text:
# Cannibal (album)
Cannibal är den amerikanska sångerskan Keshas första EP-skiva, som utgavs 19 november 2010. Skivan följer Keshas debutalbum Animal. Kesha arbetade med producenter och låtskrivare som Dr. Luke, Benny Blanco, Ammo, Max Martin samt Bangladesh.

## Bakgrund
EP:n klassas som en "niolåtskompanjon" till Animal." Cannibal var först menad att innehålla mellan fyra och åtta låtar. Resultatet består av åtta nya låtar och en remix av debutalbumets titellåt.
Kesha började spela in albumet i september 2010 på Conway Studios med Dr. Luke som exekutiv producent. Som på debutalbumet arbetade hon med producenter och låtskrivare som Luke, Ammo, Benny Blanco och Max Martin. Kesha arbetade även med producenten Bangladesh för att hon ville "lägga till en tuffare sida på musiken". Albumet spelades in på två veckor och hon ville skapa "bra, positiv [och dansbar] musik". Hon sa, "Det känns som att jag förhoppningsvis gör en väldigt ungdomlig och ovördnadsfull musik till ungar i tonåren. Det känns som att föräldrar inte förstår, men att ungarna gör det. Och de förtjänar bättre, positivare musik."

## Komposition
Musikalt sett är låtarna på Cannibal av genren danspop och de innehar element av electro och electropop i dess produktion och beats. Genom albumet framstår användandet av Auto-Tune och vocoders. Titellåten, "Cannibal", använder dansdrivna syntar. I låten sjunger Kesha om tendenser att äta män och hon nämner även seriemördaren Jeffrey Dahmer. "Blow" visar en mörkare sida av Kesha med textrader som: "We get what we want/ We do what you don't." Låten är en dominant electrolåt med syntar. Röstmässigt joddlar Kesha vid vissa tillfällen, vilket är kombinerat med Auto-Tune.
I "Sleazy" ändrar Kesha sin vanliga "prat-sångstil" till rappande. Hon rappar över en dånande basgång och pratar om rika män som stöter på henne och försöker köpa hennes uppmärksamhet. Låten har jämförts med flera låtar, bland annat; "skrytet" ur Gwen Stefanis "Hollaback Girl", "attityden" ur Jennifer Lopez "Love Don't Cost a Thing" och "en nypa" av Lil Waynes "Milli". "The Harold Song" har blivit kallad albumets powerballad som visar en mer sårbar sida av Kesha.

## Singlar
"We R Who We R" utgavs som albumets första singeln den 22 oktober 2010. Kesha sade att hon blev påverkad av tonårssjälvmord och särskilt av Tyler Clementi som begick självmord när han blev outad som homosexuell av sin rumskompis. Hon sa, "Jag blev verkligen påverkad av de där självmorden eftersom jag själv har varit ett hatobjekt. Jag har ingen aning om hur de här ungarna kände. Vad jag går igenom är ingenting jämfört med vad de behövde gå igenom. Kom bara ihåg att saker och ting faktiskt blir bättre och man måste hylla vem man är." Hon hoppades också att låten skulle bli en hymn för "konstiga personer" och sa, "Varje udda egenskap man har är vacker och gör livet intressant. Förhoppningsvis fångar låten verkligen känslan att vilja hylla vem man är." "We R Who We R" debuterade som nummer ett på Billboard Hot 100 med 280 000 nedladdningar. Låten blev då den sjuttonde låten i listans historia att debuterade som nummer ett. Låten nådde även nummer ett i Australien och nummer två i Kanada.

### Promosinglar
"Sleazy" släpptes på iTunes den 29 oktober 2010 som en del i nedräkningen till Cannibal. Titellåten, "Cannibal", utgavs den 5 november 2010. Den 12 november 2010 utgavs "Blow" som den sista singeln i nedräkningen.

## Låtlista
| Nr | Titel                    | Kompositör                                                  | Producent(er)                                  | Längd |
| -- | ------------------------ | ----------------------------------------------------------- | ---------------------------------------------- | ----- |
| 1. | Cannibal                 | Kesha Sebert, Joshua Coleman, Mathieu Jomphe, Pebe Sebert   | Ammo, Billboard                                | 3:14  |
| 2. | We R Who We R            | K. Sebert, Lukasz Gottwald, Benjamin Levin, Coleman         | Dr. Luke, Benny Blanco, Ammo                   | 3:24  |
| 3. | Sleazy                   | K. Sebert, Gottwald, Levin, Shondrae Crawford, Klas Åhlund  | Dr. Luke, Benny Blanco, Bangladesh             | 3:25  |
| 4. | Blow                     | K. Sebert, Gottwald, Levin, Åhlund, Max Martin, Allan Grigg | Dr. Luke, Benny Blanco, Max Martin, Kool Kojak | 3:40  |
| 5. | The Harold Song          | K. Sebert, Coleman                                          | Ammo                                           | 3:58  |
| 6. | Crazy Beautiful Life     | K. Sebert, Gottwald, Martin, Pebe Sebert                    | Dr. Luke                                       | 2:50  |
| 7. | Grow a Pear              | K. Sebert, Gottwald, Levin, Martin                          | Dr. Luke, Benny Blanco, Max Martin             | 3:28  |
| 8. | C U Next Tuesday         | K. Sebert, David Gamson, Marc Nelkin                        | David Gamson                                   | 3:45  |
| 9. | Animal (Billboard Remix) | K. Sebert, Gottwald, Greg Kurstin, P. Sebert                | Billboard                                      | 4:15  |

## Topplistor
| Topplista (2010)  | Högsta position |
| ----------------- | --------------- |
| Grekland[A]       | 67              |
| Kanada            | 14              |
| Nya Zeeland[A]    | 34              |
| USA Billboard 200 | 15              |
| Österrike[A]      | 67              |

- A^  I vissa länder gick Cannibal in på listor tillsammans med Animal under titeln Animal + Cannibal.

## Utgivningshistorik
| Land        | Datum            | Skivbolag                |
| ----------- | ---------------- | ------------------------ |
| Australien  | 19 november 2010 | Sony Music Entertainment |
| Tyskland    | 19 november 2010 | Sony Music Entertainment |
| Nya Zeeland | 22 november 2010 | Sony Music Entertainment |
| USA         | 22 november 2010 | RCA Records              |
| Kanada      | 22 november 2010 | RCA Records              |

wikiname: svwiki

title: Cannibal (album)

in_language: sv

wikitext:
{{Album infobox
| Namn        = Cannibal
| Typ         = [[EP]]
| Artist      = [[Kesha]]
| Utgivning   = 19 november 2010
(se [[#Utgivningshistorik|utgivningshistorik]])
| Inspelad    = September 2010;
Conway Recording Studios
([[Hollywood]], [[Los Angeles, Kalifornien]])
| Genre       = [[Danspop]], [[electropop]]
| Längd       = 31:59
| Skivbolag   = [[RCA Records|RCA]]
| Producent   = [[Dr. Luke]] (även [[exekutiv producent|exekutiv]].), [[Benny Blanco]], [[Billboard (producent)|Billboard]], [[Ammo]], [[Max Martin]], [[Shondrae Crawford|Bangladesh]]
| Förra album = ''[[Animal]]''
(2010)
| Detta album = '''''Cannibal'''''
(2010)
| Nästa album = ''[[I Am the Dance Commander + I Command You to Dance: The Remix Album|I Am the Dance Commander + I Command You to Dance]]''
(2011)
}}
'''''Cannibal''''' är den amerikanska sångerskan [[Kesha]]s första [[EP|EP-skiva]], som utgavs 19 november 2010. Skivan följer Keshas debutalbum ''[[Animal]]''. Kesha arbetade med producenter och låtskrivare som [[Dr. Luke]], [[Benny Blanco]], [[Ammo]], [[Max Martin]] samt [[Bangladesh (producent)|Bangladesh]].

== Bakgrund ==
EP:n klassas som en "niolåtskompanjon" till ''Animal''."<ref name="Montgomery1">{{webbref|url=http://www.mtv.com/news/articles/1649918/20101013/kesha_.jhtml|titel=Kesha To Return With Cannibal On November 22|datum=2010-10-13|förnamn=James|efternamn=Montgomery|verk=''MTV News''|utgivare=MTV Networks (Viacom)|språk=engelska|hämtdatum=2010-10-13|arkivurl=https://web.archive.org/web/20101016074427/http://www.mtv.com/news/articles/1649918/20101013/kesha_.jhtml|arkivdatum=2010-10-16}}</ref> ''Cannibal'' var först menad att innehålla mellan fyra och åtta låtar. Resultatet består av åtta nya låtar och en remix av debutalbumets titellåt.<ref name="Montgomery1"/><ref name="EW1">{{webbref|url=http://music-mix.ew.com/2010/10/14/keha-new-album-cannibal/|titel=Kesha talks to EW about upcoming album 'Cannibal': 'It's fun as s--!'|förnamn=Tanner|efternamn= Stransky|datum=2010-10-14|verk=''Music Mix''. ''Entertainment Weekly''|utgivare=Time Inc|språk=engelska|hämtdatum=2010-10-14}}</ref>

Kesha började spela in albumet i september 2010 på Conway Studios med Dr. Luke som exekutiv producent. Som på debutalbumet arbetade hon med producenter och låtskrivare som Luke, Ammo, Benny Blanco och [[Max Martin]].<ref>{{webbref|url=http://www.billboard.com/features/dr-luke-the-billboard-cover-story-1004112877.story#/features/dr-luke-the-billboard-cover-story-1004112877.story|titel=Dr. Luke: The Billboard Cover Story|datum=2010-09-03|förnamn=Chris|efternamn=Willman|verk=Billboard|utgivare=Nielsen Business Media|språk=engelska|hämtdatum=2010-09-03|arkivurl=https://archive.today/20121203034925/http://www.billboard.com/news/dr-luke-the-billboard-cover-story-1004112877.story#/features/dr-luke-the-billboard-cover-story-1004112877.story|arkivdatum=2012-12-03}}</ref> Kesha arbetade även med producenten Bangladesh för att hon ville "lägga till en tuffare sida på musiken".<ref name="Bangrap">{{webbref|url=http://www.rap-up.com/2010/09/18/kesha-wants-to-be-gangster-says-producer/|titel=Kesha Wants to Be ‘Gangster,’ Says Producer|utgivare=''Rap-Up''|språk=engelska|hämtdatum=2010-10-13|arkivurl=https://web.archive.org/web/20100923155027/http://www.rap-up.com/2010/09/18/kesha-wants-to-be-gangster-says-producer/|arkivdatum=2010-09-23}}</ref> Albumet spelades in på två veckor och hon ville skapa "bra, positiv [och dansbar] musik".<ref name="EW1"/> Hon sa, "Det känns som att jag förhoppningsvis gör en väldigt ungdomlig och ovördnadsfull musik till ungar i tonåren. Det känns som att föräldrar inte förstår, men att ungarna gör det. Och de förtjänar bättre, positivare musik."<ref name="EW1"/>

== Komposition ==
Musikalt sett är låtarna på ''Cannibal'' av genren [[danspop]] och de innehar element av [[electro]] och [[electropop]] i dess produktion och [[beat]]s.<ref name="Blow1">{{webbref|url=http://www.mtv.com/news/articles/1652152/20101112/kesha_.jhtml|titel=Kesha Loses Her Mind On 'Blow'|efternamn=Vena|förnamn=Jocelyn|datum=2010-11-12|verk=''MTV News''|utgivare=MTV Networks (Viacom)|språk=engelska|hämtdatum=2010-11-19|arkivurl=https://web.archive.org/web/20101115021811/http://www.mtv.com/news/articles/1652152/20101112/kesha_.jhtml|arkivdatum=2010-11-15}}</ref> Genom albumet framstår användandet av [[Auto-Tune]] och [[vocoder]]s.<ref name="Grischow">{{webbref|url=http://music.ign.com/articles/113/1135585p1.html |titel=Kesha: Cannibal Review. Worthy accompaniment to debut or cash grab? |datum=2010-11-18 |efternamn=Grischow |förnamn=Chad |verk=''IGN'' |utgivare=IGN Entertainment, Inc |språk=engelska |hämtdatum=2010-11-19 |arkivurl=https://web.archive.org/web/20101123025353/http://music.ign.com/articles/113/1135585p1.html |arkivdatum=2010-11-23 }}</ref> Titellåten, "Cannibal", använder dansdrivna syntar. I låten sjunger Kesha om tendenser att äta män och hon nämner även seriemördaren [[Jeffrey Dahmer]].<ref name="MTV1">{{webbref|url=http://www.mtv.com/news/articles/1651590/20101105/kesha_.jhtml|titel=Kesha Is A 'Cannibal' On Her New Track|efternamn=Vena|förnamn=Jocelyn|datum=2010-11-05|verk=''MTV News''|utgivare=MTV Networks (Viacom)|språk=engelska|hämtdatum=2010-11-19|arkivurl=https://web.archive.org/web/20130514234629/http://www.mtv.com/news/articles/1651590/keha-cannibal-on-her-new-track.jhtml|arkivdatum=2013-05-14}}</ref> "Blow" visar en mörkare sida av Kesha med textrader som: "We get what we want/ We do what you don't."<ref name="Blow1"/> Låten är en dominant electrolåt med syntar. Röstmässigt joddlar Kesha vid vissa tillfällen, vilket är kombinerat med Auto-Tune.<ref name="Blow1"/>

I "Sleazy" ändrar Kesha sin vanliga "prat-sångstil" till rappande.<ref name="Vena1"/> Hon rappar över en dånande basgång och pratar om rika män som stöter på henne och försöker köpa hennes uppmärksamhet. Låten har jämförts med flera låtar, bland annat; "skrytet" ur [[Gwen Stefani]]s "[[Hollaback Girl]]", "attityden" ur [[Jennifer Lopez]] "Love Don't Cost a Thing" och "en nypa" av [[Lil Wayne]]s "Milli".<ref name="Vena1">{{webbref|url=http://www.mtv.com/news/articles/1651081/20101029/kesha_.jhtml|titel=Kesha Gets 'Sleazy' On New Cannibal Track|efternamn=Vena|förnamn=Jocelyn|datum=2010-10-29|verk=''MTV News''|utgivare=MTV Networks (Viacom)|språk=engelska|hämtdatum=2010-10-29|arkivurl=https://web.archive.org/web/20120625132148/http://www.mtv.com/news/articles/1651081/keha-gets-sleazy-on-new-cannibal-track.jhtml|arkivdatum=2012-06-25}}</ref> "The Harold Song" har blivit kallad albumets [[powerballad]] som visar en mer sårbar sida av Kesha.<ref name="Grischow"/>

