text:
# Belavia
Belavia Belarusian Airlines , legalmente Joint Stock Company "Belavia Belarusian Airlines" ( bielorrusso : ААТ «Авіякампанія«Белавія» ; russo : ОАО« Авиакомпания «Белавиа» ), é a transportadora de bandeira nacional e companhia aérea de Belarus , com sede em Minsque. A empresa estatal possuía, em 2007, 1.017 funcionários. Belavia atende uma rede de rotas entre cidades europeias e a Comunidade de Estados Independentes, bem como alguns destinos do Oriente Médio a partir de sua base no Aeroporto Nacional de Minsque.

## História

### Primeiros anos
Em 7 de novembro de 1933, o primeiro terminal aéreo da Bielorrússia foi aberto em Minsque. Na primavera seguinte, três aeronaves Po-2 pousaram em Minsque. Eles se tornaram o primeiro avião da frota aérea da Bielorrússia. Em 1936, foi estabelecida a primeira rota aérea regular entre Minsque e Moscou. No verão de 1940, o grupo de aviação civil da Bielorrússia foi oficialmente fundado.
Em 1964, a aeronave Tupolev Tu-134 recebeu registro na Bielorrússia. Em 1973, o então novo Tupolev Tu-134 A começou a operar na Bielorrússia. Em 1983, a empresa começou a receber novos aviões Tupolev Tu-154 .
A companhia aérea foi fundada oficialmente em 5 de março de 1996, na sequência de uma resolução do governo da Bielorrússia "Sobre a reestruturação do transporte aéreo da República da Bielorrússia" , quando a divisão local da Aeroflot foi nacionalizada e renomeada. Entre então e 1998, a Belavia abriu rotas regulares para Pequim, Istambul, Larnaca, Londres, Praga e Roma. Em 1998, a Belavia se fundiu com a MinskAvia, adquirindo vários Antonov An-24, Antonov An-26 e Yakovlev Yak-40, além da frota existente dos aviões Tupolev Tu-134 e Tupolev Tu-154.

### Desenvolvimento desde os anos 2000
Em 18 de maio de 2001, a Belavia iniciou um serviço programado em Minsk-Paris com Tu-134s e Tu-154s.
Em 2003, a Belavia começou a publicar uma revista de bordo Horizons em inglês, russo e bielorrusso. Em 16 de outubro de 2003, a Belavia assinou um contrato de leasing para sua primeira aeronave Boeing 737-500 . Em 2004, a Belavia ampliou as operações e adquiriu mais um Boeing 737. Em 26 de junho de 2004, a Belavia abriu uma nova rota para Hannover, na Alemanha . 2011 viu a introdução de uma nova rota entre Minsk e Helsinki, Finlândia .
Entre 2003 e 2009, a companhia aérea viu seu número de passageiros dobrar e em 2009 atendeu a menos de 700.000 clientes.
Três aeronaves Bombardier CRJ 100 alugadas foram introduzidas em serviços regionais de Minsk. O primeiro foi entregue em fevereiro de 2007, e os outros dois no final de 2007. Eles substituíram diretamente as antigas aeronaves Antonov An-24 e Tupolev Tu-134 .  Estava procurando alugar dois Bombardier CRJ-700s em 2010.  Belavia também planejava se aposentar os restantes Tupolev Tu-154 Ms até 2011, após a aposentadoria do seu último Tupolev Tu-134 no verão de 2009, que foi substituído por um Boeing 737-500 ex-FlyLAL . Em 27 de junho de 2014, foi anunciado um pedido para três Boeing 737-800 a serem adquiridas diretamente pela Belavia. O primeiro deles foi entregue em agosto de 2016.
A Belavia está considerando adicionar aeronaves de longo curso à sua frota para introduzir novas rotas para a China e a América do Norte. O governo também está considerando a fusão da transportadora regional Gomelavia e da transportadora TransAVIAexport Airlines na Belavia.
Em agosto de 2016, a Belavia recebeu sua primeira aeronave com sua nova pintura. Esta é a primeira mudança de marca desde a fundação da empresa em 1996. A nova decoração foi aplicada com um novo Boeing 737-800 . Os 737 muito mais novos substituíram os antigos Tupolev Tu-154. Em 1 de outubro de 2016, a Belavia retirou os dois Tupolev Tu-154s restantes de serviços regulares como uma das últimas companhias aéreas do mundo a fazê-lo.

## Acordos de compartilhamento de código
A Belavia voa para a Ásia, Europa e África a partir de sua base no Aeroporto de Minsk-2. Além dos destinos programados listados aqui, a Belavia opera voos charter para destinos de lazer e charters VIP.
A Belavia possui acordos de codeshare com as seguintes companhias aéreas:
- Air France
- Air Baltic
- Austrian Airlines
- Azerbaijan Airlines
- Czech Airlines
- Etihad
- Finnair
- KLM
- LOT Polish Airlines
- S7 Airlines
- Turkish Airlines
- Ural Airlines
- Uzbekistan Airways

## Frota
| Aeronaves           | Em serviço | Encomendas | Passageiros | Passageiros | Passageiros | Notas           |
| Aeronaves           | Em serviço | Encomendas | C           | Y           | Total       | Notas           |
| ------------------- | ---------- | ---------- | ----------- | ----------- | ----------- | --------------- |
| Boeing 737-300      | 5          | -          | -           | 148         | 148         | Para ser tirado |
| Boeing 737-500      | 6          | -          | 8           | 96          | 104         | Para ser tirado |
| Boeing 737-500      | 6          | -          | -           | 120         | 120         | Para ser tirado |
| Boeing 737-800      | 7          | -          | -           | 189         | 189         |                 |
| Boeing 737 MAX 8    | -          | 4          | TBA         | TBA         | TBA         |                 |
| Bombardier CRJ200ER | 2          | -          | -           | 50.         | 50.         |                 |
| Embraer 175LR       | 4          | -          | 12          | 64          | 76          |                 |
| Embraer 195LR       | 6          | 1          | 11          | 96          | 107         |                 |
| Total               | 30         | 5          |             |             |             |                 |

### Frota Histórica
| Aeronaves         | Notas                                                                                |
| ----------------- | ------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------- |
| Antonov An-10     |                                                                                |
| Antonov An-24     | Adquirida em 1998 na MinskAvia                                                                                |
| Antonov An-26     | Adquirida em 1998 na MinskAvia                                                                                |
| Ilyushin Il-86    | EW-86062, ex ССР-86062, depois RA-86062 para a Atlant-Soyuz Airlines; Foi usado em 1994 a 1996 em rotas charter para a China e os Estados Unidos. |
| Tupolev Tu-124    |                                                                                |
| Tupolev Tu-134A   |                                                                                |
| Tupolev Tu-154B   | Um usado como maquete de treinamento                                                                                |
| Tupolev Tu-154-B1 | Sucateado                                                                                |
| Tupolev Tu-154-B2 | 6 sucateados, 9 armazenados no MSQ ; Um usado como maquete de treinamento                                                                         |
| Yakovlev Yak-40   | Adquirida em 1998 na MinskAvia                                                                                |

## Incidentes e acidentes
- Em 6 de janeiro de 2003, um Yakovlev Yak-40 teve seu para-brisa quebrado durante o vôo, a caminho de Praga. Dois caças da Força Aérea Tcheca acompanharam o avião até um pouso seguro no Aeroporto Internacional de Ruzyně .
- Em 14 de fevereiro de 2008, o vôo 1834 da Belavia , um Bombardier CRJ100ER a caminho de Erevã, Armênia , para Minsque, atingiu sua asa esquerda na pista durante a decolagem do Aeroporto Internacional de Zvartnots , depois caiu no chão, capotou e parou invertida perto da pista. Todos os 18 passageiros e 3 tripulantes conseguiram escapar da aeronave antes que ela explodisse em chamas, em parte devido à resposta oportuna da equipe de bombeiros e resgate no aeroporto. A principal causa do acidente foi a contaminação por gelo, levando a um estol da ala esquerda.

title: Belavia

wikitext:
{{Mais fontes|data=outubro de 2020}}
{{Info/Companhia aérea
|nome                   = Belavia
|imagem                 = Belavia logo.svg
|código_IATA            = B2
|código_ICAO            = BRU
|callsign               = Belarus Avia
|fundação               = 1996
|frota                  = 26
|destinos               = 20
|sede                   = [[Minsk]], [[Bielorrússia]]
|website_oficial        = en.belavia.by/order/
}}
'''Belavia Belarusian Airlines''' , legalmente ''Joint Stock Company "Belavia Belarusian Airlines"'' ( bielorrusso : ААТ «Авіякампанія«Белавія» ; russo : ОАО« Авиакомпания «Белавиа» ), é a transportadora de bandeira nacional e companhia aérea de Belarus , com sede em Minsque. A [[empresa estatal]] possuía, em 2007, 1.017 funcionários<ref>{{citar periódico |titulo=Directory: World Airlines |acessodata=27 de março de 2007 |jornal=[[Flight International]] |pagina=84-85}}</ref>. Belavia atende uma rede de rotas entre cidades europeias e a Comunidade de Estados Independentes, bem como alguns destinos do Oriente Médio a partir de sua base no Aeroporto Nacional de Minsque.<ref>{{citar periódico |titulo=Directory: World Airlines |acessodata=27 de março de 2007 |jornal=[[Flight International]] |pagina=84–85}}</ref>

== História ==
=== Primeiros anos ===
Em 7 de novembro de 1933, o primeiro terminal aéreo da Bielorrússia foi aberto em Minsque. Na primavera seguinte, três aeronaves Po-2 pousaram em Minsque. Eles se tornaram o primeiro avião da frota aérea da Bielorrússia. Em 1936, foi estabelecida a primeira rota aérea regular entre Minsque e Moscou. No verão de 1940, o grupo de aviação civil da Bielorrússia foi oficialmente fundado.

Em 1964, a aeronave Tupolev Tu-134 recebeu registro na Bielorrússia. Em 1973, o então novo Tupolev Tu-134 A começou a operar na Bielorrússia. Em 1983, a empresa começou a receber novos aviões [[Tupolev Tu-154]] .

A companhia aérea foi fundada oficialmente em 5 de março de 1996, na sequência de uma resolução do governo da Bielorrússia ''"Sobre a reestruturação do transporte aéreo da República da Bielorrússia"'' , quando a divisão local da [[Aeroflot]] foi nacionalizada e renomeada. Entre então e 1998, a Belavia abriu rotas regulares para Pequim, Istambul, Larnaca, Londres, Praga e Roma. Em 1998, a Belavia se fundiu com a MinskAvia, adquirindo vários Antonov An-24, Antonov An-26 e Yakovlev Yak-40, além da frota existente dos aviões Tupolev Tu-134 e Tupolev Tu-154.

=== Desenvolvimento desde os anos 2000 ===
Em 18 de maio de 2001, a Belavia iniciou um serviço programado em Minsk-Paris com Tu-134s e Tu-154s.

Em 2003, a Belavia começou a publicar uma revista de bordo ''Horizons'' em inglês, russo e bielorrusso. Em 16 de outubro de 2003, a Belavia assinou um contrato de leasing para sua primeira aeronave Boeing 737-500 . Em 2004, a Belavia ampliou as operações e adquiriu mais um Boeing 737. Em 26 de junho de 2004, a Belavia abriu uma nova rota para [[Hannover]], na [[Alemanha ]]. 2011 viu a introdução de uma nova rota entre Minsk e Helsinki, Finlândia .

Entre 2003 e 2009, a companhia aérea viu seu número de passageiros dobrar e em 2009 atendeu a menos de 700.000 clientes.

Três aeronaves Bombardier CRJ 100 alugadas foram introduzidas em serviços regionais de Minsk. O primeiro foi entregue em fevereiro de 2007, e os outros dois no final de 2007. Eles substituíram diretamente as antigas aeronaves Antonov An-24 e Tupolev Tu-134 .  Estava procurando alugar dois Bombardier CRJ-700s em 2010.  Belavia também planejava se aposentar os restantes Tupolev Tu-154 Ms até 2011, após a aposentadoria do seu último Tupolev Tu-134 no verão de 2009, que foi substituído por um Boeing 737-500 ex-FlyLAL . Em 27 de junho de 2014, foi anunciado um pedido para três Boeing 737-800 a serem adquiridas diretamente pela Belavia. O primeiro deles foi entregue em agosto de 2016.

A Belavia está considerando adicionar aeronaves de longo curso à sua frota para introduzir novas rotas para a China e a América do Norte. O governo também está considerando a fusão da transportadora regional Gomelavia e da transportadora TransAVIAexport Airlines na Belavia.

Em agosto de 2016, a Belavia recebeu sua primeira aeronave com sua nova pintura. Esta é a primeira mudança de marca desde a fundação da empresa em 1996. A nova decoração foi aplicada com um novo Boeing 737-800 . Os 737 muito mais novos substituíram os antigos Tupolev Tu-154. Em 1 de outubro de 2016, a Belavia retirou os dois Tupolev Tu-154s restantes de serviços regulares como uma das últimas companhias aéreas do mundo a fazê-lo.

== Acordos de compartilhamento de código ==
A Belavia voa para a Ásia, Europa e África a partir de sua base no Aeroporto de Minsk-2. Além dos destinos programados listados aqui, a Belavia opera voos charter para destinos de lazer e charters VIP.

A Belavia possui acordos de codeshare com as seguintes companhias aéreas:

* [[Air France]]
* [[Air Baltic]]
* [[Austrian Airlines]]
* [[Azerbaijan Airlines]]
* [[Czech Airlines]]
* [[Etihad]]
* [[Finnair]]
* [[KLM]]
* [[LOT Polish Airlines]]
* [[S7 Airlines]]
* [[Turkish Airlines]]
* [[Ural Airlines]]
* [[Uzbekistan Airways]]

== Frota ==
{| class="wikitable"
|+Frota da Belavia
! rowspan="2" |Aeronaves
! rowspan="2" |Em serviço
! rowspan="2" |Encomendas
! colspan="3" |Passageiros
! rowspan="2" |Notas
|-
!C
!Y
!Total
|-
|Boeing 737-300
|5
| -
| -
|148
|148
| rowspan="3" |Para ser tirado
|-
| rowspan="2" |Boeing 737-500
| rowspan="2" |6
| rowspan="2" | -
|8
|96
|104
|-
| -
|120
|120
|-
|Boeing 737-800
|7
| -
| -
|189
|189
|
|-
|Boeing 737 MAX 8
| -
|4
| colspan="3" |TBA
|
|-
|Bombardier CRJ200ER
|2
| -
| -
|50.
|50.
|
|-
|Embraer 175LR
|4
| -
|12
|64
|76
|
|-
|Embraer 195LR
|6
|1
|11
|96
|107
|
|-
!Total
!30
!5
|}

=== Frota Histórica ===
{| class="wikitable"
|+'''Frota aposentada da Belávia'''
!Aeronaves
!Notas
|-
|Antonov An-10
|
|-
|Antonov An-24
|Adquirida em 1998 na MinskAvia
|-
|Antonov An-26
|Adquirida em 1998 na MinskAvia
|-
|Ilyushin Il-86
|EW-86062,  ex ССР-86062, depois RA-86062 para a Atlant-Soyuz Airlines;
Foi usado em 1994 a 1996 em rotas charter para a China e os Estados Unidos.
|-
|Tupolev Tu-124
|
|-
|Tupolev Tu-134A
|
|-
|Tupolev Tu-154B
|Um usado como maquete de treinamento
|-
|Tupolev Tu-154-B1
|Sucateado
|-
|Tupolev Tu-154-B2
|6 sucateados, 9 armazenados no MSQ ; Um usado como maquete de treinamento
|-
|Yakovlev Yak-40
|Adquirida em 1998 na MinskAvia
|}

== Incidentes e acidentes ==

* Em 6 de janeiro de 2003, um Yakovlev Yak-40 teve seu para-brisa quebrado durante o vôo, a caminho de Praga. Dois caças da Força Aérea Tcheca acompanharam o avião até um pouso seguro no Aeroporto Internacional de Ruzyně .
* Em 14 de fevereiro de 2008, o vôo 1834 da Belavia , um Bombardier CRJ100ER a caminho de [[Erevã]], Armênia , para Minsque, atingiu sua asa esquerda na pista durante a decolagem do Aeroporto Internacional de Zvartnots , depois caiu no chão, capotou e parou invertida perto da pista. Todos os 18 passageiros e 3 tripulantes conseguiram escapar da aeronave antes que ela explodisse em chamas, em parte devido à resposta oportuna da equipe de bombeiros e resgate no aeroporto. A principal causa do acidente foi a contaminação por gelo, levando a um estol da ala esquerda.

