text:
# 北バージニア方面作戦
南北戦争の北バージニア方面作戦（きたバージニアほうめんさくせん、英:Northern Virginia Campaign、またはSecond Bull Run Campaign、またはSecond Manassas Campaign）は、1862年8月から9月の間に、東部戦線のバージニア州で行われた一連の戦闘である。南軍の将軍ロバート・E・リーは、半島方面作戦の七日間の戦いでの成功に続いて、北のワシントンD.C.方向に動き、北軍のジョン・ポープ少将が率いるバージニア軍を破った。
リーは、ポープ軍がジョージ・マクレラン少将のポトマック軍と合流して勢力的に優位に立たれることを心配し、ストーンウォール・ジャクソン少将を北へ送って、ポープのゴードンスビルへの前進を妨害しようとした。両軍は8月9日のシーダー山で初めてまみえ、南軍が勝った。リーは、バージニア半島にいるマクレラン軍がもはやリッチモンドに対する脅威ではなくなったと判断し、その軍隊の残り大半であるジェイムズ・ロングストリートの軍にジャクソンの後を追わせた。ジャクソンはポープ軍の右翼を回り込む広域の操軍を行い、ポープ軍の背後のマナサス鉄道結節点にあった北軍の大規模補給庫を占領し、ポープ軍とワシントンD.C.の間に自軍を置いた。ジャクソンは1861年に行われた第一次ブルランの戦いの時の戦場近くに防御に適した陣地を確保し、リーとロングストリートの軍隊が戦場に到着した8月29日にはうまく北軍の攻撃を撃退した。8月30日、ポープは再度攻撃を掛けたが、ロングストリート軍とジャクソン軍による攻撃の間で捕獲されそうになり、大きな損失を出して後退を余儀なくされた。この方面作戦は、もう一度ジャクソン軍が側面攻撃に出て、9月1日のシャンティリーの戦いでポープ軍が敗北して終わった。
リーの北バージニア軍のポープ軍に対する操軍は軍事上の傑作だと考えられている。歴史家ジョン・J・ヘネシーは、「リーはもっと賢く戦えたかもしれないが、これは彼の偉大な作戦だった」と書いた。

## 背景と対戦した戦力
1862年6月の七日間の戦争で、マクレランの半島方面作戦が崩壊した後、エイブラハム・リンカーン大統領は、新しく結成された北バージニア軍の指揮官にジョン・ポープを指名した。ポープは西部戦線で幾らかの成功を積んでおり、リンカーンはマクレランよりも攻撃的な将軍を求めた。ポープは部下の指揮官から慕われる存在ではなく、軍団指揮官として選ばれた3人全員が事実上ポープよりランクが上であり、東部の兵士は西部の兵士より劣ると言わんばかりの自慢話で若い士官も辟易させた。ポープが抜擢した何人かはポープの攻撃的な調子に勇気づけられた。
北軍のバージニア軍は既存のバージニア周辺で活動していた方面軍から1862年6月26日に結成され、その大半は最近のジャクソンによるバレー方面作戦で翻弄されていた。ジョン・C・フレモント少将のマウンテン方面軍、アービン・マクドウェル少将のラッパハノック方面軍、ナサニエル・バンクス少将のシェナンドー方面軍、ワシントン軍事地区からサミュエル・D・スタージス准将の旅団、西バージニアからジェイコブ・D・コックス准将の師団で構成された。この新しい軍隊51,000名は3つの軍団に分けられ、第1軍団は、ポープの指名に続いて嫌気して辞めたフレモントに代わってフランツ・シーゲル少将が指揮し、第2軍団はバンクス、第3軍団はマクドウェルが指揮した。スタージスのワシントン部隊は予備隊とされた。ジョン・ベアズリー大佐とジョン・P・ハッチ、ジョージ・B・ベイアード各准将の騎兵旅団は直接3個歩兵軍団に付属され、集中的統帥が無かったことでこの方面作戦では消極的な効果しか無かった。マクレランのポトマック軍に属する3個軍団（第3軍団、第5軍団および第6軍団）とアンブローズ・バーンサイド少将の第9軍団（指揮はジェシー・リー・リノ少将）が戦闘中にポープ軍に合流し、総勢力は77,000名となった。
南軍側は、ロバート・E・リーの北バージニア軍55,000名が2つの「翼」あるいは「指揮」に組織された（これら部隊を「軍団」と称するのはアメリカ連合国が1862年に立法化した後である）。「右翼」はジェイムズ・ロングストリート少将に、左翼はストーンウォール・ジャクソン少将に指揮された。J・E・B・スチュアート少将の騎兵師団はジャクソンの翼に付けられた。南軍の攻勢は七日間の戦いのためにリーが引き継いだ時の軍隊よりかなり単純になっており、これはリーが効果的でないと考えた何人かの師団指揮官を外し、残りの師団をジャクソンとロングストリートの下に集めた結果だった。

## 作戦と初動
ポープの任務には幾つかの目標があった。ワシントンとシェナンドー渓谷を守ること、および南軍をゴードンスビルの方向に誘導してマクレランから引き離すことだった。ポープは、ゴードンスビル、シャーロッツビルおよびリンチバーグを繋ぐバージニア中央鉄道を騎兵隊で遮断させる事で、後の方の作戦を始めた。ハッチが指揮する騎兵隊の出発が遅れ、7月19日にはストーンウォール・ジャクソン軍14,000名がゴードンスビルを占領していることを発見した（ハッチが7月22日に鉄道を遮断する2回目の試みにも失敗した後、ポープはハッチを騎兵指揮官から外し、第3軍団ルーファス・キング准将師団の歩兵旅団指揮官に割り当てた）。
ポープはリンカーンから奨励されたもう一つの大きな目標があった。このとき初めて北軍は、戦争の過酷さを直接アメリカ連合国の文民に味わわせることで圧力を掛けようとした。ポープはこの件で3件の将軍命令を発した。将軍命令第5号は軍隊が「その土地で生きていく」（食料を地元で調達する）ことを指示し、「アメリカ合衆国に忠実だった市民」のみに戦後に払われる預かり証で、取り立てを受けた農民に弁償するというものだった。ある兵士にとっては、これが略奪や窃盗の公式の免許になった。将軍命令第7号と第11号は、北軍の後方で続いている南軍のゲリラの問題を扱った。ポープは、北軍に銃口を向けて発砲した家はどれも焼却され、住人は戦争捕虜として扱われると命じた。北軍の士官は「その戦線あるいは届く範囲内にいるあらゆる不忠な男性市民を逮捕」するよう指示された。これらの命令はポープの仲間であるマクレランの戦争哲学とは基本的に異なっており、この方面作戦中、2人の間に幾らかの敵意を疑いもなく生じさせた。アメリカ連合国当局は激怒し、ロバート・E・リーはポープの事を「ごろつき」と決めつけた。
リーは、七日間の戦いでマクレランと戦った経験から、マクレラン軍はもはやバージニア半島で脅威では無くなったと認識し、リッチモンドの直接防衛のために全軍を残しておく必要性はないと考えた。このことで、ジャクソンをゴードンスビルに行かせてポープ軍の動きを止め、同時にバージニアの中央鉄道を守らせることができた。リーは心に大きな作戦を描いていた。北軍はポープ軍とマクレラン軍に分かれており、その距離も遠く離れているので、マクレランに注意を戻す前にポープ軍を潰すチャンスだと考えた。
7月26日、リーは、伝説の騎兵でゲリラ戦士であり、捕虜交換から帰ってきたばかりのジョン・S・モスビー大尉に会った。モスビーは北軍管轄下のハンプトン・ローズ地区を通って帰ってきており、重要な海軍の輸送活動を目撃して、ノースカロライナ州で戦ってきたアンブローズ・バーンサイド少将の軍隊が、船で運ばれポープ軍の支援に回るものと推定した。リーは、バーンサイドの軍が到着する前に迅速な行動を採ろうと考え、翌日、A・P・ヒル少将に12,000名を付けてジャクソン軍との合流に向かわせた。一方マクレラン軍に対しては砲撃と陽動作戦でその注意を引き付けた。マクレランはハリソンズランディングからマルバーンヒルまで軍隊を前進させ、リーはその脅威に対応するために南に動いたが、マクレランは結局その前進を止めさせた。8月3日、北軍総司令官ヘンリー・ハレックはマクレランに半島からの最終的な撤退と、ポープ軍支援のための北バージニアへの帰還を命じた。マクレランは抗議し、8月14日までその再配置を始めなかった。

## 戦闘と動き、8月7日-27日
7月29日、ポープはその作戦本部をワシントンから戦場に移した。ハレックからはマクレラン軍と連携する作戦を知らされたが、それを待っているよりも先に、シーダー山近くの陣地にその軍隊の一部を動かし、そこからゴードンスビルに対して騎兵の襲撃を掛けさせようと考えた。ジャクソンは8月7日にカルペパー・コートハウスまで前進し、ポープ軍の残り部隊が集合する前にポープの軍団を攻撃しようと考えた。

### シーダー山の戦い（8月9日）
8月9日、ナサニエル・バンクスの軍団がシーダー山でジャクソン軍を攻撃し、緒戦は好調だった。南軍のチャールズ・S・ワインダー准将が戦死し、その師団は分断された。A・P・ヒル少将が率いた南軍の反撃で、バンクス軍はシーダークリークを越えて撤退した。しかし、ジャクソン軍の侵攻が北軍のジェイムズ・B・リケッツ准将の師団によって止められた。正午までに、ジャクソンはポープ軍が集結したことを知り、個別撃破しようという彼の作戦を諦めた。ジャクソン軍は8月12日までその場に留まり、その後ゴードンスビルまで後退した。
8月13日、リーはロングストリート軍をジャクソン軍の支援に送り出し、さらに翌日、マクレラン軍が半島を離れたことを確認した後で、（2個旅団を除いて）全軍の残り全てを派遣した。リーは8月15日にゴードンスビルに到着し、全軍の指揮を執った。リーは北バージニア軍全軍をクラークス山の南に集結させ、マクレラン軍がポープの支援に到着する前に、ポープ軍を破るための迂回行動を立案した。その作戦とは、スチュアートの騎兵隊をまず派遣し、本隊が後に付いて8月18日にクラークス山の陰に隠れてラピダン川の北に至るというものだった。スチュアートはサマービルフォードを渡って鉄道橋を破壊し、続いてポープ軍の左翼から後方に回り込み、物資を破壊して北軍の退路になりそうな道を塞ぐことを予定した。兵站の難しさと騎兵の動きが遅れたことで、この作戦は破棄された。
8月20日と21日、ポープは戦線をラッパハノック川まで後退させた。ポープは、北軍の騎兵が襲撃した先でリーの命令文書の写しを捕獲しており、その作戦に気付いていた。スチュアートはその襲撃中に捕獲されそうになり、そのマントと羽根付き帽子を取られてしまったが、8月22日に、カトレット駅にあったポープの作戦本部を襲い、北軍指揮官の制服を手に入れて仕返しした。スチュアートの襲撃は北軍の右翼が迂回行動に対して脆弱であることを示したが、激しい雨で川が溢れんばかりとなっており、これを困難にした。これはポープ軍を補強するという作戦も困難にした。それが実現すれば北軍の勢力は13万名となり、南軍北バージニア軍の2倍以上になるところだった。

### 第一次ラッパハノック駅の戦い（8月22日-25日）
両軍はラッパハノック川沿いで一連の小さな戦闘を行った。ウォータールー橋、リースプリング、フリーマンの浅瀬およびサルファースプリングの各戦いがあり、数百の損失を出した。
これらの小競り合いで、両軍とも川沿いの監視を続けた。雨量が多く川水は脹れ上がっていたので、リーは川を越えてまで進軍させられなかった。ポープは川を越えてリー軍の右翼を叩く攻撃を検討したが、やはり高水位に妨げられた。この時までに、ポトマック軍の支援部隊が半島から到着した。ハインツェルマン少将の第3軍団、フィッツ・ジョン・ポーター少将の第5軍団、およびジョージ・W・テイラー准将指揮下の第6軍団の一部だった。敵の勢力が自軍を上回ってきたことに直面したリーの新しい作戦は、ジャクソンとスチュアートに全軍の半分を付けてポープ軍の通信線であるオレンジ＆アレクサンドリア鉄道を遮断するために側面に回らせた。これでポープ軍は撤退を強いられ、移動中に脆弱になったときに打ち破れるはずだった。ジャクソンは8月25日に出発し、その夜、セイラム（今日のマーシャル）に到着した。

### マナサス駅作戦（8月25日-27日）
8月26日夕刻、ジャクソンの翼はサラフェアギャップを通ってポープ軍の右翼を回り込み、ブリストーでオレンジ・アンド・アレクサンドリア鉄道を攻撃し、8月27日の夜明け前に、マナサス鉄道結節点で北軍の大規模補給庫を破壊した。この急襲で、ポープ軍はラッパハノック川沿いの防衛線から慌ただしい後退を強いられた。8月27日、ジャクソン軍はユニオンミルズ（ブルラン橋）近くで北軍の1個旅団を崩壊させ、数百の損失を出させたうえに、ジョージ・テイラー准将が致命傷を負った。南軍リチャード・イーウェル少将の師団は、ケトルランで北軍ジョセフ・フッカー少将の師団と活発な後衛戦を演じ、約600名の損失を出した。イーウェル隊は暗くなるまで北軍の攻撃を持ち堪えた。8月27日から28日にかけての夜に、ジャクソンはその師団を北の第一次ブルランの戦いの戦場に進軍させ、未完成の鉄道路盤の背後に陣を布かせた。

## 戦闘と動き、8月28日-9月1日

### サラフェアギャップの戦い（8月28日）
北軍リケッツの師団はサラフェアギャップにあるチャップマンのミル近くで小競り合いを演じた後、数マイル北のホープウェルギャップを過ぎる南軍の縦隊とサラフェアギャップの高台を確保していた部隊に側面を衝かれた。リケッツ隊が後退し、ロングストリートの翼がギャップを通ってジャクソン軍に合流することを可能にした。このことは一見重要でないように見えるが、リー軍の両翼がマナサスの戦場で合流することを許したので、8月29日から30日に掛けての戦闘でポープ軍が敗北する事実上の要因になった。リケッツはゲインズビルを通ってマナサス結節点まで後退した。

### 第二次ブルランの戦い、あるいは第二次マナサスの戦い（8月28日-30日）
ジャクソンはポープ軍を戦いに引き込むために、8月28日にウォレントン・ターンパイク上のジャクソン軍の前面を通過中の北軍縦隊に攻撃を掛けさせた。ブローナーの農園の戦いは数時間続き、引き分けに終わった。ポープはジャクソンを罠に嵌めたと思い込むようになり、自軍の主力をジャクソン軍に集中させた。8月29日、ポープは未完成の鉄道路盤に沿ったジャクソンの陣地に一連の攻撃を掛けさせた。この攻撃は両軍に大きな損失を出させ、北軍は撃退された。正午、ロングストリート軍がサラフェアギャップから戦場に到着しジャクソン軍の右翼に就いた。
8月30日、ポープはその攻撃を再開させたが、ロングストリート軍が到着したことを知らないかのようだった。ポーターの第5軍団による北軍の攻撃を南軍の集中砲火が砕いたとき、ロングストリート軍28,000名からなる右翼が反撃を行ったが、これは南北戦争の中でも最大の同時集中攻撃になった。北軍の左翼が崩壊し、ブルラン川の後方に撤退した。北軍後詰め部隊の効果的な行動により、第一次ブルランの戦いのような惨事の再現だけは免れた。それでもポープ軍のセンタービルへ向けた撤退は慌ただしいものだった。翌日、リーは自軍に追撃を命じた。この戦いは北バージニア方面作戦の中でも決定的な戦いだった。

### シャンティリーの戦い（9月1日）
ジャクソンは、ブルランからの北軍の撤退を遮断することを期待して大きな回り込み行動を行った。9月1日、ジャクソンは、オックスヒルに近いリトルリバー・ターンパイクのシャンティリー・プランテーションの向こうに、フィリップ・カーニーとアイザック・スティーブンス各少将の師団に対して自軍の師団を送った。南軍の攻撃は激しい雷雨の間の激闘によって止まった。北軍のスティーブンスとカーニー両将軍は戦死した。ポープはフェアファックス・コートハウスにいる自軍がなお危険な状態にあることを認識し、ワシントンまでの撤退続行を命じた。

## 戦いの後
北バージニア方面作戦は、リーの小さな軍隊がその資源を慎重に使ったものの、両軍共に高いものについた。北軍75,000名の損失は16,054名（戦死1,724名、負傷8,372名、不明又は捕虜5,958名）となり、2ヶ月前の七日間の戦いの損失に相当するものになった。南軍48,500名の損失は9,197名（戦死1,481名、負傷7,627名、不明又は捕虜89名）だった。
この方面作戦はリーとその主要な2人の部下の勝利となった。軍事歴史家ジョン・J・ヘネシーは、リーの最大の方面作戦だったとして、「彼がかってなした中でも戦略と戦術の幸福な結婚」と表現した。リーは大胆な行動と適切な用心深さのバランスを取り、その部下の役割を効果的にする方法を選んだ。ジャクソンの回り込み行動は（36時間で54マイル (86 km)を行軍して北軍の後に回った）、「この戦争でこの種の行動としては最も大胆なものであり、ジャクソンならではそつなく実行できた。」8月30日のロングストリートの攻撃は「時機を得、力強くまた迅速であり、これまでに無いぐらい北軍を崩壊の瀬戸際に追い込んだ。」
リーに翻弄されたポープは事実上ワシントンで包囲された。もしポープがリンカーン大統領に政治的および個人的に密接な繋がりが無かったとすれば、彼の軍人としての経歴は完全に終わっていただろう。ポープはその代わりに、ウィスコンシン州ミルウォーキーに転任させられ、北西方面軍の指揮に就き、1862年のダコタ戦争を戦った。ジョージ・マクレラン少将はワシントン周辺の全北軍の指揮官となり、そのポトマック軍は1862年9月12日に解体されたバージニア軍を吸収した。
ポープがもはや脅威でなくなり、マクレランはその軍隊を再編した一方で、リーはその軍隊を西方と北方に向け、9月4日にポトマック川を越えてメリーランド州に入り、メリーランド方面作戦およびハーパーズ・フェリーの戦い、サウス山の戦いおよびアンティータムの戦いへ向かって行った。

title: 北バージニア方面作戦

wikitext:
{| style="float: right; clear: right; background-color: transparent"
|-
|{{Infobox Military Conflict
|conflict=北バージニア方面作戦
|image=[[画像:Robert Edward Lee.jpg|150px|]]
|caption=南軍の指揮官[[ロバート・E・リー]]将軍
|partof=[[南北戦争]]
|date=[[1862年]][[7月19日]] - [[9月1日]]
|place=[[バージニア州]]北部
|result=南軍の勝利
|combatant1={{flagicon|USA|1861}} [[北軍]]
|combatant2=[[画像:CSA FLAG 4.3.1861-21.5.1861.svg|25px]] [[南軍]]
|commander1=[[ジョン・ポープ]]
|commander2=[[ロバート・E・リー]]
|strength1=75,000名<ref name=Eicher334>Eicher, p. 334.</ref>
|strength2=48,500名<ref name=Eicher334/>
|casualties1=16,054名（戦死1,724名、負傷8,372名、不明又は捕虜5,958名）<ref name=Eicher334/>
|casualties2=9,197名（戦死1,481名、負傷7,627名、不明又は捕虜89名）<ref name=Eicher334/>
|}}
|}
[[南北戦争]]の'''北バージニア方面作戦'''（きたバージニアほうめんさくせん、英:Northern Virginia Campaign、またはSecond Bull Run Campaign、またはSecond Manassas Campaign）は、[[1862年]]8月から9月の間に、[[東部戦線 (南北戦争)|東部戦線]]の[[バージニア州]]で行われた一連の戦闘である。[[南軍]]の将軍[[ロバート・E・リー]]は、[[半島方面作戦]]の[[七日間の戦い]]での成功に続いて、北の[[ワシントンD.C.]]方向に動き、北軍の[[ジョン・ポープ]]少将が率いる[[バージニア軍]]を破った。