== Singlar ==
"[[We R Who We R]]" utgavs som albumets första singeln den 22 oktober 2010.<ref>{{webbref|url=http://itunes.apple.com/ca/album/we-r-who-we-r-single/id398439652 |titel=We R Who We R - Single (Canada) |verk=''iTunes Store'' |utgivare=Apple Inc |språk=engelska |hämtdatum=2010-10-26 |arkivurl=https://web.archive.org/web/20101108070927/http://itunes.apple.com/ca/album/we-r-who-we-r-single/id398439652 |arkivdatum=2010-11-08 }}</ref> Kesha sade att hon blev påverkad av tonårssjälvmord och särskilt av Tyler Clementi som begick självmord när han blev [[outande|outad som homosexuell]] av sin rumskompis.<ref name="RollingStone">{{webbref|förnamn=Patrick|efternamn=Doyle|titel=Kesha Says New Single Addresses Teen Suicides|url=http://www.rollingstone.com/music/news/51942/221573|datum=2010-10-18|verk=Rolling Stone|utgivare=Wenner Media LLC|språk=engelska|hämtdatum=2010-11-03|arkivurl=https://web.archive.org/web/20101021233209/http://www.rollingstone.com/music/news/51942/221573|arkivdatum=2010-10-21}}</ref> Hon sa, "Jag blev verkligen påverkad av de där självmorden eftersom jag själv har varit ett hatobjekt. Jag har ingen aning om hur de här ungarna kände. Vad jag går igenom är ingenting jämfört med vad de behövde gå igenom. Kom bara ihåg att saker och ting faktiskt blir bättre och man måste hylla vem man är." Hon hoppades också att låten skulle bli en hymn för "konstiga personer" och sa, "Varje udda egenskap man har är vacker och gör livet intressant. Förhoppningsvis fångar låten verkligen känslan att vilja hylla vem man är."<ref name="RollingStone"/> "We R Who We R" debuterade som nummer ett på [[Billboard Hot 100|''Billboard'' Hot 100]] med 280 000 nedladdningar.<ref name="Lamb40">{{webbref|url=http://top40.about.com/b/2010/11/03/kehas-we-r-who-we-r-to-debut-at-1-on-billboard-hot-100.htm|titel=Kesha's "We R Who We R" To Debut At #1 on Billboard Hot 100|datum=2010-11-03|efternamn=Lam|förnamn=Bill|verk=''About.com''|utgivare=The New York Times Company|språk=engelska|hämtdatum=2010-11-03|arkivurl=https://web.archive.org/web/20131224112812/http://top40.about.com/b/2010/11/03/kehas-we-r-who-we-r-to-debut-at-1-on-billboard-hot-100.htm|arkivdatum=2013-12-24}}</ref> Låten blev då den sjuttonde låten i listans historia att debuterade som nummer ett. Låten nådde även nummer ett i Australien och nummer två i Kanada.<ref name="CAN">{{webbref |url=http://en-ca.nielsen.com/content/dam/nielsen/en_ca/documents/pdf/newsletters/billboard_canadian-update/Nielsen%20Music%20Canadian%20Update.pdf |titel=Nielsen Music: Canadian Update (November 5, 2010) |utgivare=Nielsen Business Media, Inc |arkivurl=https://www.webcitation.org/5tzBIIElp?url=http://en-ca.nielsen.com/content/dam/nielsen/en_ca/documents/pdf/newsletters/billboard_canadian-update/Nielsen%20Music%20Canadian%20Update.pdf |arkivdatum=2010-11-04 |språk=engelska |hämtdatum=2010-11-04 }}</ref><ref>{{webbref|url=http://www.australian-charts.com/showitem.asp?interpret=Ke%24ha&titel=We+R+Who+We+R&cat=s |titel=Australian-charts.com - Kesha - We R Who We R |verk=''ARIA Top 50 Singles'' |språk=engelska |utgivare=Hung Medien |hämtdatum=2010-11-13 }}</ref>

=== Promosinglar ===
"[[Sleazy]]" släpptes på [[iTunes Store|iTunes]] den 29 oktober 2010 som en del i nedräkningen till ''Cannibal''.<ref>{{webbref|url=http://itunes.apple.com/WebObjects/MZStore.woa/wa/viewRoom?fcId=400963750&id=15|titel=Kesha : Countdown to Cannibal|verk=''iTunes Store''|utgivare=Apple Inc|språk=engelska|hämtdatum=2010-11-02}}</ref> Titellåten, "Cannibal", utgavs den 5 november 2010.<ref>{{webbref|url=http://itunes.apple.com/au/album/cannibal-single/id401208110|titel=Cannibal - Single|verk=''iTunes Store''|utgivare=Apple Inc|språk=engelska|hämtdatum=2010-11-04}}</ref> Den 12 november 2010 utgavs "Blow" som den sista singeln i nedräkningen.<ref>{{webbref|url=http://itunes.apple.com/au/album/blow-single/id403567735 |titel=Blow - Single |verk=''Itunes Store'' |utgivare=Apple Inc |språk=engelska |hämtdatum=2010-11-14 |arkivurl=https://web.archive.org/web/20121111142329/https://itunes.apple.com/au/album/blow-single/id403567735 |arkivdatum=2012-11-11 }}</ref>

== Låtlista ==
{{Låtlista
| extra_column    = Producent(er)
| writing_credits = yes
| title1          = Cannibal
| writer1         = [[Kesha|Kesha Sebert]], Joshua Coleman, Mathieu Jomphe, Pebe Sebert
| extra1          = [[Ammo]], [[Billboard (producent)|Billboard]]
| length1         = 3:14
| title2          = [[We R Who We R]]
| writer2         = K. Sebert, [[Dr. Luke|Lukasz Gottwald]], [[Benny Blanco|Benjamin Levin]], Coleman
| extra2          = Dr. Luke, Benny Blanco, Ammo
| length2         = 3:24
| title3          = [[Sleazy]]
| writer3         = K. Sebert, Gottwald, Levin, [[Bangladesh (producent)|Shondrae Crawford]], [[Klas Åhlund]]
| extra3          = Dr. Luke, Benny Blanco, Bangladesh
| length3         = 3:25
| title4          = [[Blow (sång)|Blow]]
| writer4         = K. Sebert, Gottwald, Levin, Åhlund, [[Max Martin]], Allan Grigg
| extra4          = Dr. Luke, Benny Blanco, Max Martin, [[Kool Kojak]]
| length4         = 3:40
| title5          = The Harold Song
| writer5         = K. Sebert, Coleman
| extra5          = Ammo
| length5         = 3:58
| title6          = Crazy Beautiful Life
| writer6         = K. Sebert, Gottwald, Martin, Pebe Sebert
| extra6          = Dr. Luke
| length6         = 2:50
| title7          = Grow a Pear
| writer7         = K. Sebert, Gottwald, Levin, Martin
| extra7          = Dr. Luke, Benny Blanco, Max Martin
| length7         = 3:28
| title8          = C U Next Tuesday
| writer8         = K. Sebert, David Gamson, Marc Nelkin
| extra8          =David Gamson
| length8         = 3:45
| title9          = Animal
| note9           = Billboard Remix
| writer9         = K. Sebert, Gottwald, Greg Kurstin, P. Sebert
| extra9          = Billboard
| length9         = 4:15
}}

== Topplistor ==
{| class="wikitable sortable"
!Topplista (2010)
!Högsta
position
|-
| [[International Federation of the Phonographic Industry|Grekland]]<ref>{{webbref|url=http://www.ifpi.gr/chart01.htm |titel=Top 75 Combined Repertoire |utgivare=International Federation of the Phonographic Industry |verk=''IFPI Greece'' |språk=grekiska |hämtdatum=2010-12-07 |arkivurl=https://web.archive.org/web/20040630051733/http://www.ifpi.gr/chart01.htm |arkivdatum=2004-06-30 }}</ref>{{Ref_label|A|A|none}}
|align="center"| 67
|-
|[[Canadian Albums Chart|Kanada]]<ref name="Billboard Album info">{{webbref|titel=Canadian Albums - Week of December 11, 2010
|url=http://www.billboard.com/charts/canadian-albums#/charts/canadian-albums?chartDate=2010-12-11|verk=Billboard|utgivare=Prometheus Global Media|språk=engelska|hämtdatum=2010-12-02}}</ref>
|align="center"|14
|-
| [[Recording Industry Association of New Zealand|Nya Zeeland]]<ref name="hung">{{Webbref|url = http://charts.org.nz/showitem.asp?interpret=Ke%24ha&titel=Animal+%2B+Cannibal&cat=a|titel = Ke$ha - Animal + Cannibal|verk = ''charts.org.nz''|utgivare = Hung Medien|hämtdatum = 1 december 2010|arkivurl = https://web.archive.org/web/20120412021805/http://charts.org.nz/showitem.asp?interpret=Ke%24ha&titel=Animal+%2B+Cannibal&cat=a|arkivdatum = 12 april 2012}}</ref>{{Ref_label|A|A|none}}
| align="center"|34
|-
| USA [[Billboard 200|''Billboard'' 200]]<ref name="Cannibal sales">{{webbref|url=http://www.billboard.com/#/news/kanye-west-nicki-minaj-score-big-debuts-1004132784.story?tag=hpfeed|titel=Kanye West, Nicki Minaj Score Big Debuts on Billboard 200|efternamn=Caulfield|förnamn=Keith|datum=2010-12-01|verk=Billboard|utgivare=Prometheus Global Media|språk=engelska|hämtdatum=2010-12-01}}</ref>
| align="center"|15
|-
| [[International Federation of the Phonographic Industry|Österrike]]<ref name="hung"/>{{Ref_label|A|A|none}}
| align="center"|67
|}

* '''A'''{{Note_label|A|A|none}} I vissa länder gick ''Cannibal'' in på listor tillsammans med ''Animal'' under titeln ''Animal + Cannibal''.

== Utgivningshistorik ==
{|class="wikitable"
!  Land
!  Datum
!  Skivbolag
|-
| Australien<ref>{{webbref|url=http://itunes.apple.com/au/album/cannibal/id402410451|titel=Kesha - Cannibal (Australia)|verk=''iTunes Store''|utgivare=Apple Inc|språk=engelska|hämtdatum=2010-11-18}}</ref>
| rowspan="2"|19 november 2010
|rowspan="3"| [[Sony Music Entertainment]]
|-
| Tyskland<ref>{{webbref |url=http://www.amazon.de/Cannibal/dp/B004AOIWS4/ref=sr_shvl_album_2?ie=UTF8&qid=1289876441&sr=301-2 |titel=Cannibal (Kesha album) MP3 |utgivare=Amazon.com |språk=engelska |hämtdatum=2010-11-16 |arkivurl=https://archive.is/20120524160943/http://www.amazon.de/Cannibal/dp/B004AOIWS4/ref=sr_shvl_album_2?ie=UTF8&qid=1289876441&sr=301-2 |arkivdatum=24 maj 2012 }}</ref>
|-
| Nya Zeeland<ref>{{webbref|url=http://itunes.apple.com/nz/preorder/cannibal/id402469541|titel=Kesha - Cannibal (New Zealand)|verk=''Itunes''|utgivare=Apple Inc|språk=engelska|hämtdatum=2010-11-11}}</ref>
|rowspan="3"|22 november 2010
|-
| USA<ref name="Amazon">{{webbref|url=http://www.amazon.com/Cannibal-Kesha/dp/B0046M14RG|titel=Cannibal (Kesha album) Audio CD|utgivare=Amazon.com|språk=engelska|hämtdatum=2010-10-14}}</ref>
|rowspan="2"| [[RCA Records]]
|-
| Kanada<ref>{{webbref|url=http://itunes.apple.com/ca/album/cannibal/id402410451|titel=Kesha - Cannibal (Canada)|verk=''Itunes''|utgivare=Apple Inc|språk=engelska|hämtdatum=2010-11-22}}</ref>
|}

== Referenser ==
{{enwp|url=http://en.wikipedia.org/w/index.php?title=Cannibal_%28EP%29&oldid=400876861|artikel=Cannibal (EP)}}
=== Noter ===
<references/>

{{Kesha}}

[[Kategori:Album av Kesha]]
[[Kategori:Album utgivna på RCA Records]]
[[Kategori:Amerikanska EP-skivor]]
[[Kategori:EP-skivor 2010]]
[[Kategori:Album producerade av Max Martin]]

title: EP-skiva av Kesha

Utgivning: 19 november 2010 · (se utgivningshistorik)

Inspelat: September 2010; · Conway Recording Studios · (Hollywood, Los Angeles, Kalifornien)

Genre: Danspop, electropop

Skivbolag: RCA

Producent: Dr. Luke (även exekutiv.), Benny Blanco, Billboard, Ammo, Max Martin, Bangladesh

title: Kesha-kronologi

Animal · (2010): Cannibal · (2010) · I Am the Dance Commander + I Command You to Dance · (2011)


text:
# Newcastle upon Tyne
Newcastle upon Tyne, City of Newcastle upon Tyne (łac. Novum Castellum super Tinam) – miasto i dystrykt metropolitalny w północno-wschodniej Anglii (Wielka Brytania), w hrabstwie ceremonialnym Tyne and Wear, położone na północnym brzegu rzeki Tyne, nieopodal jej ujścia do Morza Północnego. Wchodzi w skład aglomeracji Tyneside. W 2021 roku miasto liczyło 286 445 mieszkańców.

## Historia
Badania archeologiczne udowodniły istnienie prehistorycznych osad ludzkich przy ujściu rzeki Tyne, jednak historia Newcastle znana jest od czasów panowania cesarza Hadriana. Za jego rządów (I w. n.e.) wybudowano Wał Hadriana, stanowiący granicę imperium rzymskiego. W owym czasie powstał też warowny obóz i pierwszy most nad Tyne.
W 1080 roku Robert II Krótkoudy, syn Wilhelma Zdobywcy, wzniósł tu drewniany zamek, od którego pochodzi nazwa miasta. W średniowieczu pełnił on funkcję obronną, strzegąc ujścia rzeki. Budowla stanowiła również główną bazę wypraw przeciwko Szkocji. W XII wieku drewnianą konstrukcję The Castle zastąpiono kamienną. Była to solidna forteca z charakterystycznymi wieżyczkami.
W wiekach średnich miasto stało się głównym europejskim ośrodkiem wydobycia węgla kamiennego. Uruchomiono rzeczny port wywozowy, dzięki któremu węgiel stał się szeroko stosowany w całym kraju. W wiekach XIV i XV wydobycie osiągnęło ogromne rozmiary. W XIX wieku następował dalszy rozwój, charakteryzujący się powstaniem przemysłu maszynowego i stalowego. Powstała tu wówczas jedna z największych na świecie stoczni okrętowych. Dobrze prosperująca baza stoczniowa przeobraziła się z czasem w wielki kompleks przemysłowy.
W ostatnich dziesięcioleciach przemysł stoczniowy podupadł, co przełożyło się na wzrost bezrobocia. Obecnie miasto zatraca swój robotniczy charakter, wzrosło znaczenie przemysłu elektronicznego i maszynowego.