[[Imagem:Belavia 735 EW-253PA.JPG|thumb|Boeing 737-500 da Belavia]]
{{Referências}}
==Ligações externas==
{{Correlatos
|wikinotícias=Belavia
|commonscat=Belavia}}
*{{oficial|https://en.belavia.by/|en}}

{{Portal3|Aviação|Empresas|Bielorrússia}}
[[Categoria:Empresas aéreas da Bielorrússia]]
[[Categoria:Empresas aéreas estatais]]
[[Categoria:Empresas estatais da Bielorrússia]]

title: Belavia

ICAO: BRU

Indicativo de chamada: Belarus Avia

Sede: Minsk, Bielorrússia

Commons: Categoria no Commons

Wikinotícias: Notícias no Wikinotícias


text:
# Zjanna Friske
Zjanna Vladimirovna Friske (Жанна Влади́мировна Фриске, Moskou, 8 juli 1974 - Balasjicha, 15 juni 2015) was een Russische zangeres. Van 1996 tot 2003 maakte Friske deel uit van de meidengroep Blestjasjtsjie.

## Biografie
Zjanna Friske werd als Zjanna Kopylova geboren in Moskou, in de toenmalige Sovjet-Unie. Ze deel al op jonge leeftijd aan gymnastiek, acrobatiek en ging naar de dansschool. Na haar school ging ze naar Universiteit voor Humanistiek in Moskou, waar ze de opleiding Journalistiek niet afmaakte. Daarna ging ze aan het werk bij een meubelverkoopzaak.
In 1996 kwam ze terecht bij de groep Blestjasjtsjie, waarvan ze artistiek directeur en choreografe werd. Daarna ging ook aan de slag als vocaliste binnen de groep. Samen met Blestjasjtsjie maakte vier albums. Ze verliet de groep in 2003 om een solocarrière te beginnen.
Friske's eerste single La la la kwam in 2004 uit. Daarop volgde haar debuutalbum Zjanna in 2005. Friske deed mee aan de Russische versie van Expeditie Robinson in zowel 2004 als 2005. In beide seizoenen werd ze tweede. Friske speelde Alisia Donnikova in de film Night Watch en het vervolg daarop, Daywatch.
In 2012 ging Friske samenwonen met presentator Dmitri Sjepelev. Met hem kreeg ze een zoon in 2013. Kort daarna werd bekendgemaakt dat Friske leed aan kanker. De ziekte vorderde en Friske overleed op 15 juni 2015 op 40-jarige leeftijd.

## Discografie

### Albums

#### Albums met Blestjasjtsjie
- Prosto metsjty (1998)
- O ljoebvi (2000)
- Za tsjetyre morja(2002)
- Apelsinovi raj (2003)

#### Solo-albums
- Zjanna (2005)

### Singles
- La la la (2004)
- Gde-to letom (2005)
- Mama Maria (2006)
- Malinki (2006, met Diskoteka Avaria)
- Ja byla (2007)
- Zjanna Friske (2008)
- American (2009)
- Pontofino (2009)
- Western (2009, met Tanja Teresjina)
- Pilot (2011)
- Ty rjadom (2011)
- Navsegda (2012)

- International Standard Name Identifier: 0000 0003 7296 6253
- Library of Congress Control Number: nb2017008489
- Nationale Bibliotheek van Letland: 000217236
- MusicBrainz: 215d5d02-c70f-42ee-a370-f8e888c3f546
- Virtual International Authority File: 316879657
- WorldCat: E39PBJxWRTRdqXD7t6hDpK9v73

wikiname: nlwiki

title: Zjanna Friske

in_language: nl

wikitext:
{{Infobox artiest
| naam                 = Zjanna Friske
| afbeelding           = Friske_Schanna.jpg
| onderschrift         = Friske in 2011.
| volledige naam       = Zjanna Vladimirovna Friske
| alias                =
| bijnaam              =
| bijnamen             =
| geboren              = [[8 juli]] [[1974]]
| geboorteplaats       = [[Moskou]], [[Sovjet-Unie]]
| overleden            = [[15 juni]] [[2015]]
| overlijdensplaats    = [[Balasjicha]], [[Rusland]]
| land                 = {{RU}}
| jaren-actief         = 1996-2013
| genre                = [[popmuziek]]
| beroep               = [[zanger]]es
| instrument           =
| zangstem             =
| invloed              =
| label                =
| acts                 = [[Blestjasjtsjie]] <small>(1996-2003</small>
| gerelateerd          =
| handtekening         =
| bekende instrumenten =
| website              =
| RKD                  =
| imdb                 =
| allmusic             =
| lastfm               =
}}
'''Zjanna Vladimirovna Friske''' (Жанна Влади́мировна Фриске, [[Moskou]], [[8 juli]] [[1974]] - [[Balasjicha]], [[15 juni]] [[2015]]) was een [[Rusland|Russische]] zangeres. Van 1996 tot 2003 maakte Friske deel uit van de meidengroep [[Blestjasjtsjie]].

==Biografie==
Zjanna Friske werd als Zjanna Kopylova<ref>http://www.1tv.ru/documentary/fi=7527</ref> geboren in [[Moskou]], in de toenmalige [[Sovjet-Unie]]. Ze deel al op jonge leeftijd aan [[gymnastiek (sport)|gymnastiek]], [[acrobatiek]] en ging naar de dansschool.<ref name="vokrug.tv">https://web.archive.org/web/20170612101459/http://www.vokrug.tv/person/show/zhanna_friske/</ref> Na haar school ging ze naar [[Universiteit voor Humanistiek Moskou|Universiteit voor Humanistiek]] in Moskou, waar ze de opleiding Journalistiek niet afmaakte. Daarna ging ze aan het werk bij een meubelverkoopzaak.<ref name="vokrug.tv"/>

In 1996 kwam ze terecht bij de groep [[Blestjasjtsjie]], waarvan ze artistiek directeur en choreografe werd.<ref>https://web.archive.org/web/20150908073938/http://top.rbc.ru/society/18/06/2015/5582a57f9a7947daa3cf6768</ref> Daarna ging ook aan de slag als vocaliste binnen de groep. Samen met Blestjasjtsjie maakte vier albums. Ze verliet de groep in 2003 om een solocarrière te beginnen.

Friske's eerste single ''La la la'' kwam in 2004 uit. Daarop volgde haar debuutalbum ''Zjanna'' in 2005. Friske deed mee aan de Russische versie van [[Expeditie Robinson (Nederland)|Expeditie Robinson]] in zowel [[2004]] als [[2005]]. In beide seizoenen werd ze tweede. Friske speelde Alisia Donnikova in de film [[Night Watch (2004)|Night Watch]] en het vervolg daarop, [[Daywatch]].

In 2012 ging Friske samenwonen met presentator [[Dmitri Sjepelev]]. Met hem kreeg ze een zoon in 2013.<ref>http://www.gazeta.ru/comments/2015/06/16_e_6843305.shtml</ref> Kort daarna werd bekendgemaakt dat Friske leed aan [[kanker]].<ref>https://web.archive.org/web/20140623192356/http://jeannefriske.com/ru/news/main/698</ref> De ziekte vorderde en Friske overleed op [[15 juni]] [[2015]] op 40-jarige leeftijd.<ref>https://web.archive.org/web/20150616211121/http://tass.ru/kultura/2043501</ref>

==Discografie==
===Albums===
====Albums met Blestjasjtsjie====
* ''Prosto metsjty'' (1998)
* ''O ljoebvi'' (2000)
* ''Za tsjetyre morja''(2002)
* ''Apelsinovi raj'' (2003)

====Solo-albums====
* ''Zjanna'' (2005)

===Singles===
* ''La la la'' (2004)
* ''Gde-to letom'' (2005)
* ''Mama Maria'' (2006)
* ''Malinki'' (2006, met [[Diskoteka Avaria]])
* ''Ja byla'' (2007)
* ''Zjanna Friske'' (2008)
* ''American'' (2009)
* ''Pontofino'' (2009)
* ''Western'' (2009, met [[Tanja Teresjina]])
* ''Pilot'' (2011)
* ''Ty rjadom'' (2011)
* ''Navsegda'' (2012)

{{Appendix}}
{{Bibliografische informatie}}

{{DEFAULTSORT:Friske, Zjanna}}
[[Categorie:Russisch zanger]]

title: Algemene informatie

Volledige naam: Zjanna Vladimirovna Friske

Geboorteplaats: Moskou, Sovjet-Unie

Overlijdensplaats: Balasjicha, Rusland

Land: Rusland

title: Werk

Genre(s): popmuziek

Beroep: zangeres

Act(s): Blestjasjtsjie (1996-2003


text:
# Amata herzii
Amata herzii is een beervlinder uit de familie van de spinneruilen (Erebidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1917 door Turati.

title: Amata herzii

wikitext:
{{Taxobox vlinder
| titelweergave = cursief
| naam = ''Amata herzii''
| afbeelding =
| familie = [[Spinneruilen|Erebidae]] (Spinneruilen)
| onderfamilie = [[Beervlinders|Arctiinae]] (Beervlinders)
| tribus = [[Syntomini]]
| geslacht = ''[[Amata (geslacht)|Amata]]''
| w-naam = ''Amata herzii''
| auteur = Turati
| datum = 1917
| haakjes =
| commons =
| species =
}}
'''''Amata herzii''''' is een [[Beervlinders|beervlinder]] uit de familie van de [[Spinneruilen|spinneruilen (Erebidae)]].<ref>{{Brontabel|9999-Lepindex}}</ref> De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1917 door Turati.

{{Appendix}}
{{Beginnetje|biologie|2013|04|07}}

[[Categorie:Amata]]

title: Amata herzii

Rijk: Animalia (Dieren)

Stam: Arthropoda (Geleedpotigen)

Klasse: Insecta (Insecten)

Orde: Lepidoptera (Vlinders)

Familie: Erebidae (Spinneruilen)

Onderfamilie: Arctiinae (Beervlinders)

Geslachtengroep: Syntomini

Geslacht: Amata

title: Soort

Portaal: Biologie · Insecten


text:
# Silan
Silan, còn được gọi với cái tên khác là Silic hydride là một hợp chất vô cơ có thành phần chính gồm hai nguyên tố silic và hydro, có công thức hóa học được quy định là SiH4, với một nhóm 14 hydride. Nó là một loại khí không màu, dễ bắt lửa, có mùi như mùi axit axetic. Silane được quan tâm như một tiền thân của silic nguyên tố.
"Silane" dùng để chỉ nhiều hợp chất với bốn nhóm thế trên silic, bao gồm hợp chất organosilicon. Ví dụ như trichlorosilan (SiHCl3), tetrametylsilane (Si(CH3)4), và tetraethoxysilan (SiOC2H5)4).

## An toàn và các biện pháp phòng ngừa
Một số tai nạn lao động chết người do sự đốt và nổ của silan bị rò rỉ trong không khí đã được báo cáo.
Nếu một dòng silan bị rò rỉ bị tắc nghẽn hoặc hạn chế, sự giải phóng năng lượng do sự đốt cháy tập trung hơn dẫn tới tốc độ phản ứng nhanh và vận tốc cháy lên đến sự nổ tung pha khí và dẫn đến các thiệt hại nghiêm trọng. Silane có thể tự cháy ở nhiệt độ dưới 54 °C (130 °F).
SiH4(g) + 2O2(g) → SiO2(s) + 2H2O(g)

wikiname: viwiki

title: Silan

in_language: vi

wikitext:
{{Chembox
| Watchedfields = changed
| verifiedrevid = 464390173
| ImageFileL1 = Silane-2D.png
| ImageNameL1 = Stereo structural formula of silane with implicit hydrogens
| ImageFileR1 = Silane-3D-vdW.png
| ImageNameR1 = Spacefill model of silane
| IUPACName = Silan
| OtherNames = Monosilan

Silican

Silic hydride

Silic tetrahydride
|Section1={{Chembox Identifiers
| CASNo = 7803-62-5
| CASNo_Ref = {{cascite|correct|CAS}}
| PubChem = 23953
| ChemSpiderID = 22393
| ChemSpiderID_Ref = {{chemspidercite|correct|chemspider}}
| UNNumber = 2203
| ChEBI_Ref = {{ebicite|correct|EBI}}
| ChEBI = 29389
| RTECS = VV1400000
| Gmelin = 273
| SMILES = [SiH4]
| StdInChI_Ref = {{stdinchicite|correct|chemspider}}
| StdInChI = 1S/H4Si/h1H4
| InChI = 1/H4Si/h1H4
| StdInChIKey_Ref = {{stdinchicite|correct|chemspider}}
| StdInChIKey = BLRPTPMANUNPDV-UHFFFAOYSA-N
| InChIKey = BLRPTPMANUNPDV-UHFFFAOYAE}}
|Section2={{Chembox Properties
| H=4 | Si=1
| Appearance = Khí không màu
| Odor = hôi thối<ref name=PGCH/>
| Density = 1.342 g dm−3
| MeltingPtC = −185
| BoilingPtC = −112
| Solubility = Phản ứng chậm
| VaporPressure = >1 atm (20 °C)<ref name=PGCH>{{PGCH|0556}}</ref>
}}
}}

'''Silan''', còn được gọi với cái tên khác là '''Silic hydride''' là một hợp chất vô cơ có thành phần chính gồm hai nguyên tố [[silic]] và [[hydro]], có công thức hóa học được quy định là SiH4, với một nhóm 14 hydride. Nó là một loại khí không màu, dễ bắt lửa, có mùi như mùi axit axetic.<ref>[http://www.c-f-c.com/specgas_products/silane.htm CFC Startec properties of Silane] {{webarchive|url=https://web.archive.org/web/20080319235330/http://www.c-f-c.com/specgas_products/silane.htm |date = ngày 19 tháng 3 năm 2008}}. C-f-c.com. Truy cập 2013-03-06.</ref> Silane được quan tâm như một tiền thân của silic nguyên tố.

"Silane" dùng để chỉ nhiều hợp chất với bốn nhóm thế trên silic, bao gồm hợp chất organosilicon. Ví dụ như trichlorosilan (SiHCl3), tetrametylsilane (Si(CH3)4), và tetraethoxysilan (SiOC2H5)4).

