text:
# Sociedade Bíblica do Brasil
A Sociedade Bíblica do Brasil (SBB) é uma organização cristã brasileira, sem fins lucrativos, dedicada a disseminar a Bíblia e, por meio dela, promover o desenvolvimento integral do ser humano. Por isso a SBB, traduz, produz e distribui Bíblias para todas as pessoas, numa linguagem que possam compreender e a um preço que possam pagar. Surgiu após a II Guerra Mundial, quando ocorreu no Brasil uma maior procura pela Bíblia Sagrada, tendo sido fundada em 10 de junho de 1948, no Rio de Janeiro. Faz parte das Sociedades Bíblicas Unidas, uma aliança mundial que reúne 149 sociedades bíblicas, atuantes em mais de 200 países.
Diversos conteúdos podem ser ouvidos através da Rádio Bíblia SBB. A Rádio conta com Profiissionais renomados, como o locutor e jornalista Ítalo Brasileiro Wilson Versolato.

## História
Com o final da II Guerra Mundial, em 1945, um clima de otimismo e esperança se espalhou pelo mundo. No Brasil, também houve um cenário favorável ao crescimento da distribuição da Bíblia.
É nesse período que surge a Sociedade Bíblica do Brasil (SBB), uma entidade criada por destacados líderes cristãos. Com o lema "Dar a Bíblia à Pátria", a SBB é fundada em 10 de junho de 1948, no Rio de Janeiro. A partir de então, assume as atividades de tradução, produção e distribuição da Bíblia em todo o território brasileiro.
A SBB faz parte das Sociedades Bíblicas Unidas (SBU), uma aliança mundial fundada em 1946 com o objetivo de facilitar o processo de tradução, produção e distribuição das Escrituras Sagradas por meio de estratégias de cooperação mútua. As SBU congregam 149 Sociedades Bíblicas, atuantes em mais de 200 países e territórios. Essas entidades são orientadas pela missão de promover a maior distribuição possível de Bíblias, numa linguagem que as pessoas possam compreender e a um preço que possam pagar.
Além do trabalho na área de tradução e publicações de Bíblias, a SBB se destaca por sua atuação no campo da ação social. Desde 1962, quando inaugurou o barco Luz na Amazônia para prestar assistência espiritual e social aos ribeirinhos, a SBB tem desenvolvido inúmeros programas sociais que atendem a diferentes segmentos da população como estudantes, índios, presidiários, enfermos e pessoas com deficiência visual.

## Publicações
Suas publicações são editadas nas seguintes traduções da Bíblia Sagrada:
- Tradução Almeida Revista e Atualizada  de João Ferreira de Almeida (ARA, 1956);
- A Bíblia na Linguagem de Hoje (1988);
- Tradução de João Ferreira de Almeida Revista e Atualizada (ARA, 2ª edição, 1993);
- Tradução de João Ferreira de Almeida Revista e Corrigida (ARC, 4ª edição, 2009);
- Nova Tradução na Linguagem de Hoje (NTLH, 2000).
- Tradução Brasileira, a primeira feita totalmente no Brasil. (TB, 1ª edição, 1917; 2ª edição, 2010)
- Nova Almeida Atualizada (NAA, 2017)

Em 2016, a Sociedade Bíblica do Brasil alcançou a marca de 150 milhões de Bíblias e Novos Testamentos produzidos pela Gráfica da Bíblia, implantada em Barueri (SP), em 1995.
Em 2017 a SBB lançou uma nova versão chamada de Nova Almeida Atualizada (NAA) que foi baseada na Almeida Revista e Atualizada. A Nova Almeida Atualizada trouxe mudanças profundas como: A segunda pessoa (“tu” e “vós”) foi mudada para “você” e “vocês”, a não ser em orações e nos Salmos; Adoção, sempre que possível, de frases mais curtas e substituição de termos que exigem consulta ao dicionário, exemplo: “irrisão” (Jó 12.4) foi substituído por “motivo de riso”.

wikiname: ptwiki

title: Sociedade Bíblica do Brasil

in_language: pt

wikitext:
{{Mais notas|data=junho de 2019}}
{{Info/Organização
|nome            = Sociedade Bíblica do Brasil
|imagem          =
|tamanho_img     =
|legenda_img     =
|mapa            =
|tamanho_mapa    =
|legenda_mapa    =
|lema            = Semear a Palavra que transforma vidas
|fundação        = [[10 de junho]] de [[1948]]
|extinção        =
|filiação        = [[Sociedades Bíblicas Unidas]]
|filiação_data   =
|tipo            = Organização sem fins lucrativos
|sede            = [[Barueri]], [[São Paulo (cidade)|SP]]
|membros         =
|língua          = [[Língua portuguesa|Português]]
|líder_título    =
|líder_nome      =
|num_empreg      =
|website         = [https://www.sbb.org.br www.sbb.org.br]
|e-mail          = [mailto:contato@sbb.org.br contato@sbb.org.br]
}}

A '''Sociedade Bíblica do Brasil''' ('''SBB''') é uma organização cristã [[brasil]]eira, sem fins lucrativos, dedicada a disseminar a Bíblia e, por meio dela, promover o [[Holismo|desenvolvimento integral]] do ser humano. Por isso a SBB, [[Tradução da Bíblia|traduz]], produz e distribui [[Bíblia]]s para todas as pessoas, numa linguagem que possam compreender e a um preço que possam pagar. Surgiu após a [[II Guerra Mundial]], quando ocorreu no [[Brasil]] uma maior procura pela [[Bíblia|Bíblia Sagrada]], tendo sido fundada em [[10 de junho]] de [[1948]], no [[Rio de Janeiro (cidade)|Rio de Janeiro]]. Faz parte das [[Sociedades Bíblicas Unidas]], uma aliança mundial que reúne 149 sociedades bíblicas, atuantes em mais de 200 países.<ref>{{citar web|url=http://www.soma.org.br/a-biblia-no-brasil-e-no-mundo/4278-rev-erni-seibert-os-66-anos-da-sociedade-biblica-do-brasil|título=Rev. Erni Seibert: Os 66 anos da Sociedade Bíblica do Brasil|acessodata=10 de outubro de 2015|editor=Agência Soma}}</ref><ref>{{citar web|url=http://www.camara.sp.gov.br/blog/sociedade-biblica-brasil-comemora-67-anos/|título=Sociedade Bíblica do Brasil comemora 67 anos|acessodata=10 de outubro de 2015|editor=camara.sp.gov.br}}</ref>

Diversos conteúdos podem ser ouvidos através da Rádio Bíblia SBB. A Rádio conta com Profiissionais renomados, como o locutor e jornalista Ítalo Brasileiro Wilson Versolato.

==História==
Com o final da [[Segunda Guerra Mundial|II Guerra Mundial]], em 1945, um clima de otimismo e esperança se espalhou pelo mundo. No [[Brasil]], também houve um cenário favorável ao crescimento da distribuição da Bíblia.<ref>{{citar web|url=http://www.infoescola.com/biblia/sociedade-biblica-do-brasil-sbb/|título="Sociedade Bíblica do Brasil (SBB)|acessodata=10 de outubro de 2015|editor=InfoEscola}}{{Ligação inativa|1={{subst:DATA}} }}</ref>

É nesse período que surge a Sociedade Bíblica do Brasil (SBB), uma entidade criada por destacados líderes cristãos. Com o lema "Dar a Bíblia à Pátria", a SBB é fundada em 10 de junho de 1948, no Rio de Janeiro. A partir de então, assume as atividades de tradução, produção e distribuição da Bíblia em todo o território brasileiro.<ref>{{citar web|url=http://www.abhr.org.br/plura/ojs/index.php/anais/article/viewFile/847/736|título= Sociedade Bíblica do Brasil: história, motivações teológicas e ações pastorais|acessodata=10 de outubro de 2015|editor=abhr.org.br}}</ref>

A SBB faz parte das Sociedades Bíblicas Unidas (SBU), uma aliança mundial fundada em 1946 com o objetivo de facilitar o processo de tradução, produção e distribuição das Escrituras Sagradas por meio de estratégias de cooperação mútua. As SBU congregam 149 Sociedades Bíblicas, atuantes em mais de 200 países e territórios. Essas entidades são orientadas pela missão de promover a maior distribuição possível de Bíblias, numa linguagem que as pessoas possam compreender e a um preço que possam pagar.<ref>{{citar web|url=http://www.sbb.org.br/quem-somos/a-sbb/historio-e-linha-do-tempo/|titulo=A SBB - História e linha do tempo|data=|acessodata=25 de julho de 2017|publicado=Sociedade Bíblica do Brasil}}</ref>

Além do trabalho na área de tradução e publicações de Bíblias, a SBB se destaca por sua atuação no campo da ação social. Desde 1962, quando inaugurou o barco Luz na Amazônia para prestar assistência espiritual e social aos ribeirinhos, a SBB tem desenvolvido inúmeros programas sociais que atendem a diferentes segmentos da população como estudantes, índios, presidiários, enfermos e pessoas com deficiência visual.<ref>{{citar web|url=http://www.cpadnews.com.br/universo-cristao/28335/comemoracao-pelos-67-anos-da-sociedade-biblica-do-brasi.html|título=Comemoração pelos 67 anos da Sociedade Bíblica do Brasil|acessodata=10 de outubro de 2015|editor=CPADNews}}</ref>

==Publicações==
Suas publicações são editadas nas seguintes traduções da Bíblia Sagrada:

* Tradução [[Almeida Revista e Atualizada]]  de [[João Ferreira de Almeida]] (ARA, 1956);
* [[A Bíblia na Linguagem de Hoje]] (1988);
* Tradução de João Ferreira de [[Almeida Revista e Atualizada]] (ARA, 2ª edição, 1993);
* Tradução de João Ferreira de [[Almeida Revista e Corrigida]] (ARC, 4ª edição, 2009);
* [[Nova Tradução na Linguagem de Hoje]] (NTLH, 2000).
* [[Tradução Brasileira]], a primeira feita totalmente no Brasil. (TB, 1ª edição, 1917; 2ª edição, 2010)
*[[Nova Almeida Atualizada]] (NAA, 2017)

Em 2016, a Sociedade Bíblica do Brasil alcançou a marca de 150 milhões de Bíblias e Novos Testamentos produzidos pela Gráfica da Bíblia, implantada em Barueri (SP), em 1995.

Em 2017 a SBB lançou uma nova versão chamada de [[Nova Almeida Atualizada]] (NAA) que foi baseada na [[Almeida Revista e Atualizada]]. A Nova Almeida Atualizada trouxe mudanças profundas como: A segunda pessoa (“tu” e “vós”) foi mudada para “você” e “vocês”, a não ser em orações e nos Salmos; Adoção, sempre que possível, de frases mais curtas e substituição de termos que exigem consulta ao dicionário, exemplo: “irrisão” (Jó 12.4) foi substituído por “motivo de riso”.<ref>{{Citar web|titulo=Nova Almeida Atualizada (NAA)|url=https://www.sbb.org.br/a-biblia-sagrada/as-traducoes-da-sbb/nova-almeida-atualizada-naa/|obra=Portal SBB|acessodata=2019-07-16|lingua=pt-br}}</ref>

{{referências}}

==Ligações externas==
* [http://www.sbb.org.br Sociedade Bíblica do Brasil]
* [http://www.sbb.com.br Loja Virtual da Sociedade Bíblica do Brasil]
* [https://academiadabiblia.org.br Academia da Bíblia]
*[https://biblia.sbb.org.br Bíblia SBB] - Leia a Bíblia gratuitamente
*[https://museudabiblia.org.br Museu da Bíblia]

{{esboço-bíblia}}
{{Traduções da Bíblia em língua portuguesa}}

[[Categoria:Sociedades Bíblicas]]
[[Categoria:Agraciados com a Ordem do Mérito Cultural]]

title: Sociedade Bíblica do Brasil

Lema: "Semear a Palavra que transforma vidas"

Tipo: Organização sem fins lucrativos

Fundação: 10 de junho de 1948

Sede: Barueri, SP

Línguas oficiais: Português

Filiação: Sociedades Bíblicas Unidas


text:
# Problem demarkacji
Problem demarkacji – problem w filozofii i metodologii nauki dotyczący kryteriów rozróżniania nauki od innych dziedzin działalności ludzkiej, przede wszystkim pseudonauki, wierzeń religijnych, metafizyki. Problem ten wynika z trudności odpowiedzi na pytania: czym jest nauka, jaka jest jej istota czy specyfika?

## Kryteria demarkacji
Proponowano wiele kryteriów demarkacji, mających odróżnić naukę od innych dziedzin. Większość z nich sprowadza się do pięciu podstawowych różnic, których jednak sens i ważność są szeroko dyskutowane :
- nauka ma charakter empiryczny;
- nauka dąży do pewności ustaleń;
- naukowcy stosują metody naukowe;
- nauka opisuje świat obserwowalny;
- nauka ma charakter kumulatywny i progresywny.

Te kryteria mają jednak charakter ogólnych wytycznych, nie pozwalających w wielu szczegółowych wypadkach określić, czy coś jest, czy nie jest nauką. Potrzeba ustalenia takich kryteriów ma bowiem również wymiar praktyczny. We współczesnych społeczeństwach nauka jest dziedziną wysoko cenioną, wiążącą się z dużymi nakładami finansowymi oraz z obecnością w programach edukacji . Kryterium demarkacji ma pozwolić odróżnić, co jest, a co nie jest naukowe i w konsekwencji nie zasługuje na publiczne finansowanie czy nauczanie. Przykłady sporów, w których istotnym jest problem demarkacji, to np. obecność niektórych dyscyplin w nauczaniu uniwersyteckim (np. teologia czy homeopatia) czy nauczanie kreacjonizmu na równi z ewolucjonizmem na lekcjach biologii, które znalazło finał w rozprawach przed amerykańskim Sądem Najwyższym (m.in. Epperson v. Arkansas 1968).

