text:
# Strój sieradzki
Strój sieradzki – strój ludowy grupy etnograficznej Sieradzan. Strój sieradzki dzieli się na trzy odmiany różniące się jedynie stopniem zaniku: monicką (okolice Sieradza), która przetrwała najdłużej, dobrońską (okolice Łasku i Dobronia) oraz klonową (okolice Klonowej), która zanikła najszybciej.

## Historia
Strój sieradzki wykształcił się w  XIX wieku. Wtedy to w typowo rolniczym regionie sieradzkim, położonym na nieurodzajnych glebach zaczęły powstawać ośrodki przemysłowe (m.in. w Sieradzu, Łasku, Zduńskiej Woli i Pabianicach) oraz członkowie rodzin zaczęli emigrować do Łodzi oraz za granicę. Ważnym wydarzeniem w historii stroju sieradzkiego była działalność znawcy i miłośnika regionu sieradzkiego Stanisława Graeve’a, na którego zaproszenie do Biskupic przybyli Franciszek Łubieński i Florian Piekarski. Namalowali oni w latach 1909–1912 trzydzieści obrazów przedstawiających mieszkańców wsi w swoich strojach. Obrazy te zostały umieszczone potem na pocztówkach wydawanych w Sieradzu. Rozwój miast spowodował wzbogacenie się wsi, ale również początek zaniku stroju ludowego i zastępowanie go strojem miejskim. Najpierw zanikać zaczął strój męski. W latach międzywojnia nosili go tylko starzy gospodarze pamiętający czasy, gdy ubiór był wyznacznikiem statusu materialnego. W tym okresie mieszkańców sieradzkiej wsi uwieczniał na swoich obrazach Szczepan Andrzejewski. Strój kobiecy noszony był w dni świąteczne jeszcze w latach 50. XX wieku.

## Strój męski
Najważniejszymi elementami stroju sieradzkiego były lajbiki, spencerki i sukmany. Lajbikiem była kamizelka, bez rękawów uszyta z trzech kawałków materiału: dwóch przodów i jednego tyłu, uszytego z gorszego materiału. Spencerki były dłuższymi kaftanami sięgającymi za biodra z długimi rękawami. Szyte były z wełnianych, pasiastych tkanin samodziałowych w prążki. Najczęściej były koloru czerwonego . Najczęstszym i najbardziej reprezentacyjnym rodzajem okryć wierzchnich była sukmana z wyłogami. Wykonana była najczęściej z granatowego sukna. Zdobił ją stojący kołnierz oraz klapa z lewej strony. Zapinana była na mosiężne guziki. Rękawy zakończone były czerwonymi mankietami. Często sukmana miała kieszenie.
Najczęstszym rodzajem spodni były portki z fartuszkiem. Wykonane były z płótna lub wełnianego pasiaka koloru zielonego, modrego, czerwonego lub purpurowego. Z przodu miały fartuszek – klapkę zapinaną na guziki. Na początku XX wieku powoli zaczęły zastępować je fabrycznie robione spodnie z rozporkiem. Nogawki spodni wkładano w skórzane buty z cholewami.
Sieradzanie nosili przede wszystkim maciejówki (kaszkiety) – okrągłe czapki z niebieskiego sukna ze skórzanym daszkiem. Czasem zdobione były sztucznymi kwiatami i wstążkami. Wyparły one noszone w XIX wieku niebieskie rogatywki z otokiem z czarnego baranka, które według ludowych opowieści zostały rozpowszechnione w okolicach Sieradza przez Tadeusza Kościuszkę podczas powstania w 1794 roku. W upalne dni oraz podczas pracy zarówno rogatywki, jak i maciejówki zastępowano kapeluszami słomkowymi.

## Strój kobiecy
Ważnymi elementami stroju kobiecego był wełniak i sukienka. Wełniak była to spódnica z doszytą sznurówką, wykonane z wełnianego, pasiastego materiału o czerwonym lub niebieskim tle. Wykończone były tasiemkami z aksamitu. Sukienki miały bardzo podobny krój do wełniaków. Były jednak wykonane z fabrycznej, gładkiej, kretonowej lub wełnianej tkaniny. Sznurówki sukienek ozdabiane były cekinami i pasmanterią. Na spódnice zakładano jeden z dwóch rodzajów zapasek do pasa: większe z samodziałowego pasiaka oraz fabryczne kretonowe wykończone koronką lub zdobione pasami kwiatowego haftu. Osobnym rodzajem zapaski były zapaski do odziewu. Wykonywano je tak, jak zapaski samodziałowe. Były jednak od nich większe i zakładano je na ramiona. Innym okryciem wierzchnim był kaftan z ogonem. Wykonywano go z jednolitego, czerwonego, granatowego lub ciemnozielonego samodziału. Zapinany był na pętelki, a zdobiły go czarne paski aksamitu.
Częstym nakryciem głowy były chusty występujące w dwóch rodzajach: domowej roboty zakończone frędzlami lub koronką wykonaną na szydełku oraz fabryczne różniące się kolorystyką o motywach kwiatowych lub tureckich. Innym rodzajem nakrycia głowy były czepce. Najbardziej rozpowszechnionym typem były tiulowe kopki. Obwiązywano je specjalnymi, jedwabnymi chustami – jedwabnicami. Strój uzupełniały paciorki: korale i naszyjniki bursztynów, zarówno prawdziwych jak i sztucznych oraz dynek – szklanych paciorków.

wikiname: plwiki

title: Strój sieradzki

in_language: pl

wikitext:
{{Zobacz też|Polskie stroje ludowe}}
[[Plik:Franciszek Łubieński - Strój sieradzki.jpg|mały|Strój sieradzki, obraz [[Franciszek Łubieński (1875–1925)|Franciszka Łubieńskiego]], około 1912 roku]]
'''Strój sieradzki''' – [[strój ludowy]] grupy etnograficznej [[Sieradzanie|Sieradzan]]. Strój sieradzki dzieli się na trzy odmiany różniące się jedynie stopniem zaniku: '''monicką''' (okolice [[Sieradz]]a), która przetrwała najdłużej, '''dobrońską'''{{u|dobronska}} (okolice [[Łask]]u i [[Dobroń|Dobronia]]) oraz '''klonową''' (okolice [[Klonowa (województwo łódzkie)|Klonowej]]), która zanikła najszybciej{{u|klonowa}}.

== Historia ==
Strój sieradzki wykształcił się w  XIX wieku. Wtedy to w typowo rolniczym regionie sieradzkim, położonym na nieurodzajnych glebach zaczęły powstawać ośrodki przemysłowe (m.in. w Sieradzu, Łasku, Zduńskiej Woli i Pabianicach) oraz członkowie rodzin zaczęli emigrować do Łodzi oraz za granicę{{u|emigracja}}{{odn|Piskorz-Branekova|2008|s=52, 54}}. Ważnym wydarzeniem w historii stroju sieradzkiego była działalność znawcy i miłośnika regionu sieradzkiego [[Stanisław Graeve|Stanisława Graeve’a]], na którego zaproszenie do Biskupic przybyli [[Franciszek Łubieński (1875–1925)|Franciszek Łubieński]] i [[Florian Piekarski]]. Namalowali oni w latach 1909–1912 trzydzieści obrazów przedstawiających mieszkańców wsi w swoich strojach. Obrazy te zostały umieszczone potem na pocztówkach wydawanych w Sieradzu. Rozwój miast spowodował wzbogacenie się wsi, ale również początek zaniku stroju ludowego i zastępowanie go strojem miejskim. Najpierw zanikać zaczął strój męski. W latach międzywojnia nosili go tylko starzy gospodarze pamiętający czasy, gdy ubiór był wyznacznikiem statusu materialnego. W tym okresie mieszkańców sieradzkiej wsi uwieczniał na swoich obrazach [[Szczepan Andrzejewski]]. Strój kobiecy noszony był w dni świąteczne jeszcze w latach 50. XX wieku{{u|koniec}}.

== Strój męski ==
Najważniejszymi elementami stroju sieradzkiego były ''lajbiki''{{u|lajbik}}, ''spencerki'' i [[sukmana|sukmany]]. Lajbikiem była kamizelka, bez rękawów uszyta z trzech kawałków materiału: dwóch przodów i jednego tyłu, uszytego z gorszego materiału. Spencerki były dłuższymi kaftanami sięgającymi za biodra z długimi rękawami. Szyte były z wełnianych, pasiastych tkanin samodziałowych w prążki. Najczęściej były koloru czerwonego{{u|spencer}}{{odn|Multimedialna Teka Folkloru}}. Najczęstszym i najbardziej reprezentacyjnym rodzajem okryć wierzchnich była ''sukmana z wyłogami''. Wykonana była najczęściej z granatowego sukna. Zdobił ją stojący kołnierz oraz klapa z lewej strony. Zapinana była na mosiężne guziki. Rękawy zakończone były czerwonymi mankietami. Często sukmana miała kieszenie.

Najczęstszym rodzajem spodni były ''portki z fartuszkiem''. Wykonane były z płótna lub wełnianego pasiaka koloru zielonego, modrego, czerwonego lub purpurowego. Z przodu miały fartuszek – klapkę zapinaną na guziki. Na początku XX wieku powoli zaczęły zastępować je fabrycznie robione spodnie z rozporkiem. Nogawki spodni wkładano w skórzane buty z cholewami.
Sieradzanie nosili przede wszystkim [[Maciejówka (nakrycie głowy)|maciejówki]] (kaszkiety) – okrągłe czapki z niebieskiego sukna ze skórzanym daszkiem. Czasem zdobione były sztucznymi kwiatami i wstążkami. Wyparły one noszone w XIX wieku niebieskie [[rogatywka|rogatywki]] z otokiem z czarnego baranka, które według ludowych opowieści zostały rozpowszechnione w okolicach Sieradza przez [[Tadeusz Kościuszko|Tadeusza Kościuszkę]] podczas [[Insurekcja kościuszkowska|powstania w 1794 roku]]. W upalne dni oraz podczas pracy zarówno rogatywki, jak i maciejówki zastępowano kapeluszami słomkowymi.

== Strój kobiecy ==
Ważnymi elementami stroju kobiecego był ''wełniak'' i ''sukienka''. Wełniak była to spódnica z doszytą ''sznurówką''{{u|sznurowka}}, wykonane z wełnianego, pasiastego materiału o czerwonym lub niebieskim tle{{u|welniak}}. Wykończone były tasiemkami z aksamitu. Sukienki miały bardzo podobny krój do wełniaków. Były jednak wykonane z fabrycznej, gładkiej, kretonowej lub wełnianej tkaniny. Sznurówki sukienek ozdabiane były cekinami i pasmanterią. Na spódnice zakładano jeden z dwóch rodzajów ''zapasek do pasa'': większe z samodziałowego pasiaka{{u|zapaska samodzialowa}} oraz fabryczne kretonowe wykończone koronką lub zdobione pasami kwiatowego haftu. Osobnym rodzajem [[Zapaska (ubiór)|zapaski]] były ''zapaski do odziewu''. Wykonywano je tak, jak zapaski samodziałowe. Były jednak od nich większe i zakładano je na ramiona. Innym okryciem wierzchnim był kaftan z ogonem. Wykonywano go z jednolitego, czerwonego, granatowego lub ciemnozielonego samodziału. Zapinany był na pętelki, a zdobiły go czarne paski aksamitu.

Częstym nakryciem głowy były chusty występujące w dwóch rodzajach: domowej roboty zakończone frędzlami lub koronką wykonaną na szydełku oraz fabryczne różniące się kolorystyką o motywach kwiatowych lub ''tureckich''. Innym rodzajem nakrycia głowy były czepce. Najbardziej rozpowszechnionym typem były tiulowe ''kopki''. Obwiązywano je specjalnymi, jedwabnymi chustami – ''jedwabnicami''. Strój uzupełniały paciorki: korale i naszyjniki bursztynów, zarówno prawdziwych jak i sztucznych oraz ''dynek'' – szklanych paciorków.