リーは、ポープ軍が[[ジョージ・マクレラン]]少将の[[ポトマック軍]]と合流して勢力的に優位に立たれることを心配し、[[ストーンウォール・ジャクソン]]少将を北へ送って、ポープのゴードンスビルへの前進を妨害しようとした。両軍は[[8月9日]]のシーダー山で初めてまみえ、南軍が勝った。リーは、[[バージニア半島]]にいるマクレラン軍がもはや[[リッチモンド (バージニア州)|リッチモンド]]に対する脅威ではなくなったと判断し、その軍隊の残り大半である[[ジェイムズ・ロングストリート]]の軍にジャクソンの後を追わせた。ジャクソンはポープ軍の右翼を回り込む広域の操軍を行い、ポープ軍の背後の[[マナサス (バージニア州)|マナサス]]鉄道結節点にあった北軍の大規模補給庫を占領し、ポープ軍とワシントンD.C.の間に自軍を置いた。ジャクソンは[[1861年]]に行われた[[第一次ブルランの戦い]]の時の戦場近くに防御に適した陣地を確保し、リーとロングストリートの軍隊が戦場に到着した[[8月29日]]にはうまく北軍の攻撃を撃退した。[[8月30日]]、ポープは再度攻撃を掛けたが、ロングストリート軍とジャクソン軍による攻撃の間で捕獲されそうになり、大きな損失を出して後退を余儀なくされた。この方面作戦は、もう一度ジャクソン軍が側面攻撃に出て、[[9月1日]]の[[シャンティリーの戦い]]でポープ軍が敗北して終わった。

リーの[[北バージニア軍]]のポープ軍に対する操軍は軍事上の傑作だと考えられている。歴史家ジョン・J・ヘネシーは、「リーはもっと賢く戦えたかもしれないが、これは彼の偉大な作戦だった」と書いた<ref>Hennessy, p. 458.</ref>。

== 背景と対戦した戦力 ==
{{Quote box
|align=right
|width=35%
|quote=私は西部から諸君の所にやってきた。西部では常に敵の背中を見てきた。敵を求め続け、見つけた時はこれを打ち破ることが仕事の軍隊からやってきた。その方針は攻撃することであり、防御ではなかった。...我々の前を見つめて後を見ないでおこう。成功と栄光は前進の中にあり、失敗と不名誉は後方に待っている。
|source=ジョン・ポープ、"バージニア軍の士官および兵士へ"、[[7月14日]]<ref name=Douglas172>Hennessy, p. 12.</ref>
|}}1862年6月の七日間の戦争で、マクレランの半島方面作戦が崩壊した後、[[エイブラハム・リンカーン]]大統領は、新しく結成された北バージニア軍の指揮官にジョン・ポープを指名した。ポープは[[西部戦線 (南北戦争)|西部戦線]]で幾らかの成功を積んでおり、リンカーンはマクレランよりも攻撃的な将軍を求めた。ポープは部下の指揮官から慕われる存在ではなく、軍団指揮官として選ばれた3人全員が事実上ポープよりランクが上であり、東部の兵士は西部の兵士より劣ると言わんばかりの自慢話で若い士官も辟易させた。ポープが抜擢した何人かはポープの攻撃的な調子に勇気づけられた<ref>Eicher, p. 318; Martin, pp. 24, 32-33; Hennessy, p. 12.</ref>。

[[画像:John Pope (06341v).jpg|left|thumb|150px|北軍の指揮官
[[ジョン・ポープ]]少将]]
北軍のバージニア軍は既存のバージニア周辺で活動していた方面軍から1862年[[6月26日]]に結成され、その大半は最近のジャクソンによる[[バレー方面作戦]]で翻弄されていた。[[ジョン・C・フレモント]]少将のマウンテン方面軍、[[アービン・マクドウェル]]少将のラッパハノック方面軍、[[ナサニエル・バンクス]]少将のシェナンドー方面軍、ワシントン軍事地区からサミュエル・D・スタージス准将の旅団、西バージニアから[[ジェイコブ・ドルソン・コックス|ジェイコブ・D・コックス]]准将の師団で構成された。この新しい軍隊51,000名は3つの軍団に分けられ、[[第11軍団 (北軍)|第1軍団]]は、ポープの指名に続いて嫌気して辞めたフレモントに代わって[[フランツ・シーゲル]]少将が指揮し、[[第12軍団 (北軍)|第2軍団]]はバンクス、[[第1軍団 (北軍)|第3軍団]]はマクドウェルが指揮した。スタージスのワシントン部隊は予備隊とされた。ジョン・ベアズリー大佐とジョン・P・ハッチ、ジョージ・B・ベイアード各准将の騎兵旅団は直接3個歩兵軍団に付属され、集中的統帥が無かったことでこの方面作戦では消極的な効果しか無かった。マクレランのポトマック軍に属する3個軍団（[[第3軍団 (北軍)|第3軍団]]、[[第5軍団 (北軍)|第5軍団]]および[[第6軍団 (北軍)|第6軍団]]）と[[アンブローズ・バーンサイド]]少将の[[第9軍団 (北軍)|第9軍団]]（指揮は[[ジェシー・リー・リノ]]少将）が戦闘中にポープ軍に合流し、総勢力は77,000名となった<ref>Martin, p. 280; Eicher, p. 318; Hennessy, p. 6.</ref>。

南軍側は、ロバート・E・リーの北バージニア軍55,000名が2つの「翼」あるいは「指揮」に組織された（これら部隊を「軍団」と称するのはアメリカ連合国が1862年に立法化した後である）。「右翼」はジェイムズ・ロングストリート少将に、左翼はストーンウォール・ジャクソン少将に指揮された。[[J・E・B・スチュアート]]少将の騎兵師団はジャクソンの翼に付けられた。南軍の攻勢は七日間の戦いのためにリーが引き継いだ時の軍隊よりかなり単純になっており、これはリーが効果的でないと考えた何人かの師団指揮官を外し、残りの師団をジャクソンとロングストリートの下に集めた結果だった<ref>Hennessy, pp. 561-67; Langellier, pp. 90-93.</ref>。

== 作戦と初動 ==
ポープの任務には幾つかの目標があった。ワシントンと[[シェナンドー渓谷]]を守ること、および南軍をゴードンスビルの方向に誘導してマクレランから引き離すことだった<ref>Esposito, Map 54.</ref>。ポープは、ゴードンスビル、[[シャーロッツビル]]および[[リンチバーグ (バージニア州)|リンチバーグ]]を繋ぐバージニア中央鉄道を騎兵隊で遮断させる事で、後の方の作戦を始めた。ハッチが指揮する騎兵隊の出発が遅れ、[[7月19日]]にはストーンウォール・ジャクソン軍14,000名がゴードンスビルを占領していることを発見した（ハッチが7月22日に鉄道を遮断する2回目の試みにも失敗した後、ポープはハッチを騎兵指揮官から外し、第3軍団ルーファス・キング准将師団の歩兵旅団指揮官に割り当てた）<ref>Esposito, Map 55; Martin, pp. 45-46.</ref>。

ポープはリンカーンから奨励されたもう一つの大きな目標があった。このとき初めて北軍は、戦争の過酷さを直接[[アメリカ連合国]]の文民に味わわせることで圧力を掛けようとした。ポープはこの件で3件の将軍命令を発した。将軍命令第5号は軍隊が「その土地で生きていく」（食料を地元で調達する）ことを指示し、「アメリカ合衆国に忠実だった市民」のみに戦後に払われる預かり証で、取り立てを受けた農民に弁償するというものだった。ある兵士にとっては、これが略奪や窃盗の公式の免許になった。将軍命令第7号と第11号は、北軍の後方で続いている南軍のゲリラの問題を扱った。ポープは、北軍に銃口を向けて発砲した家はどれも焼却され、住人は戦争捕虜として扱われると命じた。北軍の士官は「その戦線あるいは届く範囲内にいるあらゆる不忠な男性市民を逮捕」するよう指示された。これらの命令はポープの仲間であるマクレランの戦争哲学とは基本的に異なっており、この方面作戦中、2人の間に幾らかの敵意を疑いもなく生じさせた。アメリカ連合国当局は激怒し、ロバート・E・リーはポープの事を「ごろつき」と決めつけた<ref>Hennessy, pp. 14-21; Martin, pp. 36-37.</ref>。

リーは、七日間の戦いでマクレランと戦った経験から、マクレラン軍はもはやバージニア半島で脅威では無くなったと認識し、リッチモンドの直接防衛のために全軍を残しておく必要性はないと考えた。このことで、ジャクソンをゴードンスビルに行かせてポープ軍の動きを止め、同時にバージニアの中央鉄道を守らせることができた。リーは心に大きな作戦を描いていた。北軍はポープ軍とマクレラン軍に分かれており、その距離も遠く離れているので、マクレランに注意を戻す前にポープ軍を潰すチャンスだと考えた。

[[7月26日]]、リーは、伝説の騎兵でゲリラ戦士であり、捕虜交換から帰ってきたばかりの[[ジョン・モスビー|ジョン・S・モスビー]]大尉に会った。モスビーは北軍管轄下の[[ハンプトン・ローズ]]地区を通って帰ってきており、重要な海軍の輸送活動を目撃して、[[ノースカロライナ州]]で戦ってきたアンブローズ・バーンサイド少将の軍隊が、船で運ばれポープ軍の支援に回るものと推定した。リーは、バーンサイドの軍が到着する前に迅速な行動を採ろうと考え、翌日、[[A・P・ヒル]]少将に12,000名を付けてジャクソン軍との合流に向かわせた。一方マクレラン軍に対しては砲撃と陽動作戦でその注意を引き付けた。マクレランはハリソンズランディングからマルバーンヒルまで軍隊を前進させ、リーはその脅威に対応するために南に動いたが、マクレランは結局その前進を止めさせた。[[8月3日]]、北軍総司令官[[ヘンリー・ハレック]]はマクレランに半島からの最終的な撤退と、ポープ軍支援のための北バージニアへの帰還を命じた。マクレランは抗議し、[[8月14日]]までその再配置を始めなかった<ref>Hennessy, p. 10; Esposito, Map 56.</ref>。

== 戦闘と動き、8月7日-27日 ==
7月29日、ポープはその作戦本部をワシントンから戦場に移した。ハレックからはマクレラン軍と連携する作戦を知らされたが、それを待っているよりも先に、シーダー山近くの陣地にその軍隊の一部を動かし、そこからゴードンスビルに対して騎兵の襲撃を掛けさせようと考えた。ジャクソンは[[8月7日]]にカルペパー・コートハウスまで前進し、ポープ軍の残り部隊が集合する前にポープの軍団を攻撃しようと考えた<ref>Esposito, Map 56.</ref>。

=== シーダー山の戦い（8月9日） ===
{{Main|シーダー山の戦い}}
[[8月9日]]、ナサニエル・バンクスの軍団がシーダー山でジャクソン軍を攻撃し、緒戦は好調だった。南軍のチャールズ・S・ワインダー准将が戦死し、その師団は分断された。A・P・ヒル少将が率いた南軍の反撃で、バンクス軍はシーダークリークを越えて撤退した。しかし、ジャクソン軍の侵攻が北軍の[[ジェイムズ・リケッツ|ジェイムズ・B・リケッツ]]准将の師団によって止められた。正午までに、ジャクソンはポープ軍が集結したことを知り、個別撃破しようという彼の作戦を諦めた。ジャクソン軍は[[8月12日]]までその場に留まり、その後ゴードンスビルまで後退した<ref>[http://www.nps.gov/history/hps/abpp/battles/va022.htm NPS Cedar Mountain summary].</ref>。

[[8月13日]]、リーはロングストリート軍をジャクソン軍の支援に送り出し、さらに翌日、マクレラン軍が半島を離れたことを確認した後で、（2個旅団を除いて）全軍の残り全てを派遣した。リーは[[8月15日]]にゴードンスビルに到着し、全軍の指揮を執った。リーは北バージニア軍全軍をクラークス山の南に集結させ、マクレラン軍がポープの支援に到着する前に、ポープ軍を破るための迂回行動を立案した。その作戦とは、スチュアートの騎兵隊をまず派遣し、本隊が後に付いて[[8月18日]]にクラークス山の陰に隠れてラピダン川の北に至るというものだった。スチュアートはサマービルフォードを渡って鉄道橋を破壊し、続いてポープ軍の左翼から後方に回り込み、物資を破壊して北軍の退路になりそうな道を塞ぐことを予定した。兵站の難しさと騎兵の動きが遅れたことで、この作戦は破棄された<ref>Hennessy, pp. 35-51; Eicher, p. 322; Esposito, Map 57.</ref>。

[[8月20日]]と21日、ポープは戦線をラッパハノック川まで後退させた。ポープは、北軍の騎兵が襲撃した先でリーの命令文書の写しを捕獲しており、その作戦に気付いていた。スチュアートはその襲撃中に捕獲されそうになり、そのマントと羽根付き帽子を取られてしまったが、[[8月22日]]に、カトレット駅にあったポープの作戦本部を襲い、北軍指揮官の制服を手に入れて仕返しした。スチュアートの襲撃は北軍の右翼が迂回行動に対して脆弱であることを示したが、激しい雨で川が溢れんばかりとなっており、これを困難にした。これはポープ軍を補強するという作戦も困難にした。それが実現すれば北軍の勢力は13万名となり、南軍北バージニア軍の2倍以上になるところだった<ref>Martin, pp. 92, 101-02; Eicher, p. 322; Esposito, Map 57.</ref>。

=== 第一次ラッパハノック駅の戦い（8月22日-25日） ===
両軍はラッパハノック川沿いで一連の小さな戦闘を行った。ウォータールー橋、リースプリング、フリーマンの浅瀬およびサルファースプリングの各戦いがあり、数百の損失を出した<ref>[http://www.nps.gov/history/hps/abpp/battles/va023.htm NPS Rappahannock Station summary].</ref>。

これらの小競り合いで、両軍とも川沿いの監視を続けた。雨量が多く川水は脹れ上がっていたので、リーは川を越えてまで進軍させられなかった。ポープは川を越えてリー軍の右翼を叩く攻撃を検討したが、やはり高水位に妨げられた。この時までに、ポトマック軍の支援部隊が半島から到着した。ハインツェルマン少将の第3軍団、[[フィッツ・ジョン・ポーター]]少将の第5軍団、およびジョージ・W・テイラー准将指揮下の第6軍団の一部だった。敵の勢力が自軍を上回ってきたことに直面したリーの新しい作戦は、ジャクソンとスチュアートに全軍の半分を付けてポープ軍の通信線であるオレンジ＆アレクサンドリア鉄道を遮断するために側面に回らせた。これでポープ軍は撤退を強いられ、移動中に脆弱になったときに打ち破れるはずだった。ジャクソンは[[8月25日]]に出発し、その夜、セイラム（今日のマーシャル）に到着した<ref>Salmon, pp. 127-28; Eicher, pp. 322-23; Esposito, Map 58.</ref>。

=== マナサス駅作戦（8月25日-27日） ===
{{Main|マナサス駅作戦}}
[[8月26日]]夕刻、ジャクソンの翼はサラフェアギャップを通ってポープ軍の右翼を回り込み、ブリストーで[[オレンジ・アンド・アレクサンドリア鉄道]]を攻撃し、[[8月27日]]の夜明け前に、マナサス鉄道結節点で北軍の大規模補給庫を破壊した。この急襲で、ポープ軍はラッパハノック川沿いの防衛線から慌ただしい後退を強いられた。8月27日、ジャクソン軍はユニオンミルズ（ブルラン橋）近くで北軍の1個旅団を崩壊させ、数百の損失を出させたうえに、ジョージ・テイラー准将が致命傷を負った。南軍[[リチャード・イーウェル]]少将の師団は、ケトルランで北軍[[ジョセフ・フッカー]]少将の師団と活発な後衛戦を演じ、約600名の損失を出した。イーウェル隊は暗くなるまで北軍の攻撃を持ち堪えた。8月27日から28日にかけての夜に、ジャクソンはその師団を北の第一次ブルランの戦いの戦場に進軍させ、未完成の鉄道路盤の背後に陣を布かせた<ref>[http://www.nps.gov/history/hps/abpp/battles/va024.htm NPS Manassas Station Operations summary].</ref>。

== 戦闘と動き、8月28日-9月1日 ==
=== サラフェアギャップの戦い（8月28日） ===
北軍リケッツの師団はサラフェアギャップにあるチャップマンのミル近くで小競り合いを演じた後、数マイル北のホープウェルギャップを過ぎる南軍の縦隊とサラフェアギャップの高台を確保していた部隊に側面を衝かれた。リケッツ隊が後退し、ロングストリートの翼がギャップを通ってジャクソン軍に合流することを可能にした。このことは一見重要でないように見えるが、リー軍の両翼がマナサスの戦場で合流することを許したので、8月29日から30日に掛けての戦闘でポープ軍が敗北する事実上の要因になった。リケッツはゲインズビルを通ってマナサス結節点まで後退した<ref>[http://www.nps.gov/history/hps/abpp/battles/va025.htm NPS Thoroughfare Gap summary].</ref>。

=== 第二次ブルランの戦い、あるいは第二次マナサスの戦い（8月28日-30日） ===
{{Main|第二次ブルランの戦い}}
ジャクソンはポープ軍を戦いに引き込むために、[[8月28日]]<ref>The [http://www.cr.nps.gov/hps/abpp/battles/va026.htm アメリカ合衆国国立公園局]がこの戦闘日付を定めた。その文献がアメリカ合衆国国立公園局と密接に結びついている Greene, Hennessy, Salmon, およびKennedyの参考文献もこの日付を採用している。しかし、本稿に挙げる他の参考文献では、8月28日の戦いは第二次ブルランの戦いの序曲であって別のものとしている。これらの著者の何人かは8月28日の戦闘を「グラブトンの戦い」または「ブローナーの農園の戦い」と名付けている。</ref>にウォレントン・ターンパイク上のジャクソン軍の前面を通過中の北軍縦隊に攻撃を掛けさせた。ブローナーの農園の戦いは数時間続き、引き分けに終わった。ポープはジャクソンを罠に嵌めたと思い込むようになり、自軍の主力をジャクソン軍に集中させた。[[8月29日]]、ポープは未完成の鉄道路盤に沿ったジャクソンの陣地に一連の攻撃を掛けさせた。この攻撃は両軍に大きな損失を出させ、北軍は撃退された。正午、ロングストリート軍がサラフェアギャップから戦場に到着しジャクソン軍の右翼に就いた。