## Historia problemu
Pojęcie problemu demarkacji pochodzi od Karla Poppera, jednak sam problem jest znacznie starszy. Problem demarkacji został po raz pierwszy sformułowany w starożytności.  To, czym zajmuje się obecnie nauka, wchodziło wówczas w zakres zainteresowań filozofii (w szczególności filozofii przyrody).  Problem dotyczył tego, czym różni się wiedza oferowana przez filozofię (episteme – wiedza pewna), od mniemań czy mitów. Dla Arystotelesa wiedza taka miała być całkowicie pewna, ogólna lub uniwersalna i mieć charakter wyjaśnień przyczynowo-skutkowych. Kryterium demarkacji odnoszone jest tu do wiedzy jako wytworu, a nie do procesu dochodzenia do wiedzy (procesu badawczego). W późniejszym okresie często natomiast akcentowano, że to właśnie sposób wytwarzania wiedzy odróżnia naukę od nie-nauki.
Problem demarkacji podjęty został przez wczesnonowożytnych filozofów przyrody, takich jak Galileusz, Kartezjusz czy Isaac Newton. Przyjmowali oni kryteria podobne Arystotelesowi, porzucając jednak często dążenie do poznania pierwszych zasad czy substancji. Francis Bacon zaproponował natomiast procedurę indukcyjną jako kryterium naukowości. Zgodnie z nią twierdzenia mają charakter naukowy, jeśli opierają się na zebranych wcześniej szczegółowych obserwacjach i wynikają z nich indukcyjnie. Rozwój towarzystw naukowych również przyczynił się do wyraźnego wyodrębnienia się nauki. W połowie XVII w. Royal Society uznało, że religia i polityka znajdują się poza jego kręgiem zainteresowań. Określiło również ogólne standardy piśmiennictwa naukowego, wskazując, że jego język ma być prosty i niemetaforyczny. Epoka oświecenia przyniosła przekonanie, iż wiedza naukowa musi być oparta na danych empirycznych (David Hume). Wpływowy w krajach Europy kontynentalnej system uprawomocnienia nauk stworzył Immanuel Kant. Dominujący pogląd, jakoby naukowość opierała się na specyficznej metodzie naukowej, był jednak krytykowany. Zwracano uwagę, że nie ma jednej metody naukowej, a osiągane wyniki są ważniejsze od drogi, jaką je osiągnięto. Stąd w XIX w. zaczęto podkreślać sprawdzalność wyników poznania naukowego jako główne kryterium naukowości (John Herschel, Auguste Comte, William Whewell czy William Stanley Jevons).

## Współczesność
Problem demarkacji stał się jednym z zasadniczych problemów powstałej w XX wieku filozofii nauki. Szczególnie rygorystyczne stanowisko zajął logiczny pozytywizm, uznający, że aby zdania miały charakter sensowny, muszą się opierać bądź na obserwacjach empirycznych, bądź wynikać z logiki. Na tej podstawie odmawiano charakteru naukowego (sensownego) metafizyce i religii. Stanowisko to, jako nadmiernie rygorystyczne i nie znajdujące podstaw w rzeczywistej praktyce naukowej, zostało jednak zarzucone. Jedno z najbardziej wpływowych kryteriów demarkacji zaproponował Karl Popper. Odrzucał on indukcjonizm jako drogę dochodzenia do pewnej wiedzy, wskazując, że ze zbioru obserwacji nie można wnioskować o prawdziwości generalnych prawidłowości. Zaproponowana przez Poppera procedura falsyfikacji (polegająca na stawianiu ambitnych hipotez i dążeniu do ich obalania) jest zarazem kryterium demarkacji, oddzielające nauki empiryczne od innych dziedzin. Nienaukowe zdaniem Poppera są te twierdzenia, które nie dają się sfalsyfikować. Na tej podstawie za nienaukowe uznawał on m.in. marksizm i psychoanalizę. Jego kryterium demarkacji nie spełniały również logika i matematyka .
W odmienny sposób na problem demarkacji patrzyli historycznie zorientowani badacze, tacy jak  Pierre Duhem czy Thomas Kuhn. Analizując rozwój nauki, pokazali, że nie istnieje jedno kryterium naukowości, lecz że są one historycznie zmienne. Poszczególne twierdzenia naukowe znajdują oparcie w systemie wiedzy charakterystycznym dla swojego czasu i operującym odmiennymi kryteriami demarkacji (niewspółmierność interteoretyczna).
Trudności wokół wyłonienia kryterium demarkacji doprowadziły wielu teoretyków do stwierdzenia, że nie istnieje jedno takie kryterium. Odmienne kryteria demarkacji powinno się stosować do nauk formalnych (logiki i matematyki), nauk ścisłych, przyrodniczych, społecznych i humanistycznych. Wielu badaczy stwierdza również, że niemożliwe jest ustalenie abstrakcyjnego kryterium demarkacji, a odróżnienie nauki od nie-nauki jest ściśle zależne od konkretnego kontekstu, w którym rozróżnienie się przeprowadza. W konsekwencji, chociaż problem demarkacji pozostaje aktualny pod względem praktycznym, stracił znaczenie jako problem filozoficzny.

wikiname: plwiki

title: Problem demarkacji

in_language: pl

wikitext:
'''Problem demarkacji''' – problem w [[filozofia nauki|filozofii]] i [[metodologia|metodologii nauki]] dotyczący kryteriów rozróżniania [[nauka|nauki]] od innych dziedzin działalności ludzkiej, przede wszystkim [[pseudonauka|pseudonauki]], [[religia|wierzeń religijnych]], [[metafizyka klasyczna|metafizyki]]<ref name="epwn">{{Encyklopedia PWN | id = 3928047 | tytuł = kryterium demarkacji | data dostępu = 2024-10-28 }}</ref>. Problem ten wynika z trudności odpowiedzi na pytania: czym jest nauka, jaka jest jej istota czy specyfika?{{odn|Nickles|2006|s=189}}

== Kryteria demarkacji ==
Proponowano wiele kryteriów demarkacji, mających odróżnić naukę od innych dziedzin. Większość z nich sprowadza się do pięciu podstawowych różnic, których jednak sens i ważność są szeroko dyskutowane{{odn|Achinstein|1998}}:
* nauka ma charakter [[empiryzm|empiryczny]];
* nauka dąży do pewności ustaleń;
* naukowcy stosują [[metoda naukowa|metody naukowe]];
* nauka opisuje świat obserwowalny;
* nauka ma charakter kumulatywny i progresywny.

Te kryteria mają jednak charakter ogólnych wytycznych, nie pozwalających w wielu szczegółowych wypadkach określić, czy coś jest, czy nie jest nauką. Potrzeba ustalenia takich kryteriów ma bowiem również wymiar praktyczny. We współczesnych społeczeństwach nauka jest dziedziną wysoko cenioną, wiążącą się z dużymi nakładami finansowymi oraz z obecnością w programach edukacji{{odn|Achinstein|1998}}. Kryterium demarkacji ma pozwolić odróżnić, co jest, a co nie jest naukowe i w konsekwencji nie zasługuje na publiczne finansowanie czy nauczanie. Przykłady sporów, w których istotnym jest problem demarkacji, to np. obecność niektórych dyscyplin w nauczaniu uniwersyteckim (np. [[teologia]]<ref>{{cytuj pismo |nazwisko = Nowak|imię = Leszek|tytuł = Metodologiczne kryterium demarkacji i problem statusu teologii|czasopismo = Nauka|numer = 3|wydanie = |strony = 121-136|rok = 2004|url=http://www.pan.poznan.pl/nauki/N_304_07_Nowak.pdf}}</ref> czy [[homeopatia]]) czy nauczanie [[Kreacjonizm (pseudonauka)|kreacjonizmu]] na równi z [[ewolucjonizm (biologia)|ewolucjonizmem]] na lekcjach biologii, które znalazło finał w rozprawach przed amerykańskim [[Sąd Najwyższy Stanów Zjednoczonych|Sądem Najwyższym]] (m.in. [[Epperson v. Arkansas]] 1968).

== Historia problemu ==
Pojęcie ''problemu demarkacji'' pochodzi od [[Karl Popper|Karla Poppera]], jednak sam problem jest znacznie starszy{{odn|Nickles|2006|s=188}}. Problem demarkacji został po raz pierwszy sformułowany w [[starożytność|starożytności]].  To, czym zajmuje się obecnie nauka, wchodziło wówczas w zakres zainteresowań [[filozofia|filozofii]] (w szczególności [[filozofia przyrody|filozofii przyrody]]).  Problem dotyczył tego, czym różni się wiedza oferowana przez filozofię (''[[episteme]]'' – wiedza pewna), od [[mniemanie|mniemań]] czy [[mit]]ów. Dla [[Arystoteles]]a wiedza taka miała być całkowicie pewna, ogólna lub uniwersalna i mieć charakter wyjaśnień [[przyczynowość|przyczynowo-skutkowych]]. Kryterium demarkacji odnoszone jest tu do wiedzy jako wytworu, a nie do procesu dochodzenia do wiedzy (procesu badawczego){{odn|Nickles|2006|s=189}}. W późniejszym okresie często natomiast akcentowano, że to właśnie sposób wytwarzania wiedzy odróżnia naukę od nie-nauki.

Problem demarkacji podjęty został przez [[nowożytność|wczesnonowożytnych]] [[filozofia przyrody|filozofów przyrody]], takich jak [[Galileusz]], [[Kartezjusz]] czy [[Isaac Newton]]. Przyjmowali oni kryteria podobne Arystotelesowi, porzucając jednak często dążenie do poznania [[pierwsze zasady|pierwszych zasad]] czy [[substancja (filozofia)|substancji]]. [[Francis Bacon (filozof)|Francis Bacon]] zaproponował natomiast [[rozumowanie indukcyjne|procedurę indukcyjną]] jako kryterium naukowości. Zgodnie z nią twierdzenia mają charakter naukowy, jeśli opierają się na zebranych wcześniej szczegółowych obserwacjach i wynikają z nich indukcyjnie. Rozwój towarzystw naukowych również przyczynił się do wyraźnego wyodrębnienia się nauki. W połowie XVII w. [[Royal Society]] uznało, że [[religia]] i [[polityka]] znajdują się poza jego kręgiem zainteresowań. Określiło również ogólne standardy piśmiennictwa naukowego, wskazując, że jego język ma być prosty i niemetaforyczny. [[Oświecenie (epoka)|Epoka oświecenia]] przyniosła przekonanie, iż wiedza naukowa musi być oparta na [[empiryzm|danych empirycznych]] ([[David Hume]]). Wpływowy w krajach Europy kontynentalnej system uprawomocnienia nauk stworzył [[Immanuel Kant]]. Dominujący pogląd, jakoby naukowość opierała się na specyficznej [[metoda naukowa|metodzie naukowej]], był jednak krytykowany. Zwracano uwagę, że nie ma jednej metody naukowej, a osiągane wyniki są ważniejsze od drogi, jaką je osiągnięto. Stąd w XIX w. zaczęto podkreślać sprawdzalność wyników poznania naukowego jako główne kryterium naukowości ([[John Herschel]], [[Auguste Comte]], [[William Whewell]] czy [[William Stanley Jevons]]){{odn|Nickles|2006|s=189-190}}.

== Współczesność ==
{{Główny artykuł|Pozytywizm logiczny}}
{{Osobna sekcja|Justyfikacjonizm|Kryterium demarkacji}}
{{Osobna sekcja|Krytyczny racjonalizm|Falsyfikacjonizm}}

Problem demarkacji stał się jednym z zasadniczych problemów powstałej w XX wieku [[filozofia nauki|filozofii nauki]]. Szczególnie rygorystyczne stanowisko zajął logiczny pozytywizm, uznający, że aby zdania miały charakter sensowny, muszą się opierać bądź na obserwacjach empirycznych, bądź wynikać z [[logika|logiki]]. Na tej podstawie odmawiano charakteru naukowego (sensownego) metafizyce i religii. Stanowisko to, jako nadmiernie rygorystyczne i nie znajdujące podstaw w rzeczywistej praktyce naukowej, zostało jednak zarzucone. Jedno z najbardziej wpływowych kryteriów demarkacji zaproponował [[Karl Popper]]. Odrzucał on indukcjonizm jako drogę dochodzenia do pewnej wiedzy, wskazując, że ze zbioru obserwacji nie można wnioskować o prawdziwości generalnych prawidłowości. Zaproponowana przez Poppera procedura falsyfikacji (polegająca na stawianiu ambitnych [[hipoteza|hipotez]] i dążeniu do ich obalania) jest zarazem kryterium demarkacji, oddzielające nauki empiryczne od innych dziedzin. Nienaukowe zdaniem Poppera są te twierdzenia, które nie dają się sfalsyfikować{{odn|Nickles|2006|s=191-193}}. Na tej podstawie za nienaukowe uznawał on m.in. [[marksizm]] i [[psychoanaliza|psychoanalizę]]. Jego kryterium demarkacji nie spełniały również logika i matematyka{{odn|Achinstein|1998}}.

W odmienny sposób na problem demarkacji patrzyli historycznie zorientowani badacze, tacy jak  [[Pierre Duhem]] czy [[Thomas Kuhn]]. Analizując rozwój nauki, pokazali, że nie istnieje jedno kryterium naukowości, lecz że są one historycznie zmienne. Poszczególne twierdzenia naukowe znajdują oparcie w systemie wiedzy charakterystycznym dla swojego czasu i operującym odmiennymi kryteriami demarkacji ([[niewspółmierność interteoretyczna]]){{odn|Nickles|2006|s=193}}.

Trudności wokół wyłonienia kryterium demarkacji doprowadziły wielu teoretyków do stwierdzenia, że nie istnieje jedno takie kryterium. Odmienne kryteria demarkacji powinno się stosować do [[nauki formalne|nauk formalnych]] (logiki i matematyki), nauk ścisłych, przyrodniczych, społecznych i humanistycznych. Wielu badaczy stwierdza również, że niemożliwe jest ustalenie abstrakcyjnego kryterium demarkacji, a odróżnienie nauki od nie-nauki jest ściśle zależne od konkretnego kontekstu, w którym rozróżnienie się przeprowadza. W konsekwencji, chociaż problem demarkacji pozostaje aktualny pod względem praktycznym, stracił znaczenie jako problem filozoficzny{{odn|Nickles|2006|s=196}}.

== Przypisy ==
{{Przypisy}}

== Bibliografia ==
* {{cytuj książkę |imię r=Peter | nazwisko r=Achinstein|rozdział=Demarcation Problem|inni=Edward Craig (ed.)|tytuł=Routledge Encyclopedia of Philosophy|wydawca=Routledge|rok= 1998|miejsce=London|strony=188-196 | odn=tak}}
* {{cytuj książkę |imię r=Thomas | nazwisko r=Nickles|rozdział=Problem of Demarcation|inni=Sahotra Sarkar, Jessica Pfeifer (eds.)|tytuł=The Philosophy of Science. An Encyclopedia|wydawca=Routledge|rok= 2006|miejsce=New York - London|strony=188-196|isbn = 0-415-93927-5 | odn=tak}}

== Linki zewnętrzne ==
* {{IEP | url = pseudoscience-demarcation/ | autor = [[Massimo Pigliucci]] | tytuł = Pseudoscience and the Demarcation Problem | data dostępu = 2024-05-08 }}
* {{paywall}} ''[https://www.rep.routledge.com/articles/thematic/demarcation-problem/v-1 Demarcation problem]'' {{lang|en}}, [[Routledge Encyclopedia of Philosophy]], rep.routledge.com [dostęp 2023-05-12].