## Architektura
W centrum Newcastle dominują budynki XIX-wieczne, często wzniesione w stylu klasycystycznym; sporo jest też budowli posiadających znacznie dłuższą historię. Są to przede wszystkim kościoły (katedra św. Mikołaja) i średniowieczny zamek (Blake Gate z XIII wieku).
Symbolem Newcastle jest wielki zielony Tyne Bridge, będący pierwowzorem mostu portowego w Sydney. Łukowa budowla z 1928 roku, wykonana ze stali, ma rozpiętość 162 metrów i jest najdłuższą taką konstrukcją na Wyspach Brytyjskich.
Z architektonicznego punktu widzenia ciekawe pozostają fasady kamienic przy Grey Street. Pochodzący z połowy XIX wieku budynek dworca kolejowego uważany jest za jeden z okazalszych w północnej Anglii.
Zbudowany w 1091 roku kościół (od 1882 katedra) pod wezwaniem Mikołaja z Miry, opiekuna żeglarzy, od wzniesienia wieży latarniowej w 1448 był punktem nawigacyjnym dla jednostek pływających po rzece Tyne. Wieża mierzy 58,5 m od podstawy dzwonnicy. 6 grudnia 2011, dzięki dotacji 20 000 funtów od Fenwick Family Trust, po 40 latach przywrócono iluminację szczytu wieży.

## Gospodarka
Newcastle było niegdyś miastem robotniczym, o dużej koncentracji przemysłu, i wielkim ośrodkiem stoczniowym. Po upadku tych sektorów wiele budynków poprzemysłowych pozostaje niewykorzystanych, jednak władze samorządowe starają się rewitalizować opuszczone obszary. Byłe fabryki zamieniane są na obiekty mieszkalne i kulturalne.
W mieście istnieje browar.
Jest ośrodkiem przemysłu stoczniowego, maszynowego, elektrotechnicznego, chemicznego oraz wydobycia węgla kamiennego.

## Transport
Na północno-zachodnich peryferiach miasta znajduje się międzynarodowy port lotniczy. Przez Newcastle przebiega autostrada A1, prowadząca ze Szkocji w głąb Anglii.
Promy przedsiębiorstwa DFDS Seaways zapewniają regularne połączenia z Norwegią i Holandią.
Miasto położone jest na linii kolejowej East Coast Main Line, prowadzącej z Londynu do Edynburga.
W Newcastle istnieje kolej aglomeracyjna (metropolitalna), o nazwie Tyne and Wear Metro, łącząca jego centrum z okolicznymi miastami hrabstwa Tyne and Wear.

## Sport
Miasto stanowi siedzibę klubu piłkarskiego Newcastle United.

## Administracja
Na terenie dystryktu Newcastle upon Tyne (tożsamego z obszarem miasta) istnieje 6 pomocniczych jednostek samorządowych, zwanych parafiami cywilnymi: Blakelaw and North Fenham, Brunswick, Dinnington, Hazlerigg, North Gosforth i Woolsington.

## Miasta partnerskie
| - Bergen, Norwegia - Groningen, Holandia - Gelsenkirchen, Niemcy - Nancy, Francja - Taiyuan, Chińska Republika Ludowa - Atlanta, Stany Zjednoczone | - Hajfa, Izrael - Newcastle, Australia - Newcastle, Południowa Afryka - Malmö, Szwecja - Little Rock, Stany Zjednoczone - Gdańsk, Polska |

wikiname: plwiki

title: Newcastle upon Tyne

in_language: pl

wikitext:
{{Miejscowość infobox
 |nazwa                        = Newcastle upon Tyne
 |nazwa oryginalna             =
 |zdjęcie                      = College of various Newcastle landmarks.jpg
 |opis zdjęcia                 =
 |alt zdjęcia                  =
 |herb                         = Coat of arms of Newcastle upon Tyne City Council.png
 |flaga                        =
 |dopełniacz nazwy             = Newcastle upon Tyne
 |państwo                      = Anglia
 |1. jednostka administracyjna = [[North East England|North East]]
 |2. jednostka administracyjna = [[Tyne and Wear]]
 |powierzchnia                 = 113<ref>{{Encyklopedia Britannica |id = place/Newcastle-upon-Tyne-England |tytuł = Newcastle upon Tyne |data dostępu = 2016-01-31}}</ref>
 |wysokość                     =
 |rok                          = 2021
 |liczba ludności              = 286 445
 |gęstość zaludnienia          = 2624
 |numer kierunkowy             = 0191
 |kod pocztowy                 =
 |tablice rejestracyjne        =
 |kod mapy                     = Tyne and Wear
 |współrzędne                  = 54°58′26″N 1°36′48″W
 |commons                      = Category:Newcastle upon Tyne
 |www                          = http://www.newcastle.gov.uk
}}
[[Plik:Newcastle upon Tyne UK locator map.svg|thumb|240px|Położenie Newcastle upon Tyne na mapie hrabstwa [[Tyne and Wear]]]]

'''Newcastle upon Tyne''', City<ref group =uwaga>Miasto od 1882 roku posiada [[miasta ze statusem city w Wielkiej Brytanii|status {{K|la|city}}]].</ref> of Newcastle upon Tyne ({{łac.|Novum Castellum super Tinam}}) – miasto i [[dystrykt metropolitalny]]<ref group=uwaga>Pod tym względem Newcastle przypomina polskie [[miasto na prawach powiatu]].</ref> w północno-wschodniej [[Anglia|Anglii]] ([[Wielka Brytania]]), w hrabstwie ceremonialnym [[Tyne and Wear]], położone na północnym brzegu rzeki [[Tyne]], nieopodal jej ujścia do [[Morze Północne|Morza Północnego]]. Wchodzi w skład aglomeracji [[Tyneside]]. W 2021 roku miasto liczyło 286 445 mieszkańców<ref>{{Cytuj |tytuł = Figure 1: Explore population characteristics of individual BUAs |data dostępu = 2023-08-18 |opublikowany = www.ons.gov.uk |url = https://www.ons.gov.uk/visualisations/dvc2257a/fig1/datadownload.xlsx |język = en}}</ref>.

== Historia ==
Badania archeologiczne udowodniły istnienie prehistorycznych osad ludzkich przy ujściu rzeki Tyne, jednak historia Newcastle znana jest od czasów panowania cesarza [[Hadrian]]a. Za jego rządów (I w. n.e.) wybudowano [[Wał Hadriana]], stanowiący granicę [[Cesarstwo Rzymskie|imperium rzymskiego]]. W owym czasie powstał też warowny obóz i pierwszy most nad Tyne.

[[Plik:Image-Newcastle castle keep 2.jpg|thumb|left|200px|Kamienny zamek z XII wieku]]
[[Plik:Newcastle upon Tyne, England.jpg|thumb|left|200px|[[Katedra św. Mikołaja w Newcastle|Katedra św. Mikołaja]]]]

W 1080 roku [[Robert II Krótkoudy]], syn [[Wilhelm Zdobywca|Wilhelma Zdobywcy]], wzniósł tu drewniany zamek, od którego pochodzi nazwa miasta. W średniowieczu pełnił on funkcję obronną, strzegąc ujścia rzeki. Budowla stanowiła również główną bazę wypraw przeciwko Szkocji. W XII wieku drewnianą konstrukcję ''The Castle'' zastąpiono kamienną. Była to solidna forteca z charakterystycznymi wieżyczkami.

W wiekach średnich miasto stało się głównym europejskim ośrodkiem wydobycia węgla kamiennego<ref>{{Cytuj książkę|autor =Barbara Freese|tytuł=Coal: A Human History|język=en|data=2016|wydawca=Basic Books|miejsce=New York|strony=21}}</ref>. Uruchomiono [[Port rzeczny|rzeczny port]] wywozowy, dzięki któremu węgiel stał się szeroko stosowany w całym kraju. W wiekach XIV i XV wydobycie osiągnęło ogromne rozmiary. W XIX wieku następował dalszy rozwój, charakteryzujący się powstaniem [[przemysł maszynowy|przemysłu maszynowego]] i stalowego. Powstała tu wówczas jedna z największych na świecie stoczni okrętowych. Dobrze prosperująca baza stoczniowa przeobraziła się z czasem w wielki kompleks przemysłowy.

W ostatnich dziesięcioleciach przemysł stoczniowy podupadł, co przełożyło się na wzrost bezrobocia. Obecnie miasto zatraca swój robotniczy charakter, wzrosło znaczenie przemysłu elektronicznego i maszynowego.

== Architektura ==
W centrum Newcastle dominują budynki XIX-wieczne, często wzniesione w stylu [[Klasycyzm|klasycystycznym]]; sporo jest też budowli posiadających znacznie dłuższą historię. Są to przede wszystkim kościoły ([[katedra św. Mikołaja w Newcastle|katedra św. Mikołaja]]) i średniowieczny zamek (Blake Gate z XIII wieku).

Symbolem Newcastle jest wielki zielony [[Tyne Bridge]], będący pierwowzorem [[Sydney Harbour Bridge|mostu portowego w Sydney]]. Łukowa budowla z 1928 roku, wykonana ze stali, ma rozpiętość 162 metrów i jest najdłuższą taką konstrukcją na [[Wyspy Brytyjskie|Wyspach Brytyjskich]].

Z architektonicznego punktu widzenia ciekawe pozostają fasady kamienic przy Grey Street. Pochodzący z połowy XIX wieku budynek dworca kolejowego uważany jest za jeden z okazalszych w północnej Anglii.

Zbudowany w 1091 roku kościół (od 1882 katedra) pod wezwaniem [[Mikołaj z Miry|Mikołaja z Miry]], opiekuna żeglarzy<ref name=genuki>{{cytuj stronę|url=http://www.genuki.bpears.org.uk/NBL/Newcastle/StNicholas/#ChurchHistory|tytuł=''Newcastle, St Nicolas''|opublikowany=GenUKI|data dostępu=2016-01-31|język=en}}</ref>, od wzniesienia wieży latarniowej w 1448 był punktem nawigacyjnym dla jednostek pływających po rzece Tyne<ref name=BBC>{{cytuj stronę|url=http://www.bbc.com/news/uk-england-tyne-15985910|tytuł=''St Nicholas' Cathedral tower in Newcastle lit after 40 years''|opublikowany=BBC News|data=5 grudnia 2011|data dostępu=2016-01-31|język=en}}</ref>. Wieża mierzy 58,5 m od podstawy dzwonnicy<ref name=genuki/>. 6 grudnia 2011, dzięki dotacji 20 000 [[funt szterling|funtów]] od Fenwick Family Trust, po 40 latach przywrócono iluminację szczytu wieży<ref name=BBC/>.

== Gospodarka ==
Newcastle było niegdyś miastem robotniczym, o dużej koncentracji przemysłu, i wielkim ośrodkiem stoczniowym. Po upadku tych sektorów wiele budynków poprzemysłowych pozostaje niewykorzystanych, jednak władze samorządowe starają się rewitalizować opuszczone obszary. Byłe fabryki zamieniane są na obiekty mieszkalne i kulturalne.

W mieście istnieje browar.

Jest ośrodkiem przemysłu stoczniowego, maszynowego, elektrotechnicznego, chemicznego oraz wydobycia węgla kamiennego<ref name=PWN>{{encyklopedia PWN|id = 3946998|tytuł= Newcastle upon Tyne|data dostępu=2021-08-01}}</ref>.

== Transport ==
Na północno-zachodnich peryferiach miasta znajduje się [[Port lotniczy Newcastle International|międzynarodowy port lotniczy]]. Przez Newcastle przebiega autostrada [[autostrada A1 (Wielka Brytania)|A1]], prowadząca ze Szkocji w głąb Anglii.
Promy przedsiębiorstwa [[DFDS Seaways]] zapewniają regularne połączenia z Norwegią i Holandią.
Miasto położone jest na linii kolejowej [[East Coast Main Line]], prowadzącej z Londynu do [[Edynburg]]a.
W Newcastle istnieje [[kolej aglomeracyjna]] (metropolitalna), o nazwie [[Tyne and Wear Metro]], łącząca jego centrum z okolicznymi miastami hrabstwa Tyne and Wear.

== Sport ==
Miasto stanowi siedzibę klubu piłkarskiego [[Newcastle United F.C.|Newcastle United]].

== Administracja ==
Na terenie [[dystrykt metropolitalny|dystryktu]] Newcastle upon Tyne (tożsamego z obszarem miasta) istnieje 6 [[jednostka pomocnicza gminy|pomocniczych jednostek samorządowych]], zwanych [[parafia (jednostka administracyjna)|parafiami cywilnymi]]: [[Blakelaw and North Fenham]], [[Brunswick (Tyne and Wear)|Brunswick]], [[Dinnington (Tyne and Wear)|Dinnington]], [[Hazlerigg]], [[North Gosforth]] i [[Woolsington]]<ref>[http://data.ordnancesurvey.co.uk/doc/7000000000009784 ''Newcastle upon Tyne'']. Ordnance Survey ([[język angielski|ang.]]) [dostęp 31.01.2016]</ref>.

== Miasta partnerskie ==
{|
|valing=top|
* {{Flaga|NOR}} [[Bergen]], Norwegia
* {{Flaga|NLD}} [[Groningen]], Holandia
* {{Flaga|DEU}} [[Gelsenkirchen]], Niemcy
* {{Flaga|FRA}} [[Nancy]], Francja
* {{Flaga|CHN}} [[Taiyuan]], Chińska Republika Ludowa
* {{Flaga|USA}} [[Atlanta]], Stany Zjednoczone
|valing=top|
* {{Flaga|ISR}} [[Hajfa]], Izrael
* {{Flaga|AUS}} [[Newcastle (Australia)|Newcastle]], Australia
* {{Flaga|ZAF}} [[Newcastle (Południowa Afryka)|Newcastle]], Południowa Afryka
* {{Flaga|SWE}} [[Malmö]], [[Szwecja]]
* {{Flaga|USA}} [[Little Rock]], Stany Zjednoczone
* {{Flaga|POL}} [[Gdańsk]], Polska
|}

== Uwagi ==
{{Uwagi}}
== Przypisy ==
{{Przypisy}}

== Linki zewnętrzne ==
* [http://www.newcastle.gov.uk/ Oficjalna strona samorządowa Newcastle upon Tyne] ([[język angielski|ang.]])
* [http://www.visitnewcastlegateshead.com/ Strona poświęcona miastom Newcastle i Gateshead] ([[język angielski|ang.]]), ([[język norweski|norw.]]), ([[język hiszpański|hiszp.]]), ([[język niderlandzki|hol.]])
* Joanna Więcław-Michniewska, ''[http://web.archive.org/web/20160927211400/http://www.ap.krakow.pl/ptg/index_pliki/czasopismo/tom_4/artykuly_4/wieclaw_michniewska_necastle.pdf Newcastle upon Tyne – przemysł, nauka i rewitalizacja]'' w: ''Badania i podróże krakowskich geografów'', Tom IV, s.107–114 (2009)

{{Newcastle upon Tyne}}
{{Miasta ze statusem City w Anglii}}

{{Kontrola autorytatywna}}

[[Kategoria:Newcastle upon Tyne| ]]
[[Kategoria:Miasta w hrabstwie Tyne and Wear]]
[[Kategoria:Dystrykty hrabstwa Tyne and Wear]]
[[Kategoria:Miasta ze statusem city w Anglii]]

title: Newcastle upon Tyne

Państwo: Wielka Brytania

Kraj: Anglia

Region: North East

Hrabstwo: Tyne and Wear

Powierzchnia: 113 km²

Kod pocztowy: NE


text:
# Oktawia Nowacka
Oktawia Maria Nowacka (ur. 2 stycznia 1991 w Starogardzie Gdańskim) – polska pięcioboistka, brązowa medalistka Igrzysk Olimpijskich (2016), zdobywczyni Pucharu Świata, medalistka mistrzostw Świata, Europy i Polski.

