der Fachaufgabe und für andere Fachgruppen (zum Beispiel Sprengen) durch. Im Bereich kritischer Infrastrukturen erfolgt der Einsatz der Baumaschinen für unverzügliche Sicherungs- und Reparaturarbeiten. Sie unterstützt weiterhin bei Logistik- und Bereitstellungsaufgaben durch ihre Transport- und Umschlagskapazitäten.

Die drei Typen der Fachgruppe (A, B und C) unterscheiden sich durch die verwendete Baumaschinenart. Die Fachgruppen Räumen bilden die Nachfolge bestimmter Teileinheiten der früheren Bergungszüge im  Bergungsdienst.

## Stärke und Ausstattung
Die Fachgruppe ist Teil des Technischen Zuges, ihre Personalstärke und Ausstattung richtet sich nach der Stärke- und Ausstattungsnachweisung.

### Fahrzeuge/Ausstattung
Zur technischen Ausstattung der Fachgruppen gehören:
- eine besonders ausgerüstete Baumaschine in drei verschiedenen Ausführungen
  - Typ A: Radbagger oder Kettenbagger 12 t mit Tiefenlöffel, Greiferlöffel, Aufbrechhammer und Lasthaken
  - Typ B: Radlader 10 t mit Palettengabel und 4-in-1-Schaufel
  - Typ C: Teleskoplader 10 t mit Palettengabel, Lasthaken, Arbeitsbühne, Seilwinde, 4-in-1-Schaufel und/oder Schaufel mit Niederhalter[3]
- LKW-Kipper ca. 9 t gl, geländegängiger Baustellen-LKW mit Kippbrücke und einer Zuladung von ca. 9 t
- Drucklufterzeuger 4 m³/min mit Stemm- und Bohrwerkzeug, eine Druckluftanlage als Anhänger
- Anhänger Tieflader 18 t, ein Anhänger zum Transport des Bergungsräumgerätes oder anderer Lasten mit Aufnahmen für Container
- 30 Fahrplatten zum Bau von Behelfsstraßen

### Personal/Stärke
Die gesamte Fachgruppe besteht aus neun Personen (in Kurzform 0/2/7/9).
Funktions- und Helferübersicht:
- 1 Gruppenführer
- 1 Truppführer (Sprechfunker)
- 7 Fachhelfer

In der Fachgruppe Räumen werden durch die sieben Fachhelfer folgende Zusatzfunktionen besetzt (Doppel-Zusatzfunktionen notwendig, zum Beispiel: Kraftfahrer und Sprechfunker):
- 5 Baumaschinen-Fahrer/Kraftfahrer CE/Sprechfunker
- 6 Atemschutzgeräteträger/CBRN-Helfer
- 1 Sanitätshelfer

wikiname: dewiki

title: Fachgruppe Räumen

in_language: de

wikitext:
[[Datei:THW Fachgruppe Räumen B.svg|mini|Taktisches Zeichen der Fachgruppe Räumen (hier Typ B)]]
Die '''Fachgruppe Räumen''' (FGr R) ist eine [[Fachgruppe (THW)|Fachgruppe des THW]]. Bundesweit sind 184 Fachgruppen Räumen aufgestellt, davon 52 vom Typ A, 75 vom Typ B und 57 vom Typ C.<ref>[http://www.thw.de/SiteGlobals/Forms/Suche/DE/Einheitensuche_Formular.html Einheitensuche], Stand: 9. Juni 2022</ref>

== Aufgaben ==
[[Datei:THW Bagger bei Grossbrand in Blomberg.jpg|mini|Ein [[Radbagger]] des THW]]
Die Fachgruppe Räumen beseitigt Hindernisse und Trümmer oder ebnet diese ein, schafft Zu- und Abfahrtswege für die eigene Einheit und für andere Fachdienste mit schweren Baumaschinen. Sie unterstützt das Vordringen zu Eingeschlossenen oder Verschütteten (durch Anheben, Zerkleinern oder Beseitigen großer Trümmer, Aushubarbeiten etc.) und führt unaufschiebbare Sicherungsarbeiten (Niederlegen, Einebnen) an einsturzgefährdeten Gebäude- oder Bauwerksteilen durch. Sie führt Stemm- und Bohrarbeiten im Rahmen der Fachaufgabe und für andere Fachgruppen (zum Beispiel [[Fachgruppe Sprengen|Sprengen]]) durch. Im Bereich kritischer Infrastrukturen erfolgt der Einsatz der Baumaschinen für unverzügliche Sicherungs- und Reparaturarbeiten. Sie unterstützt weiterhin bei Logistik- und Bereitstellungsaufgaben durch ihre Transport- und Umschlagskapazitäten.

Die drei Typen der Fachgruppe (A, B und C) unterscheiden sich durch die verwendete Baumaschinenart.<ref name="stan">Stärke- und Ausstattungsnachweisung Fachgruppe Räumen, Stand: 1. Juli 2021</ref> Die Fachgruppen Räumen bilden die Nachfolge bestimmter Teileinheiten der früheren Bergungszüge im  [[Bergungsdienst]].

== Stärke und Ausstattung ==

Die Fachgruppe ist Teil des [[Technischer Zug|Technischen Zuges]], ihre Personalstärke und Ausstattung richtet sich nach der [[Stärke- und Ausstattungsnachweisung]].<ref name="stan" />

=== Fahrzeuge/Ausstattung ===
Zur technischen Ausstattung der Fachgruppen gehören:<ref name="stan" />
* eine besonders ausgerüstete [[Liste von Baumaschinen und Baugeräten|Baumaschine]] in drei verschiedenen Ausführungen
** Typ A: [[Bagger|Radbagger oder Kettenbagger]] 12 t mit Tiefenlöffel, Greiferlöffel, Aufbrechhammer und Lasthaken
** Typ B: [[Radlader]] 10 t mit Palettengabel und 4-in-1-Schaufel
** Typ C: [[Teleskoplader]] 10 t mit Palettengabel, Lasthaken, Arbeitsbühne, Seilwinde, 4-in-1-Schaufel und/oder Schaufel mit Niederhalter<ref>ab 2018 Dieci Icarus 40.14, seit Dezember 20243 Merlo Panoramic 40.14. Stefan Schumacher: Auslieferungen: Planungsstand zum Jahreswechsel. ''THW Fahrzeug-News'', 28. Jg., 4. Quartal 2023, S. 7</ref>
* LKW-Kipper ca. 9 t gl, [[Geländegängigkeit|geländegängiger]] Baustellen-LKW mit [[Kippbrücke (Ladefläche)|Kippbrücke]] und einer Zuladung von ca. 9 t
* Drucklufterzeuger 4 m³/min mit Stemm- und Bohrwerkzeug, eine [[Druckluftanlage]] als Anhänger
* Anhänger Tieflader 18 t, ein Anhänger zum Transport des Bergungsräumgerätes oder anderer Lasten mit Aufnahmen für Container
* 30 Fahrplatten zum Bau von Behelfsstraßen

=== Personal/Stärke ===
Die gesamte Fachgruppe besteht aus neun Personen (in Kurzform 0/2/7/9).

Funktions- und Helferübersicht:
* 1 [[Gruppenführer]]
* 1 [[Truppführer]] (Sprechfunker)
* 7 Fachhelfer

:In der Fachgruppe Räumen werden durch die sieben Fachhelfer folgende Zusatzfunktionen besetzt (Doppel-Zusatzfunktionen notwendig, zum Beispiel: Kraftfahrer und Sprechfunker):
:* 5 Baumaschinen-Fahrer/Kraftfahrer CE/Sprechfunker
:* 6 Atemschutzgeräteträger/CBRN-Helfer
:* 1 Sanitätshelfer

== Einzelnachweise ==
<references />

{{Navigationsleiste Fachgruppen des THW}}

{{DEFAULTSORT:Fachgruppe Raumen}}
[[Kategorie:Fachgruppe des THW]]


text:
# Lijst van NMBS-zones
Onder een zone verstaat de NMBS een geheel van stations of stopplaatsen gegroepeerd in één tarifair punt. Het is mogelijk een treinkaart of -biljet hiervoor aan te maken.
Bij een reis van of naar die zone, mag van of naar elk station binnen die zone gereisd worden. Bovendien mag bij een standaardbiljet de hele dag onbeperkt tussen stations binnen die zone gereisd worden.
Dit geldt echter niet meer voor internationale tickets vanaf 15 december 2024.
Als het vertrek- en aankomststation beide dezelfde zone zijn, mag er dus de hele dag onbeperkt gereisd worden binnen die zone met een standaardbiljet enkele reis (heen- en terugbiljet niet nodig). Er mag echter niet gereisd worden via een station buiten de zone, behalve als de dienstregeling zo is, dat dit de enige reismogelijkheid is (bijvoorbeeld in de weekends). Omgekeerd geldt de regel dat het aankomst- of vertrekstation niet voorbijgereisd mag worden niet binnen een zone. Voor sommige ticketten gelden beperkende regels, zoals voor multi-kaarten waarvoor het station van bestemming of vertrek expliciet moet worden aangegeven.
Bovendien zijn er in Brussel, Luik en Charleroi stadsabonnementen te koop, die geldig zijn in de agglomeratie; voor Luik en Charleroi zijn er meer stations binnen de agglomeratie dan in de zone.

## Lijst van zones
| Zone        | Stations                                                                                |
| ----------- | ------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------ |
| Aalst       | Aalst, Aalst-Kerrebroek, Erembodegem                                                                                |
| Antwerpen   | Antwerpen-Berchem, Antwerpen-Centraal, Antwerpen-Luchtbal, Antwerpen-Noorderdokken, Antwerpen-Zuid                                                                                |
| Bergen      | Bergen, Nimy                                                                                |
| Brugge      | Brugge, Brugge-Sint-Pieters                                                                                |
| Brussel     | Anderlecht, Arcaden, Bockstael, Bosvoorde, Boondaal, Bordet, Brussel-Centraal, Brussel-Congres, Brussel-Kapellekerk, Brussel-Luxemburg, Brussel-Noord, Brussel-Schuman, Brussel-West, Brussel-Zuid, Delta, Diesdelle, Etterbeek, Evere, Haren, Haren-Zuid, Jette, Meiser, Merode, Moensberg, Mouterij, Schaarbeek, Simonis, Sint-Agatha-Berchem, Sint-Job, Thurn en Taxis, Ukkel-Kalevoet, Ukkel-Stalle, Vorst-Oost, Vorst-Zuid, Watermaal |
| Charleroi   | Charleroi-Centraal, Charleroi-West, Couillet, Lodelinsart, Marchienne-au-Pont, Marchienne-Zône                                                                                |
| Denderleeuw | Denderleeuw, Iddergem, Welle                                                                                |
| Dendermonde | Dendermonde, Sint-Gillis                                                                                |
| Gent        | Drongen, Gentbrugge, Gent-Dampoort, Gent-Sint-Pieters, Wondelgem                                                                                |
| Halle       | Buizingen, Halle, Lembeek                                                                                |
| Hasselt     | Hasselt, Kiewit                                                                                |
| Hoei        | Hoei, Statte                                                                                |
| Knokke      | Duinbergen, Heist, Knokke                                                                                |
| La Louvière | Bracquegnies, La Louvière-Centrum, La Louvière-Zuid                                                                                |
| Leuven      | Heverlee, Leuven                                                                                |
| Luik        | Angleur, Bressoux, Chênée, Luik-Carré, Luik-Guillemins, Luik-Sint-Lambertus, Sclessin                                                                                |
| Marche      | Aye, Marche-en-Famenne, Marloie                                                                                |
| Mechelen    | Mechelen, Mechelen-Nekkerspoel                                                                                |
| Moeskroen   | Herzeeuw, Moeskroen                                                                                |
| Namen       | Flawinne, Jambes, Jambes-Oost, Namen, Ronet                                                                                |
| Verviers    | Verviers-Centraal, Verviers-Paleis                                                                                |

## Uitzonderingen
MortselDaarnaast gelden de stations Mortsel, Mortsel-Liersesteenweg en Mortsel-Oude God inwisselbaar als vertrek- of aankomststation, maar mag er niet gratis tussen die stations gereisd worden.
CharleroiStations Châtelet en  Roux horen niet tot de zone Charleroi, maar wel tot de agglomeratie.
LuikStations Ans, Flémalle-Grande, Flémalle-Haute, Herstal, Jemeppe-sur-Meuse, Leman, Liers, Milmort, Pont-de-Seraing,  Tilff en Trooz horen niet tot de zone Luik, maar wel tot de agglomeratie.

wikiname: nlwiki

title: Lijst van NMBS-zones

in_language: nl

wikitext:
Onder een '''zone''' verstaat de [[Nationale Maatschappij der Belgische Spoorwegen|NMBS]] een geheel van stations of stopplaatsen gegroepeerd in één tarifair punt. Het is mogelijk een treinkaart of -biljet hiervoor aan te maken.