{{Epistemologia}}
{{Nauka i naukoznawstwo}}

[[Kategoria:Filozofia nauki]]
[[Kategoria:Metodologia nauki]]


text:
# Rezerwat przyrody Promenada
Rezerwat przyrody Promenada – leśny rezerwat przyrody położony w gminie Rogoźno, powiecie obornickim (województwo wielkopolskie). Znajduje się na prawym brzegu rzeki Wełny, na północ od wsi Wełna, na terenie Nadleśnictwa Oborniki. Stanowi wschodnią, zdziczałą część dawnego parku pałacowego w Wełnie z drugiej połowy XVIII wieku.

## Przyroda
Powierzchnia: 4,41 ha. Utworzony w 1987 roku w celu ochrony środkowoeuropejskiego grądu (zespół Galio silvatici-Carpinetym) z okazałymi dębami. Teren rezerwatu porasta stary las dębowo-grabowy, z okazałymi egzemplarzami dębów (do 200 lat, obwód do 7 metrów, np. dąb szypułkowy o obwodzie 730 cm, będący pomnikiem przyrody) i klonów polnych (obwód do 2 metrów). W runie występują m.in.: kokorycz pusta (wiosną kwitnąca całymi łanami), ziarnopłon wiosenny, złoć żółta, miodunka ćma, tojeść rozesłana, dąbrówka rozłogowa, cieciorka pstra, przytulia leśna, kokoryczka wielokwiatowa, kłokoczka południowa i pyleńce. Szczególnie rzadkie są przestęp dwupienny i cieciorka pstra. Grzyby reprezentowane są przez ozorka dębowego i szmaciaka gałęzistego. Faunę reprezentują m.in.: motyle – rusałka pokrzywnik, kraśnik sześcioplamek, wojsiłka pospolita i rynnica topolowa. Bogata jest także fauna ptaków śpiewających. Z innych ptaków warto wymienić m.in. gągoła, kobuza, puszczyka i dzięcioła zielonego.

## Podstawa prawna
- Zarządzenie Ministra Ochrony Środowiska i Zasobów Naturalnych z dnia 12 sierpnia 1987 r. w sprawie uznania za rezerwat przyrody (M. P. z 1987 r. Nr 28, Poz. 222)
- Obwieszczenie Wojewody Wielkopolskiego z dn. 4.10.2001 r. w sprawie ogłoszenia wykazu rezerwatów przyrody utworzonych do dn. 31.12.1998 r.
- Zarządzenie nr 1/13 Regionalnego Dyrektora Środowiska w Poznaniu z dnia 8 maja 2013 r. w sprawie rezerwatu przyrody „Promenada”

## Galeria
- Wełna w rezerwacie
- Koralówka
- Drzewostan

title: Rezerwat przyrody Promenada

wikitext:
{{Obszar chroniony infobox
 |nazwa                = Promenada
 |nazwa oryginalna     =
 |kod obszaru          =
 |logo                 =
 |grafika              = MOs810, WG 2014 48, powiat obornicki (rezerwat Promenada) (4).JPG
 |opis grafiki         = Tablica informacyjna
 |rodzaj               = [[rezerwat leśny]]
 |państwo              = wielkopolskie
 |położenie            =
 |siedziba             =
 |mezoregion           = [[Pojezierze Gnieźnieńskie]]
 |data utworzenia      = 1987
 |akt prawny           = {{Monitor Polski|1987|28|222}}, §5
 |data likwidacji      =
 |powód likwidacji     =
 |powierzchnia         = 4,41 ha
 |powierzchnia otuliny =
 |obszary chronione    =
 |ochrona              =
 |odwiedzający         =
 |dyrekcja             =
 |plan                 =
 |opis planu           =
 |kod mapy             = Rogoźno (gmina)
 |współrzędne          = 52°43′48"N 16°55′2"E
 |commons              = Category:Nature reserve Promenada
 |www                  =
}}
'''Rezerwat przyrody Promenada''' – [[Rezerwat leśny|leśny]] [[rezerwat przyrody]] położony w [[Rogoźno (gmina)|gminie Rogoźno]], [[Powiat obornicki|powiecie obornickim]] ([[województwo wielkopolskie]]){{r|crfop|rejestr}}. Znajduje się na prawym brzegu rzeki [[Wełna (rzeka)|Wełny]], na północ od wsi [[Wełna (województwo wielkopolskie)|Wełna]], na terenie Nadleśnictwa Oborniki{{r|rejestr}}. Stanowi wschodnią, zdziczałą część dawnego parku pałacowego w Wełnie z drugiej połowy XVIII wieku.

== Przyroda ==
Powierzchnia: 4,41 ha{{r|crfop|rejestr}}. Utworzony w 1987 roku w celu ochrony środkowoeuropejskiego [[grąd]]u (zespół ''Galio silvatici-Carpinetym'') z okazałymi [[Dąb|dębami]]. Teren rezerwatu porasta stary las [[dąb|dębowo]]-[[grab]]owy, z okazałymi egzemplarzami dębów (do 200 lat, obwód do 7 metrów, np. [[dąb szypułkowy]] o obwodzie 730 cm, będący pomnikiem przyrody) i [[Klon polny|klonów polnych]] (obwód do 2 metrów)<ref>praca zbiorowa, Słownik krajoznawczy Wielkopolski, PWN, 1992, s.217, {{ISBN|83-01-10630-1}}</ref>. W [[runo leśne|runie]] występują m.in.: [[kokorycz pusta]] (wiosną kwitnąca całymi łanami), [[ziarnopłon wiosenny]], [[złoć żółta]], [[miodunka ćma]], [[tojeść rozesłana]], [[dąbrówka rozłogowa]], [[cieciorka pstra]], [[przytulia leśna]], [[kokoryczka wielokwiatowa]], [[kłokoczka południowa]] i [[pyleniec|pyleńce]]. Szczególnie rzadkie są [[przestęp dwupienny]] i [[cieciorka pstra]]. Grzyby reprezentowane są przez [[ozorek dębowy|ozorka dębowego]] i [[Siedzuń sosnowy|szmaciaka gałęzistego]]. [[Fauna|Faunę]] reprezentują m.in.: [[motyle]] – [[rusałka pokrzywnik]], [[kraśnik sześcioplamek]], [[wojsiłka pospolita]] i [[rynnica topolowa]]. Bogata jest także fauna [[śpiewające|ptaków śpiewających]]. Z innych ptaków warto wymienić m.in. [[gągoł]]a, [[kobuz]]a, [[Puszczyk zwyczajny|puszczyka]] i [[dzięcioł zielony|dzięcioła zielonego]]<ref>''Powiat obornicki'', mapa 1:80.000 (z treścią turystyczną), Top Mapa, Poznań, 2013, {{ISBN|978-83-7445-037-9}}</ref><ref>[https://archive.ph/20130503224045/http://powiatobornicki.pl/?page_id=674 Powiat Obornicki]</ref><ref>[http://rogozno.pl/pl/przyroda.html Rogoźno.pl]</ref>.

== Podstawa prawna ==
* Zarządzenie Ministra Ochrony Środowiska i Zasobów Naturalnych z dnia 12 sierpnia 1987 r. w sprawie uznania za rezerwat przyrody (M. P. z 1987 r. Nr 28, Poz. 222)
* Obwieszczenie Wojewody Wielkopolskiego z dn. 4.10.2001 r. w sprawie ogłoszenia wykazu rezerwatów przyrody utworzonych do dn. 31.12.1998 r.
* Zarządzenie nr 1/13 Regionalnego Dyrektora Środowiska w Poznaniu z dnia 8 maja 2013 r. w sprawie rezerwatu przyrody „Promenada”

== Galeria ==
<gallery>
Plik:MOs810, WG 2014 48, powiat obornicki (rezerwat Promenada) (6).JPG|[[Wełna (rzeka)|Wełna]] w rezerwacie
Plik:MOs810, WG 2014 48, powiat obornicki (rezerwat Promenada) (10).JPG|[[Ramaria|Koralówka]]
Plik:MOs810, WG 2014 48, powiat obornicki (rezerwat Promenada) (12).JPG|Drzewostan
</gallery>

== Przypisy ==
{{Przypisy|
<ref name="crfop">{{Cytuj stronę | url = http://crfop.gdos.gov.pl/CRFOP/widok/viewrezerwatprzyrody.jsf?fop=PL.ZIPOP.1393.RP.515 | tytuł = Rezerwat przyrody Promenada | praca = Centralny Rejestr Form Ochrony Przyrody | opublikowany = Generalna Dyrekcja Ochrony Środowiska | data dostępu = 2019-01-24}}</ref>
<ref name=rejestr>{{Cytuj stronę | url = http://bip.poznan.rdos.gov.pl/inne-rejestry-publiczne | tytuł = Rejestr rezerwatów przyrody | opublikowany = Regionalna Dyrekcja Ochrony Środowiska w Poznaniu | data dostępu = 2019-01-24}}</ref>
}}

[[Kategoria:Rezerwaty przyrody w województwie wielkopolskim|Promenada, Rezerwat przyrody]]
[[Kategoria:Wełna (województwo wielkopolskie)|*]]

title: Promenada

Państwo: Polska

Województwo: wielkopolskie

Mezoregion: Pojezierze Gnieźnieńskie


text:
# Lebrunia coralligens
Lebrunia coralligens, commonly known as the hidden anemone, is a species of sea anemone in the family Aliciidae. It is found in shallow water in the Bahamas, the Caribbean, and Brazil. It lives in fissures in corals and rocks.

## Description
Lebrunia coralligens has a broad basal disc and a smooth column, the upper part of which has several long outgrowths known as pseudotentacles as well as feeding tentacles on the oral disc. The pseudotentacles are photosynthetic organs; they are lobed and may branch slightly but they are much less branched than the pseudotentacles of the closely related Lebrunia danae. The tips may be darker in colour than the rest of the pseudotentacles and are slightly swollen and sometimes double-lobed, and the stalks have white rings and dark lines. The pseudotentacles are armed with small vesicles containing nematocysts and these  are mostly concentrated near the tips. The colour of Lebrunia coralligens varies but the pseudotentacles are often the only parts visible and are usually tan or dark grey, or sometimes bluish-green. With the pseudotentacles extended, this species may measure 6 cm (2.4 in). The upper part of the column bears spirocysts and nematocysts (armed cells). The spirocysts are non-venomous and are used to entangle prey, while the nematocysts inject venom into it. At night the long, feeding tentacles are extended.

## Distribution and habitat
Lebrunia coralligens is known from the Caribbean Sea, the Bahamas and Brazil at depths down to about 10 m (33 ft). It inhabits crevices in coral heads and fissures in rocks, and often the only parts of the animal that are visible are the tips of the pseudotentacles.

## Biology
Sea anemones of this species have a symbiotic relationship with zooxanthellae, photosynthetic single-celled algae residing within the tissues of the host. There are between twenty and thirty times more algal cells in the pseudotentacles than there are in the true tentacles. There is a daily rhythm by which the pseudotentacles spread out to expose themselves to light by day and close up at night, at which time the feeding tentacles expand. When the anemone is in a low nutritional state, the pseudotentacles expand fully during the day, but a well-fed anemone only partially expands them. The expansion of the true tentacles is a feeding response and is increased when the animal is in a high nutritional state.
In Barbados, breeding takes place in May and June. Up to fifty planula larvae are released from an adult, each one being approximately 1 mm (0.04 in) long and half that width, with zooxanthellae already present in their tissues. The larvae usually settle on the seabed, often in groups, within 24 hours and undergo metamorphosis into juvenile sea anemones. These have eight tentacles at first but further whorls of tentacles arise as they grow. The pseudotentacles do not emerge until about six weeks after settlement.

wikiname: enwiki

title: Lebrunia coralligens

in_language: en

wikitext:
{{Short description|Species of sea anemone}}
{{Speciesbox
| image = Lebrunia coralligens.jpg
| name = ''Lebrunia coralligens''
| taxon = Lebrunia coralligens
| authority = (Wilson, 1890)<ref name=WoRMS>{{cite WoRMS |author=Fautin, Daphne |year=2013 |title=''Lebrunia coralligens'' (Wilson, 1890)  |id=290277 |accessdate=2014-04-15|db=}}</ref>
| synonyms = * ''Hoplophoria coralligens''<small> Wilson, 1890</small>
* ''Lebrunea coralligens''
| synonyms_ref = <ref name=WoRMS/>
}}

'''''Lebrunia coralligens''''', commonly known as the '''hidden anemone''',<ref name=MSIP/> is a species of [[sea anemone]] in the [[Family (biology)|family]] [[Aliciidae]]. It is found in shallow water in the Bahamas, the Caribbean, and Brazil. It lives in fissures in corals and rocks.