== Uwagi ==
{{Uwagi|
<ref name="dobronska" group="uwaga">w niektórych źródłach nazywana '''łaską'''</ref>
<ref name="klonowa" group="uwaga">mieszkańcy okolic Klonowej masowo emigrowali do ośrodków przemysłowych w poszukiwaniu pracy</ref>
<ref name="emigracja" group="uwaga">z regionu sieradzkiego emigrowali przede wszystkim mężczyźni do prac sezonowych, głównie na tereny Niemiec oraz Francji i Belgii</ref>
<ref name="koniec" group="uwaga">w okolicach Sieradza na najważniejsze święta nawet do lat 80. XX wieku</ref>
<ref name="lajbik" group="uwaga">lajbik w innych regionach nazywany był lejbikiem</ref>
<ref name="spencer" group="uwaga"> w XIX wieku, rzadziej, występowały również w kolorach modrym granatowym i zielonym</ref>
<ref name="sznurowka" group="uwaga">górna część wełniaka lub sukienki wbrew nazwie zapinana na guziki, a nie sznurowana</ref>
<ref name="welniak" group="uwaga">rzadziej zielone lub fioletowe</ref>
<ref name="zapaska samodzialowa" group="uwaga">zakładane były według zasady ciemna zapaska do czerwonej spódnicy lub czerwona zapaska do ciemnej spódnicy</ref>
}}

== Przypisy ==
{{Przypisy}}

== Bibliografia ==
* {{Cytuj książkę |odn = tak | nazwisko = Piskorz-Branekova| imię = Elżbieta| autor link = | tytuł = Polskie stroje ludowe|  wydanie = V| wydawca = [[Muza (oficyna wydawnicza)|Sport i Turystyka - MUZA SA]]| miejsce = Warszawa| rok = 2008| rozdział = Strój sieradzki| część = I| seria = Ocalić od zapomnienia| isbn = 9788374953696| język = pl}}
* {{Cytuj stronę| url = http://tekfolksieradz.com.pl/strojSieradz.html| tytuł = Strój Sieradzki| data dostępu = 2014-07-01| nazwisko = | imię = | opublikowany = | praca = Multimedialna Teka Folkloru| język = pl| odn = {{odn/id|Multimedialna Teka Folkloru}}| archiwum = https://web.archive.org/web/20130204085020/http://tekfolksieradz.com.pl/strojSieradz.html| zarchiwizowano = 2013-02-04}}

== Linki zewnętrzne ==
* [http://strojeludowe.net/#sieradzki Andrzej Woźniak, ''Strój Sieradzki'' (strojeludowe.net)]
* [https://gwarypolskie.uw.edu.pl/?index.php?option+com_content&task=view&id=427&limid=1&limitstart=1#sdendnote8sym ''Sieradzki strój ludowy'' (Gwary polskie)]
* [http://www.dialektologia.uw.edu.pl/index.php?l1=opis-dialektow&l2=dialekt-malopolski&l3=sieradzkie&l4=sieradzkie-kultura&l5=sieradzkie-stroj Izabela Stąpor, ''Sieradzki strój ludowy'' (Dialekty i gwary polskie. Kompendium internetowe)]
* [http://strojeludowe.net/#/sieradzki/0 Historia i zdjęcia strojów sieradzkich]

[[Kategoria:Polskie stroje ludowe|Sieradzki]]


text:
# 12447 Yatescup
12447 Yatescup (1996 XA12) là một tiểu hành tinh vành đai chính được phát hiện ngày 4 tháng 12 năm 1996 bởi Spacewatch ở Kitt Peak. Nó được đặt theo tên Yates Cup, a Canadian football trophy awarded to Ontario University Athletics football champion. It was first presented in 1898 và is the oldest active football trophy in North America.

wikiname: viwiki

title: 12447 Yatescup

in_language: vi

wikitext:
{{Thông tin hành tinh
| minorplanet = yes
| width = 25em
| bgcolour = #FFFFC0
| apsis =
| name = Yatescup
| symbol =
| image =
| caption =
| discovery = yes
| discovery_ref =
| discoverer = [[Spacewatch]]
| discovery_site = [[Kitt Peak]]
| discovered = 4 tháng 12 năm 1996
| designations = yes
| mp_name = 12447
| alt_names = 1996 XA12
| named_after = [[Yates Cup]]
| mp_category =
| orbit_ref =
| epoch = 14 tháng 5 năm 2008
| apoapsis = 2.6142609
| periapsis = 1.7134429
| semimajor =
| eccentricity = 0.2081515
| period = 1162.6251663
| avg_speed =
| inclination = 5.40115
| asc_node = 86.54588
| mean_anomaly = 44.79406
| arg_peri = 192.52156
| satellites =
| physical_characteristics = yes
| dimensions =
| mass =
| density =
| surface_grav =
| escape_velocity =
| sidereal_day =
| axial_tilt =
| pole_ecliptic_lat =
| pole_ecliptic_lon =
| albedo =
| temperatures=
| temp_name1 =
| mean_temp_1 =
| max_temp_1 =
| temp_name2 =
| max_temp_2 =
| spectral_type =
| abs_magnitude = 14.2
}}
'''12447 Yatescup''' (1996 XA12) là một [[tiểu hành tinh]] [[vành đai tiểu hành tinh|vành đai chính]] được phát hiện ngày 4 tháng 12 năm 1996 bởi [[Spacewatch]] ở [[Kitt Peak]]. Nó được đặt theo tên [[Yates Cup]], a [[Canadian football]] trophy awarded to [[Ontario University Athletics]] football champion. It was first presented in 1898 và is the oldest active football trophy in North America.<ref>{{chú thích web|url=http://www.rasc.ca/education/asteroids.shtml#12447|title=Yatescup|work=Canadian Asteroids|publisher=Royal Astronomical Society of Canada|access-date =ngày 12 tháng 8 năm 2008|archive-date = ngày 1 tháng 2 năm 2009 |archive-url=https://web.archive.org/web/20090201061551/http://www.rasc.ca/education/asteroids.shtml#12447|url-status=dead}}</ref>

== Tham khảo ==
{{tham khảo|30em}}

== Liên kết ngoài ==
*[http://ssd.jpl.nasa.gov/sbdb.cgi?sstr=12447+Yatescup JPL Small-Body Database Browser ngày 12447 Yatescup]

{{Minor planets navigator|12446 Juliabryant|12448 Mr. Tompkins|}}
{{Small Solar System bodies}}

{{DEFAULTSORT:Yatescup}}
[[Thể loại:Tiểu hành tinh vành đai chính]]
[[Thể loại:Thiên thể phát hiện năm 1996]]
[[Thể loại:Tiểu hành tinh được đặt tên]]

{{beltasteroid-stub}}

title: Yatescup

Khám phá bởi: Spacewatch

Nơi khám phá: Kitt Peak

Ngày phát hiện: 4 tháng 12 năm 1996

title: Tên định danh

Đặt tên theo: Yates Cup

title: Đặc trưng quỹ đạo

Đặc trưng quỹ đạo: Kỷ nguyên 14 tháng 5 năm 2008

title: Đặc trưng vật lý


text:
# Edward A. Adelberg
Edward Allen Adelberg (1920–2009) was a founder of microbial genetics and biochemist who spent much of his career at Yale University. He was a member of the National Academy of Sciences and co-author of influential textbooks.

## Early life and education
Adelberg was born on December 6, 1920, in Cedarhurst, New York. He was the son of Max and Janet (Ehrlich) Adelberg, and the grandson of Abraham Adelberg, a Russian immigrant who was a founder and early mayor of Cedarhurst. His maternal grandfather, David Ehrlich, was a first cousin to Paul Ehrlich, inventor of immunology and recipient of the 1908 Nobel Prize in Medicine.
Adelberg attended Woodmere Academy before entering Yale University as an undergraduate in 1938.  He received a BS in plant science from Yale in 1942.
He served as a meteorology officer in the US Army Air Force from 1942 to 1946, stationed in the western Pacific. By war’s end, he held the rank of major in command of a weather squadron of 400 men.
In 1946, he returned to Yale as a graduate student in the newly formed Microbiology Department. He studied under Edward Tatum, who discovered the “one gene-one enzyme” relationship for which he shared a Nobel Prize in 1958. Adelberg followed Tatum to Stanford University in 1948 and completed his Ph.D. there on the biosynthesis of isoleucine in 1949 (the degree was awarded by Yale).

## Academic career
Adelberg joined the Department of Bacteriology at the University of California at Berkeley as an Instructor in 1949. He rose to become Chair of the Department in 1957 and Full Professor in 1960.
While at Berkeley, he authored and edited three influential textbooks, Medical Microbiology (with Ernest Jawetz and Joseph Melnick) in 1954; The Microbial World (with Roger Stanier and Michael Douderoff) in 1957; and Papers on Bacterial Genetics in 1960. As of 2022, Medical Microbiology was in its 28th edition and had been translated in several languages. The Microbial World, which was reissued in three subsequent editions, has been described as “the seminal microbiology textbook that shattered the microbiology world”.
In 1961, he returned to Yale University as Professor of Microbiology. He chaired the Microbiology Department from 1961 to 1964 and from 1967 to 1971. He held a dual appointment as Professor of Molecular Biology and Biophysics from 1962 to 1966, and joined the Department of Human Genetics, which he helped organize, in 1972. He was also active in administration at the university level, serving as the university’s director of Biological Sciences from 1964–69, and Deputy Provost for Biomedical Sciences from 1983 to his retirement in 1991. The University brought him out of retirement to serve, first, as acting director of the Office of University Safety, and subsequently as acting director of the Peabody Museum.
Over the course of his 42-year academic career, Adelberg published over 200 papers in five research areas: (1) the biosynthesis of amino acids isoleucine and valine in Neurospora and Escherichia coli; (2) genetic regulation of amino acid biosynthesis in E. coli: (3) mechanisms of mutation in bacteria; (4) the bacterial chromosome, sex factors, and conjugations; and (5) membrane transport in cultured mammalian cells.
Adelberg's early work on pathways for biosynthesis of amino acids led to his 1953 groundbreaking discovery with HE Umbarger (then at Harvard University) that the end-product of a biosynthetic pathway could regulate the rate of its own biosynthesis, a process known as “feedback inhibition”.
Adelberg's early research on bacterial conjugation also helped lay the groundwork for the field of recombinant DNA and genetic engineering. Following a sabbatical working with Francois Jacob at the Pasteur Institute in 1956-57, Adelberg discovered the phenomenon known variously as “F-mediated transduction,” “F-duction,” and sexduction, which consists of the transfer through recombination of chromosomal fragments by the sex factor (F) during bacterial conjugation. Subsequent research led to his establishing that chromosomes in all cells of E. Coli K12 were circular, regardless of type.
Building on this work, Herbert Boyer, a post-doctoral fellow in Adelberg’s laboratory at Yale in 1963-66, conducted research on restriction and modification in bacterial conjugation which led to the founding of the first biotech company, Genentech, and to the Boyer-Cohen method of gene-splicing.
In addition to authoring seminal textbooks, Adelberg helped advance the field of microbial genetics by co-developing the system of nomenclature which has been adopted by all E. coli geneticists,; and by establishing the Escherichia Coli Genetic Stock Center at Yale. The Center maintains a collection of about 28,000 cultures of genetically defined derivatives of E. coli K-12. The cultures are distributed to researchers and educators throughout the US and in over 65 countries worldwide. The Center also provides information about strains, mutations, genes, gene products and genetic maps, in a fully searchable database on the web.

## Honors and recognition
- Member, National Academy of Sciences (elected 1971)[20]
- Fellow, American Academy of Arts & Sciences (elected 1964)[21]
- Guggenheim Fellowships (1956–57; 1965–66)[22]
- Chairman, Advisory Board, Rosenstiel Center for Bio-Medical Research, Brandeis University (1971–74)
- Editor, Bacteriological Reviews (1966–69)[23]
- Editor, Journal of Bacteriology (1964)[24]
- Board of Governors, American Society of Microbiology (1969–72)[citation needed]
- Member, National Institutes of Health Recombinant DNA Molecule Program Advisory Committee (1975)[25]
- Trustee, Marine Biology Laboratory, Woods Hole, Mass. (1984–87)[26]
- Edward A. Adelberg Annual Lecture in Genetics at Yale University School of Medicine created in his honor (1991)[27]
- Executive Editor, CASE (Connecticut Academy of Science Engineering) Reports (1991-2001)[28]

## Personal life
Adelberg died at 88 on August 7, 2009.

wikiname: enwiki

title: Edward A. Adelberg

in_language: en

wikitext:
{{Short description|American geneticist (1920–2009)}}

'''Edward Allen Adelberg''' (1920–2009) was a founder of [[microbial genetics]]<ref name=":0">McGraw, D.J., Millennial Biology: The National Science Foundation and American Biology (Springer International Publishing, 2021), p. 280</ref> and [[biochemist]] who spent much of his career at [[Yale University]]. He was a member of the [[National Academy of Sciences]] and co-author of influential textbooks.

==Early life and education==
Adelberg was born on December 6, 1920, in [[Cedarhurst, New York]]. He was the son of Max and Janet (Ehrlich) Adelberg,{{citation needed|date=October 2022}} and the grandson of Abraham Adelberg, a Russian immigrant who was a founder and early mayor of Cedarhurst.<ref>Kalodny, B, ''The Jews of Long Island'' (State University of New York Press, 2022), pp. 1867-70.</ref> His maternal grandfather, David Ehrlich, was a first cousin to [[Paul Ehrlich]], inventor of immunology and recipient of the 1908 Nobel Prize in Medicine.<ref>{{cite web |title=Paul Ehrlich |url=https://www.sciencehistory.org/historical-profile/paul-ehrlich |website=Science History Institute |language=en |date=1 June 2016}}</ref><ref name=":1">Adelberg, E.A., “The Right Place at the Right Time,” Ann. Rev. Microbiology 1998, 52:1.</ref>

Adelberg attended Woodmere Academy before entering Yale University as an undergraduate in 1938.  He received a BS in plant science from Yale in 1942.<ref name=":1" />

He served as a meteorology officer in the US Army Air Force from 1942 to 1946, stationed in the western Pacific. By war’s end, he held the rank of major in command of a weather squadron of 400 men.<ref>Markus, MR, Halbeisen, N.F. and Fuller, J., ''Air Weather Service: Our'' Heritage, 1937-87 (Military Airlift Command, 1987), p. 132</ref>

In 1946, he returned to Yale as a graduate student in the newly formed Microbiology Department. He studied under [[Edward Tatum]], who discovered the “one gene-one enzyme” relationship for which he shared a Nobel Prize in 1958.<ref>Mcilheny, V.K., “Edward Tatum, Nobel Laureate,” New York Times, Nov.7, 1975, p. 40</ref> Adelberg followed Tatum to Stanford University in 1948 and completed his Ph.D. there on the biosynthesis of [[isoleucine]] in 1949 (the degree was awarded by Yale).<ref name=":1" />

==Academic career==
Adelberg joined the Department of Bacteriology at the University of California at Berkeley as an Instructor in 1949. He rose to become Chair of the Department in 1957<ref>“A Brief History of the University of California: Online Archives of California: Bacteriology and Immunology,” Online Archives of California, available at [https://oac.cdlib.org/view?docId=hb4v19n9zb;NAAN=13030&doc.view=frames&chunk.id=div00134&toc.depth=1&toc.id=div00127&brand=oac4 The Centennial of The University of California, 1868-1968]</ref> and Full Professor in 1960.