## Życiorys
Jest zawodniczką STPP CWKS Legia Warszawa. W 2016 wywalczyła brązowy medal Igrzysk olimpijskich w Rio. W 2015 została drużynową mistrzynią świata (razem z Aleksandrą Skarzyńską i Anną Maliszewską) oraz brązową medalistką mistrzostw świata w sztafecie (z Aleksandrą Skarzyńską). Ponadto wywalczyła wicemistrzostwo Europy w sztafecie w 2013 (razem z Katarzyną Wójcik i Aleksandrą Skarzyńską) oraz brązowy medal mistrzostw świata w 2014 w sztafecie mieszanej (z Szymonem Staśkiewiczem) i brązowy medal Mistrzostw Europy w sztafecie mieszanej (z Łukaszem Klekotem). W 2014 wygrała także zawody o Puchar Świata rozgrywane w Sarasocie (Floryda).
W 2010 oraz 2022 została brązową medalistką mistrzostw Polski. W latach 2013, 2014, 2017 i 2021 była wicemistrzynią Polski. W 2015 i 2023 została mistrzynią Polski.
Po otrzymaniu kwalifikacji olimpijskiej doznała kontuzji stopy, która utrudniła przygotowania do konkurencji biegowej w ramach pięcioboju nowoczesnego oraz stawiała pod znakiem zapytania start w Igrzyskach Olimpijskich w Rio de Janeiro 2016. Ostatecznie zdążyła wyleczyć kontuzję, wystartować i zdobyć brązowy medal.
Była jednym z dwudziestu sportowców nominowanych do nagrody dla Najlepszego Sportowca Polski 2016 w 82. plebiscycie Przeglądu Sportowego. 15 listopada 2017 roku Oktawia Nowacka została matką chrzestną samolotu do przewozu VIP-ów Boeing 737-800 „Marszałek Józef Piłsudski”.
Jest żołnierzem Wojska Polskiego. Od stycznia 2018 w stopniu kaprala.
Jest weganką od 2013 i zwolenniczką praw zwierząt.

## Odznaczenia
- Srebrny Krzyż Zasługi – 2016[9]
- Złoty Medal „Za zasługi dla obronności kraju” – 2017[10]

title: Oktawia Nowacka

wikitext:
{{Sportowiec infobox
 |imię i nazwisko           = Oktawia Nowacka
 |imię i nazwisko org       =
 |dyscyplina                = pięciobój nowoczesny
 |grafika                   =
 |opis grafiki              =
 |pełne imię i nazwisko     = Oktawia Maria Nowacka
 |imię i nazwisko urodzenia =
 |data urodzenia            = [[2 stycznia]] [[1991]]
 |miejsce urodzenia         = [[Starogard Gdański]]
 |data śmierci              =
 |miejsce śmierci           =
 |obywatelstwo              =
 |wzrost                    = 180 cm
 |pozycja                   =
 |klub                      = [[ZKS Drzonków]]
 |numer w klubie            =
 |trener                    =
 |kariera juniorska         =
 |kariera seniorska         =
 |data seniorzy             =
 |kariera reprezentacyjna   =
 |data reprezentacja        =
 |kariera trenerska         =
 |faksymile                 =
 |opis faksymile            =
 |medale                    = {{Medalista infobox/reprezentacja|POL}}
{{Medalista infobox/nagłówek|IO}}
{{Medalista infobox/IO|L|Rio de Janeiro|2016|pięciobój nowoczesny|brąz}}
{{Medalista infobox/nagłówek|MŚ|PI}}
{{Medalista infobox/MŚ|PI|Berlin|2015|złoto|drużynowo}}
{{Medalista infobox/MŚ|PI|Warszawa|2014|brąz|sztafeta mieszana}}
{{Medalista infobox/MŚ|PI|Berlin|2015|brąz|sztafeta}}
{{Medalista infobox/nagłówek|[[Mistrzostwa Europy w pięcioboju nowoczesnym|Mistrzostwa Europy]]}}
{{Medalista infobox/ME|PI|Drzonków|2013|srebro|sztafeta}}
{{Medalista infobox/nagłówek|[[Światowe wojskowe igrzyska sportowe|Światowe igrzyska wojskowe]]}}
{{Medalista infobox/wiersz|1|[[Światowe Wojskowe Igrzyska Sportowe 2015|Mungyeong 2015]] | [[Pięciobój nowoczesny na Światowych Wojskowych Igrzyskach Sportowych 2015 – kobiet indywidualnie|indywidualnie]]}}
{{Medalista infobox/wiersz|1|[[Pięciobój nowoczesny na Światowych Wojskowych Igrzyskach Sportowych 2015|Mungyeong 2015]] | [[Pięciobój nowoczesny na Światowych Wojskowych Igrzyskach Sportowych 2015 – sztafeta mieszana|mikst]]}}
{{Medalista infobox/wiersz|3|[[Światowe Wojskowe Igrzyska Sportowe 2019|Wuhan 2019]] | [[Pięciobój nowoczesny na Światowych Wojskowych Igrzyskach Sportowych 2019|drużynowo]]}}
 |odznaczenia               = {{order|KZ|S}} {{order|MZOK|Z}}
 |commons                   =
 |wikicytaty                =
 |www                       =
}}
'''Oktawia Maria Nowacka''' (ur. 2 stycznia 1991 w [[Starogard Gdański|Starogardzie Gdańskim]]) – polska [[Pięciobój nowoczesny|pięcioboistka]], [[Pięciobój nowoczesny na Letnich Igrzyskach Olimpijskich 2016|brązowa medalistka Igrzysk Olimpijskich (2016)]], zdobywczyni Pucharu Świata, medalistka mistrzostw Świata, Europy i Polski.

== Życiorys ==
Jest zawodniczką [[CWKS Legia Warszawa|STPP CWKS Legia Warszawa]]. W 2016 wywalczyła brązowy medal Igrzysk olimpijskich w Rio. W 2015 została drużynową mistrzynią świata (razem z [[Aleksandra Chmielewska|Aleksandrą Skarzyńską]] i [[Anna Maliszewska|Anną Maliszewską]]) oraz brązową medalistką mistrzostw świata w sztafecie (z Aleksandrą Skarzyńską). Ponadto wywalczyła wicemistrzostwo Europy w sztafecie w 2013 (razem z [[Katarzyna Wójcik|Katarzyną Wójcik]] i Aleksandrą Skarzyńską) oraz brązowy medal mistrzostw świata w 2014 w sztafecie mieszanej (z [[Szymon Staśkiewicz|Szymonem Staśkiewiczem]]) i brązowy medal Mistrzostw Europy w sztafecie mieszanej (z Łukaszem Klekotem). W 2014 wygrała także zawody o Puchar Świata rozgrywane w [[Sarasota|Sarasocie]] ([[Floryda]]).

W 2010 oraz 2022 została brązową medalistką [[Mistrzostwa Polski w pięcioboju nowoczesnym|mistrzostw Polski]]. W latach 2013, 2014, 2017 i 2021 była wicemistrzynią Polski. W 2015 i 2023 została mistrzynią Polski.

Po otrzymaniu kwalifikacji olimpijskiej doznała kontuzji stopy, która utrudniła przygotowania do konkurencji biegowej w ramach [[Pięciobój nowoczesny|pięcioboju nowoczesnego]] oraz stawiała pod znakiem zapytania start w [[Igrzyska olimpijskie|Igrzyskach Olimpijskich]] w [[Rio de Janeiro]] 2016. Ostatecznie zdążyła wyleczyć kontuzję, wystartować i zdobyć brązowy medal<ref>{{Cytuj |autor = |tytuł = Oktawia Nowacka dla LL!: Mój start w Rio był praktycznie idealny – legionisci.com |data dostępu = 2016-11-28 |url = http://legionisci.com/news/68799_Oktawia_Nowacka_dla_LL_Moj_start_w_Rio_byl_praktycznie_idealny.html}}</ref>.
Była jednym z dwudziestu sportowców nominowanych do nagrody dla Najlepszego Sportowca Polski 2016 w 82. plebiscycie [[Przegląd Sportowy|Przeglądu Sportowego]]<ref>{{Cytuj |tytuł = 82. Plebiscyt na Najlepszego Sportowca Polski 2016 |zarchiwizowano = 2016-11-25 |opublikowany = plebiscyt.przegladsportowy.pl |archiwum = https://archive.is/20161125163043/http://plebiscyt.przegladsportowy.pl/nominowani}}</ref><ref>{{Cytuj |autor = |tytuł = Oktawia Nowacka nominowana w Plebiscycie na Najlepszego Sportowca Polski 2016 – legionisci.com |data dostępu = 2016-11-25 |url = http://legionisci.com/news/69349_Oktawia_Nowacka_nominowana_w_Plebiscycie_na_Najlepszego_Sportowca_Polski_2016.html}}</ref>. 15 listopada 2017 roku Oktawia Nowacka została matką chrzestną samolotu do przewozu VIP-ów [[Boeing 737]]-800 „Marszałek Józef Piłsudski”<ref>{{Cytuj stronę |url = http://www.mon.gov.pl/aktualnosci/artykul/najnowsze/b737-jozef-pilsudski-w-polsce-c2017-11-15/ |tytuł = ''B737 „Józef Piłsudski” w Polsce'' |opublikowany = mon.gov.pl |data = 2017-11-15 |data dostępu = 2017-11-15}}</ref>.

Jest [[żołnierz]]em [[Siły Zbrojne Rzeczypospolitej Polskiej|Wojska Polskiego]]. Od stycznia 2018 w stopniu [[kapral]]a<ref>{{Cytuj stronę |url = https://www.facebook.com/OktawiaNowackaPentathlon/photos/a.856155837728996.1073741864.573317899346126/1845708932107010/?type=3&theater |tytuł = FB, profil Oktawii Nowackiej; ''Od teraz Pani kapral'' |opublikowany = facebook.com |data = 2018-01-16 |data dostępu = 2018-02-10}}</ref>.

Jest [[weganizm|weganką]] od 2013{{r|wyborcza|tweeterbio}} i zwolenniczką [[Prawa zwierząt|praw zwierząt]]{{r|wywiad_baltycki}}.

== Odznaczenia ==
* [[Krzyż Zasługi|Srebrny Krzyż Zasługi]] – 2016<ref>{{Monitor Polski|2016|1208}} – pkt 38.</ref>
* [[Medal „Za zasługi dla obronności kraju”|Złoty Medal „Za zasługi dla obronności kraju”]] – 2017<ref>{{Cytuj stronę |url = http://polska-zbrojna.pl/home/articleshow/22224?t=Gratulacje-dla-wojskowych-sportowcow |tytuł = ''Gratulacje dla wojskowych sportowców'' |autor = Jacek Szustakowski, Jarosław Wiśniewski |opublikowany = polska-zbrojna.pl |data = 2017-03-30 |data dostępu = 2017-04-02}}</ref>

== Przypisy ==
<references>
<ref name="wywiad_baltycki">{{Cytuj stronę |url = https://dziennikbaltycki.pl/oktawia-nowacka-weganka-z-misja-ktora-nie-bije-koni-podczas-jazdy/ar/10535825 |tytuł = Oktawia Nowacka: Weganka z misją, która nie bije koni podczas jazdy |autor = |opublikowany = Dziennik Bałtycki |język = pl |data dostępu = 2020-12-18}}</ref>
<ref name="wyborcza">{{Cytuj stronę |url = https://wyborcza.pl/1,154903,20579723,oktawia-nowacka-i-konie.html |tytuł = Oktawia Nowacka i konie |autor = Radosław Leniarski |opublikowany = Wyborcza.pl |język = pl |autor2 = Paweł Wilkowicz |data = 2016-08-21 |data dostępu = 2020-12-18}}</ref>
<ref name="tweeterbio">{{Cytuj stronę |url = https://twitter.com/oktawianowacka |tytuł = Oktawia Nowacka Bio |autor = |opublikowany = Twitter |język = |data dostępu = 2020-12-18}}</ref>
</references>

== Bibliografia ==
* [http://www.uipmworld.org/athlete/oktawia-nowacka Sylwetka Oktawii Nowackiej na stronie UIPM]
* [http://oktawianowacka.pl/ Strona prywatna Oktawii Nowackiej]

== Linki zewnętrzne ==
{{Polska IO2016}}

{{Kontrola autorytatywna}}

{{SORTUJ:Nowacka, Oktawia}}
[[Kategoria:Ludzie urodzeni w Starogardzie Gdańskim]]
[[Kategoria:Pięcioboiści nowocześni Legii Warszawa]]
[[Kategoria:Polscy medaliści olimpijscy]]
[[Kategoria:Polscy olimpijczycy (Rio de Janeiro 2016)]]
[[Kategoria:Polscy pięcioboiści na igrzyskach olimpijskich]]
[[Kategoria:Medaliści Letnich Igrzysk Olimpijskich 2016]]
[[Kategoria:Podoficerowie Sił Zbrojnych Rzeczypospolitej Polskiej]]
[[Kategoria:Kobiety – żołnierze Wojska Polskiego]]
[[Kategoria:Odznaczeni Srebrnym Krzyżem Zasługi (III Rzeczpospolita)]]
[[Kategoria:Odznaczeni Złotym Medalem „Za zasługi dla obronności kraju”]]
[[Kategoria:Urodzeni w 1991]]

title: · Oktawia Nowacka

Pełne imię i nazwisko: Oktawia Maria Nowacka

Data i miejsce urodzenia: 2 stycznia 1991 · Starogard Gdański

Klub: ZKS Drzonków

title: Dorobek medalowy

brąz: Rio de Janeiro 2016 · pięciobój nowoczesny

złoto:
Berlin 2015 · drużynowo
Mungyeong 2015 · indywidualnie
Mungyeong 2015 · mikst

srebro: Drzonków 2013 · sztafeta

Dorobek medalowy: Srebrny Krzyż Zasługi · Złoty Medal „Za zasługi dla obronności kraju”


text:
# Фрагментаризм
Фрагментаризм — художнє віддзеркалення специфіки однієї зі сторін постмодерної ситуації, яка полягає у баченні світу як невпорядкованості, позбавленої причинно-наслідкових зв'язків та ціннісних орієнтирів, що можуть невмотивовано змінюватися.