==An toàn và các biện pháp phòng ngừa==
Một số tai nạn lao động chết người do sự đốt và nổ của silan bị rò rỉ trong không khí đã được báo cáo.<ref>{{
cite journal
| author = Chen, J. R.
| title = Characteristics of fire and explosion in semiconductor fabrication processes
| year = 2002
| journal = Process Safety Progress
| volume = 21
| issue = 1
| pages = 19–25
| doi = 10.1002/prs.680210106}}</ref><ref>{{
cite journal
|author1=Chen, J. R. |author2=Tsai, H. Y. |author3=Chen, S. K. |author4=Pan, H. R. |author5=Hu, S. C. |author6=Shen, C. C. |author7=Kuan, C. M. |author8=Lee, Y. C. |author9=Wu, C. C. |name-list-style=amp | title = Analysis of a silane explosion in a photovoltaic fabrication plant
| year = 2006
| journal = Process Safety Progress
| volume = 25
| issue = 3
| pages = 237–244
| doi = 10.1002/prs.10136}}</ref><ref>{{
cite journal
|author1=Chang, Y. Y. |author2=Peng, D. J. |author3=Wu, H. C. |author4=Tsaur, C. C. |author5=Shen, C. C. |author6=Tsai, H. Y. |author7=Chen, J. R. |name-list-style=amp | title = Revisiting of a silane explosion in a photovoltaic fabrication plant
| year = 2007
| journal = Process Safety Progress
| volume = 26
| issue = 2
| pages = 155–158
| doi = 10.1002/prs.10194}}</ref>

Nếu một dòng silan bị rò rỉ bị tắc nghẽn hoặc hạn chế, sự giải phóng năng lượng do sự đốt cháy tập trung hơn dẫn tới tốc độ phản ứng nhanh và vận tốc cháy lên đến sự nổ tung pha khí và dẫn đến các thiệt hại nghiêm trọng. Silane có thể tự cháy ở nhiệt độ dưới 54 °C (130 °F).<ref>[http://www.voltaix.com/images/doc/Mssi000_Silane.pdf Silane MSDS] {{webarchive|url=https://web.archive.org/web/20140519130659/http://www.voltaix.com/images/doc/Mssi000_Silane.pdf |date = ngày 19 tháng 5 năm 2014}}</ref>

SiH4(g) + 2O2(g) → SiO2(s) + 2H2O(g)

==Tham khảo==
{{Tham khảo}}
{{Kiểm soát tính nhất quán}}
{{Hợp chất silic}}

[[Thể loại:Chất khí]]

title: Silan

Danh pháp IUPAC: Silan

Tên khác: Monosilan · Silican · Silic hydride · Silic tetrahydride

title: Nhận dạng

Ảnh Jmol-3D: ảnh

SMILES: đầy đủ - [SiH4]

InChI: đầy đủ - 1/H4Si/h1H4

title: Thuộc tính

Bề ngoài: Khí không màu

Mùi: hôi thối

Độ hòa tan trong nước: Phản ứng chậm


text:
# Schronisko nad Źródłem Pierwsze
Schronisko nad Źródłem Pierwsze – jaskinia na Wzgórzu Dumań w Dolinie Kobylańskiej na Wyżynie Krakowsko-Częstochowskiej. Znajduje się w granicach wsi Karniowice w województwie małopolskim, w powiecie krakowskim, w gminie Zabierzów.

## Opis obiektu
Jaskinia znajduje się u podstawy Pochyłej Turni w Pochyłej Grani (na jej dolnym końcu). Ma pochylony w prawo otwór o ekspozycji zachodniej (ku dnu doliny). Od otworu stromo w górę ciągnie się pochylnia zakończona otworem położonym na wysokości kilku metrów na południowo-wschodniej ścianie Pochyłej Turni. Z dolnej części pochylni na lewo odchodzi krótki korytarzyk. Jego dalsza część rozkopana przez zwierzęta jest dla ludzi niedostępna
Obiekt powstał w późnojurajskich wapieniach skalistych. Jest suche, z przeciągiem, całkowicie poddane wpływom środowiska. Spąg jest skalisty, tylko na dnie bocznego korytarzyka jest glina i próchnica. Nacieków i roślin brak, zwierząt nie zaobserwowano.
Po raz pierwszy jaskinię opisał Kazimierz Kowalski w 1951 r. Sporządził także jej plan. Aktualną dokumentację i plan jaskini opracował J. Nowak w maju 2003 r.

wikiname: plwiki

title: Schronisko nad Źródłem Pierwsze

in_language: pl

wikitext:
{{Jaskinia infobox
 |nazwa                = Schronisko nad Źródłem Pierwsze
 |grafika              =
 |opis grafiki         =
 |plan                 = Schronisko nad Źródłem I plan.jpg
 |opis planu           =
 |państwo              = PL-MA
 |położenie            = [[Dolina Kobylańska]], [[Pochyła Grań]]
 |właściciel           = [[Skarb Państwa]]
 |właściciel szczegóły =
 |długość jaskini      = 11,20
 |rozciągłość pozioma  =
 |głębokość            =
 |deniwelacja          = 4,60
 |wysokość otworów     = 360
 |wysokość otworów ndd = 20
 |ekspozycja otworów   = zachodowi, górze
 |data odkrycia        =
 |odkrywca             =
 |udostępnianie        =
 |kod mapy             = Zabierzów (gmina)
 |kod                  = J.Olk.I-06.10
 |współrzędne          = 50°09′55″N 19°45′50″E
 |commons              = category:Schronisko nad Źródłem I
 |www                  = http://jaskiniepolski.pgi.gov.pl/Details/Information/1847
}}
'''Schronisko nad Źródłem Pierwsze''' – [[jaskinia]] na [[Wzgórze Dumań|Wzgórzu Dumań]] w [[Dolina Kobylańska|Dolinie Kobylańskiej]] na [[Wyżyna Krakowsko-Częstochowska|Wyżynie Krakowsko-Częstochowskiej]]<ref name=jp />. Znajduje się w granicach wsi [[Karniowice (powiat krakowski)|Karniowice]] w [[województwo małopolskie|województwie małopolskim]], w [[powiat krakowski|powiecie krakowskim]], w [[Zabierzów (gmina)|gminie Zabierzów]]<ref name=geo />.

== Opis obiektu ==
Jaskinia znajduje się u podstawy Pochyłej Turni w [[Pochyła Grań|Pochyłej Grani]] (na jej dolnym końcu). Ma pochylony w prawo otwór o ekspozycji zachodniej (ku dnu doliny). Od otworu stromo w górę ciągnie się pochylnia zakończona otworem położonym na wysokości kilku metrów na południowo-wschodniej ścianie Pochyłej Turni. Z dolnej części pochylni na lewo odchodzi krótki korytarzyk. Jego dalsza część rozkopana przez zwierzęta jest dla ludzi niedostępna<ref name=jp />

Obiekt powstał w [[jura późna|późnojurajskich]] wapieniach skalistych. Jest suche, z przeciągiem, całkowicie poddane wpływom środowiska. [[Spąg]] jest skalisty, tylko na dnie bocznego korytarzyka jest glina i próchnica. [[naciek jaskiniowy|Nacieków]] i roślin brak, zwierząt nie zaobserwowano<ref name=jp />.

Po raz pierwszy jaskinię opisał [[Kazimierz Kowalski (zoolog)|Kazimierz Kowalski]] w 1951 r. Sporządził także jej plan<ref name=kow />. Aktualną dokumentację i plan jaskini opracował J. Nowak w maju 2003 r.<ref name=jp />

<gallery mode=packed heights=144>
Schronisko nad Źródłem I DK77.jpg
Schronisko nad Źródłem I DK77 (3).jpg
Schronisko nad Źródłem I DK77 (4).jpg
Schronisko nad Źródłem I DK77 (5).jpg
</gallery>

== Przypisy ==
<references responsive>
<ref name=jp>{{cytuj |url = http://jaskiniepolski.pgi.gov.pl/Details/Information/1847 |autor = Jakub Nowak, Andrzej Górny |tytuł = Schronisko nad Źródłem I |praca = Jaskinie Polski |opublikowany = Państwowy Instytut Geologiczny – Państwowy Instytut Badawczy |data dostępu = 2022-02-14}}</ref>
<ref name=kow>{{cytuj |autor = K. Kowalski |tytuł = Jaskinie Polski |wolumin = 1 |miejsce = Warszawa |wydawca = Państwowe Muzeum Archeologiczne |data = 1951}}</ref>
<ref name=geo>{{cytuj |url = http://mapy.geoportal.gov.pl/imap/ |tytuł = Geoportal. Mapa topograficzna i lotnicza |data dostępu = 2021-05-15}}</ref>.
</references>

[[Kategoria:Karniowice]]
[[Kategoria:Jaskinie Wyżyny Krakowsko-Częstochowskiej]]

title: Schronisko nad Źródłem Pierwsze

Państwo: Polska

Województwo: małopolskie

Położenie: Dolina Kobylańska, Pochyła Grań

Właściciel: Skarb Państwa

Ekspozycja otworów: ku zachodowi, górze


text:
# 帕里孟加拉
帕里孟加拉（Parri-Bangla）是一個村莊，位於巴基斯坦吉爾吉特-巴爾蒂斯坦的吉爾吉特市。在古代這村被稱作「帕里」（小仙子之意思）。喀喇崑崙公路穿越帕里孟加拉，並在南邊連接到贾格劳特、奇拉斯、曼塞拉、阿伯塔巴德和伊斯蘭堡。在北邊連接到米娜瓦尔、萨克瓦尔、吉爾吉特市、罕薩和紅其拉甫，最終到中國。帕里孟加拉充滿了山區地形。

## 外部連結
- 帕里孟加拉衛星圖像 （页面存档备份，存于）
- 帕里孟加拉 （页面存档备份，存于）
- 帕里孟加拉介紹 （英文）

wikiname: zhwiki

title: 帕里孟加拉

in_language: zh

wikitext:
{{Infobox Settlement
 | name = 帕里孟加拉
 | native_name=Parri Bangla
 | motto =
 | image_skyline =
 | image_flag =
 | image_seal =
 | image_map = Parri Bangla.png
 | map_caption =
 | latd = 35
 | latm = 48
 | lats = 31
 | latNS = N
 | longd = 74
 | longm = 33
 | longs = 36
 | longEW = E
 | subdivision_type = 國家
 | subdivision_type1 = 行政區劃
 | subdivision_type2 =
 | subdivision_name = 巴基斯坦
 | subdivision_name1 = [[吉爾吉特-巴爾蒂斯坦]]
 | subdivision_name2 =
 | established_title =
 | established_date =
 | established_title2 =
 | established_date2 =
 | government_type =
 | leader_title =
 | leader_name =
 | population_total = 2000
}}
'''帕里孟加拉'''（'''Parri-Bangla'''）是一個村莊，位於[[巴基斯坦]][[吉爾吉特-巴爾蒂斯坦]]的[[吉爾吉特]]市。在古代這村被稱作「帕里」（小仙子之意思）。[[喀喇崑崙公路]]穿越帕里孟加拉，並在南邊連接到[[贾格劳特]]、[[奇拉斯]]、[[曼塞拉]]、[[阿伯塔巴德]]和[[伊斯蘭堡]]。在北邊連接到[[米娜瓦尔]]、[[萨克瓦尔]]、[[吉爾吉特市]]、[[罕薩]]和[[红其拉甫陆运口岸|紅其拉甫]]，最終到[[中國]]。帕里孟加拉充滿了山區地形。

==外部連結==
*[http://wikimapia.org/9869325/Parri-Bangla 帕里孟加拉衛星圖像] {{Wayback|url=http://wikimapia.org/9869325/Parri-Bangla |date=20170924093634 }}
*[http://www.wikimapia.org/#lat=35.8149639&lon=74.5607382&z=18&l=0&m=a&v=2 帕里孟加拉] {{Wayback|url=http://www.wikimapia.org/#lat=35.8149639&lon=74.5607382&z=18&l=0&m=a&v=2 |date=20181225091439 }}
*[https://web.archive.org/web/20110906033851/http://www.tdcp.gop.pk/tdcp/Destinations/MountainsHillStations/Gilgit/tabid/378/Default.aspx 帕里孟加拉介紹] {{en}}

{{Pakistan-geo-stub}}
[[Category:吉爾吉特-巴爾蒂斯坦]]

title: 帕里孟加拉 · Parri Bangla

國家: 巴基斯坦

行政區劃: 吉爾吉特-巴爾蒂斯坦

title: 人口


text:
# Prasophyllum mimulum
Prasophyllum mimulum är en orkidéart som beskrevs av David Lloyd Jones. Prasophyllum mimulum ingår i släktet Prasophyllum och familjen orkidéer.
Artens utbredningsområde är Tasmanien. Inga underarter finns listade i Catalogue of Life.

wikiname: svwiki

title: Prasophyllum mimulum

in_language: sv

wikitext:
{{robotskapad|Lsjbot|orkidé|datum=2014-07}}
{{Taxobox
| name = ''Prasophyllum mimulum''
| status =
| image =
| image_caption =
| domain_sv =
| domain =
| regnum_sv = [[Växter]]
| regnum = Plantae
| divisio_sv = [[Kärlväxter]]
| divisio = Tracheophyta
| classis_sv = [[Enhjärtbladiga blomväxter]]
| classis = Liliopsida
| ordo_sv = [[Sparrisordningen]]
| ordo = Asparagales
| familia_sv = [[Orkidéer]]
| familia = Orchidaceae
| genus_sv =
| genus = [[Prasophyllum]]
| species_sv =
| species = '''Prasophyllum mimulum'''
| taxon = Prasophyllum mimulum
| taxon_authority = [[David Lloyd Jones|D.L.Jones]]
| range_map =
| range_map_caption = Utbredningsområde
| image2 =
| image2_caption =
| synonyms =
}}

'''''Prasophyllum mimulum'''''<ref name = "C132"/> är en [[orkidéer|orkidé]]art som beskrevs av [[David Lloyd Jones]]. ''Prasophyllum mimulum'' ingår i [[släkte]]t ''[[Prasophyllum]]'' och [[familj (biologi)|familjen]] [[orkidéer]].<ref name = "COL"/><ref name = "source"/>

Artens utbredningsområde är [[Tasmanien]].<ref name = "COL"/> Inga underarter finns listade i [[Catalogue of Life]].<ref name = "COL"/>

== Källor ==
<references>
<ref name = "COL">{{webbref |url= http://www.catalogueoflife.org/annual-checklist/2014/details/species/id/9751183|titel= Species 2000 & ITIS Catalogue of Life: 2014 Annual Checklist.|hämtdatum= 26 May 2014 |författare= Roskov Y., Kunze T., Orrell T., Abucay L., Paglinawan L., Culham A., Bailly N., Kirk P., Bourgoin T., Baillargeon G., Decock W., De Wever A., Didžiulis V. (ed)|datum= 2014|verk= |utgivare=Species 2000: Reading, UK.}}</ref>
<ref name = "C132">D.L.Jones, 2004 ''In: Orchadian 14: 372''</ref>
<ref name = "source">[http://apps.kew.org/wcsp/home.do WCSP: World Checklist of Selected Plant Families]</ref>
</references>

[[Kategori:Orkidéer]]
[[Kategori:Prasophyllum|mimulum]]

title: Systematik

Domän: Eukaryoter · Eukaryota

Rike: Växter · Plantae

Division: Kärlväxter · Tracheophyta

Klass: Enhjärtbladiga blomväxter · Liliopsida

Ordning: Sparrisordningen · Asparagales

Familj: Orkidéer · Orchidaceae

Släkte: Prasophyllum

Art: Prasophyllum mimulum

title: Vetenskapligt namn

Vetenskapligt namn: § Prasophyllum mimulum


text:
# Elisabeth Willeboordse
Elisabeth Willeboordse (13 de setembro de 1978) é uma judoca holandesa.
Foi medalhista olímpica, obtendo um bronze em Judô nos Jogos Olímpicos de Verão de 2008, Pequim. Além de bicampeã europeia em sua categoria em Roterdã 2005 e Viena 2010.

wikiname: ptwiki

title: Elisabeth Willeboordse

in_language: pt

wikitext:
{{Info/esporte/atleta
| esporte = [[Judô]]
| nome = Elisabeth Willeboordse
| nacionalidade = {{NEDb}} holandesa
| data_nascimento = {{dni|13|9|1978|lang=br}}
| local_nascimento = [[Midelburgo]], [[Holanda]]
| peso = 63Kg
| altura = 1,69cm
| imagem =
| disciplina =
| medaltemplates =
{{MedalCompetition|Jogos Olímpicos}}
{{MedalBronze|[[Judô nos Jogos Olímpicos de Verão de 2008|Pequim 2008]] |  [[Judô nos Jogos Olímpicos de Verão de 2008 - Até 63 kg feminino|–63 kg]]}}
{{MedalCompetition|[[Campeonato Mundial de Judô|Campeonato Mundial]]}}
{{MedalSilver|[[Campeonato Mundial de Judô de 2009|Roterdã 2009]] | -63 kg}}
{{MedalBronze|[[Campeonato Mundial de Judô de 2007|Rio de Janeiro 2007]] | -63 kg}}
{{MedalCompetition|[[Campeonato Europeu de Judô|Campeonato Europeu]]}}
{{MedalGold|[[Campeonato Europeu de Judô de 2005|Roterdã 2005]] | -63 kg}}
{{MedalGold|[[Campeonato Europeu de Judô de 2010|Viena 2010]] | -63 kg}}
{{MedalBronze|[[Campeonato Europeu de Judô de 2006|Tampere 2006]] | -63 kg}}
}}

'''Elisabeth Willeboordse''' ([[13 de setembro]] de [[1978]]) é uma [[judoca]] [[holandesa]].