Bij een reis van of naar die zone, mag van of naar elk station binnen die zone gereisd worden. Bovendien mag bij een standaardbiljet de hele dag onbeperkt tussen stations binnen die zone gereisd worden.<ref>{{Citeer web |url=https://www.belgiantrain.be/nl/tickets-and-railcards/standard-ticket |titel=Standard Ticket |bezochtdatum=2024-07-06 |uitgever=[[Nationale Maatschappij der Belgische Spoorwegen|NMBS]]}}</ref>
Dit geldt echter niet meer voor internationale tickets vanaf 15 december 2024.

Als het vertrek- en aankomststation beide dezelfde zone zijn, mag er dus de hele dag onbeperkt gereisd worden binnen die zone met een standaardbiljet enkele reis (heen- en terugbiljet niet nodig). Er mag echter niet gereisd worden via een station buiten de zone, behalve als de dienstregeling zo is, dat dit de enige reismogelijkheid is (bijvoorbeeld in de weekends). Omgekeerd geldt de regel dat het aankomst- of vertrekstation niet voorbijgereisd mag worden niet binnen een zone.<ref name="Vervoersvoorwaarden">[http://www.belgianrail.be/nl/klantendienst/~/media/75B4733FB7454D939BA6C56D84F232BC.pdf Vervoersvoorwaarden van NMBS Editie 01.02.2015]. [https://web.archive.org/web/20220307195415/http://www.belgianrail.be/nl/klantendienst/~/media/75B4733FB7454D939BA6C56D84F232BC.pdf Gearchiveerd] op 7 maart 2022.</ref> Voor sommige ticketten gelden beperkende regels, zoals voor multi-kaarten waarvoor het station van bestemming of vertrek expliciet moet worden aangegeven.

Bovendien zijn er in Brussel, Luik en Charleroi stadsabonnementen te koop, die geldig zijn in de ''agglomeratie;'' voor Luik en Charleroi zijn er meer stations binnen de ''agglomeratie'' dan in de ''zone''.

==Lijst van zones==
{| class="wikitable"
! Zone || Stations<ref>{{Citeer web |url=https://www.belgiantrain.be/-/media/files/pdf/productfiches/lexicon/lexicon22122023-nl.ashx |titel=Lexicon |auteur= |datum=2023-12-22 |bezochtdatum=2024-01-31 |uitgever=[[Nationale Maatschappij der Belgische Spoorwegen|NMBS]] |taal=nl |archiefurl=https://web.archive.org/web/20240131103531/https://www.belgiantrain.be/-/media/files/pdf/productfiches/lexicon/lexicon22122023-nl.ashx |archiefdatum=2024-01-31}}</ref>
|-
| Aalst || [[Station Aalst|Aalst]], [[Station Aalst-Kerrebroek|Aalst-Kerrebroek]], [[Station Erembodegem|Erembodegem]]
|-
| Antwerpen || [[Station Antwerpen-Berchem|Antwerpen-Berchem]], [[Station Antwerpen-Centraal|Antwerpen-Centraal]], [[Station Antwerpen-Luchtbal|Antwerpen-Luchtbal]], [[Station Antwerpen-Noorderdokken|Antwerpen-Noorderdokken]], [[Station Antwerpen-Zuid|Antwerpen-Zuid]]
|-
| Bergen || [[Station Bergen (België)|Bergen]], [[Station Nimy|Nimy]]
|-
| Brugge || [[Station Brugge|Brugge]], [[Station Brugge-Sint-Pieters|Brugge-Sint-Pieters]]
|-
| Brussel || [[Station Anderlecht|Anderlecht]], [[Station Arcaden|Arcaden]], [[Station Bockstael|Bockstael]], [[Station Bosvoorde|Bosvoorde]], [[Station Boondaal|Boondaal]], [[Station Bordet|Bordet]], [[Station Brussel-Centraal|Brussel-Centraal]], [[Station Brussel-Congres|Brussel-Congres]], [[Station Brussel-Kapellekerk|Brussel-Kapellekerk]], [[Station Brussel-Luxemburg|Brussel-Luxemburg]], [[Station Brussel-Noord|Brussel-Noord]], [[Station Brussel-Schuman|Brussel-Schuman]], [[Station Brussel-West|Brussel-West]], [[Station Brussel-Zuid|Brussel-Zuid]], [[Station Delta|Delta]], [[Station Diesdelle|Diesdelle]], [[Station Etterbeek|Etterbeek]], [[Station Evere|Evere]], [[Station Haren (België)|Haren]], [[Station Haren-Zuid|Haren-Zuid]], [[Station Jette|Jette]], [[Station Meiser|Meiser]], [[Station Merode|Merode]], [[Station Moensberg|Moensberg]], [[Station Mouterij|Mouterij]], [[Station Schaarbeek|Schaarbeek]], [[Station Simonis|Simonis]], [[Station Sint-Agatha-Berchem|Sint-Agatha-Berchem]], [[Station Sint-Job|Sint-Job]], [[Station Thurn en Taxis|Thurn en Taxis]], [[Station Ukkel-Kalevoet|Ukkel-Kalevoet]], [[Station Ukkel-Stalle|Ukkel-Stalle]], [[Station Vorst-Oost|Vorst-Oost]], [[Station Vorst-Zuid|Vorst-Zuid]], [[Station Watermaal|Watermaal]]
|-
| Charleroi || [[Station Charleroi-Centraal|Charleroi-Centraal]], [[Station Charleroi-West|Charleroi-West]], [[Station Couillet|Couillet]], [[Station Lodelinsart|Lodelinsart]], [[Station Marchienne-au-Pont|Marchienne-au-Pont]], [[Station Marchienne-Zône|Marchienne-Zône]]
|-
| Denderleeuw  || [[Station Denderleeuw|Denderleeuw]], [[Station Iddergem|Iddergem]], [[Station Welle|Welle]]
|-
| Dendermonde || [[Station Dendermonde|Dendermonde]], [[Station Sint-Gillis|Sint-Gillis]]
|-
| Gent || [[Station Drongen|Drongen]], [[Station Gentbrugge|Gentbrugge]], [[Station Gent-Dampoort|Gent-Dampoort]], [[Station Gent-Sint-Pieters|Gent-Sint-Pieters]], [[Station Wondelgem|Wondelgem]]
|-
| Halle || [[Station Buizingen|Buizingen]], [[Station Halle (België)|Halle]], [[Station Lembeek|Lembeek]]
|-
| Hasselt || [[Station Hasselt|Hasselt]], [[Station Kiewit|Kiewit]]
|-
| Hoei || [[Station Hoei|Hoei]], [[Station Statte|Statte]]
|-
| Knokke || [[Station Duinbergen|Duinbergen]], [[Station Heist|Heist]], [[Station Knokke|Knokke]]
|-
| La Louvière || [[Station Bracquegnies|Bracquegnies]], [[Station La Louvière-Centrum|La Louvière-Centrum]], [[Station La Louvière-Zuid|La Louvière-Zuid]]
|-
| Leuven || [[Station Heverlee|Heverlee]], [[Station Leuven|Leuven]]
|-
| Luik || [[Station Angleur|Angleur]], [[Station Bressoux|Bressoux]], [[Station Chênée|Chênée]], [[Station Luik-Carré|Luik-Carré]], [[Station Luik-Guillemins|Luik-Guillemins]], [[Station Luik-Sint-Lambertus|Luik-Sint-Lambertus]], [[Station Sclessin|Sclessin]]
|-
| Marche || [[Station Aye|Aye]], [[Station Marche-en-Famenne|Marche-en-Famenne]], [[Station Marloie|Marloie]]
|-
| Mechelen || [[Station Mechelen|Mechelen]], [[Station Mechelen-Nekkerspoel|Mechelen-Nekkerspoel]]
|-
| Moeskroen || [[Station Herzeeuw|Herzeeuw]], [[Station Moeskroen|Moeskroen]]
|-
| Namen || [[Station Flawinne|Flawinne]], [[Station Jambes|Jambes]], [[Station Jambes-Oost|Jambes-Oost]], [[Station Namen|Namen]], [[Station Ronet|Ronet]]
|-
| Verviers || [[Station Verviers-Centraal|Verviers-Centraal]], [[Station Verviers-Paleis|Verviers-Paleis]]
|}
==Uitzonderingen==
;Mortsel: Daarnaast gelden de stations [[Station Mortsel|Mortsel]], [[Station Mortsel-Liersesteenweg|Mortsel-Liersesteenweg]] en [[Station Mortsel-Oude-God|Mortsel-Oude God]] inwisselbaar als vertrek- of aankomststation, maar mag er niet gratis tussen die stations gereisd worden.
;Charleroi: Stations [[Station Châtelet|Châtelet]] en  [[Station Roux|Roux]] horen niet tot de ''zone'' Charleroi, maar wel tot de ''agglomeratie''.
;Luik: Stations [[Station Ans|Ans]], [[Station Flémalle-Grande|Flémalle-Grande]], [[Station Flémalle-Haute|Flémalle-Haute]], [[Station Herstal|Herstal]], [[Station Jemeppe-sur-Meuse|Jemeppe-sur-Meuse]], [[Station Leman|Leman]], [[Station Liers|Liers]], [[Station Milmort|Milmort]], [[Station Pont-de-Seraing|Pont-de-Seraing]],  [[Station Tilff|Tilff]] en [[Station Trooz|Trooz]] horen niet tot de ''zone'' Luik, maar wel tot de ''agglomeratie''.

{{Appendix}}

[[Categorie:Spoorwegen in België|NMBS-stations]]
[[Categorie:Lijsten van spoorwegstations|België]]
[[Categorie:NMBS]]


text:
# Tony Werntgen
Katharina Antoinette Werntgen, znana jako Tony Werntgen (ur. 25 kwietnia 1875 w Ruhrort, zm. 5 stycznia 1954 w Bingen am Rhein) – niemiecka przedsiębiorczyni i pionierka w dziedzinie lotnictwa. Pierwsza kobieta w Niemczech, która zajmowała się produkcją samolotów.

## Życiorys

### Przedsiębiorczyni
Nic nie wiadomo o dzieciństwie i młodości Tony Werntgen. W 1893 roku, mając 17 lat, została matką. Jej syn otrzymał imię Bruno. Cztery lata później urodziła drugie dziecko, syna Erika. Była żoną kupca, Mathiasa Buschmanna. Nie wiadomo, czy Werntgen rozwiodła się z mężem, czy też jej mąż zmarł. Wiadomo jednak, że jej synowie przyjęli nazwisko rodowe matki.
Na przełomie wieków prowadziła firmę zajmującą się nieruchomościami we Frankfurcie nad Menem. Gdy w 1909 r. odwiedził ją studiujący w innym mieście syn Bruno, dała mu karnet na odbywającą się wówczas we Frankfurcie „Międzynarodową Wystawę Sterowców”. Zafascynowany ideą lotnictwa Bruno porzucił studia i zaczął projektować własne samoloty. Początkowo matka była sceptyczna, ale eksperci, z którymi się konsultowała, m.in. pionier lotnictwa, Johann Schütte, pozytywnie ocenili jego rysunki projektowe.
Pod koniec 1909 Tony Werntgen założyła wraz z „kilkoma dżentelmenami” „Niemiecki Instytut Lotniczy” w Köppern, w regionie Taunus i zainwestowała w firmę 200 000 marek. Instytut składał się z ośrodka dydaktycznego, stacji doświadczalnej i produkcyjnej. Dyrektorem instytutu został Edmund Bernhard Philipps. Na terenie obiektu znajdował się plac do kursów lotniczych o długości 1500 metrów i szerokości 1000 metrów. Oferowano także specjalne kursy dla kobiet.
Od 1 kwietnia 1910 Bruno i Tony Werntgenowie opracowali tam dwie różne funkcjonalne maszyny latające: jednopłat i dwupłat. Samoloty osiągały pierwsze „skoki” na wysokość 50 metrów i czas lotu do 17 minut. Bruno Werntgen pracował jako pilot doświadczalny, pilot pokazowy i instruktor lotniczy, chociaż nie posiadał jeszcze licencji pilota.