While at Berkeley, he authored and edited three influential textbooks, Medical Microbiology (with Ernest Jawetz and Joseph Melnick) in 1954; The Microbial World (with Roger Stanier and Michael Douderoff) in 1957; and Papers on Bacterial Genetics in 1960.<ref>Adelberg, E.A., Papers on Bacterial Genetics (Boston and Toronto: Little Brown & Co. 1960), reviewed in Quarterly Review of Biology, Vol. 36, No. 2 (June 1961), pp. 130-31</ref> As of 2022, Medical Microbiology was in its 28th edition<ref>Riedel, S. et al., “Jawetz, Melnick & Adelberg’s Medical Microbiology, 28th ed. (New York: Lange Publications, 2022)</ref> and had been translated in several languages. The Microbial World, which was reissued in three subsequent editions, has been described as “the seminal microbiology textbook that shattered the microbiology world”.<ref>Schaechter, M., Ingraham, J.L. and Neidhardt, F.C., “The Road from the Microbial World to Microbe,” Editorial, Int. Microbiol. 2007 Sep: 10(3):153-6</ref>

In 1961, he returned to Yale University as Professor of Microbiology.<ref>“Yale Names Alumnus to Microbiology Post,” New York Times (July 13, 1961), p. 16</ref> He chaired the Microbiology Department from 1961 to 1964 and from 1967 to 1971. He held a dual appointment as Professor of Molecular Biology and Biophysics from 1962 to 1966, and joined the Department of Human Genetics, which he helped organize, in 1972. He was also active in administration at the university level, serving as the university’s director of Biological Sciences from 1964–69, and Deputy Provost for Biomedical Sciences from 1983 to his retirement in 1991.<ref>Peterson, M.J., “International Dimensions of Ethics Education in Science and Engineering Case Study Series: Asilomar Conference on Laboratory Precautions, Appendix D: Biographical Notes on Scientists Involved in the Asilomar Process,” Version I at p. 1 (U. Mass. 2010), available at scholarworks.umass.edu</ref> The University brought him out of retirement to serve, first, as acting director of the Office of University Safety, and subsequently as acting director of the Peabody Museum.

Over the course of his 42-year academic career, Adelberg published over 200 papers in five research areas: (1) the [[biosynthesis]] of amino acids [[isoleucine]] and [[valine]] in ''[[Neurospora]]'' and ''[[Escherichia coli]]''; (2) genetic regulation of amino acid biosynthesis in ''E. coli'': (3) mechanisms of mutation in bacteria; (4) the bacterial [[chromosome]], [[sex factor]]s, and [[Bacterial conjugation|conjugations]]; and (5) membrane transport in cultured mammalian cells.<ref>{{Cite web|url=https://www.researchgate.net/scientific-contributions/Edward-A-Adelberg-37817758|title=Edward A. Adelberg's research works | Yale-New Haven Hospital, New Haven (YNHH) and other places|website=ResearchGate}}</ref>

Adelberg's early work on pathways for biosynthesis of amino acids led to his 1953 groundbreaking discovery with HE Umbarger (then at Harvard University) that the end-product of a biosynthetic pathway could regulate the rate of its own biosynthesis, a process known as “[[feedback inhibition]]”.<ref>Adelberg, E. A., and Umbarger, H. E, “Isoleucine and Valine Metabolism in Escherichia coli. V. a-Ketoisovaleric Acid Accumulation,” (1953) J. Biol. Chem. 205, 475–482, reprinted in The Journal of Biological Chemistry Classics: A Paper Reprinted to Celebrate the Centenary of the JBC in 2005</ref>

Adelberg's early research on bacterial conjugation also helped lay the groundwork for the field of [[recombinant DNA]] and [[genetic engineering]]. Following a sabbatical working with Francois Jacob at the Pasteur Institute in 1956-57, Adelberg discovered the phenomenon known variously as “F-mediated transduction,” “F-duction,” and [[sexduction]], which consists of the transfer through recombination of chromosomal fragments by the sex factor (F) during bacterial conjugation.<ref>Falkow, S., “Microbial Genomics: Standing on the Shoulders of Giants, Part I,” Microbial Society (2014), accessed at Microbiologyresearch.org</ref> Subsequent research led to his establishing that chromosomes in all cells of ''E. Coli'' K12 were circular, regardless of type.<ref>Taylor, A.L., and Adelberg, E.A., “Evidence for a Closed Linkage Group in Hfr males of ''Escherichia coli'' K12,” Biochem. Biophys. Res. Commun. 5:400-4 (1961)</ref>

Building on this work, Herbert Boyer, a post-doctoral fellow in Adelberg’s laboratory at Yale in 1963-66, conducted research on restriction and modification in bacterial conjugation which led to the founding of the first biotech company, [[Genentech]], and to the Boyer-Cohen method of gene-splicing.<ref>“Pioneer in Genetic Engineering and Biotech Wins Parker Medal,” Yale Medicine Magazine (Autumn, 2011); National Museum of American History Behring Center, “Recombinant DNA in the Lab,” available at americanhistory.si.edu</ref>

In addition to authoring seminal textbooks, Adelberg helped advance the field of microbial genetics by co-developing the system of nomenclature which has been adopted by all ''E. coli'' geneticists,;<ref>Demerec, M., Adelberg, E.A., Clark, A.J. and Hartman, P.E., “A Proposal for a Uniform Nomenclature in Bacterial Genetics,” Genetics 54:51-76 (1966)</ref> and by establishing the ''Escherichia Coli Genetic Stock Center'' at Yale. The Center maintains a collection of about 28,000 cultures of genetically defined derivatives of E. coli K-12. The cultures are distributed to researchers and educators throughout the US and in over 65 countries worldwide. The Center also provides information about strains, mutations, genes, gene products and genetic maps, in a fully searchable database on the web.<ref name=":0" /><ref>National Science Foundation Award Abstract #1756217, available at https://www.nsf.gov/awardsearch/showAward?AWD_ID=1756217&HistoricalAwards=false</ref>

==Honors and recognition==
* Member, National Academy of Sciences (elected 1971)<ref name="auto">{{cite web |title=Edward A. Adelberg |url=http://www.nasonline.org/member-directory/deceased-members/58359.html |website=www.nasonline.org |access-date=11 June 2022}}</ref>
* Fellow, American Academy of Arts & Sciences (elected 1964)<ref>{{cite web |title=Edward Allen Adelberg |url=https://www.amacad.org/person/edward-allen-adelberg |website=American Academy of Arts & Sciences |access-date=11 June 2022 |language=en}}</ref>
* Guggenheim Fellowships (1956–57; 1965–66)<ref>{{cite web |title=Edward A. Adelberg |url=https://www.gf.org/fellows/all-fellows/edward-a-adelberg/ |website=John Simon Guggenheim Memorial Foundation |access-date=11 June 2022}}</ref>
* Chairman, Advisory Board, Rosenstiel Center for Bio-Medical Research, Brandeis University (1971–74)
* Editor, Bacteriological Reviews (1966–69)<ref>Ingraham, J.L. and Murray, G.E., “A Bit of History,” Microbiology and Molecular Biology Reviews, Vol. 63 No. 2, p. 263-64 (1999)</ref>
* Editor, Journal of Bacteriology (1964)<ref>J. Bacteriology 88:3 (Sept. 1964), p. 1</ref>
* Board of Governors, American Society of Microbiology (1969–72){{citation needed|date=October 2022}}
* Member, National Institutes of Health Recombinant DNA Molecule Program Advisory Committee (1975)<ref>NIH Recombinant DNA Molecule Program Advisory Committee Minutes of Meeting (February 28, 1975), available at [https://osp.od.nih.gov/wp-content/uploads/RAC_Minutes_Feb_1975.pdf.elec]{{dead link|date=July 2025|bot=medic}}{{cbignore|bot=medic}}</ref>
* Trustee, Marine Biology Laboratory, Woods Hole, Mass. (1984–87)<ref>The Marine Biology Laboratories, Eighty-seventh Report, for the Year 1984 (1985), p. 2</ref>
* Edward A. Adelberg Annual Lecture in Genetics at Yale University School of Medicine created in his honor (1991)<ref>{{cite web |title=Yale Bulletin and Calendar - May 3–17, 1999Volume 27, Number 31 |url=http://archives.news.yale.edu/v27.n31/visiting.html |website=archives.news.yale.edu |access-date=11 June 2022}}</ref>
* Executive Editor, CASE (Connecticut Academy of Science Engineering) Reports (1991-2001)<ref>“IN MEMORIUM: Edward A. Adelberg,” Bulletin of the Connecticut Academy of Science and Engineering, Vol. 24, 3 (Fall 2009), p. 2, available at https://ctcase.org/wp-content/uploads/2021/08/In-Volume-243-Fall-2009.pdf</ref>

==Personal life==
Adelberg died at 88 on August 7, 2009.<ref name="auto"/>

== References ==

{{reflist}}
{{authority control}}

{{DEFAULTSORT:Adelberg, Edward A.}}
[[Category:American geneticists]]
[[Category:1920 births]]
[[Category:2009 deaths]]
[[Category:People from Cedarhurst, New York]]
[[Category:20th-century American biochemists]]
[[Category:20th-century American Jews]]
[[category:Jewish American scientists]]
[[Category:American microbiologists]]
[[Category:American people of Russian-Jewish descent]]
[[Category:Yale University alumni]]
[[Category:University of California, Berkeley College of Letters and Science faculty]]
[[Category:Biologists from New York (state)]]
[[Category:United States Army Air Forces officers]]
[[Category:Yale University faculty]]
[[Category:American people of German-Jewish descent]]
[[Category:Scientific journal editors]]
[[Category:Fellows of the American Academy of Arts and Sciences]]
[[Category:Members of the United States National Academy of Sciences]]
[[Category:Chemists from New York (state)]]


text:
# Jakub Wilk
Jakub Wilk (ur. 11 lipca 1985 w Poznaniu) – polski piłkarz, występujący na pozycji pomocnika w polskim klubie Wiara Lecha Poznań.

## Kariera klubowa
Jakub Wilk swoją piłkarską karierę rozpoczynał w SKS 13 Poznań, skąd w 2003 roku przeszedł do rezerw Lecha Poznań. Był mocnym punktem drugiej drużyny Kolejorza. W rundzie wiosennej sezonu 2004/2005 został włączony do pierwszego zespołu, jednak nie rozegrał wówczas żadnego meczu.
W sezonie 2005/2006 wystąpił w dziesięciu spotkaniach Orange Ekstraklasy, jednak ówczesny trener Lecha, Czesław Michniewicz twierdził, że młody piłkarz nie był jeszcze odpowiednio przygotowany kondycyjnie. W okresie przygotowawczym przed sezonem 2006/2007 Wilk nadrobił zaległości fizyczne i stał się podstawowym graczem swojego zespołu. Często stanowił o sile ofensywnej drużyny, rozpoczynając dynamiczne akcje.
W sezonie 2008/2009 Wilk zdobył z Lechem Remes Puchar Polski. Latem 2009 roku sięgnął po Superpuchar Ekstraklasy. W sezonie 2009/2010 został z Lechem Mistrzem Polski.
19 stycznia 2012 roku urodził mu się syn, który otrzymał imię Ethan. 17 stycznia 2013 roku za porozumieniem stron rozwiązał kontrakt z Lechem Poznań. W styczniu 2013 roku związał się kontraktem z Žalgirisem Wilno. W sezonie 2013 zdobył z tym zespołem mistrzostwo Litwy, Puchar Litwy i Superpuchar. Latem 2013 przeszedł do rumuńskiego zespołu FC Vaslui. Jednak w styczniu 2014 rozwiązał swój kontrakt z dotychczasowym zespołem z powodu zaległości w płatnościach pensji i powrócił do Žalgirisu Wilno. 10 stycznia 2017 został zawodnikiem I-ligowej Bytovii Bytów.
Po odejściu z Bytovii występował w Polonii Środa Wielkopolska, Tarnovii Tarnowo Podgórne i Wiarze Lecha Poznań.