[[8月30日]]、ポープはその攻撃を再開させたが、ロングストリート軍が到着したことを知らないかのようだった。ポーターの第5軍団による北軍の攻撃を南軍の集中砲火が砕いたとき、ロングストリート軍28,000名からなる右翼が反撃を行ったが、これは南北戦争の中でも最大の同時集中攻撃になった。北軍の左翼が崩壊し、ブルラン川の後方に撤退した。北軍後詰め部隊の効果的な行動により、第一次ブルランの戦いのような惨事の再現だけは免れた。それでもポープ軍のセンタービルへ向けた撤退は慌ただしいものだった。翌日、リーは自軍に追撃を命じた。この戦いは北バージニア方面作戦の中でも決定的な戦いだった<ref>[http://www.nps.gov/history/hps/abpp/battles/va026.htm NPS Second Manassas summary].</ref>。

=== シャンティリーの戦い（9月1日） ===
ジャクソンは、ブルランからの北軍の撤退を遮断することを期待して大きな回り込み行動を行った。9月1日、ジャクソンは、オックスヒルに近いリトルリバー・ターンパイクのシャンティリー・プランテーションの向こうに、[[フィリップ・カーニー]]と[[アイザック・スティーブンス]]各少将の師団に対して自軍の師団を送った。南軍の攻撃は激しい雷雨の間の激闘によって止まった。北軍のスティーブンスとカーニー両将軍は戦死した。ポープは[[フェアファックス (バージニア州)|フェアファックス・コートハウス]]にいる自軍がなお危険な状態にあることを認識し、ワシントンまでの撤退続行を命じた<ref>[http://www.nps.gov/history/hps/abpp/battles/va027.htm NPS Chantilly summary].</ref>。

== 戦いの後 ==
北バージニア方面作戦は、リーの小さな軍隊がその資源を慎重に使ったものの、両軍共に高いものについた。北軍75,000名の損失は16,054名（戦死1,724名、負傷8,372名、不明又は捕虜5,958名）となり、2ヶ月前の七日間の戦いの損失に相当するものになった。南軍48,500名の損失は9,197名（戦死1,481名、負傷7,627名、不明又は捕虜89名）だった。
{{Quote box
|align=right
|width=35%
|quote= 北バージニア軍はその勢力の2倍に相当する大きな士気の高揚を得た。それはアポマトックスでの降伏まで失われることはなかった。また、軍隊におけるリーの自信とリーに対する軍隊の自信は、誰もどちらが大きいと言えないくらい等しいものだった。
|source=[[エドワード・ポーター・アレクサンダー]]、''南軍のために戦う''<ref>Alexander, p. 139.</ref>
|}}この方面作戦はリーとその主要な2人の部下の勝利となった。軍事歴史家ジョン・J・ヘネシーは、リーの最大の方面作戦だったとして、「彼がかってなした中でも戦略と戦術の幸福な結婚」と表現した。リーは大胆な行動と適切な用心深さのバランスを取り、その部下の役割を効果的にする方法を選んだ。ジャクソンの回り込み行動は（36時間で54マイル (86 km)を行軍して北軍の後に回った）、「この戦争でこの種の行動としては最も大胆なものであり、ジャクソンならではそつなく実行できた。」8月30日のロングストリートの攻撃は「時機を得、力強くまた迅速であり、これまでに無いぐらい北軍を崩壊の瀬戸際に追い込んだ。<ref>Hennessy, pp. 457-61.</ref>」

リーに翻弄されたポープは事実上ワシントンで包囲された。もしポープがリンカーン大統領に政治的および個人的に密接な繋がりが無かったとすれば、彼の軍人としての経歴は完全に終わっていただろう。ポープはその代わりに、[[ウィスコンシン州]][[ミルウォーキー]]に転任させられ、北西方面軍の指揮に就き、1862年の[[ダコタ戦争]]を戦った<ref>Martin, p. 33.</ref>。ジョージ・マクレラン少将はワシントン周辺の全北軍の指揮官となり、そのポトマック軍は1862年[[9月12日]]に解体されたバージニア軍を吸収した。

ポープがもはや脅威でなくなり、マクレランはその軍隊を再編した一方で、リーはその軍隊を西方と北方に向け、[[9月4日]]にポトマック川を越えて[[メリーランド州]]に入り、[[メリーランド方面作戦]]および[[ハーパーズ・フェリーの戦い]]、[[サウス山の戦い]]および[[アンティータムの戦い]]へ向かって行った<ref>Eicher, pp. 336-37.</ref>。

== 脚注 ==
{{reflist|colwidth=30em}}

== 関連項目 ==
*[[南北戦争]]
*[[東部戦線 (南北戦争)]]

== 参考文献 ==
* Alexander, Edward P., and Gallagher, Gary W. (editor), ''Fighting for the Confederacy: The Personal Recollections of General Edward Porter Alexander'', University of North Carolina Press, 1989, ISBN 0-8078-4722-4.
* Editors of Time-Life Books, ''Lee Takes Command: From Seven Days to Second Bull Run'', Time-Life Books, 1984, ISBN 0-8094-4804-1.
* Eicher, David J., ''The Longest Night: A Military History of the Civil War'', Simon & Schuster, 2001, ISBN 0-684-84944-5.
* Esposito, Vincent J., [https://archive.is/20120829203141/http://www.dean.usma.edu/history/web03/atlases/american_civil_war/ ''West Point Atlas of American Wars''], Frederick A. Praeger, 1959. Reprinted by Henry Holt & Co., 1995, ISBN 0-8050-3391-2.
* Greene, A. Wilson, ''The Second Battle of Manassas'', National Park Service Civil War Series, Eastern National, 2006, ISBN 0-915992-85-X.
* Harsh, Joseph L., ''Confederate Tide Rising: Robert E. Lee and the Making of Southern Strategy, 1861–1862'', Kent State University Press, 1998, ISBN 0-87338-580-2.
* Hennessy, John J., ''Return to Bull Run: The Campaign and Battle of Second Manassas'', University of Oklahoma Press, 1993, ISBN 0-806 1-3187-X.
* Kennedy, Frances H., ed., ''The Civil War Battlefield Guide'', 2nd ed., Houghton Mifflin Co., 1998, ISBN 0-395-74012-6.
* Langellier, John, ''Second Manassas 1862: Robert E. Lee's Greatest Victory'', Osprey Publishing, 2002, ISBN 1-84176-230-X.
* Martin, David G., ''The Second Bull Run Campaign: July-August 1862'', Da Capo Press, 1997, ISBN 0-306-81332-7.
* Salmon, John S., ''The Official Virginia Civil War Battlefield Guide'', Stackpole Books, 2001, ISBN 0-8117-2868-4.
* Sauers, Richard A., "Second Battle of Bull Run", ''Encyclopedia of the American Civil War: A Political, Social, and Military History'', Heidler, David S., and Heidler, Jeanne T., eds., W. W. Norton & Company, 2000, ISBN 0-393-04758-X.
* Whitehorne, Joseph W. A., [http://www.army.mil/cmh-pg/books/Staff-Rides/2Manassas/2mns-fm.htm ''The Battle of Second Manassas: Self-Guided Tour''], U.S. Army Center of Military History, 1990, {{OCLC|20723735}}.
* Woodworth, Steven E., and Winkle, Kenneth J., ''Oxford Atlas of the Civil War'', Oxford University Press, 2004, ISBN 0-19-522131-1.
* [http://www.cr.nps.gov/hps/abpp/battles/bycampgn.htm#East62 National Park Service battle descriptions]

== 外部リンク ==
*[http://www.historyanimated.com/ManassasTwo.html Animated History of The Second Manassas Campaign]

{{南北戦争}}

{{DEFAULTSORT:きたはしにあほうめんさくせん}}
[[Category:南北戦争の戦闘]]
[[Category:1862年の戦闘]]
[[Category:ロバート・E・リー]]

title: 北バージニア方面作戦

北軍: 南軍

ジョン・ポープ: ロバート・E・リー

16,054名（戦死1,724名、負傷8,372名、不明又は捕虜5,958名）: 9,197名（戦死1,481名、負傷7,627名、不明又は捕虜89名）

title: 時

場所: バージニア州北部

結果: 南軍の勝利


text:
# گستا فرانکوروم (شارتری)
گِشتا فِرانکاروم اِهِروزالِم پریگرینانتیوم که با نام کوتاه‌شدهٔ گِشْتا یا چِسْتا فِرانْکاروم (به لاتین: Gesta Francorum؛ به انگلیسی: A history of the expedition to Jerusalem؛ به فارسی: تاریخ سفر فرانک‌ها به اورشلیم)، نیز شناخته می‌شود، رویدادنامه‌ای تاریخی‌ست به زبان لاتین که در باب نخستین جنگ صلیبی که در سه مرحله (در سال‌های ۱۱۰۱، ۱۱۰۶ و ۱۱۲۴ تا ۱۱۲۷ میلادی) توسط فوشیه شارتری، کشیش و وقایع‌نگار و از شرکت‌کنندگانِ جنگ اول صلیبی، نوشته شده‌است. وی کشیش، وقایع‌نگار و از شرکت‌کنندگان در نخستین جنگ صلیبی بوده‌است که پس از حضور در مجمع کلرمون، به همراه استفان بلوایی در اکتبر ۱۰۹۶ عازم شرق شد و پس از مدتی مبدل به کشیش مخصوص بالدوین بویونی شد و تا زمان مرگش در شرق و اورشلیم ماند. وی حاصل مشاهدات خود را در کتابی حجیم با عنوان گشتا فرانکاروم یا سفر فرانک‌ها به اورشلیم در سه مرحله به نگارش درآورد که این اثر در مکتب تاریخ‌نگاری اروپایی جنگ‌های صلیبی، اثری جامع و معتبر به‌شمار می‌رود. این کتاب برای نخستین بار به کوشش هنریش هاگنمیر منتشر و همچنین این کتاب توسط فرانسیس ریتا ریان برای نخستین بار به‌طور کامل به زبان انگلیسی ترجمه شد.
این کتاب مشتمل بر زمینه‌های وقوع جنگ صلیبی اول و تاریخ وقایع آن از آغاز و پیامدهای آن در سرزمین‌های آن سوی دریا تا ۱۱۲۷ و در سه بخش مفصل است. فوشیه در بخش نخست به ذکر حوادث و وقایع از مجمع کلرمون و آغاز جنگ صلیبی تا وفات گادفری بوین می‌پردازد. بخش دوم این اثر مشتمل بر گزارش سلطنت بالدوین یکم و اقدامات وی تا زمان مرگش در ۱۱۱۸ است و بخش سوم نیز حاوی روی کار آمدن بالدوین دوم در سال ۱۱۱۸ و اقدامات وی تا زمان مرگ فوشیه شارتری در اورشلیم است.
گشتا که به معنای رویداد یا رخداد است، به صورت رویدادنامه به شیوهٔ تاریخ‌نگاری کلاسیک اروپایی نوشته شده‌است. این کتاب دارای ویژگی‌هایی است که از آن جمله می‌توان به جامعیت و معتبر بودن اخبار ذکر شده در آن، صداقت و درستی نویسنده، استناد به آثار مؤلف گمنام گشتا و ریمون آگیلی، استناد به مطالب انجیل و دیگر کتاب‌های مقدس، استفاده از اشعار منظوم (قطعات منظوم) اجتماعی، مذهبی دینی و حماسی، شرح وقوع حوادث طبیعی، نظیر زلزله‌های مهیب و خسوف و کسوف و …، استفاده اسرارآمیز از تاریخ‌ها و زمان‌های طالع‌بینانه و نجومی و … اشاره کرد. در مورد این اثر برعکس کتاب گشتا، نظرات و تحلیل‌های زیادی وجود ندارد که می‌توان به استیون رانسیمان اشاره کرد در اثر خود، تاریخ جنگ‌های صلیبی، در مورد این کتاب نظر داده‌است. وی معتقد است فوشیه شارتری از داناترین و قابل اعتمادترین وقایع‌نگاران لاتین است که با وجود وفاداری شدیدش به بالدوین یکم، وقایع را همواره با دیده‌ای واقع‌بینانه و بدون تعصب و جانبداری بررسی کرده‌است.

## پیش‌زمینه تاریخی
نخستین جنگ صلیبی، نخستین جنگ از سری جنگ‌های صلیبی بود که برای بازپس‌گیری سرزمین مقدس روی داد و به‌وسیلهٔ پاپ اوربان دوم در جریان شورای کلرمونت، در سال ۱۰۹۵ م، اعلان شد. پس از آنکه بسیاری از مناطق تحت کنترل بیزانس در آناتولی به دست ترکان سلجوقی تسخیر شد، پاپ درخواست کرد اردویی نظامی برای یاری امپراتوری بیزانس گسیل شود. نتیجهٔ اردوکشیِ اشرافِ بلندپایهٔ فرانسوی — که با نام جنگ صلیبی شاهزادگان شناخته می‌شود — منجر به تسخیر دوبارهٔ آناتولی و حتی سرزمین مقدس (شام) شد که از ابتدای سدهٔ هفتم میلادی و در زمان گسترش اسلام به دست مسلمانان افتاده بود. سرزمین مقدس در ژوئیهٔ ۱۰۹۹ م، در جریان بازپس‌گیری اورشلیم به دست صلیبیون افتاد و پادشاهی اورشلیم در آن برپا شد.
این اردوکشی در پاسخ به درخواست کمک نظامی از سوی آلکسیوس یکم، امپراتور بیزانس به وقوع پیوست. اوربان، سخنرانی‌اش را در شورای کلرمونت به تصمیم‌گیری در مورد این موضوع خاص اختصاص داد و پیشنهاد محاصرهٔ جنگی شهرهای نیقیه و انطاکیه را مطرح کرد که به تازگی اشغال شده بودند؛ اگرچه، طبق اظهارات شاهدان عینی که پس از سال ۱۱۰۰ م به‌نگارش درآمده‌است، پاپ در سخنرانی‌اش در کلرمونت از اورشلیم و سرزمین مقدس به عنوان هدفی فرعی یاد کرده بود.
جنگ صلیبی موفقیت‌آمیز شاهزادگان پس از جنگ صلیبی عوام‌الناس به وقوع پیوست. جنگ صلیبی عوام‌الناس یکی از جنگ‌های صلیبی مشهور به‌شمار می‌رود که به دعوت پیتر راهب در بهار ۱۰۹۶ م شروع شده‌بود. حرکت او علیه ترکان در آناتولی بود، ولی در مسیرش در راینلند به مردم یهودی حمله کرد. او و مردم صلیبی پیروش، سرانجام در ماه اکتبر از ترکان به سختی شکست خوردند.
جنگ صلیبی شاهزادگان که در مقایسه از سازماندهی نظامی و جنگی بسیار بهتری برخوردار بود، در اواخر تابستان ۱۰۹۶ م آغاز شد و سپاه آنان در میانهٔ نوامبر ۱۰۹۶ تا آوریل ۱۰۹۷ م به قسطنطنیه رسید. آن‌ها به آناتولی یورش برده و نیقیه را در ژوئن ۱۰۹۶ و انطاکیه را در ۱۰۹۷ م تسخیر کردند. صلیبیون در ژوئن ۱۰۹۹ م به اورشلیم رسیدند و در جریان حمله‌ای در ۷ ژوئیهٔ ۱۰۹۹ م، شهر را به کنترل خود درآوردند و مدافعان را قتل‌عام کردند. تلاش کوچک فاطمیان برای بازپس‌گیری اورشلیم، توسط صلیبیون در نبرد اشکلون دفع شد.
آن‌ها هم‌زمان با پیروزی‌هایشان، دولت‌هایی لاتین و صلیبی مانند پادشاهی اورشلیم، کنت‌نشین طرابلس، شاهزاده‌نشین انطاکیه و کنت‌نشین ادسا را پایه‌ریزی کردند که با آرمان‌های مذهب شرقی امپراتوری بیزانس منافات داشت. آنان خواستار بازگردانی سرزمین‌هایی بودند که مسلمانان از آنان گرفته‌بودند، ولی اکنون بیشترشان به دست لاتین‌های کاتولیک افتاده بود. پس از تصرف اورشلیم، بیشتر صلیبیون به خانه‌هایشان بازگشتند که باعث شد پادشاهی صلیبی در طول جنگ صلیبی دوم و سوم در مقابل مسلمانان آسیب‌پذیر شود.

### تاریخ‌نگاری کلاسیک جنگ‌های صلیبی
با وقوع جنگ‌های صلیبی و پیامدهای آن در غرب و جهان مسیحیت، فصلی جدید از تاریخ‌نگاری اروپایی و غیراسلامی به وجود آمد. اهمیت این جنگ‌ها که بیش از دو قرن به درازا کشیدند، به گونه‌ای است که نگاه مورخان، سیاحان، نویسندگان و شاعران متعددی را همزمان با این نبردها و پس از آن به خود جلب نمود و آنان را بر آن داشت تا آثار مهمی به زبان‌های مختلف به نگارش درآورند که هرکدام عمدتاً با توصیف رویارویی و تعاملات قدرت‌های غرب و شرق، زوایایی از تاریخ وقایع و رخدادهای سیاسی، نظامی، روابط بین‌المللی و دیپلماتیک، اجتماعی، اقتصادی، دینی مذهبی، فرهنگی، ادبی، هنری، معماری، عمرانی، جغرافیایی و طبیعی اراضی مقدس را روشن می‌سازند. منابع کلاسیک اروپایی‌ها دربارهٔ جنگ‌های صلیبی و پیامدهای آن در قالب وقایع‌نامه‌های تاریخی، سفرنامه‌ها، اسناد و مدارک رسمی، متون حقوقی و قضایی، اشعار حماسی صلیبی، ادبیات داستانی منظوم، یادداشت‌های روزانه، خاطرات شخصی، شرح‌حال پادشاهان، جغرافیای تاریخی و اقلیمی اراضی مقدس و تاریخ وقایع اورشلیم (تاریخ‌های محلی) به نگارش درآمده‌اند.
وقایع‌نامه‌های صلیبی که بخش اول دستاوردهای تاریخ‌نگارانه مکتب کلاسیک تاریخ‌نگاری اروپایی جنگ‌های صلیبی را تشکیل می‌دهند، عمدتاً از سوی مورخان اروپایی و بر همان سبک و سیاق وقایع‌نگاری در این سرزمین پدیدار شده‌اند. افزون بر این، وقوع این جنگ‌ها و پیامدهایش، الهام‌بخش شیوه‌های جدیدی در تاریخ‌نگاری اروپایی شد و تأثیرهای عمیقی بر روش‌های پژوهش‌های تاریخی و ادبی در اروپای قرون وسطا بر جای گذاشت. دربارهٔ پدیدآورندگان مکتب کلاسیک تاریخ‌نگاری اروپایی جنگ‌های صلیبی باید گفت که به استثنای تعداد محدود و انگشت‌شمار مورخان لاتین که از نزدیکان فرماندهان و پادشاهان یا افراد بالارتبه بوده‌اند، اغلب وقایع‌نگاران صلیبی از کشیشان و اسقفان برجسته کلیسا بودند که با تشویق اروپاییان و تحریک اعتقادات دینی‌شان، همزمان با جنگ‌های صلیبی، موجب پیدایش نوعی تاریخ‌نگاری دینی و رهبانی شدند.
در یک تقسیم‌بندی کلی، وقایع‌نگاران اروپایی جنگ‌های صلیبی در دو دسته قرار می‌گیرند؛ دسته نخست، شرکت‌کنندگان و حاضران در این جنگ‌ها، که حاصل دیده‌های خود و وقایع و رخدادهای جنگ و پیامدهایش را در آثاری مستقل به نگارش درآوردند و دسته دوم، مورخانی که یا به شرق نرفتند یا پس از جنگ، به اورشلیم رسیدند و با اتکا و استناد به روایات شفاهی و دیده‌ها و شنیده‌های صلیبیونی که به اروپا بازگشته بودند و نیز مکتوبات و یادداشت‌های شاهدان عینی و کتاب‌های مورخان دیگر، به نگارش دربارهٔ جنگ‌های صلیبی پرداختند.