==Description==
''Lebrunia coralligens'' has a broad basal disc and a smooth column, the upper part of which has several long outgrowths known as pseudotentacles as well as feeding tentacles on the oral disc.<ref name=Lewis/> The pseudotentacles are [[Photosynthesis|photosynthetic organs]]; they are lobed and may branch slightly but they are much less branched than the pseudotentacles of the closely related ''[[Lebrunia danae]]''. The tips may be darker in colour than the rest of the pseudotentacles and are slightly swollen and sometimes double-lobed, and the stalks have white rings and dark lines. The pseudotentacles are armed with small vesicles containing [[nematocyst]]s and these  are mostly concentrated near the tips. The colour of ''Lebrunia coralligens'' varies but the pseudotentacles are often the only parts visible and are usually tan or dark grey, or sometimes bluish-green. With the pseudotentacles extended, this species may measure {{convert|6|cm|1|abbr=on}}. The upper part of the column bears spirocysts and nematocysts (armed cells).<ref name=MSIP>{{cite web |url=http://species-identification.org/species.php?species_group=caribbean_diving_guide&menuentry=soorten&id=281&tab=beschrijving |title=Hidden anemone (''Lebrunia coralligens'') |author1=De Kluijver, M. |author2=Gijswijt, G. |author3=de Leon, R. |author4=I. da Cunda, I. |work=Interactive Guide to Caribbean Diving |publisher=Marine Species Identification Portal |accessdate=2014-04-17}}</ref><ref>{{cite web |url=http://tolweb.org/Lebrunia/18669/2000.01.01 |title=''Lebrunia'' |author=Fautin, Daphne G. |year=2000 |work=Tree of Life Web Project |publisher= |accessdate=2014-04-17}}</ref><ref name=Colin/> The spirocysts are non-venomous and are used to entangle [[Predation|prey]], while the nematocysts inject venom into it.<ref name=Ruppert>{{cite book |title=Invertebrate Zoology, 7th edition |last1=Ruppert |first1=Edward E. |last2=Fox |first2=Richard, S. |last3=Barnes |first3=Robert D. |year=2004 |publisher=Cengage Learning |isbn=978-81-315-0104-7 |pages=119–122 }}</ref> At night the long, feeding tentacles are extended.<ref name=MSIP/>

==Distribution and habitat==
''Lebrunia coralligens'' is known from the Caribbean Sea, the Bahamas and Brazil at depths down to about {{convert|10|m|0|abbr=on}}. It inhabits crevices in coral heads and fissures in rocks, and often the only parts of the animal that are visible are the tips of the pseudotentacles.<ref name=Colin>{{cite book |title=Marine Invertebrates and Plants of the Living Reef |last=Colin |first=Patrick L. |year=1978 |publisher=T.F.H. Publications |isbn=0-86622-875-6 |pages=[https://archive.org/details/marineinvertebra00patr_0/page/182 182–184] |url-access=registration |url=https://archive.org/details/marineinvertebra00patr_0/page/182 }}</ref>

==Biology==
Sea anemones of this species have a [[Symbiosis|symbiotic]] relationship with [[zooxanthellae]], photosynthetic single-celled algae residing within the tissues of the [[Host (biology)|host]].<ref name=Lewis/><ref name=Ruppert/> There are between twenty and thirty times more algal cells in the pseudotentacles than there are in the true tentacles. There is a [[Diurnality|daily rhythm]] by which the pseudotentacles spread out to expose themselves to light by day and close up at night, at which time the feeding tentacles expand. When the anemone is in a low nutritional state, the pseudotentacles expand fully during the day, but a well-fed anemone only partially expands them. The expansion of the true tentacles is a feeding response and is increased when the animal is in a high nutritional state.<ref name=Lewis>{{cite journal |author=Lewis, John B. |year=1984 |title=Photosynthetic production by the coral reef anemone, ''Lebrunia coralligens'' Wilson, and behavioral correlates of two nutritional strategies |journal=Biological Bulletin |volume=167 |issue=3 |pages=601–612 |url=http://www.biolbull.org/content/167/3/601.short |doi=10.2307/1541413 |jstor=1541413 |pmid=29320269}}</ref>

In Barbados, breeding takes place in May and June. Up to fifty [[planula]] larvae are released from an adult, each one being approximately {{convert|1|mm|2|abbr=on}} long and half that width, with zooxanthellae already present in their tissues. The larvae usually settle on the seabed, often in groups, within 24 hours and undergo [[metamorphosis]] into juvenile sea anemones. These have eight tentacles at first but further whorls of tentacles arise as they grow. The pseudotentacles do not emerge until about six weeks after settlement.<ref name=Lewis/>

==References==
{{Reflist}}

{{Taxonbar|from=Q1926795}}

[[Category:Aliciidae]]
[[Category:Animals described in 1890]]

title: Scientific classification

Domain: Eukaryota

Kingdom: Animalia

Phylum: Cnidaria

Subphylum: Anthozoa

Class: Hexacorallia

Order: Actiniaria

Family: Aliciidae

Genus: Lebrunia

Species: L. coralligens

title: Binomial name

Binomial name: Lebrunia coralligens · (Wilson, 1890)

title: Synonyms

Synonyms: - Hoplophoria coralligens Wilson, 1890 - Lebrunea coralligens


text:
# Yasuo Wakisaka
Yasuo Wakisaka (脇坂康生?, Wakisaka Yasuo; 27 maggio 1969) è un giocatore di football americano giapponese, che gioca come defensive lineman per i Panasonic Impulse.

## Palmarès
- 2 Mondiali (1999, 2003)

wikiname: itwiki

title: Yasuo Wakisaka

in_language: it

wikitext:
{{S|giocatori di football americano giapponesi}}
{{Sportivo
|Nome = Yasuo Wakisaka
|Didascalia =
|Sesso = M
|CodiceNazione = {{JPN}}
|Altezza =
|Peso =
|Disciplina = Football americano
|Ruolo = [[Defensive lineman]]
|Squadra =
|TermineCarriera =
|SquadreGiovanili = {{Carriera sportivo
 |sport = Football
 |pos = G
 | |Nihon Phoenix|
}}
|Squadre = {{Carriera sportivo
 |sport = Football
 |pos = G
 | |Panasonic Impulse|
}}
|SquadreNazionali = {{Carriera sportivo
 |sport = Football
 |pos = G
 |1998-2015|{{Naz|FA|JPN|M}}|
}}
|Allenatore =
|Palmares = {{Palmarès
|competizione 1 = [[Campionato mondiale di football americano|Mondiali]]
 |oro 1 = 2
 |argento 1 = 2
 |bronzo 1 = 1
|trofeo 1 =
 |vittorie 1 =
|trofeo 2 =
 |vittorie 2 =
|trofeo 3 =
 |vittorie 3 =
|trofeo 4 =
 |vittorie 4 =
|trofeo 5 =
 |vittorie 5 =
|trofeo 6 =
 |vittorie 6 =
|trofeo 7 =
 |vittorie 7 =
|trofeo 8 =
 |vittorie 8 =
|trofeo 9 =
 |vittorie 9 =
|dettagli = Palmarès
}}
|Aggiornato =
}}
{{Bio
|Nome = Yasuo
|Cognome = Wakisaka
|Sesso = M
|PreData = {{Nihongo2|脇坂康生|Wakisaka Yasuo}}
|LuogoNascita =
|GiornoMeseNascita = 27 maggio
|AnnoNascita = 1969
|LuogoMorte =
|GiornoMeseMorte =
|AnnoMorte =
|Epoca = 2000
|Attività = giocatore di football americano
|Nazionalità = giapponese
|PostNazionalità = , che gioca come [[defensive lineman]] per i [[Panasonic Impulse]]
}}

== Palmarès ==
* 2 '''[[Campionato mondiale di football americano|Mondiali]]''' (1999, 2003)

== Note ==
<references/>

== Collegamenti esterni ==
* {{Collegamenti esterni}}
* {{Cita web|url=https://www.japantimes.co.jp/sports/2015/06/19/more-sports/football/age-obstacle-wakisaka-chases-dream/|titolo=Articolo relativo a Yasuo Wakisaka}}
* {{Cita web|url=https://americanfootball.jp/japan/html/member/43.html|titolo=Pagina dedicata a Yasuo Wakisaka sul sito americanfootball.jp}}

{{Giappone maschile football americano mondiale 1999}}
{{Giappone maschile football americano mondiale 2003}}
{{Giappone maschile football americano mondiale 2007}}
{{Giappone maschile football americano mondiale 2011}}
{{Giappone maschile football americano mondiale 2015}}
{{All Star Team Mondiale football americano 2007}}
{{All Tournament Second Team Mondiale football americano 2011}}
{{All X-League Team 2002}}
{{All X-League Team 2003}}
{{All X-League Team 2004}}
{{All X-League Team 2006}}
{{All X-League Team 2007}}
{{portale|biografie|sport}}

[[Categoria:Giocatori della nazionale giapponese di football americano]]

title: Yasuo Wakisaka

Nazionalità: Giappone

title: Football americano

Ruolo: Defensive lineman

title: Nazionale

Giappone

title: Palmarès

Competizione: Ori · Argenti · Bronzi


text:
# Pulsamplitude
Als Pulsamplitude, Pulsdruck oder auch Blutdruckamplitude, bezeichnet man die Differenz zwischen dem Systolischen und Diastolischen Blutdruck.
{\displaystyle {\text{Systole}}-{\text{Diastole}}={\text{Pulsdruck}}}
Sie ist proportional zum Schlagvolumen und umgekehrt proportional zur Compliance (Dehnbarkeit) der Aorta.
Als Norm gelten Werte von 40 mmHg – 65 mmHg in Ruhe. Bis 75 mmHg wird als „leicht erhöht“, ab 75 mmHg als „moderat erhöht“ und ab 90 mmHg als „stark erhöht“ eingestuft.
Die Höhe der Pulsamplitude wird im Wesentlichen durch die Elastizität der Gefäße, das vom Herzen ausgeworfene Volumen und die Dauer der Diastole bestimmt. Man findet einen hohen Pulsdruck deshalb fast ausschließlich bei älteren Patienten mit isolierter systolischer Hypertonie (ISH). Bei diesen Patienten besteht bereits eine fortgeschrittene Schädigung der großen Gefäße im Sinne einer Arteriosklerose mit verminderter Elastizität und Windkesselfunktion.
Der Pulsdruck ist ein wichtiger Risikoindikator der isolierten systolischen Hypertonie, als eigenständiger Risikofaktor sollte er nicht bezeichnet werden.

wikiname: dewiki

title: Pulsamplitude

in_language: de

wikitext:
[[Datei:2109 Systemic Blood Pressure.jpg|mini|Pulsdruck (und [[Mittlerer arterieller Druck|mittlerer Arterialdruck]]), abhängig vom Gefäß]]
Als '''Pulsamplitude''', '''Pulsdruck''' oder auch '''Blutdruckamplitude''', bezeichnet man die Differenz zwischen dem [[Systolischer Blutdruck|Systolischen]] und [[Diastolischer Blutdruck|Diastolischen]] [[Blutdruck]].<ref name=":0">{{Literatur |Titel=Arterielle Hypertonie: Empfohlen von der Deutschen Hochdruckliga/Deutsche Hypertonie Gesellschaft |Verlag=Georg Thieme Verlag |Ort=Stuttgart |Datum=2005 |ISBN=978-3-13-126521-0 |DOI=10.1055/b-002-5217 |Online=https://www.thieme-connect.de/products/ebooks/book/10.1055/b-002-5217 |Abruf=2022-08-08}}</ref>

:<math>\text{Systole} - \text{Diastole} = \text{Pulsdruck}</math>

Sie ist proportional zum [[Schlagvolumen]] und umgekehrt proportional zur [[Compliance (Physiologie)|Compliance]] (Dehnbarkeit) der Aorta.<ref>{{Internetquelle |autor=DocCheck Medical Services GmbH |url=https://flexikon.doccheck.com/de/Compliance |titel=Compliance |sprache=de |abruf=2022-08-08}}</ref>

Als Norm gelten Werte von 40 [[mmHg]] – 65 mmHg in Ruhe. Bis 75 mmHg wird als „leicht erhöht“, ab 75 mmHg als „moderat erhöht“ und ab 90 mmHg als „stark erhöht“ eingestuft.

Die Höhe der Pulsamplitude wird im Wesentlichen durch die Elastizität der Gefäße, das vom Herzen ausgeworfene Volumen und die Dauer der Diastole bestimmt. Man findet einen hohen Pulsdruck deshalb fast ausschließlich bei älteren Patienten mit isolierter systolischer Hypertonie (ISH). Bei diesen Patienten besteht bereits eine fortgeschrittene Schädigung der großen Gefäße im Sinne einer [[Arteriosklerose]] mit verminderter Elastizität und Windkesselfunktion.<ref name=":0" />

Der Pulsdruck ist ein wichtiger Risikoindikator der [[isolierten systolischen Hypertonie]], als eigenständiger Risikofaktor sollte er nicht bezeichnet werden.

== Einzelnachweise ==
<references />{{Gesundheitshinweis}}
[[Kategorie:Herz-Kreislauf-Physiologie]]


text:
# Secos los pies: 1997-2007
Secos los pies: 1997-2007 es el primer disco del grupo de rock español Marea que fue publicado en Latinoamérica, se trata de un recopilatorio que se publicó para celebrar los 10 años de carrera discográfica de la banda.

## Lista de canciones
Recopilatorio de sus 14 canciones más aclamadas hasta la fecha. (Duración: 77:18 + 9:00 de material audiovisual)
Las canciones están ordenadas cronológicamente y en el mismo orden en que fueron publicadas en sus discos, siendo rescatadas de la 01 a la 02 de su primer disco La patera, de la 03 a la 04 de su segundo disco Revolcón, de la 05 a la 09 de su tercer disco Besos de perro, de la 10 a la 14 de su último disco publicado antes de la fecha de publicación del recopilatorio, 28.000 puñaladas.
| Secos los pies: 1997-2007 | Secos los pies: 1997-2007   | Secos los pies: 1997-2007 |
| N.º                       | Nombre                      | Duración                  |
| ------------------------- | --------------------------- | ------------------------- |
| 01                        | Marea                       | 04:24                     |
| 02                        | Trasegando                  | 02:46                     |
| 03                        | Corazón de mimbre           | 05:36                     |
| 04                        | El perro verde              | 04:04                     |
| 05                        | Romance de José Etxailarena | 04:13                     |
| 06                        | El rastro                   | 04:10                     |
| 07                        | La luna me sabe a poco      | 04:24                     |
| 08                        | En tu agujero               | 05:02                     |
| 09                        | Manuela canta saetas        | 03:53                     |
| 10                        | La rueca                    | 03:53                     |
| 11                        | A caballo                   | 05:31                     |
| 12                        | Con la camisa rota          | 04:45                     |
| 13                        | Como los trileros           | 04:30                     |
| 14                        | Que se joda el viento       | 05:07                     |
| Pista Interactiva PC      |                             |                           |
| 15                        | La rueca                    | 03:53                     |
| 16                        | Que se joda el viento       | 05:07                     |
| TOTAL                     | TOTAL                       | 01:26:18                  |

wikiname: eswiki

title: Secos los pies: 1997-2007

in_language: es

wikitext:
{{Referencias|t=20230109014316}}
{{Ficha de álbum
|nombre = Secos los pies: 1997-2007
|imagen =
|tipo = Recopilatorio
|grupo = [[Marea (grupo)|Marea]]
|lanzamiento = 2007
|grabacion =
|estilo = [[Música rock|Rock]]
|duracion = 01:26:18
|discografica =
|calificacion =
|anterior     = [[Las aceras están llenas de piojos]]
|actual       = Secos los pies: 1997-2007
|posterior    = [[Coces al aire: 1997-2007]]
|añoA         = 2007
|añoAc        = 2007
|añoP         = 2007
}}

'''''Secos los pies: 1997-2007''''' es el primer disco del grupo de [[música rock|rock]] español [[Marea (banda)|Marea]] que fue publicado en [[Latinoamérica]], se trata de un recopilatorio que se publicó para celebrar los 10 años de carrera discográfica de la banda.<ref>{{cita web|título=MAREA|url=https://www.historiasderock.com/marea.html|idioma=Español|fechaacceso=23 de enero de 2023}}</ref>

== Lista de canciones ==
Recopilatorio de sus 14 canciones más aclamadas hasta la fecha. (Duración: 77:18 + 9:00 de material audiovisual)

Las canciones están ordenadas cronológicamente y en el mismo orden en que fueron publicadas en sus discos, siendo rescatadas de la 01 a la 02 de su primer disco [[La patera]], de la 03 a la 04 de su segundo disco [[Revolcón]], de la 05 a la 09 de su tercer disco [[Besos de perro]], de la 10 a la 14 de su último disco publicado antes de la fecha de publicación del recopilatorio, [[28.000 puñaladas]].