Фрагментарність, як притаманна властивість художніх творів постмодерної епохи була відзначена Т. Адорно у своїй незакінченій праці «Основни естетики». На думку дослідника «Загадковість художніх творів полягає в їхній фрагментарності. Якби їм була притаманна трансцентність, вони були б не загадками, а містеріями; вони — загадки, бо своєю фрагментарністю заперечують те, чим хотіли б бути насправді". . Адорно відзначає, що
|  | «Немає досконалих художніх творів. Якби вони існували, справді було б можливе примирення серед непримиренного, до сфери якого належить мистецтво. У довершених художніх творах мистецтво трансцендувало б свою концепцію, звертання до крихкого і фрагментарного — це, по суті, спроба врятувати мистецтво через скасування претензій, що художні твори є тим, чим не можуть бути і чим, однак, хочуть бути; фрагмент містить обидва ці елементи».. |

При цьому фрагментом вважається уламок чи сегмент твору, що не може самодостатньо експлікувати цілісність, закладену в ньому самою ідеєю твору. Фрагмент — «це та частина тотальності твору, яка протистоїть тотальності».
Нерідко фрагментаризм призводить доеклектичності сумішів фрагментів, що дає підстави дл іронічного ставлення ло цього явища. Наприклад, В. Велш так описує це явище:
|  | «перехрещується лібідо з політекономією, числові системи з цинізмом, не забуваючи про езотеризм і симуляцію, а до цього ще щось із Нью-Ейдж і Апокаліпсису — постмодерністичний хіт готовий» |

### Виноски
1. ↑  Сюта, с.169;
2. ↑  Адорно, с.174
3. ↑  Там само, с.254
4. ↑  Сюта, с.171;
5. ↑  Адорно, с.168
6. ↑  Welsch W. «Postmoderne». Genealogie und Bedeutung eines umstrillenen Begriffs // «Postmoderne» oder der Kampf um die Zukunft Hrsg. v. Peter Kemper. Frankfurt a. M., 1988. — C.9-36

wikiname: ukwiki

title: Фрагментаризм

in_language: uk

wikitext:
'''Фрагментаризм''' — художнє віддзеркалення специфіки однієї зі сторін постмодерної ситуації, яка полягає у баченні світу як невпорядкованості, позбавленої причинно-наслідкових зв'язків та ціннісних орієнтирів, що можуть невмотивовано змінюватися<ref>Сюта, с.169;</ref>.

Фрагментарність, як притаманна властивість художніх творів [[постмодернізм|постмодерної епохи]] була відзначена [[Теодор Адорно|Т. Адорно]] у своїй незакінченій праці «Основни естетики». На думку дослідника «Загадковість художніх творів полягає в їхній фрагментарності. Якби їм була притаманна трансцентність, вони були б не загадками, а містеріями; вони — загадки, бо своєю фрагментарністю заперечують те, чим хотіли б бути насправді". <ref>Адорно, с.174</ref>. Адорно відзначає, що {{цитата|«Немає досконалих художніх творів. Якби вони існували, справді було б можливе примирення серед непримиренного, до сфери якого належить мистецтво. У довершених художніх творах мистецтво трансцендувало б свою концепцію, звертання до крихкого і фрагментарного — це, по суті, спроба врятувати мистецтво через скасування претензій, що художні твори є тим, чим не можуть бути і чим, однак, хочуть бути; фрагмент містить обидва ці елементи».<ref>Там само, с.254</ref>.}}

При цьому фрагментом вважається уламок чи сегмент твору, що не може самодостатньо експлікувати цілісність, закладену в ньому самою ідеєю твору<ref>Сюта, с.171;</ref>. Фрагмент — «це та частина тотальності твору, яка протистоїть тотальності»<ref>Адорно, с.168</ref>.

Нерідко фрагментаризм призводить доеклектичності сумішів фрагментів, що дає підстави дл іронічного ставлення ло цього явища. Наприклад, В. Велш так описує це явище:
{{цитата|«перехрещується лібідо з політекономією, числові системи з цинізмом, не забуваючи про езотеризм і симуляцію, а до цього ще щось із Нью-Ейдж і Апокаліпсису — постмодерністичний хіт готовий»<ref>''Welsch W.'' «Postmoderne». Genealogie und Bedeutung eines umstrillenen Begriffs // «Postmoderne» oder der Kampf um die Zukunft Hrsg. v. Peter Kemper. Frankfurt a. M., 1988. — C.9-36</ref>}}

== Література ==
* ''[[Теодор Адорно]]''. Теорія естетики / Пер. с нім. П.Таращука. — Київ: «Основи», 2002. — 518 с.
* ''[[Сюта Богдан Омелянович|Сюта Б.]]''. Музична творчість 1970-1990-х років: параметри художньої цілісності. Монографія. — Київ: Грамота, 2006. — 256 с.,
* ''[[Сюта Богдан Омелянович|Сюта Б.]]''. Фрагментаризм як засіб організації цілого в сучасній музиці // Матеріали до українського мистецтвознавства: Збірник наукових праць. — Вип.3 (На пошану А. І. Мухи). — Київ, 2003. — С. 103—105
== Посилання ==
* {{ЛЗЕ2|частина =Фрагментаризм|сторінки =546}}
=== Виноски ===
<references/>

{{Ізольована стаття}}
[[Категорія:Риси постмодернізму]]


text:
# Il segreto della spada
Il segreto della spada, anche conosciuto come He-Man e She-Ra - Il segreto della spada (The Secret of the Sword) è un film statunitense del 1985 diretto da Ed Friedman, Lou Kachivas, Marsh Lamore, Bill Reed e Gwen Wetzler, prodotto dalla Filmation.
Benché distribuito prima che la serie She-Ra, la principessa del potere cominciasse, il film è una riedizione dei primi cinque episodi del cartone animato con piccoli cambiamenti. Il film è il primo prodotto cinematografico ispirato da una linea di giocattoli, ha infatti battuto sul tempo Gli orsetti del cuore che debuttarono nel cinema con il loro primo film esattamente una settimana dopo.

## Trama
Ad Eternia, nel castello di Grayskull, la maga Sorceress ha un sonno agitato; dopo aver avuto degli orribili incubi, svegliandosi, si accorge della spada emersa dagli oscuri anfratti delle antiche mura; la quale volteggia nell'aere aprendo un corridoio dimensionale fino a quel momento chiuso, prima di cadere a terra. Sorceress, custode del castello ed esperta maga, ha capito perfettamente cosa sia accaduto, ma rimane profondamente sorpresa.
In seguito a questo fatto convoca Adam, principe di Eternia e depositario del potere di trasformarsi in He-Man, l'uomo più forte dell'universo, per affidargli una missione: attraversare il portale e trovare la persona per la quale quella spada, così simile alla sua Spada del Potere, è destinata. Sorceress nega ogni spiegazione ad Adam, timorosa di influenzarlo, e lo osserva partire verso un mondo parallelo. Adam va a finire nel mondo di Etheria, e si scontra subito con il regime autoritario degli Horde; per evitare la cattura aderisce alla “Grande ribellione”, organizzazione animata da grandi ideali e da piccole forze: se alla loro prima battaglia non fossero intervenuti He-Man e Battle-Cat i ribelli sarebbero stati infatti tutti catturati, mentre sono i campioni di Hordak ad essere invece sbaragliati.
Tuttavia, proprio sul momento di vincere la battaglia, He-Man, che stava brandendo la Spada consegnatagli da Sorceress, viene distratto da una reazione della gemma nella spada, che gli mostra il volto del suo destinatario: sorprendentemente quello del suo attuale avversario, il capitano delle guardie Adora; colmo di stupore non si accorge del soldato alle sue spalle, che lo tramortisce e lo cattura.
In seguito He-Man, grazie anche all'aiuto dei ribelli, riesce a fuggire dalla prigione e si dirige verso il palazzo di Hordak, per apprenderne le debolezze e sventarne i piani; entrato facilmente si imbatte nuovamente in Adora, e cerca di convincerla ad abbandonare il male, ma ignora che ella è ancora sotto l'influenza di un potente incantesimo che ne controlla la volontà. Nuovamente catturato, viene impiegato da Hordak per caricare le batterie di una sua nuova arma di distruzione; prosciugato della sua grande forza, He-Man cade stremato.
Adora, durante il sonno, viene disturbata da una strana voce che la conduce nel luogo dove è imprigionato He-Man. Qui Adora si trova faccia a faccia con una proiezione di Sorceress, che le racconta la verità sul suo triste passato: Adora è la principessa di Eternia, nonché sorella gemella del principe Adam, rapita da Hordak quando era ancora in fasce. Dopodiché, Sorceress le dice di impugnare la misteriosa spada dello straniero e di invocare Grayskull: Adora alza quindi al cielo la sua Spada del Potere (la Sword of Protection) e pronuncia le parole: “Per l'onore di Grayskull… io sono She-Ra!”; Adora, trasformandosi nella potente eroina She-Ra, libera suo fratello He-Man e insieme sventano i piani dinamitardi del malvagio Hordak.
Oramai la missione di He-Man è conclusa, e, finalmente riuniti dopo tanti anni, Adam e famiglia possono finalmente abbracciare la ritrovata principessa; Adora però decide che è Etheria la patria che ha più bisogno della sua presenza e del suo intervento: per liberare la sua amata Etheria dall'oppressione di Hordak si schiera al fianco della "Grande ribellione", liberando assieme al fratello la regina Angella e il suo regno di Brightmoon, l'ultimo a essere caduto sotto il giogo di Hordak. Inizia così la sua lotta contro la tirannia degli Horde.

## Distribuzione
Il DVD del film fu edito in Italia da Dolmen Home Video.

wikiname: itwiki

title: Il segreto della spada

in_language: it

wikitext:
{{F|film d'animazione|marzo 2024}}
{{S|film d'animazione}}
{{Film
|titolo = Il segreto della spada
|titolo originale = The Secret of the Sword
|immagine = Heman Shera Segreto della spada.jpg
|didascalia = [[He-Man]], [[Swift Wind]] e [[She-Ra]] in una scena del film
|paese = [[Stati Uniti d'America]]
|titolo alfabetico = segreto della spada, Il
|anno uscita = 1985
|durata = 100 min
|genere = Animazione
|genere2 = Fantastico
|regista = [[Ed Friedman]]
[[Lou Kachivas]]
[[Marsh Lamore]]
[[Bill Reed]]
[[Gwen Wetzler]]
|soggetto =
|sceneggiatore = [[Larry DiTillio]]
[[Bob Forward]]
|attori =
|produttore = [[Arthur H. Nadel]]
[[Lou Scheimer]]
|fotografo = [[Hanania Baer]]
|montatore = [[Joe Gall]]
|effetti speciali =
|musicista = [[Erika Lane]]
[[Shuki Levy]]
[[Haim Saban]]
|scenografo =
|doppiatori originali = * [[John Erwin]]: Adam/He-Man, Beastman e Scopina
* [[Melendy Britt]]: Adora/She-Ra e Madame Raz
* [[Alan Oppenheimer]]: Skeletor e Cringer
* [[George DiCenzo]]: Hordak e Bow
* [[Lou Scheimer]]: Spirit/Swift, Battle-Cat, Kowl, Orko e Re Randor
* [[Linda Gary]]: Evil-Lyn, Teela, Regina, Sorceress, Tessitrice d'Ombre e Glimmer
* [[Erika Scheimer]]: Regina Angella
|doppiatori italiani = * [[Mario Cordova]]: Adam/He-Man
* [[Cristiana Lionello]]: Adora/She-Ra
* [[Rodolfo Traversa]]: Skeletor
* [[Francesco Di Federico]]: Hordak
* [[Giorgio Locuratolo]]: Spirit/Swift
* [[Wanda Tettoni]]: Madame Raz
* [[Benita Martini]]: Kowl
* [[Solvejg D'Assunta]]: Regina e Evil-Lyn
* [[Sergio Di Giulio]]: Orko
* [[Roberta Greganti]]: Teela
* [[Marcello Prando]]: Beastman
* [[Vittorio Congia]]: Re Randor
* [[Claudio Capone]]: Bow
* [[Vanna Busoni]]: Sorceress
* [[Angiolina Quinterno]]: Tessitrice d’Ombre
* [[Valeria Valeri]]: Regina Angella
* [[Mavi Felli]]: Glimmer
* [[Gianni Bertoncin]]: Man-at-Arms
}}
'''''Il segreto della spada''''', anche conosciuto come '''''He-Man e She-Ra - Il segreto della spada''''' (''The Secret of the Sword'') è un [[film]] [[Stati Uniti d'America|statunitense]] del [[1985]] diretto da [[Ed Friedman]], [[Lou Kachivas]], [[Marsh Lamore]], [[Bill Reed]] e [[Gwen Wetzler]], prodotto dalla [[Filmation]].

Benché distribuito prima che la serie ''[[She-Ra, la principessa del potere]]'' cominciasse, il film è una riedizione dei primi cinque episodi del cartone animato con piccoli cambiamenti. Il film è il primo prodotto cinematografico ispirato da una linea di giocattoli, ha infatti battuto sul tempo ''[[Gli orsetti del cuore]]'' che debuttarono nel cinema con il loro primo film esattamente una settimana dopo.

==Trama==
Ad Eternia, nel castello di Grayskull, la maga Sorceress ha un sonno agitato; dopo aver avuto degli orribili incubi, svegliandosi, si accorge della spada emersa dagli oscuri anfratti delle antiche mura; la quale volteggia nell'aere aprendo un corridoio dimensionale fino a quel momento chiuso, prima di cadere a terra. Sorceress, custode del castello ed esperta maga, ha capito perfettamente cosa sia accaduto, ma rimane profondamente sorpresa.

In seguito a questo fatto convoca Adam, principe di Eternia e depositario del potere di trasformarsi in He-Man, l'uomo più forte dell'universo, per affidargli una missione: attraversare il portale e trovare la persona per la quale quella spada, così simile alla sua Spada del Potere, è destinata. Sorceress nega ogni spiegazione ad Adam, timorosa di influenzarlo, e lo osserva partire verso un mondo parallelo. Adam va a finire nel mondo di Etheria, e si scontra subito con il regime autoritario degli Horde; per evitare la cattura aderisce alla “Grande ribellione”, organizzazione animata da grandi ideali e da piccole forze: se alla loro prima battaglia non fossero intervenuti [[He-Man]] e [[Battle-Cat]] i ribelli sarebbero stati infatti tutti catturati, mentre sono i campioni di Hordak ad essere invece sbaragliati.

Tuttavia, proprio sul momento di vincere la battaglia, He-Man, che stava brandendo la Spada consegnatagli da Sorceress, viene distratto da una reazione della gemma nella spada, che gli mostra il volto del suo destinatario: sorprendentemente quello del suo attuale avversario, il capitano delle guardie Adora; colmo di stupore non si accorge del soldato alle sue spalle, che lo tramortisce e lo cattura.

In seguito He-Man, grazie anche all'aiuto dei ribelli, riesce a fuggire dalla prigione e si dirige verso il palazzo di Hordak, per apprenderne le debolezze e sventarne i piani; entrato facilmente si imbatte nuovamente in Adora, e cerca di convincerla ad abbandonare il male, ma ignora che ella è ancora sotto l'influenza di un potente incantesimo che ne controlla la volontà. Nuovamente catturato, viene impiegato da Hordak per caricare le batterie di una sua nuova arma di distruzione; prosciugato della sua grande forza, He-Man cade stremato.

Adora, durante il sonno, viene disturbata da una strana voce che la conduce nel luogo dove è imprigionato He-Man. Qui Adora si trova faccia a faccia con una proiezione di Sorceress, che le racconta la verità sul suo triste passato: Adora è la principessa di Eternia, nonché sorella gemella del principe Adam, rapita da Hordak quando era ancora in fasce. Dopodiché, Sorceress le dice di impugnare la misteriosa spada dello straniero e di invocare Grayskull: Adora alza quindi al cielo la sua Spada del Potere (la ''Sword of Protection'') e pronuncia le parole: “Per l'onore di Grayskull… io sono She-Ra!”; Adora, trasformandosi nella potente eroina [[She-Ra]], libera suo fratello He-Man e insieme sventano i piani dinamitardi del malvagio [[Hordak]].