Tony Werntgen: „Byliśmy zachwyceni tymi sukcesami, ale dla rolników z Köppern w górach Taunus to, co uważaliśmy za wielki postęp, nic nie znaczyło, ponieważ zbyt często zdarzało się, że jeden z samolotów lądował na polu po kilku skokach i je niszczył. Zanim mogliśmy zjechać samolotem na dół, musieliśmy zapłacić za szkody na polu”.

Wniosek do gminy o wydzierżawienie pastwiska wspólnotowego został odrzucony. Roszczenia odszkodowawcze rolników pochłonęły znaczną część kapitału spółki. 7 grudnia 1910 roku ogłoszono jej upadłość, a następnego dnia odbyła się przymusowa licytacja, na której znalazły nabywców narzędzia, silnik i dwa samoloty. Tydzień później 17-letni Bruno Werntgen otrzymał w Berlinie oficjalną licencję pilota nr. 40. Stając się drugim najmłodszym Niemcem – pilotem po Brunonie Jablonskym.
W 1911 r. Tony i Bruno Werntgenowie przeprowadzili się do Kolonii, gdzie założyli nową firmę na terenie Stowarzyszenia Lotniczego w Merheim. Werntgen pożyczyła pieniądze od krewnych na zakup samolotu „Dorner”, na loty pokazowe jej syna. Tony Werntgen opowiedziała później anegdotę dotyczącą jednego z takich lotów: silnik samolotu przestał działać i Werntgen musiał awaryjnie lądować na pastwisku dla bydła, lecąc szybowcem. Niedługo potem ukarano ją grzywną w wysokości trzech marek za nielegalne wejście na pastwisko z latającą maszyną, ponieważ było ono zamknięte z powodu pryszczycy.
Bruno Werntgen, reklamowany jako „najmłodszy pilot świata” brał udział w licznych zawodach i pokazach lotniczych na terenie całych Niemiec, zdobywając nagrody. W grudniu 1911 roku ćwiczenia lotnicze zostały zakazane przez administrację wojskową z powodu obaw przed potencjalnym szpiegostwem z powietrza.
Tony Werntgen udała się do Berlina, aby przekonać Ministerstwo Wojny o znaczeniu ich przedsięwzięcia. Po powrocie do Kolonii próbowała samodzielnie pilotować samolot „Dorner”, ale rozbiła się, doznała urazu nogi i została przewieziona do szpitala.
W szpitalu napisała list do księcia Henryka Hohenzollerna, znanego miłośnika lotnictwa. W rezultacie jej przedsiębiorstwo otrzymało dostęp do wojskowego poligonu w Hangelar przez 20 lat pod warunkiem, że teren będzie udostępniany wojsku raz w roku, a w manewrach będą uczestniczyć samoloty. W czerwcu 1912 roku rozpoczęto budowę hangaru lotniczego. Tony Werntgen niemal codziennie towarzyszyła swojemu synowi Brunonowi w lotach.
4 stycznia 1913 roku założono „Werntgen Flugunternehmen GmbH”, spółkę zajmującą się budową samolotów. 25 lutego Bruno Werntgen wystartował zbudowanym przez siebie samolotem PK 106, wyposażonym w silnik Argus o mocy 106 KM. Samolot rozbił się, a Bruno Werntgen odniósł śmiertelne obrażenia. Bez syna Tony Werntgen nie mogła dalej zarządzać spółką i w listopadzie 1913 doszło do kolejnej licytacji przedsiębiorstwa.

## Późniejsze lata
Trzy lata później Tony Werntgen zawarła drugie małżeństwo z urzędnikiem bankowym i śpiewakiem operowym, Josefem Johannesem Lindlarem (1890–1953); Związek trwał dwanaście lat. W 1939 r. napisała książkę, „Jungflieger Werntgen” o swoim synu Brunonie. Rok później ponownie przyjęła nazwisko panieńskie. Mieszkała w Berlinie, podobnie jak jej syn Erik, który pracował dla niemieckiej służby zagranicznej i występował jako aktor drugoplanowy w popularnych filmach.
W listopadzie 1943 Erik Werntgen został ciężko ranny w nalocie bombowym i zmarł w kwietniu następnego roku. Do 1945 r. Tony Werntgen otrzymywała honorowe wynagrodzenia za zasługi dla przemysłu lotniczego.
Po wojnie Tony Werntgen żyła w ubóstwie, w pobliżu swojego brata Wilhelma, w Johannisbergu, w Rheingau.
W dniu jej 75. urodzin magazyn „Revue” napisał o niej artykuł i zafundował jej lot widokowy nowoczesnym samolotem linii „Pan Am”.
Zmarła 5 stycznia 1954 po długiej i ciężkiej chorobie. Jej urna została pochowana w grobie rodzinnym w Bonn obok jej syna Brunona.

## Upamiętnienie
23 lipca 1953 Tony Werntgen została odznaczona Federalnym Krzyżem Zasługi.
W 2009 r., z okazji 100. rocznicy założenia Niemieckiego Instytutu Lotnictwa w Köppern, odsłonięto kamień pamiątkowy poświęcony Tony Werntgen i jej synowi, Bruno.

## Literatura
- Jörg-Michael Hormann, Evelyn Zegenhagen: Niemieccy pionierzy lotnictwa 1900–1950. Bielefeld 2008, ISBN 978-3-7688-2484-2.
- Hans Vogt: Jedwabna kula i latające pudełko. Historia lotnictwa w Krefeld i nad Dolnym Renem. (= Krefeld Studies, tom 7), Krefeld 1993, ISBN 3-9801610-8-0.
- Paul Wirtz, Ernst Probst: Tony i Bruno Werntgen. Dwa życia dla lotnictwa. GRIN, Monachium 2011, ISBN 978-3-640-94952-6.

wikiname: plwiki

title: Tony Werntgen

in_language: pl

wikitext:
{{Biogram infobox
 |imię i nazwisko            = Tony Werntgen
 |grafika                    = Tony und Bruno Werntgen.jpg
 |opis grafiki               = Bruno i Tony Werntgen. Rysunek z gazety, z 28 lutego 1913
 |alt grafiki                =
 |imię i nazwisko urodzenia  =
 |data urodzenia             = [[25 kwietnia]] [[1875]]
 |miejsce urodzenia          = [[Ruhrort]]
 |data śmierci               = [[5 stycznia]] [[1954]]
 |miejsce śmierci            = [[Bingen am Rhein]]
 |przyczyna śmierci          =
 |zawód                      = [[Pilotaż (lotnictwo)|pilotka]]
 |narodowość                 = [[Niemcy]]
 |odznaczenia                =
 |commons                    =
}}
'''Katharina Antoinette Werntgen''', znana jako '''Tony Werntgen''' (ur. [[25 kwietnia]] [[1875]] w [[Ruhrort]], zm. [[5 stycznia]] [[1954]] w [[Bingen am Rhein]]) – [[Niemcy|niemiecka]] [[Przedsiębiorca|przedsiębiorczyni]] i pionierka w dziedzinie [[Lotnictwo|lotnictwa]]. Pierwsza kobieta w Niemczech, która zajmowała się produkcją samolotów<ref>Wirtz / Probst; Tony i Bruno Werntgenowie. P. 19. {{lang|de}}.</ref>.

== Życiorys ==
=== Przedsiębiorczyni ===
Nic nie wiadomo o dzieciństwie i młodości Tony Werntgen. W 1893 roku, mając 17 lat, została matką. Jej syn otrzymał imię [[Bruno Werntgen|Bruno]]. Cztery lata później urodziła drugie dziecko, syna Erika. Była żoną kupca, Mathiasa Buschmanna. Nie wiadomo, czy Werntgen rozwiodła się z mężem<ref>Wirtz / Probst: Tony i Bruno Werntgen. P. 11 i następne. {{lang|de}}.</ref>, czy też jej mąż zmarł<ref name="Tony Werntgen">Vogt: Jedwabna Kula. s. 66. {{lang|de}}.</ref>. Wiadomo jednak, że jej synowie przyjęli nazwisko rodowe matki<ref name="Tony">Wirtz / Probst: Tony i Bruno Werntgen. s. 159. {{lang|de}}.</ref>.

Na przełomie wieków prowadziła firmę zajmującą się nieruchomościami we [[Frankfurt nad Menem|Frankfurcie nad Menem]]<ref>Wirtz / Probst: Tony i Bruno Werntgen. s. 11 i następne. {{lang|de}}.</ref>. Gdy w 1909 r. odwiedził ją studiujący w innym mieście syn Bruno, dała mu karnet na odbywającą się wówczas we Frankfurcie „Międzynarodową Wystawę Sterowców”. Zafascynowany ideą lotnictwa Bruno porzucił studia i zaczął projektować własne samoloty. Początkowo matka była sceptyczna, ale eksperci, z którymi się konsultowała, m.in. pionier lotnictwa, [[Johann Schütte]], pozytywnie ocenili jego rysunki projektowe<ref name="Tony Werntgen" />.

Pod koniec 1909 Tony Werntgen założyła wraz z „kilkoma dżentelmenami” „Niemiecki Instytut Lotniczy” w {{link-interwiki |Köppern |Q=Q1796583}}, w regionie [[Taunus]] i zainwestowała w firmę 200 000 marek<ref name="Interes">Wirtz / Probst: Tony i Bruno Werntgen. s. 105. {{lang|de}}.</ref>. Instytut składał się z ośrodka dydaktycznego, stacji doświadczalnej i produkcyjnej. Dyrektorem instytutu został Edmund Bernhard Philipps. Na terenie obiektu znajdował się plac do kursów lotniczych o długości 1500 metrów i szerokości 1000 metrów. Oferowano także specjalne kursy dla kobiet<ref>Wirtz / Probst: Tony i Bruno Werntgen. s. 17. {{lang|de}}.</ref>.

Od 1 kwietnia 1910 Bruno i Tony Werntgenowie opracowali tam dwie różne funkcjonalne maszyny latające: [[jednopłat]] i [[dwupłat]]. Samoloty osiągały pierwsze „skoki” na wysokość 50 metrów i czas lotu do 17 minut<ref name="Tony" />. Bruno Werntgen pracował jako pilot doświadczalny, pilot pokazowy i instruktor lotniczy, chociaż nie posiadał jeszcze licencji pilota<ref>Wirtz/Probst: Tony i Bruno Werntgen. s. 17. {{lang|de}}.</ref>.

{{Cytat
|treść = Tony Werntgen: „Byliśmy zachwyceni tymi sukcesami, ale dla rolników z Köppern w górach Taunus to, co uważaliśmy za wielki postęp, nic nie znaczyło, ponieważ zbyt często zdarzało się, że jeden z samolotów lądował na polu po kilku skokach i je niszczył. Zanim mogliśmy zjechać samolotem na dół, musieliśmy zapłacić za szkody na polu”<ref>Cytat z: Wirtz / Probst: Tony i Bruno Werntgen. P. 24. {{lang|de}}.</ref>.
|styl = środek
}}

Wniosek do gminy o wydzierżawienie pastwiska wspólnotowego został odrzucony. Roszczenia odszkodowawcze rolników pochłonęły znaczną część kapitału spółki. 7 grudnia 1910 roku ogłoszono jej upadłość, a następnego dnia odbyła się przymusowa licytacja, na której znalazły nabywców narzędzia, silnik i dwa samoloty. Tydzień później 17-letni Bruno Werntgen otrzymał w [[Berlin]]ie oficjalną licencję pilota nr. 40. Stając się drugim najmłodszym Niemcem – pilotem po {{link-interwiki |Bruno Jablonsky |tekst=Brunonie Jablonskym |Q=Q27162189}}<ref>Wirtz / Probst: Tony i Bruno Werntgen. P. 25. {{lang|de}}.</ref>.

W 1911 r. Tony i Bruno Werntgenowie przeprowadzili się do [[Kolonia (Niemcy)|Kolonii]], gdzie założyli nową firmę na terenie Stowarzyszenia Lotniczego w [[Weidenpesch|Merheim]]. Werntgen pożyczyła pieniądze od krewnych na zakup samolotu „Dorner”, na loty pokazowe jej syna. Tony Werntgen opowiedziała później anegdotę dotyczącą jednego z takich lotów: silnik samolotu przestał działać i Werntgen musiał awaryjnie lądować na pastwisku dla bydła, lecąc szybowcem. Niedługo potem ukarano ją grzywną w wysokości trzech marek za nielegalne wejście na pastwisko z latającą maszyną, ponieważ było ono zamknięte z powodu [[Pryszczyca|pryszczycy]]<ref>{{cytuj stronę |url = http://www.koelner-luftfahrt.de/1910_start.htm |tytuł = 1910-1919 Europa im Krieg |nazwisko = |imię = |opublikowany = koelner-luftfahrt.de |data = |język = de |data dostępu = 2016-06-29}}</ref>.