{| class="wikitable" align=center
!colspan=3| Secos los pies: 1997-2007
|-----
! N.º
! Nombre
! Duración
|-----
| 01
| '''Marea'''
| 04:24
|-----
| 02
| '''Trasegando'''
| 02:46
|-----
| 03
| '''Corazón de mimbre'''
| 05:36
|-----
| 04
| '''El perro verde'''
| 04:04
|-----
| 05
| '''Romance de José Etxailarena'''
| 04:13
|-----
| 06
| '''El rastro'''
| 04:10
|-----
| 07
| '''La luna me sabe a poco'''
| 04:24
|-----
| 08
| '''En tu agujero'''
| 05:02
|-----
| 09
| '''Manuela canta saetas'''
| 03:53
|-----
| 10
| '''La rueca'''
| 03:53
|-----
| 11
| '''A caballo'''
| 05:31
|-----
| 12
| '''Con la camisa rota'''
| 04:45
|-----
| 13
| '''Como los trileros'''
| 04:30
|-----
| 14
| '''Que se joda el viento'''
| 05:07
|-----
!colspan=3| Pista Interactiva PC
|-----
| 15
| '''La rueca'''
| 03:53
|-----
| 16
| '''Que se joda el viento'''
| 05:07
|-----
!colspan=2| TOTAL
| 01:26:18
|}

== Referencias ==
{{Listaref}}

{{Control de autoridades}}
[[Categoría:Álbumes de España de 2007]]
[[Categoría:Álbumes recopilatorios de 2007]]
[[Categoría:Álbumes de Marea]]
[[Categoría:Álbumes de rock en español]]

title: Recopilatorio de Marea

Género(s): Rock

title: Cronología de Marea


text:
# ارنی کوواچ
ارنی کوواچ (انگلیسی: Ernie Kovacs; ۲۳ ژانویهٔ ۱۹۱۹ – ۱۳ ژانویهٔ ۱۹۶۲) بازیگر سینما، بازیگر تلویزیون، مجری تلویزیون و نویسنده اهل ایالات متحده آمریکا بود.
از فیلم‌ها یا برنامه‌های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته‌است می‌توان به مأمور ما در هاوانا،  شمال آلاسکا اشاره کرد.
وی همچنین برندهٔ جوایزی همچون جایزه امی شده‌است.

wikiname: fawiki

title: ارنی کوواچ

in_language: fa

wikitext:
{{Infobox comedian
| name = ارنی کوواچ
| image = Ernie kovacs 1956.JPG
| imagesize = 200px
| caption = Kovacs on the set of his television show, 1956
| pseudonym =
| birth_name = Ernest Edward Kovacs
| birth_date = {{Birth date|1919|1|23}}
| birth_place = [[ترنتون]]
| death_date = {{death date and age|1962|1|13|1919|1|23}}
| death_place = [[بورلی هیلز، کالیفرنیا]]
| resting_place = [[آرامگاه فارست لان مموریال پارک (هالیوود هیلز)|آرامگاه فارست لان مموریال پارک]]
| medium = Newspaper, radio, television, magazine, cinema
| nationality = [[ایالات متحده آمریکا]]
| active = ۱۹۴۱–۱۹۶۲
| genre = [[Character comedy]], [[surreal comedy]]، [[تئاتر بداهه]]، [[prop comedy]]، [[نقیضه]]، [[sketch comedy|sketch]]
| spouse = {{marriage|Bette Lee Wilcox{{سخ}}|1945|1952|end=divorced}}{{سخ}}{{marriage|[[ادی آدامز]]{{سخ}}|1954|1962|end=his death}}
| children = Betty, Kippie, Mia
| parents = Andrew J. Kovacs{{سخ}}Mary Kovacs
}}
'''ارنی کوواچ''' ({{lang-en|Ernie Kovacs}}; {{birth date|1919|1|23}} – {{death date|1962|1|13|1919|1|23}}) [[بازیگر سینما]]، [[بازیگر تلویزیون]]، مجری تلویزیون و نویسنده اهل [[ایالات متحده آمریکا]] بود.

از فیلم‌ها یا برنامه‌های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته‌است می‌توان به ''[[مأمور ما در هاوانا]]''،  شمال آلاسکا اشاره کرد.

وی همچنین برندهٔ جوایزی همچون [[جایزه امی]] شده‌است.

== منابع ==
{{پانویس|چپ‌چین=بله}}
* {{یادکرد-ویکی|پیوند =//en.wikipedia.org/w/index.php?title=Ernie_Kovacs&oldid=905437534|عنوان = Ernie Kovacs|زبان =انگلیسی|بازیابی =۱۹ ژوئیه ۲۰۱۹}}
{{-}}
== پیوند به بیرون ==
{{انبار-رده}}
{{داده‌های کتابخانه‌ای}}

{{بازیگر سینما-خرد}}

{{ترتیب‌پیش‌فرض:کوواچ، ارنی}}
[[رده:افراد آمریکایی مجارستانی‌تبار]]
[[رده:بازیگران اهل ترنتون، نیوجرسی]]
[[رده:بازیگران مرد تلویزیونی اهل ایالات متحده آمریکا]]
[[رده:بازیگران کمدی مرد اهل ایالات متحده آمریکا]]
[[رده:بازیگران مجاری‌تبار]]
[[رده:بازیگران مرد اهل نیوجرسی]]
[[رده:بازیگران مرد سده ۲۰ (میلادی) اهل ایالات متحده آمریکا]]
[[رده:بازیگران مرد فیلم اهل ایالات متحده آمریکا]]
[[رده:برندگان جایزه امی]]
[[رده:خاک‌سپاری‌ها در آرامگاه فارست لان مموریال پارک (هالیوود هیلز)]]
[[رده:درگذشتگان ۱۹۶۲ (میلادی)]]
[[رده:درگذشتگان حادثه جاده‌ای در کالیفرنیا]]
[[رده:درگذشتگان در سوانح در کالیفرنیا]]
[[رده:زادگان ۱۹۱۹ (میلادی)]]
[[رده:کمدین‌های سده ۲۰ (میلادی) اهل ایالات متحده آمریکا]]
[[رده:مجریان تاک شوی تلویزیونی اهل ایالات متحده آمریکا]]
[[رده:مجریان مسابقه‌های تلویزیونی اهل ایالات متحده آمریکا]]
[[رده:نویسندگان اهل ترنتون، نیوجرسی]]
[[رده:نویسندگان کمدی اهل ایالات متحده آمریکا]]
[[رده:نویسندگان کمیک اهل ایالات متحده آمریکا]]
[[رده:طنزپردازان اهل ایالات متحده آمریکا]]
[[رده:کمدین‌های مرد اهل ایالات متحده آمریکا]]
[[رده:کمدین‌های طرح اهل ایالات متحده آمریکا]]
[[رده:برندگان جایزه انجمن کارگردانان آمریکا]]
[[رده:برندگان جایزه امی ساعات پربیننده]]

title: ارنی کوواچ

نام شناسنامهای: Ernest Edward Kovacs

زاده: ۲۳ ژانویهٔ ۱۹۱۹ · ترنتون

درگذشت: ۱۳ ژانویهٔ ۱۹۶۲ (۴۲ سال) · بورلی هیلز، کالیفرنیا

آرامگاه: آرامگاه فارست لان مموریال پارک

ملیت: ایالات متحده آمریکا

سالهای فعالیت: ۱۹۴۱–۱۹۶۲

ژانرها: Character comedy, surreal comedy، تئاتر بداهه، prop comedy، نقیضه، sketch

همسر(ها): Bette Lee Wilcox · (ا. ۱۹۴۵–۱۹۵۲) · ادی آدامز · (ا. ۱۹۵۴–۱۹۶۲)

فرزندان: Betty, Kippie, Mia

والدین: Andrew J. Kovacs · Mary Kovacs


text:
# Сала (комуна)
Комуна Сала (швед. Sala kommun) — адміністративно-територіальна одиниця місцевого самоврядування, що розташована в лені Вестманланд у центральній Швеції.
Сала 96-а за величиною території комуна Швеції. Адміністративний центр комуни — місто Сала.

## Населення
Населення становить 21 613 чоловік (станом на вересень 2012 року).
| Кількість населення комуни Сала за 1970-2010 роки | Кількість населення комуни Сала за 1970-2010 роки | Кількість населення комуни Сала за 1970-2010 роки | Кількість населення комуни Сала за 1970-2010 роки | Кількість населення комуни Сала за 1970-2010 роки |
| ------------------------------------------------- | ------------------------------------------------- | ------------------------------------------------- | ------------------------------------------------- | ------------------------------------------------- |
| Рік                                               |                                                   |                                                   | Населення                                         |                                                   |
| 1970                                              | 1970                                              |                                                   | 19 595                                            | 19 595                                            |
| 1975                                              | 1975                                              |                                                   | 20 421                                            | 20 421                                            |
| 1980                                              | 1980                                              |                                                   | 20 936                                            | 20 936                                            |
| 1985                                              | 1985                                              |                                                   | 21 000                                            | 21 000                                            |
| 1990                                              | 1990                                              |                                                   | 21 820                                            | 21 820                                            |
| 1995                                              | 1995                                              |                                                   | 22 074                                            | 22 074                                            |
| 2000                                              | 2000                                              |                                                   | 21 548                                            | 21 548                                            |
| 2005                                              | 2005                                              |                                                   | 21 446                                            | 21 446                                            |
| 2010                                              | 2010                                              |                                                   | 21 535                                            | 21 535                                            |
| Джерело: SCB                                      |                                                   |                                                   |                                                   |                                                   |

## Населені пункти
Комуні підпорядковано 7 міських поселень (tätort) та низка сільських, більші з яких:
- Сала (Sala)
- Меклінта (Möklinta)
- Ранста (Ransta)
- Сальбогед (Salbohed)
- Вестерфернебу (Västerfärnebo)
- Сетра-Брунн (Sätra brunn)
- Кіла (Kila)

## Галерея
- Ратуша
(Сала)
- Церква
(Вестерфернебу)
- Залізнична станція Ранста
- Копальня срібла
(Сала)

## Виноски
1. ↑  Folkmangd i riket, lan och kommuner (шв.) . Центральне бюро статистики Швеції. Архів оригіналу за 20 серпня 2013. Процитовано 9 лютого 2013.

wikiname: ukwiki

title: Сала (комуна)

in_language: uk

wikitext:
{{Otheruses|Сала}}

{{Адміністративна одиниця
| назва = Комуна Сала
| місцева_назва = {{lang-sv|Sala kommun}}
| герб = Sala vapen.svg
| герб_підпис = Герб комуни Сала
| розташування = Sala Municipality in Västmanland County.png
| розташування_підпис = Комуна на карті лену Вестманланд
| розташування_розмір = 250px
| інші_одиниці =
| тип_найменування =
| найменування =
| центр = [[Сала (Швеція)|Сала]]
| країна = {{SWE}}
| тип_регіону = Лен
| регіон = [[Вестманланд (лен)|Вестманланд]]
| тип_регіона2 = Ландскап
| регіон2 = [[Вестманланд (ландскап)|Вестманланд]], [[Уппланд (ландскап)|Уппланд]]
| населення = 21 613 чол. ([[2012]])
| щільність_населення = 18,5
| площа = 1 204,39
| відсоток_води =
| вебсайт = www.Sala.se
| тип_коду_iso =
| код_iso =
| тип_скорочення = Код комуни
| скорочення = 1981
}}
'''Комуна Сала''' ({{lang-sv|Sala kommun}}) — адміністративно-територіальна одиниця місцевого самоврядування, що розташована в [[лен (Швеція)|лені]] [[Вестманланд (лен)|Вестманланд]] у центральній [[Швеція|Швеції]].

Сала 96-а за величиною території комуна [[Швеція|Швеції]]. Адміністративний центр комуни — місто [[Сала (Швеція)|Сала]].