## Kariera reprezentacyjna
7 lutego 2009 Wilk zadebiutował w reprezentacji Polski w meczu towarzyskim przeciwko Litwie (1:1).
| Reprezentacja | Rok     | Mecze | Bramki |
| ------------- | ------- | ----- | ------ |
| Polska        | 2009    | 3     | 0      |
| Łącznie       | Łącznie | 3     | 0      |

| Mecze i gole w reprezentacji | Mecze i gole w reprezentacji | Mecze i gole w reprezentacji | Mecze i gole w reprezentacji | Mecze i gole w reprezentacji | Mecze i gole w reprezentacji | Mecze i gole w reprezentacji |
| #                            | Data                         | Miasto                       | Przeciwnik                   | Gol                          | Wynik                        | Rozgrywki                    |
| ---------------------------- | ---------------------------- | ---------------------------- | ---------------------------- | ---------------------------- | ---------------------------- | ---------------------------- |
| 1.                           | 07.02.2009                   | Faro                         | Litwa                        |                              | 1:1                          | towarzyski                   |
| 2.                           | 06.06.2009                   | Johannesburg                 | Południowa Afryka            |                              | 0:1                          | towarzyski                   |
| 3.                           | 09.06.2009                   | Kapsztad                     | Irak                         |                              | 1:1                          | towarzyski                   |

## Statystyki

### Klubowe
(aktualne na dzień 1 czerwca 2015)
| Klub           | Sezon              | Liga               | Ligi krajowe | Ligi krajowe | Ligi krajowe | Puchary krajowe | Puchary krajowe | Puchary krajowe | Europa | Europa | Europa | Łącznie | Łącznie | Łącznie |
| Klub           | Sezon              | Liga               | Mecze        | Bramki       | Asysty       | Mecze           | Bramki          | Asysty          | Mecze  | Bramki | Asysty | Mecze   | Bramki  | Asysty  |
| -------------- | ------------------ | ------------------ | ------------ | ------------ | ------------ | --------------- | --------------- | --------------- | ------ | ------ | ------ | ------- | ------- | ------- |
| Lech Poznań    | 2003/2004          | I Liga             | –            | –            | –            | 1               | 0               | 0               | –      | –      | –      | 1       | 0       | 0       |
| Lech Poznań    | 2004/2005          | I Liga             | –            | –            | –            | –               | –               | –               | –      | –      | –      | 0       | 0       | 0       |
| Lech Poznań    | 2005/2006          | I Liga             | 10           | 0            | 0            | 1               | 0               | 0               | 1      | 0      | 0      | 12      | 0       | 0       |
| Lech Poznań    | 2006/2007          | I Liga             | 29           | 2            | 6            | 7               | 0               | 0               | –      | –      | –      | 36      | 2       | 6       |
| Lech Poznań    | 2007/2008          | I Liga             | 23           | 3            | 0            | 4               | 2               | 0               | –      | –      | –      | 27      | 5       | 0       |
| Lech Poznań    | 2008/2009          | Ekstraklasa        | 26           | 3            | 1            | 10              | 0               | 2               | 10     | 0      | 0      | 46      | 3       | 3       |
| Lech Poznań    | 2009/2010          | Ekstraklasa        | 20           | 3            | 2            | 1               | 0               | 0               | 4      | 1      | 0      | 25      | 4       | 2       |
| Lech Poznań    | 2010/2011          | Ekstraklasa        | 22           | 5            | 4            | 7               | 1               | 2               | 11     | 0      | 2      | 40      | 6       | 8       |
| Lech Poznań    | 2011/2012          | Ekstraklasa        | 13           | 0            | 1            | 2               | 0               | 0               | –      | –      | –      | 14      | 0       | 1       |
| Lechia Gdańsk  | 2011/2012          | Ekstraklasa        | 12           | 2            | 0            | 0               | 0               | 0               | –      | –      | –      | 12      | 2       | 0       |
| Lech Poznań    | 2012/2013          | Ekstraklasa        | 5            | 0            | 2            | 0               | 0               | 0               | 2      | 0      | 0      | 7       | 0       | 2       |
| Žalgiris Wilno | 2013               | A Lyga             | 16           | 6            | 12           | 1               | 0               | 0               | 0      | 0      | 0      | 17      | 6       | 12      |
| FC Vaslui      | 2013/2014          | Liga I             | 13           | 1            | 2            | 2               | 0               | 1               | 0      | 0      | 0      | 15      | 1       | 3       |
| Žalgiris Wilno | 2014               | A Lyga             | 31           | 10           | 13           | 1               | 1               | 0               | 2      | 0      | 0      | 34      | 11      | 13      |
| Žalgiris Wilno | 2015               | A Lyga             | 13           | 3            | 8            | 0               | 0               | 0               | 0      | 0      | 0      | 13      | 3       | 8       |
| Suma           | Lech Poznań        | Lech Poznań        | 148          | 16           | 16           | 33              | 3               | 5               | 28     | 1      | 2      | 209     | 20      | 27      |
| Suma           | Lechia Gdańsk      | Lechia Gdańsk      | 12           | 2            | 0            | 0               | 0               | 0               | 0      | 0      | 0      | 12      | 2       | 0       |
| Suma           | FC Vaslui          | FC Vaslui          | 13           | 1            | 2            | 2               | 0               | 1               | 0      | 0      | 0      | 15      | 1       | 3       |
| Suma           | Žalgiris Wilno     | Žalgiris Wilno     | 60           | 19           | 33           | 2               | 1               | 0               | 2      | 0      | 0      | 64      | 20      | 33      |
| Suma           | Ogólnie w karierze | Ogólnie w karierze | 233          | 38           | 51           | 37              | 4               | 6               | 30     | 1      | 2      | 300     | 43      | 63      |

## Sukcesy

### Lech Poznań
- Mistrzostwo Polski: 2009/2010
- Puchar Polski: 2009
- Superpuchar Polski: 2010

### Žalgiris Wilno
- Puchar Litwy: 2012/2013, 2013/2014
- Superpuchar Litwy: 2013

title: Jakub Wilk

wikitext:
{{Piłkarz infobox
 |imię i nazwisko            = Jakub Wilk
 |imię i nazwisko org        =
 |grafika                    = Jakub Wilk 2010.jpg
 |opis grafiki               =
 |pełne imię i nazwisko      =
 |imię i nazwisko urodzenia  =
 |data urodzenia             = 11 lipca 1985
 |miejsce urodzenia          = [[Poznań]]
 |data śmierci               =
 |miejsce śmierci            =
 |obywatelstwo               =
 |wzrost                     = 177 cm
 |pozycja                    = [[pomocnik (piłka nożna)|pomocnik]]
 |klub                       = [[Wiara Lecha Poznań]]
 |numer w klubie             =
 |kariera juniorska          = !  ! SKS 13 Poznań
 |kariera seniorska          = ! 2003–2005 ! [[Lech Poznań|Lech II Poznań]]                          !     !
! 2005–2013 ! [[Lech Poznań]]                                         ! 148 ! 16
! 2012      ! → [[Lechia Gdańsk (piłka nożna)|Lechia Gdańsk]] (wyp.)  !  12 !  2
! 2013      ! [[VMFD Žalgiris Wilno|Žalgiris Wilno]]                  !  16 !  6
! 2013–2014 ! [[FC Vaslui]]                                           !  13 !  1
! 2014–2015 ! [[VMFD Žalgiris Wilno|Žalgiris Wilno]]                  !  61 ! 19
! 2015–2017 ! [[Zagłębie Sosnowiec (piłka nożna)|Zagłębie Sosnowiec]] !  26 !  0
! 2017–2018 ! [[Bytovia Bytów]]                                       !  18 !  1
! 2018–2020 ! [[Polonia Środa Wielkopolska]]                          !  49 !  5
! 2020–2021 ! [[Tarnovia Tarnowo Podgórne]]                          !   !
! 2021–         ! [[Wiara Lecha Poznań]]                          !   !
 |data seniorzy              = 20 listopada 2022
 |kariera reprezentacyjna    = ! 2009 ! {{reprezentacja|POL|pn}} ! 3 ! 0
 |data reprezentacja         =
 |kariera trenerska          =
 |faksymile                  =
 |opis faksymile             =
 |medale                     =
 |odznaczenia                =
 |commons                    = Category:Jakub Wilk
 |wikicytaty                 =
 |www                        =
}}
'''Jakub Wilk''' (ur. [[11 lipca]] [[1985]] w [[Poznań|Poznaniu]]) – [[Polacy|polski]] [[piłkarz]], występujący na pozycji [[pomocnik (piłka nożna)|pomocnika]] w polskim klubie [[Wiara Lecha Poznań]].

== Kariera klubowa ==
Jakub Wilk swoją piłkarską karierę rozpoczynał w SKS 13 Poznań, skąd w 2003 roku przeszedł do rezerw [[Lech Poznań|Lecha Poznań]]. Był mocnym punktem drugiej drużyny ''Kolejorza''<ref name="opis">{{cytuj stronę |url=https://archive.is/20150529154240/http://www.sport.pl/sport/1,67926,3519465.html |tytuł="Pięć minut" Jakuba Wilka |opublikowany=gazeta.pl |data dostępu=2010-06-03 |język=pl}}</ref>. W rundzie wiosennej sezonu 2004/2005 został włączony do pierwszego zespołu<ref>{{cytuj stronę |url=http://www.90minut.pl/kariera.php?id=4924 |tytuł=Jakub Wilk |opublikowany=90minut.pl |data dostępu=2010-06-03 |język=pl}}</ref>, jednak nie rozegrał wówczas żadnego meczu.

W sezonie 2005/2006 wystąpił w dziesięciu spotkaniach Orange Ekstraklasy, jednak ówczesny trener Lecha, [[Czesław Michniewicz]] twierdził, że młody piłkarz nie był jeszcze odpowiednio przygotowany kondycyjnie<ref name="opis"/>. W okresie przygotowawczym przed sezonem 2006/2007 Wilk nadrobił zaległości fizyczne<ref>{{cytuj stronę |url=http://www.lechpoznan.pl/art,7040,jakub_wilk_chlopak_ktory_nie_placze.htm |tytuł=Jakub Wilk - Chłopak który nie płacze |opublikowany=lechpoznan.pl |data dostępu=2010-06-03 |język=pl |archiwum=https://web.archive.org/web/20100302072533/http://www.lechpoznan.pl/art,7040,jakub_wilk_chlopak_ktory_nie_placze.htm |zarchiwizowano=2 marca 2010 }}</ref> i stał się podstawowym graczem swojego zespołu. Często stanowił o sile ofensywnej drużyny, rozpoczynając dynamiczne akcje.

W sezonie 2008/2009 Wilk zdobył z Lechem [[Puchar Polski w piłce nożnej|Remes Puchar Polski]]<ref>{{cytuj stronę |url=http://www.90minut.pl/news/92/news924327-Puchar-Polski-dla-Lecha.html |tytuł=Puchar Polski dla Lecha |opublikowany=90minut.pl |data dostępu=2010-06-03 |język=pl}}</ref>. Latem 2009 roku sięgnął po Superpuchar Ekstraklasy<ref>{{cytuj stronę |url=http://www.90minut.pl/news/98/news983348-Lech-zdobyl-Superpuchar.html |tytuł=Lech zdobył Superpuchar |opublikowany=90minut.pl |data dostępu=2010-06-03 |język=pl}}</ref>. W sezonie 2009/2010 został z Lechem Mistrzem Polski.

19 stycznia 2012 roku urodził mu się syn, który otrzymał imię Ethan. 17 stycznia 2013 roku za porozumieniem stron rozwiązał kontrakt z Lechem Poznań. W styczniu 2013 roku związał się kontraktem z Žalgirisem Wilno. W sezonie 2013 zdobył z tym zespołem mistrzostwo Litwy, Puchar Litwy i Superpuchar. Latem 2013 przeszedł do rumuńskiego zespołu [[FC Vaslui]]. Jednak w styczniu 2014 rozwiązał swój kontrakt z dotychczasowym zespołem z powodu zaległości w płatnościach pensji i powrócił do Žalgirisu Wilno. 10 stycznia 2017 został zawodnikiem I-ligowej [[Bytovia Bytów|Bytovii Bytów]].

Po odejściu z Bytovii występował w [[Polonia Środa Wielkopolska|Polonii Środa Wielkopolska]]<ref>{{Cytuj |tytuł = Jakub Wilk w Polonii Środa Wielkopolska |data dostępu = 2022-11-20 |opublikowany = www.90minut.pl |url = http://www.90minut.pl/news/288/news2884753-Jakub-Wilk-w-Polonii-Sroda-Wielkopolska.html}}</ref>, [[Tarnovia Tarnowo Podgórne|Tarnovii Tarnowo Podgórne]]<ref>{{Cytuj |tytuł = Jakub Wilk zagra w GKS Tarnovia Tarnowo Podgórne |data dostępu = 2022-11-20 |opublikowany = Nasz Głos Poznański |url = https://naszglospoznanski.pl/jakub-wilk-zagra-w-gks-tarnovia-tarnowo-podgorne/}}</ref> i [[Wiara Lecha Poznań|Wiarze Lecha Poznań]]<ref>{{Cytuj |tytuł = Jakub Wilk w Wiarze Lecha |data dostępu = 2022-11-20 |opublikowany = Drużyna Wiary Lecha |url = https://www.wiaralecha.pl/index.php/2021/08/20/jakub-wilk-w-wiarze-lecha/ |język = pl-PL}}</ref>.