## مؤلف
فوشیه شارتری کشیش، وقایع‌نگار و از شرکت‌کنندگان در جنگ صلیبی بوده‌است. وی به احتمال در حدود ۱۰۵۹ میلادی در شارتر فرانسه به دنیا آمد. سپس برای کشیشی آموزش دید. وی مشتاقانه به موعظه‌های پاپ اوربان دوم دربارهٔ ضرورت جنگ‌های صلیبی پاسخ داد و در مجمع کلرمون فرانسه در نوامبر ۱۰۹۵ حضور یافت. پس از مجمع، وی به همراه استفان بلوایی در اکتبر سال ۱۰۹۶ به سوی شرق عزیمت کرد. در واقع، وی به همراه لشکر استفان ابتدا به سمت جنوب ایتالیا حرکت کرد و در آوریل سال ۱۰۹۶ شهر باری را به مقصد قسطنطنیه ترک نمود و سپس از آنجا رهسپار آسیای صغیر شد. فوشیه شارتری از اکتبر سال ۱۰۹۷، کشیش مخصوص بالدوین بویونی شد و از آن پس به مدت ۱۵ سال تا زمان مرگ وی در سال ۱۱۸۱، به جرگهٔ ملازمان وی درآمد. فوشیه فرانسوی تا زمان مرگ خویش در سال ۱۱۲۷ یا کمی بیش از آن، در اراضی مقدس اقامت نمود و حاصل مشاهدات عینی خویش از وقایع جنگ صلیبی اول و دستاوردهای آن را در کتابی حجیم با عنوان گشتا فرانکاروم اهروزالم پریگرینانتیوم یا تاریخ سفر فرانک‌ها به اورشلیم در سه مرحله و در سال‌های ۱۱۰۱، ۱۱۰۶ و ۱۱۲۴ تا ۱۱۲۷، به منظور جشن پیروزی صلیبیون در نخستین جنگ به نگارش درآورد که طبق گفتهٔ عبدالله ناصری طاهری یکی از مهم‌ترین، جامع‌ترین و معتبرترین متون کلاسیک جنگ صلیبی را در مکتب تاریخ‌نگاری اروپایی جنگ‌های صلیبی پدیدآورد.

## ساختار کتاب
فوشیه این کتاب را که مشتمل بر زمینه‌های وقوع نخستین جنگ صلیبی و تاریخ واقع آن از آغاز و پیامدهای آن در سرزمین و اراضی مقدس تا سال ۱۱۲۷ میلادی است، در سه بخش مفصل تألیف کرده‌است:

### بخش اول
این بخش حاوی وقایع و حوادث مجمع کلرمون و آغاز حملات صلیبی تا وفات گادفری بوین ــ اولین پادشاه صلیبی اورشلیم ــ در ۱۸ ژوئن ۱۱۰۰ میلادی است. فوشیه شارتری این بخش را با توصیف و بررسی عوامل اجتماعی، دینی مذهبی و سیاسی زمینه‌ساز در انعقاد آن مجمع در ۱۸ تا ۲۸ نوامبر ۱۰۹۵ و تلاش‌ها و اقدامات پاپ اوربان دوم در دعوت از اسقفان و پادشاهان و مردم مسیحی برای شرکت در آن آغاز می‌کند. سپس، به‌طور مفصل سخنرانی‌ها و وقایع رخ‌داده در شورای کلرمون نظیر سخنرانی پاپ مبنی بر ضرورت لشکرکشی به شرق و بازپس‌گیری اورشلیم از مسلمانان و تشویق‌های وی برای سفر به این سرزمین، اختلاف‌نظرها و …، نتایج این گردهمایی را شرح می‌دهد. سپس، نحوهٔ مهاجرت مسیحیان را در پی آن شورا از مارس ۱۰۹۶ به بعد و وضعیت صلیبیون در طول مسیر فرانسه تا قسطنطنیه و خطرات آن راه را توصیف می‌کند. چگونگی حرکت آنها از قسطنطنیه تا نیقیه، محاصره نیقیه و رویارویی با ترکان سلجوقی و سقوط آن ایالت، وقوع جنگ‌های مهلک میان صلیبیون و ترکان و پیامدهای آن در این منطقه، مطالب بعدی او هستند.
فوشیه این بخش را با اقدامات کنت بالدوین ــ برادر گادفری بوین ــ و تسلط وی بر ادسا، رسیدن صلیبیون به انطاکیه و محاصرهٔ آن، رویارویی با ترکان به فرماندهی کربغا، دستیابی صلیبیون بر انطاکیه و تأسیس امیرنشین صلیبی انطاکیه و پیامدهای آن ادامه می‌دهد. سپس، حملهٔ صلیبیون به دیگر شهرهای اراضی مقدس و در نهایت نحوهٔ محاصرهٔ شهر اورشلیم و دستیابی بر آن از سوی صلیبیون و رویارویی با ترکان بر سر آن سرزمین و نبرد عسقلان و رویارویی با فاطمیان مصر را از سوی دیگر وصف می‌کند.
همچنین، پیوند نزدیک فوشیه با بالدوین به این منجر شد که وی نیز به همراه وی در ادسا و پیرامون آن ایالت حاضر باشد. از این رو، قادر بود گزارش دست اولی از نحوهٔ دستیابی بالدوین بر قدرت در ادسا ارائه کند. اما وی در محاصره و فتح انطاکیه و اورشلیم در سال‌های ۱۰۹۷ تا ۱۰۹۹ شرکت نداشت و شاهد عینی وقایع مربوط به آنها نبود. در واقع، فوشیه ۵ ماه پس از فتح اراضی مقدس، در دسامبر سال ۱۰۹۹، به همراه بالدوین به اورشلیم رسید تا کریسمس را در اماکن مقدس آن سرزمین جشن بگیرند. از این رو، وی با استناد به گزارش‌های ریمون آگیلی و متن گشتا به توصیف وقایع مزبور با جزئیات مفصل پرداخته‌است. وی کشتار مسلمانان در اورشلیم و مناطق دیگر را در نوشته‌های منثور و منظوم خویش وصف نموده و چهره شهرهای ویران آن سرزمین را به تصویر کشیده‌است که وی دو نوع عدد و رقم از تعداد کشتگان در اراضی مقدس ارائه نموده‌است.

### بخش دوم
این بخش مشتمل بر گزارش سلطنت پادشاه بالدوین یکم ــ جانشین گادفری بوین ــ و اعمال وی از سال ۱۱۰۰ تا زمان فوتش در سال ۱۱۱۸ میلادی است. فوشیه هنگامی که بالدوین در پاییز سال ۱۱۰۰ به اورشلیم رفت، همراه وی بود و در پادشاهی اورشلیم همچنان کشیش مخصوص وی بود. وی فصل دوم از اثرش را با نحوهٔ مهیا شدن بالدوین برای به دست گرفتن حکومت و سلطنت اورشلیم و مقابله و رویارویی‌های متعدد با ترکان سلجوقی و فاطمیان مصر آغاز می‌کند. سپس به وصف اقدامات وی در حرکت از مسیر انطاکیه تا اورشلیم می‌پردازد. نحوهٔ به سلطنت رسیدن بالدوین در سال ۱۱۰۱، و تاج‌گذاری وی، مبارزهای پی‌درپی صلیبیون با امپراتور الکسیوس کمننوس یکم و پیمان دوستی و همکاری آنها با یکدیگر در سال ۱۱۰۸، توسعه‌طلبی صلیبیون در شهرهای طرابلس، بیروت، ادسا، صور، صیدا، عکا، قیساریه، ارسوف و …، به فرماندهی بالدوین و استیلاء بر آنها و رویارویی با ترکان، آگاهی‌های دیگری هستند که فوشیه در اختیار مخاطب قرار می‌دهد.
وی با اشتیاق نحوهٔ لشکرکشی به آن سوی بحرالمیت را در سال ۱۱۰۰، نیز وصف می‌کند و به نظر می‌رسد وی در عملیات نظامی که تا سال ۱۱۱۱ یا ۱۱۱۲ به طول انجامیده، حاضر بوده‌است؛ زیرا روایات مفصل و دقیقی دربارهٔ آن واقعه و پیامدهای آن از خود برجای گذاشته‌است. حمله بالدوین یکم به شهرهای فرما و عریش مصر در مارس ۱۱۱۸، و نتایج آن و وفات وی در عریش و انتقال وی به اورشلیم، مباحث پایانی بخش دوم کتاب فوشیه شارتری هستند. شواهد و مدارک حاکی از آن هستند که وی مدت زمان بسیاری از وقت خود را در اورشلیم گذرانده و بالدوین یکم را نه در هنگامی که این پادشاه برای کمک به شاهزاده راجر انطاکیه در سال ۱۱۱۵ به شمال شام می‌رفت و نه در هنگام حرکت وی به سوی مصر در سال ۱۱۱۶ یا ۱۱۱۸ همراهی ننموده‌است. بالدوین یکم در سفر به مصر از دنیا رفت و به نظر می‌رسد فوشیه با همان سمت کشیش مخصوص، جانشین وی، یعنی بالدوین دوم را خدمت کرده باشد یا همراه وی به سفر رفته باشد.

### بخش سوم
این بخش حاوی روی کار آمدن بالدوین دوم در سال ۱۱۱۸ میلادی و اقدامات وی تا مرگ مورخ در سال ۱۱۲۷ در اورشلیم است. فوشیه در این زمان ۶۰ یا ۷۰ سالگی‌اش را می‌گذارند و ظاهراً وقت خود را در اورشلیم به نگارش تاریخش اختصاص داده بود. وی در این بخش، نخست به مراسم جانشینی و تاج‌گذاری بالدوین دوم در اورشلیم و رفتارش با مردم آن سرزمین می‌پردازد. سپس از بسیج نیروهای جنگی ناوگان دریایی مصر (به تعبیر فوشیه بابلون) در سال ۱۱۱۸ به قصد نابودی مسیحیان اورشلیم، جنگ در انطاکیه و کشتار اهالی در مبارزه با ترکان در سال ۱۱۱۹، اقدامات و تاکتیک‌های نظامی بالدوین دوم در کمک به مردم انطاکیه در رویارویی با ترکان و نتایج آن و نیز نحوهٔ عملیات نظامی آنها در این امارت در برابر صلیبیون را توصیف می‌کند. حملهٔ بالدوین دوم به دمشق در سال ۱۱۲۱، حمله مجدد وی به ترکان در انطاکیه در سال ۱۱۲۲، نحوه اسارت ژوسلین ــ کنت ادسا ــ از سوی ترکان، نحوهٔ اسارت بالدوین دوم و پیامدهای آن در پادشاهی اورشلیم و مسئله جانشینی وی، آمادگی ونیزی‌ها برای رفتن به سرزمین مقدس و کمک به صلیبیون و رویارویی‌شان با شرقیان در شهرهای عسقلان و بندر عکا و مناطق دیگر، چگونگی آزادی ژوسلین و بالدوین دوم از اسارت و اقدامات بعدی بالدوین دوم در برابر ترکان و علل و نحوهٔ اسارت مجدد وی، روابط ونیزی‌ها با صلیبیون و توافق آنها بر محاصره شهرهای صور و عسقلان در سال ۱۱۲۴، و نتایج آن به ترتیب، وقایعی هستند که فوشیه شارتری با جزئیات کامل آنها را شرح می‌دهد.
درخواست پاپ پاسکال در سال ۱۱۲۴، از سراسقف اورشلیم برای گسترش حوزهٔ نفوذ کلیسای رم در آن سرزمین و انطاکیه و حاکمیت و تصرف وی در امور مطرانی و به‌طریقی سرزمین‌های اشغال شده از سوی صلیبیون موضوع مهم دیگری‌ست که این وقایع‌نگار در بخش سوم اثرش بدان اهتمام نموده‌است.

## ویژگی‌ها
گشتا ــ همان‌طور که ذکر شد ــ رویدادنامه‌ست تاریخی به زبان لاتین که توسط فوشیه شاتری به رشته تحریر درآمد. این کتاب با نثری روان، ساده و داستانی سعی دارد رویدادها را به سبک و جوهر مرتبط با موضوع روز خود شرح دهد. علاوه بر این وی از برخی مطالب انجیل و دیگر کتب مقدس، اشعار و قطعات منظوم و همچنین از متون کلاسیک افرادی همچون سولینوس در اثر خود استفاده کرده که این بر ارزش کار وی افزوده‌است، به‌نحوی که منبع و الگویی برای رویدادنامه‌های بعدی مرتبط با جنگ‌های صلیبی باشد. اما آنچه استنباط می‌شود این است که فوشیه این کتاب را در ۳ مرحله تألیف و ویرایش کرده‌است: نخستین اقدام وی احتمالاً در سال ۱۱۰۱ آغاز و تا قبل از سال ۱۱۰۵ به پایان رسیده‌است؛ بخش دوم احتمالاً در سال ۱۱۰۶ تکمیل شده باشد؛ و بخش سوم کتاب نیز احتمالاً در سال ۱۱۲۴ میلادی به پایان رسیده اما ویرایش آن تا اواخر ۱۱۲۷ یا ۱۱۲۸ ادامه یافته‌است که از نظر برخی مورخان معاصر همچون دانا سی. مونرو ، وی اینکار را برای بهبود و رفع نواقص اثر خود انجام داده‌است.
در رابطه با نسخ این کتاب، نسخ متعددی اما اطلاعات اندکی وجود دارد که با این حال می‌توان به نسخهٔ کتابخانه بریتانیا اشاره کرد. تزئیناتی که در این کتاب به کار رفته‌است (مثل حروف اول کلمات) با دست‌نوشته‌های قرن ۱۲ متعلق به کانتربری و جنوب انگلستان شباهت زیاد دارد: طرح‌های مارپیچی مثل طرح تاک. این اثر نخستین بار توسط هنریش هاگنمیر در سال ۱۹۱۳ جمع‌آوری و به زبان لاتین منتشر شد؛ و در نهایت این کتاب در سال ۱۹۶۵ توسط فرانسیس ریتا ریان  و با ویراست هرولد اس. فینک  در دانشگاه تنسی منتشر شد.

### نام
گِشتا یا چِستا (به لاتین: Gesta)، واژه‌ای لاتین به معنای رویداد، رخداد یا حادثه است و لفظ گِشیشتِ (به لاتین: Geschichte) که از قرن ۱۸ میلادی در زبان آلمانی جایگزین کلمه Historie شد، از همین ریشه گِشهِن (به آلمانی: Geschehen) به معنای رخداد، حادثه یا مجموعه‌ای از رویدادهاست که آن نیز از همین ریشه لاتینی گشتا (به لاتین: Gesta) می‌باشد. بنا بر نظر مارک بلوخ لفظِ Geste نیز مشتق از Geschehen و به معنای قالب شعری است که برای شرح داستان‌های رمانتیک و ماجراجویانه در قرون وسطی به کار می‌رفت که می‌توان در این زمینه به شانسون دو ژِست یا کانتار دِ گِستا اشاره کرد.

### ویژگی‌های محتوایی و ادبی گشتا
این اثر دارای امتیازها و ویژگی‌های بارزی است که از جملهٔ آنها عبارت‌اند از:
- با وجود حضور کشیشیان و وقایع‌نگاران برجستهٔ دیگر، اعم از مؤلف گمنام گشتا، ریمون آگیلی، روبرت راهب، بالدریک دویلی و گیبرت نوژنتی و …، در مجمع تاریخی کلرمون و نگارش دربارهٔ این گردهمایی، گزارش فوشیه شارتری از آن و شرح جزئیات وقایع آن، کامل‌ترین و منحصربه‌فردترین گزارشی است که برجای مانده‌است.[۴۰][۴۱]
- وی توجه خواننده را به اهمیت صداقت و درستی و ارتباط آن با مشاهدهٔ عینی معطوف نموده و هم در مقدمه و هم در جای‌جای اثرش به آن تأکید کرده‌است. از سویی دیگر، وی برای بالا بردن مقام خود به عنوان شاهد عینی، در ذهن خواننده مکرراً خود را در همه گزارش‌ها از جمله در وقایع مذهبی، نظامی و سیاسی به عنوان قهرمان معرفی می‌کند. با این حال وی در جریان محاصره انطاکیه یا اورشلیم نبوده‌است بنابراین از نظر برخی مورخان معاصر همچون دانا سی. مونرو، این از ارزش کار وی کاسته‌است اما بهترین منبع در رابطه با سال‌های نخست پادشاهی اورشلیم است.[۴۲][۴۳][۴۴]
- فوشیه شارتری در حین شرح وقایع با مخاطب خود صحبت می‌کند و با نثری روان و داستانی، از تجربه‌های خویش در نبردها و سفرهایش در شرق می‌نویسد.[۴۵]
- وی وقایعی را که در آن در حضور داشته، به‌طور اول شخص جمع و آنهایی را که به چشم خود ندیده، به صورت سوم شخص مفرد نقل می‌کند.[۴۶]
- وی علاوه بر ثبت مشاهدات عینی خود از وقایع و حوادث جنگ صلیبی اول و مقدمات آن در بعضی موارد به آثار مؤلف گمنام گشتا و ریمون آگیلی و … نیز استناد نموده‌است.[۴۷][۴۸]
- تحلیل دینی حوادث در طول جنگ و اعتقاد به ظهور معجزات الهی در موقعیت‌های مختلف و خاص و استناد به مطالب انجیل و دیگر کتاب‌های مقدس، یکی دیگر از ویژگی‌های کار اوست. افزون بر این، مطالب اخلاقی و پندآموز در اثر او اندک نیستند.[۴۹]
- فوشیه شارتری با اینکه در کل دوران فرمانروایی و پادشاهی بالدوین یکم، کشیش مخصوص و از طرفداران وی یود، اما دربارهٔ سیاست‌های حکومت و کلیسا کاملاً محتاط بود.[۵۰]
- اشعار منظوم (قطعات منظوم) اجتماعی، مذهبی دینی و حماسی و مرثیه‌ای که از سوی فوشیه در موقعیت‌ها و مناسبت‌های خاص نظیر فتوحات و پیروزی صلیبیون بر مسلمانان، سقوط یک شهر، شکست صلیبیون، وقوع معجزات الهی، ازدواج بزرگان، مدح و ستایش امیران، سوگ پادشاهان و فرماندهان و اسقفان صلیبی و …، سروده شده‌اند، از دیگر امتیازهای این اثر هستند.[۵۱]
- توضیحات و اطلاعات محلی وی دربارهٔ وضعیت جغرافیای طبیعی و تاریخی شهرهای منطقهٔ جنگ در شرق دریای مدیترانه (سرزمین مقدس و شام)، تاریخ و سرگذشت شهرها، اقوام، مساحت، ویژگی‌های بارز، آثار و بناها، شیوه معیشت و اقتصاد و تنوع حیوانات و پرندگان و درختان و گیاهان عجیب شهرهای سرزمین‌های شرقی در قالب جملاتی کوتاه و رسا هم از مشخصات دیگر این اثر هستند.[۵۲][۵۳]
- شرح وقوع حوادث طبیعی، نظیر زلزله‌های مهیب و خسوف و کسوف و …، در سال‌های مختلف در اورشلیم و توصیف واکنش و برداشت مردم این سرزمین از این اتفاق‌ها، ویژگی دیگر این اثر و نشانهٔ علاقه فروان فوشیه به تاریخ و پدیده‌های طبیعی است. وی در این مباحث به برخی متون کلاسیک نظیر سولینوس ــ نویسنده عهد باستان ــ و اظهارنظرهای پلینی دربارهٔ تاریخ طبیعی استناد نموده‌است.[۵۴]
- استفاده اسرارآمیز وی از تاریخ‌ها و زمان‌های طالع‌بینانه و نجومی، یکی دیگر از ویژگی‌های کار فوشیه است.[۵۵]
- اطلاعات دقیق فوشیه از تأییدپذیری صلیبیون از فرهنگ و زبان و آداب و رسوم و سنن شرقی‌ها و آمیختگی آنان با ساکنان مسیحی شرقی مدیترانه، ویژگی منحصربه‌فرد اثر وی در میان وقایع‌نگاران معاصر اوست.[۵۶]
- این اثر تنها منبع لاتین معاصر با سال‌های استقرار صلیبیون در شرق است که به شرح وقایع همه امارت‌های صلیبی شام تا سال ۱۱۲۷ پرداخته‌است. به سخن دیگر، شرح حوادث صلیبیون در سال‌های[۵۷] ۱۱۲۰ تا ۱۱۲۷ را تنها در اثر وی می‌توان مطالعه نمود.[۵۸]

## گشتااز نگاه متخصصان
بنا بر نظر رانسیمان، فوشیه شارتری از داناترین و قابل اعتمادترین وقایع‌نگاران لاتین است که با وجود وفاداری شدیدش به بالدوین یکم (برعکس مؤلف گمنام گشتا و ریمون آگیلی که هر کدام به یکی از فرماندهان صلیبی وفادار بودند و این وفاداری در اثر آنها نمود پیدا کرده‌است)، وقایع را همواره با دیده‌ای واقع‌بینانه و بدون تعصب و جانبداری بررسی کرده و تنها در سومین بخش اثر اوست که به نظر رانسیمان در حق بیزانسی‌ها بی‌مهری به چشم می‌خورد؛ وگرنه، در همهٔ مواقع او از مسیحیان شرقی با لحنی دوستانه یاد می‌کند. این ویژگی‌ها در اثر وی منجر شده‌است که وقایع‌نگاران بعد وی از اثر وی در کار خود استفاده کنند.