Bruno Werntgen, reklamowany jako „najmłodszy pilot świata” brał udział w licznych zawodach i pokazach lotniczych na terenie całych Niemiec, zdobywając nagrody<ref>Wirtz / Probst: Tony i Bruno Werntgen. s. 31 i następne. {{lang|de}}.</ref>. W grudniu 1911 roku ćwiczenia lotnicze zostały zakazane przez administrację wojskową z powodu obaw przed potencjalnym szpiegostwem z powietrza<ref>Hormann / Zegenhagen: Niemieccy pionierzy lotnictwa. s. 152. {{lang|de}}.</ref>.

Tony Werntgen udała się do [[Berlin]]a, aby przekonać Ministerstwo Wojny o znaczeniu ich przedsięwzięcia. Po powrocie do Kolonii próbowała samodzielnie pilotować samolot „Dorner”, ale rozbiła się, doznała urazu nogi i została przewieziona do szpitala<ref>Wirtz / Probst: Tony i Bruno Werntgen. s. 39 i następne. {{lang|de}}.</ref>.

W szpitalu napisała list do księcia [[Henryk Hohenzollern|Henryka Hohenzollerna]], znanego miłośnika lotnictwa. W rezultacie jej przedsiębiorstwo otrzymało dostęp do wojskowego poligonu w Hangelar przez 20 lat pod warunkiem, że teren będzie udostępniany wojsku raz w roku, a w manewrach będą uczestniczyć samoloty<ref>Wirtz / Probst: Tony i Bruno Werntgen. s. 96. {{lang|de}}.</ref>. W czerwcu 1912 roku rozpoczęto budowę hangaru lotniczego. Tony Werntgen niemal codziennie towarzyszyła swojemu synowi Brunonowi w lotach<ref name="Interes" />.

4 stycznia 1913 roku założono „Werntgen Flugunternehmen GmbH”, spółkę zajmującą się budową samolotów. 25 lutego Bruno Werntgen wystartował zbudowanym przez siebie samolotem PK 106, wyposażonym w silnik Argus o mocy 106 KM. Samolot rozbił się, a Bruno Werntgen odniósł śmiertelne obrażenia<ref>{{cytuj stronę |url = https://www.flightglobal.com/pdfarchive/view/1913/1913%20-%200286.html |tytuł = Fatalities In Germany |nazwisko = |imię = |opublikowany = flightglobal.com |data = |język = en |data dostępu = 2016-07-27}}</ref>. Bez syna Tony Werntgen nie mogła dalej zarządzać spółką i w listopadzie 1913 doszło do kolejnej licytacji przedsiębiorstwa<ref>Wirtz / Probst: Tony i Bruno Werntgen. s. 148. {{lang|de}}.</ref>.

== Późniejsze lata ==
[[Plik:Bn-nordfriedhof-werntgen.jpg|thumb|Grób Tony i Bruno Werntgen]]
Trzy lata później Tony Werntgen zawarła drugie małżeństwo z urzędnikiem bankowym i śpiewakiem operowym, Josefem Johannesem Lindlarem (1890–1953); Związek trwał dwanaście lat. W 1939 r. napisała książkę, „Jungflieger Werntgen” o swoim synu Brunonie. Rok później ponownie przyjęła nazwisko panieńskie. Mieszkała w Berlinie, podobnie jak jej syn Erik, który pracował dla niemieckiej służby zagranicznej i występował jako aktor drugoplanowy w popularnych filmach<ref>{{cytuj stronę |url = https://m.imdb.com/name/nm0921549/bio/ |tytuł = Erik Werntgen – biografia |nazwisko = |imię = |opublikowany = imdb.com |data = |język = de |data dostępu =}}</ref>.

W listopadzie 1943 Erik Werntgen został ciężko ranny w nalocie bombowym i zmarł w kwietniu następnego roku. Do 1945 r. Tony Werntgen otrzymywała honorowe wynagrodzenia za zasługi dla przemysłu lotniczego<ref name="Tony" />.

Po wojnie Tony Werntgen żyła w ubóstwie, w pobliżu swojego brata Wilhelma, w {{link-interwiki |Johannisberg (Geisenheim) |tekst=Johannisbergu |Q=Q1698901}}, w [[Rheingau]].

W dniu jej 75. urodzin magazyn „Revue” napisał o niej artykuł i zafundował jej lot widokowy nowoczesnym samolotem linii „[[Pan American World Airways|Pan Am]]”<ref name="Tony" />.

Zmarła 5 stycznia 1954 po długiej i ciężkiej chorobie. Jej urna została pochowana w grobie rodzinnym w Bonn obok jej syna Brunona<ref>Wirtz / Probst: Tony i Bruno Werntgen. s. 163. {{lang|de}}.</ref>.

== Upamiętnienie ==
[[Plik:Koeppern Werntgen Denkmalstein 1.jpg|thumb|Pomnik w Köppern poświęcony Tony i Bruno Werntgen]]
23 lipca 1953 Tony Werntgen została odznaczona [[Order Zasługi Republiki Federalnej Niemiec|Federalnym Krzyżem Zasługi]]<ref>Wirtz / Probst: Tony i Bruno Werntgen. P. 163. {{lang|de}}.</ref>.

W 2009 r., z okazji 100. rocznicy założenia Niemieckiego Instytutu Lotnictwa w Köppern, odsłonięto kamień pamiątkowy poświęcony Tony Werntgen i jej synowi, Bruno<ref>Wirtz / Probst: Tony i Bruno Werntgen. s. 167. {{lang|de}}.</ref>.

== Literatura ==
* Jörg-Michael Hormann, Evelyn Zegenhagen: Niemieccy pionierzy lotnictwa 1900–1950. Bielefeld 2008, {{ISBN|978-3-7688-2484-2}}.
* Hans Vogt: Jedwabna kula i latające pudełko. Historia lotnictwa w Krefeld i nad Dolnym Renem. (= ''Krefeld Studies'', tom 7), Krefeld 1993, {{ISBN|3-9801610-8-0}}.
* Paul Wirtz, Ernst Probst: Tony i Bruno Werntgen. Dwa życia dla lotnictwa. GRIN, Monachium 2011, {{ISBN|978-3-640-94952-6}}.

== Przypisy ==
{{Przypisy}}

{{Kontrola autorytatywna}}

{{SORTUJ:Werntgen, Tony}}
[[Kategoria:Niemieccy piloci]]
[[Kategoria:Urodzeni w 1875]]
[[Kategoria:Zmarli w 1954]]

title: Tony Werntgen

Data i miejsce urodzenia: 25 kwietnia 1875 · Ruhrort

Data i miejsce śmierci: 5 stycznia 1954 · Bingen am Rhein

Zawód, zajęcie: pilotka

Narodowość: Niemcy


text:
# Laniifera cyclades
Laniifera cyclades is een vlinder uit de familie van de grasmotten (Crambidae), uit de onderfamilie van de Spilomelinae. De wetenschappelijke naam van deze soort is voor het eerst gepubliceerd in 1895 door Herbert Druce.
De soort komt voor in de Verenigde Staten en Mexico.

title: Laniifera cyclades

wikitext:
{{Taxobox vlinder
| naam = ''Laniifera cyclades''
| titelweergave = cursief
| afbeelding = Laniifera_cyclades_moth,_Druce,_1895.jpg
| afbeeldingtekst =
| superfamilie = [[Pyraloidea]]
| familie = [[Grasmotten|Crambidae]] (Grasmotten)
| onderfamilie = [[Spilomelinae]]
| geslacht  = ''[[Laniifera]]''
| w-naam = ''Laniifera cyclades''
| auteur = Druce
| datum = 1895
| haakjes = ja
| origineel = ''Pachynoa cyclades''
}}
'''''Laniifera cyclades''''' is een [[Vlinders|vlinder]] uit de familie van de [[grasmotten]] (Crambidae), uit de onderfamilie van de [[Spilomelinae]]. De wetenschappelijke naam van deze soort is voor het eerst gepubliceerd in 1895 door [[Herbert Druce]].

De soort komt voor in de [[Verenigde Staten]] en [[Mexico (land)|Mexico]].

{{Appendix|2=
* {{en}} {{Aut|Nuss, M.; et al.}} (2003-2022). [http://globiz.pyraloidea.org/Pages/Reports/TaxonReport.aspx GlobIZ]. Global Information System on Pyraloidea. Geraadpleegd op 28-4-2022.
* {{en}} Moth Photographers Group. 2019. [http://mothphotographersgroup.msstate.edu/species.php?hodges=5236 Laniifera cyclades (Druce, 1895)]. Geraadpleegd op 28-4-2022.
}}

[[Categorie:Grasmotten]]
[[Categorie:Dier uit het Nearctisch gebied]]

title: Laniifera cyclades

Rijk: Animalia (Dieren)

Stam: Arthropoda (Geleedpotigen)

Klasse: Insecta (Insecten)

Orde: Lepidoptera (Vlinders)

Superfamilie: Pyraloidea

Familie: Crambidae (Grasmotten)

Onderfamilie: Spilomelinae

Geslacht: Laniifera

title: Soort

Portaal: Biologie · Insecten


text:
# Sean McMahon
Sean McMahon (ur. 18 czerwca 1994 w Brisbane) – australijski rugbysta, reprezentant kraju zarówno w wersji piętnasto-, jak i siedmioosobowej, brązowy medalista igrzysk Wspólnoty Narodów, uczestnik Pucharu Świata w Rugby 2015.

## Kariera klubowa
Uczęszczał do Nudgee College, gdzie z sukcesami występował w szkolnym zespole rugby. Skupił się następnie na grze w rugby 7, a okazjonalnie grał dla GPS Rugby w rodzinnym stanie. We wrześniu 2013 roku został członkiem rozszerzonego składu (extended playing squad) Melbourne Rebels – grupy graczy trenującej z zakontraktowanymi zawodnikami i mającymi szansę na grę w podstawowym zespole. W rozgrywkach Super Rugby zadebiutował już w pierwszej kolejce sezonu 2014 przeciwko Cheetahs, zyskał następnie stałe miejsce w składzie i w kwietniu podpisał pełny, dwuletni kontrakt. Wyśmienita postawa w całym sezonie dała mu wyróżnienia dla nowicjusza roku Rebels, Super Rugby oraz australijskiego stowarzyszenia zawodowych rugbystów (Rugby Union Players Association). Jeszcze w tym samym roku w inauguracyjnej edycji National Rugby Championship został przydzielony do zespołu Melbourne Rising. Jego drużyna fazę grupową zakończyła na pierwszym miejscu z samymi bonusowymi zwycięstwami, po czym niespodziewanie doznała porażki w półfinale. Sam McMahon został zaś uznany najlepszym zawodnikiem zarówno Rising, jak i całych rozgrywek. Równie udany miał indywidualnie kolejny sezon – został uznany najlepszym zawodnikiem Rebels według samych graczy, a także przedłużył kontrakt z zespołem do końca roku 2017.