== Kariera reprezentacyjna ==
7 lutego 2009 Wilk zadebiutował w [[Reprezentacja Polski w piłce nożnej mężczyzn|reprezentacji Polski]] w meczu towarzyskim przeciwko [[Reprezentacja Litwy w piłce nożnej mężczyzn|Litwie]] (1:1)<ref>{{cytuj stronę |url=http://www.lechpoznan.pl/art,11249,90_minut_wilka_w_reprezentacyjnym_debiucie.htm |tytuł=90 minut Wilka w reprezentacyjnym debiucie |opublikowany=lechpoznan.pl |data dostępu=2010-01-21 |język=pl |archiwum=https://web.archive.org/web/20090214073255/http://lechpoznan.pl/art,11249,90_minut_wilka_w_reprezentacyjnym_debiucie.htm |zarchiwizowano=14 lutego 2009 }}</ref>.

{| class="wikitable" style="text-align:center"
|-
! Reprezentacja !! Rok !! Mecze !! Bramki
|-
|{{reprezentacja|POL|pn}}
| 2009 || 3 || 0
|-
! colspan="2" | Łącznie !! 3 !! 0
|}

{|class="wikitable collapsible collapsed"
|-
!colspan="7"|'''Mecze i gole w reprezentacji'''
|-
!#
!Data
!Miasto
!Przeciwnik
!Gol
!Wynik
!Rozgrywki
|-
|1.||07.02.2009||[[Faro (gmina w Portugalii)|Faro]]||{{reprezentacja|LTU|pn}}||||1:1||[[mecz towarzyski|towarzyski]]
|-
|2.||06.06.2009||[[Johannesburg]]||{{reprezentacja|ZAF|pn}}||||0:1||[[mecz towarzyski|towarzyski]]
|-
|3.||09.06.2009||[[Kapsztad]]||{{reprezentacja|IRQ|pn}}||||1:1||[[mecz towarzyski|towarzyski]]
|}

== Statystyki ==
=== Klubowe ===
: ''(aktualne na dzień 1 czerwca 2015)''

{| class="wikitable" style="text-align: center;"
|-
!rowspan="2"|Klub
!rowspan="2"|Sezon
!rowspan="2"|Liga
!colspan="3"|Ligi krajowe
!colspan="3"|Puchary krajowe
!colspan="3"|[[UEFA|Europa]]<ref>Uwzględniono: [[Liga Mistrzów UEFA]], [[Liga Europy UEFA]]</ref>
!colspan="3"|Łącznie
|-
!Mecze
!Bramki
!Asysty
!Mecze
!Bramki
!Asysty
!Mecze
!Bramki
!Asysty
!Mecze
!Bramki
!Asysty
|-
|rowspan="9" valign="center"|[[Lech Poznań]]
|[[I liga polska w piłce nożnej (2003/2004)|2003/2004]]
|[[Ekstraklasa w piłce nożnej|I Liga]]
|colspan="3"|–||1||0||0||colspan="3"|–||1||0||0
|-
|[[I liga polska w piłce nożnej (2004/2005)|2004/2005]]
|[[Ekstraklasa w piłce nożnej|I Liga]]
|colspan="3"|–||colspan="3"|–||colspan="3"|–||0||0||0
|-
|[[I liga polska w piłce nożnej (2005/2006)|2005/2006]]
|[[Ekstraklasa w piłce nożnej|I Liga]]
|10||0||0||1||0||0||1||0||0||12||0||0
|-
|[[I liga polska w piłce nożnej (2006/2007)|2006/2007]]
|[[Ekstraklasa w piłce nożnej|I Liga]]
|29||2||6||7||0||0||colspan="3"|–||36||2||6
|-
|[[II liga polska w piłce nożnej (2007/2008)|2007/2008]]
|[[Ekstraklasa w piłce nożnej|I Liga]]
|23||3||0||4||2||0||colspan="3"|–||27||5||0
|-
|[[Ekstraklasa w piłce nożnej (2008/2009)|2008/2009]]
|[[Ekstraklasa w piłce nożnej|Ekstraklasa]]
|26||3||1||10||0||2||10||0||0||46||3||3
|-
|[[Ekstraklasa w piłce nożnej (2009/2010)|2009/2010]]
|[[Ekstraklasa w piłce nożnej|Ekstraklasa]]
|20||3||2||1||0||0||4||1||0||25||4||2
|-
|[[Ekstraklasa w piłce nożnej (2010/2011)|2010/2011]]
|[[Ekstraklasa w piłce nożnej|Ekstraklasa]]
|22||5||4||7||1||2||11||0||2||40||6||8
|-
|[[Ekstraklasa w piłce nożnej (2011/2012)|2011/2012]]
|[[Ekstraklasa w piłce nożnej|Ekstraklasa]]
|13||0||1||2||0||0||colspan="3"|–||14||0||1
|-
|rowspan="1" valign="center"|[[Lechia Gdańsk (piłka nożna)|Lechia Gdańsk]]
|[[Ekstraklasa w piłce nożnej (2011/2012)|2011/2012]]
|[[Ekstraklasa w piłce nożnej|Ekstraklasa]]
|12||2||0||0||0||0||colspan="3"|–||12||2||0
|-
|rowspan="1" valign="center"|[[Lech Poznań]]
|[[Ekstraklasa w piłce nożnej (2012/2013)|2012/2013]]
|[[Ekstraklasa w piłce nożnej|Ekstraklasa]]
|5||0||2||0||0||0||2||0||0||7||0||2
|-
|rowspan="1" valign="center"|[[VMFD Žalgiris Wilno|Žalgiris Wilno]]
|[[A lyga (2013)|2013]]
|[[A lyga|A Lyga]]
|16||6||12||1||0||0||0||0||0||17||6||12
|-
|rowspan="1" valign="center"|[[FC Vaslui]]
|[[Liga I (2013/2014)|2013/2014]]
|[[Liga I]]
|13||1||2||2||0||1||0||0||0||15||1||3
|-
|rowspan="2" valign="center"|[[VMFD Žalgiris Wilno|Žalgiris Wilno]]
|[[A lyga (2014)|2014]]
|[[A lyga|A Lyga]]
|31||10||13||1||1||0||2||0||0||34||11||13
|-
|[[A lyga (2015)|2015]]
|[[A lyga|A Lyga]]
|13||3||8||0||0||0||0||0||0||13||3||8
|-
!colspan="1"|Suma
!colspan="2"| Lech Poznań  !! 148 !! 16 !! 16 !! 33 !! 3 !! 5 !! 28 !! 1 !! 2 !! 209 !! 20 !! 27
|-
!colspan="1"|Suma
!colspan="2"| Lechia Gdańsk  !! 12 !! 2 !! 0 !! 0 !! 0 !! 0 !! 0 !! 0 !! 0 !! 12 !! 2 !! 0
|-
!colspan="1"|Suma
!colspan="2"| FC Vaslui  !! 13 !! 1 !! 2 !! 2 !! 0 !! 1 !! 0 !! 0 !! 0 !! 15 !! 1 !! 3
|-
!colspan="1"|Suma
!colspan="2"| Žalgiris Wilno  !! 60 !! 19 !! 33 !! 2 !! 1 !! 0 !! 2 !! 0 !! 0 !! 64 !! 20 !! 33
|-
!colspan="1"|Suma
!colspan="2"| Ogólnie w karierze  !! 233 !! 38 !! 51 !! 37 !! 4 !! 6 !! 30 !! 1 !! 2 !! 300 !! 43 !! 63
|}

== Sukcesy ==
=== Lech Poznań ===
* [[Ekstraklasa w piłce nożnej|Mistrzostwo Polski]]: [[Ekstraklasa w piłce nożnej (2009/2010)|2009/2010]]
* [[Puchar Polski w piłce nożnej|Puchar Polski]]: [[Puchar Polski w piłce nożnej (2008/2009)|2009]]
* [[Superpuchar Polski w piłce nożnej|Superpuchar Polski]]: [[Superpuchar Polski w piłce nożnej 2010|2010]]

=== Žalgiris Wilno ===
* [[Puchar Litwy w piłce nożnej|Puchar Litwy]]: [[Puchar Litwy w piłce nożnej (2012/2013)|2012/2013]], 2013/2014
* [[Superpuchar Litwy w piłce nożnej|Superpuchar Litwy]]: [[Superpuchar Litwy w piłce nożnej 2013|2013]]

== Przypisy ==
{{Przypisy}}

== Linki zewnętrzne ==
* {{90minut.pl|osoba|4924}}
* {{NFT|p|31825}}
* {{transfermarkt|p|id=32607|nazwa=Jakub Wilk|data dostępu=2020-11-24}}

{{SORTUJ:Wilk, Jakub}}
[[Kategoria:Reprezentanci Polski w piłce nożnej]]
[[Kategoria:Piłkarze Lecha Poznań]]
[[Kategoria:Piłkarze Lechii Gdańsk]]
[[Kategoria:Piłkarze Žalgirisu Wilno]]
[[Kategoria:Piłkarze FC Vaslui]]
[[Kategoria:Piłkarze Zagłębia Sosnowiec]]
[[Kategoria:Piłkarze Bytovii Bytów]]
[[Kategoria:Ludzie urodzeni w Poznaniu]]
[[Kategoria:Urodzeni w 1985]]
[[Kategoria:Piłkarze Polonii Środa Wielkopolska]]

title: · Jakub Wilk

Data i miejsce urodzenia: 11 lipca 1985 · Poznań

Pozycja: pomocnik

Klub: Wiara Lecha Poznań

title: Kariera juniorska

Lata: Klub

title: Kariera seniorska

Lata: Klub · Wyst. · Gole

Lech II Poznań

Lech Poznań · 148 · (16)

→ Lechia Gdańsk (wyp.) · 12 · (2)

Žalgiris Wilno · 16 · (6)

FC Vaslui · 13 · (1)

Žalgiris Wilno · 61 · (19)

Zagłębie Sosnowiec · 26 · (0)

Bytovia Bytów · 18 · (1)

Polonia Środa Wielkopolska · 49 · (5)

Tarnovia Tarnowo Podgórne

Wiara Lecha Poznań

title: Kariera reprezentacyjna

Lata: Reprezentacja · Wyst. · Gole

Polska · 3 · (0)


text:
# کنتور برندس
کنتور برندس (انگلیسی: Kontoor Brands) شرکت پوشاک آمریکایی است، که در سال ۲۰۱۹ توسط شرکت وی‌اف کورپوریشن تأسیس شد.

wikiname: fawiki

title: کنتور برندس

in_language: fa

wikitext:
{{Infobox company
| name = کنتور برندس
| logo = Kontoor Brand Logo.png
| logo_caption =
| type = [[شرکت سهامی عام]]
| traded_as = {{NYSE|KTB}}
| industry = [[پوشاک]]
| parent = [[وی‌اف کورپوریشن]]
| hq_location = [[گرینزبورو، کارولینای شمالی]]
| key_people =
| brands = {{Unbulleted list | [[لی (جین)|لی]] | [[رنگلر]]}}
| num_employees = ۱۵٬۰۰۰ نفر<ref>https://www.kontoorbrands.com/investors/company-information</ref>
| revenue =
| website = {{url|kontoorbrands.com}}
}}
'''کنتور برندس''' ({{lang-en|Kontoor Brands}}) شرکت پوشاک آمریکایی است، که در سال ۲۰۱۹ توسط شرکت [[وی‌اف کورپوریشن]] تأسیس شد.

== منابع ==
{{پانویس|چپ‌چین=بله}}
* {{یادکرد-ویکی|پیوند =//en.wikipedia.org/w/index.php?title=Kontoor_Brands&oldid=1013112527|عنوان = Kontoor Brands|زبان =انگلیسی|بازیابی =۱۵ آوریل ۲۰۲۱}}

[[رده:شرکت‌های فهرست شده در بورس اوراق بهادار نیویورک]]
[[رده:شرکت‌های پوشاک ایالات متحده آمریکا]]
[[رده:شرکت‌های چندملیتی ایالات متحده آمریکا]]
[[رده:شرکت‌های گرینزبورو، کارولینای شمالی]]

title: کنتور برندس

نوع: شرکت سهامی عام

نماد سهام شرکت: بورس نیویورک: KTB

صنعت: پوشاک

دفتر مرکزی: گرینزبورو، کارولینای شمالی

نامهای تجاری: - لی - رنگلر

تعداد کارکنان: ۱۵٬۰۰۰ نفر

مادر: وی‌اف کورپوریشن


text:
# Azuga
Azuga is een stadje in het noorden van de Roemeense district Prahova, in de regio Muntenië (Walachije).
Het dorp heeft 5213 inwoners.
Het ligt op 1110 m hoogte in het Bucegi-gebergte (Zie Zevenburgse Alpen of Prahova).
De langste ski-piste van Roemenië, genaamd "Sorica", is gelegen in Azuga.

## Klimaat
Het stadje heeft koele zomers, met maar +15,5°C gemiddeld in de warmste maand van het jaar, juli.
In de koudste maand, januari, is het gemiddeld -3°C.
Het gemiddelde voor het hele jaar is ongeveer +7°C.

## Het Kruis-monument
Op de top van de Caraiman-berg, 2484 m hoog, staat een 40 m hoog kruis van staal, gemaakt tussen 1926-1928, ter ere van de mensen die hebben gevochten, en toen het leven hebben verloren tijdens de Eerste Wereldoorlog. Het kruis werd gemaakt in opdracht van Koning Carol.