## واژه‌نامه
1. ↑  Gesta Francorum Iherusalem peregrinantium

## یادداشت
1. ↑  ناصری طاهری، دو کار ریمون آگیلی و آلبرت آخنی را هم‌تراز با این کار می‌داند
2. ↑
Dana Carleton Munro
3. ↑  Farnces S. Ryan
4. ↑  Harlod S. Fink

wikiname: fawiki

title: گستا فرانکوروم (شارتری)

in_language: fa

wikitext:
{{مقاله خوب}}
{{عنوان مورب}}
{{اشتباه نشود|گشتا فرانکاروم}}
{{جعبه اطلاعات کتاب
| عنوان           = گِشتا فِرانْکاروم{{سخ}}{{به لاتین|Gesta Francorum}}{{سخ}}{{به فارسی|تاریخ فرانک‌ها}}
| عنوان اصلی      = Gesta Francorum Iherusalem peregrinantium{{سخ}}تاریخ سفر فرانک‌ها به اورشلیم
| برگرداننده      =
| ویراستار          =
| به کوشش     =نخستین بار:{{سخ}}[[هنریش هاگنمیر]]<ref name=":1" group="ن">Heinrich Hagenmeyer</ref>{{سخ}}در سال ۱۹۱۳ میلادی
| تصویر           =History of the Expedition to Jerusalem.jpg
| زیرنویس تصویر   =نسخه‌ای از ''گشتا فرانکاروم شارتری'' - [[کتابخانه بریتانیا]]
| نویسنده         = [[فوشیه شارتری]]
| تصویرگر         =
| طراح جلد        =
| زبان            = [[زبان لاتین|لاتین]]
| مجموعه          = [[منبع‌شناسی جنگ‌های صلیبی|رویدادنامه‌های صلیبی]]
| موضوع           = [[نخستین جنگ صلیبی]]
| سبک             = [[رویدادنامه]]
| ناشر            =
| ناشر فارسی      =
| محل انتشارات    =[[اورشلیم]]، [[پادشاهی اورشلیم]]
| تاریخ نشر       =
| تاریخ نشر فارسی =
| محل ناشر فارسی  =
| تاریخ نگارش = در سه مرحله:{{سخ}}۱۱۰۱، ۱۱۰۶ و ۱۱۲۴ تا ۱۱۲۷ میلادی
| نوع رسانه       =
| صفحه            = نامشخص (۳ بخش)
| قطع             =
| اندازه وزن                =
| شمارگان        =
| نوبت چاپ    =
| تعداد جلد      =
| شابک            =
| کتاب‌خانهٔ ملی ایران    =
|دیوئی   =
|کتابخانه کنگره =
| پس از           =
| پیش از          =
}}
'''''گِشتا فِرانکاروم اِهِروزالِم پریگرینانتیوم'''''<ref name=":0" group="ن">Gesta Francorum Iherusalem peregrinantium</ref> که با نام کوتاه‌شدهٔ '''''گِشْتا''''' یا '''''چِسْتا فِرانْکاروم''''' (به {{lang-la|Gesta Francorum}}؛ به {{lang-en|A history of the expedition to Jerusalem}}؛ به {{lang-fa|تاریخ سفر فرانک‌ها به اورشلیم}})، نیز شناخته می‌شود، رویدادنامه‌ای تاریخی‌ست به زبان لاتین که در باب [[نخستین جنگ صلیبی]] که در سه مرحله (در سال‌های ۱۱۰۱، ۱۱۰۶ و ۱۱۲۴ تا ۱۱۲۷ میلادی) توسط [[فوشیه شارتری]]، کشیش و وقایع‌نگار و از شرکت‌کنندگانِ جنگ اول صلیبی، نوشته شده‌است. وی کشیش، وقایع‌نگار و از شرکت‌کنندگان در نخستین جنگ صلیبی بوده‌است که پس از حضور در مجمع کلرمون، به همراه استفان بلوایی در اکتبر ۱۰۹۶ عازم شرق شد و پس از مدتی مبدل به کشیش مخصوص بالدوین بویونی شد و تا زمان مرگش در شرق و اورشلیم ماند. وی حاصل مشاهدات خود را در کتابی حجیم با عنوان ''گشتا فرانکاروم'' یا ''سفر فرانک‌ها به اورشلیم'' در سه مرحله به نگارش درآورد که این اثر در مکتب تاریخ‌نگاری اروپایی جنگ‌های صلیبی، اثری جامع و معتبر به‌شمار می‌رود. این کتاب برای نخستین بار به کوشش [[هنریش هاگنمیر]] منتشر و همچنین این کتاب توسط فرانسیس ریتا ریان برای نخستین بار به‌طور کامل به زبان انگلیسی ترجمه شد.

این کتاب مشتمل بر زمینه‌های وقوع [[جنگ صلیبی اول]] و تاریخ وقایع آن از آغاز و پیامدهای آن در سرزمین‌های آن سوی دریا تا ۱۱۲۷ و در سه بخش مفصل است. فوشیه در بخش نخست به ذکر حوادث و وقایع از [[شورای کلرمونت|مجمع کلرمون]] و آغاز جنگ صلیبی تا وفات [[گادفری بوین]] می‌پردازد. بخش دوم این اثر مشتمل بر گزارش سلطنت [[بالدوین یکم اورشلیم|بالدوین یکم]] و اقدامات وی تا زمان مرگش در ۱۱۱۸ است و بخش سوم نیز حاوی روی کار آمدن [[بالدوین دوم اورشلیم|بالدوین دوم]] در سال ۱۱۱۸ و اقدامات وی تا زمان مرگ فوشیه شارتری در اورشلیم است.

''گشتا'' که به معنای رویداد یا رخداد است، به صورت رویدادنامه به شیوهٔ تاریخ‌نگاری کلاسیک اروپایی نوشته شده‌است. این کتاب دارای ویژگی‌هایی است که از آن جمله می‌توان به جامعیت و معتبر بودن اخبار ذکر شده در آن، صداقت و درستی نویسنده، استناد به آثار مؤلف گمنام ''[[گشتا فرانکاروم|گشتا]]'' و [[ریمون آگیلی]]، استناد به مطالب [[انجیل]] و دیگر کتاب‌های مقدس، استفاده از اشعار منظوم (قطعات منظوم) اجتماعی، مذهبی دینی و حماسی، شرح وقوع حوادث طبیعی، نظیر زلزله‌های مهیب و [[خسوف]] و [[کسوف]] و …، استفاده اسرارآمیز از تاریخ‌ها و زمان‌های طالع‌بینانه و نجومی و … اشاره کرد. در مورد این اثر برعکس کتاب ''گشتا''، نظرات و تحلیل‌های زیادی وجود ندارد که می‌توان به [[استیون رانسیمان]] اشاره کرد در اثر خود، تاریخ جنگ‌های صلیبی، در مورد این کتاب نظر داده‌است. وی معتقد است فوشیه شارتری از داناترین و قابل اعتمادترین وقایع‌نگاران لاتین است که با وجود وفاداری شدیدش به بالدوین یکم، وقایع را همواره با دیده‌ای واقع‌بینانه و بدون تعصب و جانبداری بررسی کرده‌است.

== پیش‌زمینه تاریخی ==
{{اصلی|نخستین جنگ صلیبی}}
[[پرونده:1099 Siege of Jerusalem.jpg|پیوند=https://en.wikipedia.org/wiki/File:1099_Siege_of_Jerusalem.jpg|بندانگشتی|313x313px|[[محاصره اورشلیم (۱۰۹۹)|محاصره اورشلیم]]، ''تصویر شده در نسخه‌ای خطی از قرون وسطی''|جایگزین=]]
نخستین جنگ صلیبی، نخستین جنگ از سری [[جنگ‌های صلیبی]] بود که برای بازپس‌گیری [[سرزمین مقدس]] روی داد و به‌وسیلهٔ [[اوربان دوم|پاپ اوربان دوم]] در جریان [[شورای کلرمونت]]، در سال ۱۰۹۵ م، اعلان شد.<ref dir=ltr>{{پک|Frankopan|۲۰۱۲|ص=۱۹–۲۳|ک=The First Crusade: The Call from the East}}</ref><ref dir=ltr>{{پک|Asbridge|۲۰۰۴|ص=۱۵|ک=The First Crusade: A New History}}</ref> پس از آنکه بسیاری از مناطق تحت کنترل بیزانس در آناتولی به دست [[امپراتوری سلجوقی|ترکان سلجوقی]] تسخیر شد، پاپ درخواست کرد اردویی نظامی برای یاری [[امپراتوری بیزانس]] گسیل شود. نتیجهٔ اردوکشیِ اشرافِ بلندپایهٔ فرانسوی — که با نام جنگ صلیبی شاهزادگان شناخته می‌شود — منجر به تسخیر دوبارهٔ آناتولی و حتی سرزمین مقدس (شام) شد که از ابتدای سدهٔ هفتم میلادی و در زمان گسترش اسلام به دست مسلمانان افتاده بود. سرزمین مقدس در ژوئیهٔ ۱۰۹۹ م، در جریان بازپس‌گیری [[اورشلیم]] به دست صلیبیون افتاد و [[پادشاهی اورشلیم]] در آن برپا شد.<ref dir=ltr>{{پک|Riley-Smith|۲۰۰۵|ص=۳۵|ک=The Crusades: A History (2nd ed.)}}</ref>

این اردوکشی در پاسخ به درخواست کمک نظامی از سوی [[آلکسیوس یکم]]، امپراتور بیزانس به وقوع پیوست.<ref dir=ltr>{{پک|Holt|۱۹۸۹|ص=۱۱، ۱۴–۱۵|ک=The Age of the Crusades: The Near East from the Eleventh Century to 1517}}</ref> اوربان، سخنرانی‌اش را در شورای کلرمونت به تصمیم‌گیری در مورد این موضوع خاص اختصاص داد و پیشنهاد محاصرهٔ جنگی شهرهای [[نیقیه]] و [[انطاکیه]] را مطرح کرد که به تازگی اشغال شده بودند؛ اگرچه، طبق اظهارات شاهدان عینی که پس از سال ۱۱۰۰ م به‌نگارش درآمده‌است، پاپ در سخنرانی‌اش در کلرمونت از اورشلیم و سرزمین مقدس به عنوان هدفی فرعی یاد کرده بود.<ref dir=ltr>{{پک|Asbridge|۲۰۰۴|ص=۳۲|ک=The First Crusade: A New History}}</ref><ref dir=ltr>{{پک|Frankopan|۲۰۱۲|ص=۱۹–۲۳|ک=The First Crusade: The Call from the East}}</ref><ref dir=ltr>{{پک|Asbridge|۲۰۰۴|ص=۱۵|ک=The First Crusade: A New History}}</ref>

جنگ صلیبی موفقیت‌آمیز شاهزادگان پس از [[جنگ صلیبی عوام‌الناس]] به وقوع پیوست.<ref dir=ltr>{{پک|Asbridge|۲۰۰۴|ص=۷۸–۸۲|ک=The First Crusade: A New History}}</ref> جنگ صلیبی عوام‌الناس یکی از جنگ‌های صلیبی مشهور به‌شمار می‌رود که به دعوت پیتر راهب در بهار ۱۰۹۶ م شروع شده‌بود. حرکت او علیه ترکان در آناتولی بود، ولی در مسیرش در [[راینلاند|راینلند]] به مردم یهودی حمله کرد. او و مردم صلیبی پیروش، سرانجام در ماه اکتبر از ترکان به سختی شکست خوردند.<ref dir=ltr>{{پک|Riley-Smith|۲۰۰۵|ص=۲۸|ک=The Crusades: A History (2nd ed.)}}</ref><ref dir=ltr>{{پک|Asbridge|۲۰۰۴|ص=۸۲|ک=The First Crusade: A New History}}</ref>

جنگ صلیبی شاهزادگان که در مقایسه از سازماندهی نظامی و جنگی بسیار بهتری برخوردار بود، در اواخر تابستان ۱۰۹۶ م آغاز شد و سپاه آنان در میانهٔ نوامبر ۱۰۹۶ تا آوریل ۱۰۹۷ م به قسطنطنیه رسید. آن‌ها به آناتولی یورش برده و [[نیقیه]] را در ژوئن ۱۰۹۶ و انطاکیه را در ۱۰۹۷ م تسخیر کردند. صلیبیون در ژوئن ۱۰۹۹ م به اورشلیم رسیدند و در جریان حمله‌ای در ۷ ژوئیهٔ ۱۰۹۹ م، شهر را به کنترل خود درآوردند و مدافعان را قتل‌عام کردند. تلاش کوچک فاطمیان برای بازپس‌گیری اورشلیم، توسط صلیبیون در [[نبرد اشکلون]] دفع شد.<ref dir=ltr>{{پک|Hindley|2004|ک=The Crusades: Islam and Christianity in the Struggle for World Supremacy|=}}</ref><ref dir=ltr>{{پک|Runciman|1952|ک=A History of the Crusades, vol. II|ص=1100-1187}}</ref>

آن‌ها هم‌زمان با پیروزی‌هایشان، دولت‌هایی لاتین و صلیبی مانند پادشاهی اورشلیم، [[کنت‌نشین طرابلس]]، [[شاهزاده‌نشین انطاکیه]] و [[کنت‌نشین ادسا]] را پایه‌ریزی کردند که با آرمان‌های مذهب شرقی امپراتوری بیزانس منافات داشت. آنان خواستار بازگردانی سرزمین‌هایی بودند که مسلمانان از آنان گرفته‌بودند، ولی اکنون بیشترشان به دست لاتین‌های [[کلیسای کاتولیک|کاتولیک]] افتاده بود. پس از تصرف اورشلیم، بیشتر صلیبیون به خانه‌هایشان بازگشتند که باعث شد پادشاهی صلیبی در طول [[جنگ صلیبی دوم]] و [[جنگ صلیبی سوم|سوم]] در مقابل مسلمانان آسیب‌پذیر شود.<ref dir=ltr>{{پک|Tyerman|۲۰۰۶|ص=۱۶۱|ک=God's War: A New History of the Crusades}}</ref><ref dir=ltr>{{پک|Riley-Smith|۲۰۰۵|ص=۳۵|ک=The Crusades: A History (2nd ed.)}}</ref><ref dir=ltr>{{پک|Tyerman|۲۰۰۶|ص=۱۵۹–۱۶۰|ک=God's War: A New History of the Crusades}}</ref>

=== تاریخ‌نگاری کلاسیک جنگ‌های صلیبی ===
با وقوع جنگ‌های صلیبی و پیامدهای آن در غرب و جهان مسیحیت، فصلی جدید از تاریخ‌نگاری اروپایی و غیراسلامی به وجود آمد. اهمیت این جنگ‌ها که بیش از دو قرن به درازا کشیدند، به گونه‌ای است که نگاه مورخان، سیاحان، نویسندگان و شاعران متعددی را همزمان با این نبردها و پس از آن به خود جلب نمود و آنان را بر آن داشت تا آثار مهمی به زبان‌های مختلف به نگارش درآورند که هرکدام عمدتاً با توصیف رویارویی و تعاملات قدرت‌های غرب و شرق، زوایایی از تاریخ وقایع و رخدادهای سیاسی، نظامی، روابط بین‌المللی و دیپلماتیک، اجتماعی، اقتصادی، دینی مذهبی، فرهنگی، ادبی، هنری، معماری، عمرانی، جغرافیایی و طبیعی [[فلسطین|اراضی مقدس]] را روشن می‌سازند. منابع کلاسیک اروپایی‌ها دربارهٔ جنگ‌های صلیبی و پیامدهای آن در قالب وقایع‌نامه‌های تاریخی، سفرنامه‌ها، اسناد و مدارک رسمی، متون حقوقی و قضایی، اشعار حماسی صلیبی، [[ادبیات داستانی]] منظوم، یادداشت‌های روزانه، خاطرات شخصی، [[شرح حال|شرح‌حال]] پادشاهان، [[جغرافیای تاریخی]] و اقلیمی اراضی مقدس و تاریخ وقایع اورشلیم (تاریخ‌های محلی) به نگارش درآمده‌اند.<ref>{{پک|ناصری طاهری|۱۳۹۴|ک=تاریخ جامع جنگ‌های صلیبی|ص=۱۰۲}}</ref>