## Kariera reprezentacyjna
W stanowych barwach występował w zwycięskich mistrzostwach kraju U-18 w 2011 roku, a jego postawa przyniosła mu także wyróżnienia indywidualne. Pociągnęło to za sobą powołanie do kadry Australian Schoolboys, McMahon wystąpił w obu rozegranych w tym roku testmeczach przegrywając z angielskimi i wygrywając z nowozelandzkimi rówieśnikami, otrzymując dodatkowo wyróżnienie dla najbardziej zespołowego gracza tej drużyny. Dwukrotnie wziął udział w mistrzostwach świata juniorów: w 2012 zajął ósmą lokatę, zaś dwa lata później poprowadził zespół do piątego miejsca. Także w 2014 roku został uznany najlepszym australijskim zawodnikiem w tej kategorii wiekowej.
Pierwszy raz swoich sił w oficjalnym turnieju rugby 7 spróbował w listopadzie 2011 roku, a gdy jego zespół pokonał w nim narodową reprezentację, australijski selekcjoner Michael O’Connor zaproponował McMahonowi dwuletni kontrakt. Debiut w kadrze zaliczył w rozpoczynającym sezon 2011/2012 turnieju Australia Sevens 2011 zostając jednocześnie najmłodszym w historii reprezentantem kraju w tej dyscyplinie sportu. Zagrał następnie we wszystkich turniejach tego sezonu, a także w sześciu 2012/2013, z pozostałych jednak wyeliminowała go kontuzja. Wziął także udział w Pucharze Świata 2013, na którym Australijczycy uplasowali się na piątej lokacie, po czym skupił się na pełnej odmianie tego sportu. Powrócił na krótko do kadry rok później i w turnieju rugby 7 na Igrzyskach Wspólnoty Narodów 2014 zdobył brązowy medal.
Pierwsze powołanie do australijskiej reprezentacji seniorów otrzymał w październiku 2014 roku. Po raz pierwszy w barwach Wallabies wystąpił w towarzyskim spotkaniu z Barbarians na początku listopada tego roku, a po znakomitym występie zadebiutował w testmeczu tydzień później przeciwko Walii. Podczas tego tournée zagrał jeszcze z Francją i Anglią, po czym w meczowym składzie pojawił się dopiero na początku września 2015 roku przeciwko USA, a okazję tę uświetnił pierwszym przyłożeniem i wyróżnieniem dla zawodnika meczu. Znalazł się też w składzie na Puchar Świata w Rugby 2015, choć jego czas gry w tym turnieju był ograniczony z uwagi na wysoką formę podstawowych zawodników trzeciej linii młyna – Michaela Hoopera i Davida Pococka. Pod ich nieobecność w spotkaniu z najsłabszym w grupie Urugwajem McMahon zdobył dwa przyłożenia i został uznany zawodnikiem meczu.

title: Sean McMahon

wikitext:
{{Rugbysta infobox
 |imię i nazwisko            = Sean McMahon
 |imię i nazwisko org        =
 |grafika                    = Sean McMahon 2014.jpg
 |opis grafiki               =
 |pełne imię i nazwisko      = Sean Patrick McMahon
 |data urodzenia             = [[18 czerwca]] [[1994]]
 |miejsce urodzenia          = [[Brisbane]]
 |data śmierci               =
 |miejsce śmierci            =
 |wzrost                     = 186 cm
 |masa ciała                 = 100 kg
 |pseudonim                  =
 |ru pozycja                 = {{Pozycje ru|7}}, {{Pozycje ru|8}}
 |ru kariera juniorska       =
 |ru kariera seniorska       =
{{Rugbysta infobox/lata|2014–|[[Melbourne Rebels]] ([[Super Rugby]])|28|5}}
{{Rugbysta infobox/lata|2014|[[Melbourne Rising]] ([[National Rugby Championship|NRC]])|6|10}}
 |ru kariera reprezentacyjna =
{{Rugbysta infobox/lata|2011|{{reprezentacja|AUS|r|rodzaj=U-18}}|2|5}}
{{Rugbysta infobox/lata|2011–|{{reprezentacja|AUS|r7}}}}
{{Rugbysta infobox/lata|2012–2014|{{reprezentacja|AUS|r|rodzaj=U-20}}|8|10}}
{{Rugbysta infobox/lata|2014–|{{reprezentacja|AUS|r}}|6|15}}
 |ru kariera trenerska       =
 |rl pozycja                 =
 |rl kariera juniorska       =
 |rl kariera seniorska       =
 |rl kariera reprezentacyjna =
 |rl kariera trenerska       =
 |medale                     =
{{Medalista infobox/nagłówek|[[Rugby 7 na Igrzyskach Wspólnoty Narodów|Igrzyska Wspólnoty Narodów]]}}
{{Medalista infobox/wiersz|3|[[Rugby 7 na Igrzyskach Wspólnoty Narodów 2014|Glasgow 2014]]|}}
 |ru data1                   = 2015-10-24
 |ru data2                   = 2015-10-24
 |commons                    = Category:Sean McMahon
 |wikicytaty                 =
 |www                        =
}}
'''Sean McMahon''' (ur. [[18 czerwca]] [[1994]] w [[Brisbane]]) – [[Australia|australijski]] [[Rugby union|rugbysta]], reprezentant kraju zarówno w wersji [[Reprezentacja Australii w rugby union mężczyzn|piętnasto-]], jak i [[Reprezentacja Australii w rugby 7 mężczyzn|siedmioosobowej]], brązowy medalista [[Rugby 7 na Igrzyskach Wspólnoty Narodów 2014|igrzysk Wspólnoty Narodów]], uczestnik [[Puchar Świata w Rugby 2015|Pucharu Świata w Rugby 2015]].

== Kariera klubowa ==
Uczęszczał do Nudgee College<ref>{{cytuj stronę|url = http://cms02.nudgee.com/public/gps-sport/rugby|tytuł = About The College » Sporting Life » GPS Activities|data dostępu = 2015-10-25|opublikowany = cms02.nudgee.com|język = en|archiwum = https://web.archive.org/web/20150913205632/http://cms02.nudgee.com/public/gps-sport/rugby|zarchiwizowano = 2015-09-13}}</ref>, gdzie z sukcesami występował w szkolnym zespole rugby<ref name=holiday>{{cytuj stronę|url = http://cms02.nudgee.com/public/news/student/holidays-bring-sporting-success|tytuł = Holidays bring sporting success|data dostępu = 2015-10-25|opublikowany = cms02.nudgee.com|język = en|archiwum = https://web.archive.org/web/20150913211055/http://cms02.nudgee.com/public/news/student/holidays-bring-sporting-success|zarchiwizowano = 2015-09-13}}</ref>. Skupił się następnie na grze w [[rugby 7]], a okazjonalnie grał dla [[GPS Rugby]] w rodzinnym stanie<ref>{{cytuj stronę|url = http://melbournerebels.com.au/news/article/mcmahon-super-rugby-is-where-i-want-to-be|tytuł = McMahon - Super Rugby is where I want to be|data dostępu = 2015-10-25|opublikowany = melbournerebels.com.au|język = en|archiwum = https://web.archive.org/web/20140303133942/http://www.melbournerebels.com.au/news/article/mcmahon-super-rugby-is-where-i-want-to-be|zarchiwizowano = 2014-03-03}}</ref>. We wrześniu 2013 roku został członkiem rozszerzonego składu (''extended playing squad'') [[Melbourne Rebels]] – grupy graczy trenującej z zakontraktowanymi zawodnikami i mającymi szansę na grę w podstawowym zespole<ref>{{cytuj stronę|url = http://www.melbournerebels.com.au/news/article/rabodirect-rebels-extended-playing-squad-complete|tytuł = RaboDirect Rebels extended playing squad complete|data dostępu = 2015-10-25|opublikowany = melbournerebels.com.au|język = en|archiwum = https://web.archive.org/web/20131226020510/http://www.melbournerebels.com.au/news/article/rabodirect-rebels-extended-playing-squad-complete|zarchiwizowano = 2013-12-26}}</ref>. W rozgrywkach [[Super Rugby]] zadebiutował już w pierwszej kolejce sezonu 2014 przeciwko [[Cheetahs]]<ref>{{cytuj stronę|url = http://www.abc.net.au/news/2014-02-27/teenager-mcmahon-for-rebels-debut/5287482|tytuł = Melbourne Rebel name debutant Sean McMahon at flanker ahead of Super Rugby clash with Cheetahs|opublikowany = abc.net.au|język = en|data dostępu = 2015-10-25|archiwum = https://web.archive.org/web/20140302054044/http://www.abc.net.au/news/2014-02-27/teenager-mcmahon-for-rebels-debut/5287482|zarchiwizowano = 2014-03-02}}</ref><ref>{{cytuj stronę|url = http://www.melbournerebels.com.au/news/article/mcmahon-amongst-eight-rebel-debutants|tytuł = McMahon amongst eight Rebel debutants|opublikowany = melbournerebels.com.au|język = en|data dostępu = 2015-10-25|archiwum = https://web.archive.org/web/20140812031922/http://www.melbournerebels.com.au/news/article/mcmahon-amongst-eight-rebel-debutants|zarchiwizowano = 2014-08-12}}</ref>, zyskał następnie stałe miejsce w składzie i w kwietniu podpisał pełny, dwuletni kontrakt<ref>{{cytuj stronę|url = http://www.melbournerebels.com.au/news/article/rabodirect-rebels-re-sign-talented-youngster|tytuł = RaboDirect Rebels Re-Sign Talented Youngster|data dostępu = 2015-10-25|opublikowany = melbournerebels.com.au|język = en|archiwum = https://web.archive.org/web/20140416182711/http://www.melbournerebels.com.au/news/article/rabodirect-rebels-re-sign-talented-youngster|zarchiwizowano = 2014-04-16}}</ref>. Wyśmienita postawa w całym sezonie dała mu wyróżnienia dla nowicjusza roku Rebels<ref>{{cytuj stronę|url = http://www.melbournerebels.com.au/news/article/rookie-seans-massive-first-season|tytuł = Rookie Sean's massive first season|data dostępu = 2015-10-25|opublikowany = melbournerebels.com.au|język = en|archiwum = https://web.archive.org/web/20140829011034/http://www.melbournerebels.com.au/news/article/rookie-seans-massive-first-season|zarchiwizowano = 2014-08-29}}</ref>, Super Rugby<ref name=eales2014 /> oraz australijskiego stowarzyszenia zawodowych rugbystów (''Rugby Union Players Association'')<ref>{{cytuj stronę|url = http://www.rupa.com.au/news/archive/nominees-announced-for-the-2014-newcomer-of-the-year|tytuł = Sean McMahon adds to accolades as Newcomer of the Year|data dostępu = 2015-10-25|opublikowany = rupa.com.au|język = en|archiwum = https://web.archive.org/web/20150204033701/http://www.rupa.com.au/news/archive/nominees-announced-for-the-2014-newcomer-of-the-year|zarchiwizowano = 2015-02-04}}</ref>. Jeszcze w tym samym roku w [[National Rugby Championship (2014)|inauguracyjnej edycji]] [[National Rugby Championship]] został przydzielony do zespołu [[Melbourne Rising]]<ref>{{cytuj stronę|url = http://www.melbournerebels.com.au/news/article/melbourne-rising-announce-playing-squad|tytuł = Melbourne Rising announce playing squad|data dostępu = 2015-10-25|opublikowany = melbournerebels.com.au|język = en|archiwum = https://web.archive.org/web/20141020050641/http://www.melbournerebels.com.au/news/article/melbourne-rising-announce-playing-squad|zarchiwizowano = 2014-10-20}}</ref>. Jego drużyna fazę grupową zakończyła na pierwszym miejscu z samymi bonusowymi zwycięstwami<ref>{{cytuj stronę|url = http://www.rugby.com.au/nrc/ArticleDetails/tabid/4659/ArticleID/14197/Buildcorp-NRC-Semi-Finals-confirmed.aspx|tytuł = Buildcorp NRC Semi-Finals confirmed|opublikowany = rugby.com.au|język = en|data dostępu = 2015-10-25|archiwum = https://web.archive.org/web/20141026084450/http://www.rugby.com.au/nrc/ArticleDetails/tabid/4659/ArticleID/14197/Buildcorp-NRC-Semi-Finals-confirmed.aspx|zarchiwizowano = 2014-10-26}}</ref>, po czym niespodziewanie doznała porażki w półfinale<ref>{{cytuj stronę|url = http://www.rugby.com.au/nrc/ArticleDetails/tabid/4659/ArticleID/14258/STAGE-SET-FOR-INAUGURAL-BUILDCORP-NRC-FINAL.aspx|tytuł = STAGE SET FOR INAUGURAL BUILDCORP NRC FINAL|opublikowany = rugby.com.au|język = en|data dostępu = 2015-10-25|archiwum = https://web.archive.org/web/20141105180511/http://www.rugby.com.au/nrc/ArticleDetails/tabid/4659/ArticleID/14258/STAGE-SET-FOR-INAUGURAL-BUILDCORP-NRC-FINAL.aspx|zarchiwizowano = 2014-11-05}}</ref>. Sam McMahon został zaś uznany najlepszym zawodnikiem zarówno Rising<ref>{{cytuj stronę|url = http://www.melbournerebels.com.au/news/article/hamilton-mcmahon-receive-rising-player-awards|tytuł = Hamilton & McMahon receive Rising player awards|data dostępu = 2015-10-25|opublikowany = melbournerebels.com.au|język = en|archiwum = https://web.archive.org/web/20141122193110/http://www.melbournerebels.com.au/news/article/hamilton-mcmahon-receive-rising-player-awards|zarchiwizowano = 2014-11-22}}</ref>, jak i całych rozgrywek<ref name=eales2014 /><ref>{{cytuj stronę|url = http://www.rugby.com.au/News/NewsArticle/tabid/1699/ArticleID/14253/Sean-McMahon-A-Golden-Year.aspx|tytuł = Sean McMahon: A Golden Year|data dostępu = 2015-10-25|opublikowany = rugby.com.au|język = en|archiwum = https://web.archive.org/web/20141112180426/http://www.rugby.com.au/News/NewsArticle/tabid/1699/ArticleID/14253/Sean-McMahon-A-Golden-Year.aspx|zarchiwizowano = 2014-11-12}}</ref>. Równie udany miał indywidualnie kolejny sezon – został uznany najlepszym zawodnikiem Rebels według samych graczy<ref>{{cytuj stronę|url = http://www.melbournerebels.com.au/news/article/mcmahon-wins-2015-players-player-award|tytuł = McMahon wins 2015 Players' Player Award|opublikowany = melbournerebels.com.au|język = en|data dostępu = 2015-10-25|archiwum = https://web.archive.org/web/20151013201701/http://www.melbournerebels.com.au/news/article/mcmahon-wins-2015-players-player-award|zarchiwizowano = 2015-10-13}}</ref>, a także przedłużył kontrakt z zespołem do końca roku 2017<ref>{{cytuj stronę|url = http://www.melbournerebels.com.au/news/article/sean-mcmahon-extends-rebels-contract|tytuł = Sean McMahon extends Rebels contract|data dostępu = 2015-10-25|opublikowany = melbournerebels.com.au|język = en|archiwum = https://web.archive.org/web/20150202001355/http://www.melbournerebels.com.au/news/article/sean-mcmahon-extends-rebels-contract|zarchiwizowano = 2015-02-02}}</ref>.