== Населення ==
Населення становить 21 613 чоловік (станом на вересень 2012 року)<ref name="teryt">{{cite web|url=http://www.scb.se/Pages/TableAndChart____252874.aspx|title=Folkmangd i riket, lan och kommuner|date=|publisher=Центральне бюро статистики Швеції|language=шв.|archiveurl=https://www.webcitation.org/6J10R7tbI?url=http://www.scb.se/Pages/TableAndChart____252874.aspx|archivedate=2013-08-20|accessdate=2013-02-09|deadurl=yes}}</ref>.
{{Bar box
|title=Кількість населення комуни Сала за 1970-2010 роки
|titlebar=#DDD
|width=600px
|barwidth=40px
|left1=Рік
|right1=Населення
|bars=
{{bar pixel|1970|#0080E6|426||19 595}}
{{bar pixel|1975|#0099FF|444||20 421}}
{{bar pixel|1980|#0080E6|455||20 936}}
{{bar pixel|1985|#0099FF|456||21 000}}
{{bar pixel|1990|#0080E6|474||21 820}}
{{bar pixel|1995|#0099FF|480||22 074}}
{{bar pixel|2000|#0080E6|468||21 548}}
{{bar pixel|2005|#0099FF|466||21 446}}
{{bar pixel|2010|#0080E6|468||21 535}}
|caption=Джерело: [http://www.ssd.scb.se/databaser/makro/SubTable.asp?yp=tansss&xu=C9233001&omradekod=BE&huvudtabell=BefolkningNy&omradetext=Befolkning&tabelltext=Folkm%E4ngden+efter+region%2C+civilst%E5nd%2C+%E5lder+och+k%F6n%2E+%C5r&preskat=O&prodid=BE0101&starttid=1970&stopptid=2010&Fromwhere=M&lang=1&langdb=1 SCB]}}

== Населені пункти ==
Комуні підпорядковано 7 міських поселень (tätort) та низка сільських, більші з яких:

* [[Сала (Швеція)|Сала]] (Sala)
* Меклінта (Möklinta)
* Ранста (Ransta)
* Сальбогед (Salbohed)
* Вестерфернебу (Västerfärnebo)
* Сетра-Брунн (Sätra brunn)
* Кіла (Kila)

== Галерея ==
<gallery>
Файл:Rådhuset, Stora Torget, Sala 2600.jpg|Ратуша
(Сала)
Файл:Västerfärnebo church Sala Sweden 001.JPG|Церква
(Вестерфернебу)
Файл:Ransta järnvägsstation.jpg|Залізнична станція Ранста
Файл:Mine office, Sala Silver mine, Sala, Sweden.JPG|Копальня срібла
(Сала)
</gallery>

== Виноски ==
{{reflist}}

== Посилання ==
*[http://www.Sala.se/ Сайт комуни]

== Див. також ==
* [[Комуна (Швеція)]]
* [[Список комун Швеції]]

{{Commonscat|Sala Municipality|Комуна Сала}}
{{Лен Вестманланд}}

[[Категорія:Комуни лену Вестманланд]]
[[Категорія:Комуни Швеції]]

title: швед. Sala kommun

Адм. центр: Сала

Країна: Швеція

Лен: Вестманланд

Ландскап: Вестманланд, Уппланд

Дата заснування: 1 січня 1971

швед. Sala kommun: Комуна на карті лену Вестманланд


text:
# Emu
För andra betydelser, se EMU.
Emu (Dromaius novaehollandiae) är en strutsliknande fågel som fram tills nyligen placerades som enda nu levande art i familjen emuer (Dromaiidae), men förs numera till familjen kasuarer. Arten förekommer i Australien och är landets nationalfågel. Emun är en stor, långhalsad, flygoförmögen fågel med en närmast ullig fjäderdräkt och kraftiga ben. Emun är den fjärde största fågeln i världen och dess naturliga utbredningsområde är stora delar av Australien.

## Utseende
Emun är en stor fågel där de största individerna kan mäta upp till två meter och den kan väga från 30 och uppemot 50 kg. Den påminner till viss del om strutsen men emun är mindre, har kortare hals och en fjäderdräkt som i det närmaste är ullig. Dess kraftiga ben, hals, huvud och näbb är mörkt svartbruna medan fjäderdräkten är beigefärgad.
Emun har små tillbakabildade vingar och är flygoförmögen. Dess fysionomi tillåter den att springa mycket snabbt (upp till cirka 50 km/h), och den är den enda fågel som har med yttre vadmuskler (gastrocnemius). Den har endast tre framåtriktade tår på varje fot precis som andra springande fågelarter som trappar och vissa fälthöns. Strutsen i sin tur har bara två tår.
- Emun har en ullig fjäderdräkt.
- Emun har tre tår på varje fot.

## Systematik
Emun är den enda kvarvarande arten inom släktet emuer (Dromaius) som tillsammans  med kasuarerna utgör ordningen kasuarfåglar (Casuariiformes). Fram tills nyligen placerades dock emuerna och kasuarerna, tillsammans med flera andra stora flygoförmögna fåglar i ordningen strutsfåglar men denna indelning visade sig vara felaktig.
Även systematiken inom arten emu är omtvistad. Olika auktoriteter delar upp den i olika många underarter. Clements delar in den i fyra, varav alla utom en är utdöd.
- Dromaius novaehollandiae novaehollandiae – Australien
- Dromaius novaehollandiae baudinianus – förekom tidigare på Kangaroo Island utanför South Australia
- Dromaius novaehollandiae minor – förekom tidigare på King Island, rapporterades senast 1850
- Dromaius novaehollandiae diemenensis – förekom på Tasmanien, ibland kallad "tasmansk emu"

Vissa behandlar även populationen i norra Australien som underarten woodwardi och populationen i sydvästra Australien som underarten rothschildi. De båda utdöda taxonen minor och baudianius behandlas ibland som två egna arter.
"Tasmansk emu" förekom i samma typ av biotoper som den australiska men på Tasmanien. Uppgifter om när underarten dog ut är olika. Vissa hävdar att den dog ut kring 1850-talet, även om rapporter förekom så sent som 1873. Vissa hävdar att man observerade det sista exemplaret år 1908 och att underarten dog ut strax därefter. Clements et al. uppger att den dog ut cirka 1865.

## Ekologi
Trots att emun är flygoförmögen är den en flyttfågel. De olika regnperioderna får fåglarna att röra sig åt de håll där regnen får de ätliga växterna att blomstra. Under förflyttningen bildar fåglarna löst sammanhängande flockar som kan bestå av uppemot 70 000 djur.
Inför vinterns parningstid lagrar fåglarna upp fett. De stora mörkt blågröna äggen ruvas av hanen i åtta veckors tid, under denna tid varken äter, dricker eller lämnar han någon avföring. Fettet som han lagrat upp ger honom energi att överleva. Det händer att honan stannar kvar hos hanen och försvarar honom men oftast ger hon sig av och letar upp en ny partner.
Kycklingarna föds med en svartvit spräcklig dundräkt och är redo att gå och äta själva strax efter födseln. De följer efter sin pappa i 5-7 månader, om nätterna värmer han ungarna och på dagarna tar han med dem till områden med gott om föda.

## Status och hot
Arten har ett stort utbredningsområde och det finns inga tecken på vare sig några substantiella hot eller att populationen minskar. Utifrån dessa kriterier kategoriserar IUCN arten som livskraftig (LC). Världspopulationen uppskattas till mellan 630 000 och 725 000 vuxna individer.

wikiname: svwiki

title: Emu

in_language: sv

wikitext:
:''För andra betydelser, se [[EMU]].''
{{Taxobox
| name = Emu
| status = LC
| status_ref = <ref name="IUCN">{{IUCN2019.3|assessors=[[BirdLife International]]|år=2020|id= 22678117/131902466|titel= Dromaius novaehollandiae |hämtdatum= 2020-01-06}}</ref>
| image = MungoNationalParkEmu.jpg
| image_caption =
| range_map = Emu distribution.png
| range_map_caption = Emu har påträffats i de svarta områdena.
| image2 = Emus, Wilsons Promontory National Park.jpg
| image2_caption = Emun lever under stora delar av året i löst sammanhållna flockar.
| domain_sv = [[Eukaryoter]]
| domain = Eukaryota
| regnum_sv = [[Djur]]
| regnum = Animalia
| phylum_sv = [[Ryggsträngsdjur]]
| phylum = Chordata
| subphylum_sv = [[Ryggradsdjur]]
| subphylum = Vertebrata
| classis_sv = [[Fåglar]]
| classis = Aves
| ordo_sv = [[Kasuarfåglar]]
| ordo = Casuariiformes
| familia_sv = [[Kasuarer]]
| familia = Casuariidae
| genus_sv = [[Emuer]]
| genus = Dromaius
| species_sv = '''Emu'''
| species = D. novaehollandiae
| taxon = Dromaius novaehollandiae
| taxon_authority = [[John Latham|Latham]], 1790
| synonyms =
* Australisk emu
* Australiensk emu
}}

'''Emu'''<ref name=BLS>{{Webbref|titel=Officiella listan över svenska namn på alla världens fågelarter – februari 2023|url=https://birdlife.se/tk/svenska-namn-pa-varldens-faglar/|verk=BirdLife Sverige|hämtdatum=2023-02-22|språk=sv-SE}}</ref> (''Dromaius novaehollandiae'') är en [[struts]]liknande fågel som fram tills nyligen placerades som enda nu levande art i familjen emuer (Dromaiidae), men förs numera till familjen [[kasuarer]]. Arten förekommer i [[Australien]] och är landets [[nationalfågel]]. Emun är en stor, långhalsad, flygoförmögen fågel med en närmast ullig fjäderdräkt och kraftiga ben. Emun är den fjärde största fågeln i världen<ref>{{Webbref|url = http://topp10listor.se/topp-10-storsta-faglarna/|titel = Största fåglarna i världen - Topp 10 Listor|hämtdatum = 2014-09-03}}</ref> och dess naturliga utbredningsområde är stora delar av [[Australien]].

== Utseende ==
Emun är en stor fågel där de största individerna kan mäta upp till två meter och den kan väga från 30 och uppemot 50<ref>{{Webbref|titel=emuer - Uppslagsverk - NE.se|url=https://www.ne.se/uppslagsverk/encyklopedi/l%C3%A5ng/emuer|verk=www.ne.se|hämtdatum=2021-12-14}}</ref><ref name=":0" /> kg. Den påminner till viss del om [[struts]]en men emun är mindre, har kortare hals och en [[fjäderdräkt]] som i det närmaste är ullig. Dess kraftiga ben, hals, huvud och näbb är mörkt svartbruna medan fjäderdräkten är beigefärgad.

Emun har små tillbakabildade vingar och är flygoförmögen. Dess fysionomi tillåter den att springa mycket snabbt (upp till cirka 50 km/h<ref name=":0">{{Webbref|titel=emu {{!}} Description, Habitat, Diet, Height, Speed, & Facts {{!}} Britannica|url=https://www.britannica.com/animal/emu|verk=www.britannica.com|hämtdatum=2021-12-14|språk=en}}</ref>), och den är den enda fågel som har med yttre vadmuskler (''[[gastrocnemius]]''). Den har endast tre framåtriktade [[tå]]r på varje fot precis som andra springande fågelarter som [[trappar]] och vissa [[fälthöns]]. Strutsen i sin tur har bara två tår.

<gallery>
Emoe.jpg|Emun har en ullig fjäderdräkt.
Dromaius novaehollandiae (head) Battersea Park Children's Zoo.jpg|
Emu feet.jpg|thumb|220px|left|Emun har tre tår på varje fot.
</gallery>

== Systematik ==
Emun är den enda kvarvarande arten inom släktet [[emuer]] (''Dromaius'') som tillsammans  med [[kasuarer]]na utgör ordningen [[kasuarfåglar]] (Casuariiformes).<ref>Prum, R.O., J.S. Berv3, A. Dornburg, D.J. Field, J.P. Townsend, E.M. Lemmon och A.R. Lemmon (2015). [https://www.researchgate.net/publication/282651425_A_comprehensive_phylogeny_of_birds_Aves_using_targeted_next-generation_DNA_sequencing A comprehensive phylogeny of birds (Aves) using targeted next-generation DNA sequencing.] Nature 526, 569-573.</ref> Fram tills nyligen placerades dock emuerna och kasuarerna, tillsammans med flera andra stora flygoförmögna fåglar i ordningen [[strutsfåglar]] men denna indelning visade sig vara felaktig.<ref name=Hackett>{{Tidningsref |författare = Hackett|förnamn = Shannon J.|författare2 = et al.|titel = A Phylogenomic Study of Birds Reveals Their Evolutionary History|tidning = Science|volym = 320|nummer = 5884|sidor = 1763–1768|datum = 2008-06-27|url = http://www.sciencemag.org/cgi/content/abstract/320/5884/1763|doi = 10.1126/science.1157704|hämtdatum = 6 november 2009}}.</ref>

Även systematiken inom arten emu är omtvistad. Olika auktoriteter delar upp den i olika många underarter. Clements delar in den i fyra, varav alla utom en är utdöd.<ref name = "CC">Clements, J. F., T. S. Schulenberg, M. J. Iliff, S. M. Billerman, T. A. Fredericks, J. A. Gerbracht, D. Lepage, B. L. Sullivan, and C. L. Wood. 2022. The eBird/Clements checklist of birds of the world: v2022 [http://www.birds.cornell.edu/clementschecklist/download http://www.birds.cornell.edu/clementschecklist/download], läst 2022-10-26</ref>
* ''Dromaius novaehollandiae novaehollandiae'' – Australien
* ''Dromaius novaehollandiae baudinianus'' – förekom tidigare på [[Kangaroo Island]] utanför [[South Australia]]
* ''Dromaius novaehollandiae minor'' – förekom tidigare på [[King Island]], rapporterades senast 1850
* ''Dromaius novaehollandiae diemenensis'' – förekom på [[Tasmanien]], ibland kallad "tasmansk emu"

Vissa behandlar även populationen i norra Australien som underarten ''woodwardi'' och populationen i sydvästra Australien som underarten ''rothschildi''. De båda utdöda taxonen [[Dromaius minor|''minor'']] och [[Dromaius baudinianus|''baudianius'']] behandlas ibland som två egna arter.<ref name="IUCN"/>

"Tasmansk emu" förekom i samma typ av biotoper som den australiska men på Tasmanien. Uppgifter om när underarten dog ut är olika. Vissa hävdar att den dog ut kring 1850-talet, även om rapporter förekom så sent som 1873. Vissa hävdar att man observerade det sista exemplaret år 1908 och att underarten dog ut strax därefter. Clements ''et al.'' uppger att den dog ut cirka 1865.<ref name="CC"/>

== Ekologi ==
Trots att emun är flygoförmögen är den en [[flyttfågel]]. De olika regnperioderna får fåglarna att röra sig åt de håll där regnen får de ätliga växterna att blomstra. Under förflyttningen bildar fåglarna löst sammanhängande flockar som kan bestå av uppemot 70 000 djur.

Inför vinterns parningstid lagrar fåglarna upp fett. De stora mörkt blågröna äggen ruvas av hanen i åtta veckors tid, under denna tid varken äter, dricker eller lämnar han någon avföring. Fettet som han lagrat upp ger honom energi att överleva. Det händer att honan stannar kvar hos hanen och försvarar honom men oftast ger hon sig av och letar upp en ny partner.

Kycklingarna föds med en svartvit spräcklig dundräkt och är redo att gå och äta själva strax efter födseln. De följer efter sin pappa i 5-7 månader, om nätterna värmer han ungarna och på dagarna tar han med dem till områden med gott om föda.

[[Fil: Dromaius novaehollandiae MHNT.ZOO.2010.11.1.7.jpg|thumb|right|Ett emuägg.]]