وقایع‌نامه‌های صلیبی که بخش اول دستاوردهای تاریخ‌نگارانه مکتب کلاسیک تاریخ‌نگاری اروپایی جنگ‌های صلیبی را تشکیل می‌دهند، عمدتاً از سوی مورخان اروپایی و بر همان سبک و سیاق وقایع‌نگاری در این سرزمین پدیدار شده‌اند. افزون بر این، وقوع این جنگ‌ها و پیامدهایش، الهام‌بخش شیوه‌های جدیدی در [[تاریخ‌نگاری]] اروپایی شد و تأثیرهای عمیقی بر روش‌های پژوهش‌های تاریخی و ادبی در اروپای قرون وسطا بر جای گذاشت. دربارهٔ پدیدآورندگان مکتب کلاسیک تاریخ‌نگاری اروپایی جنگ‌های صلیبی باید گفت که به استثنای تعداد محدود و انگشت‌شمار مورخان لاتین که از نزدیکان فرماندهان و پادشاهان یا افراد بالارتبه بوده‌اند، اغلب وقایع‌نگاران صلیبی از کشیشان و اسقفان برجسته کلیسا بودند که با تشویق اروپاییان و تحریک اعتقادات دینی‌شان، همزمان با جنگ‌های صلیبی، موجب پیدایش نوعی تاریخ‌نگاری دینی و رهبانی شدند.<ref>{{پک|ناصری طاهری|۱۳۹۴|ک=تاریخ جامع جنگ‌های صلیبی|ص=۱۰۲–۱۰۳}}</ref>

در یک تقسیم‌بندی کلی، وقایع‌نگاران اروپایی جنگ‌های صلیبی در دو دسته قرار می‌گیرند؛ دسته نخست، شرکت‌کنندگان و حاضران در این جنگ‌ها، که حاصل دیده‌های خود و وقایع و رخدادهای جنگ و پیامدهایش را در آثاری مستقل به نگارش درآوردند و دسته دوم، مورخانی که یا به شرق نرفتند یا پس از جنگ، به اورشلیم رسیدند و با اتکا و استناد به [[تاریخ شفاهی|روایات شفاهی]] و دیده‌ها و شنیده‌های صلیبیونی که به اروپا بازگشته بودند و نیز مکتوبات و یادداشت‌های شاهدان عینی و کتاب‌های مورخان دیگر، به نگارش دربارهٔ جنگ‌های صلیبی پرداختند.<ref>{{پک|ناصری طاهری|۱۳۹۴|ک=تاریخ جامع جنگ‌های صلیبی|ص=۱۰۴–۱۰۵}}</ref>

== مؤلف ==
{{اصلی|فوشیه شارتری}}
فوشیه شارتری کشیش، وقایع‌نگار و از شرکت‌کنندگان در جنگ صلیبی بوده‌است. وی به احتمال در حدود ۱۰۵۹ میلادی در [[شارتر]] [[فرانسه]] به دنیا آمد.<ref dir=ltr>{{پک|Edgington|2006|ک=The Crusades: an encyclopedia|ص=489-490}}</ref> سپس برای کشیشی آموزش دید. وی مشتاقانه به موعظه‌های پاپ [[اوربان دوم]] دربارهٔ ضرورت [[جنگ‌های صلیبی]] پاسخ داد و در [[شورای کلرمونت|مجمع کلرمون]] فرانسه در نوامبر ۱۰۹۵ حضور یافت. پس از مجمع، وی به همراه [[استفان دوم، کنت بلوآ|استفان بلوایی]] در اکتبر سال ۱۰۹۶ به سوی شرق عزیمت کرد. در واقع، وی به همراه لشکر استفان ابتدا به سمت جنوب [[ایتالیا]] حرکت کرد و در آوریل سال ۱۰۹۶ شهر [[باری (ایتالیا)|باری]] را به مقصد [[قسطنطنیه]] ترک نمود و سپس از آنجا رهسپار [[آسیای صغیر]] شد. فوشیه شارتری از اکتبر سال ۱۰۹۷، کشیش مخصوص [[بالدوین یکم اورشلیم|بالدوین بویونی]] شد و از آن پس به مدت ۱۵ سال تا زمان مرگ وی در سال ۱۱۸۱، به جرگهٔ ملازمان وی درآمد. فوشیه فرانسوی تا زمان مرگ خویش در سال ۱۱۲۷ یا کمی بیش از آن، در اراضی مقدس اقامت نمود و حاصل مشاهدات عینی خویش از وقایع جنگ صلیبی اول و دستاوردهای آن را در کتابی حجیم با عنوان ''گشتا فرانکاروم اهروزالم پریگرینانتیوم'' یا ''تاریخ سفر فرانک‌ها به اورشلیم'' در سه مرحله و در سال‌های ۱۱۰۱، ۱۱۰۶ و ۱۱۲۴ تا ۱۱۲۷، به منظور جشن پیروزی صلیبیون در نخستین جنگ به نگارش درآورد که طبق گفتهٔ عبدالله ناصری طاهری یکی از مهم‌ترین، جامع‌ترین و معتبرترین متون کلاسیک جنگ صلیبی را در مکتب تاریخ‌نگاری اروپایی جنگ‌های صلیبی پدیدآورد.{{efn|ناصری طاهری، دو کار ریمون آگیلی و آلبرت آخنی را هم‌تراز با این کار می‌داند}}<ref>{{پک|ناصری طاهری|۱۳۹۴|ک=تاریخ جامع جنگ‌های صلیبی|ص=۱۱۷}}</ref><ref dir=ltr>{{پک|Edgington|2006|ک=The Crusades: an encyclopedia|ص=490}}</ref>

== ساختار کتاب ==
فوشیه این کتاب را که مشتمل بر زمینه‌های وقوع [[نخستین جنگ صلیبی]] و تاریخ واقع آن از آغاز و پیامدهای آن در سرزمین و اراضی مقدس تا سال ۱۱۲۷ میلادی است، در سه بخش مفصل تألیف کرده‌است:<ref dir=ltr>{{پک|Edgington|2006|ک=The Crusades: an encyclopedia|ص=490}}</ref>
=== بخش اول ===
این بخش حاوی وقایع و حوادث مجمع کلرمون و آغاز حملات صلیبی تا وفات [[گادفری بوین]] ــ اولین [[پادشاهی اورشلیم|پادشاه صلیبی اورشلیم]] ــ در ۱۸ ژوئن ۱۱۰۰ میلادی است.<ref dir=ltr>{{پک|Edgington|2006|ک=The Crusades: an encyclopedia|ص=490}}</ref> فوشیه شارتری این بخش را با توصیف و بررسی عوامل اجتماعی، دینی مذهبی و سیاسی زمینه‌ساز در انعقاد آن مجمع در ۱۸ تا ۲۸ نوامبر ۱۰۹۵ و تلاش‌ها و اقدامات پاپ اوربان دوم در دعوت از اسقفان و پادشاهان و مردم مسیحی برای شرکت در آن آغاز می‌کند. سپس، به‌طور مفصل سخنرانی‌ها و وقایع رخ‌داده در شورای کلرمون نظیر سخنرانی پاپ مبنی بر ضرورت لشکرکشی به شرق و بازپس‌گیری [[اورشلیم]] از مسلمانان و تشویق‌های وی برای سفر به این سرزمین، اختلاف‌نظرها و …، نتایج این گردهمایی را شرح می‌دهد. سپس، نحوهٔ مهاجرت مسیحیان را در پی آن شورا از مارس ۱۰۹۶ به بعد و وضعیت صلیبیون در طول مسیر فرانسه تا قسطنطنیه و خطرات آن راه را توصیف می‌کند. چگونگی حرکت آنها از قسطنطنیه تا [[نیقیه]]، [[محاصره نیقیه]] و رویارویی با [[ترکان سلجوقی]] و سقوط آن ایالت، وقوع جنگ‌های مهلک میان صلیبیون و ترکان و پیامدهای آن در این منطقه، مطالب بعدی او هستند.<ref>{{پک|ناصری طاهری|۱۳۹۴|ک=تاریخ جامع جنگ‌های صلیبی|ص=۱۱۸}}</ref>

فوشیه این بخش را با اقدامات کنت [[بالدوین یکم اورشلیم|بالدوین]] ــ برادر گادفری بوین ــ و تسلط وی بر [[ادسا]]، رسیدن صلیبیون به [[انطاکیه]] و [[محاصره انطاکیه (۱۰۹۸)|محاصرهٔ آن]]، رویارویی با ترکان به فرماندهی [[کربغا]]، دستیابی صلیبیون بر انطاکیه و تأسیس [[شاهزاده‌نشین انطاکیه|امیرنشین صلیبی انطاکیه]] و پیامدهای آن ادامه می‌دهد. سپس، حملهٔ صلیبیون به دیگر شهرهای اراضی مقدس و در نهایت نحوهٔ محاصرهٔ شهر اورشلیم و دستیابی بر آن از سوی صلیبیون و رویارویی با ترکان بر سر آن سرزمین و نبرد عسقلان و رویارویی با [[فاطمیان]] مصر را از سوی دیگر وصف می‌کند.<ref>{{پک|ناصری طاهری|۱۳۹۴|ک=تاریخ جامع جنگ‌های صلیبی|ص=۱۱۸}}</ref>

همچنین، پیوند نزدیک فوشیه با بالدوین به این منجر شد که وی نیز به همراه وی در [[کنت‌نشین ادسا|ادسا]] و پیرامون آن ایالت حاضر باشد. از این رو، قادر بود گزارش دست اولی از نحوهٔ دستیابی بالدوین بر قدرت در ادسا ارائه کند. اما وی در محاصره و فتح انطاکیه و اورشلیم در سال‌های ۱۰۹۷ تا ۱۰۹۹ شرکت نداشت و شاهد عینی وقایع مربوط به آنها نبود. در واقع، فوشیه ۵ ماه پس از فتح اراضی مقدس، در دسامبر سال ۱۰۹۹، به همراه بالدوین به اورشلیم رسید تا کریسمس را در اماکن مقدس آن سرزمین جشن بگیرند. از این رو، وی با استناد به گزارش‌های [[ریمون آگیلی]] و متن ''[[گشتا فرانکاروم|گشتا]]'' به توصیف وقایع مزبور با جزئیات مفصل پرداخته‌است.<ref dir=ltr>{{پک|Edgington|2006|ک=The Crusades: an encyclopedia|ص=490}}</ref> وی کشتار مسلمانان در اورشلیم و مناطق دیگر را در نوشته‌های منثور و منظوم خویش وصف نموده و چهره شهرهای ویران آن سرزمین را به تصویر کشیده‌است که وی دو نوع عدد و رقم از تعداد کشتگان در اراضی مقدس ارائه نموده‌است.<ref>{{پک|ناصری طاهری|۱۳۹۴|ک=تاریخ جامع جنگ‌های صلیبی|ص=۱۱۸-۱۱۹}}</ref>

=== بخش دوم ===
این بخش مشتمل بر گزارش سلطنت پادشاه بالدوین یکم ــ جانشین گادفری بوین ــ و اعمال وی از سال ۱۱۰۰ تا زمان فوتش در سال ۱۱۱۸ میلادی است.<ref dir=ltr>{{پک|Edgington|2006|ک=The Crusades: an encyclopedia|ص=490}}</ref> فوشیه هنگامی که بالدوین در پاییز سال ۱۱۰۰ به اورشلیم رفت، همراه وی بود و در [[پادشاهی اورشلیم]] همچنان کشیش مخصوص وی بود. وی فصل دوم از اثرش را با نحوهٔ مهیا شدن بالدوین برای به دست گرفتن حکومت و سلطنت اورشلیم و مقابله و رویارویی‌های متعدد با ترکان سلجوقی و فاطمیان مصر آغاز می‌کند. سپس به وصف اقدامات وی در حرکت از مسیر انطاکیه تا اورشلیم می‌پردازد. نحوهٔ به سلطنت رسیدن بالدوین در سال ۱۱۰۱، و تاج‌گذاری وی، مبارزهای پی‌درپی صلیبیون با امپراتور [[الکسیوس یکم|الکسیوس کمننوس یکم]] و پیمان دوستی و همکاری آنها با یکدیگر در سال ۱۱۰۸، توسعه‌طلبی صلیبیون در شهرهای [[طرابلس (لبنان)|طرابلس]]، [[بیروت]]، ادسا، [[صور (لبنان)|صور]]، [[صیدا]]، [[عکا]]، [[قیساریه]]، [[ارسوف]] و …، به فرماندهی بالدوین و استیلاء بر آنها و رویارویی با ترکان، آگاهی‌های دیگری هستند که فوشیه در اختیار مخاطب قرار می‌دهد.<ref>{{پک|ناصری طاهری|۱۳۹۴|ک=تاریخ جامع جنگ‌های صلیبی|ص=۱۱۹}}</ref>

وی با اشتیاق نحوهٔ لشکرکشی به آن سوی [[بحرالمیت]] را در سال ۱۱۰۰، نیز وصف می‌کند و به نظر می‌رسد وی در [[عملیات نظامی]] که تا سال ۱۱۱۱ یا ۱۱۱۲ به طول انجامیده، حاضر بوده‌است؛ زیرا روایات مفصل و دقیقی دربارهٔ آن واقعه و پیامدهای آن از خود برجای گذاشته‌است.<ref dir=ltr>{{پک|Edgington|2006|ک=The Crusades: an encyclopedia|ص=490}}</ref> حمله بالدوین یکم به شهرهای فرما و عریش مصر در مارس ۱۱۱۸، و نتایج آن و وفات وی در [[عریش]] و انتقال وی به اورشلیم، مباحث پایانی بخش دوم کتاب فوشیه شارتری هستند. شواهد و مدارک حاکی از آن هستند که وی مدت زمان بسیاری از وقت خود را در اورشلیم گذرانده و بالدوین یکم را نه در هنگامی که این پادشاه برای کمک به شاهزاده [[راجر سالرنو|راجر انطاکیه]] در سال ۱۱۱۵ به شمال شام می‌رفت و نه در هنگام حرکت وی به سوی [[مصر]] در سال ۱۱۱۶ یا ۱۱۱۸ همراهی ننموده‌است. بالدوین یکم در سفر به مصر از دنیا رفت و به نظر می‌رسد فوشیه با همان سمت کشیش مخصوص، جانشین وی، یعنی [[بالدوین دوم اورشلیم|بالدوین دوم]] را خدمت کرده باشد یا همراه وی به سفر رفته باشد.<ref>{{پک|ناصری طاهری|۱۳۹۴|ک=تاریخ جامع جنگ‌های صلیبی|ص=۱۱۹}}</ref>

=== بخش سوم ===
این بخش حاوی روی کار آمدن بالدوین دوم در سال ۱۱۱۸ میلادی و اقدامات وی تا مرگ مورخ در سال ۱۱۲۷ در اورشلیم است.<ref dir=ltr>{{پک|Edgington|2006|ک=The Crusades: an encyclopedia|ص=490}}</ref> فوشیه در این زمان ۶۰ یا ۷۰ سالگی‌اش را می‌گذارند و ظاهراً وقت خود را در اورشلیم به نگارش تاریخش اختصاص داده بود. وی در این بخش، نخست به مراسم جانشینی و تاج‌گذاری بالدوین دوم در اورشلیم و رفتارش با مردم آن سرزمین می‌پردازد. سپس از بسیج نیروهای جنگی ناوگان دریایی مصر (به تعبیر فوشیه بابلون) در سال ۱۱۱۸ به قصد نابودی مسیحیان اورشلیم، جنگ در انطاکیه و کشتار اهالی در مبارزه با ترکان در سال ۱۱۱۹، اقدامات و تاکتیک‌های نظامی بالدوین دوم در کمک به مردم انطاکیه در رویارویی با ترکان و نتایج آن و نیز نحوهٔ عملیات نظامی آنها در این امارت در برابر صلیبیون را توصیف می‌کند. حملهٔ بالدوین دوم به [[محاصره دمشق (۱۱۴۸)|دمشق]] در سال ۱۱۲۱، حمله مجدد وی به ترکان در انطاکیه در سال ۱۱۲۲، نحوه اسارت [[ژوسلین یکم، کنت ادسا|ژوسلین]] ــ کنت ادسا ــ از سوی ترکان، نحوهٔ اسارت بالدوین دوم و پیامدهای آن در پادشاهی اورشلیم و مسئله جانشینی وی، آمادگی [[جمهوری ونیز|ونیزی‌ها]] برای رفتن به سرزمین مقدس و کمک به صلیبیون و رویارویی‌شان با شرقیان در شهرهای [[اشکلون|عسقلان]] و بندر عکا و مناطق دیگر، چگونگی آزادی ژوسلین و بالدوین دوم از اسارت و اقدامات بعدی بالدوین دوم در برابر ترکان و علل و نحوهٔ اسارت مجدد وی، روابط ونیزی‌ها با صلیبیون و توافق آنها بر محاصره شهرهای صور و عسقلان در سال ۱۱۲۴، و نتایج آن به ترتیب، وقایعی هستند که فوشیه شارتری با جزئیات کامل آنها را شرح می‌دهد.<ref>{{پک|ناصری طاهری|۱۳۹۴|ک=تاریخ جامع جنگ‌های صلیبی|ص=۱۱۹-۱۲۰}}</ref>

درخواست [[پاسکال دوم|پاپ پاسکال]] در سال ۱۱۲۴، از سراسقف اورشلیم برای گسترش حوزهٔ نفوذ [[کلیسای کاتولیک|کلیسای رم]] در آن سرزمین و انطاکیه و حاکمیت و تصرف وی در امور مطرانی و به‌طریقی سرزمین‌های اشغال شده از سوی صلیبیون موضوع مهم دیگری‌ست که این وقایع‌نگار در بخش سوم اثرش بدان اهتمام نموده‌است.<ref>{{پک|ناصری طاهری|۱۳۹۴|ک=تاریخ جامع جنگ‌های صلیبی|ص=۱۲۰}}</ref>

== ویژگی‌ها ==
''گشتا'' ــ همان‌طور که ذکر شد ــ رویدادنامه‌ست تاریخی به [[زبان لاتین]] که توسط فوشیه شاتری به رشته تحریر درآمد. این کتاب با نثری روان، ساده و داستانی سعی دارد رویدادها را به سبک و جوهر مرتبط با موضوع روز خود شرح دهد. علاوه بر این وی از برخی مطالب انجیل و دیگر کتب مقدس، اشعار و قطعات منظوم و همچنین از متون کلاسیک افرادی همچون سولینوس در اثر خود استفاده کرده که این بر ارزش کار وی افزوده‌است، به‌نحوی که منبع و الگویی برای رویدادنامه‌های بعدی مرتبط با جنگ‌های صلیبی باشد.<ref>{{پک|ناصری طاهری|۱۳۹۴|ک=تاریخ جامع جنگ‌های صلیبی|ص=۱۲۲-۱۲۴}}</ref> اما آنچه استنباط می‌شود این است که فوشیه این کتاب را در ۳ مرحله تألیف و ویرایش کرده‌است: نخستین اقدام وی احتمالاً در سال ۱۱۰۱ آغاز و تا قبل از سال ۱۱۰۵ به پایان رسیده‌است؛ بخش دوم احتمالاً در سال ۱۱۰۶ تکمیل شده باشد؛ و بخش سوم کتاب نیز احتمالاً در سال ۱۱۲۴ میلادی به پایان رسیده اما ویرایش آن تا اواخر ۱۱۲۷ یا ۱۱۲۸ ادامه یافته‌است که از نظر برخی مورخان معاصر همچون دانا سی. مونرو {{efn|
Dana Carleton Munro}}، وی اینکار را برای بهبود و رفع نواقص اثر خود انجام داده‌است.<ref dir=ltr>{{پک|Munro|1932|ف=A Crusader|ک=Speculum}}</ref>