Foi medalhista olímpica, obtendo um bronze em [[2008|Judô nos Jogos Olímpicos de Verão de 2008]], [[Pequim]]<ref>{{citar web|URL=http://www.sports-reference.com/olympics/athletes/wi/elisabeth-willeboordse-1.html|título=Sports Reference|autor=|data=|publicado=|acessodata=1/7/2015}}</ref>. Além de bicampeã europeia em sua categoria em [[Campeonato Europeu de Judô de 2005|Roterdã 2005]] e [[Campeonato Europeu de Judô de 2010|Viena 2010]].

{{Referências}}

== Ligações externas ==
* {{SR|wi/elisabeth-willeboordse-1}}
* [http://www.sportone.nl/Judo/Spelers/12823/Elisabeth-Willeboordse.html SportOne]{{Ligação inativa|1=data=abril de 2019 }}

[[Categoria:Judocas dos Países Baixos]]
[[Categoria:Judocas nos Jogos Olímpicos de Verão de 2008]]
[[Categoria:Judocas nos Jogos Olímpicos de Verão de 2012]]
[[Categoria:Medalhistas nos Jogos Olímpicos de Verão de 2008]]
[[Categoria:Naturais de Midelburgo]]

title: Judô

Nascimento: 13 de setembro de 1978 (46 anos) · Midelburgo, Holanda

Nacionalidade: holandesa

Compleição: Peso: 63Kg • Altura: 1,69cm

Bronze:
Pequim 2008 · –63 kg
Rio de Janeiro 2007 · -63 kg
Tampere 2006 · -63 kg

Prata: Roterdã 2009 · -63 kg

Ouro:
Roterdã 2005 · -63 kg
Viena 2010 · -63 kg


text:
# Laagpakket van Simpelveld
Het Laagpakket van Simpelveld, voorheen ook bekend als de Afzettingen van Simpelveld, is een afzetting uit de Formatie van Beegden (voorheen de Formatie van Tegelen) in de Boven-Noordzee Groep. Het laagpakket werd afgezet in de Simpelveld-fase van de Oostmaas in het vroeg Pleistoceen (Tiglien).
De afzetting is vernoemd naar het dorp Simpelveld.

## Voorgeschiedenis
Het gebied van de Ardennen en Zuid-Limburg was aan het einde van het Tertiair een schiervlakte waar de Oermaas stroomde. Op deze schiervlakte werd door de rivier het Laagpakket van Waubach afgezet.

## Het dal van de Oostmaas
Door de opheffing van het Ardennen-Rijnlandse-Massief worden de uit het zuiden komende rivieren gedwongen zich in te snijden in het langzaam rijzende gebied. Dit gaat gepaard met sterke erosie in de Ardennen en het zuidelijke gelegen Vogezengebied. Grof gebergtepuin wordt naar Zuid-Limburg getransporteerd en herkent men nu voor het eerst een uit het zuiden komende rivier die de Maas te noemen is.
Het oudste morfologisch herkenbare dal van de Maas strekt zich uit van Luik over Eijsden, Noorbeek, Gulpen, Simpelveld, Kerkrade naar Jülich, waar de Maas uitmondde in de Rijn. Dit is het dal van de Oostmaas. In het noorden wordt dit dal begrensd door een hoge rug die loopt van Hallembaye (Eiland van Hallembaye) naar de hoogte van Banholt (Eiland van Banholt) en de hoogte van Ubachsberg (Eiland van Ubachsberg) bij de Huls. Door de latere doorbraak van de Maas naar het westen zijn grote delen van de noordelijke dalwand verdwenen en zijn alleen de voornoemde punten voor erosie gespaard gebleven. Dit dal is dan verder te volgen langs de oostrand van het Eiland van Ubachsberg naar Waubach. Ten noorden van de Feldbissbreuk, in het dalingsgebied, vervaagt de noordelijke dalwand.
De zuidelijke dalwand wordt gevormd door de zogenoemde gebergterand, een steilrand die de zuidelijke begrenzing vormt van het sedimentatiegebied van de Maas. Deze gebergterand, die tevens de noordrand van de schiervlakte vormt, loopt langs Hoogcruts, Epen, Vijlen en via Orsbach over Duits gebied in de richting van Vetschau ten noorden van Laurensberg.

## Terrassen
In het dal van de Oostmaas zijn enkele terrassen te onderscheiden. De oudste fase wordt gevormd door het Laagpakket van Kosberg, gevolgd door het Laagpakket van Crapoel, daarna het Laagpakket van Noorbeek en ten slotte de jongste door het Laagpakket van Simpelveld. Het niveau van de basis van het Laagpakket van Kosberg ligt op circa 190 meter boven NAP, terwijl de basis van het Laagpakket van Simpelveld circa 25 meter lager ligt.
Van grote betekenis voor de dalvorming was de langzame opheffing en daarmee gepaard gaande insnijding waardoor het mogelijk is de afzettingen aan de hand van hun hoogteligging van elkaar te onderscheiden.
Het huidige niveau van de basis van het Laagpakket van Kosberg ligt op circa 190 meter boven NAP, terwijl de basis van het Laagpakket van Simpelveld circa 25 meter lager ligt. Tussen de niveaus van de laagpakketten van Kosberg en Simpelveld in liggen de Laagpakketten van Crapoel en Noorbeek.
Op enkele plaatsen is het Laagpakket van Simpelveld afgezet insnijdend op de Laagpakketten van Noorbeek, Crapoel of Kosberg, terwijl het Laagpakket van Simpelveld lokaal ingesneden wordt door het Laagpakket van Margraten.

## Afzettingen
Het Laagpakket van Simpelveld bestaat uit grof Maasgrind en grof zand die door de Oostmaas is afgezet, met lokaal soms ook klei of leem.
Hernieuwde insnijding zorgde voor de erosie van een groot deel van het Laagpakket van Kosberg. Alleen in de flanken van het dal bleven terrasresten bewaard. In het achterland sneed de Maas zich steeds dieper in en dikke pakketten zand en grof grind, die tot twaalf meter dik kunnen zijn, werden afgezet. Dit grindpakket, dat zich over vele vierkante kilometers uitstrekt, behoort tot het Laagpakket van Simpelveld. De basishoogte ligt op circa 155 meter boven NAP. Ten noorden van de Feldbissbreuk ligt de basis echter onder 120 meter boven NAP.
In tegenstelling tot het Laagpakket van Kosberg bestaat het Laagpakket van Simpelveld voor het grootste deel uit gesteenten die afkomstig zijn uit de Ardennen en Vogezen, terwijl gesteenten van de schiervlakte vrijwel geheel ontbreken. Het kwartspercentage bedraagt gemiddeld 40%. In noordelijke richting kan dit percentage onder invloed van opname uit het Laagpakket van Waubach oplopen tot circa 50%. De Ardennengesteenten zijn voornamelijk vertegenwoordigd door zeer grof grind bestaande uit de typische Revinienkwartsieten Burnot- en Ardenne-conglomeraten en Devonische zandstenen en kwartsieten. Opvallend is het eerste optreden van kalkstenen uit het Onder-Carboon. Deze kalkstenen, ook wel Kolenkalk genoemd, zijn afkomstig uit het gebied van Namen en Wezet. In de voormalige grindgroeve te Mamelis waren blokken Kolenkalk van meer dan een kubieke meter geen zeldzaamheid. De grootte en slechte afronding van deze blokken wijst op transport via ijsschotsen en worden daarom ijsschotszwerfsteen genoemd. In het Laagpakket van Simpelveld is ook voor het eerst diabaas en porfiroide, ganggesteenten afkomstig uit het Cambrische massief van Rocroi in de zuidelijke Ardennen aanwezig. Via de Moezel, die in deze tijd nog tot het stroomgebied van de Maas behoorde, worden uit de Vogezen de eerste granitische en porfirische gesteenten aangevoerd, terwijl ook Triascomponenten uit het Bontzandsteenconglomeraat weer veelvuldig worden aangetroffen. Lokale componenten in dit bonte gezelschap zijn de hoekige vuurstenen uit het aangrenzende Belgische en Zuid-Limburgse Krijtgebied die aangetroffen worden in alle Maasafzettingen.
De ouderdom van het Laagpakket van Simpelveld kon nauwkeurig worden bepaald door middel van pollenanalyse van een veenlaag aan de top van het grind in de groeve Platte Bossen te Nijswiller. De ouderdom bleek Tiglien te zijn. Tevens kan hieruit de conclusie worden getrokken dat de Maas minstens tot aan het einde van het Tiglien in dit dal moet hebben gestroomd.
Groeven in het Laagpakket van Simpelveld bevinden zich in Reijmerstok, Groeve Roodeput bij Simpelveld en in Bocholtz. Tot in de jaren 1970 waren het Laagpakket van Simpelveld nog duidelijk ontsloten in de voormalige bruinkoolgroeve Herman te Eygelshoven. In deze groeve, gelegen ten noorden van de Feldbiss, ligt het Laagpakket van Simpelveld direct op het Laagpakket van Waubach. Deze opbouw toont duidelijk de daling van het noordelijke gebied ten opzichte van de opheffing en terrasvorming in het gebied ten zuiden ven de Feldbiss.

## Het verlaten van het dal van de Oostmaas
De opheffing van het gebied ging tevens gepaard met een lichte kanteling naar het noordwesten, waardoor het dal van de Oostmaas steeds hoger kwam te liggen. Na verloop van tijd werd de Maas dan ook gedwongen dit dal te verlaten. De Maas breekt dan door de noordelijke dalwand ten westen van Gulpen om zich een weg te banen naar het noorden langs de westelijke flank van het Eiland van Ubachsberg. Als gevolg hiervan zijn er aan beide flanken van het Eiland van Ubachsberg het Laagpakket van Simpelveld afgezet.
De naar het westen verlegde Maas wordt de Westmaas genoemd.

title: Laagpakket van Simpelveld

wikitext:
{{Zijbalk Formatie van Beegden}}
[[Bestand:Het dal van de Oost-Maas in Zuid-Limburg-P.W. Bosch-Reconstructie van het dal van de Oost-Maas in Zuid-Limburg-Simpelveld-fase.png|thumb|De Simpelveld-fase van de Oostmaas, de fase waarin het Laagpakket van Simpelveld werd afgezet]]
[[Bestand:Afzettingen van Rijn en Maas in Limburg-W.M. Felder-Verbreiding en hoofdstroomrichtingen Kiezeloolietgrind en Maasterrasafzettingen in Zuid-Limburg-Simpelveld-fase.png|thumb|Verbreiding en hoofdstroomrichtingen Maasterrasafzettingen in Zuid-Limburg tijdens de Simpelveld-fase]]
Het '''Laagpakket van Simpelveld''', voorheen ook bekend als de '''Afzettingen van Simpelveld''', is een [[Afzetting (stratigrafie)|afzetting]] uit de [[Formatie van Beegden]] (voorheen de [[Formatie van Tegelen]]) in de [[Boven-Noordzee Groep]]. Het laagpakket werd afgezet in de Simpelveld-fase van de [[Oostmaas]] in het vroeg [[Pleistoceen]] ([[Tiglien]]).<ref name="dino-simpelveld">[https://www.dinoloket.nl/stratigrafische-nomenclator/laagpakket-van-simpelveld-nubesv Laagpakket van Simpelveld], TNO-GDN, 2021, Stratigrafische Nomenclator van Nederland, TNO – Geologische Dienst Nederland. [https://web.archive.org/web/20230609154643/https://www.dinoloket.nl/stratigrafische-nomenclator/laagpakket-van-simpelveld-nubesv Gearchiveerd] op 9 juni 2023.</ref>

De afzetting is vernoemd naar het dorp [[Simpelveld (plaats)|Simpelveld]].