== Kariera reprezentacyjna ==
W stanowych barwach występował w zwycięskich mistrzostwach kraju U-18 w 2011 roku<ref name=holiday /><ref>{{cytuj stronę|url = http://web.archive.org/web/20110929094518/http://www.qrfsu.rugbynet.com.au/default.asp?id=183648|tytuł = 2011 QUEENSLAND SCHOOLBOYS TEAMS|data dostępu = 2015-10-25|opublikowany = qrfsu.rugbynet.com.au @ [[Internet Archive|web.archive.org]]|język = en}}</ref><ref>{{cytuj stronę|url = http://www.austschools.rugbynet.com.au/verve/_resources/ASRU_DIV_1_CHAMPS_REPORT_2011_v1.pdf|tytuł = NOVOTEL AUSTRALIAN SCHOOLS RUGBY CHAMPIONSHIPS 2011|data dostępu = 2015-10-25|opublikowany = austschools.rugbynet.com.au|język = en|archiwum = https://web.archive.org/web/20120320130011/http://www.austschools.rugbynet.com.au/verve/_resources/ASRU_DIV_1_CHAMPS_REPORT_2011_v1.pdf|zarchiwizowano = 2012-03-20}}</ref>, a jego postawa przyniosła mu także wyróżnienia indywidualne<ref name=holiday /><ref>{{cytuj stronę|url = http://qrfsu.rugbynet.com.au/default.asp?id=114999|tytuł = IAN McMILLAN MEMORIAL TROPHY|data dostępu = 2015-10-25|opublikowany = qrfsu.rugbynet.com.au|język = en|archiwum = https://web.archive.org/web/20150227173140/http://qrfsu.rugbynet.com.au/default.asp?id=114999|zarchiwizowano = 2015-02-27}}</ref><ref>{{cytuj stronę|url = http://web.archive.org/web/20150226210322/http://austschools.rugbynet.com.au/default.asp?id=176325|tytuł = ASRU DR SYD SUGERMAN AWARD|data dostępu = 2015-10-25|opublikowany = austschools.rugbynet.com.au @ [[Internet Archive|web.archive.org]]|język = en}}</ref>. Pociągnęło to za sobą powołanie do [[Reprezentacja Australii U-18 w rugby union mężczyzn|kadry ''Australian Schoolboys'']]<ref name=holiday /><ref>{{cytuj stronę|url = http://www.schoolsrugby.com.au/wp-content/uploads/2015/06/AUSTRALIAN-SCHOOLBOYS-SCHOOL-LISTING-2014.pdf|tytuł = THE NURSERIES OF AUSTRALIAN SCHOOLBOYS' RUGBY|data dostępu = 2015-10-25|opublikowany = schoolsrugby.com.au|język = en|archiwum = https://web.archive.org/web/20150913210018/http://www.schoolsrugby.com.au/wp-content/uploads/2015/06/AUSTRALIAN-SCHOOLBOYS-SCHOOL-LISTING-2014.pdf|zarchiwizowano = 2015-09-13}}</ref>, McMahon wystąpił w obu rozegranych w tym roku testmeczach przegrywając z [[Reprezentacja Anglii U-18 w rugby union mężczyzn|angielskimi]]<ref>{{cytuj stronę|url = http://austschools.rugbynet.com.au/default.asp?id=186010|tytuł = MATCH REPORT: AUST SCHOOLS VS ENGLAND U18|data dostępu = 2015-10-25|opublikowany = austschools.rugbynet.com.au|język = en|archiwum = https://web.archive.org/web/20120106165745/http://austschools.rugbynet.com.au/default.asp?id=186010|zarchiwizowano = 2012-01-06}}</ref> i wygrywając z [[Reprezentacja Nowej Zelandii U-18 w rugby union mężczyzn|nowozelandzkimi]] rówieśnikami<ref>{{cytuj stronę|url = http://web.archive.org/web/20120320132431/http://www.austschools.rugbynet.com.au/default.asp?id=186900|tytuł = AUSTRALIA WIN NOVOTEL TRANS TASMAN TROPHY|data dostępu = 2015-10-25|opublikowany = austschools.rugbynet.com.au|język = en}}</ref>, otrzymując dodatkowo wyróżnienie dla najbardziej zespołowego gracza tej drużyny<ref>{{cytuj stronę|url = http://www.schoolsrugby.com.au/awards/merv-iris-allen/|tytuł = Merv & Iris Allen Award|data dostępu = 2015-10-25|opublikowany = schoolsrugby.com.au|język = en|archiwum = https://web.archive.org/web/20150913205902/http://www.schoolsrugby.com.au/awards/merv-iris-allen/|zarchiwizowano = 2015-09-13}}</ref>. Dwukrotnie wziął udział w [[Mistrzostwa świata juniorów w rugby union|mistrzostwach świata juniorów]]<ref>{{cytuj stronę|url = http://web.archive.org/web/20140718031313/http://www.irb.com/jwc/teams/team=4162/player=45641/index.html|tytuł = Sean McMahon|data dostępu = 2015-10-25|opublikowany = irb.com @ [[Internet Archive|web.archive.org]]|język = en}}</ref>: w [[Mistrzostwa Świata Juniorów w Rugby Union 2012|2012]]<ref>{{cytuj stronę|url = http://www.rugby.com.au/News/NewsArticle/tabid/1699/ArticleID/6326/Australian-Under-20s-squad-named-for-2012.aspx|tytuł = Australian Under 20s squad named for 2012|data dostępu = 2015-10-25|opublikowany = rugby.com.au|język = en|archiwum = https://web.archive.org/web/20140302145817/http://www.rugby.com.au/News/NewsArticle/tabid/1699/ArticleID/6326/Australian-Under-20s-squad-named-for-2012.aspx|zarchiwizowano = 2014-03-02}}</ref> zajął ósmą lokatę<ref>{{cytuj stronę|url = http://www.rugby.com.au/News/NewsArticle/tabid/1699/ArticleID/6923/Australian-Under-20s-finish-eighth-at-JWC.aspx|tytuł = Australian Under 20s finish eighth at JWC|data dostępu = 2015-10-25|opublikowany = rugby.com.au|język = en|archiwum = https://web.archive.org/web/20140821074127/http://www.rugby.com.au/News/NewsArticle/tabid/1699/ArticleID/6923/Australian-Under-20s-finish-eighth-at-JWC.aspx|zarchiwizowano = 2014-08-21}}</ref>, zaś [[Mistrzostwa Świata Juniorów w Rugby Union 2014|dwa lata później]]<ref>{{cytuj stronę|url = http://www.rugby.com.au/News/NewsArticle/tabid/1699/ArticleID/11464/Australian-Under-20s-announce-squad-for-Junior-World-Champs.aspx|tytuł = Australian Under 20s announce squad for Junior World Champs|data dostępu = 2015-10-25|opublikowany = rugby.com.au|język = en|archiwum = https://web.archive.org/web/20140506112624/http://www.rugby.com.au/News/NewsArticle/tabid/1699/ArticleID/11464/Australian-Under-20s-announce-squad-for-Junior-World-Champs.aspx|zarchiwizowano = 2014-05-06}}</ref> poprowadził zespół do piątego miejsca<ref>{{cytuj stronę|url = http://www.rupa.com.au/news/the-players/sean-mcmahon-melbourne-rebels-aussie-sevens|tytuł = Sean McMahon :: Pathway to Gold.|data dostępu = 2015-10-25|opublikowany = rupa.com.au|język = en|archiwum = https://web.archive.org/web/20150309093515/http://www.rupa.com.au/news/the-players/sean-mcmahon-melbourne-rebels-aussie-sevens|zarchiwizowano = 2015-03-09}}</ref>. Także w 2014 roku został uznany najlepszym australijskim zawodnikiem w tej kategorii wiekowej<ref name=eales2014>{{cytuj stronę|url = http://www.rugby.com.au/News/NewsArticle/tabid/1699/ArticleID/14207/Israel-Folau-named-2014-John-Eales-Medallist.aspx|tytuł = Israel Folau named 2014 John Eales Medallist|data dostępu = 2015-10-25|opublikowany = rugby.com.au|język = en|archiwum = https://web.archive.org/web/20141027001450/http://www.rugby.com.au/News/NewsArticle/tabid/1699/ArticleID/14207/Israel-Folau-named-2014-John-Eales-Medallist.aspx|zarchiwizowano = 2014-10-27}}</ref>.