Oramai la missione di He-Man è conclusa, e, finalmente riuniti dopo tanti anni, Adam e famiglia possono finalmente abbracciare la ritrovata principessa; Adora però decide che è Etheria la patria che ha più bisogno della sua presenza e del suo intervento: per liberare la sua amata Etheria dall'oppressione di Hordak si schiera al fianco della "Grande ribellione", liberando assieme al fratello la regina Angella e il suo regno di Brightmoon, l'ultimo a essere caduto sotto il giogo di Hordak. Inizia così la sua lotta contro la tirannia degli Horde.

== Produzione ==
{{...|film d'animazione}}

== Distribuzione ==
{{...|film d'animazione}}
Il DVD del film fu edito in Italia da Dolmen Home Video.

== Accoglienza ==
{{...|film d'animazione}}

== Voci correlate ==
* [[Etheria]]

== Collegamenti esterni ==
*{{Collegamenti esterni}}
*{{Cita web |url=http://www.he-man.org/cartoon/pop/specialfeatures/thedirectorscut.shtml |titolo=Il segreto della spada |sito=He-Man.org |lingua=en |urlarchivio=https://web.archive.org/web/20080322142615/http://www.he-man.org/cartoon/pop/specialfeatures/thedirectorscut.shtml}}

{{Masters of the Universe}}
{{portale|animazione|cinema|fantasy}}

[[Categoria:Film d'animazione statunitensi]]
[[Categoria:Film di Masters of the Universe]]
[[Categoria:Animazione crossover]]

title: Il segreto della spada

Titolo originale: The Secret of the Sword

Paese di produzione: Stati Uniti d'America

Durata: 100 min

Genere: animazione

Regia: Ed Friedman · Lou Kachivas · Marsh Lamore · Bill Reed · Gwen Wetzler

Sceneggiatura: Larry DiTillio · Bob Forward

Produttore: Arthur H. Nadel · Lou Scheimer

Fotografia: Hanania Baer

Montaggio: Joe Gall

Musiche: Erika Lane · Shuki Levy · Haim Saban

title: Doppiatori originali

Doppiatori originali: - John Erwin: Adam/He-Man, Beastman e Scopina - Melendy Britt: Adora/She-Ra e Madame Raz - Alan Oppenheimer: Skeletor e Cringer - George DiCenzo: Hordak e Bow - Lou Scheimer: Spirit/Swift, Battle-Cat, Kowl, Orko e Re Randor - Linda Gary: Evil-Lyn, Teela, Regina, Sorceress, Tessitrice d'Ombre e Glimmer - Erika Scheimer: Regina Angella

title: Doppiatori italiani

Doppiatori italiani: - Mario Cordova: Adam/He-Man - Cristiana Lionello: Adora/She-Ra - Rodolfo Traversa: Skeletor - Francesco Di Federico: Hordak - Giorgio Locuratolo: Spirit/Swift - Wanda Tettoni: Madame Raz - Benita Martini: Kowl - Solvejg D'Assunta: Regina e Evil-Lyn - Sergio Di Giulio: Orko - Roberta Greganti: Teela - Marcello Prando: Beastman - Vittorio Congia: Re Randor - Claudio Capone: Bow - Vanna Busoni: Sorceress - Angiolina Quinterno: Tessitrice d’Ombre - Valeria Valeri: Regina Angella - Mavi Felli: Glimmer - Gianni Bertoncin: Man-at-Arms


text:
# Oecetis purucha
Oecetis purucha är en nattsländeart som beskrevs av Schmid 1995. Oecetis purucha ingår i släktet Oecetis och familjen långhornssländor. Inga underarter finns listade i Catalogue of Life.

title: Oecetis purucha

wikitext:
{{robotskapad|Lsjbot|nattslände|datum=2013-03}}
{{Taxobox
| name = ''Oecetis purucha''
| status =
| image =
| image_caption =
| domain_sv =
| domain =
| regnum_sv = [[Djur]]
| regnum = Animalia
| phylum_sv = [[Leddjur]]
| phylum = Arthropoda
| classis_sv = [[Egentliga insekter]]
| classis = Insecta
| ordo_sv = [[Nattsländor]]
| ordo = Trichoptera
| familia_sv = [[Långhornssländor]]
| familia = Leptoceridae
| genus_sv =
| genus = [[Oecetis]]
| species_sv =
| species = '''Oecetis purucha'''
| taxon = Oecetis purucha
| taxon_authority = [[Schmid (auktor)|Schmid]], 1995
| range_map =
| range_map_caption = Utbredningsområde
| image2 =
| image2_caption =
| subphylum = Hexapoda
| subphylum_sv = [[Sexfotingar]]
| superfamilia = [[Leptoceroidea]]
| superfamilia_sv =
| synonyms =
}}

'''''Oecetis purucha'''''<ref name = "col727"/> är en [[nattsländor|nattslände]]art som beskrevs av [[Schmid (auktor)|Schmid]] 1995. ''Oecetis purucha'' ingår i [[släkte]]t ''[[Oecetis]]'' och [[familj (biologi)|familjen]] [[långhornssländor]].<ref name = "COL"/><ref name = "source"/> Inga [[underart]]er finns listade i [[Catalogue of Life]].<ref name = "COL"/>

== Källor ==
<references>
<ref name = "COL">{{webbref |url= http://www.catalogueoflife.org/annual-checklist/2011/search/all/key/oecetis+purucha/match/1|titel= Species 2000 & ITIS Catalogue of Life: 2011 Annual Checklist.|hämtdatum= 24 september 2012 |författare= Bisby F.A., Roskov Y.R., Orrell T.M., Nicolson D., Paglinawan L.E., Bailly N., Kirk P.M., Bourgoin T., Baillargeon G., Ouvrard D. (red.)|datum= 2011|verk= |utgivare=Species 2000: Reading, UK.}}</ref>
<ref name = "col727"> (2001) , website, Trichoptera World Checklist, 08-Jan-2001</ref>
<ref name = "source">''ITIS: The Integrated Taxonomic Information System''. Orrell T. (custodian), 2011-04-26</ref>
</references>

{{Robotskapad stub om långhornssländor}}

[[Kategori:Långhornssländor]]
[[Kategori:Oecetis|purucha]]

title: Systematik

Domän: Eukaryoter · Eukaryota

Rike: Djur · Animalia

Stam: Leddjur · Arthropoda

Understam: Sexfotingar · Hexapoda

Klass: Egentliga insekter · Insecta

Ordning: Nattsländor · Trichoptera

Överfamilj: Leptoceroidea

Familj: Långhornssländor · Leptoceridae

Släkte: Oecetis

Art: Oecetis purucha

title: Vetenskapligt namn

Vetenskapligt namn: Hitta fler artiklar om djur med Djurportalen

Auktor: Schmid, 1995


text:
# Cooloola
Cooloola ist eine Gattung der Heuschrecken und einziger Vertreter der Familie Cooloolidae. In der ausschließlich aus Australien bekannten Gattung wurden bisher vier Arten beschrieben. Die erstbeschriebene Art wurden von ihrem Erstbeschreiber David Rentz (damals CSIRO) aufgrund der ungewöhnlichen Morphologie etwas plakativ als „Cooloola Monster“ bezeichnet und ist unter diesem Namen weiter bekannt geworden.

## Merkmale
Es handelt sich um Arten mit grabender Lebensweise und dafür abgewandeltem Körperbau. Männchen und Weibchen sind sehr verschieden gebaut (Sexualdimorphismus).
Cooloola-Arten sind zwischen ca. 2 Zentimeter (Männchen) und fünf Zentimeter (Weibchen) lange, kompakt gebaute Heuschrecken mit langen, kräftigen Grabbeinen. Die Männchen sind recht hart sklerotisiert und hellbraun bis orange gefärbt, die Weibchen und Nymphen weichhäutig und cremefarben bis elfenbeinweiß. Die Antennen sind kurz und bestehen aus nur zehn Gliedern (obwohl die Art zu den Langfühlerschrecken zählt). Bei den Mundwerkzeugen sind die Mandibeln langgestreckt sichelförmig und an räuberische Ernährung angepasst. Die Innenladen (Laciniae) der Maxillen sind messerförmig und, ungewöhnlich für Heuschrecken, länger als die Mandibeln; möglicherweise werden sie beim Graben eingesetzt. Die Komplexaugen des Männchens sind normal entwickelt, beim Weibchen sind sie in der Größe stark reduziert, aber normal pigmentiert und wohl funktionsfähig. Der Rumpf ist hochgewölbt mit verlängerten Pleuren und Coxen. Die Männchen besitzen kurze, schuppenförmige Deckflügel und stark reduzierte Hinterflügel, die Weibchen sind flügellos. Alle drei Beinpaare sind im Verhältnis zum Rumpf kräftig, beim Männchen deutlich länger als beim Weibchen, und als Grabbeine ausgebildet. Dazu sind die Tibien verbreitert und tragen am Ende große breite Zähne. Die Hinterbeine sind etwa genauso groß wie die Vorderbeine, die Tiere besitzen kein Sprungvermögen. Die Tarsen der Männchen sind verlängert und etwas abgeflacht, die der Weibchen schmal mit weitgehend rückgebildeten Klauen, die Weibchen sind nicht imstande, auf der Erdoberfläche zu laufen. Der Hinterleib des Weibchens ist halbkugelig aufgetrieben. Die Cerci beim Männchen sind eingliedrig und stabförmig.

## Lebensweise
Alle Arten leben grabend in sandigem Boden. Sie wühlen sich in ca. 20 bis 50 Zentimeter Tiefe durch den losen Boden, ohne permanente Röhren oder Bauten anzulegen. Soweit bekannt, kommen weder die Weibchen noch die Nymphen jemals freiwillig an die Erdoberfläche. Die Männchen sind von September bis Dezember gelegentlich an der Erdoberfläche anzutreffen und können in dieser Zeit mit Bodenfallen nachgewiesen werden. Lebenszyklus und Entwicklung sind fast unbekannt, allgemein wird von einer langsamen, möglicherweise mehrjährigen Entwicklung ausgegangen. Die Nymphen können bei Berührung ein klebriges Sekret absondern, das möglicherweise der Verteidigung gegen Fressfeinde dient.
Alle Arten gelten als überwiegend räuberisch. Im Labor waren sie mit Mehlwürmern am Leben zu halten. Beute im natürlichen Habitat könnten z. B. Regenwürmer und Scarabaeiden-Larven sein. Alle Arten besitzen einen auffallend verlängerten Vorderdarm. Dies wurde als Anpassung gewertet, große Nahrungsmengen speichern zu können, um so Mangelzeiten zu überdauern.
Wie die Geschlechter einander finden, ist nicht bekannt. Die Arten verfügen weder über Organe zur Lautproduktion noch über Hörvermögen.

## Lebensraum
Alle Arten bevorzugen vegetationslose oder schwach bewachsene, oft von Bäumen überschirmte Sandflächen. Sie meiden aber trockenen Sand und scheinen ein hohes Feuchtebedürfnis zu besitzen. Cooloola propator und Cooloola dingo wurden an Gewässerufern gefunden, Cooloola pearsoni in beschattetem Dünensand nahe der Meeresküste. Die Funde von Cooloola ziljan stammen aus einer Zuckerrohr-Plantage. Man nimmt an, dass die Art dorthin vor relativ kurzer Zeit aus Uferhabitaten vorgedrungen ist.

## Verbreitung
Alle Arten sind auf den australischen Bundesstaat Queensland beschränkt. Die zuerst entdeckte Art Cooloola propator ist ausschließlich bekannt aus dem Great-Sandy-Nationalpark. Sie kommt sowohl auf K’gari als auch im Küstenstreifen (Cooloola National Park) vor, von dem die Gattung ihren Namen erhalten hat. Cooloola pearsoni lebt auf South Percy Island (Percy-Isles-Nationalpark). Cooloola dingo wurde aus dem Weiler Dingo nahe dem Blackdown Tableland beschrieben. Cooloola ziljan ist nur aus einem Zuckerrohrfeld nahe Bundaberg bekannt.

## Phylogenie
Die Cooloolidae gelten als relativ basale Ensifera. Sie besitzen viele Gemeinsamkeiten mit den Anostostomatidae, Gryllacrididae und Stenopelmatidae, mit denen sie oft in einer Überfamilie vereint werden. Möglich wäre aber auch, dass diese Gruppen keine gemeinsame Klade bilden, sondern unabhängige Entwicklungslinien darstellen. Molekulare Daten (DNA-Sequenzen) liegen bisher nicht vor.

wikiname: dewiki

title: Cooloola

in_language: de

wikitext:
{{Dieser Artikel|behandelt die Gattung der Heuschrecken. Für den ''Cooloola-Nationalpark'' in Australien siehe [[Great-Sandy-Nationalpark]].}}
{{Taxobox
| Taxon_Name       =
| Taxon_WissName   = Cooloola
| Taxon_Rang       = Gattung
| Taxon_Autor      = [[David C. R. Rentz|Rentz]], 1980
| Taxon2_Name      =
| Taxon2_WissName  = Cooloolidae
| Taxon2_Rang      = Familie
| Taxon2_Autor     = [[David C. R. Rentz|Rentz]], 1980
| Taxon3_WissName  = Stenopelmatoidea
| Taxon3_Rang      = Überfamilie
| Taxon4_Name      = Langfühlerschrecken
| Taxon4_WissName  = Ensifera
| Taxon4_Rang      = Unterordnung
| Taxon5_Name      = Heuschrecken
| Taxon5_WissName  = Orthoptera
| Taxon5_Rang      = Ordnung
| Taxon6_Name      = Insekten
| Taxon6_WissName  = Insecta
| Taxon6_Rang      = Klasse
| Bild             = CSIRO ScienceImage 10713 Cooloola Monster.jpg
| Bildbeschreibung = ''[[Cooloola propator]]''
}}

'''''Cooloola''''' ist eine Gattung der Heuschrecken und einziger Vertreter der Familie '''Cooloolidae'''. In der ausschließlich aus Australien bekannten Gattung wurden bisher vier Arten beschrieben. Die erstbeschriebene Art wurden von ihrem Erstbeschreiber David Rentz (damals [[CSIRO]]) aufgrund der ungewöhnlichen Morphologie etwas plakativ als „Cooloola Monster“ bezeichnet und ist unter diesem Namen weiter bekannt geworden.

== Merkmale ==
Es handelt sich um Arten mit grabender Lebensweise und dafür abgewandeltem Körperbau. Männchen und Weibchen sind sehr verschieden gebaut ([[Sexualdimorphismus]]).