== Voorgeschiedenis ==
Het gebied van de [[Ardennen]] en [[Zuid-Limburg (Nederland)|Zuid-Limburg]] was aan het einde van het [[Tertiair]] een schiervlakte waar de [[Oermaas]] stroomde. Op deze schiervlakte werd door de rivier het [[Laagpakket van Waubach]] afgezet.<ref name="nt-405185">[https://natuurtijdschriften.nl/pub/405185 Het dal van de Oost-Maas in Zuid-Limburg], [[Peter Bosch (geoloog)|P.W. Bosch]], 1981, Grondboor & Hamer 35, 95–108, CC BY 3.0 NL. [https://web.archive.org/web/20230405232544/https://natuurtijdschriften.nl/pub/405185 Gearchiveerd] op 5 april 2023.</ref>

== Het dal van de Oostmaas ==
Door de opheffing van het Ardennen-[[Rijnlands Leisteenplateau|Rijnlandse-Massief]] worden de uit het zuiden komende rivieren gedwongen zich in te snijden in het langzaam rijzende gebied. Dit gaat gepaard met sterke erosie in de Ardennen en het zuidelijke gelegen [[Vogezen (gebergte)|Vogezengebied]]. Grof gebergtepuin wordt naar Zuid-Limburg getransporteerd en herkent men nu voor het eerst een uit het zuiden komende rivier die de Maas te noemen is.<ref name="nt-405185" />

Het oudste morfologisch herkenbare dal van de Maas strekt zich uit van [[Luik (stad)|Luik]] over [[Eijsden (plaats)|Eijsden]], [[Noorbeek]], [[Gulpen]], [[Simpelveld (plaats)|Simpelveld]], [[Kerkrade (plaats)|Kerkrade]] naar [[Jülich]], waar de Maas uitmondde in de [[Rijn]]. Dit is het dal van de [[Oostmaas]]. In het noorden wordt dit dal begrensd door een hoge rug die loopt van [[Hallembaye (plaats)|Hallembaye]] ([[Eiland van Hallembaye]]) naar de hoogte van [[Banholt]] ([[Eiland van Banholt]]) en de hoogte van [[Ubachsberg]] ([[Eiland van Ubachsberg]]) bij de [[Huls (plaats)|Huls]]. Door de latere doorbraak van de Maas naar het westen zijn grote delen van de noordelijke dalwand verdwenen en zijn alleen de voornoemde punten voor erosie gespaard gebleven. Dit dal is dan verder te volgen langs de oostrand van het Eiland van Ubachsberg naar [[Waubach]]. Ten noorden van de [[Feldbissbreuk]], in het dalingsgebied, vervaagt de noordelijke dalwand.<ref name="nt-405185" />

De zuidelijke dalwand wordt gevormd door de zogenoemde ''gebergterand'', een steilrand die de zuidelijke begrenzing vormt van het sedimentatiegebied van de Maas. Deze gebergterand, die tevens de noordrand van de schiervlakte vormt, loopt langs [[Hoogcruts]], [[Epen]], [[Vijlen (plaats)|Vijlen]] en via [[Orsbach]] over Duits gebied in de richting van [[Vetschau (Aken)|Vetschau]] ten noorden van [[Laurensberg]].<ref name="nt-405185" />

== Terrassen ==
In het dal van de Oostmaas zijn enkele terrassen te onderscheiden. De oudste fase wordt gevormd door het [[Laagpakket van Kosberg]], gevolgd door het [[Laagpakket van Crapoel]], daarna het [[Laagpakket van Noorbeek]] en ten slotte de jongste door het Laagpakket van Simpelveld. Het niveau van de basis van het Laagpakket van Kosberg ligt op circa 190 meter boven NAP, terwijl de basis van het Laagpakket van Simpelveld circa 25 meter lager ligt.<ref name="nt-405185" /><ref name="dino-crapoel">[https://www.dinoloket.nl/stratigrafische-nomenclator/laagpakket-van-crapoel Laagpakket van Crapoel], TNO-GDN, 2021, Stratigrafische Nomenclator van Nederland, TNO – Geologische Dienst Nederland. [https://web.archive.org/web/20230609151924/https://www.dinoloket.nl/stratigrafische-nomenclator/laagpakket-van-crapoel Gearchiveerd] op 9 juni 2023.</ref><ref name="dino-noorbeek">[https://www.dinoloket.nl/stratigrafische-nomenclator/laagpakket-van-noorbeek Laagpakket van Noorbeek], TNO-GDN, 2021, Stratigrafische Nomenclator van Nederland, TNO – Geologische Dienst Nederland. [https://web.archive.org/web/20230609151821/https://www.dinoloket.nl/stratigrafische-nomenclator/laagpakket-van-noorbeek Gearchiveerd] op 9 juni 2023.</ref>

Van grote betekenis voor de dalvorming was de langzame opheffing en daarmee gepaard gaande insnijding waardoor het mogelijk is de afzettingen aan de hand van hun hoogteligging van elkaar te onderscheiden.
Het huidige niveau van de basis van het Laagpakket van Kosberg ligt op circa 190 meter boven NAP, terwijl de basis van het Laagpakket van Simpelveld circa 25 meter lager ligt. Tussen de niveaus van de laagpakketten van Kosberg en Simpelveld in liggen de Laagpakketten van Crapoel en Noorbeek.<ref name="nt-405185" /><ref name="dino-noorbeek" />

Op enkele plaatsen is het Laagpakket van Simpelveld afgezet insnijdend op de Laagpakketten van Noorbeek, Crapoel of Kosberg, terwijl het Laagpakket van Simpelveld lokaal ingesneden wordt door het [[Laagpakket van Margraten]].<ref name="dino-simpelveld" />

== Afzettingen ==
Het Laagpakket van Simpelveld bestaat uit grof [[Maasgrind]] en grof zand die door de Oostmaas is afgezet, met lokaal soms ook [[klei]] of [[leem]].<ref name="dino-simpelveld" /><ref name="nt-405440">[https://natuurtijdschriften.nl/pub/405440 Grind, zand en klei in de provincie Limburg], [[Werner Felder|W.M. Felder]], 1989, Grondboor & Hamer 43, 229–247. [https://web.archive.org/web/20211128033107/https://natuurtijdschriften.nl/pub/405440 Gearchiveerd] op 28 november 2021.</ref>

Hernieuwde insnijding zorgde voor de erosie van een groot deel van het Laagpakket van Kosberg. Alleen in de flanken van het dal bleven terrasresten bewaard. In het achterland sneed de Maas zich steeds dieper in en dikke pakketten zand en grof grind, die tot twaalf meter dik kunnen zijn, werden afgezet. Dit grindpakket, dat zich over vele vierkante kilometers uitstrekt, behoort tot het Laagpakket van Simpelveld. De basishoogte ligt op circa 155 meter boven NAP. Ten noorden van de [[Feldbissbreuk]] ligt de basis echter onder 120 meter boven NAP.<ref name="nt-405185" />

In tegenstelling tot het Laagpakket van Kosberg bestaat het Laagpakket van Simpelveld voor het grootste deel uit gesteenten die afkomstig zijn uit de [[Ardennen]] en [[Vogezen (gebergte)|Vogezen]], terwijl gesteenten van de schiervlakte vrijwel geheel ontbreken. Het kwartspercentage bedraagt gemiddeld 40%. In noordelijke richting kan dit percentage onder invloed van opname uit het Laagpakket van Waubach oplopen tot circa 50%. De Ardennengesteenten zijn voornamelijk vertegenwoordigd door zeer grof grind bestaande uit de typische Revinienkwartsieten Burnot- en Ardenne-conglomeraten en Devonische zandstenen en kwartsieten. Opvallend is het eerste optreden van kalkstenen uit het Onder-[[Carboon]]. Deze kalkstenen, ook wel [[Kolenkalk Groep|Kolenkalk]] genoemd, zijn afkomstig uit het gebied van [[Namen (stad)|Namen]] en [[Wezet]]. In de voormalige grindgroeve te Mamelis waren blokken Kolenkalk van meer dan een kubieke meter geen zeldzaamheid. De grootte en slechte afronding van deze blokken wijst op transport via [[ijsschots]]en en worden daarom [[ijsschotszwerfsteen]] genoemd. In het Laagpakket van Simpelveld is ook voor het eerst diabaas en porfiroide, ganggesteenten afkomstig uit het Cambrische massief van [[Rocroi (plaats)|Rocroi]] in de zuidelijke Ardennen aanwezig. Via de Moezel, die in deze tijd nog tot het stroomgebied van de Maas behoorde, worden uit de Vogezen de eerste granitische en porfirische gesteenten aangevoerd, terwijl ook Triascomponenten uit het Bontzandsteenconglomeraat weer veelvuldig worden aangetroffen. Lokale componenten in dit bonte gezelschap zijn de hoekige vuurstenen uit het aangrenzende Belgische en Zuid-Limburgse Krijtgebied die aangetroffen worden in alle Maasafzettingen.<ref name="nt-405185" />

De ouderdom van het Laagpakket van Simpelveld kon nauwkeurig worden bepaald door middel van pollenanalyse van een veenlaag aan de top van het grind in de groeve Platte Bossen te Nijswiller. De ouderdom bleek [[Tiglien]] te zijn. Tevens kan hieruit de conclusie worden getrokken dat de Maas minstens tot aan het einde van het Tiglien in dit dal moet hebben gestroomd.<ref name="nt-405185" />

Groeven in het Laagpakket van Simpelveld bevinden zich in Reijmerstok, [[Groeve Sweijer|Groeve Roodeput]] bij Simpelveld en in Bocholtz. Tot in de jaren 1970 waren het Laagpakket van Simpelveld nog duidelijk ontsloten in de voormalige bruinkoolgroeve Herman te [[Eygelshoven]]. In deze groeve, gelegen ten noorden van de Feldbiss, ligt het Laagpakket van Simpelveld direct op het Laagpakket van Waubach. Deze opbouw toont duidelijk de daling van het noordelijke gebied ten opzichte van de opheffing en terrasvorming in het gebied ten zuiden ven de Feldbiss.<ref name="nt-405185" />

== Het verlaten van het dal van de Oostmaas ==
De opheffing van het gebied ging tevens gepaard met een lichte kanteling naar het noordwesten, waardoor het dal van de Oostmaas steeds hoger kwam te liggen. Na verloop van tijd werd de Maas dan ook gedwongen dit dal te verlaten. De Maas breekt dan door de noordelijke dalwand ten westen van Gulpen om zich een weg te banen naar het noorden langs de westelijke flank van het [[Eiland van Ubachsberg]]. Als gevolg hiervan zijn er aan beide flanken van het Eiland van Ubachsberg het Laagpakket van Simpelveld afgezet.<ref name="nt-405185" />

De naar het westen verlegde Maas wordt de [[Westmaas (rivier)|Westmaas]] genoemd.

{{Appendix|2=
* Een deel van de tekst is afkomstig van [https://natuurtijdschriften.nl/pub/405185 Het dal van de Oost-Maas in Zuid-Limburg], P.W. Bosch, 1981, Grondboor & Hamer 35, 95–108, CC BY 3.0 NL
{{References}}
}}

[[Categorie:Formatie van Beegden|Simpelveld]]

title: De laagpakketen (felgeel) van de · Formatie van Beegden afgezet · door de Oostmaas en Westmaas

Westmaas: Laagpakket van Oost-Maarland

Oer: Laagpakket van Waubach · (Kiezeloöliet Formatie)


text:
# Hunan TV
Hunan Television (ou Hunan TV) é um canal de televisão chinês, que faz parte da Hunan Broadcasting System (HBS).

title: Hunan TV

wikitext:
{{Info/Rede de televisão
 |nome                   = Hunan TV
 |nome completo          = Hunan Television
 湖南卫视
 |imagem                 =
 |img-tam                =
 |descricao              =
 |tipo                   = Rede de televisão aberta
 |país                   = {{CHN}}
 |fundação               = {{dni|1|1|1997}}
 |extinção               =
 |fundador               =
 |pertence a             = [[:en:Hunan Broadcasting System|Hunan Broadcasting System]]
 |proprietário           = [[:en:Hunan Broadcasting System|Hunan Broadcasting System]]
 |ex-proprietário        =
 |presidente             =
 |vice_presidente        =
 |cidade de origem       =
 |sede                   = [[Changsha]], [[Hunan]]
 |estúdios               =
 |slogan                 =
 |faixa etaria           =
 |audiencia              =
 |formato de vídeo       = [[480i]] ([[Televisão de definição padrão|SDTV]])
 [[1080i]] ([[Televisão de alta definição|HDTV]])
 |irmãos                 =
 |afiliações             =
 |afiliações anteriores  =
 |cobertura              =
 |significado letras     =
 |internacional          =
 |emissoras próprias     =
 |afiliadas              =
 |nomes anteriores       =
 |nomes posteriores      =
 |site                   = [https://www.hunantv.com/ hunantv.com]
 |servidor aberto 1      =
 |canal aberto 1         =
 |servidor aberto 2      =
 |canal aberto 2         =
 |servidor de satélite 1 =
 |canal do satélite 1    =
 |servidor de satélite 2 =
 |canal do satélite 2    =
 |servidor de satélite 3 =
 |canal do satélite 3    =
 |servidor de cabo 1     =
 |canal do cabo 1        =
 |servidor de cabo 2     =
 |canal do cabo 2        =
 |servidor de cabo 3     =
 |canal do cabo 3        =
 |servidor de rádio 1    =
 |sintonia da rádio 1    =
 |servidor de rádio 2    =
 |sintonia da rádio 2    =
 |servidor de rádio 3    =
 |sintonia da rádio 3    =
 |servidor adsl 1        =
 |canal adsl 1           =
 |servidor adsl 2        =
 |canal adsl 2           =
 |servidor adsl 3        =
 |canal adsl 3           =
 |servidor de internet 1 =
 |canal online 1         =
 |servidor de internet 2 =
 |canal online 2         =
 |servidor de internet 3 =
 |canal online 3         =
}}

'''Hunan Television''' (ou '''Hunan TV''') é um canal de televisão chinês, que faz parte da [[:en:Hunan Broadcasting System|Hunan Broadcasting System (HBS)]].<ref>[https://www.lyngsat.com/tvchannels/cn/Hunan-TV.html "Hunan TV - LyngSat"]</ref>

{{Referências}}

== Ligações externas ==
* {{oficial|http://www.hunantv.com/|zh}}

{{Televisão em Portugal}}
{{Televisão em Angola}}
{{Portal3|Televisão|China}}

[[Categoria:Canais de televisão da China]]
[[Categoria:Redes de televisão da República Popular da China]]
[[Categoria:Canais de televisão fundados em 1997]]
[[Categoria:Canais de televisão de língua chinesa]]

title: Hunan TV · Hunan Television · 湖南卫视

Tipo: Rede de televisão aberta

País: China

Fundação: 1 de janeiro de 1997 (28 anos)

Pertence a: Hunan Broadcasting System

Proprietário: Hunan Broadcasting System

Sede: Changsha, Hunan

Formato de vídeo: 480i (SDTV) · 1080i (HDTV)


text:
# Leandra urbaniana
Leandra urbaniana är en tvåhjärtbladig växtart som beskrevs av Célestin Alfred Cogniaux. Leandra urbaniana ingår i släktet Leandra och familjen Melastomataceae. Inga underarter finns listade i Catalogue of Life.

title: Leandra urbaniana

wikitext:
{{robotskapad|Lsjbot|tvåhjärtbladiga växt|datum=2014-08}}
{{Taxobox
| name = ''Leandra urbaniana''
| status =
| image =
| image_caption =
| domain_sv =
| domain =
| regnum_sv = [[Växter]]
| regnum = Plantae
| divisio_sv = [[Kärlväxter]]
| divisio = Tracheophyta
| classis_sv = [[Tvåhjärtbladiga blomväxter]]
| classis = Magnoliopsida
| ordo_sv = [[Myrtenordningen]]
| ordo = Myrtales
| familia_sv =
| familia = [[Melastomataceae]]
| genus_sv =
| genus = [[Leandra]]
| species_sv =
| species = '''Leandra urbaniana'''
| taxon = Leandra urbaniana
| taxon_authority = [[Célestin Alfred Cogniaux|Cogn.]]
| range_map =
| range_map_caption = Utbredningsområde
| image2 =
| image2_caption =
| synonyms =
}}

'''''Leandra urbaniana'''''<ref name = "C132"/> är en [[tvåhjärtbladiga växter|tvåhjärtbladig växt]]art som beskrevs av [[Célestin Alfred Cogniaux]]. ''Leandra urbaniana'' ingår i [[släkte]]t ''[[Leandra]]'' och [[familj (biologi)|familjen]] [[Melastomataceae]].<ref name = "COL"/><ref name = "source"/> Inga underarter finns listade i [[Catalogue of Life]].<ref name = "COL"/>

== Källor ==
<references>
<ref name = "COL">{{webbref |url= http://www.catalogueoflife.org/annual-checklist/2014/details/species/id/10961417|titel= Species 2000 & ITIS Catalogue of Life: 2014 Annual Checklist.|hämtdatum= 26 May 2014 |författare= Roskov Y., Kunze T., Orrell T., Abucay L., Paglinawan L., Culham A., Bailly N., Kirk P., Bourgoin T., Baillargeon G., Decock W., De Wever A., Didžiulis V. (ed)|datum= 2014|verk= |utgivare=Species 2000: Reading, UK.}}</ref>
<ref name = "C132">Cogn. in Mart., 1886 ''In: Fl. Bras. (Martius), Vol.: 14 Issue: 4 p. 148''</ref>
<ref name = "source">{{Webbref |url=http://www.botanischestaatssammlung.de:8080/ |titel=MELnet: Melastomataceae.Net |hämtdatum=2014-08-23 |arkivurl=https://web.archive.org/web/20181008105012/http://www.botanischestaatssammlung.de:8080/ |arkivdatum=2018-10-08 }}</ref>
</references>