Pierwszy raz swoich sił w oficjalnym turnieju [[rugby 7]] spróbował w listopadzie 2011 roku, a gdy jego zespół pokonał w nim narodową reprezentację, australijski selekcjoner [[Michael O’Connor (rugbysta)|Michael O’Connor]] zaproponował McMahonowi dwuletni kontrakt<ref>{{cytuj stronę|url = http://www.couriermail.com.au/sport/young-rugby-player-sean-mcmahon-gives-up-schoolies-to-play-sevens-for-australia/story-e6frepm6-1226204026465|tytuł = Young rugby player Sean McMahon gives up schoolies to play sevens for Australia|data dostępu = 2015-10-25|opublikowany = couriermail.com.au|język = en|archiwum = http://archive.is/CGAPW|zarchiwizowano = 2015-09-29}}</ref>. Debiut w [[Reprezentacja Australii w rugby 7 mężczyzn|kadrze]] zaliczył w rozpoczynającym sezon [[IRB Sevens World Series (2011/2012)|2011/2012]] turnieju [[Australia Sevens 2011]]<ref>{{cytuj stronę|url = http://www.rugby.com.au/News/NewsArticle/tabid/1699/ArticleID/4962/Australian-Sevens-team-named-for-Gold-Coast-Sevens.aspx|tytuł = Australian Sevens team named for Gold Coast Sevens|data dostępu = 2015-10-25|opublikowany = rugby.com.au|język = en|archiwum = https://web.archive.org/web/20140821080115/http://www.rugby.com.au/News/NewsArticle/tabid/1699/ArticleID/4962/Australian-Sevens-team-named-for-Gold-Coast-Sevens.aspx|zarchiwizowano = 2014-08-21}}</ref> zostając jednocześnie najmłodszym w historii reprezentantem kraju w tej dyscyplinie sportu<ref name=g2014>{{cytuj stronę|url = http://g2014results.thecgf.com/athlete/rugby_sevens/1030531/sean_mcmahon.html|tytuł = Sean McMahon|data dostępu = 2015-10-25|opublikowany = g2014results.thecgf.com|język = en|archiwum = https://web.archive.org/web/20140730233735/http://www.rugby.com.au/News/NewsArticle/tabid/1699/ArticleID/12048/Australian-Sevens-team-rally-to-claim-bronze-in-Glasgow.aspx|zarchiwizowano = 2014-07-30}}</ref>. Zagrał następnie we wszystkich turniejach tego sezonu, a także w sześciu [[IRB Sevens World Series (2012/2013)|2012/2013]], z pozostałych jednak wyeliminowała go kontuzja<ref>{{cytuj stronę|url = http://www.rugby.com.au/sevens/Teams/PlayerProfile.aspx?pid=341|tytuł = Sean McMahon|opublikowany = rugby.com.au|język = en|data dostępu = 2015-10-25|archiwum = https://web.archive.org/web/20150913083214/http://www.rugby.com.au/sevens/Teams/PlayerProfile.aspx?pid=341|zarchiwizowano = 2015-09-13}}</ref>. Wziął także udział w [[Puchar Świata w Rugby 7 (2013)|Pucharze Świata 2013]]<ref>{{cytuj stronę|url = http://web.archive.org/web/20140208102049/http://www.irb.com/mm/document/tournament/mediazone/02/06/80/92/rwc7-06-rus-squadlists.pdf|tytuł = RUGBY WORLD CUP SEVENS VI - MOSCOW 2013 - SQUAD LISTS WITH RWC TOTALS|data dostępu = 2015-10-25|opublikowany = irb.com @ [[Internet Archive|web.archive.org]]|język = en}}</ref><ref>{{cytuj stronę|url = http://www.rugby.com.au/sevens/News/NewsArticle/tabid/1754/ArticleID/9338/Australian-Mens-Sevens-Named-for-Rugby-World-Cup-Sevens-2013.aspx|tytuł = Australian Men's Sevens Named for Rugby World Cup Sevens 2013|data dostępu = 2015-10-25|opublikowany = rugby.com.au|język = en|archiwum = https://web.archive.org/web/20150914180342/http://www.rugby.com.au/sevens/News/NewsArticle/tabid/1754/ArticleID/9338/Australian-Mens-Sevens-Named-for-Rugby-World-Cup-Sevens-2013.aspx|zarchiwizowano = 2015-09-14}}</ref>, na którym Australijczycy uplasowali się na piątej lokacie<ref>{{cytuj stronę|url = http://www.rugby.com.au/sevens/News/NewsArticle/tabid/1754/ArticleID/9682/Australian-Men’s-Sevens-finish-equal-fifth-at-Rugby-World-Cup.aspx|tytuł = Australian Men’s Sevens finish equal fifth at Rugby World Cup|data dostępu = 2015-10-25|opublikowany = rugby.com.au|język = en|archiwum = https://web.archive.org/web/20150914180738/http://www.rugby.com.au/sevens/News/NewsArticle/tabid/1754/ArticleID/9682/Australian-Men%E2%80%99s-Sevens-finish-equal-fifth-at-Rugby-World-Cup.aspx|zarchiwizowano = 2015-09-14}}</ref>, po czym skupił się na pełnej odmianie tego sportu. Powrócił na krótko do kadry rok później i w turnieju [[rugby 7 na Igrzyskach Wspólnoty Narodów 2014]]<ref>{{cytuj stronę|url = http://www.rugby.com.au/News/NewsArticle/tabid/1699/ArticleID/11904/AUSTRALIAN-RUGBY-SEVENS-SQUAD-ANNOUNCED-FOR-COMMONWEALTH-GAMES.aspx|tytuł = AUSTRALIAN RUGBY SEVENS SQUAD ANNOUNCED FOR COMMONWEALTH GAMES|data dostępu = 2015-10-25|opublikowany = rugby.com.au|język = en|archiwum = https://web.archive.org/web/20140730130428/http://www.rugby.com.au/News/NewsArticle/tabid/1699/ArticleID/11904/AUSTRALIAN-RUGBY-SEVENS-SQUAD-ANNOUNCED-FOR-COMMONWEALTH-GAMES.aspx|zarchiwizowano = 2014-07-30}}</ref> zdobył brązowy medal<ref name=g2014 /><ref>{{cytuj stronę|url = https://thecgf.com/results/athletes/66099|tytuł = Sean Mcmahon|data dostępu = 2015-10-25|opublikowany = thecgf.com|język = en}}</ref><ref>{{cytuj stronę|url = http://www.rugby.com.au/News/NewsArticle/tabid/1699/ArticleID/12048/Australian-Sevens-team-rally-to-claim-bronze-in-Glasgow.aspx|tytuł = Australian Sevens team rally to claim bronze in Glasgow|data dostępu = 2015-10-25|opublikowany = rugby.com.au|język = en|archiwum = https://web.archive.org/web/20140730233735/http://www.rugby.com.au/News/NewsArticle/tabid/1699/ArticleID/12048/Australian-Sevens-team-rally-to-claim-bronze-in-Glasgow.aspx|zarchiwizowano = 2014-07-30}}</ref>.

Pierwsze powołanie do [[Reprezentacja Australii w rugby union mężczyzn|australijskiej reprezentacji seniorów]] otrzymał w październiku 2014 roku<ref>{{cytuj stronę|url = http://www.rugby.com.au/News/NewsArticle/tabid/1699/ArticleID/14203/MICHAEL-CHEIKA-NEW-QANTAS-WALLABIES-HEAD-COACH-AS-SPRING-TOUR-SQUAD-IS-ANNOUNCED.aspx|tytuł = MICHAEL CHEIKA NEW QANTAS WALLABIES HEAD COACH AS SPRING TOUR SQUAD IS ANNOUNCED|opublikowany = rugby.com.au|język = en|data dostępu = 2015-10-25|archiwum = https://web.archive.org/web/20150201202759/http://www.rugby.com.au/News/NewsArticle/tabid/1699/ArticleID/14203/MICHAEL-CHEIKA-NEW-QANTAS-WALLABIES-HEAD-COACH-AS-SPRING-TOUR-SQUAD-IS-ANNOUNCED.aspx|zarchiwizowano = 2015-02-01}}</ref>. Po raz pierwszy w barwach ''Wallabies'' wystąpił w towarzyskim spotkaniu z [[Barbarian F.C.|Barbarians]] na początku listopada tego roku, a po znakomitym występie zadebiutował w testmeczu tydzień później przeciwko [[Reprezentacja Walii w rugby union mężczyzn|Walii]]<ref>{{cytuj stronę|url = http://www.melbournerebels.com.au/news/article/mcmahon-to-make-test-debut|tytuł = McMahon to make Test debut|data dostępu = 2015-10-25|opublikowany = melbournerebels.com.au|język = en|archiwum = https://web.archive.org/web/20141120231325/http://www.melbournerebels.com.au/news/article/mcmahon-to-make-test-debut|zarchiwizowano = 2014-11-20}}</ref><ref>{{cytuj stronę|url = http://www.couriermail.com.au/sport/rugby/wallabies-v-wales-sean-mcmahon-named-to-make-test-debut/story-fnii0ksb-1227114770692|tytuł = Sean McMahon named to make Test debut |opublikowany = couriermail.com.au|język = en|data dostępu = 2015-10-25|archiwum = http://archive.is/Sdnn4|zarchiwizowano = 2015-10-06}}</ref>. Podczas tego ''tournée'' zagrał jeszcze z Francją i Anglią, po czym w meczowym składzie pojawił się dopiero na początku września 2015 roku przeciwko USA, a okazję tę uświetnił pierwszym [[Przyłożenie (rugby)|przyłożeniem]] i wyróżnieniem dla zawodnika meczu<ref>{{cytuj stronę|url = http://www.couriermail.com.au/sport/rugby/wallabies-world-cup-sean-mcmahons-selection-a-reward-for-effort/story-fnii0ksb-1227512659233|tytuł = Wallabies World Cup: Sean McMahon’s selection a reward for effort|data dostępu = 2015-10-25|opublikowany = couriermail.com.au|język = en|archiwum = http://archive.is/ybsfI|zarchiwizowano = 2015-09-29}}</ref><ref>{{cytuj stronę|url = http://www.rugby.com.au/News/NewsArticle/tabid/1699/ArticleID/16134/Wallabies-overpower-spirited-Eagles-47-10-in-Chicago.aspx|tytuł = Wallabies overpower spirited Eagles 47-10 in Chicago|data dostępu = 2015-10-25|opublikowany = rugby.com.au|język = en|archiwum = https://web.archive.org/web/20150906211111/http://www.rugby.com.au/News/NewsArticle/tabid/1699/ArticleID/16134/Wallabies-overpower-spirited-Eagles-47-10-in-Chicago.aspx|zarchiwizowano = 2015-09-06}}</ref>. Znalazł się też w [[Puchar Świata w Rugby 2015 (składy)|składzie]] na [[Puchar Świata w Rugby 2015]]<ref>{{cytuj stronę|url = http://www.rugby.com.au/News/NewsArticle/tabid/1699/ArticleID/15973/Cheika-names-31-man-Wallabies-Squad-for-Rugby-World-Cup.aspx|tytuł = Cheika names 31-man Wallabies Squad for Rugby World Cup|data dostępu = 2015-10-25|opublikowany = rugby.com.au|język = en|archiwum = https://web.archive.org/web/20150821083841/http://www.rugby.com.au/News/NewsArticle/tabid/1699/ArticleID/15973/Cheika-names-31-man-Wallabies-Squad-for-Rugby-World-Cup.aspx|zarchiwizowano = 2015-08-21}}</ref><ref>{{cytuj stronę|url = http://www.rugbyworldcup.com/news/85756|tytuł = Wallabies told of call-ups by special phone call|data dostępu = 2015-10-25|opublikowany = rugbyworldcup.com|język = en|archiwum = https://web.archive.org/web/20150821113129/http://www.rugbyworldcup.com/news/85756|zarchiwizowano = 2015-08-21}}</ref>, choć jego czas gry w tym turnieju był ograniczony z uwagi na wysoką formę podstawowych zawodników trzeciej linii młyna – [[Michael Hooper|Michaela Hoopera]] i [[David Pocock|Davida Pococka]]<ref>{{cytuj stronę|url = http://www.smh.com.au/rugby-union/rugby-world-cup/rugby-world-cup-2015-sean-mcmahon-in-wallabies-team-for-showdown-with-wales-20151007-gk3txq.html|tytuł = Sean McMahon in Wallabies team for showdown with Wales|opublikowany = smh.com.au|język = en|data dostępu = 2015-10-25|archiwum = https://web.archive.org/web/20151009161657/http://www.smh.com.au/rugby-union/rugby-world-cup/rugby-world-cup-2015-sean-mcmahon-in-wallabies-team-for-showdown-with-wales-20151007-gk3txq.html|zarchiwizowano = 2015-10-09}}</ref><ref>{{cytuj stronę|url = http://www.dailytelegraph.com.au/sport/rugby/rugby-world-cup-2015-sean-mcmahon-a-victim-of-wallabies-backrow-embarrassment-of-riches/story-fni2fxyf-1227546980906|tytuł = Sean McMahon a victim of Wallabies’ backrow embarrassment of riches|opublikowany = dailytelegraph.com.au|język = en|data dostępu = 2015-10-25|archiwum = http://archive.is/KsqD2|zarchiwizowano = 2015-10-09}}</ref>. Pod ich nieobecność w spotkaniu z najsłabszym w grupie [[Reprezentacja Urugwaju w rugby union mężczyzn|Urugwajem]] McMahon zdobył dwa przyłożenia i został uznany zawodnikiem meczu<ref>{{cytuj stronę|url = http://www.rugby.com.au/wallabies/News/NewsArticle/tabid/1516/ArticleID/16354/Sean-McMahon-keeping-incumbent-pair-honest.aspx|tytuł = Sean McMahon keeping incumbent pair honest|opublikowany = rugby.com.au|język = en|data dostępu = 2015-10-25|archiwum = https://web.archive.org/web/20151006201813/http://www.rugby.com.au/wallabies/News/NewsArticle/tabid/1516/ArticleID/16354/Sean-McMahon-keeping-incumbent-pair-honest.aspx|zarchiwizowano = 2015-10-06}}</ref><ref>{{cytuj stronę|url = http://en.espn.co.uk/australia/rugby/story/276307.html|tytuł = Sean McMahon stars but won't challenge Michael Hooper or David Pocock for start vs. England|opublikowany = en.espn.co.uk|język = en|data dostępu = 2015-10-25|archiwum = https://web.archive.org/web/20151013213716/http://en.espn.co.uk/australia/rugby/story/276307.html|zarchiwizowano = 2015-10-13}}</ref><ref>{{cytuj stronę|url = http://www.rugby.com.au/News/NewsArticle/tabid/1699/ArticleID/16757/McMahon-grateful-to-be-unleashed-in-World-Cup.aspx|tytuł = McMahon grateful to be unleashed in World Cup|opublikowany = rugby.com.au|język = en|data dostępu = 2015-10-25|archiwum = https://web.archive.org/web/20151021221805/http://www.rugby.com.au/News/NewsArticle/tabid/1699/ArticleID/16757/McMahon-grateful-to-be-unleashed-in-World-Cup.aspx|zarchiwizowano = 2015-10-21}}</ref>.