''Cooloola''-Arten sind zwischen ca. 2 Zentimeter (Männchen) und fünf Zentimeter (Weibchen) lange, kompakt gebaute Heuschrecken mit langen, kräftigen Grabbeinen. Die Männchen sind recht hart sklerotisiert und hellbraun bis orange gefärbt, die Weibchen und [[Nymphe (Zoologie)|Nymphen]] weichhäutig und cremefarben bis elfenbeinweiß. Die Antennen sind kurz und bestehen aus nur zehn Gliedern (obwohl die Art zu den [[Langfühlerschrecken]] zählt). Bei den [[Mundwerkzeuge]]n sind die Mandibeln langgestreckt sichelförmig und an räuberische Ernährung angepasst. Die Innenladen (Laciniae) der Maxillen sind messerförmig und, ungewöhnlich für Heuschrecken, länger als die Mandibeln; möglicherweise werden sie beim Graben eingesetzt. Die Komplexaugen des Männchens sind normal entwickelt, beim Weibchen sind sie in der Größe stark reduziert, aber normal pigmentiert und wohl funktionsfähig. Der Rumpf ist hochgewölbt mit verlängerten [[Pleura (Insekten)|Pleuren]] und Coxen. Die Männchen besitzen kurze, schuppenförmige Deckflügel und stark reduzierte Hinterflügel, die Weibchen sind flügellos. Alle drei Beinpaare sind im Verhältnis zum Rumpf kräftig, beim Männchen deutlich länger als beim Weibchen, und als Grabbeine ausgebildet. Dazu sind die [[Tibia (Gliederfüßer)|Tibien]] verbreitert und tragen am Ende große breite Zähne. Die Hinterbeine sind etwa genauso groß wie die Vorderbeine, die Tiere besitzen kein Sprungvermögen. Die [[Tarsus (Gliederfüßer)|Tarsen]] der Männchen sind verlängert und etwas abgeflacht, die der Weibchen schmal mit weitgehend rückgebildeten Klauen, die Weibchen sind nicht imstande, auf der Erdoberfläche zu laufen. Der Hinterleib des Weibchens ist halbkugelig aufgetrieben. Die Cerci beim Männchen sind eingliedrig und stabförmig.

== Lebensweise ==
Alle Arten leben grabend in sandigem Boden. Sie wühlen sich in ca. 20 bis 50 Zentimeter Tiefe durch den losen Boden, ohne permanente Röhren oder Bauten anzulegen. Soweit bekannt, kommen weder die Weibchen noch die Nymphen jemals freiwillig an die Erdoberfläche. Die Männchen sind von September bis Dezember gelegentlich an der Erdoberfläche anzutreffen und können in dieser Zeit mit [[Bodenfalle]]n nachgewiesen werden. Lebenszyklus und Entwicklung sind fast unbekannt, allgemein wird von einer langsamen, möglicherweise mehrjährigen Entwicklung ausgegangen. Die Nymphen können bei Berührung ein klebriges Sekret absondern, das möglicherweise der Verteidigung gegen Fressfeinde dient.

Alle Arten gelten als überwiegend räuberisch. Im Labor waren sie mit [[Mehlwürmer]]n am Leben zu halten. Beute im natürlichen Habitat könnten z. B. Regenwürmer und [[Scarabaeidae|Scarabaeiden-Larven]] sein. Alle Arten besitzen einen auffallend verlängerten Vorderdarm. Dies wurde als Anpassung gewertet, große Nahrungsmengen speichern zu können, um so Mangelzeiten zu überdauern.

Wie die Geschlechter einander finden, ist nicht bekannt. Die Arten verfügen weder über Organe zur Lautproduktion noch über Hörvermögen.

== Lebensraum ==
Alle Arten bevorzugen vegetationslose oder schwach bewachsene, oft von Bäumen überschirmte Sandflächen. Sie meiden aber trockenen Sand und scheinen ein hohes Feuchtebedürfnis zu besitzen. ''Cooloola propator'' und ''Cooloola dingo'' wurden an Gewässerufern gefunden, ''Cooloola pearsoni'' in beschattetem Dünensand nahe der Meeresküste. Die Funde von ''Cooloola ziljan'' stammen aus einer [[Zuckerrohr]]-Plantage. Man nimmt an, dass die Art dorthin vor relativ kurzer Zeit aus Uferhabitaten vorgedrungen ist.

== Verbreitung ==
Alle Arten sind auf den australischen Bundesstaat Queensland beschränkt. Die zuerst entdeckte Art ''[[Cooloola propator]]'' ist ausschließlich bekannt aus dem [[Great-Sandy-Nationalpark]]. Sie kommt sowohl auf [[K’gari]] als auch im Küstenstreifen (Cooloola National Park) vor, von dem die Gattung ihren Namen erhalten hat. ''[[Cooloola pearsoni]]'' lebt auf South Percy Island ([[Percy-Isles-Nationalpark]]). ''[[Cooloola dingo]]'' wurde aus dem Weiler Dingo nahe dem [[Blackdown-Tableland-Nationalpark|Blackdown Tableland]] beschrieben. ''[[Cooloola ziljan]]'' ist nur aus einem Zuckerrohrfeld nahe [[Bundaberg]] bekannt.

== Phylogenie ==
Die Cooloolidae gelten als relativ basale Ensifera. Sie besitzen viele Gemeinsamkeiten mit den [[Anostostomatidae]], [[Gryllacrididae]] und [[Stenopelmatidae]], mit denen sie oft in einer Überfamilie vereint werden. Möglich wäre aber auch, dass diese Gruppen keine gemeinsame [[Klade]] bilden, sondern unabhängige Entwicklungslinien darstellen<ref>Darryl T. Gwynne (1995): Phylogeny of the Ensifera (Orthoptera): A Hypothesis Supporting Multiple Origins of Acoustical Signalling, Complex Spermatophores and Maternal Care in Crickets, Katydids, and Weta. Journal of Orthoptera Research No. 4: 203–218.</ref>. Molekulare Daten (DNA-Sequenzen) liegen bisher nicht vor<ref>M.C. Jost & K.L. Shaw (2006): Phylogeny of Ensifera (Hexapoda: Orthoptera) using three ribosomal loci, with implications for the evolution of acoustic communication. Molecular Phylogenetics and Evolution 38: 510–530.</ref>.

== Quellen ==
* D.C.F. Rentz (1986): ''The Orthoptera Family Cooloolidae, including description of two new species and observations on biology and food preferences''. Systematic Entomology 11: 231–246.
* D.C.F. Rentz (1999): ''Pearson's Monster, a new species of Cooloola Rentz from Queensland (Orthoptera: Cooloolidae)''. Journal of Orthoptera Research 8: 25–32.
* Geoffrey M Clarke & Fiona Spier-Ashcroft (2003): ''A Review of the Conservation Status of Selected Australian Non-Marine Invertebrates''. Department of Sustainability, Environment, Water, Population and Communities. [http://www.environment.gov.au/biodiversity/threatened/publications/action/non-marine-invertebrates/pubs/non-marine-invertebrates.pdf PDF]

== Einzelnachweise ==
<references />

== Weblinks ==
{{Commonscat|Cooloola|''Cooloola''}}

[[Kategorie:Langfühlerschrecken]]
[[Kategorie:Ensifera]]

title: Cooloola

Klasse: Insekten (Insecta)

Ordnung: Heuschrecken (Orthoptera)

Unterordnung: Langfühlerschrecken (Ensifera)

Überfamilie: Stenopelmatoidea

Familie: Cooloolidae

Gattung: Cooloola


text:
# Кедровський Олег Іванович
Оле́г Іва́нович Кедро́вський (*5 вересня 1939, Внуково — †28 лютого 2005, Вінниця) — доктор філософських наук, професор, член редколегії журналу «Sententiae».

## Біографічні дані
Олег Кедровський народився 5 вересня 1939 у смт Внуково Смоленської області РФ.
У 1956 — 1961 роках навчався в Київському політехнічному інституті, після закінчення якого працював інженером, згодом завідувачем лабораторії на оборонних підприємствах Києва. Закінчив заочно філософський факультет Київського університету (1972), в якому працював з 1967.
У 1982–1987 працював на кафедрах діалектичного матеріалізму і філософії природничих факультетів КПІ, пройшовши шлях від аспіранта до професора. У цей же період захищає кандидатську (1967) і докторську (1979) дисертації.
У 1987–2000 працював професором кафедри філософії та гуманітарних наук Вінницького національного технічного університету.

## Учні
Під безпосереднім керівництвом Кедровського підготовлено захищено 20 кандидатських і 4 докторські дисертації.

## Науковий доробок
Наукові дослідження присвячені філософським проблемам математики, принципам побудови дедуктивних теорій, методології інженерної діяльності.
Науковий доробок професора Кедровського — 120 праць, зокрема 10 монографій; серед них:
- Кедровский О. И. Взаимодействие философии и математики в процессе исторического развития (от Фалеса до эпохи Возрождения). Киев: Изд-во Киев. ун-та, 1973. 216 с.
- Кедровский О. И. Взаимодействие философии и математики в процессе исторического развития (от эпохи Возрождения до начала XX века). Киев: Вища школа, 1974. 344 с.
- Кедровский О. И. Методологические проблемы развития математического познания. Киев: Вища школа, 1977. 232 с.
- Кедровский О. И., Соловей Л. А. Алгоритмичность практики, мышления, творчества. Киев: Вища школа, 1980. 184 с.
- Кедровский О. И. Методы построения теоретических систем знания: Диалог философа и математика. Киев: Вища школа, 1982. 168 с.
- Кедровский О. И., Узбек К. М. Система принципов построения дедуктивных теорий. Киев: Выща школа, 1990. 132 с.

title: Кедровський Олег Іванович

wikitext:
{{othernames|Кедровський}}
{{Науковець
| ім'я               =
| ім'я_мовою_оригіналу =
| жінка              =
| зображення         =
| зображення_розмір  =
| зображення_підпис  =
| дата народження    = 5.9.1939
| місце народження   =
| дата смерті        = 28.2.2005
| місце смерті       =
| резиденція         =
| громадянство       =
| національність     =
| галузь             =
| заклад             =
| Alma Mater         =
| посада             =
| відомий завдяки    =
| звання             =
| ступінь            = [[доктор філософських наук]]
| керівник           =
| учні               =
| батько             =
| мати               =
| дружина            =
| чоловік            =
| діти               =
| нагороди           =
| автограф           =
| примітки           =
| особиста_сторінка  =
}}
'''Оле́г Іва́нович Кедро́вський''' (*[[5 вересня]] [[1939]], [[Внуково (смт)|Внуково]] — †[[28 лютого]] [[2005]], [[Вінниця]]) — [[доктор філософських наук]], [[професор]], член редколегії журналу «[[Sententiae]]».

== Біографічні дані ==

Олег Кедровський народився [[5 вересня]] [[1939]] у смт [[Внуково (смт)|Внуково]] [[Смоленська область|Смоленської області]] РФ.
{{External media
|align  =right
|width = 333
|image1 = [http://esu.com.ua/images/article_images/K/Kedrovsykiy%20Oleg%20Ivanovich.jpg Кедровський Олег Іванович]
|image2 = [http://fgn.vntu.edu.ua/kedrovsky.jpg Він був талановитим викладачем-науковцем]
}}

У [[1956]] — [[1961]] роках навчався в [[КПІ|Київському політехнічному інституті]], після закінчення якого працював [[інженер]]ом, згодом завідувачем лабораторії на оборонних підприємствах Києва. Закінчив заочно філософський факультет Київського університету (1972), в якому працював з 1967.

У 1982–1987 працював на кафедрах [[діалектичний матеріалізм|діалектичного матеріалізму]] і філософії природничих факультетів КПІ, пройшовши шлях від [[аспірант]]а до [[професор]]а. У цей же період захищає кандидатську ([[1967]]) і докторську ([[1979]]) дисертації.

У 1987–2000 працював професором кафедри філософії та гуманітарних наук Вінницького національного технічного університету.

== Учні ==

Під безпосереднім керівництвом Кедровського підготовлено захищено 20 кандидатських і 4 докторські дисертації.

== Науковий доробок ==
Наукові дослідження присвячені філософським проблемам математики, принципам побудови дедуктивних теорій, методології інженерної діяльності.

Науковий доробок професора Кедровського — 120 праць, зокрема 10 монографій; серед них:
* Кедровский О. И. Взаимодействие философии и математики в процессе исторического развития (от Фалеса до эпохи Возрождения). Киев: Изд-во Киев. ун-та, 1973. 216 с.
* Кедровский О. И. Взаимодействие философии и математики в процессе исторического развития (от эпохи Возрождения до начала XX века). Киев: Вища школа, 1974. 344 с.
* Кедровский О. И. Методологические проблемы развития математического познания. Киев: Вища школа, 1977. 232 с.
* Кедровский О. И., Соловей Л. А. Алгоритмичность практики, мышления, творчества. Киев: Вища школа, 1980. 184 с.
* Кедровский О. И. Методы построения теоретических систем знания: Диалог философа и математика. Киев: Вища школа, 1982. 168 с.
* Кедровский О. И., Узбек К. М. Система принципов построения дедуктивных теорий. Киев: Выща школа, 1990. 132 с.

== Джерела ==
* [http://esu.com.ua/search_articles.php?id=11673 Кедровський О.І.] {{Webarchive|url=https://web.archive.org/web/20201031201234/http://esu.com.ua/search_articles.php?id=11673 |date=31 жовтня 2020 }}
* [http://fgn.vntu.edu.ua/ad_memo.htm  О.І. Кедровський] {{Webarchive|url=https://web.archive.org/web/20160526201157/http://fgn.vntu.edu.ua/ad_memo.htm |date=26 травня 2016 }}

{{ukr-scientist-stub}}

{{ВП-портали|Філософія}}

[[Категорія:Випускники КПІ]]
[[Категорія:Науковці КПІ]]
[[Категорія:Уродженці Ріпок]]
[[Категорія:Доктори філософських наук України]]
[[Категорія:Українські філософи]]

title: Кедровський Олег Іванович

Народився: 5 вересня 1939

Помер: 28 лютого 2005 (65 років)

Діяльність: філософ

Alma mater: НТУУ КПІ ім. Ігоря Сікорського

Науковий ступінь: доктор філософських наук


text:
# هیکوتارو ایچیکاوا
ایچیکاوا هیکوتارو (۲ سپتامبر ۱۸۹۶ /۲۹ میجی - ۱ آوریل ۱۹۴۶ /۲۱ شووا) دیپلمات ژاپنی و سفیر این کشور در ایران بود.