## Nabije plaatsen
Plaatsen in de buurt van Azuga:
- Bușteni 4 km
- Predeal 6 km
- Sinaia 12 km
- Brașov 36 km
- Poiana Brașov 38 km
- Ploiești 60 km

De Roemeense hoofdstad:
- Boekarest 147 km

wikiname: nlwiki

title: Azuga

in_language: nl

wikitext:
{{Infobox plaats in Roemenië
| land=Roemenië
| naam = Azuga
| altnaam =
| district = [[District Prahova|Prahova]]
| km2 =
| inwoners = 5213
| census =
| dichtheid =
| hoogte = 1110
| postcode =
| netnummer =
| web =
| lat_deg = 45
| lat_min = 26
| lat_sec = 42
| lat_dir = N
| lon_deg = 25
| lon_min = 34
| lon_sec = 5
| lon_dir = E
}}
'''Azuga''' is een stadje in het noorden van de [[Roemenië|Roemeense]] district [[District Prahova|Prahova]], in de regio [[Muntenië]] ''([[Walachije]])''.
Het dorp heeft 5213 inwoners.
Het ligt op 1110 m hoogte in het Bucegi-gebergte (Zie [[Zevenburgse Alpen]] of [[Prahovadal|Prahova]]).
De langste ski-piste van [[Roemenië]], genaamd "[[Sorica]]", is gelegen in Azuga.

== Klimaat ==
Het stadje heeft koele zomers, met maar +15,5°C gemiddeld in de warmste maand van het jaar, juli.
In de koudste maand, januari, is het gemiddeld -3°C.
Het gemiddelde voor het hele jaar is ongeveer +7°C.

== Het Kruis-monument ==
Op de top van de [[Caraiman]]-berg, 2484 m hoog, staat een 40 m hoog kruis van staal, gemaakt tussen 1926-1928, ter ere van de mensen die hebben gevochten, en toen het leven hebben verloren tijdens de Eerste Wereldoorlog. Het kruis werd gemaakt in opdracht van [[Koning Carol]].
[[Bestand:Bucegi Mountains.jpg|thumb|left|400px|Het Bucegi-gebergte tijdens de lente]]{{Clearleft}}

== Nabije plaatsen ==
Plaatsen in de buurt van Azuga:
* [[Bușteni]] 4 km
* [[Predeal]] 6 km
* [[Sinaia]] 12 km
* [[Brașov (stad)|Brașov]] 36 km
* [[Poiana Brasov|Poiana Brașov]] 38 km
* [[Ploiești]] 60 km

De Roemeense hoofdstad:
* [[Boekarest]] 147 km

== Externe link ==
* [https://alpinet.org/main/articole/show_ro_t_azuga_id_1907.html Info over Azuga (Roemeens)]

{{Navigatie district Prahova}}

[[Categorie:Skigebied in Roemenië]]
[[Categorie:Plaats in Roemenië]]
[[Categorie:Prahova]]

title: Situering

District (județ): Prahova

title: Algemeen

Portaal: Roemenië


text:
# 板川文夫
板川 文夫（いたがわ ふみお、1946年〈昭和21年〉2月26日 - ）は、日本の政治家。実業家。元埼玉県越谷市長（3期）。

## 経歴
埼玉県越谷市出身。明治大学法学部卒業。中小企業経営者団体理事長を経て、1997年（平成9年）民主・共産・社民・新社会の4党の推薦を受けて、越谷市長に当選した。2009年（平成21年）11月まで務めた。

## 親族
- 父：板川正吾（労働運動家、衆議院議員）[1]

## 栄典
- 2018年（平成30年） - 旭日小綬章[3]

wikiname: jawiki

title: 板川文夫

in_language: ja

wikitext:
{{政治家
| 国略称 = {{JPN}}
| 各国語表記 = いたがわ ふみお
| 生年月日 = {{生年月日と年齢|1946|2|26}}
| 出生地 = {{JPN}} [[埼玉県]][[越谷市]]
| 出身校 = [[明治大学大学院法学研究科・法学部|明治大学法学部]]卒業
| 前職 = 中小企業経営者団体理事長
| 親族（政治家） = 父・[[板川正吾]]（[[衆議院|衆議院議員]]）
| 職名 = [[ファイル:Flag_of_Koshigaya,_Saitama.svg|25px]] [[越谷市#歴代市長|越谷市長]]
| 就任日 = [[1997年]][[11月11日]]
| 退任日 = [[2009年]][[11月10日]]
| 当選回数 = 3回
| 所属政党 = [[無所属]]
| 称号・勲章 = [[旭日章|旭日小綬章]]
}}

'''板川 文夫'''（いたがわ ふみお、[[1946年]]〈[[昭和]]21年〉[[2月26日]]<ref name=新訂>『新訂 現代政治家人名事典』46頁。</ref> - ）は、[[日本]]の[[政治家]]。[[実業家]]。元[[埼玉県]][[越谷市|越谷市長]]（3期）。

== 経歴 ==
埼玉県越谷市出身{{R|新訂}}。[[明治大学大学院法学研究科・法学部|明治大学法学部]]卒業{{R|新訂}}。中小企業経営者団体理事長を経て、[[1997年]]（[[平成]]9年）[[民主党 (日本 1996-1998)|民主]]・[[日本共産党|共産]]・[[社会民主党 (日本 1996-)|社民]]・[[新社会党|新社会]]の4党の推薦を受けて、越谷市長に当選した{{sfn|日外アソシエーツ|1999|loc=42頁|ref=gendai-seiji}}。[[2009年]]（平成21年）11月まで務めた。

== 親族 ==
* 父：[[板川正吾]]（[[労働運動]]家、[[衆議院|衆議院議員]]）{{R|新訂}}

== 栄典 ==
*[[2018年]]（平成30年） - [[旭日章|旭日小綬章]]<ref>{{Cite web|和書|url= https://www.soumu.go.jp/main_content/000548566.pdf|publisher=総務省|title=平成30年春の叙勲受章者名簿P2|accessdate=2025-04-28}}</ref>

== 脚注 ==
{{脚注ヘルプ}}
{{Reflist}}

== 参考文献 ==
* {{Citation|和書|author = 日外アソシエーツ 編|authorlink = |translator = |title = 現代政治家人名事典|publisher = 日外アソシエーツ|series = |volume = |edition = |date = 1999|pages = |url = |doi = |id = |isbn = 481691529X|ncid = |ref = gendai-seiji}}
*『新訂 現代政治家人名事典 : 中央・地方の政治家4000人』日外アソシエーツ、2005年。

{{越谷市長}}
{{DEFAULTSORT:いたかわ ふみお}}
[[Category:越谷市長]]
[[Category:旭日小綬章受章者]]
[[Category:日本の実業家]]
[[Category:明治大学出身の人物]]
[[Category:埼玉県出身の人物]]
[[Category:1946年生]]
[[Category:存命人物]]

title: 日本の政治家板川文夫いたがわ ふみお

出生地: 日本 埼玉県越谷市

出身校: 明治大学法学部卒業

前職: 中小企業経営者団体理事長

所属政党: 無所属

称号: 旭日小綬章

親族: 父・板川正吾（衆議院議員）

title: 越谷市長

当選回数: 3回


text:
# Деньер и Матлен
«Деньер и Матлен» (фр. Denière et Matelin) — парижский «бронзовый дом», бронзолитейная мастерская, производившая патинированные и позолоченные бронзовые изделия в периоды Директории, Первой и Второй империи во Франции.

## История
Компания названа по именам основателей, мастеров-ювелиров, литейщиков и чеканщиков Жана-Франсуа Деньера (1774—1866) и Франсуа-Тома Матлена (1759—1815). Известна производством мебели и деталей обстановки жилых и дворцовых интерьеров: канделябров, торшеров и декоративных часов из позолоченной бронзы.
Поставщик двора до 1789 года, эта компания в основном экспортировала продукцию европейским королевским дворам, а также заказчикам из Соединённых Штатов Америки. Во времена Империи компания восстановила свою популярность, производя мебель, канделябры и часы для дворцов режима Наполеона Бонапарта в стиле ампир. Наследники продолжали дело в период Реставрации Бурбонов и Второй империи в «стиле Наполеона III» по рисункам известных художников, в частности А.-Э. Каррье-Беллёза.

wikiname: ruwiki

title: Деньер и Матлен

in_language: ru

wikitext:
{{организация}}

'''«Деньер и Матлен»''' ({{lang-fr|Denière et Matelin}}) — парижский «бронзовый дом», [[Бронза|бронзолитейная]] мастерская, производившая патинированные и позолоченные бронзовые изделия в периоды [[Директория (Франция)|Директории]], [[Первая империя|Первой]] и [[Вторая империя|Второй]] империи во Франции.

== История ==
Компания названа по именам основателей, мастеров-[[ювелир]]ов, литейщиков и чеканщиков Жана-Франсуа Деньера (1774—1866) и Франсуа-Тома Матлена (1759—1815). Известна производством мебели и деталей обстановки жилых и дворцовых [[интерьер]]ов: канделябров, торшеров и декоративных часов из позолоченной бронзы<ref> Laurent de Commines, Éric Gizard. Galeries nationales du Grand Palais et Réunion des musées nationaux. Un âge d’or des arts décoratifs: 1814—1848. — Réunion des Musées Nationaux, 1991 (ISBN 978-2-7118-2465-6, lire en ligne [archive]). — Р. 116 [https://archive.wikiwix.com/cache/index2.php?url=https%3A%2F%2Fbooks.google.com%2Fbooks%3Fid%3DzPRzRQAACAAJ#federation=archive.wikiwix.com&tab=url] </ref>.

Поставщик двора до 1789 года, эта компания в основном экспортировала продукцию европейским королевским дворам, а также заказчикам из Соединённых Штатов Америки. Во времена Империи компания восстановила свою популярность, производя мебель, канделябры и часы для дворцов режима [[Наполеон I|Наполеона Бонапарта]] в стиле [[ампир]]. Наследники продолжали дело в период [[Реставрация Бурбонов|Реставрации Бурбонов]] и Второй империи в «[[Стиль Наполеона III|стиле Наполеона III]]» по рисункам известных художников, в частности [[Каррье-Беллёз, Альбер-Эрнест|А.-Э. Каррье-Беллёза]]<ref> Neues allgemeines Künstler-Lexicon; oder Nachrichten von dem Leben und den Werken der Maler, Bildhauer, Baumeister, Kupferstecher etc. Bearb. von Dr. G. K. Nagler. — München: E.A. Fleischmann, 1835—1852 </ref>.

== Примечания ==
{{примечания}}

{{ВС}}
[[Категория:Художественное литьё]]

title: Деньер и Матлен

Локация: - Франция

Тип организации: бизнес


text:
# Friona striolata
Friona striolata is een insect dat behoort tot de orde vliesvleugeligen (Hymenoptera) en de familie van de gewone sluipwespen (Ichneumonidae). De wetenschappelijke naam van de soort werd voor het eerst geldig gepubliceerd door Cameron in 1902.

title: Friona striolata

wikitext:
{{Taxobox insect
| naam = ''Friona striolata''
| titelweergave = cursief
| afbeelding =
| orde = [[Vliesvleugeligen|Hymenoptera]] (Vliesvleugeligen)
| familie= [[Gewone sluipwespen|Ichneumonidae]] (Gewone sluipwespen)
| geslacht = ''[[Friona (geslacht)|Friona]]''
| w-naam = ''Friona striolata''
| auteur = Cameron
| datum = 1902
| haakjes =
| commons =
| species =
}}
'''''Friona striolata''''' is een [[insecten|insect]] dat behoort tot de orde [[vliesvleugeligen]] (Hymenoptera) en de familie van de [[Gewone sluipwespen|gewone sluipwespen (Ichneumonidae)]]. De wetenschappelijke naam van de soort werd voor het eerst geldig gepubliceerd door Cameron in 1902.

{{Beginnetje|biologie|2012|09|23}}

[[Categorie:Friona (geslacht)|striolata]]

title: Friona striolata

Rijk: Animalia (Dieren)

Stam: Arthropoda (Geleedpotigen)

Klasse: Insecta (Insecten)

Orde: Hymenoptera (Vliesvleugeligen)

Familie: Ichneumonidae (Gewone sluipwespen)

Geslacht: Friona

title: Soort

Portaal: Biologie · Insecten


text:
# يوكنعام
يوكنعام أو يوكنعام عيليت (بالعبرية: יָקְנְעָם עילית) مدينة إسرائيلية تقع جنوب شرق مدينة حيفا ضمن اللواء الشمالي. تم إنشاؤها عام 1935 كستوطنة يهودية على ما كان تابعا لأراضي بلدة قيرة الفلسطينية المُهجّرة. وفي سنة 1945، كان سكان المستعمرة قد امتلكوا أراضي القرية كلها قبل أن يهجّروا أصحابها العرب في النكبة عام 1948. في سنة 1950، أُنشئت ضاحية يوكنعام عِليت امتداداً للمستعمرة. وأُنشئ كيبوتس فيها.
تقع المدينة في منطقة الجليل الأسفل الجبلية، حيث يحدها الطريق السريع 70 وجبل الكرمل الذي تقع عند قاعدته. كما تطل على مرج بن عامر إلى الجنوب الشرقي، وتبعد 21 كيلومترا عن حيفا. بلغ عدد سكان يوكنيم عيليت حوالي 18,600 في نهاية عام 2007. وقد تم اختيارها مؤخرا كمركز لشركات التكنولوجيا الفائقة، ويرجع ذلك لقربها من معهد التخنيون في حيفا.
المدينة هي أحد مراكز وادي السيليكون الإسرائيلي .