== Przypisy ==
{{Przypisy}}

== Bibliografia ==
* {{cytuj stronę|url = http://en.espn.co.uk/australia/rugby/player/165366.html|tytuł = Sean McMahon – ESPN Scrum Profile|data dostępu = 2015-10-24|opublikowany = en.espn.co.uk|język = en}}
* {{cytuj stronę|url = https://archive.is/20131120103437/http://www.melbournerebels.com.au/team/sean-mcmahon|tytuł = Sean McMahon – Rebels Profile|data dostępu = 2015-10-24|opublikowany = melbournerebels.com.au|język = en}}
* {{cytuj stronę|url = http://www.itsrugby.co.uk/player_24912.html|tytuł = Sean McMahon – It's Rugby Profile|data dostępu = 2015-10-24|opublikowany = itsrugby.co.uk|język = en}}

{{RWC 2015 Australia}}

{{SORTUJ:McMahon, Sean}}
[[Kategoria:Australijscy zawodnicy rugby union]]
[[Kategoria:Urodzeni w 1994]]
[[Kategoria:Rugbyści Rebels]]
[[Kategoria:Uczestnicy Pucharu Świata w Rugby 2015]]
[[Kategoria:Medaliści Igrzysk Wspólnoty Narodów 2014]]
[[Kategoria:Ludzie urodzeni w Brisbane]]

title: · Sean McMahon

Pełne imię i nazwisko: Sean Patrick McMahon

Data i miejsce urodzenia: 18 czerwca 1994 · Brisbane

Pozycja: rwacz, wiązacz

title: Kariera seniorska

Lata:
Zespół · Wyst. · (Pkt.)
Reprezentacja · Wyst. · (Pkt.)

Melbourne Rebels (Super Rugby) · 28 · (5)

Melbourne Rising (NRC) · 6 · (10)

Kariera seniorska:
Reprezentacja narodowa
1. 2.

Australia U-18 · 2 · (5)

Australia

Australia U-20 · 8 · (10)

brąz: Glasgow 2014


text:
# Юкарашты
Юкарашты (чечен. Юкъарашта) — покинутый аул в Итум-Калинском районе Чеченской Республики.

## География
Расположен на правом берегу реки Дзумсэхк, к юго-востоку от районного центра Итум-Кали.
Ближайшие населённые пункты и развалины бывших аулов: на севере — бывший аул Олгузи, на северо-западе — бывшие аулы Беле Хайха, Мужиар, на юго-западе — село Зумсой, на юго-востоке — бывший аул Хуты-Кажа.

title: Юкарашты

wikitext:
{{НП+Россия
   |статус                   = Покинутый аул
   |русское название         = Юкарашты
   |оригинальное название    = {{lang-ce|Юкъарашта}}
   |герб                     =
   |флаг                     =
   |lat_deg = 42.709251
   |lon_deg = 45.742570
   |CoordAddon               =
   |CoordScale               =
   |регион                   = Чечня
   |регион в таблице         = Чечня
   |размер карты региона     = 300
   |район                    = Итум-Калинский район
   |район в таблице          = Итум-Калинский район{{!}}Итум-Калинский
   |в регион                 = сверху
   |C в регион               = нет
   |B в регион               = справа
   |в район                  = сверху
   |C в район                = сверху
   |размер карты района      = 300
   |вид поселения            = Сельское поселение
   |поселение                =
   |поселение в таблице      =
   |внутреннее деление       =
   |глава                    =
   |дата основания           =
   |первое упоминание        =
   |прежние имена            =
   |статус с                 =
   |площадь                  =
   |высота центра НП         =
   |население                = 0
   |год переписи             =
   |плотность                =
   |агломерация              =
   |национальный состав      = чеченцы
   |конфессиональный состав  = мусульмане сунниты
   |этнохороним              =
   |почтовый индекс          = —
   |телефонный код           =
   |цифровой идентификатор   =  —
   |сайт                     =
  }}'''Юкарашты''' ({{lang-ce|Юкъарашта}}) — покинутый аул в [[Итум-Калинский район|Итум-Калинском районе]] [[Чечня|Чеченской Республики]].

== География ==
Расположен на правом берегу реки [[Дзумсэхк]], к юго-востоку от районного центра [[Итум-Кали]].

Ближайшие населённые пункты и развалины бывших аулов: на севере — бывший аул [[Олгузи]], на северо-западе — бывшие аулы [[Беле Хайха]], [[Мужиар]], на юго-западе — село [[Зумсой (село)|Зумсой]], на юго-востоке — бывший аул [[Хуты-Кажа]]<ref>{{карта|{{карта по координатам|42.70|N|45.74|E|scale=100}}}}</ref>.

== Примечания ==
{{примечания}}
{{Chechen-geo-stub}}
{{rq|source|img|empty}}

[[Категория:Исчезнувшие населённые пункты Итум-Калинского района]]

title: Юкарашты

Юкарашты:
чечен. Юкъарашта
42°42′33″ с. ш. 45°44′33″ в. д.

Страна: Россия

Субъект Федерации: Чечня

Муниципальный район: Итум-Калинский

title: История и география

title: Население

Население: 0 человек

Национальности: чеченцы

Конфессии: мусульмане сунниты

Официальный язык: чеченский, русский

title: Цифровые идентификаторы

Цифровые идентификаторы: Юкарашты МоскваГрозный ЮкараштыИтум-Кали Юкарашты


text:
# Clovelly (Anglia)
Clovelly – wieś w Anglii, w hrabstwie Devon, w dystrykcie Torridge. Leży 68 km na północny zachód od miasta Exeter i 304 km na zachód od Londynu. Miejscowość liczy 1616 mieszkańców.

title: Clovelly (Anglia)

wikitext:
{{Miejscowość infobox
 |nazwa                        = Clovelly
 |nazwa oryginalna             =
 |zdjęcie                      =
 |opis zdjęcia                 =
 |alt zdjęcia                  =
 |herb                         =
 |flaga                        =
 |dopełniacz nazwy             = Clovelly
 |państwo                      = Anglia
 |1. jednostka administracyjna = [[South West England|South West]]
 |2. jednostka administracyjna = [[Devon]]
 |3. jednostka administracyjna =
 |4. jednostka administracyjna = [[Torridge]]
 |powierzchnia                 =
 |wysokość                     =
 |rok                          =
 |liczba ludności              = 1616
 |gęstość zaludnienia          =
 |numer kierunkowy             = 01237
 |kod pocztowy                 = EX39
 |tablice rejestracyjne        =
 |kod mapy                     = Devon
 |współrzędne                  = 50°59′N 4°24′W
 |commons                      =
 |www                          =
}}
'''Clovelly''' – [[wieś]] w [[Anglia|Anglii]], w hrabstwie [[Devon]], w [[dystrykt|dystrykcie]] [[Torridge]]. Leży 68 km na północny zachód od miasta [[Exeter]] i 304 km na zachód od [[Londyn]]u<ref>{{cytuj stronę|url=http://getamap.ordnancesurvey.co.uk/getamap/frames.htm?mapAction=gaz&gazName=g&gazString=SS3158323979|tytuł=Clovelly na mapie|opublikowany=getamap.ordnancesurvey.co.uk|język=en|data dostępu=2010-10-06}}</ref>. Miejscowość liczy 1616 mieszkańców.

== Przypisy ==
{{Przypisy}}

{{Kontrola autorytatywna}}

[[Kategoria:Wsie w hrabstwie Devon]]
[[Kategoria:Torridge]]

title: Clovelly

Państwo: Wielka Brytania

Kraj: Anglia

Region: South West

Hrabstwo: Devon

Dystrykt: Torridge


text:
# Erik Källqvist
Erik Gunnar Källqvist (folkbokförd Kjällqvist), född 26 november 1896 i Bjuvs församling, Malmöhus län, död 22 oktober 1952 i Falkenberg, Hallands län, var en svensk sångare som även använde pseudonymerna Jan Erik, Karl Erik och Lasse Kjäll.
Källqvist var till yrket frisör, men tillbringade en stor del av sin tid på scenen och i grammofonstudion, sjungande tidens populära schlagers, visor och kupletter. Han sjöng in cirka 200 så kallade 78-varvare, ett flertal av dem på skivmärket Columbia. Han medverkade också som sångare i några filmer.
Erik Källqvist är begravd på Kapellkyrkogården i Falkenberg.

wikiname: svwiki

title: Erik Källqvist

in_language: sv

wikitext:
{{Infobox musiker
|namn                 = Erik Källqvist
|färg                 = sångare
|bild                 =
|bildstorlek          =
|bildtext             =
|födelsenamn          = Erik Gunnar Kjällqvist
|smeknamn             =
|pseudonym(er)        = Jan Erik
 Karl Erik
 Lasse Kjäll
|tidigare_namn        =
|födelsedatum         = [[26 november]] [[1896]]
|födelseplats         = [[Bjuvs församling]], [[Sverige]]
|dödsdatum            = {{död datum och ålder|1952|10|22|1896|11|26}}
|dödsplats            = [[Falkenberg]], Sverige
|bakgrund             =
|känd för             =
|genre                = [[populärmusik]]
|roll                 = [[frisör]], [[sångare]]
|instrument           =
|aktiva_år_plural     =
|aktiva_år            =
|skivbolag            =
|artistsamarbeten     =
|relaterade_artister  =
|webbplats            =
|logotypbild          =
|logotypbildstorlek   =
|namnteckning         =
|namnteckning_storlek =
|namnteckning alt     =
|misc                 =
}}
'''''Erik'' Gunnar Källqvist''' (folkbokförd Kjällqvist), född [[26 november]] [[1896]] i [[Bjuvs församling]], [[Malmöhus län]], död [[22 oktober]] [[1952]] i [[Falkenberg]], Hallands län, var en [[Sverige|svensk]] [[sångare]] som även använde [[pseudonym]]erna '''''Jan Erik''''', '''''Karl Erik''''' och '''''Lasse Kjäll'''''.

Källqvist var till yrket [[frisör]], men tillbringade en stor del av sin tid på scenen och i grammofonstudion, sjungande tidens populära schlagers, visor och kupletter. Han sjöng in cirka 200 så kallade [[78-varvare]], ett flertal av dem på [[skivmärke]]t [[Columbia (skivbolag)|Columbia]]. Han medverkade också som sångare i några filmer.

Erik Källqvist är begravd på [[Kapellkyrkogården]] i Falkenberg.<ref>{{Webbref |url=https://www.svenskagravar.se/gravsatt/18556396 |titel=SvenskaGravar |hämtdatum=2019-02-25 |arkivurl=https://web.archive.org/web/20190226111113/https://www.svenskagravar.se/gravsatt/18556396 |arkivdatum=2019-02-26 }}</ref>

== Referenser ==
<references/>

== Externa länkar ==
* [http://musiknostalgi.atspace.cc/erikal.htm Källqvists insjungningar på olika skivmärken]
* [https://www.discogs.com/artist/1279433-Erik-K%C3%A4llqvist?page=1 Erik Källqvist på Discogs]
* {{SFDb|person=60895}}

{{STANDARDSORTERING:Källqvist, Erik}}
[[Kategori:Svenska sångare]]
[[Kategori:Frisörer]]
[[Kategori:Personer från Bjuvs socken]]
[[Kategori:Födda 1896]]
[[Kategori:Avlidna 1952]]
[[Kategori:Män]]

Födelsenamn: Erik Gunnar Kjällqvist

Pseudonym(er): Jan Erik · Karl Erik · Lasse Kjäll

Födelsedatum: 26 november 1896

Födelseort: Bjuvs församling, Sverige

Dödsort: Falkenberg, Sverige

Genre: populärmusik

Roll: frisör, sångare