در رابطه با نسخ این کتاب، نسخ متعددی اما اطلاعات اندکی وجود دارد که با این حال می‌توان به نسخهٔ [[کتابخانه بریتانیا]] اشاره کرد. تزئیناتی که در این کتاب به کار رفته‌است (مثل حروف اول کلمات) با دست‌نوشته‌های قرن ۱۲ متعلق به [[کانتربری]] و جنوب انگلستان شباهت زیاد دارد: طرح‌های مارپیچی مثل طرح تاک. این اثر نخستین بار توسط هنریش هاگنمیر در سال ۱۹۱۳ جمع‌آوری و به زبان لاتین منتشر شد؛ و در نهایت این کتاب در سال ۱۹۶۵ توسط فرانسیس ریتا ریان {{efn|Farnces S. Ryan}} و با ویراست هرولد اس. فینک {{efn|Harlod S. Fink}} در [[دانشگاه تنسی]] منتشر شد.<ref>{{پک|ناصری طاهری|۱۳۹۴|ک=تاریخ جامع جنگ‌های صلیبی|ص=۱۱۷}}</ref>

=== نام ===
''گِشتا'' یا ''چِستا'' {{به لاتین|Gesta}}، واژه‌ای لاتین به معنای رویداد، رخداد یا حادثه است و لفظ ''گِشیشتِ'' {{به لاتین|Geschichte}} که از قرن ۱۸ میلادی در [[زبان آلمانی]] جایگزین کلمه Historie شد، از همین ریشه ''گِشهِن'' {{به آلمانی|Geschehen}} به معنای رخداد، حادثه یا مجموعه‌ای از رویدادهاست که آن نیز از همین ریشه لاتینی ''گشتا'' {{به لاتین|Gesta}} می‌باشد. بنا بر نظر [[مارک بلوک|مارک بلوخ]] لفظِ Geste نیز مشتق از Geschehen و به معنای قالب شعری است که برای شرح داستان‌های رمانتیک و ماجراجویانه در [[قرون وسطی]] به کار می‌رفت که می‌توان در این زمینه به ''[[شعر حماسی فرانسه باستان|شانسون دو ژِست]]'' یا ''[[آواز گستا|کانتار دِ گِستا]]'' اشاره کرد.<ref>{{پک|بلوخ|۱۳۶۳|ک=جامعه فئودالی|ص=۱۷۲}}</ref><ref>{{پک|ناصری طاهری|۱۳۹۴|ک=تاریخ جامع جنگ‌های صلیبی|ص=۱۰۵}}</ref>

=== ویژگی‌های محتوایی و ادبی گشتا ===
این اثر دارای امتیازها و ویژگی‌های بارزی است که از جملهٔ آنها عبارت‌اند از:
* با وجود حضور کشیشیان و وقایع‌نگاران برجستهٔ دیگر، اعم از مؤلف گمنام ''[[گشتا فرانکاروم|گشتا]]''، [[ریمون آگیلی]]، روبرت راهب، بالدریک دویلی و گیبرت نوژنتی و …، در مجمع تاریخی کلرمون و نگارش دربارهٔ این گردهمایی، گزارش فوشیه شارتری از آن و شرح جزئیات وقایع آن، کامل‌ترین و منحصربه‌فردترین گزارشی است که برجای مانده‌است.<ref>{{پک|ناصری طاهری|۱۳۹۴|ک=تاریخ جامع جنگ‌های صلیبی|ص=۱۲۱}}</ref><ref dir=ltr>{{پک|Edgington|2006|ک=The Crusades: an encyclopedia|ص=490}}</ref>
* وی توجه خواننده را به اهمیت صداقت و درستی و ارتباط آن با مشاهدهٔ عینی معطوف نموده و هم در مقدمه و هم در جای‌جای اثرش به آن تأکید کرده‌است. از سویی دیگر، وی برای بالا بردن مقام خود به عنوان شاهد عینی، در ذهن خواننده مکرراً خود را در همه گزارش‌ها از جمله در وقایع مذهبی، نظامی و سیاسی به عنوان قهرمان معرفی می‌کند. با این حال وی در جریان محاصره انطاکیه یا اورشلیم نبوده‌است بنابراین از نظر برخی مورخان معاصر همچون دانا سی. مونرو، این از ارزش کار وی کاسته‌است اما بهترین منبع در رابطه با سال‌های نخست پادشاهی اورشلیم است.<ref>{{پک|ناصری طاهری|۱۳۹۴|ک=تاریخ جامع جنگ‌های صلیبی|ص=۱۲۱}}</ref><ref dir=ltr>{{پک|Edgington|2006|ک=The Crusades: an encyclopedia|ص=490}}</ref><ref dir=ltr>{{پک|Munro|1932|ف=A Crusader|ک=Speculum}}</ref>
* فوشیه شارتری در حین شرح وقایع با مخاطب خود صحبت می‌کند و با نثری روان و داستانی، از تجربه‌های خویش در نبردها و سفرهایش در شرق می‌نویسد.<ref>{{پک|ناصری طاهری|۱۳۹۴|ک=تاریخ جامع جنگ‌های صلیبی|ص=۱۲۲}}</ref>
* وی وقایعی را که در آن در حضور داشته، به‌طور [[اول شخص جمع]] و آنهایی را که به چشم خود ندیده، به صورت سوم شخص مفرد نقل می‌کند.<ref>{{پک|ناصری طاهری|۱۳۹۴|ک=تاریخ جامع جنگ‌های صلیبی|ص=۱۲۲}}</ref>
* وی علاوه بر ثبت مشاهدات عینی خود از وقایع و حوادث جنگ صلیبی اول و مقدمات آن در بعضی موارد به آثار مؤلف گمنام ''گشتا'' و [[ریمون آگیلی]] و … نیز استناد نموده‌است.<ref>{{پک|ناصری طاهری|۱۳۹۴|ک=تاریخ جامع جنگ‌های صلیبی|ص=۱۲۲}}</ref><ref dir=ltr>{{پک|Edgington|2006|ک=The Crusades: an encyclopedia|ص=490}}</ref>
* تحلیل دینی حوادث در طول جنگ و اعتقاد به ظهور [[معجزه|معجزات الهی]] در موقعیت‌های مختلف و خاص و استناد به مطالب [[انجیل]] و دیگر کتاب‌های مقدس، یکی دیگر از ویژگی‌های کار اوست. افزون بر این، مطالب اخلاقی و پندآموز در اثر او اندک نیستند.<ref>{{پک|ناصری طاهری|۱۳۹۴|ک=تاریخ جامع جنگ‌های صلیبی|ص=۱۲۲}}</ref>
* فوشیه شارتری با اینکه در کل دوران فرمانروایی و پادشاهی بالدوین یکم، [[کشیش]] مخصوص و از طرفداران وی یود، اما دربارهٔ سیاست‌های حکومت و کلیسا کاملاً محتاط بود.<ref>{{پک|ناصری طاهری|۱۳۹۴|ک=تاریخ جامع جنگ‌های صلیبی|ص=۱۲۲}}</ref>
* اشعار منظوم (قطعات منظوم) اجتماعی، مذهبی دینی و حماسی و مرثیه‌ای که از سوی فوشیه در موقعیت‌ها و مناسبت‌های خاص نظیر فتوحات و پیروزی صلیبیون بر مسلمانان، سقوط یک شهر، شکست صلیبیون، وقوع معجزات الهی، ازدواج بزرگان، مدح و ستایش امیران، سوگ پادشاهان و فرماندهان و اسقفان صلیبی و …، سروده شده‌اند، از دیگر امتیازهای این اثر هستند.<ref>{{پک|ناصری طاهری|۱۳۹۴|ک=تاریخ جامع جنگ‌های صلیبی|ص=۱۲۲}}</ref>
* توضیحات و اطلاعات محلی وی دربارهٔ وضعیت جغرافیای طبیعی و تاریخی شهرهای منطقهٔ جنگ در شرق [[دریای مدیترانه]] (سرزمین مقدس و شام)، تاریخ و سرگذشت شهرها، اقوام، مساحت، ویژگی‌های بارز، آثار و بناها، شیوه معیشت و اقتصاد و تنوع حیوانات و پرندگان و درختان و گیاهان عجیب شهرهای سرزمین‌های شرقی در قالب جملاتی کوتاه و رسا هم از مشخصات دیگر این اثر هستند.<ref>{{پک|ناصری طاهری|۱۳۹۴|ک=تاریخ جامع جنگ‌های صلیبی|ص=۱۲۲}}</ref><ref dir=ltr>{{پک|Edgington|2006|ک=The Crusades: an encyclopedia|ص=490}}</ref>
* شرح وقوع حوادث طبیعی، نظیر [[زلزله]]های مهیب و [[خسوف]] و [[کسوف]] و …، در سال‌های مختلف در اورشلیم و توصیف واکنش و برداشت مردم این سرزمین از این اتفاق‌ها، ویژگی دیگر این اثر و نشانهٔ علاقه فروان فوشیه به تاریخ و پدیده‌های طبیعی است. وی در این مباحث به برخی متون کلاسیک نظیر سولینوس ــ نویسنده عهد باستان ــ و اظهارنظرهای پلینی دربارهٔ تاریخ طبیعی استناد نموده‌است.<ref>{{پک|ناصری طاهری|۱۳۹۴|ک=تاریخ جامع جنگ‌های صلیبی|ص=۱۲۲–۱۲۳}}</ref>
* استفاده اسرارآمیز وی از تاریخ‌ها و زمان‌های [[طالع‌بینی|طالع‌بینانه]] و نجومی، یکی دیگر از ویژگی‌های کار فوشیه است.<ref>{{پک|ناصری طاهری|۱۳۹۴|ک=تاریخ جامع جنگ‌های صلیبی|ص=۱۲۳}}</ref>
* اطلاعات دقیق فوشیه از تأییدپذیری صلیبیون از فرهنگ و زبان و آداب و رسوم و سنن شرقی‌ها و آمیختگی آنان با ساکنان مسیحی شرقی مدیترانه، ویژگی منحصربه‌فرد اثر وی در میان وقایع‌نگاران معاصر اوست.<ref>{{پک|ناصری طاهری|۱۳۹۴|ک=تاریخ جامع جنگ‌های صلیبی|ص=۱۲۳}}</ref>
* این اثر تنها منبع لاتین معاصر با سال‌های استقرار صلیبیون در شرق است که به شرح وقایع همه امارت‌های صلیبی شام تا سال ۱۱۲۷ پرداخته‌است. به سخن دیگر، شرح حوادث صلیبیون در سال‌های<ref dir=ltr>{{پک|Edgington|2006|ک=The Crusades: an encyclopedia|ص=490}}</ref> ۱۱۲۰ تا ۱۱۲۷ را تنها در اثر وی می‌توان مطالعه نمود.<ref>{{پک|ناصری طاهری|۱۳۹۴|ک=تاریخ جامع جنگ‌های صلیبی|ص=۱۲۳–۱۲۴}}</ref>

== ''گشتا'' از نگاه متخصصان ==
بنا بر نظر [[استیون رانسیمان|رانسیمان]]، فوشیه شارتری از داناترین و قابل اعتمادترین وقایع‌نگاران لاتین است که با وجود وفاداری شدیدش به [[بالدوین یکم اورشلیم|بالدوین یکم]] (برعکس مؤلف گمنام ''گشتا'' و ریمون آگیلی که هر کدام به یکی از فرماندهان صلیبی وفادار بودند و این وفاداری در اثر آنها نمود پیدا کرده‌است)، وقایع را همواره با دیده‌ای واقع‌بینانه و بدون تعصب و جانبداری بررسی کرده و تنها در سومین بخش اثر اوست که به نظر رانسیمان در حق [[بیزانس|بیزانسی‌ها]] بی‌مهری به چشم می‌خورد؛ وگرنه، در همهٔ مواقع او از [[مسیحیان ارتدکس|مسیحیان شرقی]] با لحنی دوستانه یاد می‌کند. این ویژگی‌ها در اثر وی منجر شده‌است که وقایع‌نگاران بعد وی از اثر وی در کار خود استفاده کنند.<ref>{{پک|ناصری طاهری|۱۳۹۴|ک=تاریخ جامع جنگ‌های صلیبی|ص=۱۲۳}}</ref><ref dir=ltr>{{پک|Edgington|2006|ک=The Crusades: an encyclopedia|ص=490}}</ref><ref dir=ltr>{{پک|Runciman|1952|ک=A History of the Crusades, vol. I|ص=434}}</ref>

== واژه‌نامه ==
{{پانویس|گروه=ن|چپ‌چین = بله|۱}}

== یادداشت ==
{{یادداشت‌ها}}

== پانویس ==
{{پانویس|۲}}

== منابع ==
{{آغاز پانویس}}
{{چپ‌چین}}
* {{یادکرد کتاب | نام خانوادگی = Asbridge | نام = Thomas | نویسنده۲ = | عنوان = The First Crusade: A New History| ناشر = Oxford | سال = 2004 | مکان = | شابک = 0-19-517823-8 | زبان = en |ref=harv}}
* {{یادکرد دانشنامه | نام خانوادگی = Edgington| نام = Susan| عنوان = The Crusades: an encyclopedia | مدخل = Fulcher of Chartres | سال = 2006| مکان = |جلد = 2 | صفحه = 527| پیوند مقاله = | ناشر = illustrated edition| شابک = 9781576078624 | زبان = en |ref=harv}}
* {{یادکرد کتاب | نام خانوادگی = Frankopan | نام = Peter | نویسنده۲ = | عنوان = The First Crusade: The Call from the East| ناشر = Harvard University Press| سال = 2012 | مکان = | شابک = 978-0-674-05994-8 | زبان = en|ref=harv}}
* {{یادکرد کتاب | نام خانوادگی = Hindley | نام = Geoffrey | نویسنده۲ = | عنوان =A Brief History of the Crusades: Islam and Christianity in the Struggle for World Supremacy | ناشر = Constable & Robinson | سال = 2004 | مکان = London | شابک = 978-1-84119-766-1 | زبان = en|ref=harv}}
* {{یادکرد کتاب | نام خانوادگی = Holt | نام = Peter M.| نویسنده۲ = | عنوان =The Age of the Crusades: The Near East from the Eleventh Century to 1517 | ناشر = Longman | سال = 1989 | مکان = | شابک = 0-582-49302-1 | زبان = en|ref=harv}}
* {{یادکرد ژورنال | نام خانوادگی =Munro| نام =Dana Carleton| عنوان = A Crusader| ژورنال =Speculum| مکان = | ناشر =| شماره =3 | سال =1932|توسط=[[جی‌استور|Jstor]] | پیوند=https://www.jstor.org/stable/2846670?seq=1|صفحه=321-335}}
* {{یادکرد کتاب | نام خانوادگی = Riley-Smith| نام = Jonathan | نویسنده۲ = | عنوان =The Crusades: A History | ناشر = Yale University Press |ویرایش = دوم | سال = 2005 | مکان = | شابک = 0-8264-7270-2 | زبان = en}}
* {{یادکرد کتاب | نام خانوادگی = Runciman | نام = Steven | نویسنده۲ = | عنوان =A History of the Crusades | ناشر = Cambridge | سال = 1951 | مکان = | شابک = 978-0-521-34770-9 |جلد = I:The First Crusade and the Foundation of the Kingdom of Jerusalem| زبان = en|ref=harv}} ({{anchor|CITEREFRunciman1980}}abridged version: ''The First Crusade'', Cambridge (1980), {{ISBN|0-521-23255-4}}).
* {{یادکرد کتاب | | نام خانوادگی = Runciman | نام = Steven | نویسنده۲ = | عنوان =A History of the Crusades | ناشر = Cambridge | سال =1952 |جلد = I | مکان = | شابک = | زبان = en| ویرایش = repr. Folio Society, 1994 | ref = harv}}
* {{یادکرد کتاب | نام خانوادگی = Tyerman | نام = Christopher | نویسنده۲ = | عنوان = God's War: A New History of the Crusades | ناشر = Belknap Press of Harvard University Press | سال = 2006 | مکان = | شابک = 0-674-02387-0 | زبان = en |ref=harv}}
{{پایان چپ‌چین}}
* {{یادکرد کتاب |نام خانوادگی=بلوخ|نام=مارک |کتاب=جامعه فئودالی | ناشر=آگاه |سال=۱۳۶۳ |مکان=تهران |شابک=}}
* {{یادکرد کتاب |نام خانوادگی= ناصری طاهری|نام=عبدالله |کتاب=تاریخ جامع جنگ‌های صلیبی؛ پژوهش و تحلیل (۱) | ناشر=پژوهشگاه حوزه و دانشگاه |سال=۱۳۹۴ |مکان=قم |شابک=}}
{{پایان پانویس}}

== پیوند به بیرون ==
{{ویکی‌انبار|Gesta Francorum}}
{{portal bar|تاریخ|جنگ‌های صلیبی|ادبیات}}
{{authority control}}

[[رده:ادبیات جنگ‌های صلیبی]]
[[رده:رویدادنامه‌ها]]
[[رده:رویدادنامه‌های جنگ‌های صلیبی]]
[[رده:رویدادنامه‌های لاتین در رابطه با جنگ‌های صلیبی]]
[[رده:کتاب‌های لاتین سده ۱۲ (میلادی)]]
[[رده:نخستین جنگ صلیبی]]

title: گِشتا فِرانْکاروم · (به لاتین: Gesta Francorum) · (به فارسی: تاریخ فرانک‌ها)

نویسنده(ها): فوشیه شارتری

عنوان اصلی: Gesta Francorum Iherusalem peregrinantium · تاریخ سفر فرانک‌ها به اورشلیم

کشور: اورشلیم، پادشاهی اورشلیم

زبان: لاتین

مجموعه: رویدادنامه‌های صلیبی

موضوع(ها): نخستین جنگ صلیبی

گونه(های) ادبی: رویدادنامه

شمار صفحات: نامشخص (۳ بخش)


text:
# Senecio saboureaui
Senecio saboureaui là một loài thực vật có hoa trong họ Cúc. Loài này được Humbert miêu tả khoa học đầu tiên năm 1962.

wikiname: viwiki

title: Senecio saboureaui

in_language: vi

wikitext:
{{tiêu đề nghiêng}}
{{Bảng phân loại
| name =''Senecio saboureaui''
| status =
| status_system =
| status_ref =
| image =
| image_caption=
| regnum = [[Thực vật|Plantae]]
| unranked_divisio = [[Thực vật có hoa|Angiospermae]]
| unranked_classis = [[Thực vật hai lá mầm thật sự|Eudicots]]
| ordo = [[Bộ Cúc|Asterales]]
| familia = [[Họ Cúc|Asteraceae]]
| genus = ''[[Senecio]]''
| species = '''''S. saboureaui'''''
| binomial = ''Senecio saboureaui''
| binomial_authority = Humbert, 1962
}}
'''''Senecio saboureaui''''' là một loài [[thực vật có hoa]] trong [[họ Cúc]]. Loài này được Humbert miêu tả khoa học đầu tiên năm 1962.<ref>{{chú thích web|url=http://www.theplantlist.org/tpl1.1/record/gcc-91804| title=''Senecio saboureaui''|access-date =ngày 4 tháng 6 năm 2013| author=The Plant List | year =2010}}</ref>