## توأمة
ليوكنعام اتفاقيات توأمة مع كل من:
- أوسكمان
- أتلانتا
- لا غارن كولمب
- لوغو
- ميانيانغ
- مونتوبان
- بوزيغا
- San Pedro de Atacama [الإنجليزية]
- سانت لويس
- فيهل
- لوغو

wikiname: arwiki

title: يوكنعام

in_language: ar

wikitext:
{{صندوق معلومات تجمع سكاني}}
[[ملف:Yoqneam-01.JPG|تصغير|250بك|منظر عام للمدينة.]]

'''يوكنعام''' أو '''يوكنعام عيليت''' (ب[[اللغة العبرية|العبرية]]: יָקְנְעָם עילית) مدينة [[إسرائيل (توضيح)|إسرائيلية]] تقع جنوب شرق مدينة [[حيفا]] ضمن [[المنطقة الشمالية (إسرائيل)|اللواء الشمالي]]. تم إنشاؤها عام 1935 [[قائمة المستوطنات الإسرائيلية|كستوطنة يهودية]] على ما كان تابعا لأراضي بلدة [[قيرة وقامون (حيفا)|قيرة]] الفلسطينية المُهجّرة. وفي سنة 1945، كان سكان المستعمرة قد امتلكوا أراضي القرية كلها قبل أن يهجّروا أصحابها العرب في [[النكبة]] عام 1948. في سنة 1950، أُنشئت ضاحية يوكنعام عِليت امتداداً للمستعمرة. وأُنشئ كيبوتس فيها.

تقع المدينة في منطقة [[الجليل (منطقة)|الجليل الأسفل]] الجبلية، حيث يحدها الطريق السريع 70 و[[جبل الكرمل]] الذي تقع عند قاعدته. كما تطل على [[مرج ابن عامر|مرج بن عامر]] إلى الجنوب الشرقي، وتبعد 21 كيلومترا عن حيفا. بلغ عدد سكان يوكنيم عيليت حوالي 18,600 في نهاية عام 2007. وقد تم اختيارها مؤخرا كمركز لشركات [[التكنولوجيا الفائقة]]، ويرجع ذلك لقربها من معهد التخنيون في حيفا.<ref name="cbs populations">{{استشهاد ويب|مسار=http://www.cbs.gov.il/population/new_2009/table3.pdf|ناشر=Israel Central Bureau of Statistics|عنوان=Table 3 - Population of Localities Numbering Above 1,000 Residents and Other Rural Population|تاريخ=2008-06-30|تاريخ الوصول=2008-10-18| مسار أرشيف = https://web.archive.org/web/20180712084955/http://www.cbs.gov.il/population/new_2009/table3.pdf | تاريخ أرشيف = 12 يوليو 2018 }}</ref>

المدينة هي أحد مراكز [[وادي السيليكون الإسرائيلي]] .

== توأمة ==
ليوكنعام اتفاقيات [[توأمة مدن|توأمة]] مع كل من:
{{Div col|colwidth=25em}}
* [[أوسكمان]]
* [[أتلانتا]]
* [[لا غارن كولمب]]
* [[لك (إسبانيا)|لوغو]]
* [[ميانيانغ]]
* [[مونتوبان]]
* [[بوزيغا]]
* {{Ill-WD2|id=Q187893|target=en}}
* [[سانت لويس (ميزوري)|سانت لويس]]
* [[فيهل]]
* [[لوغو]]
{{Div col end}}

== مراجع ==
{{مراجع}}
{{مدن فلسطين}}
{{ضبط استنادي}}
{{شريط بوابات|عقد 1950|تجمعات سكانية|إسرائيل|فلسطين}}

{{بذرة تجمع سكني إسرائيلي}}

[[تصنيف:اقتصاد إسرائيل]]
[[تصنيف:التقنية العالية في المناطق التجارية]]
[[تصنيف:العلوم والتقنية في إسرائيل]]
[[تصنيف:أماكن مأهولة أسست عقد 1950]]
[[تصنيف:تأسيسات سنة 1950 في إسرائيل]]
[[تصنيف:مدن التنمية]]
[[تصنيف:مدن اللاويين]]
[[تصنيف:مدن إسرائيل]]
[[تصنيف:مدن في المنطقة الشمالية (إسرائيل)]]
[[تصنيف:مواقع العصر البرونزي في إسرائيل]]
[[تصنيف:مواقع العصر الحديدي في إسرائيل]]
[[تصنيف:مواقع أثرية في إسرائيل]]
[[تصنيف:مواقع قديمة في إسرائيل]]

title: يوكنعام

· علم: · شعار

title: تقسيم إداري

البلد: إسرائيل

title: خصائص جغرافية

المساحة: 7.39 كيلومتر مربع

ارتفاع: 166 متر

title: عدد السكان

title: معلومات أخرى

المدينة التوأم: القائمة ...أوسكمان، وأتلانتا، ولا غارن كولمب، ولك، وميانيانغ، ومونتوبان، وبوزيغا، وسانت لويس، وفيهل، ولوغو

الموقع الرسمي: الموقع الرسمي

معلومات أخرى: تعديل مصدري - تعديل


text:
# Jan z Jenštejnu
Jan z Jenštejnu (ur. 27 grudnia między 1347 a 1350; zm. 17 czerwca 1400) – czeski szlachcic i duchowny katolicki, biskup miśnieński w latach 1375–1379 jako Jan II, arcybiskup praski w latach 1379–1396 jako Jan VI, kanclerz króla Królestwa Czeskiego w latach 1373–1384.

## Życiorys

### Rodzina
Pochodził z czeskiej rodziny szlacheckiej, której członkowie byli związani z dworem królewskim w Pradze, zajmując stanowiska w administracji państwowej. Jego ojcem był Paweł z Wlašimia, który nabył zamek w Jenštejn koło Pragi, pełniący funkcję notariusza na dworze cesarza Karola IV Luksemburskiego. Jego stryjem był Jan Očko z Vlašimi, drugi arcybiskup praski, a siostrzeńcem Olbram ze Škvorce, czwarty arcybiskup praski.

### Edukacja i młodość
Po ukończeniu studiów w 1371 r. na Uniwersytecie Karola w Pradze Jan studiował prawo kanoniczne i teologię na uniwersytetach w Padwie i Bolonii. W 1374 r. przeniósł się na uniwersytet w Montpellier i przebywał jakiś czas w kurii papieskiej w Awinionie. Potem kontynuował studia na uniwersytecie w Paryżu, które ukończył w 1376 uzyskując tytuł magistra prawa kanonicznego.

### Biskup miśnieński
Jeszcze przed ukończeniem studiów Jan z Jenštejn był subdiakonem i proboszczem Wetzlar. Z inicjatywy cesarza Karola IV papież Grzegorz XI mianował go 4 lipca 1376 r. biskupem miśnieńskim. Przeciwna tej decyzji była dynastia Wettynów rządząca w Saksonii, obawiająca się wzrostu wpływów czeskich w tym rejonie Niemiec. Bardzo trudno układały się stosunki między Janem a tamtejszą kapitułą katedralną. W trakcie swoich krótkich rządów Janowi udało się rozwinąć kult św. Wacława w diecezji.

### Arcybiskup praski
Po rezygnacji kardynała Jana Oczka z Vlaszimi, papież Urban VI mianował 20 października 1378 r. Jana nowym arcybiskupem metropolitą praskim. Miesiąc później Karol IV mianował Jana kanclerzem swojego syna, króla czeskiego Wacława IV. Od papież otrzymał on również funkcję legata w diecezjach: regensburskiej, bamberskiej i miśnieńskiej. Mając tak szerokie uprawnienia zwalczał zwolenników antypapieża Klemensa VII, który cieszył się na praskim dworze dużą sympatią. Zdecydowane działania Jana doprowadziły do odebrania mu przez Wacława IV funkcji kanclerza w 1384 r. Król zamierzał w ten sposób również uszczuplić władzę arcybiskupią.
W związku z tym Jan poświęcił się pracy duszpasterskiej, nakazując duchownym przestrzegać wysokich standardów moralnych, wizytując parafie i przeprowadzając synody diecezjalne. Prowadził również pobożne i ascetyczne życie.
W tym czasie w Czechach narastał ferment społeczny i rosła niechęć wobec władcy oraz dynastii Luksemburgów. Do przeciwników Wacława IV dołączył arcybiskup Jan, który przeniósł się do rezydencji arcybiskupiej w Rudnicy nad Łabą, w obawie przed prześladowaniami ze strony króla, których jedną z ofiar był Jan Nepomucen, późniejszy święty.
W kwietniu 1393 r. udał się do Rzymu, z kolei po powrocie do kraju oficjalnie wystąpił przeciw Wacławowi IV. Bunt zakończył się konfiskatą dób biskupich i ucieczką arcybiskupa do Rzymu, gdzie w styczniu 1394 r. zrezygnował z funkcji metropolity praskiego na rzecz swojego siostrzeńca Olbrama ze Škvorce, zachowując zamek Helfenburg oraz dożywotnią emeryturę.

### Patriarcha Aleksandrii
W 1399 r. Jan z Jenštejn ponownie udał się do Rzymu w celu uzyskania aprobaty papieskiej dla pracy misyjnej. 2 kwietnia 1399 r. papież mianował go jako patriarchą Aleksandrii. Następnie przeniósł się do Santa Prassede, gdzie zmarł czternaście miesięcy później.

## Prace
Jan z Jenštejn pozostawił po sobie obszerne prace napisane w języku łacińskim. Często spotkać można w nich elementy autobiograficzne, przeplatane z pismami dotyczącymi spraw Kościoła oraz rozprawy polemiczne. Znajdują się w nich także poetyckie hymny na cześć Matki Bożej. Znanych jest także pięć zbiorów kazań i osiem pism ascetycznych. W piśmie Acta win curia Romana z 1393 r. przedstawia konflikt z królem i opisuje powody swojej rezygnacji.
Główne prace:
- Tractatus de potestate clavium
- De veritate Urbani
- Liber considerationis
- Liber dialogorum (1380)
- Contra Adalbertum (1388)
- Miracula beatae Mariae visitationis (po 1388)
- De bono mortis (po 1390)
- Acta in curia Romana (1393)
- Libellus quod nemo laeditur nisi a se ipso
- Libellus de fuga saeculi (po 1395)
- Libellus apologorum (po 1396)

title: Jan z Jenštejnu

wikitext:
{{Duchowny infobox
 |imię i nazwisko         = Jan z Jenštejnu
 |imię i nazwisko org     =
 |tytuł                   = [[Biskupi prascy|Arcybiskup Metropolita Praski]]
 |grafika                 = Busta Jan z Jenštejna.jpg
 |opis grafiki            =
 |alt grafiki             =
 |herb                    = Ab 3 Jan z Jenštejna.png
 |dewiza                  =
 |dewiza - j. polski      =
 |kraj działania          =
 |data urodzenia          = [[27 grudnia]] [[1347]]/[[1350]]
 |miejsce urodzenia       = [[Praga]]
 |data śmierci            = [[17 czerwca]] [[1400]]
 |miejsce śmierci         = [[Rzym]]
 |miejsce pochówku        =
 |1. funkcja              =
 |1. funkcja - okres      =
 |2. funkcja              =
 |2. funkcja - okres      =
 |wyznanie                = [[katolicyzm]]
 |kościół                 = [[Kościół łaciński|rzymskokatolicki]]
 |inkardynacja            =
 |data ślubów zakonnych   =
 |data diakonatu          =
 |data ordynacji          =
 |data święceń            =
 |data nominacji          = 20 października 1378
 |data sakry              = 1376
 |data patriarchatu       =
 |data kreacji            =
 |papież kreujący         =
 |kościół tytularny       =
 |faksymile               =
 |opis faksymile          =
 |odznaczenia             =
 |commons                 =
 |wikiźródła              =
 |wikicytaty              =
 |wikinews                =
 |www                     =
}}
'''Jan z Jenštejnu''' (ur. [[27 grudnia]] między [[1347]] a [[1350]]; zm. [[17 czerwca]] [[1400]]) – [[Czechy|czeski]] [[szlachta|szlachcic]] i [[ksiądz|duchowny]] [[Kościół katolicki|katolicki]], [[Biskupi Miśni i Drezna|biskup miśnieński]] w latach 1375–1379 jako ''Jan II'', [[Biskupi prascy|arcybiskup praski]] w latach 1379–1396 jako ''Jan VI'', kanclerz [[Władcy Czech|króla]] [[Czechy|Królestwa Czeskiego]] w latach 1373–1384.