== Status och hot ==
Arten har ett stort utbredningsområde och det finns inga tecken på vare sig några substantiella hot eller att populationen minskar.<ref name="IUCN"/> Utifrån dessa kriterier kategoriserar [[IUCN]] arten som [[livskraftig]] (LC).<ref name="IUCN"/> Världspopulationen uppskattas till mellan 630 000 och 725 000 vuxna individer.<ref name="IUCN"/>

== Se även ==
*[[Emukriget]]

== Referenser ==
<references/>

== Externa länkar ==
* {{wikispecies| Dromaius novaehollandiae |emu}}
* {{commons| Dromaius novaehollandiae |emu}}
* [https://www.xeno-canto.org/species/Dromaius-novaehollandiae Läten på xeno-canto.org]

{{taxonbar}}

[[Kategori:Emuer]]
[[Kategori:Fåglar i australiska regionen]]
[[Kategori:Endemiska fågelarter i Australien]]
[[Kategori:Flygoförmögna fåglar]]

title: Systematik

Domän: Eukaryoter · Eukaryota

Rike: Djur · Animalia

Stam: Ryggsträngsdjur · Chordata

Understam: Ryggradsdjur · Vertebrata

Klass: Fåglar · Aves

Ordning: Kasuarfåglar · Casuariiformes

Familj: Kasuarer · Casuariidae

Släkte: Emuer · Dromaius

Art: Emu · D. novaehollandiae

title: Vetenskapligt namn

Vetenskapligt namn: § Dromaius novaehollandiae

Auktor: Latham, 1790

title: Utbredning

title: Synonymer


text:
# Jazz U.S.A.
Jazz U.S.A. è il primo album discografico, come solista, del sassofonista jazz statunitense Sonny Criss, pubblicato dall'etichetta discografica Imperial Records nel 1956.

## Tracce
Lato A
1. Willow Weep for Me – 3:48 (Ann Ronnel) – Registrato il 26 gennaio 1956 a Los Angeles, California
2. These Foolish Things – 6:00 (Holt Marvell, Jack Strachey (Eric Maschwitz)) – Registrato il 24 febbraio 1956 a Los Angeles, California
3. Blue Friday – 2:42 (Sonny Criss) – Registrato il 24 febbraio 1956 a Los Angeles, California
4. Sunday – 3:51 (Ned Miller, Jule Styne, Benny Krueger, Chester Conn) – Registrato il 23 marzo 1956 a Los Angeles, California
5. More Than You Know – 3:08 (Alfred Henry Ackley, Robert H. Coleman) – Registrato il 23 marzo 1956 a Los Angeles, California
6. Easy Living – 2:22 (Ralph Rainger, Leo Robin) – Registrato il 26 gennaio 1956 a Los Angeles, California

Lato B
1. Alabamy Bound – 3:10 (Ray Henderson, Buddy DeSylva, Bud Green) – Registrato il 26 gennaio 1956 a Los Angeles, California
2. Something's Gotta Give – 4:28 (Johnny Mercer) – Registrato il 24 febbraio 1956 a Los Angeles, California
3. West Coast Blues – 5:00 (Sonny Criss) – Registrato il 24 febbraio 1956 a Los Angeles, California
4. Criss-Cross – 3:42 (Barney Kessel) – Registrato il 26 gennaio 1956 a Los Angeles, California
5. Ham's Blues – 2:32 (Sonny Criss) – Registrato il 23 marzo 1956 a Los Angeles, California
6. Sweet Georgia Brown – 2:52 (Kenneth Casey, Ben Bernie, Maceo Pinkard) – Registrato il 23 marzo 1956 a Los Angeles, California

## Musicisti
- Sonny Criss - sassofono alto
- Kenny Drew - pianoforte
- Barney Kessel - chitarra
- Bill Woodson - contrabbasso
- Chuck Thompson - batteria[3]

title: Jazz U.S.A.

wikitext:
{{Album
|titolo = Jazz U.S.A.
|artista = Sonny Criss
|tipo =Studio
|giornomese =
|anno = 1956
|debutto = sì
|postdata =<br />pubblicato negli Stati Uniti
|durata = 43:35
|numero di dischi = 1
|numero di tracce = 12
|genere = Jazz
|etichetta = [[Imperial Records]] (LP-9006)
|produttore =
|arrangiamenti =
|registrato = [[Los Angeles]], 26 gennaio, 24 febbraio e 23 marzo [[1956]]
|formati = LP
|note =
|precedente = [[Sonny Criss/Tommy Turk Collates]]
|anno precedente = 1953
|successivo = [[Go Man! It's Sonny Criss and Modern Jazz]]
|anno successivo = 1956
}}

'''''Jazz U.S.A.''''' è il primo [[album discografico]], come solista, del sassofonista jazz [[Stati Uniti d'America|statunitense]] [[Sonny Criss]], pubblicato dall'etichetta discografica [[Imperial Records]] nel [[1956]]<ref>[http://www.bsnpubs.com/imperial/imperialc.html]</ref>.

== Tracce ==
;Lato A
{{Tracce
|Visualizza durata totale = no
|Titolo1= Willow Weep for Me
|Autore testo e musica1= Ann Ronnel
|Durata1= 3:48
|Extra1= Registrato il 26 gennaio 1956 a Los Angeles, California

|Titolo2= These Foolish Things
|Autore testo e musica2= Holt Marvell, Jack Strachey (Eric Maschwitz)
|Durata2= 6:00
|Extra2= Registrato il 24 febbraio 1956 a Los Angeles, California

|Titolo3= Blue Friday
|Autore testo e musica3= Sonny Criss
|Durata3= 2:42
|Extra3= Registrato il 24 febbraio 1956 a Los Angeles, California

|Titolo4= Sunday
|Autore testo e musica4= Ned Miller, [[Jule Styne]], Benny Krueger, Chester Conn
|Durata4= 3:51
|Extra4= Registrato il 23 marzo 1956 a Los Angeles, California

|Titolo5= More Than You Know
|Autore testo e musica5= Alfred Henry Ackley, Robert H. Coleman
|Durata5= 3:08
|Extra5= Registrato il 23 marzo 1956 a Los Angeles, California

|Titolo6= Easy Living
|Autore testo e musica6= [[Ralph Rainger]], [[Leo Robin]]
|Durata6= 2:22
|Extra6= Registrato il 26 gennaio 1956 a Los Angeles, California
}}

;Lato B
{{Tracce
|Visualizza durata totale = no
|Titolo1= Alabamy Bound
|Autore testo e musica1= Ray Henderson, [[Buddy DeSylva]], Bud Green
|Durata1= 3:10
|Extra1= Registrato il 26 gennaio 1956 a Los Angeles, California

|Titolo2= Something's Gotta Give
|Autore testo e musica2= [[Johnny Mercer]]
|Durata2= 4:28
|Extra2= Registrato il 24 febbraio 1956 a Los Angeles, California

|Titolo3= West Coast Blues
|Autore testo e musica3= Sonny Criss
|Durata3= 5:00
|Extra3= Registrato il 24 febbraio 1956 a Los Angeles, California

|Titolo4= Criss-Cross
|Autore testo e musica4= [[Barney Kessel]]
|Durata4= 3:42
|Extra4= Registrato il 26 gennaio 1956 a Los Angeles, California

|Titolo5= Ham's Blues
|Autore testo e musica5= Sonny Criss
|Durata5= 2:32
|Extra5= Registrato il 23 marzo 1956 a Los Angeles, California

|Titolo6= Sweet Georgia Brown
|Autore testo e musica6= [[Kenneth Casey]], Ben Bernie, Maceo Pinkard
|Durata6= 2:52
|Extra6= Registrato il 23 marzo 1956 a Los Angeles, California
}}<ref>Titoli e autori brani ricavati dalle note su vinili dell'ellepì della Imperial Records, LP-9006; durata brani ricavati dal CD, ''The Complete Imperial Sessions'', Blue Note Records, 7243 5 24564 2 0</ref>

== Musicisti ==
* [[Sonny Criss]] - [[sassofono]] alto
* [[Kenny Drew]] - [[pianoforte]]
* [[Barney Kessel]] - [[chitarra]]
* Bill Woodson - [[contrabbasso]]
* Chuck Thompson - [[Batteria (strumento musicale)|batteria]]<ref>[http://www.jazzdisco.org/sonny-criss/catalog/#imperial-lp-9006]</ref>

== Note ==
<references />

== Collegamenti esterni ==
* {{Collegamenti esterni}}

{{Portale|jazz}}

title: Jazz U.S.A. · album in studio

Artista: Sonny Criss

Pubblicazione: 1956 · pubblicato negli Stati Uniti

Genere: Jazz

Etichetta: Imperial Records (LP-9006)

Registrazione: Los Angeles, 26 gennaio, 24 febbraio e 23 marzo 1956

Formati: LP

title: Sonny Criss - cronologia

Sonny Criss - cronologia: Album precedente · Sonny Criss/Tommy Turk Collates(1953)Album successivo · Go Man! It's Sonny Criss and Modern Jazz(1956)


text:
# Hay Island (ö i Australien, Tasmanien)
Hay Island är en ö i Australien. Den ligger i delstaten Tasmanien, i den sydöstra delen av landet, omkring 120 kilometer sydväst om delstatshuvudstaden Hobart.
Genomsnittlig årsnederbörd är 1 919 millimeter. Den regnigaste månaden är juli, med i genomsnitt 234 mm nederbörd, och den torraste är februari, med 81 mm nederbörd.

title: Hay Island (ö i Australien, Tasmanien)

wikitext:
{{robotskapad|Lsjbot|Australien|datum=2015-12}}
{{för|Hay Island}}
{{geobox
| Island
<!-- *** Mallhuvud *** -->
| name                    = Hay Island
| native_name             =
| other_name              =
| category                = Ö
| etymology               =
| nickname                =
<!-- *** Bild *** -->
| image                   =
| image_caption           =
<!-- *** Länder, regioner mm *** -->
| country                 = Australien
| country_flag            = true
| state                   = [[Tasmanien]]
| state_type              = Delstat
| region                  =
| region_type             =
| district                =
| district_type           =
| municipality            =
| municipality_type       =
<!-- *** Tillhörighet, föremål inom området mm *** -->
| parent                  =
| range                   =
| range_type              = Arkipelag
| border                  =
| part                    =
| city                    =
| capital                 =
| landmark                =
| river                   =
<!-- *** Läge *** -->
| location                =
| lat_d                   = -43.3589
| lat_m                   =
| lat_s                   =
| lat_NS                  =
| long_d                  = 145.94783
| long_m                  =
| long_s                  =
| long_EW                 =
| highest                 =
| highest_location        =
| highest_region          =
| highest_country         =
| highest_elevation       =
| highest_lat_d           =
| highest_lat_m           =
| highest_lat_s           =
| highest_lat_NS          =
| highest_long_d          =
| highest_long_m          =
| highest_long_s          =
| highest_long_EW         =
<!-- *** Dimensioner *** -->
| length                  =
| length_orientation      =
| width                   =
| width_orientation       =
| height                  =
| area                    =
<!-- *** Befolkning *** -->
| population              =
| population_date         =
| population_note         =
| population_density      =
| population_density_note =
<!-- *** Tillgänglighet *** -->
| public                  =
| access                  =
<!-- *** Koder ***  -->
| timezone                = [[Australian Eastern Standard Time|AEST]]
| utc_offset              = +10
| timezone_DST            = [[Australian Eastern Daylight Time|AEDT]]
| utc_offset_DST          = +11
| postal_code             =
| area_code               =
| code                    =
<!-- *** Fria fält *** -->
| free                    =
| free_type               =
<!-- *** Kartor *** -->
| map                     = {{Kartposition Australien|reliefkarta_om_den_finns}}
| map_caption             =
| map_locator_x           =
| map_locator_y           =
<!-- *** Fotnoter *** -->
| footnotes               =
| elevation               =
| timezone_label          = Australia/Hobart
| map_locator             = Australien
}}

'''Hay Island''' är <!--T.ISL-->en [[ö (landområde)|ö]] i [[Australien]].<ref name = "gn8179505"/> Den ligger i delstaten <!--ADM1-->[[Tasmanien]], i den sydöstra delen av landet, omkring 120 kilometer sydväst om delstatshuvudstaden [[Hobart]].

Genomsnittlig [[årsnederbörd]] är {{formatnum:1919}} millimeter. Den regnigaste månaden är juli, med i genomsnitt {{formatnum:234}} mm [[nederbörd]], och den torraste är februari, med {{formatnum:81}} mm nederbörd.<ref name = "nasarain"/>

== Källor ==
<references>
<ref name = "gn8179505">[{{Geonameslänk|gnid=8179505|name=hay%20island}} Hay Island] hos [{{Geonamesabout}} GeoNames.Org (cc-by)]; post uppdaterad 2015-02-07; databasdump nerladdad 2015-12-01</ref>
<ref name = "nasarain">{{webbref|url= http://neo.sci.gsfc.nasa.gov/view.php?datasetId=TRMM_3B43M&year=2014|titel= NASA Earth Observations: Rainfall (1 month - TRMM)|hämtdatum= 30 januari 2016|efternamn= |förnamn= |datum= |verk= |utgivare= NASA/Tropical Rainfall Monitoring Mission|arkivurl= https://web.archive.org/web/20200511075534/https://neo.sci.gsfc.nasa.gov/view.php?datasetId=TRMM_3B43M|arkivdatum= 11 maj 2020}}</ref>
</references>

[[Kategori:Öar i Tasmanien]]

Land: Australien

Delstat: Tasmanien

Tidszon: AEST (UTC+10)

- sommartid: AEDT (UTC+11)


text:
# Voice Mate
Voice Mate (прежние названия Quick Voice и Q Voice) — виртуальный ассистент, доступный в качестве встроенного приложения для девайсов LG Optimus, G and Vu Optimus Vu, Optimus LTE II, L7, L9 and L9 II, Optimus F3, Optimus F5, Optimus F6, Optimus F7, Optimus G, Optimus G Pro, G2, G Pad 8.3,Vu 3 и других устройств линейки Optimus. Приложение использует интерфейс на естественном языке, отвечает на вопросы, даёт рекомендации, а также выполняет действия, направляя запросы к набору веб-сервисов. Разработан на основе приложения Maluuba.
Функционал Voice Mate включает в себя планирование встреч, открытие приложений, установку сигнализации, обновление страниц в социальных сетях (Facebook, Twitter и т. д.) и навигацию. Voice Mate может работать в многозадачном режиме, а также автоматические выполнять ряд функций, например, включение двигателя автомобиля.