[[Kategori:Myrtenordningen]]
[[Kategori:Leandra|urbaniana]]

title: Systematik

Klass: Tvåhjärtbladiga blomväxter · Magnoliopsida

Ordning: Myrtenordningen · Myrtales

Familj: Melastomataceae

Släkte: Leandra

Art: Leandra urbaniana

title: Vetenskapligt namn

Vetenskapligt namn: § Leandra urbaniana

Auktor: Cogn.


text:
# FIFTY FIFTY第一代成員經紀權糾紛事件
FIFTY FIFTY第一代成員經紀權糾紛事件，或称FIFTY FIFTY事件，是指韓國女子音樂組合FIFTY FIFTY的第一代成員與其經紀公司ATTRAKT之間，於2023年爆發的合約爭議及隨後的法律訴訟。該事件的導火索為經紀公司指控音樂製作公司The Givers的代表安聖日（안성일），未經授權試圖將FIFTY FIFTY的經紀權出售給韓國華納音樂，並干預團體運作。隨後，FIFTY FIFTY的四名成員以公司未能履行合約義務並忽視成員健康問題為由，提出與ATTRAKT解約之訴訟。2024年9月，FIFTY FIFTY以第二期成員五人體制重新活動，三名前成員則另簽公司組新團ablume。

## 發展歷程

### 經紀權爭議爆發與成員提出解約
根據FIFTY FIFTY經紀公司ATTRAKT公開的通話錄音，2023年5月9日，ATTRAKT公司代表全洪俊與韓國華納音樂副總進行對話。錄音顯示，The Givers的代表安聖日未經ATTRAKT的同意，私自推動了韓國華納以200億韓元收購FIFTY FIFTY的計劃。。
6月19日，FIFTY FIFTY的四名成員要求經紀公司ATTRAKT終止合約，並立即採取法律行動，向首爾中央地方法院申請專屬合約效力終止的假處分。他們表示，公司未履行合約中的義務，並強調解約的決定是成員們經過深思熟慮後作出的，沒有受到外部勢力的影響或勸誘。

### 法律訴訟與商業活動取消
2023年6月26日，ATTRAKT向媒體發布聲明，正式對韓國華納音樂宣戰，指控韓國華納是背後的外部勢力。韓國華納迅速作出澄清，表示若ATTRAKT有證據，應該公開證據再發言。接著，6月27日，ATTRAKT向江南警察署提交了起訴書，對The Givers代表安聖日及其他三人提起訴訟，指控他們涉嫌妨礙業務、損壞數位紀錄、詐欺和業務瀆職等罪名，並懷疑他們私自從海外作曲家手中購買了〈Cupid〉的版權。
6月28日，FIFTY FIFTY四名成員提出的專屬合約效力終止假處分申請正式進入訴訟程序。由於合約糾紛的影響，原本預定由FIFTY FIFTY演唱的電影《Barbie芭比》主題曲〈Barbie Dreams〉相關活動被取消，包括在美國的宣傳行程以及劇組訪問韓國的計畫也都一併泡湯。此外，她們也確定無法參加「KCON LA 2023」演唱會。

### 法院駁回解約請求與健康問題爭議
2023年8月29日，首爾法院駁回了FIFTY FIFTY對ATTRAKT提出的合約中止請求，認定專屬合約依然有效。FIFTY FIFTY的訴求包括指控ATTRAKT未正確結算收益，並質疑ATTRAKT償還給第三方Star Crew Ent.的預付款債務，因成員方認為該公司實際上由ATTRAKT代表全鴻俊控制。此外，成員還指控公司忽視他們的健康問題。
法院在裁決中指出，根據提交的資料，無法確認FIFTY FIFTY的專輯、音源收入及活動收益已超過製作成本，因此無法認定成員有資格參與收益分配。對於支付Star Crew Ent.預付款的問題，法院也未發現違約行為或ATTRAKT未提供結算資料的證據，無法認定因此破壞了雙方的信任關係。此外，法院指出，ATTRAKT在成員健康出問題時，確實安排了就醫治療，並調整了工作日程，因此不接受成員對公司罔顧健康問題的指控。
法院也強調，如果FIFTY FIFTY認為ATTRAKT違反了專屬合約，應該給予14天的改善期，但成員卻沒有提出任何相關要求，就直接單方面通知解約，這也成為判決的關鍵因素之一。判決後，FIFTY FIFTY的律師表示將與成員們討論是否提出上訴。ATTRAKT代表全鴻俊則表示，公司下一步將專注於對The Givers的刑事訴訟，並希望成員們能最終回到公司。

### Keena回歸與其他成員上訴
2023年10月16日，成員Keena表示希望回到所屬公司ATTRAKT，她的律師也已提交撤回專屬合約效力上訴的申請書。因此，除了Keena外，其他三名成員仍會繼續上訴。ATTRAKT公司表示，Keena已經表達了回歸的意願，但當時尚未與公司代表全洪俊直接會面，因此她的未來活動計劃尚未確定。
之後，代表全洪俊會見了哭著道歉的Keena。全洪俊在接受韓國媒體採訪時透露：「Keena來到辦公室時哭著道歉，顯然是感到非常疲憊了，所以我讓她先休息，並好好反省。」他也感慨表示，經過了長達四個月的合約糾紛，甚至還遭到管理不當的指控，終於有一位成員看清了真相，並補充：「雖然有些晚了，但我仍願意原諒Keena，鼓勵她鼓起最後的勇氣。」
10月20日，Keena接受了韓國娛樂雜誌《Dispatch》關於解約事件的專訪。她透露，安聖日早在6月13日就開始策劃專屬合約效力終止的假處分申請，為了讓成員們能離開公司宿舍，他甚至提供了自己的新冠肺炎快篩陽性結果給成員Saena，讓Saena轉交給ATTRAKT，藉此爭取隔離時間，使成員順利離開宿舍。FIFTY FIFTY隨後在6月16日提出假處分申請，17日離開宿舍，19日ATTRAKT收到了申請。
此外，安聖日一直向成員們強調，FIFTY FIFTY今天的成功完全是他的功勞，所有的花費也由他一手負擔，與全洪俊無關。他還表示，無法理解全洪俊拒絕以200億韓元出售FIFTY FIFTY給韓國華納音樂的決定，並多次告訴成員及其家長，ATTRAKT的投資最終會變成成員們的負債。
Keena後來改變心意，主要原因是她看到有關安聖日偽造〈Cupid〉音樂版權簽名並侵吞版權費的報導。安聖日偽造了瑞典三名作曲家的簽名以轉讓歌曲股份，並偽造Keena的簽名，將她原本6.5%的股份降至0.5%，最終安聖日和The Givers拿走了95.5%的版權收益。這些事情讓Keena對安聖日產生了強烈懷疑。她還提到，安聖日在說服成員提起訴訟後便突然消失，這讓她徹底失去了對他的信任。Keena最後表示，非常後悔當初沒有向全鴻俊確認事情的真相。
在隨後的第二次訪談中，Keena提到，韓國SBS節目《想知道真相》中的某些受訪者其實是替身演員。該節目為了保護舉報者的身份，經常安排替身演員接受訪問，並通常會在節目中提示觀眾，但這次訪談中並未提供任何相關提示。
2025年5月9日，Keena近期參與了與The Givers代表安聖日的對質調查，過程中受到極大心理衝擊，出現創傷後壓力症候群症狀，並伴隨精神與身體的雙重不適。基於醫療建議與藝人意願，公司決定讓其全面暫停參與第三張迷你專輯《Day & Night》的宣傳與舞台活動。

### 合約解除與刑事調查展開
2023年10月23日，ATTRAKT宣布已於10月19日與剩下的三名成員Saena、Sio、Aran正式解除專屬合約，並表示將對那些合謀毀約且未作出任何反省的相關當事人採取法律行動。
10月24日，首爾江南警察署表示，將對涉嫌妨礙業務、損壞數位記錄、詐欺及業務瀆職等罪名的The Givers代表安聖日和理事白真實進行為期兩天之調查。此外，ATTRAKT也於9月27日對此二人提起10億韓元之損害賠償訴訟。同日，首爾高等法院駁回了FIFTY FIFTY三名成員針對假處分申請遭駁回的抗告。
12月19日，ATTRAKT以FIFTY FIFTY之三名前成員及其父母、及外部服務提供商The Givers等其他相關人員為被告，提起總額130億韓元的損害賠償之訴，指控該三名前成員違反專屬合約。此外，ATTRAKT還起訴了成員的父母、The Givers及其代表安聖日，指控他們共同參與非法行為。
國民力量黨議員夏泰鏡在去年12月提出被稱為「FIFTY FIFTY法」的大眾文化產業法修正案。其修正案之目的係為使包括中小型企劃公司在內的大眾文化藝術業者，能從文化體育觀光部所運營的大眾文化藝術支援中心獲得法律支持，特別對不公平交易為保護，從而避免這些公司受到外部勢力之攻擊。夏泰鏡指出，隨著K-pop之國際地位不斷提升，為進一步促進產業發展，必須在保護藝術家與企劃公司之間的平衡上加以努力，以確保產業之持續發展。

### 安聖日遭檢方調查與成員指控不成立
2024年2月24日，安成日被認定有業務上侵占罪之嫌疑，已送交首爾中央地方檢察廳。
3月11日，前成員Saena、Sio和Aran指控經紀公司ATTRAKT代表全鴻俊涉嫌背信罪之案件，警方近日做出不起訴的決定。ATTRAKT回應表示，部分成員因對公司資金運作的會計原理理解不足，受到別有用心的勢力誤導，才提出這項指控。公司表示，將追究這些人的法律責任。

### 名譽毀損訴訟與法院接受債權扣押申請
2024年4月18日，經紀公司ATTRAKT對韓國SBS時事節目《想知道真相》的製作組提起名譽毀損訴訟，並指控該節目於2023年8月19日播出的一集中，未經事實確認，播放有關FIFTY FIFTY與ATTRAKT之間專屬合約爭議的偏頗內容。
ATTRAKT的法律代表金炳玉律師指出，該節目對於外部勢力介入和成員商標權登記等關鍵問題避而不談，僅報導成員單方面的主張，導致觀眾的強烈抗議。廣播通信審議委員會共收到1222件針對該集節目的投訴，成為2023年投訴最多的節目，並在三個月後停止重播。
審議委員會最終對該節目作出“警告”之法定制裁，此一處罰可能會影響SBS未來的重新許可申請。ATTRAKT代表全鴻俊強調，這類損害K-pop產業形象並引起混亂的偏頗報導不應再製作，並指出製作組從未真誠道歉，這也是ATTRAKT決定提起訴訟的原因。
5月7日，經紀公司ATTRAKT表示，首尔中央地方法院於4月24日接受了他們對The Givers提出的債權暫時扣押申請。此申請是為了保全ATTRAKT向The Givers提出的100億韓元損害賠償請求權的一部分，ATTRAKT聲稱這些損害是因The Givers的違法行為所導致。ATTRAKT的訴訟代理人表示，即便ATTRAKT在本案訴訟中獲勝，執行判決也可能面臨困難或無法進行的風險，因此有必要通過債權扣押來保全請求權。

### 成員簽新約與提出結算金訴訟
2024年8月12日，IOK Company宣佈，已與前成員SaeNa、Aran和SiO簽署了專屬合約。將加入旗下的新廠牌Massive E&C，預計將於2024年下半年開始新一輪的演藝活動。IOK Company表示，將全力支持這些具備實力和熱情的成員，在全球舞台上實現更大的成長，並計劃與她們一同創造新的成功故事。
8月23日，FIFTY FIFTY前成員SaeNa、Aran和SiO向首爾中央地方法院對前所屬公司ATTRAKT的代表全鴻俊提起了一項3億韓元的結算金請求訴訟。此訴訟是對先前ATTRAKT對她們及其他相關人員提起的130億韓元損害賠償訴訟之反訴。

### 非法接觸證據與法律行動升級
2024年9月14日，ATTRAKT公開表示，已經掌握了韓國華納音樂以及前成員Aran、Saena、Sio試圖違反合約，進行非法接觸（即「tampering」）的證據。ATTRAKT透露，這些證據包括多次的音頻會議記錄，顯示韓國華納音樂與The Givers公司、前成員在2023年5月至6月間策劃的行動。ATTRAKT還指出，這些行動導致成員們提出專屬合約解除的訴訟，但法院最終駁回了成員的申請。基於這些證據，ATTRAKT計畫對韓國華納音樂和相關人員提起法律行動，並強調將追究所有共謀者的責任。

### 第二期成員出道與抵制《人氣歌謠》
2024年8月30日，第二期成員發行先行曲《Starry Night》。9月20日，發行第二張迷你專輯《Love Tune》重新活動。
2024年9月，ATTRAKT宣布抵制SBS音樂節目《人气歌谣》，作為對SBS長期未正式道歉的抗議。這次抵制源於2023年8月，SBS節目《想知道真相》播出一期專題，討論FIFTY FIFTY與ATTRAKT的合約糾紛。該節目被指偏袒FIFTY FIFTY第一期成員立場，忽略ATTRAKT的反駁聲明，引發經紀公司的不滿。
廣播通訊審議委員會已對該期節目發出警告，並要求刪除相關片段，但SBS至今未對ATTRAKT發出正式道歉聲明。為了表達對此事的不滿，ATTRAKT決定不讓FIFTY FIFTY第二期成員參加原定於9月的《人氣歌謠》演出。此舉動引發外界關注，並使得這場爭議進一步升級。

### 三位前成員組成 ABLUME 及所屬公司立場
2024年10月15日，MASSIVE E＆C宣布Saena、Sio、Aran的新團體名為「ablume」，並開設了官方社群媒體帳號，準備重新活動。
2025年2月27日，ABLUME透過官方社群媒體發表手寫信，宣布將與前 FIFTY FIFTY音樂製作人安聖日再次合作，並計畫於 2025 年上半年發行新專輯。
ABLUME成員表示，他們經歷長時間的低潮與孤立後，決定與更理解自己音樂理念的人 合作，因此選擇了安聖日。對於外界質疑，ABLUME 及其所屬公司回應稱，目前外界對於FIFTY FIFTY經紀權糾紛的許多報導內容 與事實不符，未來將公開相關法律程序的真相。此外，ABLUME 方面強調，團隊正全力準備新作品，希望透過音樂獲得大眾認可。

title: FIFTY FIFTY第一代成員經紀權糾紛事件


text:
# 1817 in science
The year 1817 in science and technology involved some significant events, listed below.

## Biology
- Georges Cuvier publishes Le Règne Animal.

## Chemistry
- Discovery of cadmium by Friedrich Stromeyer.
- Discovery of lithium by Johann Arfvedson.
- Discovery of selenium by Jöns Jakob Berzelius.
- Pierre-Joseph Pelletier and Joseph Bienaimé Caventou isolate chlorophyll[1] and emetine.
- Leopold Gmelin begins publication of his Handbuch der theoretischen Chemie.[2]

## Medicine
- First cholera pandemic (1817–24) originates in Bengal, reaching Calcutta by September.[3]
- James Parkinson publishes An Essay on the Shaking Palsy, describing "paralysis agitans", the condition which will become known as Parkinson's disease.