## زندگی و حرفه
او در استان شیزوئوکا و در خانواده‌ای سرشناس به دنیا آمد. پدرش ایچیکاوا هیکوزو از زمین‌داران بزرگ و بازرگانان ثروتمند شهر نومازو بود. خانواده ایچیکاوا در منطقه به عنوان یکی از خاندان‌های معتبر اقتصادی شناخته می‌شدند.
وی تحصیلات متوسطه خود را در دبیرستان نومازو استان شیزوئوکا ـ که امروزه با نام دبیرستان نومازو هیگاشی شناخته می‌شود ـ و سپس دوره دوم دبیرستان گذراند. پس از ورود به عرصه دیپلماسی، سمت‌های مختلفی بر عهده گرفت؛ از جمله دبیر اول سفارت فنلاند، مقام وزارت امور خارجه و مدیر بخش‌های دوم و سوم اداره امور فرهنگی.
در دسامبر ۱۹۴۰ (۱۵ شووا) به عنوان وزیر مختار ژاپن در فنلاند منصوب شد و همان سال مأموریت دیپلماتیک خود را در ایران آغاز کرد.
در تاریخ ۱ آوریل ۱۹۴۶، وی هنگام ایراد سخنرانی در حمایت از تویوهیسا موریتا ـ نامزد بیست‌ودومین انتخابات عمومی مجلس نمایندگان ـ بر اثر خونریزی مغزی در تالار عمومی گانیودو درگذشت.
همچنین گفته می‌شود او الگوی شخصیت «ایشیدا» بوده است؛ ایشیدا بهترین دوستِ شخصیت اصلی داستان، «موریجیرو»، در کتاب سرنوشت بشر اثر کوجیرو سریزاوا است که در آن به‌عنوان دانش‌آموز سال سوم دبیرستان نومازو معرفی می‌شود.
شوهر عمه او، هایاشی ایچیزو، و شوهر خواهر کوچکترش، کوکی مونشیچی نهم بودند. همسر او دختر دوم هیروتا ریتارو و خواهر بزرگ‌تر همسرش، کاتو شیدزو بود. از دیگر اقوام دور همسرش می‌توان به تسورومی یوسوکه و گوتو شینپی اشاره کرد.

wikiname: fawiki

title: هیکوتارو ایچیکاوا

in_language: fa

wikitext:
'''ایچیکاوا هیکوتارو''' (۲ سپتامبر ۱۸۹۶ /۲۹ [[دوره میجی|میجی]]<ref name="numazu2">『沼津市誌 下巻』沼津市、1958年、p.589。</ref> - ۱ آوریل ۱۹۴۶ /۲۱ [[دوره شووا|شووا]])<ref>外務省外交史料館日本外交史辞典編纂委員会『新版 日本外交史辞典』山川出版社、1992年、44頁。</ref> [[دیپلمات]] [[ژاپن|ژاپنی]] و [[فرستاده (عنوان)|سفیر]] این کشور در [[ایران]] بود.

== زندگی و حرفه ==
او در [[استان شیزوئوکا]] و در خانواده‌ای سرشناس به دنیا آمد. پدرش ایچیکاوا هیکوزو از زمین‌داران بزرگ و بازرگانان ثروتمند شهر نومازو بود. خانواده ایچیکاوا در منطقه به عنوان یکی از خاندان‌های معتبر اقتصادی شناخته می‌شدند.<ref>『沼津市誌』p399-405</ref>

وی تحصیلات متوسطه خود را در دبیرستان نومازو استان شیزوئوکا ـ که امروزه با نام دبیرستان نومازو هیگاشی شناخته می‌شود ـ و سپس دوره دوم دبیرستان گذراند.{{sfn|人事興信録|۱۹۴۱|ref=ji13}}<ref name="bunko2">[https://www.tosyokan.city.numazu.shizuoka.jp/ichikawa/ 市河文庫]沼津市立図書館</ref> پس از ورود به عرصه دیپلماسی، سمت‌های مختلفی بر عهده گرفت؛ از جمله دبیر اول سفارت فنلاند، مقام وزارت امور خارجه و مدیر بخش‌های دوم و سوم اداره امور فرهنگی.{{sfn|人事興信録|۱۹۴۱|ref=ji13}}{{sfn|大衆人事録|۱۹۴۳|ref=ta}}

در دسامبر ۱۹۴۰ (۱۵ شووا) به عنوان وزیر مختار ژاپن در فنلاند منصوب شد و همان سال مأموریت دیپلماتیک خود را در ایران آغاز کرد.{{sfn|大衆人事録|۱۹۴۳|ref=ta}}

در تاریخ ۱ آوریل ۱۹۴۶، وی هنگام ایراد سخنرانی در حمایت از تویوهیسا موریتا ـ نامزد بیست‌ودومین انتخابات عمومی مجلس نمایندگان ـ بر اثر [[خونریزی مغزی]] در تالار عمومی گانیودو درگذشت.<ref name="numazu2"/>

همچنین گفته می‌شود او الگوی شخصیت «ایشیدا» بوده است؛ ایشیدا بهترین دوستِ شخصیت اصلی داستان، «موریجیرو»، در کتاب ''سرنوشت بشر'' اثر کوجیرو سریزاوا است که در آن به‌عنوان دانش‌آموز سال سوم دبیرستان نومازو معرفی می‌شود.<ref name="bunko2"/>

شوهر عمه او، هایاشی ایچیزو،<ref>[http://id.nii.ac.jp/1108/00000236/ 林市藏の履歴に関する研究(二) : 帝大卒業から警察監獄學校教授まで]小笠原慶彰、京都光華女子大学研究紀要,44,107-127 (2006-12)</ref> و شوهر خواهر کوچکترش، کوکی مونشیچی نهم<ref>[http://jahis.law.nagoya-u.ac.jp/who/docs/who8-7688 九鬼德三]『人事興信録』第8版</ref> بودند. همسر او دختر دوم هیروتا ریتارو<ref>[http://jahis.law.nagoya-u.ac.jp/who/docs/who8-18807 廣田理太郞]『人事興信録』第8版</ref> و خواهر بزرگ‌تر همسرش، [[شیدزو کاتو|کاتو شیدزو]] بود. از دیگر اقوام دور همسرش می‌توان به تسورومی یوسوکه و [[گوتو شینپی]] اشاره کرد.

== پانویس ==
{{پانویس|چپ‌چین=بله}}
== منابع ==
{{آغاز چپ‌چین}}
* {{cite book|author=人事興信所編|title=人事興信録 第13版（上）|publisher=人事興信所|year=1941}}
* {{cite book|author=帝国秘密探偵社編|title=大衆人事録 第14版|publisher=帝国秘密探偵社|year=1943|ref=ta}}
{{پایان چپ‌چین}}
== پیوند به بیرون ==
* [https://dl.ndl.go.jp/info:ndljp/pid/1099719/21 بازگشت از ایران: ایچیکاوا هیکوتارو، فرستاده سابق فوق‌العاده و تام‌الاختیار به کشور ایران] - «خاطرات روز یادبود نیروی دریایی» (دای نیپون کوکوبوگیکای، ۱۹۴۲)
[[رده:اهالی استان شیزوئوکا]]
[[رده:دانش‌آموختگان دانشگاه توکیو]]
[[رده:درگذشتگان ۱۹۴۶ (میلادی)]]
[[رده:زادگان ۱۸۹۶ (میلادی)]]


text:
# (26453) 2000 AH89
(26453) 2000 AH89 est un astéroïde de la ceinture principale d'astéroïdes de 2,676 km de diamètre découvert en 2000.

## Description
(26453) 2000 AH89 a été découvert le 5 janvier 2000 à l'observatoire Magdalena Ridge, situé dans le comté de Socorro, au Nouveau-Mexique (États-Unis), par le projet Lincoln Near-Earth Asteroid Research (LINEAR).

### Caractéristiques orbitales
L'orbite de cet astéroïde est caractérisée par un demi-grand axe de 2,19 UA, un périhélie de 1,98 UA, une excentricité de 0,010 et une inclinaison de 4,10° par rapport à l'écliptique. Du fait de ces caractéristiques, à savoir un demi-grand axe compris entre 2 et 3,2 UA et un périhélie supérieur à 1,666 UA, il est classé, selon la JPL Small-Body Database, comme objet de la ceinture principale d'astéroïdes.

### Caractéristiques physiques
(26453) 2000 AH89 a une magnitude absolue (H) de 14,9 et un albédo estimé à 0,296, ce qui permet de calculer un diamètre de 2,676 km. Ces résultats ont été obtenus grâce aux observations du Wide-Field Infrared Survey Explorer (WISE), un télescope spatial américain mis en orbite en 2009 et observant l'ensemble du ciel dans l'infrarouge, et publiés en 2011 dans un article présentant les premiers résultats concernant les astéroïdes de la ceinture principale.

wikiname: frwiki

title: (26453) 2000 AH89

in_language: fr

wikitext:
{{Titre mis en forme|{{PM2|26453|2000 AH|89}}}}

{{Infobox Planète mineure
 | nom= {{PM2|26453|2000 AH|89}}
 | époque = {{date|23|mars|2018|en astronomie}} ([[Jour julien|JJ]] 2458200,5)
 | époque notes = <ref name="JPL 26453">{{lien web|langue=en|titre={{PM2|26453|2000 AH|89}}|url=http://ssd.jpl.nasa.gov/sbdb.cgi?sstr=26453|format=html|site=le [https://ssd.jpl.nasa.gov site du Jet Propulsion Laboratory] |éditeur= |consulté le=8 août 2018}}</ref>
 | nombre d'observations =  877
 | arc d'observation = 8463 jours
 | incertitude = 0
 | demi-grand axe = 326.892{{x10|6}}
 | demi-grand axe ua = 2.18514
 | demi-grand axe notes = <ref name="JPL 26453" />
 | aphélie = 358.166{{x10|6}}
 | aphélie ua = 2.39419
 | aphélie notes = <ref name="JPL 26453" />
 | périhélie = 295.618{{x10|6}}
 | périhélie ua = 1.97609
 | périhélie notes = <ref name="JPL 26453" />
 | excentricité = 0.010
 | excentricité notes = <ref name="JPL 26453" />
 | période de révolution = 1180
 | période de révolution alt = {{unité|3.23|[[Année julienne|a]]}}
 | inclinaison = 4.10
 | inclinaison notes = <ref name="JPL 26453" />
 | nœud ascendant = 152.41
 | nœud ascendant notes = <ref name="JPL 26453" />
 | argument du périhélie = 239.01
 | argument du périhélie notes = <ref name="JPL 26453" />
 | anomalie moyenne = 305.3
 | anomalie moyenne notes = <ref name="JPL 26453" />
 | catégorie notes = <ref name="JPL 26453" />{{,}}<ref name="MPC 26453">{{lien web|langue=en|titre={{PM2|26453|2000 AH|89}}|url=http://www.minorplanetcenter.net/db_search/show_object?object_id=26453|format=html|site=le site du [[Centre des planètes mineures]] |consulté le=8 août 2018}}</ref>
 | dimensions = {{Unité|2.676|km}}
 | magnitude = 14.9
 | albédo = 0,296
 | magnitude notes = <ref name="JPL 26453" />{{,}}<ref name="MPC 26453" />
 | découvreur = le projet [[Lincoln Near-Earth Asteroid Research]] (LINEAR)
 | découvreur notes = <ref name="JPL 26453" />{{,}}<ref name="MPC 26453" />
 | lieu = [[comté de Socorro|Socorro]],  [[Nouveau-Mexique]] ([[États-Unis]])<ref name="MPC 26453" />
 | date = le {{date|5|1|2000|en astronomie}}
 | date notes = <ref name="JPL 26453" />{{,}}<ref name="MPC 26453" />
 | désignations = {{PM2|26453|2000 AH|89}}
 | désignations notes = <ref name="JPL 26453" />{{,}}<ref name="MPC 26453" />
}}
'''{{PM2|26453|2000 AH|89}}''' est un astéroïde de la [[ceinture d'astéroïdes|ceinture principale]] d'astéroïdes de {{Unité|2.676|km}} de diamètre découvert en 2000.

== Description ==
{{PM2|26453|2000 AH|89}} a été découvert le {{date|5|1|2000}} à l'observatoire Magdalena Ridge, situé dans le [[comté de Socorro]], au [[Nouveau-Mexique]] ([[États-Unis]]), par le projet [[Lincoln Near-Earth Asteroid Research]] (LINEAR).

=== Caractéristiques orbitales ===
L'orbite de cet astéroïde est caractérisée par un [[grand axe|demi-grand axe]] de {{Unité|2.19|[[Unité astronomique|UA]]}}, un [[périhélie]] de {{Unité|1.98|UA}}, une [[excentricité orbitale|excentricité]] de 0,010 et une [[inclinaison orbitale|inclinaison]] de 4,10° par rapport à l'[[écliptique]]<ref name="JPL 26453"/>. Du fait de ces caractéristiques, à savoir un [[Grand axe|demi-grand axe]] compris entre 2 et {{Unité|3.2|[[Unité astronomique|UA]]}} et un [[périhélie]] supérieur à {{Unité|1,666|[[Unité astronomique|UA]]}}, il est classé, selon la {{langue|en|[[JPL Small-Body Database]]}}, comme objet de la [[ceinture d'astéroïdes|ceinture principale]] d'astéroïdes<ref name="JPL 26453"/>.

=== Caractéristiques physiques ===
{{PM2|26453|2000 AH|89}} a une [[magnitude absolue]] (H) de 14,9 et un [[albédo]] estimé à 0,296, ce qui permet de calculer un diamètre de {{Unité|2.676|km}}. Ces résultats ont été obtenus grâce aux observations du [[Wide-Field Infrared Survey Explorer]] (WISE), un [[télescope spatial]] [[États-Unis|américain]] mis en orbite en 2009 et observant l'ensemble du ciel dans l'[[infrarouge]], et publiés en 2011 dans un article présentant les premiers résultats concernant les astéroïdes de la ceinture principale<ref name="AAS-MB-2011">{{article | langue = en | auteur =
 Joseph R. Masiero, A. K Mainzer, T. Grav, J.M. Bauer, R.M. Cutri, J. Dailey, P.R.M. Eisenhardt, R.S. McMillan, T.B. Spahr, M.F. Skrutskie, D. Tholen, R.G. Walker, E.L. Wright, E. DeBaun, D. Elsbury, T. Gautier, S. Gomillion, A. Wilkins | titre  =
 Main Belt Asteroids with WISE/NEOWISE. I. Preliminary Albedos and Diameters  | périodique  = The Astrophysical Journal  | volume =741  | numéro = 2 | jour = 17 | date = octobre 2011 | pages  =  | doi  = 10.1088/0004-637X/741/2/68}}</ref>.

== Voir aussi ==
=== Articles connexes ===
* [[Liste des planètes mineures (26001-27000)]]
* [[Ceinture d'astéroïdes]]

== Références ==
{{Références}}

{{Palette Succession/Astéroïdes | avant={{PM1|26452|2000 AU|87}} | après={{PM1|26454|2000 AQ|89}}}}

{{Palette|Petits corps du Système solaire|Système solaire}}

{{Portail|astronomie|planètes mineures et comètes}}

{{DEFAULTSORT:26453}}
[[Catégorie:Planète mineure découverte en 2000]]
[[Catégorie:Objet céleste nommé par sa désignation provisoire]]
[[Catégorie:Astéroïde de la ceinture principale]]
[[Catégorie:Objet céleste découvert par LINEAR]]
[[Catégorie:Objet céleste découvert à l'observatoire Magdalena Ridge]]

title: Caractéristiques orbitales · Époque 23 mars 2018 (JJ 2458200,5) · Établi sur 877 observ. couvrant 8463 jours (U = 0)

Catégorie: Astéroïde de la ceinture principale

title: Caractéristiques physiques

title: Découverte

Date: le 5 janvier 2000

Lieu: Socorro, Nouveau-Mexique (États-Unis)