wikiname: ruwiki

title: Voice Mate

in_language: ru

wikitext:
{{Infobox software
| name                   = Voice Mate
| logo                   =
| logo caption           =
| screenshot             =
| caption                =
| developer              = [[LG Electronics|LG]]
| released               = 20 июня 2012
| discontinued           =
| latest release version =
| latest release date    =
| latest preview version =
| latest preview date    =
| programming language   =
| operating system       = [[Android]] [[История версий Android|4.1 и 4.2]]
| platform               =
| size                   =
| language               = английский, корейский
| genre                  = [[Виртуальный ассистент]]
}}
'''Voice Mate''' (прежние названия Quick Voice и Q Voice) — [[виртуальный ассистент]], доступный в качестве встроенного приложения для девайсов LG Optimus, G and Vu [[LG Optimus Vu|Optimus Vu]], [[LG Optimus LTE II|Optimus LTE II]], [[LG Optimus L7|L7]], [[LG Optimus L9|L9 and L9 II]], Optimus F3, Optimus F5, Optimus F6, Optimus F7, [[LG Optimus G|Optimus G]], [[LG Optimus G Pro|Optimus G Pro]], [[LG G2|G2]], [[LG G Pad 8.3|G Pad 8.3]],[[LG Vu 3|Vu 3]] и других устройств линейки Optimus. Приложение использует интерфейс на естественном языке, отвечает на вопросы, даёт рекомендации, а также выполняет действия, направляя запросы к набору веб-сервисов<ref>{{cite web | url=http://www.engadget.com/2012/07/24/lg-voice-recognition-app-english-q-voice/ | title=LG's voice recognition app studies English, aims to pass the test next year | publisher=[[AOL]] | work=[[Engadget]] | date=2012-07-24 | access-date=2013-09-24 | last=Smith | first=Mat | archive-date=2015-09-24 | archive-url=https://web.archive.org/web/20150924132147/http://www.engadget.com/2012/07/24/lg-voice-recognition-app-english-q-voice/ | url-status=live }}</ref><ref>{{cite web | url=http://www.gsmarena.com/lg_g2-review-982.php | title=LG G2 review: Beautiful monster | work=GSMArena | date=2013-09-07 | access-date=2016-08-07 | archive-date=2016-08-05 | archive-url=https://web.archive.org/web/20160805025516/http://www.gsmarena.com/lg_g2-review-982.php | url-status=live }}</ref>. Разработан на основе приложения [[Maluuba]]<ref name="Maluuba">{{cite web | url=http://www.cnet.com/products/lg-g2-smartphone/ | title=LG G2 review: Blazing-fast performance is an Android standout | publisher=[[CBS Interactive]] | work=[[CNET]] | date=2013-09-13 | access-date=2013-09-24 | last=La | first=Lynn | archive-date=2014-11-04 | archive-url=https://web.archive.org/web/20141104104235/http://www.cnet.com/products/lg-g2-smartphone/ | url-status=live }}</ref>.

Функционал Voice Mate включает в себя планирование встреч, открытие приложений, установку сигнализации, обновление страниц в [[Социальная сеть|социальных сетях]] ([[Facebook]], [[Twitter]] и т. д.) и навигацию. Voice Mate может работать в многозадачном режиме, а также автоматические выполнять ряд функций, например, включение двигателя автомобиля.

== Примечания ==
{{примечания}}

{{Интеллектуальные персональные программные агенты}}

[[Категория:Программное обеспечение для обработки естественного языка]]
[[Категория:Виртуальные ассистенты]]

title: Voice Mate

Тип: Виртуальный ассистент

Разработчик: LG

Операционная система: Android 4.1 и 4.2

Языки интерфейса: английский, корейский


text:
# Andelspartiaffären
Andelspartiaffären (finska: Osuustukkukauppa, förk. OTK var en 1917 grundad centralaffär i Finland för den framstegsvänliga handelslagsrörelse, E-rörelsen.
År 1933 var de ingående föreningarna som även var sammanslutna i de ideella Konsumtionsandelslagens centralförbund (KK), hade en omsättning på 605 miljoner finska mark och ägde bland annat egen kvarn, margarinfabrik, kafferosteri och tändsticksfabrik med mera. Man hade vid samma tid 252 925 medlemmar och 1 679 anslutna butiker.
OTK och 39 av dess medlemsandelsaffärer, förutom Elanto, sammanslogs 1983 till ett nytt kooperativt storföretag, E-osuuskunta Eka, som 1987 tillsammans med byggföretaget Haka och försäkringsbolaget Kansa bildade en koncern. Då de två sistnämnda 1993 gick i konkurs råkade även Eka i svårigheter och ombildades 1994 till Tradeka.

title: Andelspartiaffären

wikitext:
'''Andelspartiaffären''' ({{lang-fi|Osuustukkukauppa}}, förk. '''OTK''' var en 1917 grundad centralaffär i [[Finland]] för den framstegsvänliga [[handelslag]]srörelse, E-rörelsen.

År 1933 var de ingående föreningarna som även var sammanslutna i de ideella [[Konsumtionsandelslagens centralförbund]] (KK), hade en omsättning på 605 miljoner finska mark och ägde bland annat egen kvarn, margarinfabrik, kafferosteri och tändsticksfabrik med mera. Man hade vid samma tid 252 925 medlemmar och 1 679 anslutna butiker.

OTK och 39 av dess medlemsandelsaffärer, förutom [[Elanto]], sammanslogs 1983 till ett nytt kooperativt storföretag, E-osuuskunta Eka, som 1987 tillsammans med byggföretaget [[Haka (företag)|Haka]] och försäkringsbolaget [[Kansakoncernen|Kansa]] bildade en koncern. Då de två sistnämnda 1993 gick i konkurs råkade även Eka i svårigheter och ombildades 1994 till [[Tradeka]].

== Källor ==
* {{bokref |redaktör=[[Gunnar Carlquist|Carlquist, Gunnar]] |år=1937 |titel=Svensk uppslagsbok. Bd 20 |utgivningsort=Malmö |utgivare=Svensk Uppslagsbok AB |sid=1020-21}}
*{{UVF|författare=Gunhard Kock|id=OTK|titel=OTK}}

[[Kategori:Konsumentkooperativ]]
[[Kategori:Svensk uppslagsbok]]


text:
# Gewone tenrek
De gewone tenrek (Tenrec ecaudatus) is een zoogdier uit de familie tenreks dat voorkomt op Madagaskar en nabijgelegen eilanden. Het is de grootste en meest voorkomende lid van de familie. De wetenschappelijke naam van de soort werd voor het eerst geldig gepubliceerd door Johann Christian von Schreber in 1778.

## Beschrijving
De kleur van de gewone tenrek kan lokaal variëren van grijsbruin tot roodbruin. Ze hebben geen stekelvacht (zoals de egel) maar een borstelachtige vacht met hier en daar een stekel. Met hun lengte (25 tot 39 cm) en gewicht (1,6 tot 2,4 kg) zijn ze de grootste tenreks. De voorpoten zijn langer dan de achterpoten en ze hebben een staart van ongeveer 1,5 cm. De algehele vorm doet denken aan een kruising tussen egel en spitsmuis.

## Voedsel
De gewone tenrek is meestal 's nachts actief en voedt zich voornamelijk met insecten, maar ook bladeren, vruchten, reptielen, amfibieën en kleine zoogdieren. Het is dus een omnivoor. Met zijn lange, beweeglijke snuit en gevoelige snorharen worden holletjes e.d. afgespeurd op zoek naar voedsel. Bij gevaar schreeuwt het dier en zet de stekelige nekharen overeind, maakt wilde sprongen en bijt om zich heen. Overdag verblijft het dier in een met gras en bladeren gemaakt nest onder een boomstam, rots of struik.

## Voortplanting
De draagtijd bedraagt 50 tot 60 dagen. Na deze periode werpt het vrouwtje tien tot twaalf zwart-wit gestreepte jongen.

## Verspreiding
De gewone tenrek is inheems op Madagaskar en de Comoren. Op Réunion, Mauritius en de Seychellen is hij door de mens geïntroduceerd.
Het leefgebied van de gewone tenrek is vaak in de buurt van water op plaatsen waar veel lage begroeiing is. Op heel Madagaskar wordt deze tenrek gevonden, behalve in het droge zuiden.

## Galerij
- Scharrelende tenrek op Mauritius

wikiname: nlwiki

title: Gewone tenrek

in_language: nl

wikitext:
{{Taxobox zoogdier
| status            = LC
| statusbron        = 2014
| rl-id             = 40595
| afbeelding        = Gewone tenrek 4.JPG
| afbeeldingtekst   = Gewone tenrek in [[Peyrieras Reptile Reserve]]
| orde              = [[Tenreks en goudmollen|Afrosoricida]]
| familie           = [[Tenreks|Tenrecidae]] (Tenreks)
| onderfamilie      = [[Tenrecinae]] (Echte tenreks)
| geslacht          = '''''Tenrec'''''
| auteur geslacht   = [[Bernard Germain de Lacépède|Lacépède]]
| datum geslacht    = 1799
| w-naam            = ''Tenrec ecaudatus''
| auteur            = [[Johann Christian von Schreber|Schreber]]
| datum             = 1778
| haakjes           = ja
| origineel         = ''Erinaceus ecaudatus''
| afbeelding2       = Common Tenrec area.png
| afbeelding2tekst  = [[Verspreidingsgebied]] van de gewone tenrek.
}}

De '''gewone tenrek''' (''Tenrec ecaudatus'') is een [[zoogdier]] uit de familie [[tenreks]] dat voorkomt op [[Madagaskar]] en nabijgelegen eilanden. Het is de grootste en meest voorkomende lid van de familie. De wetenschappelijke naam van de soort werd voor het eerst geldig gepubliceerd door [[Johann Christian von Schreber]] in 1778.<ref name="MSW3">Bronner, G.N.; Jenkins, P.D. (2005). [http://www.departments.bucknell.edu/biology/resources/msw3/browse.asp?id=11100049 "Order Afrosoricida"]. In Wilson, D.E.; Reeder, D.M (eds.) Mammal Species of the World: A Taxonomic and Geographic Reference (3rd ed.). Johns Hopkins University Press. p. 77. {{ISBN|978-0-8018-8221-0}}.</ref><ref name="MDD">{{Citeer journal|author=Mammal Diversity Database|date=2023|title=Tenrec ecaudatus (von Schreber, 1778)|journal=Mammal Diversity Database (Version 1.11)|doi=10.5281/zenodo.7830771|url=https://www.mammaldiversity.org/explore.html#genus=Tenrec&species=ecaudatus&id=1000519|accessdate=02-07-2023|archiefdatum=28-10-2020|archiefurl=https://web.archive.org/web/20201028140029/https://www.mammaldiversity.org/explore.html#genus=Tenrec&species=ecaudatus&id=1000519|dodeurl=ja}}</ref>

==Beschrijving==
De kleur van de gewone tenrek kan lokaal variëren van grijsbruin tot roodbruin. Ze hebben geen stekelvacht (zoals de [[egel]]) maar een borstelachtige [[vacht]] met hier en daar een stekel. Met hun lengte (25 tot 39 cm<ref>{{aut|Charlotte Uhlenbroek}} (2008) - ''Animal Life'', Tirion Uitgevers BV, Baarn. {{ISBN|978-90-5210-774-5}}</ref>) en gewicht (1,6 tot 2,4 kg) zijn ze de grootste [[tenreks]]. De voorpoten zijn langer dan de achterpoten en ze hebben een staart van ongeveer 1,5 cm. De algehele vorm doet denken aan een [[Hybride (biologie)|kruising]] tussen egel en [[spitsmuis]].

==Voedsel==
De gewone tenrek is meestal 's nachts actief en voedt zich voornamelijk met insecten, maar ook [[blad]]eren, [[vrucht (plant)|vruchten]], [[reptielen]], [[amfibieën]] en kleine [[zoogdieren]]. Het is dus een [[omnivoor]]. Met zijn lange, beweeglijke [[snuit]] en gevoelige [[Snorhaar|snorharen]] worden holletjes e.d. afgespeurd op zoek naar voedsel. Bij gevaar schreeuwt het dier en zet de stekelige nekharen overeind, maakt wilde sprongen en bijt om zich heen. Overdag verblijft het dier in een met gras en bladeren gemaakt nest onder een boomstam, rots of struik.

==Voortplanting==
De draagtijd bedraagt 50 tot 60 dagen. Na deze periode werpt het vrouwtje tien tot twaalf zwart-wit gestreepte jongen.

==Verspreiding==
De gewone tenrek is inheems op [[Madagaskar]] en de [[Comoren (eilandengroep)|Comoren]]. Op [[Réunion]], [[Mauritius (land)|Mauritius]]<ref>https://www.inaturalist.org/observations/10634759. [https://web.archive.org/web/20190803104240/https://www.inaturalist.org/observations/10634759 Gearchiveerd] op 3 augustus 2019.</ref> en de [[Seychellen]] is hij door de mens geïntroduceerd.

Het leefgebied van de gewone tenrek is vaak in de buurt van water op plaatsen waar veel lage begroeiing is. Op heel Madagaskar wordt deze tenrek gevonden, behalve in het droge zuiden.

==Galerij==
<gallery>
Bestand:Gewone_Tenrek_iNaturalist_observation_10634759.jpg|Scharrelende tenrek op Mauritius
</gallery>

== Externe link ==
* [http://animaldiversity.ummz.umich.edu/site/accounts/information/Tenrec_ecaudatus.html Animal Diversity Web] (''Animal Diversity Web gebruikt een andere taxonomische indeling.'')

{{Commonscat|Tenrec ecaudatus}}
{{Appendix}}
{{Navigatie Tenrecidae}}

[[Categorie:Tenreks]]
[[Categorie:Dier uit het Afrotropisch gebied]]
[[Categorie:Endemisch dier uit Madagaskar]]
[[Categorie:IUCN-status niet bedreigd]]

title: Gewone tenrek · IUCN-status: Niet bedreigd (2014)

Rijk: Animalia (Dieren)

Stam: Chordata (Chordadieren)

Klasse: Mammalia (Zoogdieren)

Orde: Afrosoricida

Familie: Tenrecidae (Tenreks)

Onderfamilie: Tenrecinae (Echte tenreks)

Geslacht: Tenrec · Lacépède, 1799

title: Soort

Portaal: Biologie · Zoogdieren