## Technology
- March – Ackermann steering geometry invented by Georg Lankensperger.
- June 12 – German inventor Karl Drais drives his dandy horse ("Draisine" or Laufmaschine), the earliest form of bicycle, in Mannheim.
- July 10 – David Brewster patents the kaleidoscope.[4]

## Institutions
- October 1 – Philomaths established secretly by Poles at the Imperial University of Vilnius.

## Awards
- Copley Medal: Henry Kater[5]

## Births
- January 29 – William Ferrel (died 1891), American meteorologist.
- February 15 – Robert Angus Smith (died 1884), Scottish-born atmospheric chemist.
- April 8 – Charles-Édouard Brown-Séquard (died 1894), Mauritian-born physiologist and neurologist.
- May 31 – Joseph Marie Élisabeth Durocher (died 1860), French geologist.
- June 30 – Joseph Dalton Hooker (died 1911), English botanist.
- July 5 – Carl Vogt (died 1895), German scientist who publishes notable works in zoology, geology and physiology.
- July 15 – John Fowler (died 1898), English civil engineer.
- September 10 – Richard Spruce (died 1893), English botanist.
- October 10 – C. H. D. Buys Ballot (died 1890), Dutch meteorologist.
- October 17 – Alfred Des Cloizeaux (died 1897), French mineralogist.
- November 26 – Charles-Adolphe Wurtz (died 1884), Alsatian French chemist.
- December 13 – Arthur Hill Hassall (died 1894), English physician, microbiologist and chemical analyst.
- December 14 – Sophia Wilkens (died 1889), Swedish pioneer in the education of students with intellectual disability.

## Deaths
- January 1 – Martin Heinrich Klaproth (born 1743), German chemist.
- April 12 – Charles Messier (born 1730), French astronomer.
- May 12 – William Goforth (born 1766), American physician and paleontologist.
- June 2 – Clotilde Tambroni, Italian philologist and linguist (born 1758)
- June 11 – William Gregor (born 1761), Cornish mineralogist.
- July 28 – Abraham Gottlob Werner (born 1749), German geologist.
- August 7 – Pierre Samuel du Pont de Nemours (born 1739), French-born American industrialist.
- September 18 – William Charles Wells (born 1757), American physician.
- November 7 – Jean-André Deluc (born 1727), Swiss geologist.
- December 15 – Abate Giovanni Battista Guglielmini (born 1763), Bolognese physicist.

wikiname: enwiki

title: 1817 in science

in_language: en

wikitext:
{{Short description|none}} <!-- "none" is preferred when the title is sufficiently descriptive; see [[WP:SDNONE]] -->
{{Year nav topic5|1817|science}}
{{Science year nav|1817}}

The year '''1817 in [[science]]''' and [[technology]] involved some significant events, listed below.

==Biology==
* [[Georges Cuvier]] publishes ''Le Règne Animal''.

==Chemistry==
* Discovery of [[cadmium]] by [[Friedrich Stromeyer]].
* Discovery of [[lithium]] by [[Johann Arfvedson]].
* Discovery of [[selenium]] by [[Jöns Jakob Berzelius]].
* [[Pierre-Joseph Pelletier]] and [[Joseph Bienaimé Caventou]] isolate [[chlorophyll]]<ref>{{cite journal|last=Delépine|first=Marcel|title=Joseph Pelletier and Joseph Caventou|journal=[[Journal of Chemical Education]]|volume=28|issue=9|page=454|issn=0021-9584|doi=10.1021/ed028p454|date=September 1951|bibcode=1951JChEd..28..454D}}</ref> and [[emetine]].
* [[Leopold Gmelin]] begins publication of his ''Handbuch der theoretischen Chemie''.<ref>{{cite web|title=Leopold Gmelin|url=http://www.whonamedit.com/doctor.cfm/2219.html|work=[[Who Named It?|Whonamedit?]]|accessdate=2011-04-07}}</ref>

==Medicine==
* [[First cholera pandemic (1817–24)]] originates in [[Bengal]], reaching [[Calcutta]] by September.<ref>{{cite book|last=Hays|first=J. N.|title=Epidemics and Pandemics: Their Impacts on Human History|year=2005|publisher=[[ABC-CLIO]]|url=https://archive.org/details/epidemicspandemi0000hays|url-access=registration|isbn=978-1-85109-658-9}}</ref>
* [[James Parkinson]] publishes ''[http://visualiseur.bnf.fr/Visualiseur?Destination=Gallica&O=NUMM-98765 An Essay on the Shaking Palsy]'', describing "paralysis agitans", the condition which will become known as [[Parkinson's disease]].

==Technology==
* March – [[Ackermann steering geometry]] invented by [[Georg Lankensperger]].
* June 12 – German inventor [[Karl Drais]] drives his [[dandy horse]] ("Draisine" or ''Laufmaschine''), the earliest form of [[bicycle]], in [[Mannheim]].
* July 10 – [[David Brewster]] [[patent]]s the [[kaleidoscope]].<ref>British patent no. 4136. {{cite web|url=http://www.brewstersociety.com/brewster_patent.pdf |title=Brewster Patent |accessdate=2011-05-31 |url-status=dead |archiveurl=https://web.archive.org/web/20110721020838/http://www.brewstersociety.com/brewster_patent.pdf |archivedate=2011-07-21 }}</ref>

==Institutions==
* October 1 – [[Philomaths]] established secretly by [[Polish people|Poles]] at the [[Imperial University of Vilnius]].

==Awards==
* [[Copley Medal]]: [[Henry Kater]]<ref>{{cite web |title=Copley Medal {{!}} British scientific award |url=https://www.britannica.com/science/Copley-Medal |website=Encyclopedia Britannica |accessdate=22 July 2020 |language=en}}</ref>

==Births==
* January 29 – [[William Ferrel]] (died [[1891 in science|1891]]), [[Americans|American]] [[meteorologist]].
* February 15 – [[Robert Angus Smith]] (died [[1884 in science|1884]]), Scottish-born atmospheric chemist.
* April 8 – [[Charles-Édouard Brown-Séquard]] (died [[1894 in science|1894]]), [[Mauritius|Mauritian]]-born [[physiologist]] and [[neurologist]].
* May 31 – [[Joseph Marie Élisabeth Durocher]] (died [[1860 in science|1860]]), French geologist.
* June 30 – [[Joseph Dalton Hooker]] (died [[1911 in science|1911]]), [[English people|English]] [[botanist]].
* July 5 – [[Carl Vogt]] (died [[1895 in science|1895]]), [[Germany|German]] scientist who publishes notable works in [[zoology]], [[geology]] and [[physiology]].
* July 15 – [[Sir John Fowler, 1st Baronet|John Fowler]] (died [[1898 in science|1898]]), English [[civil engineer]].
* September 10 – [[Richard Spruce]] (died [[1893 in science|1893]]), English [[botanist]].
* October 10 – [[C. H. D. Buys Ballot]] (died [[1890 in science|1890]]), Dutch meteorologist.
* October 17 – [[Alfred Des Cloizeaux]] (died [[1897 in science|1897]]), French [[mineralogist]].
* November 26 – [[Charles-Adolphe Wurtz]] (died [[1884 in science|1884]]), Alsatian French [[chemist]].
* December 13 – [[Arthur Hill Hassall]] (died [[1894 in science|1894]]), English physician, microbiologist and chemical analyst.
* December 14 – [[Sophia Wilkens]] (died [[1889 in science|1889]]), Swedish pioneer in the education of students with intellectual disability.

==Deaths==
* January 1 – [[Martin Heinrich Klaproth]] (born [[1743 in science|1743]]), German [[chemist]].
* April 12 – [[Charles Messier]] (born [[1730 in science|1730]]), French [[astronomer]].
* May 12 – [[William Goforth (doctor)|William Goforth]] (born [[1766 in science|1766]]), American [[physician]] and [[paleontologist]].
* June 2 – [[Clotilde Tambroni]], Italian [[philologist]] and linguist (born [[1758 in science|1758]])
* June 11 – [[William Gregor]] (born [[1761 in science|1761]]), Cornish [[mineralogist]].
* July 28 – [[Abraham Gottlob Werner]] (born [[1749 in science|1749]]), German [[geologist]].
* August 7 – [[Pierre Samuel du Pont de Nemours]] (born [[1739 in science|1739]]), French-born American [[industrialist]].
* September 18 – [[William Charles Wells]] (born [[1757 in science|1757]]), American physician.
* November 7 – [[Jean-André Deluc]] (born [[1727 in science|1727]]), Swiss geologist.
* December 15 – Abate [[Giovanni Battista Guglielmini]] (born [[1763 in science|1763]]), Bolognese [[physicist]].

==References==
{{reflist}}

[[Category:1817 in science| ]]
[[Category:19th century in science]]
[[Category:1810s in science]]


text:
# Carlos Maere
Carlos Arthur Maria Leon Maere (Deinze, 10 juli 1907 – aldaar, 3 januari 1997) was een Belgisch jeneverstoker en politicus voor de CVP.

## Levensloop
Hij was gehuwd met Christine Maeyens, dochter van provincieraadslid en geneesheer Karel Emiel Maeyens (1873-1927) uit Sint-Amandsberg. Maere was jeneverstoker van beroep in de Tolpoortstraat in Deinze.
Van 1954 tot 1974 zetelde hij in de Oost-Vlaamse provincieraad. Hij trad toe tot de gemeenteraad van Deinze in 1958. Vanaf 1959 werd hij schepen van de stad en na de verkiezingen van 1964 werd hij voor de duur van een legislatuur aangesteld tot burgemeester. Hij werd opgevolgd door Ernest Van De Wiele van de lokale partij Opbouwende Krachten (OK).

title: Carlos Maere

wikitext:
{{Infobox politicus
| volledige naam  = Carlos Arthur Maria Leon Maere
| afbeelding      =
| onderschrift    =
| geboren         = [[Deinze]], [[10 juli]] [[1907]]
| overleden       = Deinze, [[3 januari]] [[1997]]
| kieskring       = {{BE-vlag|Oost-Vlaanderen|geenlink}} [[Kiesarrondissement Gent-Eeklo|Gent-Eeklo]]
| regio           = {{BE-vlag|Vlaanderen}}
| land            = {{BE}}
| functie         = [[Politicus]]
[[jeneverstokerij|Jeneverstoker]]
| partij          =
| titulatuur      =
| tijdvak1        = 1954-1974
| functie1        = {{nowrap|[[Provincieraad]]slid [[Oost-Vlaanderen]]}}
| tijdvak2        = 1958-?
| functie2        = [[Gemeenteraad]]slid [[Deinze]]
| tijdvak3        = 1959-1964
| functie3        = [[Schepen]] Deinze
| tijdvak4        = 1965-1970
| functie4        = [[Burgemeester]] Deinze
| handtekening    =
| website         =
| portaal2         = Economie
}}
'''Carlos Arthur Maria Leon Maere''' ([[Deinze]], [[10 juli]] [[1907]] – aldaar, [[3 januari]] [[1997]]) was een [[België|Belgisch]] [[jeneverstokerij|jeneverstoker]] en [[politicus]] voor de [[Christelijke Volkspartij (België)|CVP]].

== Levensloop ==
Hij was gehuwd met Christine Maeyens, dochter van [[provincieraad]]slid en geneesheer [[Karel Maeyens|Karel Emiel Maeyens]] (1873-1927) uit [[Sint-Amandsberg]]. Maere was jeneverstoker van beroep in de Tolpoortstraat in Deinze.

Van 1954 tot 1974 zetelde hij in de [[Oost-Vlaanderen|Oost-Vlaamse]] [[provincieraad]]. Hij trad toe tot de [[gemeenteraad]] van Deinze in 1958. Vanaf 1959 werd hij [[schepen]] van de stad en na de verkiezingen van 1964 werd hij voor de duur van een [[legislatuur]] aangesteld tot [[burgemeester]].<ref>AELVOET Maarten, [https://libstore.ugent.be/fulltxt/RUG01/001/491/000/RUG01-001491000_2011_0001_AC.pdf Studie van het politiek machtsverwervingsproces op lokaal vlak in Deinze 1946-2006], ''Universiteit Gent'', 2010</ref> Hij werd opgevolgd door [[Ernest Van De Wiele]] van de lokale partij ''Opbouwende Krachten'' (OK).<ref>[https://web.archive.org/web/20171016070732/http://www.erfgoedbankleieschelde.be/erfgoed/3254-het-bidprentje-van-burgemeester-ernest-van-de-wiele Bidprentje van burgemeester Ernest Van De Wiele], ''Erfgoedbank Leie-Schelde''</ref>

{{Appendix|2=
* [https://nl.geneanet.org/media/public/maere-carlos-f-c-35210351 Foto Carlos Maere], ''Geneanet''
{{References}}
}}

{{StartOpvolging}}
{{OpvolgingCombi
| lijst = [[Burgemeester]] van [[Deinze]]
1965-1970
| vorige = [[Jozef Van Risseghem]]
| volgende = [[Ernest Van De Wiele]]
}}
{{EindOpvolging}}

{{DEFAULTSORT:Maere, Carlos}}
[[Categorie:CVP-politicus (België)]]
[[Categorie:Schepen van Deinze]]
[[Categorie:Burgemeester van Deinze]]
[[Categorie:Oost-Vlaams provincieraadslid]]
[[Categorie:Belgisch brouwer]]

title: Algemeen

Volledige naam: Carlos Arthur Maria Leon Maere

Geboren: Deinze, 10 juli 1907

Overleden: Deinze, 3 januari 1997

Kieskring: Gent-Eeklo

Regio: Vlaanderen

Land: België

Functie: Politicus · Jeneverstoker

title: Functies

Provincieraadslid Oost-Vlaanderen

Gemeenteraadslid Deinze

Schepen Deinze

Burgemeester Deinze

Portaal: Politiek · Economie


text:
# Studio Julmahuvi
Studio Julmahuvi (букв. «Студия жестоких забав») — финское юмористическое телешоу, выходившее в 1998 году на Yleisradio и с большим успехом транслировавшееся в Финляндии. Сценаристами и исполнителями ролей в скетч-коме были Томми Корпела, Янне Рейникайнен, Юкка Расила и  Петтери Сумманен, в качестве режиссёра и основного сценариста выступил Яни Воланен. В 1998 году шоу получило награду Venla. Идея, лежавшая в основе сериала, — имитировать телеканал с полноценной сеткой вещания. В каждом эпизоде за полчаса давался пакет программ типичного телевизионного вечера, в который входили новости и прогноз погоды, актуальная передача и ситком, детская передача и немецкий детектив, документальный фильм и реклама других сериалов этого «канала». Юмор сериала был основан на сквозных персонажах и повторяющихся скетчах.

## Предыстория создания скетч-группы Julmahuvi
Члены группы Julmahuvi познакомились в Хельсинкской театральной академии и начали работать над совместными проектами, например, они вместе создали летний театр. Группа участвовала в съёмках следующих комедий для телевидения до и после выхода их самого известного проекта Julmahuvi:
- Toini (Toni) ja Heikki Haaman -show («Шоу Тойни (позже Тони) и Хейкки Хаамана») (1995–96)
- Joyboys Story («История Джойбойса») (1997)
- Studio Julmahuvi («Студия жестоких забав») (1998)
- Jerico 2000 («Иерихон 2000») (1999)
- Mennen tullen («Меннен туллен» (2002)[2].

Первый совместный проект, «Шоу Тойни и Хейкки Хаамана», был сериалом с элементами чёрного абсурдного юмора, ориентировавшимся на творчество группы «Монти Пайтон» и финских скетч-сериалов Velipuolikuu, Mutapainin ystävät и Tabu. «История Джойбойса» была программой, снятой специально для конкурса «Золотая роза Монтрё» (1997). Программа получила на этом конкурсе третье место —  бронзовую розу. Обе комедии были сделаны для телеканала MTV3.