== Życiorys ==
=== Rodzina ===
Pochodził z czeskiej rodziny szlacheckiej, której członkowie byli związani z dworem królewskim w Pradze, zajmując stanowiska w administracji państwowej. Jego ojcem był Paweł z Wlašimia, który nabył zamek w Jenštejn koło Pragi, pełniący funkcję notariusza na dworze cesarza [[Karol IV Luksemburski|Karola IV Luksemburskiego]]. Jego stryjem był [[Jan Očko z Vlašimi]], drugi arcybiskup praski, a siostrzeńcem [[Olbram ze Škvorce]], czwarty arcybiskup praski.

=== Edukacja i młodość ===
Po ukończeniu studiów w [[1371]] r. na [[Uniwersytet Karola|Uniwersytecie Karola]] w [[Praga|Pradze]] Jan studiował [[prawo kanoniczne]] i [[teologia|teologię]] na uniwersytetach w [[Padwa|Padwie]] i [[Bolonia|Bolonii]]. W [[1374]] r. przeniósł się na uniwersytet w [[Montpellier]] i przebywał jakiś czas w kurii [[papież|papieskiej]] w [[Awinion]]ie. Potem kontynuował studia na uniwersytecie w [[Paryż]]u, które ukończył w [[1376]] uzyskując tytuł [[magister|magistra]] prawa kanonicznego.

=== Biskup miśnieński ===
Jeszcze przed ukończeniem studiów Jan z Jenštejn był [[subdiakon]]em i [[proboszcz]]em [[Wetzlar]]. Z inicjatywy [[cesarz]]a Karola IV papież [[Grzegorz XI]] mianował go [[4 lipca]] [[1376]] r. [[biskup]]em [[Diecezja miśnieńska|miśnieńskim]]. Przeciwna tej decyzji była dynastia [[Wettynowie|Wettynów]] rządząca w [[Saksonia|Saksonii]], obawiająca się wzrostu wpływów czeskich w tym rejonie [[Niemcy|Niemiec]]. Bardzo trudno układały się stosunki między Janem a tamtejszą [[kapituła|kapitułą]] [[katedra]]lną. W trakcie swoich krótkich rządów Janowi udało się rozwinąć kult [[Wacław I Święty|św. Wacława]] w diecezji.

=== Arcybiskup praski ===
Po rezygnacji [[kardynał]]a [[Jan Očko z Vlašimi|Jana Oczka z Vlaszimi]], papież [[Urban VI]] mianował [[20 października]] [[1378]] r. Jana nowym [[Biskupi prascy|arcybiskupem metropolitą praskim]]. Miesiąc później Karol IV mianował Jana kanclerzem swojego syna, króla czeskiego [[Wacław IV Luksemburski|Wacława IV]]. Od papież otrzymał on również funkcję [[legat]]a w diecezjach: [[Diecezja regensburska|regensburskiej]], [[Diecezja bamberska|bamberskiej]] i miśnieńskiej. Mając tak szerokie uprawnienia zwalczał zwolenników antypapieża [[Klemens VII (antypapież)|Klemensa VII]], który cieszył się na praskim dworze dużą sympatią. Zdecydowane działania Jana doprowadziły do odebrania mu przez Wacława IV funkcji kanclerza w [[1384]] r. Król zamierzał w ten sposób również uszczuplić władzę arcybiskupią.

W związku z tym Jan poświęcił się pracy duszpasterskiej, nakazując duchownym przestrzegać wysokich standardów moralnych, wizytując [[parafia|parafie]] i przeprowadzając [[synod diecezjalny|synody diecezjalne]]. Prowadził również pobożne i [[ascetyzm|ascetyczne]] życie.

W tym czasie w Czechach narastał ferment społeczny i rosła niechęć wobec władcy oraz dynastii [[Luksemburgowie|Luksemburgów]]. Do przeciwników Wacława IV dołączył arcybiskup Jan, który przeniósł się do rezydencji arcybiskupiej w [[Rudnice nad Łabą|Rudnicy nad Łabą]], w obawie przed prześladowaniami ze strony króla, których jedną z ofiar był [[Jan Nepomucen (duchowny)|Jan Nepomucen]], późniejszy święty.

W kwietniu [[1393]] r. udał się do [[Rzym]]u, z kolei po powrocie do kraju oficjalnie wystąpił przeciw Wacławowi IV. Bunt zakończył się konfiskatą dób biskupich i ucieczką arcybiskupa do Rzymu, gdzie w styczniu [[1394]] r. zrezygnował z funkcji metropolity praskiego na rzecz swojego siostrzeńca [[Olbram ze Škvorce|Olbrama ze Škvorce]], zachowując zamek Helfenburg oraz dożywotnią emeryturę.

=== Patriarcha Aleksandrii ===
W [[1399]] r. Jan z Jenštejn ponownie udał się do Rzymu w celu uzyskania aprobaty papieskiej dla pracy misyjnej. [[2 kwietnia]] [[1399]] r. [[papież]] mianował go jako [[Łaciński patriarcha Aleksandrii|patriarchą Aleksandrii]]. Następnie przeniósł się do [[Santa Prassede]], gdzie zmarł czternaście miesięcy później.

== Prace ==
Jan z Jenštejn pozostawił po sobie obszerne prace napisane w [[łacina|języku łacińskim]]. Często spotkać można w nich elementy autobiograficzne, przeplatane z pismami dotyczącymi spraw [[Kościół katolicki|Kościoła]] oraz rozprawy polemiczne. Znajdują się w nich także poetyckie hymny na cześć [[Matka Boża|Matki Bożej]]. Znanych jest także pięć zbiorów kazań i osiem pism ascetycznych. W piśmie ''Acta win curia Romana'' z [[1393]] r. przedstawia konflikt z królem i opisuje powody swojej rezygnacji.

Główne prace:
* ''Tractatus de potestate clavium''
* ''De veritate Urbani''
* ''Liber considerationis''
* ''Liber dialogorum'' (1380)
* ''Contra Adalbertum'' (1388)
* ''Miracula beatae Mariae visitationis'' (po 1388)
* ''De bono mortis'' (po 1390)
* ''Acta in curia Romana'' (1393)
* ''Libellus quod nemo laeditur nisi a se ipso''
* ''Libellus de fuga saeculi'' (po 1395)
* ''Libellus apologorum'' (po 1396)
== Bibliografia ==
* Milan M. Buben, ''Encyklopedie českých a moravských sídelních biskupů'', Praha 2000.
* ''Lexikon české literatury. Osobnosti, díla, instituce'', pod red. V. Forsta, Praha 1993.
* Ruben E. Weltsch, ''Archbishop John of Jenstein (1348-1400). Papalism, Humanism and Reform in Pre-Hussite Prague'', 1968.
* J. Ježek, ''Jan z Jenšteina. Třetí arcibiskup Pražský'', Praha 1900.

{{Biskupi Miśni i Drezna}}
{{Biskupi prascy}}
{{Łaciński patriarcha Aleksandrii}}

{{Kontrola autorytatywna}}

{{SORTUJ:Jenštejna z, Jan}}
[[Kategoria:Absolwenci i studenci Uniwersytetu Paryskiego]]
[[Kategoria:Absolwenci i studenci Uniwersytetu w Bolonii]]
[[Kategoria:Absolwenci i studenci Uniwersytetu w Padwie]]
[[Kategoria:Biskupi i arcybiskupi prascy]]
[[Kategoria:Biskupi miśnieńscy]]
[[Kategoria:Czescy pisarze XIV wieku]]
[[Kategoria:Urodzeni w XIV wieku]]
[[Kategoria:Zmarli w 1400]]
[[Kategoria:Ludzie urodzeni w Pradze]]

title: Jan z Jenštejnu

Data i miejsce urodzenia: 27 grudnia 1347/1350 · Praga

Data i miejsce śmierci: 17 czerwca 1400 · Rzym

Miejsce pochówku: Bazylika św. Praksedy w Rzymie

Wyznanie: katolicyzm

Kościół: rzymskokatolicki

Nominacja biskupia: 20 października 1378


text:
# Ito Tetsuya
Tetsuya Ito (sinh ngày 1 tháng 10 năm 1970) là một cầu thủ bóng đá người Nhật Bản.

## Sự nghiệp câu lạc bộ
Tetsuya Ito đã từng chơi cho NKK, Yokohama Marinos, Sanfrecce Hiroshima, FC Tokyo, Oita Trinita và FC Gifu.

title: Ito Tetsuya

wikitext:
{{Infobox football biography
|name=Tetsuya Ito
|image=
|fullname=Tetsuya Ito
|birth_date={{birth date and age|1970|10|1}}
|birth_place=[[Chiba]], [[Nhật Bản]]
|position=[[Hậu vệ (bóng đá)|Hậu vệ]]
|currentclub=
|clubnumber=
|years1=1993|clubs1=[[NKK SC|NKK]]|caps1=|goals1=
|years2=1994-1996|clubs2=[[Yokohama F. Marinos|Yokohama Marinos]]|caps2=|goals2=
|years3=1997-2000|clubs3=[[Sanfrecce Hiroshima]]|caps3=|goals3=
|years4=2001-2003|clubs4=[[FC Tokyo]]|caps4=|goals4=
|years5=2004|clubs5=[[Oita Trinita]]|caps5=|goals5=
|years6=2005-2007|clubs6=[[FC Gifu]]|caps6=|goals6=
}}
'''Tetsuya Ito''' (sinh ngày 1 tháng 10 năm 1970) là một cầu thủ [[bóng đá]] người [[Nhật Bản]].<ref name="J.League">{{Cầu thủ J.League}}</ref>

==Sự nghiệp câu lạc bộ==
Tetsuya Ito đã từng chơi cho [[NKK SC|NKK]], [[Yokohama F. Marinos|Yokohama Marinos]], [[Sanfrecce Hiroshima]], [[FC Tokyo]], [[Oita Trinita]] và [[FC Gifu]].

==Tham khảo==
{{tham khảo}}

{{sơ khai cầu thủ bóng đá Nhật Bản}}

[[Thể loại:Sinh năm 1970]]
[[Thể loại:Nhân vật còn sống]]
[[Thể loại:Cầu thủ bóng đá nam Nhật Bản]]
[[Thể loại:Cầu thủ bóng đá FC Gifu]]
[[Thể loại:Cầu thủ bóng đá Yokohama F. Marinos]]

title: Tetsuya Ito

Tên đầy đủ: Tetsuya Ito

Nơi sinh: Chiba, Nhật Bản

Vị trí: Hậu vệ

title: Sự nghiệp cầu thủ chuyên nghiệp*

Năm: Đội · ST · (BT)

NKK

Yokohama Marinos

Sanfrecce Hiroshima

FC Tokyo

Oita Trinita

FC Gifu

Sự nghiệp cầu thủ chuyên nghiệp*: *Số trận ra sân và số bàn thắng ở câu lạc bộ tại giải quốc gia


text:
# De Onderneming (Wissenkerke)
De Onderneming is een korenmolen aan de Ooststraat in Wissenkerke en is van verre al te zien.
Het is een stellingmolen die in 1860 is gebouwd. De kap is gedekt met dakleer, de molen heeft een vlucht van 21,70 meter. De molen is maalvaardig, en wordt nog gebruikt om op windkracht graan te malen.
Van de stellingschoren zijn er enkele weggehaald om ervoor te zorgen dat de achter de molen liggende schuur bereikbaar is voor vrachtwagens.
De Korenbloem ·
Landzigt ·
Nooit Gedacht (De Nieuwe Molen) ·
De Onderneming ·
De Oude Molen

title: De Onderneming (Wissenkerke)

wikitext:
{{Infobox molen
| naam=De Onderneming
| afbeelding = Wissenkerke molen De Onderneming.jpg
| onderschrift=
| plaats=[[Wissenkerke]]
| bouwjaar=1860
| type=[[stellingmolen]]
| kenmerken=ronde stenen molen
| functie=[[korenmolen]]
| bestemming= Malen van graan op professionele basis
| monumentnummer= 39098
| molendatabase-nl =927
| molendatabase-Hollandsche Molen =530
}}
'''De Onderneming''' is een [[korenmolen]] aan de Ooststraat in [[Wissenkerke]] en is van verre al te zien.

Het is een [[stellingmolen]] die in [[1860]] is gebouwd. De kap is gedekt met dakleer, de molen heeft een vlucht van 21,70 [[meter]]. De molen is maalvaardig, en wordt nog gebruikt om op windkracht graan te malen.

Van de stellingschoren zijn er enkele weggehaald om ervoor te zorgen dat de achter de molen liggende schuur bereikbaar is voor vrachtwagens.

{{Navigatie windmolens Noord-Beveland}}
{{Coor title dms|51|35|9|N|3|45|2|E|scale:3125}}

{{DEFAULTSORT:Onderneming (Wissenkerke)}}
[[Categorie:Molen in Zeeland]]
[[Categorie:Bouwwerk in Noord-Beveland]]
[[Categorie:Stellingmolen]]
[[Categorie:Korenmolen]]
[[Categorie:Maalvaardige molen]]
[[Categorie:Rijksmonument in Noord-Beveland]]

title: Basisgegevens

Plaats: Wissenkerke

Type: stellingmolen

Kenmerken: ronde stenen molen

Functie: korenmolen

Bestemming: Malen van graan op professionele basis

Huidig gebruik: korenmolen

Monumentstatus: rijksmonument

title: Externe link(s)

Externe link(s):
Molendatabase
De Hollandsche Molen

Portaal: Molens