==Chú thích==
{{tham khảo|30em}}

==Tham khảo==
{{Commonscat|Senecio saboureaui}}
{{Wikispecies|Senecio saboureaui}}

[[Thể loại:Chi Vi hoàng|S]]
[[Thể loại:Thực vật được mô tả năm 1962]]

{{Senecioneae-stub}}

title: Phân loại khoa học

Giới (regnum): Plantae

(không phân hạng): Angiospermae Eudicots

Bộ (ordo): Asterales

Họ (familia): Asteraceae

Chi (genus): Senecio

Loài (species): S. saboureaui

title: Danh pháp hai phần

Danh pháp hai phần: Senecio saboureaui · Humbert, 1962


text:
# 小行星8804
小行星8804（8804 Eliason）是一颗绕太阳运转的小行星，为主小行星带小行星。该小行星于1981年5月5日发现。

## 轨道参数
小行星8804的轨道半长轴为3.1599289 UA，离心率为0.035。

wikiname: zhwiki

title: 小行星8804

in_language: zh

wikitext:
{{Infobox planet
|width           =
|name            = 8804 Eliason
|symbol          =
|background      = #FFCCCC
|image           =
|caption         =
|discovery_ref   =
|discoverer      =
|discovered      = 1981年5月5日
|discovery_site   =
|mp_name         =
|mp_category     = 主小行星带小行星
|alt_names       = 1981 JB2
|orbit_ref       =
|epoch           =
|aphelion        =
|perihelion      =
|semimajor       = 3.1599289 UA
|eccentricity    = 0.035
|period          =
|avg_speed       =
|inclination     = 12.961
|asc_node        = 44.082
|mean_anomaly    = 188.332
|arg_peri        = 214.574
|satellites      =
|dimensions      =
|mass            =
|density         =
|surface_grav    =
|escape_velocity =
|sidereal_day    =
|axial_tilt      =
|pole_ecliptic_lat =
|pole_ecliptic_lon =
|albedo          =
|temp_name1      =
|mean_temp_1     =
|max_temp_1      =
|temp_name2      =
|max_temp_2      =
|spectral_type   =
|abs_magnitude   =   12.2
}}

'''小行星8804'''（8804 Eliason）是一颗绕[[太阳]]运转的[[小行星]]，为主小行星带小行星。该小行星于1981年5月5日发现。

== 轨道参数 ==
小行星8804的轨道半长轴为3.1599289 UA，离心率为0.035。

==参考文献==
{{reflist}}

[[Category:小行星带天体]]

title: 8804 Eliason

title: 編號

小行星分類: 主小行星带小行星

title: 軌道參數

title: 物理特徵


text:
# Trofeo Pantalica
El Trofeo Pantalica fue una carrera ciclista italiana disputada en Sicilia.
Creada en 1975, no se disputó más desde el año 2003. Estaba organizada por RCS Sport, quien organiza entre otras el Giro de Italia. Giuseppe Saronni tiene el récord de victorias con cinco primeros puestos.

## Palmarés
| Año  | Ganador                        | Segundo               | Tercero                  |
| ---- | ------------------------------ | --------------------- | ------------------------ |
| 1975 | Roger De Vlaeminck             | Francesco Moser       | Constantino Conti        |
| 1976 | Francesco Moser                | Roger De Vlaeminck    | Pierino Gavazzi          |
| 1977 | Giuseppe Saronni               | Enrico Paolini        | Wilmo Francioni          |
| 1978 | Giuseppe Saronni               | Wladimiro Panizza     | Knut Knudsen             |
| 1979 | Giovanni Battaglin             | Palmiro Masciarelli   | Gianbattista Baronchelli |
| 1980 | Giuseppe Saronni               | Francesco Moser       | Knut Knudsen             |
| 1981 | Tommy Prim                     | Wladimiro Panizza     | Silvano Contini          |
| 1982 | Giuseppe Saronni               | Pierino Gavazzi       | Mario Beccia             |
| 1983 | Francesco Moser                | Alfredo Chinetti      | Giovanni Mantovani       |
| 1984 | Pierino Gavazzi                | Rudy Pevenage         | Davide Cassani           |
| 1985 | Giuseppe Saronni               | Guido Van Calster     | Johan van der Velde      |
| 1986 | Francesco Cesarini             | Acacio Da Silva       | Francesco Moser          |
| 1987 | Daniele Caroli                 | Franco Chioccioli     | Silvano Contini          |
| 1988 | Steve Bauer                    | Rodolfo Massi         | Camillo Passera          |
| 1989 | Rolf Sørensen                  | Teun van Vliet        | Enrico Galleschi         |
| 1990 | Adriano Baffi                  | Jos Lieckens          | Asiate Saitov            |
| 1991 | Scott Sunderland               | Giorgio Furlan        | Luc Leblanc              |
| 1992 | Dimitri Zdanov                 | Stefano Colagè        | Christophe Manin         |
| 1993 | No se disputó                  | No se disputó         | No se disputó            |
| 1994 | Giorgio Furlan                 | Zbigniew Spruch       | Gianni Bugno             |
| 1995 | Stefano Colagè                 | Adriano Baffi         | Paolo Fornaciari         |
| 1996 | Fabiano Fontanelli             | Alexandre Gontchenkov | Davide Rebellin          |
| 1997 | Michele Coppolillo             | Gabriele Colombo      | Simone Borgheresi        |
| 1998 | Stefano Colagè                 | Massimo Donati        | Andrea Peron             |
| 1999 | Andrea Ferrigato               | Davide Rebellin       | Giuliano Figueras        |
| 2000 | Danilo Di Luca                 | Mirko Celestino       | Davide Rebellin          |
| 2001 | Roberto Petito                 | Sergio Barbero        | Serguei Ivanov           |
| 2002 | Fabio Baldato                  | Massimiliano Gentili  | Giuliano Figueras        |
| 2003 | Miguel Ángel Martín Perdiguero | Enrico Cassani        | Giuliano Figueras        |

## Palmarés por países
| País      | Victorias |
| --------- | --------- |
| Italia    | 21        |
| Bélgica   | 1         |
| Suecia    | 1         |
| Canadá    | 1         |
| Dinamarca | 1         |
| Australia | 1         |
| Rusia     | 1         |
| España    | 1         |

wikiname: eswiki

title: Trofeo Pantalica

in_language: es

wikitext:
El '''Trofeo Pantalica''' fue una carrera [[ciclista]] [[italia]]na disputada en [[Sicilia]].

Creada en 1975, no se disputó más desde el año 2003. Estaba organizada por [[RCS MediaGroup|RCS Sport]], quien organiza entre otras el [[Giro de Italia]]. [[Giuseppe Saronni]] tiene el récord de victorias con cinco primeros puestos.

== Palmarés ==
[[Imagen:XIV Trofeo Pantalica.jpg|thumb|right|Llegada del Trofeo Pantalica en 1999.]]
{|cellpadding="4" cellspacing="0"  style="border: 1px solid silver; color: black; margin: 0 0 0.5em 0; background-color: white; padding: 5px; text-align: left; font-size:85%; vertical-align: top; line-height:1.6em;"
!scope=col; align="center" bgcolor="FFDF80"|Año
!scope=col; align="center" bgcolor="FFDF80"|Ganador
!scope=col; align="center" bgcolor="FFDF80"|Segundo
!scope=col; align="center" bgcolor="FFDF80"|Tercero
|-
|1975
|{{bandera|BEL}} [[Roger De Vlaeminck]]
|{{bandera|ITA}} [[Francesco Moser]]
|{{bandera|ITA}} [[Constantino Conti]]
|-
|1976
|{{bandera|ITA}} [[Francesco Moser]]
|{{bandera|BEL}} [[Roger De Vlaeminck]]
|{{bandera|ITA}} [[Pierino Gavazzi]]
|-
|1977
|{{bandera|ITA}} [[Giuseppe Saronni]]
|{{bandera|ITA}} [[Enrico Paolini]]
|{{bandera|ITA}} [[Wilmo Francioni]]
|-
|1978
|{{bandera|ITA}} [[Giuseppe Saronni]]
|{{bandera|ITA}} [[Wladimiro Panizza]]
|{{bandera|NOR}} [[Knut Knudsen]]
|-
|1979
|{{bandera|ITA}} [[Giovanni Battaglin]]
|{{bandera|ITA}} [[Palmiro Masciarelli]]
|{{bandera|ITA}} [[Gianbattista Baronchelli]]
|-
|1980
|{{bandera|ITA}} [[Giuseppe Saronni]]
|{{bandera|ITA}} [[Francesco Moser]]
|{{bandera|NOR}} [[Knut Knudsen]]
|-
|1981
|{{bandera|SWE}} [[Tommy Prim]]
|{{bandera|ITA}} [[Wladimiro Panizza]]
|{{bandera|ITA}} [[Silvano Contini]]
|-
|1982
|{{bandera|ITA}} [[Giuseppe Saronni]]
|{{bandera|ITA}} [[Pierino Gavazzi]]
|{{bandera|ITA}} [[Mario Beccia]]
|-
|1983
|{{bandera|ITA}} [[Francesco Moser]]
|{{bandera|ITA}} [[Alfredo Chinetti]]
|{{bandera|ITA}} [[Giovanni Mantovani]]
|-
|1984
|{{bandera|ITA}} [[Pierino Gavazzi]]
|{{bandera|BEL}} [[Rudy Pevenage]]
|{{bandera|ITA}} [[Davide Cassani]]
|-
|1985
|{{bandera|ITA}} [[Giuseppe Saronni]]
|{{bandera|BEL}} [[Guido Van Calster]]
|{{bandera|NLD}} [[Johan van der Velde]]
|-
|1986
|{{bandera|ITA}} [[Francesco Cesarini]]
|{{bandera|POR}} [[Acacio Da Silva]]
|{{bandera|ITA}} [[Francesco Moser]]
|-
|1987
|{{bandera|ITA}} [[Daniele Caroli]]
|{{bandera|ITA}} [[Franco Chioccioli]]
|{{bandera|ITA}} [[Silvano Contini]]
|-
|1988
|{{bandera|CAN}} [[Steve Bauer]]
|{{bandera|ITA}} [[Rodolfo Massi]]
|{{bandera|ITA}} [[Camillo Passera]]
|-
|1989
|{{bandera|DNK}} [[Rolf Sørensen]]
|{{bandera|NLD}} [[Teun van Vliet]]
|{{bandera|ITA}} [[Enrico Galleschi]]
|-
|1990
|{{bandera|ITA}} [[Adriano Baffi]]
|{{bandera|BEL}} [[Jos Lieckens]]
|{{bandera|URS}} [[Asiate Saitov]]
|-
|1991
|{{bandera|AUS}} [[Scott Sunderland (ciclista, 1966)|Scott Sunderland]]
|{{bandera|ITA}} [[Giorgio Furlan]]
|{{bandera|FRA}} [[Luc Leblanc]]
|-
|1992
|{{bandera|RUS}} [[Dimitri Zdanov]]
|{{bandera|ITA}} [[Stefano Colagè]]
|{{bandera|FRA}} [[Christophe Manin]]
|-
|1993
|colspan=3|''No se disputó''
|-
|1994
|{{bandera|ITA}} [[Giorgio Furlan]]
|{{bandera|POL}} [[Zbigniew Spruch]]
|{{bandera|ITA}} [[Gianni Bugno]]
|-
|1995
|{{bandera|ITA}} [[Stefano Colagè]]
|{{bandera|ITA}} [[Adriano Baffi]]
|{{bandera|ITA}} [[Paolo Fornaciari]]
|-
|1996
|{{bandera|ITA}} [[Fabiano Fontanelli]]
|{{bandera|RUS}} [[Alexandre Gontchenkov]]
|{{bandera|ITA}} [[Davide Rebellin]]
|-
|1997
|{{bandera|ITA}} [[Michele Coppolillo]]
|{{bandera|ITA}} [[Gabriele Colombo]]
|{{bandera|ITA}} [[Simone Borgheresi]]
|-
|1998
|{{bandera|ITA}} [[Stefano Colagè]]
|{{bandera|ITA}} [[Massimo Donati (ciclista)|Massimo Donati]]
|{{bandera|ITA}} [[Andrea Peron]]
|-
|1999
|{{bandera|ITA}} [[Andrea Ferrigato]]
|{{bandera|ITA}} [[Davide Rebellin]]
|{{bandera|ITA}} [[Giuliano Figueras]]
|-
|2000
|{{bandera|ITA}} [[Danilo Di Luca]]
|{{bandera|ITA}} [[Mirko Celestino]]
|{{bandera|ITA}} [[Davide Rebellin]]
|-
|2001
|{{bandera|ITA}} [[Roberto Petito]]
|{{bandera|ITA}} [[Sergio Barbero]]
|{{bandera|RUS}} [[Serguei Ivanov]]
|-
|2002
|{{bandera|ITA}} [[Fabio Baldato]]
|{{bandera|ITA}} [[Massimiliano Gentili]]
|{{bandera|ITA}} [[Giuliano Figueras]]
|-
|2003
|{{bandera|ESP}} [[Miguel Ángel Martín Perdiguero]]
|{{bandera|ITA}} [[Enrico Cassani]]
|{{bandera|ITA}} [[Giuliano Figueras]]
|-
|}

== Palmarés por países ==
{|class="sortable col2cen" cellpadding="4" cellspacing="0"  style="border: 1px solid silver; color: black; margin: 0 0 0.5em 0; background-color: white; padding: 5px; text-align: left; vertical-align: top; line-height: 1.1em;"
!scope=col; align="center" bgcolor="FFDF80"|País
!scope=col; align="center" bgcolor="FFDF80"|Victorias
|-
|{{ITA}} || 21
|-
|{{BEL}} || 1
|-
|{{SWE}} || 1
|-
|{{CAN}} || 1
|-
|{{DEN}} || 1
|-
|{{AUS}} || 1
|-
|{{RUS}} || 1
|-
|{{ESP}} || 1
|-
|-
|}

== Enlaces externos ==
* [http://www.memoire-du-cyclisme.net/disparues/anc_trofeo_pantalica.php Trofeo Pantalica (memoire-du-cyclisme.net)] {{Wayback|url=http://www.memoire-du-cyclisme.net/disparues/anc_trofeo_pantalica.php |date=20080422033129 }}
* [http://www.gazzetta.it/Speciali/Minisiti_Ciclismo/trofeo_pantalica/ Web oficial]

{{Control de autoridades}}
[[Categoría:Competiciones de ciclismo de Italia desaparecidas|Pantalica]]
[[Categoría:Ciclismo en 1975]]
[[Categoría:Deporte en Italia en 1975]]
[[Categoría:Deporte en Sicilia]]


text:
# Vesa Laukkanen
Vesa Laukkanen (born 9 April 1958) is a Finnish middle-distance runner. He competed in the men's 3000 metres steeplechase at the 1980 Summer Olympics.

wikiname: enwiki

title: Vesa Laukkanen

in_language: en

wikitext:
{{short description|Finnish middle-distance runner}}
{{Use dmy dates|date=August 2020}}
{{Infobox sportsperson
| name        = Vesa Laukkanen
| full_name   =
| image       =
| caption     =
| nationality = Finnish
| sport       = Middle-distance running
| event       = [[Steeplechase (athletics)|Steeplechase]]
| club        =
| collegeteam =
| birth_date  = {{birth date and age|1958|4|9|df=yes}}
| birth_place =
| death_date  =
| death_place =
| height      =
| weight      =
}}

'''Vesa Laukkanen''' (born 9 April 1958) is a Finnish [[middle-distance running|middle-distance runner]]. He competed in the [[Athletics at the 1980 Summer Olympics – Men's 3000 metres steeplechase|men's 3000 metres steeplechase]] at the [[1980 Summer Olympics]].<ref name="SportsRef">{{cite Sports-Reference |url=https://www.sports-reference.com/olympics/athletes/la/vesa-laukkanen-1.html |archive-url=https://web.archive.org/web/20200417175848/https://www.sports-reference.com/olympics/athletes/la/vesa-laukkanen-1.html |url-status=dead |archive-date=17 April 2020 |title=Vesa Laukkanen Olympic Results |accessdate=24 November 2017}}</ref>

==References==
{{reflist}}

{{authority control}}

{{DEFAULTSORT:Laukkanen, Vesa}}
[[Category:1958 births]]
[[Category:Living people]]
[[Category:Athletes (track and field) at the 1980 Summer Olympics]]
[[Category:Finnish male middle-distance runners]]
[[Category:Finnish male steeplechase runners]]
[[Category:Olympic athletes for Finland]]
[[Category:Place of birth missing (living people)]]
[[Category:20th-century Finnish sportsmen]]

{{Finland-athletics-bio-stub}}

title: Vesa Laukkanen

Nationality: Finnish

Born: 9 April 1958

title: Sport

Sport: Middle-distance running

Event: Steeplechase


text:
# Révleányvár
Révleányvár é um município da Hungria, situado no condado de Borsod-Abaúj-Zemplén. Tem 16,5 km² de área e sua população em 2015 foi estimada em 435 habitantes.

wikiname: ptwiki

title: Révleányvár

in_language: pt

wikitext:
{{Info/Assentamento
|nome                    = Révleányvár
|assentamento_tipo       = Município
|imagem_horizonte = Revleanyvar2019iskola.jpg
|imagem_tamanho          = 270px
|imagem_legenda          =
|imagem_bandeira         =
|imagem_escudo           =
|mapa_alfinete           = Hungria
|mapa_alfinete_posição   = top
|mapa_alfinete_tamanho   = 280
|mapa_alfinete_legenda   = Localização de Révleányvár na Hungria
|latd  = 48 |latm  = 19 |lats  =21 |latNS  = N
|longd = 22 |longm = 02 |longs = 25 |longEW = E
|subdivisão_tipo         = [[Países do Mundo|País]]
|subdivisão_nome         = [[Hungria]]
|subdivisão_tipo1        = [[Condados da Hungria|Condado]]
|subdivisão_nome1        = [[Borsod-Abaúj-Zemplén]]
|código_postal           = 3976
|população_total         = 435
|população_em            = 2015
|área_total_km2          = 16,5
|sítio=
}}
'''Révleányvár''' é um [[município]] da [[Hungria]], situado no [[Condados da Hungria|condado]] de [[Borsod-Abaúj-Zemplén]]. Tem {{fmtn| 16,5 |[[Quilómetro quadrado|km²]]}} de área e sua população em 2015 foi estimada em 435 habitantes.<ref name=a/>
{{Referências|refs=
<ref name=a>{{citar web|url=http://www.ksh.hu/apps/shop.kiadvany?p_kiadvany_id=81322&p_lang=HU|título=Magyarország közigazgatási helynévkönyve, 2015. január 1.|autor=|data=1 de janeiro de 2015|publicado=Escritório Central de Estatística da Hungria|acessodata=9 de janeiro de 2022|ling=hu}}</ref>
}}
{{esboço-geohu}}
{{Borsod-Abaúj-Zemplén}}
{{Controle de autoridade}}
{{Portal3|Hungria}}
[[Categoria:Localidades de Borsod-Abaúj-Zemplén]]

title: Localização

Localização: · RévleányvárLocalização de Révleányvár na Hungria

País: Hungria

Condado: Borsod-Abaúj-Zemplén

title: Características geográficas