## Создание сериала
После успеха «Истории Джойбойса» группа решила предложить разным телекомпаниям свой комедийный сериал. Руководство MTV3 того времени выоразило желание найти известного актёра на главную роль, а также настаивало на раннем знакомстве со сценарием, и поэтому группа решила предложить сериал другому телеканалу, Yleisradio. Участники группы утверждали, что они хотели работать тщательно и без спешки, располагать «достаточным временем для съёмки и монтажа, и рассчитывали на солидный бюджет на грим, декорации, костюмы и графику. Они утверждали, что они хотели бросить вызов деятелям индустрии развлечений и призвать их сделать шаг в XXI век. Группа заключила контракт с Yleisradio на год. Они получили более крупный бюджет, чем обычно в Финляндии, — 375000 марок за эпизод. Томми Корпела присоединился к группе, когда Яни Воланен захотел сосредоточиться на режиссуре.
Сценарии Studio Julmahuvi были написаны за три месяца. Работа над скетчами шла таким образом: утром каждый актёр предлагал свою фразу, афоризм, шутку или идею скетча, которые уже были готовы. Идеи оценивались по качеству юмора, их недостатки затем обсуждались. Мысль о вымышленном телеканале появилась не сразу, а только когда выяснилось, что из шуток и фрагментов можно составить единое целое. В основе лежало желание создателей снять сериал так, чтобы зритель не догадался, что он смотрит комедию, если звук телевизора выключен.
В 2005 году сериал Studio Julmahuvi был перевыпущен на DVD. Режиссёр сериала Яни Воланен рассказал о рождении сериала и поделился историями создания скетчей в книге Юкки Аннала Toopelivisio.

## Скетчи
- Muksuluuri («Детский телефон») — пародия на детскую передачу, которую ведёт мужчина Тоуко-Поуко (Юкка Расила) с явными признаками маниакально-депрессивного психоза. Тоуко-Поуко бушует в студии  в роли индейца или Тарзана, "мастерит" душу из пластилина или просвещает детей, рассказывая об опасности ядерной войны.[4]
- Z-Salamapartio («Молниеносный патруль Z») — пародия на детективы сериалы 1970-х годов. В главных ролях два длинноволосых детектива из Хельсинки — Матс и Рауски (Янне Рейникайнен и Томми Корпела), говорящие на городском жаргоне Хельсинки («стадин сланги»). На основе Молниеносного патруля Z позднее был поставлен другой сериал группы Меннен Туллен.[5]
- Die Kühe – Ratkaisijat («Коровы — решальщики») — немецкий детективный сериал, где детективы Дитер и Бернер (Петтери Сумманен и Юкка Расила) разгадывают загадку пропавшего финского летающего лыжника (А.-П. Никкола). В последнем эпизоде появляется Ари-Пекка Никкола собственной персоной.[6]
- Pää kylmänä, Nanook! («Держи голову в холоде, Нанук!») — немой комедийный сериал о весёлой жизни четырёх эскимосов. Сериал пародирует мультсериал «Пингу» и американские семейные ситкомы.     Изначальная идея скетча заключалась в том, чтобы за 20 секунд дать рекламу вымышленного ситкома об эскимосах, однако декоративное иглу, которое заказала группа, оказалось дороже и больше, чемы было запланировано (10 м в диаметре): оно давало прекрасные возможности для съёмок, и благодаря этому, скетч было решено развить до многочастной пародии.[2]
- Practical English, Abu («Практический английский язык, Абу») — пародия на языковую программу индийского центра образования для взрослых.[7]
- Viimeiset vaeltajat («Последние странники») — передача о природе в духе BBC, в которой два исследователя выслеживают трамвай в Хельсинки. В качестве образца для скетча использовался документальный фильм об исследователях амурского тигра.[2]

## Другие работы скетч-группы
В 1999 году в качестве продолжения Julmahuvi вышел сериал «Иерихон 2000». В нём пародировались финские актуальные передачи, которые создавались на канале Yleisradio. В шоу «Иерихон 2000» входили как пародийные «вечерние документальные фильмы», например «Последние странники» и «Paradise Cocktail: закулисная правда», так и новые сатирические скетчи, например репортаж об «освободительном движении монахов», которое наконец освобождало монахов от обетов и выпускало их на свободу из монастыря. Сериал участвовал в конкурсе «Золотая роза», но награды не получил.

wikiname: ruwiki

title: Studio Julmahuvi

in_language: ru

wikitext:
{{Телесериал
| название          = Студия Юлмахуви, Студия жестоких забав
| оригинал названия = {{lang-fi|Studio Julmahuvi}}
| жанр              = *[[Скетч-комедия]]
*Сатира
*[[Сюрреалистический юмор]]
*Пародия
| режиссёр          = Яни Воланен
| в главных ролях   = * [[Сумманен, Петтери|Петтери Сумманен]]
* [[Расила, Юкка|Юкка Расила]]
* [[Корпела, Томми|Томми Корпела]]
* [[Реиникайнен, Янне|Янне Реиникайнен]]
| страна            = {{флагификация|Финляндия}}
| язык              = [[Финский язык|финский]]
| число сезонов     = 1
| число серий       = 8
| продюсер          = * Янне Кууси
* Кари Пальякка
| оператор          = Петри Хюрюляйнен
| монтажёр          = Марко Ахокас
| длительность      = 25 мин.
| дистрибьютор      = [[Yle|Yle TV1]]
| дата начала       = 30.10.1998
| дата окончания    = 18.12.1998
| imdb_id           = 0176391
}}

''Studio Julmahuvi'' (букв. «Студия жестоких забав») — финское юмористическое телешоу, выходившее в 1998 году на ''[[Yle|Yleisradio]]'' и с большим успехом транслировавшееся в Финляндии. Сценаристами и исполнителями ролей в скетч-коме были Томми Корпела, Янне Рейникайнен, Юкка Расила и  Петтери Сумманен, в качестве режиссёра и основного сценариста выступил Яни Воланен. В 1998 году шоу получило награду ''Venla''<ref>{{Cite web|url=http://www.yle.fi/venla/aikaisemmatvoittajat.php#ar2005|title=Kultainen Venla|lang=Финский язык|author=Yleisradio|website=Venla-Gaala|date=2007-01-08|archive-url=https://archive.today/20130822085208/http://web.archive.org/web/20070108221333/http://www.yle.fi/venla/aikaisemmatvoittajat.php%23ar2005|archive-date=2007-01-08|url-status=dead}}</ref>. Идея, лежавшая в основе сериала, — имитировать телеканал с полноценной сеткой вещания. В каждом эпизоде за полчаса давался пакет программ типичного телевизионного вечера, в который входили новости и прогноз погоды, актуальная передача и ситком, детская передача и немецкий детектив, документальный фильм и реклама других сериалов этого «канала». Юмор сериала был основан на сквозных персонажах и повторяющихся скетчах.

==Предыстория создания скетч-группы Julmahuvi==
Члены группы ''Julmahuvi'' познакомились в Хельсинкской театральной академии и начали работать над совместными проектами, например, они вместе создали летний театр. Группа участвовала в съёмках следующих комедий для телевидения до и после выхода их самого известного проекта ''Julmahuvi'':

* ''Toini (Toni) ja Heikki Haaman -show'' («Шоу Тойни (позже Тони) и Хейкки Хаамана») (1995–96)
* ''Joyboys Story'' («История Джойбойса») (1997)
* ''Studio Julmahuvi'' («Студия жестоких забав») (1998)
* ''Jerico 2000'' («Иерихон 2000») (1999)
* ''Mennen tullen'' («Меннен туллен» (2002)<ref name=":0">{{Cite news|title=Legendaarinen Studio Julmahuvi tehtiin 20 vuotta sitten — kuvaukset olivat raakaa työtä myös Touko-Poukolle: ”Niin puhki, etteivät silmät enää pysyneet kierossa”.|author=Leinonen, Anne|url=https://www.iltalehti.fi/viihdeuutiset/a/201804262200880538|website=Iltalehti|date=2018-05-01|archive-url=https://archive.today/20240219233116/https://www.iltalehti.fi/viihdeuutiset/a/201804262200880538|archive-date=1.5.2018}}</ref>.

Первый совместный проект, «Шоу Тойни и Хейкки Хаамана», был сериалом с элементами чёрного абсурдного юмора, ориентировавшимся на творчество группы «[[Монти Пайтон]]» и финских скетч-сериалов ''Velipuolikuu, Mutapainin ystävät'' и ''Tabu''. «История Джойбойса» была программой, снятой специально для конкурса «Золотая роза Монтрё» (1997). Программа получила на этом конкурсе третье место —  бронзовую розу. Обе комедии были сделаны для телеканала MTV3.<ref name=":0" />

==Создание сериала==
После успеха «Истории Джойбойса» группа решила предложить разным телекомпаниям свой комедийный сериал. Руководство MTV3 того времени выоразило желание найти известного актёра на главную роль, а также настаивало на раннем знакомстве со сценарием, и поэтому группа решила предложить сериал другому телеканалу, ''Yleisradio''.<ref name=":1">{{Cite web|url=https://ylioppilaslehti.fi/2015/09/hauskuuden-ammattilainen/|title=Hauskuuden ammattilainen|lang=Финский язык|author=Onninen, Oskari|date=2015-09-04|publisher=Ylioppilaslehti|url-status=live}}</ref> Участники группы утверждали, что они хотели работать тщательно и без спешки, располагать «достаточным временем для съёмки и монтажа, и рассчитывали на солидный бюджет на грим, декорации, костюмы и графику. Они утверждали, что они хотели бросить вызов деятелям индустрии развлечений и призвать их сделать шаг в XXI век. Группа заключила контракт с ''Yleisradio'' на год. Они получили более крупный бюджет, чем обычно в Финляндии, — 375000 марок за эпизод.<ref name=":0" /> Томми Корпела присоединился к группе, когда Яни Воланен захотел сосредоточиться на режиссуре.<ref name=":0" />

Сценарии ''Studio Julmahuvi'' были написаны за три месяца. Работа над скетчами шла таким образом: утром каждый актёр предлагал свою фразу, афоризм, шутку или идею скетча, которые уже были готовы. Идеи оценивались по качеству юмора, их недостатки затем обсуждались. Мысль о вымышленном телеканале появилась не сразу, а только когда выяснилось, что из шуток и фрагментов можно составить единое целое.<ref name=":0" /> В основе лежало желание создателей снять сериал так, чтобы зритель не догадался, что он смотрит комедию, если звук телевизора выключен.<ref name=":1" />

В 2005 году сериал ''Studio Julmahuvi'' был перевыпущен на DVD. Режиссёр сериала Яни Воланен рассказал о рождении сериала и поделился историями создания скетчей в книге Юкки Аннала ''Toopelivisio''.

==Скетчи==
* '''Muksuluuri''' («Детский телефон») — пародия на детскую передачу, которую ведёт мужчина Тоуко-Поуко (Юкка Расила) с явными признаками маниакально-депрессивного психоза. Тоуко-Поуко бушует в студии  в роли индейца или Тарзана, "мастерит" душу из пластилина или просвещает детей, рассказывая об опасности ядерной войны.<ref>{{Cite web|url=https://yle.fi/aihe/a/20-95638|title=Studio Julmahuvi: Muksuluurin Touko-Pouko askartelee vaikka sielun|lang=fi|website=yle.fi|access-date=2025-02-06}}</ref>
* '''Z-Salamapartio''' («Молниеносный патруль Z») — пародия на детективы сериалы 1970-х годов. В главных ролях два длинноволосых детектива из Хельсинки — Матс и Рауски (Янне Рейникайнен и Томми Корпела), говорящие на городском жаргоне Хельсинки («стадин сланги»). На основе ''Молниеносного патруля Z'' позднее был поставлен другой сериал группы ''Меннен Туллен''.<ref>{{Cite web|url=https://yle.fi/aihe/a/20-95589|title=Studio Julmahuvi: Z-Salamapartio hippien jäljillä|lang=fi|website=yle.fi|access-date=2025-02-06}}</ref>
* '''Die Kühe – Ratkaisijat''' («Коровы — решальщики») — немецкий детективный сериал, где детективы Дитер и Бернер (Петтери Сумманен и Юкка Расила) разгадывают загадку пропавшего финского летающего лыжника (А.-П. Никкола). В последнем эпизоде появляется Ари-Пекка Никкола собственной персоной.<ref>{{Cite web|url=https://www.is.fi/jalkapallo/art-2000000777832.html|title=Völler, Klinsmann zwei, Riedle…Petteri Summanen paljastaa sketsin Saksa-Turkki-ottelun taustat|lang=fi|first=Annu|last=Laine|website=Ilta-Sanomat|date=2014-07-04|access-date=2025-02-06}}</ref>
* '''Pää kylmänä, Nanook!''' («Держи голову в холоде, Нанук!») — немой комедийный сериал о весёлой жизни четырёх эскимосов. Сериал пародирует мультсериал «Пингу» и американские семейные ситкомы.     Изначальная идея скетча заключалась в том, чтобы за 20 секунд дать рекламу вымышленного ситкома об эскимосах, однако декоративное иглу, которое заказала группа, оказалось дороже и больше, чемы было запланировано (10 м в диаметре): оно давало прекрасные возможности для съёмок, и благодаря этому, скетч было решено развить до многочастной пародии.<ref name=":0" />
* '''Practical English, Abu''' («Практический английский язык, Абу») — пародия на языковую программу индийского центра образования для взрослых.<ref>{{Cite web|url=https://yle.fi/aihe/a/20-95659|title=Studio Julmahuvi: Practical English, Abu|lang=fi|website=yle.fi|access-date=2025-02-06}}</ref>
* '''Viimeiset vaeltajat''' («Последние странники») — передача о природе в духе BBC, в которой два исследователя выслеживают трамвай в Хельсинки. В качестве образца для скетча использовался документальный фильм об исследователях амурского тигра.<ref name=":0" />

== Другие работы скетч-группы==
В 1999 году в качестве продолжения ''Julmahuvi'' вышел сериал «Иерихон 2000». В нём пародировались финские актуальные передачи, которые создавались на канале ''Yleisradio''. В шоу «Иерихон 2000» входили как пародийные «вечерние документальные фильмы», например «Последние странники» и «Paradise Cocktail: закулисная правда», так и новые сатирические скетчи, например репортаж об «освободительном движении монахов», которое наконец освобождало монахов от обетов и выпускало их на свободу из монастыря. Сериал участвовал в конкурсе «Золотая роза», но награды не получил.

==Примечания==
<references />

== Ссылки ==
*[https://web.archive.org/web/20100109031951/http://www.julmahuvi.net/ http://www.julmahuvi.net/] Фан-сайт (archive.org)
*[https://areena.yle.fi/1-4422731 Studio Julmahuvi] на сайте Yle Areena

[[Категория:Телесериалы Финляндии 1990-х годов]]

title: Студия Юлмахуви, Студия жестоких забав

Жанры: - Скетч-комедия - Сатира - Сюрреалистический юмор - Пародия

Режиссёр: Яни Воланен

Сценарист: - Яни Воланен

В главных ролях: - Петтери Сумманен - Юкка Расила - Томми Корпела - Янне Реиникайнен

Страна: Финляндия

Язык: финский

title: Производство

Продюсеры: - Янне Кууси - Кари Пальякка

Оператор: Петри Хюрюляйнен

Монтажёр: Марко Ахокас

Длина серии: 25 мин.

Студия: Yle

Дистрибьютор: Yle TV1

title: Оригинальная трансляция

Телеканал: Yle TV1

title: Ссылки